Espiv.net

June 19, 2018

ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 22/6


SI VIS PACEM PARA BELLUM…

ΑΝ ΘΕΣ ΕΙΡΗΝΗ

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ – ΤΑΞΙΚΟΣ…

ΓΙΑΤΙ στην ΕΙΡΗΝΗ μας ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ:

 

ΟΥΤΕ ΘΕΟΙ

Αρνούμαστε να πολεμήσουμε ως νέοι σταυροφόροι «ιερών πολέμων» στο όνομα οποιουδήποτε θεού μας καλεί να σκύψουμε το κεφάλι στους δυνάστες μας για να κερδίσουμε την επουράνια σωτηρία.

ΟΥΤΕ ΑΦΕΝΤΕΣ

Αρνούμαστε να πολεμήσουμε για την αύξηση των κερδών της πολεμικής βιομηχανίας και του πολυεθνικού κεφαλαίου, για τα συμφέροντα όσων ευθύνονται για τις συνθήκες εκμετάλλευσης και εξαθλίωσής μας.

ΟΥΤΕ ΚΡΑΤΗ

Αρνούμαστε να πολεμήσουμε κάτω από το λάβαρο οποιουδήποτε εθνικού ιστού,  σημαίας και ιδεολογήματος που δημιουργεί και αναπαράγει επίπλαστους εξωτερικούς εχθρούς για να αποπροσανατολίζει τους εκμεταλλευόμενους εντός και εκτός συνόρων.

ΟΥΤΕ ΣΤΡΑΤΟΙ

Αρνούμαστε να πολεμήσουμε στα πλαίσια οποιουδήποτε μηχανισμού καταστολής και καταπίεσης, ως γραμμή άμυνας και επίθεσης της κυριαρχίας για την εδραίωσή της.

 

Όσο υπάρχουν κράτη και κεφάλαιο, οι πόλεμοι για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους θα αποτελούν συνεχή απειλή. Η ειρήνη θα διασφαλισθεί μόνο αν επεκτείνουμε τον πόλεμο μεταξύ των τάξεων, μόνο όταν καταστραφεί οριστικά και το τελευταίο ίχνος οικονομικής εκμετάλλευσης και πολιτικής καταπίεσης.

 

ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ !

 

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ:

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22/6, 18:00, ΚΑΜΑΡΑ


by ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα at June 19, 2018 06:27 PM

Η Σφήνα αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός-πολιτικός και πολιτιστικός χώρος

Θερινό Αντιπολεμικό σινεμά στην αυλή της ΣΦΗΝΑΣ

Tην ώρα που τα γεράκια ακονίζουν τα νύχια τους και ζητάνε Αίμα , την ώρα που τα σύννεφα του πολέμου ξαναμαζεύονται στην περιοχή μας , την ώρα που οι κραυγές των εθνικιστών για τα συμφέροντα των αφεντικών μεγαλώνουν ,εμείς επιλέγουμε να θυμίσουμε πως

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Θερινό Αντιπολεμικό Σινεμά στην αυλή της ΣΦΗΝΑΣ .
Το θερινό σινεμά στην αυλή της συλλογικότητας ανοίγει με ένα αφιέρωμα ενάντια στην φρίκη του πολέμου με 3 Αντιπολεμικές ταινίες .

Το πρόγραμμα αναλυτικά

Ταινία 1η :TΕΤΑΡΤΗ 20 /6 ΩΡΑ 21:00
Εντός Ορίων- Insyriated
ΕΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 2017, Βέλγιο/Γαλλία/Λίβανος
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 85 ‘
ΧΡΩΜΑ: ΕΓΧΡΩΜΗ
Σκηνοθεσία: Φιλίπ Φαν Λιού
Πρωταγωνιστούν: Χιάμ Αμπάς, Ντιαμάν Μπου Αμπούντ

Ένα διαμέρισμα στην εμπόλεμη ζώνη της Συρίας γίνεται καταφύγιο για τη νοικοκυρά του σπιτιού και τα παιδιά της, τον φίλο μίας από τις κόρες της, τον πεθερό της, την οικογένεια μιας γειτόνισσας και την οικιακή βοηθό. Όταν στον έξω κόσμο πέφτουν βόμβες και οι δρόμοι γεμίζουν ελεύθερους σκοπευτές, η μικρή αυτή κοινωνία προσπαθεί να κρατηθεί όρθια, ακολουθώντας τη ρουτίνα της.

Ταινία 2η :TΕΤΑΡΤΗ 27 /6 ΩΡΑ 21:00
S.O.S Πεντάγωνο καλέι Μόσχα – Dr Strangelove or how I learned to stop worrying and love the bomb
ΕΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 1964, Ηνωμένο Βασίλειο/Η.Π.Α
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 94΄
ΧΡΩΜΑ: A/M
Σκηνοθεσία: Στάνλεϊ Κιούμπρικ
Πρωταγωνιστούν: Πίτερ Σέλερς, Τζορτζ Σ. Σκοτ, Στέρλινγκ Χέιντεν

Ίσως η καλύτερη μαύρη πολιτική κωμωδία όλων των εποχών. Εφιαλτική, σκληρή, γεμάτη κωμικοτραγικές λεπτομέρειες, η ταινία αυτή του Kubrick παραμένει όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρη και διασκεδαστικότατα ειρωνική. Στο απόγειο του «Ψυχρού Πολέμου» ένας τρελάρας στρατιωτικός αποφασίζει, έτσι ξαφνικά, να ρίξει ατομικές βόμβες στη Σοβιετική Ένωση, γιατί οι κομμουνιστές είναι πολύ επικίνδυνοι και οι πολιτικοί δεν είναι πλέον άξιοι να τους εμπιστεύεται κανείς για καθοριστικές πράξεις. Η πιθανή και καθόλου ευκαταφρόνητη αυτή εκδοχή, που παρ’ όλα ταύτα διαφεύγει στις συχνές συζητήσεις περί «άμυνας» μιας χώρας, γίνεται η σεναριακή αφετηρία για μια σειρά υποθέσεων καθόλου αδύνατων ή παράλογων, που προκαλούν ειλικρινές γέλιο μέσα από την εφιαλτική τους ρεαλιστικότητα.

Ταινία 3η :TΕΤΑΡΤΗ 4 /7 ΩΡΑ 21:00
Βαλς με τον Μπασίρ – Waltz im Bashir
ΕΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 2008, Ισραήλ
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 90΄
ΧΡΩΜΑ: Έγχρωμη ( animation)
Σκηνοθεσία: Άρι Φόλμαν

Ο επίμονος εφιάλτης ενός φίλου, φέρνει το σκηνοθέτη Ari Folman να αναζητήσει τις χαμένες του μνήμες απ’ την περίοδο που οι δυο τους υπηρετούσαν στον ισραηλινό στρατό κατά τον πρώτο πόλεμο στο Λίβανο εν έτη 1982. Η ισραηλινή εισβολή και οι σφαγές στους καταυλισμούς των Παλαιστινίων αποτελούν γεγονότα απωθημένα απ’ τη συνείδηση του Ari, γι’ αυτό κι αρχίζει να αναζητά πληροφορίες από φίλους και συμπολεμιστές του.

(ΕΙΣΟΔΟΣ ΔΩΡΕΑΝ)

by sfina at June 19, 2018 06:04 PM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΛΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟΥ

Μπερντές

2 μέρες για τον Μπερντέ – 23-24/6 στις 19:00

23 Ιούνη στις 19:00

Facepainting
Φαγητό
Χορός
Δραστηριότητες για παιδιά
Ζούμπα για μικρούς και μεγάλους

24 Ιούνη στις 19:00

Το ρήγμα του 1968: Για το πολιτικό και κοινωνικό νόημα του Μάη

Τη συζήτηση ανοίγει:

Γιώργος Ν. Οικονόμου, συγγραφέας και συνεργάτης περιοδικού Kaboom (https://kaboomzine.gr/)

Καθ’ όλη τη διάρκεια του Φεστιβάλ θα λειτουργεί κινηματικό βιβλιοπωλείο.

Πρόσβαση στο χώρο:
λεωφ. 220-221, 6η στάση

 

by alxs at June 19, 2018 04:37 PM

Τίνος είναι το τραγούδι; (ντοκιμαντέρ) – Πέμπτη 21/6 στις 21:00 στον Μπερντέ

Whose is this song? – Τίνος είναι το τραγούδι;

2003, 70′

Σκηνοθεσία: Adela Peeva

Δύο αιώνες μετά τον Κριτικό Ρεαλισμό του Goncharov και τον Σοσιαλιστικό Ανθρωπισμό του Gorki, δύο ευαισθητοποιημένοι με ελεύθερο πνεύμα επιδιώκουν να ανακαλύψουν ένα κοινό έργο του σοσιαλιστικού ρεαλισμού των Βαλκάνιων, οι ομοιότητες των οποίων προκαλούν τη διαπολιτισμική σαφήνεια της σύγχρονης ζωής τους.

 

by alxs at June 19, 2018 04:25 PM

Μπάσταρδες με Μνήμη

Χειρονομία Αντιεξουσιαστική Κίνηση

Κείμενο 4ου Αντιεξουσιαστικού Φεστιβάλ, 22-24 Ιούνη, θεατράκι, Γιάννενα 2018

4ο ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ, 22-24 Ιούνη, θεατράκι, Γιάννενα 2018

Ο κόσμος αλλάζει όπως και να χει, και το θέμα είναι αν θα συμμετέχουμε στην αλλαγή αυτή ενεργητικά με σκοπό την ελευθερία.

Στη σημερινή καταιγιστική πραγματικότητα της εμπορευματοποίησης της καθημερινότητας, του νεοφιλελεύθερου «ο καθένας για τον εαυτό του», της επανεμφάνισης της τρομοκρατίας του νεοφασιστικού λόγου και του εθνικισμού,  του επαναλαμβανόμενου θεάματος, προτάσσουμε την συλλογική συμμετοχή και συναπόφαση της άμεσης δημοκρατίας, την ισότητα, την αλληλεγγύη και την αυτονομία ως αξίες για μια συνολική αλλαγή των όρων ζωής μας .

Σ ‘αυτή την πραγματικότητα θεωρούμε τη διοργάνωση του αντιεξουσιαστικού φεστιβάλ, αφορμή για να δημιουργήσουμε από κοινού τρόπους πραγμάτωσης ενός κόσμου αυτόνομης πράξης, απόφασης και ελεύθερης συνύπαρξης, ημέρες για να διευρύνουμε την ελευθερία μας,  μέρες επικοινωνίας.  Όταν κράτος και αγορά παρεμβαίνουν όλο και πιο επιθετικά στα πιο προσωπικά και κεντρικά ζητήματα της καθημερινότητας μας, οι έξοδοι που θα βρούμε απ’ αυτά οφείλουν να ‘ναι συνολικές και συλλογικές.

Σήμερα που οι αλήθειες κατασκευάζονται κατά πολιτική βούληση, όπου τα εθνικιστικά συλλαλητήρια της Μακεδονίας μεγενθύνονται ώστε να έχουν όσο κόσμο αποφασίσουν οι ειδήσεις των 9,  όπου το ζήτημα των εξορύξεων πετρελαίων που θα ξεκινήσουν σ’ όλη τη χώρα ελάχιστα έχει ακουστεί, όπου περιβάλλον και  κοινωνίες  απειλούνται από την υπόσχεση της «ανάπτυξης» ενώ η προσοχή των θεατών είναι στραμμένη αλλού, βλέπουμε να δημιουργούνται εγχειρήματα και δομές ανεξάρτητης ενημέρωσης, βλέπουμε κινήματα αυτοοργάνωσης και κοινωνικού ελέγχου  γύρω από την εκπαίδευση, το περιβάλλον, την εργασία, την πόλη και το δημόσιο χώρο.

Ένα από τα κεντρικά πολιτικά επίδικα αυτή τη στιγμή είναι ο νέος ενεργειακός σχεδιασμός που περιλαμβάνει ιδιωτικοποιήσεις της ΔΕΗ, συνέχιση των φαραωνικών φραγμάτων όπως αυτό στη Μεσοχώρα στον άνω ρου του Αχελώου, εξορύξεις υδρογονανθράκων από πετρελαϊκές πολυεθνικές. Την Παρασκευή  22/6 θα συζητήσουμε για όλα αυτά, με αιχμή τις εξορύξεις στην Ήπειρο στην εκδήλωση με τίτλο «Εξορύξεις Πετρελαίου και Φράγματα : Η ενεργειακή λεηλασία της Ηπείρου». Την κουβέντα θα ανοίξουν ομιλητές από την Πρωτοβουλία «Σώστε την Ήπειρο» και την «Ανοιχτή συνέλευση στα Γιάννενα» και θα συνεχίσει ο Τάσος Κεφαλάς από το δίκτυο Μεσοχώρα-Αχελώος SOS.

Ταυτόχρονα, η δίκη του νεοναζιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής διανύει τον τρίτο χρόνο της ενώ οι επιθέσεις των φασιστών δεν έχουν σταματήσει σε ελεύθερους κοινωνικούς χώρους και καταλήψεις. Πρόσφατα παραδείγματα αυτό της Φαβέλας, στον Πειραιά και το κάψιμο της Libertatia στη Θεσσαλονίκη. Το Σάββατο 23/6 συνομιλούμε με την Ελευθερία Τομπατζόγλου δικηγόρο πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χ.Α. και με μέλος του ΕΚΧ Φαβέλα στην εκδήλωση με τίτλο «Κοινωνικός Αντιφασισμός και η δίκη της Χ.Α» για την υπεράσπιση του δημόσιου χώρου και της ανθρώπινης ισότητας κι αξιοπρέπειας από το σκοταδισμό και το μίσος προς το άλλο .

Τέλος την Κυριακή 24/6 με τον Λουκά Σταμέλλο από το δημοσιογραφικό εγχείρημα του omniatv θα συζητήσουμε για το σημερινό ρόλο των ΜΜΕ στη δημιουργία του εσωτερικού εχθρού και για την στοχευμένη καταστολή από τη μεριά της εξουσίας . Στο τέλος των εισηγήσεων όλων των ημερών θα υπάρξει χρόνος για διάλογο.

Διοργανώνουμε το αντιεξουσιαστικό φεστιβάλ με ισότιμη συμμετοχή, χωρίς χορηγούς, έξω από τις λογικές ανάθεσης και ιεραρχίας των κομματικών γραφείων και των εταιρικών λόμπυ.
Δημιουργούμε χώρους ισότιμης συναπόφασης, ελευθερίας στις γειτονιές, στις πόλεις μας.

Ενάντια στην κρατική/ιδιωτική διαχείριση, αγώνας για την άμεση δημοκρατία, την κοινωνική χειραφέτηση.

by xeironomia at June 19, 2018 09:13 AM

June 18, 2018

Αγρός αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος

Ανακοίνωση – Κάλεσμα ενάντια στη δημιουργία μιας ακόμη καφετέριας στο πάρκο τρίτση, Τετάρτη 20/6 στις 12:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΙΑΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΦΕΤΕΡΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΡΙΤΣΗ

Την Τετάρτη 20 Ιουνίου στις 12:00 στα γραφεία του φορέα διαχείρισης του πάρκου τρίτση πρόκειται να πραγματοποιηθεί η δημοπράτηση της μεγάλης καφετέριας (263 τ.μ.) και του περιβάλλοντος χώρου (700 τ.μ.) που βρίσκεται κεντρικά του πάρκου (σιντριβάνι) με διάρκεια εκμίσθωσης 9 έτη. Πρόκειται για την επαναπροκήρυξη της δημοπρασίας αφού κατά την πρώτη δεν υπήρξαν προσφορές. Στην πρώτη προσπάθεια δημιουργίας μιας ακόμη καφετέριας βρεθήκαμε στα γραφεία του φορέα με σκοπό το μπλοκάρισμα-ακύρωση της διαδικασίας, με τη στήριξη συντρόφων-ισσών από διάφορες περιοχές της Αθήνας. Και επιθυμία μας είναι να ξαναβρισκόμαστε εκεί για όσο καιρό χρειάζεται με σκοπό να μπλοκάρουμε τα σχέδιά τους.

Η δημιουργία μίας –για αρχή- ακόμη καφετέριας εντός του πάρκου δεν είναι μια μεμονωμένη κίνηση από την πλευρά των διαχειριστών, αλλά εντάσσεται σε ένα συνολικότερο πλαίσιο αποφάσεων που σταδιακά υλοποιούνται και δημιουργούν ένα πάρκο τεμαχισμένο στις διάφορες από τα πάνω καθορισμένες ζώνες χρήσης, πλήρως εμπορευματοποιημένο και ελεγχόμενο , καθώς και ορίζουν ως μόνη αποδεκτή ταυτότητα όσων εισέρχονται, υπάρχουν και αλληλεπιδρούν εντός του πάρκου, αυτήν του «επισκέπτη – καταναλωτή». Όλα αυτά δεν αποτελούν πρωτότυπες κινήσεις αφού αφενός βρίσκονται στα χνάρια όλων των προηγούμενων θεσμικών διαχειρίσεων, αφετέρου συμβαίνουν στο πλαίσιο μια γενικότερης κεντρικής πολιτικής γραμμής σε σχέση με την αξιοποίηση – εκμετάλλευση των δημόσιων χώρων.

Ενάντια στις επιδιώξεις αυτές, προτάσσουμε την  επανοικειοποίηση των δημόσιων χώρων και την απελευθέρωσή τους από κράτος, τοπικές αρχές και ιδιωτικό κεφάλαιο. Η συλλογική και από τα κάτω αυτοδιαχείριση του πάρκου, αντιεμπορευματικά, στη βάση της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης μέσα από αντιιεραρχικές διαδικασίες, δημιουργεί τόπους και χρόνους εδαφικοποίησης των αναγκών και επιθυμιών μας, μακριά από λογικές ανάθεσης σε θεσμικούς φορείς και ιδιώτες. Δημιουργεί εστίες αντίστασης και ανυπακοής στα κυρίαρχα αναπτυξιακά σχέδια που αποσκοπούν μόνο στο κέρδος και τη λεηλασία, αλλά και στις κάθε είδους εξουσιαστικές επιβολές που επιχειρούν να κατακλύσουν κάθε πτυχή της ζωής μας. Θα μας βρίσκουν μπροστά τους ενάντια στα συνολικά σχέδιά τους για το πάρκο, αλλά και σε κάθε επιμέρους απόφαση που λεηλατεί κομμάτια του.

 

Να οργανώσουμε συλλογικά τις αντιστάσεις μας ενάντια στις πολιτικές που απειλούν το πάρκο.

Να εμποδίσουμε την επέκταση της εμπορευματοποίησής του.

Φορείς- Δήμοι- Επιχειρηματίες, κάτω τα χέρια από το πάρκο τρίτση.

Συγκέντρωση στα γραφεία του Φορέα Διαχείρισης του πάρκου τρίτση

Τετάρτη 20/6, στις 12.00 το μεσημέρι (είσοδος από Σπ. Μουστακλή)

by agros at June 18, 2018 10:29 PM

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

απόπυρα

Εκτός ύλης #0 | Το έντυπο σε ηλεκτρονική έκδοση + video παρουσίασης

Το τέυχος #0 του «Εκτός ύλης» μπορείτε αν το κατεβάσετε απο ΕΔΩ.

Σε έντυπη μορφή μπορεί να βρεθεί στην Κατάληψη Φιλολάου 99 (Παγκράτι), στο Ελευθεριακό Στέκι Πικροδάφνη (Πλούτωνος & Υψηλάντου – Δάφνη) και στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης – Υπόστεγο (25ης Μαρτίου 38)


To εντυπάκι που κρατάτε στα χέρια σας δεν πουλιέται και δεν αγοράζεται. Μοιράζεται χέρι με χέρι σε σχολεία, πλατείες, σε αυτοοργανωμένους χώρους και καταλήψεις των νοτίων και ανατολικών γειτονιών της Αθήνας. Το κόστος για την έκδοση του το επωμιζόμαστε εμείς από την συλλογική μας ελεύθερη συνεισφορά χωρίς να παρεμβάλλονται χορηγοί, διαφημίσεις και εργοδότες. Εκτός υλής λοιπόν, γιατί τα όσα γράφονται εδώ δεν θα τα βρείτε σε κανένα σχολικό βιβλίο, σε κανένα mainstream site ή σελίδα κοινωνικής δικτύωσης. Μια συλλογική δουλειά με ενημερώσεις, αναλύσεις και σκέψεις με ανατρεπτικό περιεχόμενο ενάντια σε αυθεντίες, κομματόσκυλα και ιεραρχίες, ενάντια σε πλαστούς διαχωρισμούς (με βάση το φύλο, τη φυλή, τη σεξουαλική προτίμηση, τη σωματική διάπλαση) και κάθε είδους εξουσιαστές και εκμεταλλευτές. Ένα έντυπο που φιλοδοξούμε να αποτελέσει γέφυρα επικοινωνίας και αντιπληροφόρησης μεταξύ αυτών που βρίσκονται στις αίθουσες της πλήξης και όσων επιβίωσαν και τώρα είναι φοιτητές/εργαζόμενες/άνεργοι, βιώνουν στην πράξη όσα φοβόντουσαν κάποτε και αγωνίζονται εναντίον τους. Στο τεύχος #0 αποτυπώνονται κείμενα των ομάδων του ΣΑΚΑΝΑ για θέματα που μας απασχολούν αυτή τη περίοδο και θέλουμε να επικοινωνήσουμε. Σε επόμενες προσπάθειες θα θέλαμε να δούμε σκέψεις, ανησυχίες, συνθήματα, κόμιξ, stencils από όσους/ες θεωρούν σημαντική μια τέτοια προσπάθεια, από όσους βαρεθήκαν την ρουτίνα σχολείο- φροντιστήριο-σπίτι, από όσες δεν γουστάρουν κουμάντο στη ζωή τους να κάνουν φασισταριά, μπάτσοι και σεξιστές, από όσους/ες ονειρεύονται έναν κόσμο ελευθερίας και ισότητας.Το παρόν έντυπο στοχεύει στην αφύπνιση των συνειδήσεων που με κάθε τρόπο οι σχολικές αίθουσες προσπαθούν να τιθασεύσουν,στην έκφραση της ανησυχίας καθενός/μιας που δεν χωράει στις αίθουσες της πλήξης, και έτσι στη δημιουργία αυτόνομων αυτοοργανωμένων μαθητικών πυρήνων/ομάδων που θα εκφράζουν συλλογικά τις σκέψεις τους αλλά και θα δρούν συλλογικά για την υπερασπίση τους.

*Εμείς είμαστε αυτοοργανωμένες αναρχικές/αντιεξουσιαστικές ελευθεριακές συλλογικότητες που δραστηριοποιούμαστε στις νότιες & ανατολικές γειτονιές της Αθήνας και όλες μαζί συντονίζουμε τον λόγο και την δράση μας ως Συντονισμός Αναρχικών Κοινοτήτων Αγώνα νότιας- ανατολικής Αθήνας (ΣΑΚΑΝΑ)


Video παρουσίασης του τεύχους #0: https://www.youtube.com/watch?v=aRpiGZD-z7s

by apopyra at June 18, 2018 12:38 PM

κοινότητα συνάντησης και αγώνα φοιτητριών-ανέργων-επισφαλών-χαμένων παιδιών

ΣΑ 23.06 22:00 | hip hop συναυλία

ONCE upon a time…the end

The Politicats purrject

ψάχνουμε κρατήματα στο μέλλον
ψάχνουμε πατήματα στο τώρα
ψάχνουμε τρόπους να νικήσουμε την ώρα

by loupa at June 18, 2018 10:17 AM

Ταξική Αντεπίθεση

“Αγωνιζόμαστε για να κάνουμε τους ανθρώπους να θυμούνται”: Συνέντευξη του συγγραφέα Τάσου Κατσαρού στην “Έφοδο στον Ουρανό”.

Συνέντευξη με τον Τάσο Κατσαρο, συγγραφέα των βιβλίων “Οι αντάρτες δεν προσκυνούν (μάχες του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην κατεχόμενη Θεσσαλονίκη)” και “Μια απόφαση μάχομαι μέχρι το τέλος”, που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Διάδοση. Από το δεύτερο τεύχος (Ιούνης 2018) της έντυπης παρέμβασης δρόμου της Ταξικής Αντεπίθεσης “Έφοδος στον Ουρανό”.   – Έχεις γράψει δυο […]

by taksiki-antepithesi at June 18, 2018 10:12 AM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

2ΗΜΕΡΟ​ ​ΕΚ∆ΗΛΩΣΕΩΝ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ 100 ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟ PARKING ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΑΤΡΑΚΙ, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Η αφίσα σε μορφή pdf
2ΗΜΕΡΟ
​ ​ΕΚ∆ΗΛΩΣΕΩΝ

ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

100 ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟ PARKING ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΑΤΡΑΚΙ

ΕΝΑΝΤΙΑ
 
ΣΤΟ MASTER PLAN ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ
στο παραλιακό µέτωπο από το λιµάνι του Πειραιά µέχρι το Πέραµα
ΣΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ, ΤΑ ∆ΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ, ΤΗ ΜΟΛΥΝΣΗ,
ΤΗΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΚΥΡΙΑΚΗ 17/06 8:30µ.µ.
ΠΡΟΒΟΛΗ VIDEO – ΣΥΖΗΤΗΣΗ

• Η παραχώρηση του ΟΛΠ στην COSCO και το MASTER PLAN δηµιουργίας µιας Ειδικής Οικονοµικής Ζώνης για το εµπορικό, εφοπλιστικό, τουριστικό, πετρελαϊκό, κατασκευαστικό κεφάλαιο, στο παραλιακό µέτωπο από το λιµάνι του Πειραιά µέχρι το Πέραµα, µε επισφαλείς και κακοπληρωµένες θέσεις εργασίας.
• Τα διυλιστήρια, τα καζάνια, η µόλυνση, τα φαραωνικά έργα καπιταλιστικής κερδοφορίας και κοινωνικού αποκλεισµού, η περαιτέρω υποτίµηση της ζωής στις περιοχές του Πειραιά και οι κοινωνικές αντιδράσεις.

 

∆ΕΥΤΕΡΑ 18/06 8:30µ.µ.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Στην προοπτική δηµιουργίας µιας ορίζοντιας Πρωτοβουλίας Αγώνα κατοίκων από τις περιοχές του Πειραιά, χωρίς καθοδηγητικούς µηχανισµούς καπελώµατος και εξαργύρωσης, µακριά από θεσµικές λογικές ενσωµάτωσης και συνδιαλλαγής, ενάντια στην απάτη, την χειραγώγηση, τους χειρισµούς, τον ρόλο κυβερνητικής-περιφερειακής-τοπικής εξουσίας.

 

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ, ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ, ​ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ∆ΕΝ ∆ΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ, ​ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ
ΕΝΙΑΙΟ ΑΛΣΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΠΡΩΗΝ
​ ​ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

Πρόσβαση


Με το τρόλλεϊ 20 από τον ηλεκτρικό σταθμό του Πειραιά 
Στάση ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ.
 
Με το λεωφορείο 859 από τον ηλεκτρικό σταθμό του Πειραιά
στάση ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ.

by Κατάληψη Σινιάλο at June 18, 2018 12:41 AM

June 17, 2018

Οχετός

Project008: .ΠΕΙΡΑΜΑ 26

Κάθε συναναστροφή και ένα πείραμα λένε . Αφού στο άλλο αντικατοπτρίζεται το εγώ σου.Βλέπεις αυτό που θες ή αυτό που θέλει το άλλο να δεις. Και τα δύο φαντάζουν ψεύτικα σε μένα. Σε ένα σπίτι μιας τυχαίας οδού με τον αριθμό 26 λοιπόν, εμείς χάσαμε και βρήκαμε τις εαυτές μας. Δημιουργήσαμε με τα μέσα που είχαμε εκείνη την ώρα σε εκείνο το σπίτι και με ό,τι είχε απομείνει στην ψυχή μας. Γι’αυτό και η έλλειψη του φίλτρου στο μικρόφωνο.Δεν είναι άλλωστε τα ‘’σ’’ και τα ‘’π’’ ,τα μόνα που θέλω να σε ενοχλήσουν.Κάνουμε μουσική που δεν χαϊδεύει τα αυτιά. Λίγο πιο αυτοκαταστροφικός από παλιά και λίγο πιο άδειος. Γιατί ότι φυτρώνει στο κενό ανθίζει και ταυτόχρονα μαραίνεται όπως και ο κάθε μου στίχος.Και τελικά τι είναι αυτό που μένει από μια τέτοια εικόνα; Σίγουρα όχι εγώ , μόνο το ανολοκλήρωτο συμπέρασμα που σου άφησα στο μυαλό. Όπως ο ήχος μιας κραυγής που όσο προχωρά ασθενεί , και τελικά ακούγεται σαν ψίθυρος με ένα κρυμένο μίσος στη σιωπή, που τον τραβάει προς το μέρος της. Τόση ώρα σου περιγράφω μια εικόνα ενώ σου μιλώ για την μουσική. Για την εικόνα δεν θα σου πω εγώ, θα το αφήσω ίσως να το κάνει το άτομο που βίωσε το πείραμα σε εκείνο το δωμάτιο , άλλωστε εγώ δεν ήμουν ποτέ κατάλληλος να σου μιλώ για το δωμάτιο. Το μόνο που θα σου πω για αυτό , είναι ότι εμεις δημιουργήσαμε τον χώρο και βάλαμε κάποια αντικείμενα σ’αυτόν. Η αλληλεπίδραση με τον χώρο και τα αντικείμενα του από το άτομο ήταν αύθορμητη , ήταν η πρώτη φορά που το έβλεπε. Ίσως να μοιάζεις περισσότερο απ’όσο νομίζεις με εκείνο το άτομο , σχεδόν τόσο όσο διαφέρεις. Είμαστε ακόμα εδώ , μακριά από μαγαζιά και αφεντικά , δημιουργούμε και δρούμε αντιεμπορευματικά , εξαπλώνοντας τον εξεγερσιακό λόγο και την πράξη μας. Χαιρετίσματα σε όλα εκείνα τα άτομα που ένιωσαν , είδαν και βοήθησαν αυτό το πείραμα.

Pawaksskii , από το πείραμα 26

 

Όλα τα κομμάτια ηχογραφήθηκαν σε μια οδό υπ’αριθμόν 26

Mίξη και Master : Disko Cobra

Κάμερα : Johny Dear-i

Act : Αναπτήρ

Μοντάζ : George Ket.

Η ερμηνεία του κειμένου στο intro έγινε από την Πίκρα, η σύνθεση και η μουσική επιμέλεια από τον Disko Cobra. Φωνητικά στην «μοναξιά» καθώς και στίχοι, ερμηνεία, μουσική επιμέλεια, και σύνθεση στο «το πτώμα» από τον velvetshot.

Download link:

http://www.mediafire.com/file/l0q57jfanuzlzyl/EXPERIMENT+26.wav

 

by Οχετός at June 17, 2018 08:08 PM

– ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΑΘΗΝΩΝ –

Ο Stoiximan και οι Υπερήρωες της Σάλας

Την φετινή περίοδο ενημερωθήκαμε ότι στους αγώνες της Α΄ φάσης του κυπέλλου Ελλάδος ΠΕΠΣΣ 2017-2018, ζητήθηκε από τα γηπεδούχα σωματεία να αναρτήσουν διαφημιστικό πανώ του χορηγού της διοργάνωσης, STOIXIMAN.gr, να το φωτογραφίσουν με δικά τους μέσα και εν συνεχεία να αποστείλουν τις φωτογραφίες στη διοργανώτρια αρχή. Τα ανωτέρω προκύπτουν και προβλέπονται, όπως αναφέρεται, στη σχετική ανακοίνωση προς τα σωματεία, στη συμφωνία την οποία σύναψε η ΠΕΠΣΣ με την χορηγό εταιρία.
Ο Αδέσποτος Αθηνών, τα τρία χρόνια παρουσίας του σαν σωματείο στο πρωτάθλημα σάλας και γενικότερα στον αθλητισμό, απορρίπτει ξεκάθαρα την ύπαρξη χορηγών, προσπαθώντας έτσι να αποδείξει ότι ακόμα και στον σημερινό, μεταλλαγμένο σε εμπόρευμα αθλητισμό, είναι δυνατόν να λειτουργήσει μία ομάδα χωρίς τη χρηματοδότησή της από τρίτους, οι οποίοι με αυτό τον τρόπο επιδιώκουν να προωθήσουν το όνομα και τα συμφέροντά τους σε αντάλλαγμα χρημάτων. Οι οικονομικές ανάγκες της ομάδας, παρά τις δυσκολίες που κατά καιρούς είναι πιθανό να εμφανιστούν, καλύπτονται από τα μέλη της με ελεύθερες οικονομικές συνεισφορές, καθώς και από όσους επιθυμούν να συμπράξουν στις αξίες που η συλλογικότητα μας πρεσβεύει.
Πέραν της γενικότερης εναντίωσης στους χορηγούς και στις σχέσεις εξάρτησης που μέσω αυτών δημιουργούνται, πραγματικά μας ξένισε η επιλογή μιας στοιχηματικής εταιρίας για την χρηματοδότηση ενός ερασιτεχνικού πρωταθλήματος, την ίδια ώρα που συνεχώς πληθαίνουν οι διώξεις και οι πρωτόδικες καταδίκες της λεγόμενης “παράγκας” για “στημένα παιχνίδια” που σχετίζονται με τον στοιχηματισμό.
Στη συγκεκριμένη, δε ,περίπτωση προκύπτουν επιπλέον ερωτήματα. Με ποια κριτήρια επιλέχθηκε η συγκεκριμένη χορηγία; Από ποια ΓΣ; Ήταν αυτή καλεσμένη; ποιο το ακριβές ποσό της χορηγίας; Πώς διανέμεται αυτό στα σωματεία; Εκτιμήθηκε το γεγονός ότι πρόκειται για ένα site που προωθεί τον τζόγο και τον στοιχηματισμό;
Δε θεωρούμε μεταφυσικά ανήθικο τον τζόγο ή το στοίχημα, αλλά εκτιμούμε ότι απέχει παρασάγγας από τα αθλητικά ιδεώδη και τα όσα μια ένωση αθλητικών και ερασιτεχνικών σωματείων θα έπρεπε να προσπαθεί να προωθήσει. Διότι αντί της προσπάθειας, της ευγενούς άμιλλας και του σεβασμού του αντιπάλου προωθείται η εύκολη πρόσληψη κέρδους από τον κόπο τρίτων, η αντιμετώπιση του αθλήματος και των αθλητών ως μέσου πλουτισμού και γενικότερα μια σειρά πρακτικών που ενισχύουν την αθλητική βιομηχανία με όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, δηλαδή την υποβάθμιση του αθλητισμού σε εμπόρευμα και των φιλάθλων σε καταναλωτές.
Επόμενο βήμα μιας τέτοιας συνεργασίας είναι η επίσημη αποδοχή, όπως ήδη συμβαίνει με το πρωτάθλημα της Ά κατηγορίας και της εισαγωγής όλων των αγώνων στο κουπόνι στοιχηματισμού της εν λόγω εταιρίας. Έτσι η πρακτική αυτή θα συμβαίνει πλέον και με τις ευλογίες της ΠΕΠΣΣ, η οποία υποτίθεται ότι λειτουργεί για να προστατεύει και να προωθεί το άθλημα και όχι να επιτρέψει την μετατροπή του σε τραπουλόχαρτο.
Ο Αδέσποτος Αθηνών, οραματιζόμενος έναν αθλητισμό χωρίς χορηγούς που προσπαθούν να τον εκμεταλλευτούν προς το συμφέρον τους, χωρίς τζόγο και τις παθογένειες που αυτός επιφέρει, θέλει να κερδίσει ένα στοίχημα ενάντια στα περισσότερα προγνωστικά, την αποτροπή της ολοκληρωτικής υποταγής του αθλητισμού στην κουλτούρα της αγοράς.
Την ίδια στιγμή το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας διεξάγεται κατά κύριο λόγο σε ιδιωτικά ανοιχτά γήπεδα που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις και αλλάζουν ουσιωδώς οι συνθήκες διεξαγωγής του αθλήματος, ενώ οι ομάδες υποβάλλονται σε περαιτέρω έξοδα. Ταυτόχρονα για αδιευκρίνιστους λόγους τα κλειστά γήπεδα του Δήμου Αθηναίων δεν παραχωρούνται στις ομάδες ποδοσφαίρου σάλας για χρήση.
Παράλληλα με αυτά, γεννάται η απορία γιατί να απαγορεύονται τα πανό με κοινωνικά και ανθρωπιστικά μηνύματα, που αποτελούν και σε τελική ανάλυση σκοπό του αθλητισμού και να επιβάλλεται η ανάρτηση πανό που προάγει τον τζόγο και τον στοιχηματισμό; Είναι αυτό το ποδόσφαιρο που οραματιζόμαστε;

by telinho at June 17, 2018 12:03 PM

ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ

 

  ΕΙΚΟΝΑ ΣΕ ΔΡΟΜΟ

 

 Ένας αναρχικός κραδαίνει

τρεκλίζοντας

μια μαυροκόκκινη σημαία – απ’ αυτές

που το μαύρο δηλώνει την αυτονομία των πειρατών

και το θανατικό –

και το κόκκινο, το αίμα δηλοί,

το φλογερό.

Μικρό παλλικαράκι

νεαρό

με μια ψυχή τυρρανισμένη στα σμπαράλια

-προχωρεί-, μιας αγάπης πανανθρώπινης

το φώς φωνάζει

μα είν’ τα λόγια του ισχνά, – και η βοή –

του όπλου που ελοχεύει τον τρομάζει.

Τα μάτια εξεγερσιακά

εκστατικά

δεν συνάδουν με του κόσμου αυτού το θλιβερό τοπίο

καθόσον γκρίζο αυτό –θαμπό-, γαλάζια εκείνα

το πρώτο ψάχνει θάνατο, τα δεύτερα χαρές

που δεν αγγίζουν η εκμετάλλευση, η βία, και των ανθρώπων

οι οιμωγές.

Οι ζωές μας

βολοδέρνουν

καταμεσής στα πέλαα των παθών και των ανταγωνισμών

και γυρεύουν ανέλπιστα κάποια διαφυγή –μια σανίδα-

άλλες το καταλαβαίνουν, άλλες τους ποτές

πως όσο κι αν δε μοιάζουνε στην τυπική την όψη

ζούμε και πεθαίνουμε σε πόλεις-φυλακές.

 

ΓΙΑ ΤΟΝ MARCOS

 

 Άφθαρτη, σίγουρη φιγούρα κινείσαι στα βουνά

Βαστώντας τη σημαία της νίκης στα σκληρά σου χέρια

Εικόνα, σύμβολο, ίνδαλμα ζωντανό των καταπιεσμένων

Σημάδι Ψυχής ακλόνητης με πίστη και ιδανικά.

Το πρόσωπό σου είναι το πιό ωραίο σ’ όλη τη γή

Γιατί σ’ αυτό καθρεφτίζεται η ομορφιά του κόσμου

Και η φωνή σου σα μιλάς, αγνή, ρομαντική

Γιατί Επανάσταση ξερνάει και σηκωμό.

Δικαίως έχεις θρόνο στο πάνθεο των ηρώων

Κι ας φτύνεις όλο δύναμη τους ΄΄ισχυρούς΄΄

Η πίπα σου ορόσημο, σημείο κατατεθέν

Και τ’ όπλο σου με τ’ άλογο, το Άρμα του Ηλίου.

                                                                                   

  Λευτέρης.


by ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα at June 17, 2018 10:44 AM

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟ

ΕΡΡΙΚΟ ΜΑΛΑΤΕΣΤΑ

Ιατρική… και Αναρχισμός. Με αυτό τον τίτλο δημοσιεύσαμε μια σημείωση, στην αλληλογραφία του 5ου τεύχους μας, με την οποία απορρίψαμε την πρόταση κάποιων συντρόφων να προπαγανδίσουμε ορισμένες μεθόδους θεραπείας εναλλακτικές προς την επιστήμη και την κοινώς αποδεκτή ιατρική πρακτική.

Το γεγονός αυτό αναστάτωσε τον σύντροφο N. Cuneo από τη Νέα Υόρκη. Αν και παραδέχεται ότι η Σκέψη και Θέληση (Pensiero e Volontà) δεν είναι το κατάλληλο μέρος για ιατρικές συζητήσεις (στην πραγματικότητα, ο ίδιος δεν είναι μεταξύ αυτών που μας παρότρυναν σε αυτή την προπαγάνδα), στο τεύχος της 15ης Απριλίου της Ελεύθερης Συμφωνίας (Libero Accordo) υποστηρίζει την “φυσική θεραπεία”, δηλαδή μια θεραπεία χωρίς φάρμακα, η οποία λέγεται ότι παρουσιάζει μεγάλη πρόοδο και ότι έχει αναγνωριστεί και νομιμοποιηθεί σε πολλές πολιτείες της αμερικανικής Ένωσης.

Προφανώς δεν μπορέσαμε να γίνουμε κατανοητοί.

Δεν είχαμε την πρόθεση να αποκλείσουμε οποιαδήποτε μέθοδο˙ θέλαμε μόνο να δηλώσουμε την αναρμοδιότητά μας, την άγνοιά μας… και επίσης, ως ένα βαθμό, να υπενθυμίσουμε σε κάποιους συντρόφους τη δική τους άγνοια.

Υπάρχει ανάμεσά μας μια τάση να θεωρούμε αληθινό, καλό και ωραίο οτιδήποτε εμφανίζεται κάτω από τον βολικό μανδύα της εξέγερσης ενάντια στις αποδεκτές “αλήθειες”, ειδικά εάν υποστηρίζεται από ανθρώπους που είναι, ή αυτοαποκαλούνται αναρχικοί. Αυτό φανερώνει μια έλλειψη αυτού του πνεύματος έρευνας και κριτικής που θα έπρεπε να είναι ανεπτυγμένο στο μέγιστο βαθμό στους αναρχικούς.

Είναι θεμιτό το να μην θεωρούμε κανένα από τα επιτεύγματα της ανθρώπινης νόησης ως οριστικό και να επιδιώκουμε πάντα νέες ανακαλύψεις, νέες προόδους˙ ωστόσο, πρέπει να έχουμε στο νου μας ότι το νέο δεν είναι πάντα καλύτερο του παλιού, και ότι το να είναι κάποιος αναρχικός δεν συνεπάγεται ότι είναι προικισμένος με το αλάθητο.  

Η ιατρική είναι μια ιδιαίτερα πειραματική επιστήμη και μία επιστήμη καινούργια που βρίσκεται κατά κάποιο τρόπο, στο ξεκίνημά της. Ως εκ τούτου, είναι καλό να βλέπουμε με συμπάθεια κάθε ειλικρινή και φωτισμένη προσπάθεια διάνοιξης νέων δρόμων. Ωστόσο, δεν φαίνεται υπερβολικό το να απαιτήσουμε, αυτοί που θέλουν να κριτικάρουν και να αντιταχθούν στις παλιές μεθόδους να γνωρίζουν τι είναι αυτές οι μέθοδοι και ποια γνωστά δεδομένα υπάρχουν υπέρ ή εναντίον τους. Με άλλα λόγια, έχουμε απλώς την απαίτηση από αυτούς που θέλουν να μιλήσουν για ένα ζήτημα να μπουν πρώτα στον κόπο να το μελετήσουν. Επομένως, εάν υπάρχουν σύντροφοι που αισθάνονται ότι διαθέτουν επαρκή ικανότητα για να συζητήσουν ιατρικά θέματα, ας το κάνουν, αλλά να μην μας ζητούν να μιλήσουμε για πράγματα που αγνοούμε.

Εν τέλει, γνωρίζουμε καλούς γιατρούς οι οποίοι εκφράζουν αναρχικές ιδέες˙ ωστόσο, δεν μιλούν για την αναρχία όταν ασκούν την επιστήμη ή μιλούν για αυτήν μόνο όταν ένα επιστημονικό ζήτημα  καθίσταται κοινωνικό ζήτημα, δηλαδή όταν διαπιστώνουν ότι η παρούσα κοινωνική οργάνωση παρακωλύει την πρόοδο της ιατρικής και την εμποδίζει να εφαρμοστεί προς όφελος όλης της ανθρωπότητας.

 

Αλληλογραφία από την Pensiero e Volontà (Σκέψη και θέληση), τεύχος 9, 10 Μαΐου, 1924

 

[ πηγή ]

by ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα at June 17, 2018 07:42 AM

June 16, 2018

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Αναρχική ομάδα Μανιφέστο

Μια νέα Διεθνής γεννιέται ! (απο Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Αθήνας)

11-13 Μάη διεξήχθη στην Πάρμα της Ιταλίας το ιδρυτικό συνέδριο της νέας διεθνούς. Και το όνομα αυτής: Διεθνής Συνομοσπονδία Εργασίας (ICL). Στη νέα διεθνή συνδικαλιστικών ενώσεων του αναρχοσυνδικαλισμού και του επαναστατικού συνδικαλισμού συμμετέχουν οι: CNT (Ισπανία), FAU (Γερμανία), USI (Ιταλία) … Continue reading

by manifesto-volos at June 16, 2018 04:57 PM

Οχετός

σκλάβος // καθάρματα

γεννημένο κάποιες βροχερά ζεστές μέρες στη Θεσσαλονίκη,

για κάποιες αγουροξυπνημένες μέρες της Αθήνας.

» in girum imus nocte et consumimur igni »

 

ράπς: σκλάβος

rec/mix/master/video: πυράκανθος @ Aliki’s ‘n’ Thouli’s studioz

by Οχετός at June 16, 2018 04:23 PM

για ένα Αλλιώτικο Σχολείο

Η συνέλευση των παιδιών (αναθεωρημένη έκδοση, Ιούνης 2018)

Η μπροσούρα “η συνέλευση των παιδιών” αρχικά παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 2015 ως συνοδευτικό κείμενο για την προβολή “η συνέλευση των ποντικών”, μία συλλογή οπτικοακουστικού υλικού από ντοκουμέντα και αναπαραστάσεις παιδικών συνελεύσων.

Έκτοτε αναθεωρήθηκε το Γενάρη του 2017, μετά από μία σειρά εκδηλώσεων σε διάφορες πόλεις του ελλαδικού χώρου

και τώρα, τον Ιούνη του 2018, την εμπλουτίσαμε κι άλλο.

για να διαβάσετε τη μπροσούρα πατήστε εδώ

 

by alliotikosxoleio at June 16, 2018 01:57 PM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Αλληλεγγύη στις διωκόμενες της κατάληψης Τερμίτα

Οι κόσμοι μας συγκλίνουν μόνο για την καταστροφή του δικού σας

 

Την Τετάρτη 20 Ιουνίου δικάζονται (έπειτα από την αναβολή στις 11/5) οι 3 συλληφθείσες της επιχείρησης εκκένωσης -κατεδάφισης της κατάληψης Τερμίτα από το πανεπιστήμιο θεσσαλίας .

Και κάπως έτσι φτάσαμε σήμερα εδώ…

Σε ένα σήμερα θλιβερό και επικίνδυνο, επικίνδυνο όσο οι κυρίαρχοι κατασκευαστές ιδεολογίας και οι χειροκροτητές τους, μονοδιάστατο και άκαμπτο όσο η κοινή γνώμη που επικαλείται νομιμότητες και νόρμες. Σε μια πραγματικότητα που οι επιταγές της πραγματώνονται με μπάτσους και δικαστικούς. Σε έναν κόσμο που οι θεματοφύλακες σαν την Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Α.Ε προτάσσουν εκκενώσεις και  εκδιωγμούς στον βωμό της αναπτύξης, της ανάπλασης και του κέρδους.

Σ’ αυτό το σήμερα δεν θα κάτσουμε με τα χέρια σταυρωμένα.

Σε μια πόλη λοιπόν σαν το Βόλο, που επιπλέει πάνω στο ρατσισμό, το σεξισμό και την ομοφοβία με την ελληνορθόδοξη χροιά της επαρχίας, η Τερμίτα αποτέλεσε για μας ένα χώρο έκθεσης των υπάρξεων μας και συλλογικοποίησης των αρνήσεων μας πάνω στη βάση πολιτικών χαρακτηριστικών ενάντια στο κράτος, το ρατσισμό, το φασισμό την πατριαρχία, το κεφάλαιο και την Ελλάδα. Αποτέλεσε έναν απαλλοτριωμένο χώρο στέγασης των επιθυμιών μας πέρα από τη μιζέρια της κανονικότητας και της εξ’ολοκλήρου εξάρτησης απ’ την οικογένεια. Εκεί άρχισαν να δομούνται σχέσεις και να δοκιμάζονται στην πράξη είτε μέσα από ενδυναμωτικές διαδικασίες είτε από επίπονες και δύσκολες καταστάσεις που κληθήκαμε να διαχειριστούμε. Δε θα επιμείνουμε όμως να μιλάμε σε χρόνο παρελθοντικό για το σπίτι μας καθώς οτιδήποτε κερδίσαμε ατομικά και συλλογικά μέσα από την Τερμίτα, συνεχίζει να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των εαυτών μας στο παρόν και μας οπλίζει με θράσος για να συνεχίσουμε να ενοχλούμε.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΕΡΜΙΤΑ

20.06 | 9:00 Δικαστήρια (πλατεία ελευθερίας), Βόλος

Αναδημοσίευση από το blog της κατάληψης Τερμίτα

by Κατάληψη Σινιάλο at June 16, 2018 12:44 PM

για ένα Αλλιώτικο Σχολείο

Συλλογή εμπειριών, εικόνων και εργαλείων από κάποια μακρινά σχολεία

Στο πλαίσιο της δικτύωσης και της έρευνας, η παιδαγωγική ομάδα του Μ.Δ. επισκέπτεται τακτικά άλλα σχολεία αναζητώντας ανατροφοδότηση.

Το παρακάτω κείμενο είναι η συλλογή των εμπειριών μας από τις επισκέψεις μας σε σχολεία του Βερολίνου και της Ισπανίας.

για να διαβάσετε το κείμενο πατήστε εδώ

by alliotikosxoleio at June 16, 2018 12:05 PM

June 15, 2018

Ταξική Αντεπίθεση

Κυκλοφόρησε το 2ο τεύχος της έντυπης παρέμβασης δρόμου “Έφοδος στον Ουρανό”

Κυκλοφόρησε το 2ο τεύχος της έντυπης παρέμβασης δρόμου Έφοδος στον Ουρανό από την Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών). Διανέμεται με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά στους δρόμους, σε πολιτικούς χώρους, στέκια και καταλήψεις, στα πλαίσια της αντιπληροφόρησης για την ταξική συγκρότηση, την πολιτική οργάνωση και την επαναστατική προοπτική. Κεντρική διανομή: Πολιτικός Χώρος Σπύρου Τρικούπη 44 (Εξάρχεια). […]

by taksiki-antepithesi at June 15, 2018 06:19 PM

Musaferat

Διήμερο Αντιφασιστικό Φεστιβάλ

Διήμερο Αντιφασιστικό Φεστιβάλ

στην Κατάληψη στο Μπίνειο

από αυτοοργανωμένα και συλλογικά εγχειρήματα της Μυτιλήνης

 

Πρόγραμμα:

Παρασκευή 22 Ιουνίου

19.00 Εκδήλωση από την Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση με θέμα: “Φασισμός και Κεφάλαιο”

22.00 Καφενείο Οικονομικής Ενίσχυσης και Συλλογική Κουζίνα

 

Σάββατο 23 Ιουνίου

17.00 Τουρνού Μπάσκετ 3on3 στα Κεντρικά Λύκειο Μυτιλήνης (εγγραφές στις 16.30)

20.00 Κουζίνα στην Κατάληψη στο Μπίνειο από τη συλλογικότητα No Border Kitchen

22.00 Live με συγκροτήματα από το Αυτοοργανωμένο Studio Χατζηγιαννείου

 

Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων στο χώρο της κατάληψης θα υπάρχει διαθέσιμο υλικό των συλλογικοτήτων

by musaferat at June 15, 2018 01:20 PM

Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας

Αλληλεγγύη στους συναδέλφους από την ΜΚΟ Άρσις Αθήνας

Στις 31/5/2018 ανακοινώνεται η μη ανανέωση σύμβασης (απόλυση) 3 συναδέλφων μας στην Άρσις, 2 από αυτούς εργάζονταν στο Safe zone Σχιστού και άλλος ένας στο Home Project. Την ίδια μέρα άλλοι 3 συνάδελφοι από τα Safe Ζone ενημερώνονται πως κατ’ εξαίρεση για εκείνους η ανανέωση της σύμβασης τους θα είναι μόνο για δύο μήνες προκειμένου να ‘’αξιολογηθεί’’ στην περίοδο αυτή το κατά πόσο έχουν συμμορφωθεί με τις υποδείξεις της διοίκησης.

Να σημειωθεί εδώ πως οι συνάδελφοι μας, εδώ και καιρό έχουν αποδείξει και καιρό πως μπορούν να ανταπεξέλθουν πλήρως και με το παραπάνω στα καθήκοντα τους σε ένα πραγματικά δύσκολο περιβάλλον όπως είναι τα Safe Zone και πως δεν υπάρχει τίποτα που να δικαιολογεί τις απολύσεις αυτές. Έτσι και αλλιώς το προηγούμενο διάστημα ουδέποτε υπήρξε κάποια παρατήρηση από πλευράς εργοδοσίας σχετικά με τον τρόπο που εργάζονται μέσα στα Safe Zone.

Για αυτόν ακριβώς το λόγο είναι εύκολο να συμπεράνει κάνεις πως αυτές οι 3 απολύσεις και η ειδική μεταχείριση στις συμβάσεις των υπολοίπων είναι ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΕΣ και σχετίζονται με την συνδικαλιστική τους δράση μέσα στην οργάνωση αφού οι συγκεκριμένοι είναι ιδρυτικά μέλη του υπό σύσταση Σωματείου εργαζομένων στη ΜΚΟ Άρσις.

Την επόμενη μέρα περίπου 40 συνάδελφοι αφήνουν τις δουλειές τους και πραγματοποιούν αντανακλαστική παρέμβαση κάτω από τα γραφεία της οργάνωσης χωρίς καν να έχει προκηρυχθεί στάση εργασίας η κάτι που να τους παρέχει νομική κάλυψη. Η δυναμική αυτή παρέμβαση είχε ως αποτέλεσμα την ανάκληση των απολύσεων και την απόφαση από πλευράς εργοδοσίας να ανανεωθούν οι συμβάσεις τους για 2 μήνες, κάτι που για μας εξακολουθεί να αποτελεί μια ειδική μεταχείριση απέναντι σε εκείνους που συνδικαλίζονται.

Κάτι που επίσης είναι κρίσιμης σημασίας να φροντίσουμε να διασφαλιστεί είναι ότι τόσο οι συνάδελφοί μας που έκαναν επίσχεση αλλά και όσοι/όσες συνάδελφοι/ισσες, σε όποια οργάνωση και αν εργάζονται, προβαίνουν σε διαδικασίες διεκδίκησης, δε θα δεχτούν οποιασδήποτε φύσης και έντασης εκδικητικές κινήσεις από την πλευρά της εκάστοτε διοίκησης

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ

ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΠΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

by svepsykoi at June 15, 2018 01:18 PM

Anarchist Black Cross anarchist solidarity cell

Ενημέρωση από Ευελπίδων για τους τρεις συλληφθέντες για την Ελληνοαμερικάνικη Ένωση

Περίπου 70-80 σύντροφοι-ισσες συγκεντρώθηκαν σήμερα στην Ευελπίδων στο κάλεσμα αλληλεγγύης στους κατηγορούμενους συλληφθέντες για την Ελληνοαμερικάνικη Ένωση. Αναρτήθηκε πανό στο χώρο των δικαστηρίων και φωνάχτηκαν συνθήματα στήριξης των τριών συντρόφων. Μετά από περίπου 2,5 ώρες, οι σύντροφοι βγήκαν απ΄το κτίριο 9 με τη δικηγόρο, κι ενημέρωσαν τον αλληλέγγυο κόσμο πως με τις κατηγορίες να παραμένουν ίδιες, αφέθηκαν και οι τρεις ελεύθεροι, με περιοριστικούς όρους παρουσίας σε αστυνομικό τμήμα 1 φορά τον μήνα για τους δύο εξ’ αυτών, και 2 φορές το μήνα για το σύντροφο, για τον οποίο παρέμεινε η κατηγορία της ληστείας.

Δύναμη κι αλληλεγγύη σ΄όσους αγωνίζονται!
Κανείς/καμιά μόνος/η απέναντι στο κράτος!

Αναρχικός Μαύρος Σταυρός – Πυρήνας Έμπρακτης Αναρχικής Αλληλεγγύης

by abcsolidaritycell at June 15, 2018 12:02 PM

ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠ΄ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Πόλα Ρούπα: Η απόπειρα απόδρασης με ελικόπτερο και η πολιτική σημασία της δίκης που αρχίζει στις 12/10/2018.

https://athens.indymedia.org/post/1588998/

 

 

από Νίκος Μαζιώτης-Πόλα Ρούπα

15/06/2018 3:54 πμ.

 

………………………………………………………………………………………………………………………. Στην πρότασή του συμπεριέλαβε όλη την ιστορία του Επαναστατικού Αγώνα, όλες τις ενέργειες, κατέρριψε προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις και προκειμένου να ‘‘εδραιώσει’’ την θέση του για την κατηγορία της ‘‘διεύθυνσης’’, με καταδίκασε για ενέργειες που δεν έχουν φθάσει ακόμα σε δικαστήρια: Για την απόπειρα απόδρασης, για απαλλοτριώσεις στην τράπεζα Πειραιώς στο νοσοκομείο Σωτηρία και στην τράπεζα της Εθνικής στην Μαλεσίνα Φθιώτιδας. Αυτές οι ‘‘καταδίκες’’ τον βοήθησαν να βγάλει την σωρευτική πρότασή του για καταδίκη μου σε κατηγορίες προκειμένου να προτείνει την ποινή των ισοβίων. Για την απόπειρα απόδρασης τελικά ‘‘δικάστηκα’’ σε πρώτη φάση ήδη στο δικαστήριο αυτό. Σωρευτικά ‘‘δικάστηκα’’ και καταδικάστηκα ήδη για τα πάντα. Σε αυτή την κρατική ‘‘επιτυχία’’ έχει τη μικρή της θέση η αλληλεγγύη. Μια θέση που έμεινε κενή, παρ’ όλο που εγώ ρίσκαρα ζωή και ελευθερία για να την υπηρετήσω. Επειδή όμως τα πιο σπουδαία πράγματα στη ζωή και τον αγώνα ούτε διαβρώνονται ούτε οξειδώνονται από την περιρρέουσα μουχλιασμένη ατμόσφαιρα αν δεν το επιτρέψεις εσύ να συμβεί, θα κρατήσω και θα προστατέψω για πάντα τις επιλογές μου και το πολιτικό τους νόημα ως πολύτιμα όπλα για τον αγώνα. Και θα οπλίσουν αυτούς που πρέπει να οπλίζονται. ………………………………………..    

Επαναστατικός Αγώνας  

ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ: Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΠΟΔΡΑΣΗΣ ΜΕ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΣΤΙΣ 12/10/2018.

15 Ιουνίου 2018

Όταν ο Επαναστατικός Αγώνας ξεκίνησε την δράση του, το πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον δεν ήταν ευνοϊκό για τέτοιου είδους εγχειρήματα. Το κράτος και το πολιτικό σύστημα διατράνωνε την κατίσχυσή του επί της ένοπλης δράσης, λόγω της καταστολής των ένοπλων οργανώσεων, ο ‘‘πόλεμος κατά της τρομοκρατίας’’ είχε γίνει κεντρικός πολιτικός άξονας για την επέκταση της παγκοσμιοποίησης με στρατιωτικούς και οικονομικούς όρους, η κοινωνία ζούσε υπό το καθεστώς της ευημερίας μέσω δανεικών, ο καπιταλισμός διένυε την περίοδο με τα μεγαλύτερα ποσοστά ανάπτυξης στην σύγχρονη ιστορία του και οι οικονομικές ελίτ πανηγύριζαν για το ‘‘τέλος των κρίσεων’’.

Ο Επαναστατικός Αγώνας επιχείρησε να αμφισβητήσει στην πράξη την παντοδυναμία του κράτους επί της ένοπλης αντίστασης μέσα από δράσεις συνδεμένες με τα κορυφαία οικονομικά και πολιτικά ζητήματα της εποχής. Παράλληλα ανέδειξε την φενάκη της ‘‘τέλειας λειτουργίας’’ της καπιταλιστικής μηχανής και επανέφερε μέσα σε μια φαινομενικά αρνητική κοινωνική συγκυρία το επαναστατικό πρόταγμα. Κάτω από το πέπλο της κερδοφορίας του κεφαλαίου και της ανάπτυξης που είχε ως κεντρικό άξονα το ιδιωτικό και δημόσιο χρέος, ο κοινωνικός και ταξικός πόλεμος συνεχιζόταν και οι διαβεβαιώσεις για την ‘‘αέναη καπιταλιστική επέκταση και το τέλος των οικονομικών κρίσεων’’ δεν μας είχαν πείσει.

Τα μέτρα της νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης που επιβάλλονταν το ένα μετά το άλλο και ενάντια στα οποία είχε δώσει τη μάχη του ο Επαναστατικός Αγώνας, έκαναν όλο και περισσότερο την κοινωνική βάση στην χώρα να στενάζει, καθώς τα δάνεια είχαν γίνει ήδη θηλιά στο λαιμό της ενώ οι μισθοί, οι συντάξεις και τα εργασιακά δικαιώματα δέχονταν αποφασιστικά χτυπήματα.

Την περίοδο μετά το 2006 απανωτά οικονομικά και πολιτικά σκάνδαλα έρχονταν στην δημοσιότητα επί κυβερνήσεως Ν.Δ με το Κ. Καραμανλή στην πρωθυπουργία,αναδεικνύοντας το βάθος της διαφθοράς και της σήψης που είχε κυριαρχήσει στο πολιτικό σύστημα. Ενώ η φτώχεια μεγάλωνε, οι προκλήσεις των καθεστωτικών πολιτικών με τα απανωτά κοινωνικά εγκλήματά τους είχαν κάνει το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας να αηδιάσει. Όλοι θυμόμαστε τις ‘‘έρευνες’’ δημοσιογράφων με τους πολίτες να δηλώνουν μπροστά σε τηλεοπτικές κάμερες ότι ‘‘οι πολιτικοί πρέπει να κρεμαστούν στην πλατεία Συντάγματος’’. Μέχρι που τα ρεπορτάζ αυτά σταμάτησαν για ευνόητους λόγους.

Η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον μπάτσο Κορκονέα ήταν η σπίθα που άναψε το φιτίλι της κοινωνικής οργής. Η οργή αυτή που είχε κοινωνική και οικονομική βάση εκδηλώθηκε με μεγάλη σφοδρότητα τον Δεκέμβρη του ’08. Τα πρώτα γεγονότα της οικονομικής κρίσης που θα χτυπούσε την χώρα είχαν ήδη συμβεί και ο Επαναστατικός Αγώνας ετοιμαζόταν να δράσει μέσα στο νέο κοινωνικό πλαίσιο που θα διαμορφωνόταν.

Από το 2003 που ξεκίνησε την δράση του μέχρι την κομβική στιγμή που εκδηλώθηκε η μεγαλύτερη οικονομική κρίση στην ιστορία του καπιταλισμού, ο Επαναστατικός Αγώνας είχε πραγματοποιήσει σειρά επιθέσεων με αιχμή την αντίσταση στις δύο όψεις της παγκοσμιοποίησης του συστήματος, το νεοφιλελευθερισμό και τον ‘‘πόλεμο κατά της τρομοκρατίας’’(υπουργεία Οικονομίας και Απασχόλησης, τράπεζα Citibank, αστυνομικό τμήμα Καλλιθέας, δικαστήρια της πρώην σχολής Ευελπίδων, κλούβα των ΜΑΤ στην Πέτρου Ράλλη, Shell, αμερικάνικη πρεσβεία). Είχε στραφεί ενάντια στην πολιτική εξουσία (επίθεση στο Γ. Βουλγαράκη) όταν τα πολιτικά και οικονομικά ‘‘σκάνδαλα’’ κυριαρχούσαν σαρώνοντας τη συναίνεση στο καθεστώς πριν ακόμα το ξέσπασμα της κρίσης. Είχε προειδοποιήσει για την δολοφονία Γρηγορόπουλου με την επίθεση στον Α.Τ. Περισσού, την οποία δολοφονία απάντησε με τις ένοπλες επιθέσεις ενάντια στην κλούβα των ΜΑΤ στο Γουδί και ενάντια στα ΜΑΤ στο υπουργείο Πολιτισμού.

Όμως από το 2008 το πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό πεδίο  προβλέψαμε ότι θα αλλάξει άρδην. Με τα πρώτα σημάδια που μας έδειξε η κρίση που ερχόταν και που θα σάρωνε εν είδη τσουνάμι όλο τον κόσμο και ειδικά την Ελλάδα, ο Επαναστατικός Αγώνας όφειλε να επιταχύνει και να οξύνει την δράση του. Στο κοινωνικό πεδίο πλέον δεν θα είναι μόνος του καθώς αναμένονταν σφοδρές κοινωνικές αντιδράσεις ενώ η νεοφιλελεύθερη συναίνεση θα χρεοκοπούσε μαζί με την κρατική χρεοκοπία.

Οι επιθέσεις σε Citibank, σε χρηματιστήριο, Eurobank ήταν οι πολιτικά ιεραρχημένες δράσεις με κριτήριο τους θεσμούς και τους μηχανισμούς που  έπαιξαν κομβικό ρόλο στην σύγχρονη αρχιτεκτονική του συστήματος και διεθνώς, συνεπώς φέρουν μέγιστη ευθύνη για την κρίση και συγχρόνως απολάμβαναν την ευεργετική πολιτική των πολιτικών καθεστώτων και των κεντρικών τραπεζών που δούλεψαν με περισσή φροντίδα για να μεταφέρουν την βόμβα του ιδιωτικού χρέους από το χρηματοπιστωτικό σύστημα στην κοινωνική βάση. Η κρίση χρέους που θα χτυπούσε την χώρα, θα μας έβαζε στα μνημόνια και η μακρά σκοτεινή πορεία της κοινωνίας θα ξεκινούσε.

Ήταν ένα στοίχημα μεγάλο ο αγώνας ενάντια σε αυτή την καταστροφική εξέλιξη και ο Επαναστατικός Αγώνας ‘‘σήκωσε το γάντι’’ μιας ιστορικής πρόκλησης: Ή θα ανατρέψουμε το σύστημα και θα κάνουμε Επανάσταση ή θα τσακιστούμε όλοι μαζί κάτω από το ζυγό και την σκλαβιά ‘‘των πολιτικών διάσωσης του συστήματος’’.

Η κοινωνία σε αυτή την χώρα δεν ήθελε να αποδεχτεί αμαχητί την επιβολή των μνημονίων. Έβραζε κάτω από την απειλή της κηδεμονίας και της επιτήρησης από το ΔΝΤ και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς ενώ η κυρίαρχη προπαγάνδα για ‘‘τα καταστροφικά αποτελέσματα της άτακτης χρεοκοπίας του ελληνικού κράτους’’ δεν είχε ακόμα ιδιαίτερη απήχηση.

Μέσα σε ένα εκρηκτικό κοινωνικό περιβάλλον, και με ένα οικονομικό σύστημα να παραπέει  λόγω της κρίσης, το πρώτο κατασταλτικό χτύπημα ενάντια στον Επαναστατικό Αγώνα που η συγκυρία το έφερε να συμβεί λίγο πριν από την επιβολή του πρώτου μνημονίου, ήταν ένα σημαντικό βήμα του καθεστώτος προς την κατεύθυνση διασφάλισης της πολιτικής ισορροπίας που τόσο είχε ανάγκη για να περάσει εξοντωτικά μέτρα. Οι κοινωνικές αντιστάσεις που εκδηλώθηκαν ήταν δυνατές, όμως όχι αρκετές για να βάλουν φρένο στην λαίλαπα των μνημονίων. Οι κατασταλτικές επιχειρήσεις που ακολούθησαν εναντίον άλλων οργανώσεων και ατόμων που εμπλέκονταν ή φέρονται ότι εμπλέκονταν σε ένοπλες δραστηριότητες, κατάφεραν να μετουσιώνουν σταδιακά την όποια επιθετική – εξεγερσιακή διάθεση του α/α χώρου, σε θέση άμυνας απέναντι στην καταστολή.

Τα ανατρεπτικά και επαναστατικά προτάγματα – όπου αυτά υπήρχαν – σταδιακά εξαφανίστηκαν. Οι κοινωνικές αντιστάσεις από την άλλη, έφτασαν στα φυσικά τους όρια, αφού όμως πριν συνάντησαν και αυτές τις σφοδρές κατασταλτικές επιθέσεις από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου – Παπαδήμου  αρχικά και Σαμαρά – Βενιζέλου στην συνέχεια.

Στην ήττα των κοινωνικών αντιστάσεων ‘‘ανδρώθηκε’’ ο Σύριζα που πήρε την εξουσία προχωρώντας στην μεγαλύτερη λαϊκή εξαπάτηση που έχει καταφέρει ποτέ καθεστωτικό πολιτικό κόμμα. Η ήττα έχει επικυριαρχήσει στην κοινωνία, τα μέτρα κοινωνικής γενοκτονίας επιβάλλονται το ένα μετά το άλλο και η ένοπλη δράση ενώ γίνεται όλο και πιο επιτακτική μέσα στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο, ενώ διόλου δεν έχει καταφέρει το καθεστώς να την απαξιώσει στις κοινωνικές συνειδήσεις παρά την επίθεση που έχει εξαπολύσει εναντίον της, η αναδίπλωση και η θέση άμυνας που παίρνουν αρκετοί από αυτούς που ενεπλάκησαν σε πρακτικές αντάρτικου πόλης και αφού δέχθηκαν τα κατασταλτικά χτυπήματα, ήταν αρκετά για ‘‘αναθεώρηση’’ της επιλογής, για εγκατάλειψη του επαναστατικού προτάγματος ως ‘‘άκαιρου’’ και ‘‘εκτός ημερησίας διατάξεως’’.

Το σχέδιο δράσης, η στρατηγική, οι στόχοι του Επαναστατικού Αγώνα, όπως και κάθε επαναστατικής ένοπλης οργάνωσης, δεν κρίνονται από τις κατασταλτικές επιτυχίες του κράτους. Και πολύ περισσότερο δεν κρίνεται η ορθότητα, η αναγκαιότητα του επαναστατικού προτάγματος.

Εκείνη την περίοδο που επιχειρήθηκε η απόδραση από τις φυλακές Κορυδαλλού, ζούσαμε μια χωρίς προηγούμενο αρνητική ιστορική συνθήκη: Από τη μια το σύστημα περνούσε (και περνάει) την μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία του, ήταν ιδιαίτερα ευάλωτο τόσο λόγω της αστάθειας που του προκαλούσε η ίδια του η κρίση όσο και λόγω της ευρύτατης απονομιμοποίησής του στις κοινωνικές συνειδήσεις και από την άλλη απουσίαζε ένα επαναστατικό κίνημα που θα μπορούσε να δώσει ώθηση για την ανάπτυξη ενός ισχυρού πολιτικού και κοινωνικού ρεύματος ανατροπής του καθεστώτος. Ενώ δηλαδή υπήρχαν οι αντικειμενικές συνθήκες για έναν κοινωνικό ξεσηκωμό, δεν υπήρχαν οι υποκειμενικές αυτές συνθήκες που θα μπορούσαν να τον πραγματοποιήσουν.

Για τον Επαναστατικό Αγώνα και εμάς προσωπικά, ο σκοπός των επαναστατών, ο σκοπός μιας ένοπλης επαναστατικής οργάνωσης δεν μπορεί να ‘‘ακυρώνεται’’ όταν οι συνθήκες γίνονται δύσκολες. Ο ρόλος της, η αποστολή της είναι να πολεμάει την ηττοπάθεια και όχι να την αποδέχεται. Να εντείνει την δράση της σε περιόδους που το κενό της επαναστατικής δράσης μεγαλώνει. Σε τέτοιες περιόδους η ένοπλη επαναστατική δράση ακόμα και από λίγους αγωνιστές, γίνεται πιο επιτακτική και αναγκαία από κάθε άλλη φορά.  

Αυτή την αρχή είχαμε πάντα ως Επαναστατικός Αγώνας, αυτή την αρχή είχα κι εγώ. Αλλιώς θα εγκαταλείπαμε τους στόχους μας, τις αρχές μας, τις αξίες μας. Θα εγκαταλείπαμε την επαναστατική προοπτική. Θα δικαιώναμε το καθεστωτικό θηρίο, ως απρόσβλητο, αλώβητο, παντοδύναμο.

Μέσα σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο, η απόφαση για την απόδραση από τις φυλακές Κορυδαλλού, ήταν ένα πολιτικά σημαντικό στοίχημα: Μια καίρια απάντηση στα απανωτά κατασταλτικά χτυπήματα του κράτους. Ένα χτύπημα στην επικυριαρχία της ήττας στον αγώνα που επιχειρούσαν οι κυβερνήσεις και το κράτος με την χρήση της καταστολής και στην περίπτωση της κυβέρνησης Σύριζα – ΑΝΕΛ με την εναλλαγή των επιλογών καταστολή – αφομοίωση . Η αλληλεγγύη που θα έπρεπε να είναι μια σχέση που τροφοδοτεί την επαναστατική αντεπίθεση στην κρατική βία και την καταστολή έχει καταπέσει σε σχέση τακτικισμού για την επίτευξη του ‘‘εφικτού’’, δηλαδή την άμυνα και την διαμαρτυρία απέναντι στις ‘‘κρατικές αυθαιρεσίες’’, απέναντι στις ‘‘παραβιάσεις της θεσμικής ορθότητας’’ που έκανε η καταστολή. Με αποτέλεσμα η αλληλεγγύη να αλλοτριώνεται από σχέση αγώνα σε σχέση που προωθεί τον εξωραϊσμό και τον εξορθολογισμό του κυρίαρχου καθεστωτικού πλαισίου καταστολής. Πρόκειται για την καταδίκη σε θάνατο της αλληλεγγύης. Και κανένας δεν καταδικάζει την επαναστατική σχέση αλληλεγγύης, αν δεν έχει προηγουμένως καταδικάσει τον ίδιο τον ανατρεπτικό αγώνα.

Κυρίως όμως η απόφαση για την απόδραση από τις φυλακές Κορυδαλλού ήταν ένα πολιτικό και κοινωνικό στοίχημα γιατί χτυπούσε την ευρύτερη κοινωνική ηττοπάθεια και παραίτηση. Σε μια τέτοια ζοφερή για την κοινωνία περίοδο, αυτός που θεωρεί τον εαυτό του επαναστάτη, έχει χρέος να μπαίνει μπροστά, να ρισκάρει προσωπικά ο ίδιος για να επιχειρεί να ανατρέψει τις ισχύουσες στάσεις και θέσεις που γίνονται αιτία να βαλτώσει ο αγώνας.

Η απελευθέρωση του συντρόφου Νίκου Μαζιώτη ήταν από την πρώτη στιγμή της σύλληψής του ένα σημαντικό στοίχημα. Ούτως ή άλλως δεν θα τον εγκαταλείπαμε.Εξ’ άλλου ήταν πολιτική μας επιλογή ο Νίκος Μαζιώτης και εγώ να περάσουμε στην ‘‘παρανομία’’ για να συνεχίσουμε την δράση μας στα πλαίσια του Επαναστατικού Αγώνα. Η κοινωνική και πολιτική ιστορική περίοδος με τα μνημόνια, την λαίλαπα των μέτρων διάσωσης του συστήματος με την ραγδαία αύξηση της φτώχειας και της περιθωριοποίησης που αυτά έφερναν, αλλά και η οπισθοχώρηση των αντιστάσεων, υπήρξαν καταλυτικοί παράγοντες για να κάνουν ακόμα πιο επιτακτική κατά την επαναστατική οπτική μας την συνέχιση της ένοπλης δράσης ενάντια στην σύγχρονη ανελέητη τυραννία.

Ο Επαναστατικός Αγώνας απάντησε με το μεγάλο χτύπημα στην Τράπεζα της Ελλάδας και το γραφείο του ΔΝΤ στις 10/4/2014 εν μέσω μιας εκκωφαντικής κοινωνικής σιωπής στην παρατεταμένη μνημονική επίθεση.

Ο Επαναστατικός Αγώνας δεν υπήρξε οργάνωση που αναδύθηκε μέσα σε ένα ‘‘εύκολο’’κοινωνικό πεδίο όπου υπήρχε διάχυτη εξεγερσιακή διάθεση που εκδηλωνόταν μαζικά. Αντιθέτως, ο Επαναστατικός Αγώνας αναδύθηκε σε δύσκολη κοινωνική περίοδο και γι’ αυτόν, αλλά και για εμάς ως πολιτικά υποκείμενα, οι δύσκολες περίοδοι ήταν και είναι αυτές που καθιστούν πιο επιτακτική την ανάγκη για την δράση μιας ένοπλης επαναστατικής οργάνωσης. Και αυτό για να χτυπιέται πιο αποφασιστικά τόσο η κοινωνική συναίνεση στο καθεστώς – η οποία βρισκόταν σε σχετική ισχύ το 2003 οπότε ο Επαναστατικός Αγώνας ξεκίνησε την δράση του – όσο και η παραίτηση, η ηττοπάθεια και ο φόβος σε συγκυρίες δύσκολες με την συναίνεση στο καθεστώς να είναι απούσα, αλλά παράλληλα, να μην δύναται η ανατρεπτική δράση να πάρει τις διαστάσεις που αντιστοιχούν στις δεδομένες ευνοϊκές αντικειμενικές συνθήκες. Τις αντικειμενικές συνθήκες έτσι όπως αυτές διαμόρφωνε η ίδια η συστημική κρίση, με το καθεστώς να είναι ιδιαίτερα ασταθές και ευάλωτο στην πολιτική πίεση και τις ένοπλες επιθέσεις.

Ως Επαναστατικός Αγώνας έχουμε πει και κατά το παρελθόν ότι το σύστημα λόγω οικονομικής κρίσης την τελευταία δεκαετία είναι ιδιαίτερα επιρρεπές σε κάθε είδους πολιτική και κοινωνική αστάθεια. Ούτως ή άλλως ο βασικότερος πυλώνας της σταθερότητάς του είναι η πίστη σε αυτό, με κάθε δυνατή έννοια που μπορεί να προσλάβει αυτή η έννοια:Πίστη στην οικονομική του διαιώνιση, πίστη ότι θα αποπληρώνονται τα κρατικά και εταιρικά χρέη, πίστη στην εθνική οικονομία ότι αυτή δεν θα καταρρεύσει, πίστη στο πολιτικό σύστημα ότι θα διατηρεί την κοινωνική συνοχή, θα αποτρέπει και θα καταστέλλει πάσης φύσεως κοινωνικές ανταρσίες. Πίστη στην κοινωνική και πολιτική σταθερότητα και την αντιμετώπιση πολιτικών παραγόντων που την απειλούν. Αυτή την πίστη κατοχυρώνει το κράτος με την καταστολή ενάντια στην ένοπλη δράση. Αυτή η πίστη, με την ανατροπή των κατασταλτικών αποτελεσμάτων έναντι των ένοπλων μορφών αντίστασης, ήταν ένα πολιτικό στοίχημα να χτυπηθεί.

 

Ο Επαναστατικός Αγώνας δεν ήταν ποτέ μια οργάνωση για ‘‘τα εύκολα’’. Πιστεύαμε πάντα πως οι ίδιοι οι επαναστάτες έχουν την ευθύνη για την διαμόρφωση των υποκειμενικών συνθηκών στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο. Η κοινωνική ηττοπάθεια, ήταν και είναι ευθύνη όλων όσων πρεσβεύουν την αντικαθεστωτική δράση. Ως Επαναστατικός Αγώνας είχαμε ιστορικό χρέος να συγκρουστούμε με την ηττοπάθεια αυτή, τόσο στον ευρύτερο όσο και στον πολιτικό χώρο απ’ όπου προερχόμαστε.

Μέσα σε ένα τέτοιο κοινωνικό περιβάλλον που είχε κατισχύσει το οικονομικό και πολιτικό καθεστώς με τις πολιτικές κοινωνικής γενοκτονίας, η απόπειρα απόδρασης ήταν για εμένα μια απαραίτητη κίνηση για την ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών δύναμης.

Το κράτος και οι κατασταλτικοί μηχανισμοί ενίοτε καταφέρνουν να συλλάβουν και να εκθέσουν με πιο άμεσο τρόπο ακόμα και τους πολιτικούς μας στόχους. Σε αυτή την περίπτωση είχαν πει: ‘‘Η Ρούπα με την απόδραση αυτή ήθελε να ανατρέψει τις συνθήκες του ένοπλου στην Ελλάδα’’. Μπορώ να πω, πως κανένας άλλος, ούτε καν ‘‘φιλικά προσκείμενος’’ προς εμένα, δεν προσέγγισε με τόση ευστοχία το πολιτικό διακύβευμα αυτής της ενέργειας.

Οι συνθήκες του ένοπλου στην Ελλάδα το 2016 οπότε και επιχειρήθηκε αυτή η ενέργεια ήταν συντριπτικά κατά της συνέχισης της ένοπλης δράσης. Ήταν επίσης, συντριπτικές κατά οποιουδήποτε αγώνα για την ανατροπή του καθεστώτος, ενώ η λέξη ‘‘επανάσταση’’ είχε ξαναμπεί από πολλούς στο ‘‘χρονοντούλαπο της ιστορίας’’.

Δεδομένου του κυρίαρχου κοινωνικού κι πολιτικού περιβάλλοντος εκείνη την περίοδο, η ενέργεια αυτή από μόνη της θα ήταν μια ανατροπή των συνθηκών, του ένοπλου στην Ελλάδα όπως ανέφεραν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί για να περιγράψουν τους πολιτικούς μου στόχους. Και αυτοί οι στόχοι – όσον αφορά εμένα – ξεκινούσαν και σταματούσαν στην απόδραση.

Όσο για τους πιο μεγάλους στόχους που είχαμε εκείνη την περίοδο, αυτοί αφορούσαν στην συνέχιση του σχεδίου αντίστασης στην λαίλαπα των μνημονίων και των μέτρων εξόντωσης της
κοινωνικής βάσης όπως αυτό το σχέδιο είχε διαμορφωθεί από τον Επαναστατικό Αγώνα.

Η ανατροπή των κοινωνικών και πολιτικών ευθυνών της ήττας και της παραίτησης ήταν ο στόχος που δεν θα εγκατέλειπε ο Επαναστατικός Αγώνας, που δεν θα εγκαταλείπαμε. Και μιλώντας προσωπικά, δεν θα τον εγκατέλειπα, ακόμα και αν ήμουν η τελευταία ένοπλη αγωνίστρια στην Ελλάδα.

Γνωρίζω ότι η παραπάνω θέση μου είναι δύσκολο να γίνει κατανοητή. Όπως δύσκολο ήταν για ορισμένους να κατανοήσουν – ή να αποδεχθούν – πως γίνεται να ρισκάρεις την ζωή σου για μια απόδραση που υπερβαίνει τα προσωπικά οφέλη. Πώς γίνεται να ρισκάρεις σε τέτοιο βαθμό, με κίνητρα που δεν άπτονται του προσωπικού συμφέροντος. Με κίνητρα την αλληλεγγύη και την ανατροπή των συσχετισμών που δημιουργούσε η καταστολή. Και μάλιστα, χωρίς καν πολιτικές απαιτήσεις.

Ήταν και είναι δύσκολο ορισμένοι να αποδεχθούν και να κατανοήσουν τα παραπάνω, λόγω του ιδιότυπου συνειδησιακού μικροαστισμού τους. Δυστυχώς, αυτά δεν εκφράστηκαν από κύκλους των κατασταλτικών μηχανισμών, που όπως είπα, συνέλαβαν και εξέφρασαν τα πολιτικά μου κίνητρα και στόχους. Εκφράστηκαν από αλλού. Και ανέδειξαν το μέγεθος της πολιτικής παρακμής και της έκπτωσης των συνειδήσεων στους κόλπους του αγώνα.

Είναι δεδομένο πως κάποιοι αδυνατούν να κατανοήσουν λόγω της δικής τους αντίληψης, πως κάποιος (στην προκειμένη περίπτωση ‘‘κάποια’’) επιχειρεί (μόνος του) μια τέτοια ενέργεια, μόνο όταν έχει ισχυρά πολιτικά κίνητρα και όχι προσωπικά. Μόνο ισχυρά πολιτικά κίνητρα προφανώς άγνωστα στους ίδιους μπορούν να βρίσκονται πίσω από μια επιλογή αγώνα που ο ίδιος που την επιχειρεί, γνωρίζει εκ των προτέρων ότι οι πιθανότητες να του στοιχήσει όχι μόνο την ελευθερία του, αλλά και την ίδια του την ζωή, είναι πολύ μεγάλες.

Ισχυρά πολιτικά κίνητρα στην προκειμένη περίπτωση, είναι αυτά που υπερβαίνουν τα ίδια τα πρόσωπα  που θα ευνοούνταν. Ισχυρά πολιτικά κίνητρα είναι η αναμέτρηση με την ήττα σε κάθε της μορφή. Η αναμέτρηση με το φασισμό και τη βία του συστήματος.

Η αναμέτρηση με ένα καθεστώς που μέσω χτυπημάτων εναντίον της ένοπλης δράσης, μέσω χτυπημάτων ενάντια σε αυτούς που προσβλέπουν ως μόνη κοινωνική διέξοδο την ανατροπή του, φαντάζει παντοδύναμο και αλώβητο. Ισχυρά πολιτικά κίνητρα είναι η πίστη στην πολιτική δύναμη της επανάστασης.

Ίσως να είναι μακρά της μέσης αντίληψης για το τι σημαίνει αγώνας στην εποχή μας μια τέτοια θέση. Όμως είναι η δική μου θέση, είναι τα δικά μου κίνητρα. Είναι η δική μου θέση για την ζωή, τον αγώνα και την επανάσταση.

Όσο για το πώς είχε συλλάβει η κοινωνία (με την ευρύτερη έννοια) την απόπειρα απόδρασης, δεν ήταν λίγα τα μηνύματα που λάμβανα, ακόμα και ως ‘‘παράνομη’’ και πολύ περισσότερο, αφού με αιχμαλώτισαν: Για ανθρώπους που δεν γνώριζα ποτέ προσωπικά, που δεν έχουν καμία σχέση και επαφή με τον α/α χώρο, για ανθρώπους που δεν θα περίμενα με τίποτα λόγω της πολιτικής και κοινωνικής προέλευσής τους, η απόπειρα απόδρασης ήταν κάτι πολύ ευρύτερο από αυτό που λέει το όνομά της. Ήταν η συνέχιση του αγώνα, όταν πια δεν υπάρχει αγώνας.

 

Ανέλαβα προσωπικά την ενέργεια αυτή γιατί έπρεπε να εξηγηθώ για το τι έγινε μέσα στο ελικόπτερο, γιατί ήθελα να σηκώσω προσωπικά την μη ολοκλήρωσή της και γιατί ήταν αδύνατο να ‘‘κρυφτώ’’ πίσω από την οργάνωσή μου, αφού ούτως ή άλλως μόνη μου ήμουν στο ελικόπτερο. Λόγω της συντονισμένης επίθεσης που δεχόμαστε από το κράτος και τα ΜΜΕ που έθεταν τον Επαναστατικό Αγώνα ως ‘‘ομπρέλα’’ για κάθε είδους ένοπλη δραστηριότητα – είτε αφορούσε πολιτικές επιθέσεις είτε ληστείες τραπεζών – επέλεξα να αναλάβω την ευθύνη για την απαλλοτρίωση στην τράπεζα Πειραιώς στο νοσοκομείο Σωτηρία προκειμένου να οριοθετήσω τις ενέργειες αυτού του είδους που σχετιζόταν ο Επαναστατικός Αγώνας.

Η όλη πολιτική επιλογή μου στον αγώνα, οι ενέργειες που έκανα μόνη μου και τις ανέλαβα προσωπικά, έγιναν (όπως ήταν αναμενόμενο) τα ‘‘στοιχεία’’ για την ‘‘δόμηση’’ ενός σφοδρού πολέμου εναντίον μου που ήταν σε ισχύ πριν την σύλληψή μου και ενώ ήμουν καταζητούμενη και επικηρυγμένη, κορυφώθηκε με την σύλληψη και την πολεμική αντιμετώπιση που εξαπέλυσε το κράτος και ο Σύριζα εναντίον του 6χρόνου τότε παιδιού μου και ‘‘ολοκληρώνεται’’ με τις διώξεις, τις δίκες και τις καταδίκες που μου ετοιμάζουν.

Ενδεικτικά της κατεύθυνσης και του μεγέθους της εκδίκησης που θέλει να πάρει το κράτος στην σύγκρουση μαζί μου, είναι η πρόταση του εισαγγελέα Δράκου στην δίκη για την επίθεση εναντίον της Τράπεζας της Ελλάδας και του γραφείου του ΔΝΤ από τον Επαναστατικό Αγώνα. Μια δίκη που ενώ αφορούσε μια ενέργεια, ο εισαγγελέας ομολόγησε ότι με δίκαζαν για όλα. Για όλη μου τη ζωή, όλες μου τις επιλογές, όλες τις υποθέσεις του Επαναστατικού Αγώνα. Η πρότασή του για καταδίκη μου ως ηθικό αυτουργό των πάντων (της οποίας πρότασης, το πρακτικό αποτέλεσμα είναι η ποινή των ισοβίων) είναι η τελική κατάληξη της δίψας για εκδίκηση του κράτους εναντίον μου με στόχο να μου επιβάλλει την εσχάτη των ποινών.

Ο εισαγγελέας έκανε μια πρόταση με πολλά ‘‘καινοτόμα’’ για τέτοιες δίκες στοιχεία.

Είπε πως το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας και το καθεστώς συνολικά θα μπορούσε να είχε καταρρεύσει από την επίθεση στην ΤτΕ και το γραφείο του ΔΝΤ γιατί απειλήθηκε με κατάρρευση το κτίριο. Τελικά σώθηκε από ένα ρολό που πρόλαβαν οι φύλακες να κατεβάσουν. Είπε πως η αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι το καλύτερο σύστημα. Σήκωσε τη ‘‘σημαία’’ της  υπεράσπισης ενός εγκληματικού, τρομοκρατικού συστήματος και αυτή η υπεράσπιση έναντι της πολιτικής απειλής που – κατά τον ίδιον – αντιπροσωπεύω, της υπεράσπισής του έναντι ενός αγώνα πρόσφορου – κατά τον ίδιον – να φέρει την καθεστωτική ανατροπή (η επίθεση ενάντια στην Τράπεζα της Ελλάδας και το ΔΝΤ, κατά τον ίδιον ήταν αρκετή) και ανέδειξε εμένα ως τον βασικό φορέα αυτής της απειλής. Σε βαθμό που ζήτησε την καταδίκη μου για ηθική αυτουργία στην επίθεση αυτή, σε όλες τις πράξεις του κατηγορητηρίου, ακόμα και στην ‘‘φυσική αυτουργία’’ του Νίκου Μαζιώτη. Για το τελευταίο είναι γνωστό πως ο Μαζιώτης δικάζεται αυτή την περίοδο σε δεύτερο βαθμό για την επίθεση αυτή, στην οποία στο πρώτο δικαστήριο καταδικάστηκε με βάση τις νομικές αλχημείες του δικαστηρίου σε ισόβια για συναυτουργία στην επίθεση. Σε αυτή την δίκη από την αρχή της και στην ένσταση που είχα κάνει για την αναρμοδιότητα του δικαστηρίου, για πρώτη φορά σε χρονικά δικών για τέτοιες υποθέσεις και κόντρα στις κυρίαρχες αντιλήψεις υπεράσπισης, υποστήριξα ότι ο 187Α δικάζει δράσεις που αντικειμενικά είναι πρόσφορες για την καθεστωτική ανατροπή, όπως ομολογεί το ίδιο το ‘‘αντιτρομοκρατικό’’ άρθρο. Υποστήριξα ότι μη πρόσφορες για την καθεστωτική ανατροπή δράσεις δεν ‘‘άπτονται’’ του 187Α και δεν θα έπρεπε να δικάζονται από αυτόν. Συνεπώς ο 187Α δικάζει μόνο πολιτικά ‘‘εγκλήματα’’.
Με βάση την απόφαση-πυξίδα του Αρείου Πάγου για το πολιτικό ‘‘έγκλημα’’, δεν αρκούν τα πολιτικά κίνητρα, αλλά θα πρέπει η δράση να είναι πρόσφορη να προκαλέσει την ανατροπή. Αυτή την απόφαση που κάθε δικαστήριο  μέχρι σήμερα χρησιμοποιεί ως βάση για να απορρίψει κάθε ένσταση για την αναρμοδιότητα των δικαστηρίων που δικάζουν τέτοιες υποθέσεις, την απέκρουσα με το περιεχόμενο του 187Α , αλλά και τις πολιτικές τοποθετήσεις μου στο συγκεκριμένο δικαστήριο.

Ο εισαγγελέας με την αποδοχή της προσφορότητας, κατέρριψε έναν ισχυρισμό που αποτελεί την βάση για την νομιμοποίηση αυτών των δικών ως ‘‘ποινικές’’ και όχι ως ‘‘πολιτικές’’. Φυσικά, αυτή η αναγνώριση της προσφορότητας της δράσης του Επαναστατικού Αγώνα και ειδικά της επίθεσης ενάντια στην Τράπεζα της Ελλάδας και το γραφείο του ΔΝΤ, συνιστά την βάση για τον εισαγγελέα για να προτείνει για εμένα την εσχάτη των ποινών και όχι για τα αποδεικτικά στοιχεία μέσα της δίκης , τα οποία αμφισβήτησε ακυρώνοντας όλη την διαδικασία και τις καταθέσεις των μαρτύρων οι οποίοι κατέρριψαν τον ισχυρισμό του κατηγορητηρίου ότι υπήρχε δόλος για τραυματισμούς από τον Επαναστατικό Αγώνα. Και η κατάρριψη αυτή – πέραν των λοιπών στοιχείων και γεγονότων που ‘‘ζωντάνεψαν’’ στην δικαστική αίθουσα – έγινε με την ρητή αναφορά τους ότι η οργάνωση δεν είχε σκοπό να απειλήσει ή να τραυματίσει τους ίδιους και κανέναν άλλον.

Η θέση του εισαγγελέα ήταν ότι ως εχθρός του συστήματος, μισώ την κοινωνία. Σε αυτό απάντησα άμεσα δηλώνοντας (ομολογουμένως δεν ήταν χωρίς ένταση αυτή η απάντηση ) ότι αυτοί που μισούν την κοινωνία είναι η ΕΚΤ, το ΔΝΤ που χτύπησε ο Επαναστατικός Αγώνας, το κράτος, η κυβέρνηση, όλοι όσοι θέλουν την  κοινωνία υποταγμένη και παραιτημένη. Μισούν την κοινωνία όσοι δεν θέλουν η κοινωνία να αντιστέκεται. Αυτοί είναι οι εχθροί του λαού. Την συνολική απάντησή μου στην εισαγγελική πρόταση θα τη δώσω στις 27/6. Όμως ορισμένα πράγματα είναι δεδομένα σε αυτή την δίκη. Οποιαδήποτε αποδεικτική ανάγκη έχει πάει περίπατο, το νομικό πλαίσιο έχει διαρραγεί εντελώς, έχει ομολογηθεί ότι δικάζεται μια πράξη (και μια δράση) που απείλησε με ανατροπή το καθεστώς στην Ελλάδα, έχει ανατραπεί ο ισχυρισμός ότι δεν πρόκειται για ‘‘ποινική δίκη’’. Γι αυτά θα καταδικαστώ.

Εξ’ άλλου σε αυτή την δίκη ο εισαγγελέας δεν με δίκασε για την ΤτΕ μόνο. Στην πρότασή του συμπεριέλαβε όλη την ιστορία του Επαναστατικού Αγώνα, όλες τις ενέργειες, κατέρριψε προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις και προκειμένου να ‘‘εδραιώσει’’ την θέση του για την κατηγορία της ‘‘διεύθυνσης’’, με καταδίκασε για ενέργειες που δεν έχουν φθάσει ακόμα σε δικαστήρια: Για την απόπειρα απόδρασης, για απαλλοτριώσεις στην τράπεζα Πειραιώς στο νοσοκομείο Σωτηρία και στην τράπεζα της Εθνικής στην Μαλεσίνα Φθιώτιδας. Αυτές οι ‘‘καταδίκες’’ τον βοήθησαν να βγάλει την σωρευτική πρότασή του για καταδίκη μου σε κατηγορίες προκειμένου να προτείνει την ποινή των ισοβίων.

Για την απόπειρα απόδρασης τελικά ‘‘δικάστηκα’’ σε πρώτη φάση ήδη στο δικαστήριο αυτό. Σωρευτικά ‘‘δικάστηκα’’ και καταδικάστηκα ήδη για τα πάντα.

Σε αυτή την κρατική ‘‘επιτυχία’’ έχει τη μικρή της θέση η αλληλεγγύη. Μια θέση που έμεινε κενή, παρ’ όλο που εγώ ρίσκαρα ζωή και ελευθερία για να την υπηρετήσω. Επειδή όμως τα πιο σπουδαία πράγματα στη ζωή και τον αγώνα ούτε διαβρώνονται ούτε οξειδώνονται από την περιρρέουσα μουχλιασμένη ατμόσφαιρα αν δεν το επιτρέψεις εσύ να συμβεί, θα κρατήσω και θα προστατέψω για πάντα τις επιλογές μου και το πολιτικό τους νόημα ως πολύτιμα όπλα για τον αγώνα. Και θα οπλίσουν αυτούς που πρέπει να οπλίζονται.

 

Σε όλη  την περίοδο της δράσης μας στα πλαίσια του Επαναστατικού Αγώνα, πιστεύαμε και εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως το επαναστατικό πρόταγμα, η προοπτική της ανατροπής του καθεστώτος και η Κοινωνική Επανάσταση, είναι η πυξίδα της δράσης των επαναστατών. Ιδίως όταν αυτοί επιλέγουν τον ένοπλο αγώνα, ο ίδιος ο πυρήνας της πολιτικής τους δράσης δεν μπορεί να είναι άλλος από την πίστη για την κοινωνική αναγκαιότητα ενός αγώνα που θα έχει ως σταθερό του στόχο την δημιουργία μιας κοινωνίας οικονομικής ισότητας και πολιτικής ελευθερίας για όλους τους ανθρώπους. Όμως ο θρίαμβος μιας τέτοιας κοινωνίας προϋποθέτει την συντριπτική νίκη επί της ανθρωποφαγίας που κυριαρχεί ως αξία στο πιο ανταγωνιστικό και αντικοινωνικό σύστημα κοινωνικής οργάνωσης που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα: Τον σύγχρονο καπιταλισμό. Τη νίκη επί της ηθικής σαπίλας που προωθεί ο καπιταλισμός με την κατίσχυση από τα πάνω του οικονομικού φιλελευθερισμού.

 

Δεν είναι απλώς απάτη της κυρίαρχης οικονομικής και πολιτικής θεωρίας ότι ο ελεύθερα ανταγωνιζόμενος ‘‘οικονομικός άνθρωπος’’ που διαγκωνίζεται άλλους για την ικανοποίηση των ατομικών του συμφερόντων, προάγει το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου και συμβάλλει στην ανθρώπινη πρόοδο και εξέλιξη. Είναι η μεγαλύτερη στην ιστορία ηθική διάβρωση του ανθρώπου που από κοινωνικό ον, μετατρέπεται σε οικονομικό και κοινωνικό κανίβαλο. Και όταν η κρίση χτυπάει, με τους οικονομικούς και πολιτικούς υπερεθνικούς θεσμούς να μεταφέρουν τις ‘‘ωρολογιακές βόμβες’’ της κρίσης από τα χρηματοπιστωτικά πεδία, συμπεριλαμβανομένων και των τραπεζών, στην κοινωνική βάση για να εκραγούν χωρίς να πλήξουν τα ‘‘παλάτια’’ των πλουσίων, η ηθική του άκρατου ανταγωνισμού που έχει χαλουχήσει αυτό το ‘‘προηγμένο’’ σύστημα εξουσίας τους ανθρώπους, μετατρέπει την κοινωνική βάση σε αρένα που οι φτωχοί αλληλοεξοντώνονται για να επιβιώσουν με βάση το κυρίαρχο δόγμα ‘‘ο θάνατός σου, η ζωή μου’’. Όποτε οι κοινωνίες που μαστίζονται από την βία και την τρομοκρατία του κυρίαρχου καθεστώτος, δεν οργανώνονται για να αντεπιτεθούν και να ανατρέψουν τους δυνάστες τους, όποτε η τυραννία δεν πολεμιέται, η κοινωνική ήττα και η παραίτηση είναι το προσφορότερο πεδίο για ν’ αναπτυχθούν τα φαινόμενα της βίας στην ίδια την κοινωνική βάση. Η ήττα και η παραίτηση από τους αγώνες ρίχνουν την ταφόπλακα στην κοινωνική αλληλεγγύη, την οποία με επιμονή πολεμάει και με όλα τα μέσα – οικονομικά, ιδεολογικά, πολιτικά – το σύστημα.

Η Κοινωνική Επανάσταση δεν είναι τελικά, τίποτα λιγότερο από τον θρίαμβο της κοινωνικής αλληλεγγύης. Όσο για την προάσπιση, την προπαγάνδιση, την προώθηση αυτής της αξίας, απαιτείται η επίγνωση ότι έξω από το ανατρεπτικό πλαίσιο δράσης, έξω από τον αγώνα για την κοινωνική Επανάσταση, αλληλεγγύη για τους ένοπλους αγωνιστές δεν νοείται. Γιατί για εμάς η αλληλεγγύη ή θα είναι επαναστατική ή δεν είναι τίποτα. Θα υπερασπιστώ την επαναστατική αλληλεγγύη, ως την βάση για την ανάπτυξη των υποκειμενικών συνθηκών που θα βοηθήσουν ώστε η κοινωνική επανάσταση να γίνει πραγματικότητα. Θα υπερασπιστώ την επαναστατική αλληλεγγύη ως την βάση για τον τελικό θρίαμβο της κοινωνικής αλληλεγγύης.

 

Υ.Γ. 1) Στο δικαστήριο αυτό θα έπρεπε να δικάζομαι μόνη μου. Η κατηγορία περί ηθικής αυτουργίας που προσάπτεται στον Ν. Μαζιώτη και στους υπόλοιπους κατηγορούμενους είναι γελοία αφού συνυπάρχει με την κατηγορία της ‘‘διεύθυνσης τρομοκρατικής οργάνωσης’’ με την οποία έρχομαι για μια ακόμη φορά αντιμέτωπη. Πέραν δηλαδή του άτοπου και άστοχου της απόπειρας των δικαστικών αρχών να προσάψουν σε άλλους την ευθύνη για την απόφασή μου να επιχειρήσω την απόδραση, γεγονός που είναι εντελώς ασυμβίβαστο με τα πολιτικά και προσωπικά χαρακτηριστικά μου, είναι πράγματι, αστείο να επικαλείται το κατηγορητήριο ‘‘ηθικό αυτουργό’’ για την ‘‘διευθύντρια’’. Η αγωνία για ‘‘φούσκωμα’’ των κατηγορητηρίων, έχει φθάσει δικαστές και εισαγγελείς σε σημείο να συντάσσουν κατηγορητήρια – ιλαροτραγωδίες.

 Υ.Γ. 2) Στο ίδιο δικαστήριο θα εκδικαστεί η απαλλοτρίωση της τράπεζας Πειραιώς στο νοσοκομείο ‘‘Σωτηρία’’ την οποία ανέλαβα με το κείμενο που είχα αναλάβει την ευθύνη για την απόπειρα απόδρασης. Επίσης, θα εκδικαστεί η απαλλοτρίωση της Εθνικής τράπεζας στην Μαλεσίνα Φθιώτιδας, μία από τις τέσσερις απαλλοτριώσεις που έχουμε αναλάβει ως Επαναστατικός Αγώνας με δημόσιο κείμενο.

Εννοείται πως θα υπερασπιστώ τις παραπάνω ενέργειες μέσα στο δικαστήριο, θα υπερασπιστώ την πρακτική της απαλλοτρίωσης του τραπεζικού κεφαλαίου για τον αγώνα. Θα υπερασπιστώ σε όλο της το φάσμα την επιλογή ζωής και αγώνα που έκανα δρώντας στα πλαίσια του Επαναστατικού Αγώνα.

Υ.Γ. 3) Στην απόπειρα απόδρασης με ελικόπτερο από τις φυλακές Κορυδαλλού δεν υπήρξε έξωθεν συμβολή και βοήθεια ούτε ως προς τον σχεδιασμό της ούτε ως προς την υλοποίησή της ούτε ως προς την χρηματοδότησή της. Η απαλλοτρίωση της τράπεζας Πειραιώς στο νοσοκομείο Σωτηρία ήταν εξ’ άλλου η πρώτη προπαρασκευαστική ενέργεια για την οργάνωση της απόδρασης με ελικόπτερο του Νίκου Μαζιώτη, η απόφαση για την οποία είχε παρθεί από την πρώτη στιγμή της σύλληψης του συντρόφου το καλοκαίρι του 2014.

 
Γ.Φ. Κορυδαλλού, Πόλα Ρούπα
μέλος του Επαναστατικού Αγώνα

 

 

 

 

by oikologiasos at June 15, 2018 11:45 AM

Nίκησε ο απεργός πείνας Δημήτρης Κουφοντίνας – Εγκρίθηκε η τρίτη άδειά του

 

https://athens.indymedia.org/post/1588977/

 

από ΚΟΝΤΡΑ

14/06/2018 9:12 μμ.

 

Υστερα από μια μαραθώνια συνεδρίαση, που κράτησε περισσότερο από οκτώ ώρες, το Συμβούλιο Φυλακής του Κορυδαλλού αποφάσισε ομόφωνα (με τη σύμφωνη γνώμη και του εισαγγελέα Πρωτοδικών Πειραιά Ιωάννη Χατζόγλου) να χορηγήσει στον Δημήτρη Κουφοντίνα την τρίτη κατά σειρά άδεια.
 
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας πριν από λίγο ανακοίνωσε ότι σταματά την απεργία πείνας, που έφτασε στη 16η μέρα και έφθειρε παραπέρα την ήδη εύθραυστη υγεία του. Αργότερα θα υπάρξει δήλωση του απεργού πείνας.
 
Τις επόμενες μέρες θα πούμε πολλά γι’ αυτή την υπόθεση, για το ρόλο της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και της αστικής Δικαιοσύνης. Προς το παρόν μένουμε στο γεγονός ότι ο Δημήτρης Κουφοντίνας κατέκτησε το δικαίωμα που του στερούσαν, χρησιμοποιώντας ως «όπλο» το ίδιο του το σώμα.

 

 

by oikologiasos at June 15, 2018 11:40 AM

Δώστε αμέσως άδεια στον Δημήτρη Κουφοντίνα!

 

https://athens.indymedia.org/post/1588942/

 

από ΚΟΝΤΡΑ

14/06/2018 9:41 πμ.

 

Το Συμβούλιο Φυλακής συνεδριάζει τις Πέμπτες και εξετάζει αιτήσεις κρατούμενων για χορήγηση άδειας.
 

Σύμφωνα με πληροφορίες μας, σήμερα, το Συμβούλιο θα συνεδριάσει με τη νέα του σύνθεση (με τον νεοτοποθετημένο εισαγγελέα Πρωτοδικών Πειραιά, Ιωάννη Χατζόγλου). Το αίτημα του Δημήτρη Κουφοντίνα βρίσκεται πάνω-πάνω στη λίστα, καθώς εκκρεμεί από τις αρχές του Μάρτη (δεν εξεταζόταν, επειδή είχαν αυτοεξαιρεθεί οι δυο εισαγγελείς στους οποίους έχει ασκήσει πειθαρχικές διώξεις η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου).
 

Η άδεια στον Δημήτρη Κουφοντίνα πρέπει να δοθεί σήμερα κιόλας.
 

Κάθε παράταση της εκκρεμότητας θα ισοδυναμεί με βασανιστήριο.
 

Οι γιατροί του Γενικού Κρατικού Νικαίας έχουν προειδοποιήσει και οι υπεύθυνοι του υπουργείου Δικαιοσύνης (Κοντονής, Παπαγγελόπουλος, Φυτράκης) το ξέρουν πολύ καλά: η κατάσταση του απεργού πείνας Δ. Κουφοντίνα είναι πολύ βαριά. Η απεργία πείνας που πραγματοποιεί είναι σκληρή (αρνείται οποιοδήποτε σακχαρούχο σκεύασμα – μόνο νερό), ο οργανισμός του ήταν ήδη καταπονημένος από προηγούμενες απεργίες πείνας, γι’ αυτό και μέσα σε λίγες μέρες έφτασε σε κατάσταση κατάρρευσης. Η ζωή του βρίσκεται ήδη σε κίνδυνο.
 

Κάθε μέρα που παρατείνουν το μαρτύριο, η υγεία του Δ. Κουφοντίνα φθείρεται και οι συνέπειες αυτής της φθοράς θα φανούν στο μέλλον.

ΤΕΛΕΙΩΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΚΙΟΛΑΣ!

 

by oikologiasos at June 15, 2018 11:39 AM

Αλληλεγγύη στον ολικό αρνητή στράτευσης Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη

 

https://athens.indymedia.org/post/1588994/

 

από Πρωτοβουλία για την Ολική Άρνηση Στράτευσης

15/06/2018 2:05 πμ.

Την Παρασκευή 15/6, το στρατοδικείο του Ρουφ δικάζει για 4η φορά τον ολικό αρνητή στράτευσης Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη για την άρνησή του να καταταγεί στον ελληνικό στρατό. Μία δίκη που προστίθεται όχι μόνο στις 3 προηγούμενες διώξεις που του έχουν ασκηθεί για το ίδιο ακριβώς αδίκημα αλλά και σε 3 απανωτά διοικητικά πρόστιμα των 6000 ευρώ (η επαναλαμβανόμενη επιβολή των οποίων κατά τα άλλα, έχει εδώ και έναν χρόνο αποκηρυχτεί δημόσια ως μη αποδεκτή από τα πρωθυπουργικά χείλη προς την κομματική νεολαία της κυβέρνησης). Σε μία ακόμη ενδεικτική περίπτωση της εκδικητικότητας της στρατιωτικής καταστολής ενάντια στους ολικούς αρνητές, είναι χαρακτηριστικό ότι η 4η αυτή δίωξη έρχεται χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί οι δυο προηγούμενες, στις οποίες ανακοινώθηκε ρητά η άρνηση εκ νέου εξαγοράς της ποινής εκ μέρους του ολικού αρνητή (κατά την 1η δίωξη τελέστηκε συνολικά η εξαγορά της –έτσι κι αλλιώς προαποφασισμένης– ποινής).

Ο μιλιταρισμός όχι μόνο δεν έχει να φοβηθεί κάτι από την εκάστοτε αριστερή διαχείριση του κράτους, αλλά αντιθέτως συνηθίζει να βγαίνει όλο και πιο ενδυναμωμένος και διάχυτος στο προσκήνιο. Σε μία συγκυρία όξυνσης της εθνικιστικής ιδεολογίας, στεγανοποίησης του ρατσισμού και της «κατάστασης εξαίρεσης» σε μετανάστες/ριες, επίτασης της πολεμικής διαδικασίας και της στρατιωτικοποίησης των συνόρων, μόνιμου πειθαναγκασμού των υποτελών τάξεων στις προσταγές της «κατάστασης έκτακτης ανάγκης», η αριστερή διακυβέρνηση καθόλου τυχαία επεκτείνει τις αρμοδιότητες και την κοινωνική ορατότητα του στρατού, καλλιεργεί εκατέρωθεν με το τουρκικό κράτος τη στρατηγική της έντασης, αυξάνει τις μόνιμα υψηλές εξοπλιστικές δαπάνες, εξωραΐζει τη στρατιωτική θητεία, συνεχίζει την πολυεπίπεδη στρατιωτική καταστολή της ανυποταξίας, προωθεί σε κάθε πεδίο της καθημερινής ζωής την έννοια της συστράτευσης ενάντια σε κάθε έννοια χειραφέτησης. Στο πλαίσιο αυτό, κάθε νέα δίωξη ολικών αρνητών στράτευσης δεν μπορεί παρά να εκφράζει τη σύγκρουση μεταξύ της υποταγής στη συστημική βαρβαρότητα και της ανυπακοής για έναν κόσμο ελευθερίας και αλληλεγγύης.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΛΙΚΟΥΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΑΝΤΑΡΟΣ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ

 

Πρωτοβουλία για την ολική άρνηση στράτευσης

Ιούνης 2018

(αναδημοσίευση από το blog της Πρωτοβουλίας για την ολική άρνηση στράτευσης)

 

by oikologiasos at June 15, 2018 11:34 AM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Ταξική Αντεπίθεση

Δημήτρης Κουφοντίνας: Σήμερα νίκησε η Αλληλεγγύη

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες και σε όλους. Στους συντρόφους, τους φίλους, τους προοδευτικούς ανθρώπους που συμπαραστάθηκαν. Σήμερα νίκησε η Αλληλεγγύη. Και ο Κοινός Αγώνας, η αναγκαία και απαραίτητη προϋπόθεση για τις μικρές και τις μεγάλες νίκες. Δημήτρης Κουφοντίνας Γενικό Κρατικό Νίκαιας 14/6/18 *** Ανακοίνωση της συνέλευσης αλληλλεγγύης στον Δημήτρη Κουφοντίνα Μετά από την ικανοποίηση […]

by taksiki-antepithesi at June 15, 2018 08:42 AM

June 14, 2018

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Περιστερίου

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στους Έγκλειστους Μετανάστες | Παρ. 15/6 19:00 [Π. Ράλλη]

Οι 8 Μετανάστες της Πέτρου Ράλλη Ελεύθεροι…ή μήπως οχι;

Λίγα λόγια σχετικά με την καταδίκη των 8…

Την Τετάρτη 23/5 ολοκληρώθηκε η δίκη των 8 Αλγερινών μεταναστών οι οποίοι είχαν συλληφθεί στις 30/5/2017 έπειτα από επίθεση που δέχτηκαν στα κελιά τους στην Πέτρου Ράλλη από μπάτσους. Ο σκοπός της επίθεσης ήταν η καταστολή της διαμαρτυριας τους για την πολύμηνη κράτηση τους επειδή δεν είχαν χαρτιά. Οι 8 μετανάστες κρίθηκαν ένοχοι για στάση κρατουμένων και πρόκληση απλής σωματικής βλάβης, παρόλο που η εισαγγελέας έκρινε αναξιόπιστες τις μαρτυρίες των μπάτσων (Μπαρμπαλιάς, Δημητρίου, Καραγιάννης, Αλεξόπουλος) και πρότεινε την αθώωση των κατηγορουμένων (2 από τις 3 δικαστές καταψήφισαν την πρόταση της εισαγγελέως). Η ποινή που επιβλήθηκε στους επτά από τους οκτώ είναι 3 χρόνια και 1 μήνα φυλάκισης ενώ στον όγδοο 3 χρόνια και 2 μήνες με την επιπλέον κατηγορία της παράνομης οπλοκατοχής (ένας μεντεσές που βρέθηκε κάτω από το στρώμα του μετά τον βαρύ τραυματισμό και τη σύλληψη του). Οι μετανάστες αποφυλακίστηκαν, καθώς οι ποινές επιβλήθηκαν με τριετή αναστολή, με την προϋπόθεση της εποπτείας από επιμελητή κοινωνικής αρωγής και της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα.

Θεωρούμε την απόφαση αυτή αρνητική καθώς, παρόλο που οι 8 είναι προσωρινά αποφυλακισμένοι, δεν μπορούν ποτέ να αποκτήσουν χαρτιά τα οποία να «νομιμοποιούν» την παρουσία τους στην χώρα. Η απόφαση αυτή αφήνει αρνητική παρακαταθήκη γενικότερα για την διαχείριση των μεταναστ(ρι)ών από το κράτος. Μία απλή και καθημερινή διαμαρτυρία μεταναστών προκειμένου να μάθουν στοιχεία για την πορεία της διοικητικής τους κράτησης βαφτίστηκε στάση. Έτσι γίνεται σαφές το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει το κράτος στους/στις μετανάστ(ρι)ες, δηλαδή ότι κάθε απόπειρα αντίστασης, ακόμη και μια χαμηλής έντασης διαμαρτυρία, θα τιμωρείται βαριά. Επιπλέον, η απόφαση αυτή αποτελεί ένα βήμα πιο κοντά στην νομιμοποίηση των βασανιστηρίων στα οποία συχνά υπόκεινται οι μετανάστες. Παρόλο που ήταν εμφανής η κακοποιηση και ο ξυλοδαρμός των 8 μεταναστών και ενώ τα στοιχεία που το αποδείκνυαν ήταν αδιάσειστα, οι μπάτσοι-βασανιστές δεν τιμωρήθηκαν στο ελάχιστο. Τα βασανιστήρια εξάλλου είναι δομικό χαρακτηριστικό της διαχείρισης των μεταναστ(ρι)ών και οι τραυματισμοί που προκαλούνται συγκαλύπτονται με στημένες δικογραφίες, όπου οι βασανισμένοι εμφανίζονται ως επιτιθέμενοι. Συνεπώς, το καθεστώς ατιμωρησίας των μπάτσων είναι αδιαμφησβήτητο, διότι δεν θα μπορούσε ποτέ ένα κομμάτι του συστήματος να τιμωρήσει ένα άλλο.

Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός οτι οι άνθρωποι αυτοί βίωσαν τον εγκλεισμό και τη βια των μπάτσων, απλώς επειδή το κράτος τους καθονόμασε «παράνομους» ή  «επικίνδυνους για την δημόσια τάξη και ασφάλεια», δεν αφήνει κανένα περιθώριο για πανηγυρισμούς απελευθέρωσης. Η απόφαση του δικαστηρίου είναι πέρα για πέρα αρνητική αφού δεν θα έπεπε να κρατούνται εξ’ αρχής. Πέρα από την αυτονόητα άδικη κράτηση τους, αξίζει να σημειωθεί και η εξής αντίφαση του δικαστικού συστήματος, που εκφράζεται μέσω αυτής της απόφασης. Στην περίπτωση που οι 8 μετανάστες αθωώνονταν από τις δικαστές, θα επέστρεφαν στην Πέτρου Ράλλη για να συνεχιστεί η διοικητική τους κράτηση. Έτσι, την ίδια στιγμή που ανακοινωνόταν στους 8 η καταδίκη τους από τη μία είχαν κάθε λόγο να αισθάνονται αδικημένοι μιας και κρίθηκαν ένοχοι για μία απλή διαμαρτυρία για να ενημερωθούν για το μέλλον τους, ενώ ταυτόχρονα είχαν και έναν λόγο να νιώθουν ικανοποίηση αφού θα αφήνονταν ελεύθεροι. Βέβαια για να αποφυλακιστούν έπρεπε πρώτα να καταδικαστούν… Στην πραγματικότητα, η απόφαση εμπεριέχει το ξελάσπωμα των μπάτσων και του «έργου» τους, ενώ παράλληλα οι δικαστές προσπάθησαν να εκτονώσουν την ένταση που προέκυψε από την δημοσιότητα που έλαβε η υπόθεση, προσφέροντας έτσι την αποφυλάκιση των 8 μεταναστών και όχι μια ποινή που και θα τους καταδίκαζε και θα συνέχιζε την κράτησή τους. Πολύ χαρακτηριστικά σκιαγραφείται το παράλογο του οτι, με βαριές κατηγορίες αφήνονται ελεύθεροι, ενώ προηγουμένως με την πρόφαση «επικινδυνότητας για τη δημόσια ασφάλεια» βρίσκονταν υπό το καθεστώς διοικητικής κράτησης.

Το αυτοαποκαλούμενο, λοιπόν, κράτος δικαίου τιμωρεί με βαριές ποινές όσους μετανάστες και όσες μετανάστριες αντιδρούν στον εγκλεισμό τους τόσο σε κλειστά όσο και ανοικτά κέντρα κράτησης όπως το αισχρό στρατόπεδο συγκέντρωσης της Μόριας. Εκεί 32 μετανάστες καταδικάστηκαν σε 26 μήνες φυλάκισης με τριετή αναστολή για τη συμμετοχή τους σε εξέγερση. Στην ίδια λογική «παραδειγματισμού» των μεταναστών θεωρούμε πως κινήθηκε  και η απόφαση του δικαστηρίου για καταδίκη του Μοχάμαντ στις 23/5 για συμμετοχή σε επεισόδια  στις 6 Δεκέμβρη του ’17, ημέρα μνήμης για τον δολοφονημένο αντιεξουσιαστή μαθητή από μπάτσους, Αλέξη Γρηγορόπουλο, στα Εξάρχεια. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους συν-κατηγορούμενους  του (με τις ίδιες κατηγορίες) που αποφυλακίστηκαν λόγω αμφιβολιών, ο ίδιος, ως μετανάστης, καταδικάστηκε σε 13,5 χρόνια κάθειρξης.

Παράλληλα, με τον γενικευμένο εγκλεισμό των μεταναστ(ρι)ών το κράτος πετυχαίνει να τους/τις κάνει αόρατους/ες στην δημόσια σφαίρα. Προσπαθεί να εξαφανίσει τις συνθήκες κράτησής τους και τους αγώνες τους, κόβοντας ακόμα και την επικοινωνία με τους/τις αλληλέγγυους/ες. Από την πλευρά μας, επιδιώκουμε να κάνουμε ορατούς/ες τους/τις μετανάστ(ρι)ες, την σκληρή καθημερινότητα τους και τις αντιστάσεις τους. Με παρεμβάσεις έξω από την Πέτρου Ράλλη προσπαθούμε να πετύχουμε την επικοινωνία μας με τους/τις κρατούμενους/ες, ενώ ταυτόχρονα με πορείες, προβολές βίντεο ντοκουμέντων σε δημόσιους χώρους, δημοσιεύσεις και μοιράσματα κειμένων επιδιώκουμε την αντιπληροφόρηση. Οι δικές μας δράσεις έξω από τα κάγκελα ανοίγουν τον δρόμο για κοινούς αγώνες ντόπιων-μεταναστών και αποτελούν μια στοιχειώδη άμυνα απέναντι στις εκδικητικές πρακτικές των μπάτσων. Η αλληλεγγύη μας δεν σταματάει στους τοίχους των φυλακών, αλλά διατηρούμε σχέσεις και στηρίζουμε έμπρακτα κάθε απόφαση των ίδιων των υποκειμένων αυτού του αγώνα. Είμαστε και θα παραμείνουμε αλληλέγγυοι/ες σε κάθε αντίσταση εντός και εκτός των τειχών μέχρι και το γκρέμισμα κάθε κέντρου κράτησης.

ΚΑΝΕΙΣ/ΜΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ/ΤΡΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

Συντονισμός Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης

ssaekk.espivblogs.net

by sineleusiperisteri at June 14, 2018 10:04 PM

Οχετός

k_aaos – Ατομοκρατία_

Η “Ατομοκρατία_” πλέον φιλοξενείται στον Οχετό.
Από την στιγμή της σύλληψης της ιδέας της, η “Ατομοκρατία_” είχε σαν στόχο την δημιουργία σχέσεων και δικτύων, συντροφικών, φιλικών ή δημιουργικών. Στο κομμάτι που της αναλογεί, το έχει πετύχει. Και κάπως έτσι σχεδόν κλείνει ο κύκλος της.

Η “Ατομοκρατία_” μπορεί να ξαναεμφανιστεί ξαφνικά. Μπορεί να την ακούσεις τυχαία, να πέσει στα χέρια σου σε έντυπη ή φυσική μορφή, σε στέκια και καταλήψεις, παρέα με το περιθώριο και τους τρελούς.

ανάφεντος και ατελής,
k_aaos

Η μπροσούρα που συνοδεύει την Ατομοκρατία_ :

k_aaos – Ατομοκρατία – More Noise Less Everything

***

by Οχετός at June 14, 2018 08:05 PM

Sabotage Eleusis21

Φεστιβάλ Συνοικισμός 2018: η καπιταλιστική ανάπτυξη μέσω της τέχνης και του φιλανθρωπικού ρατσισμού

.

Τέχνη της εξουσίας. Τέτοια είναι η τέχνη της “Ελευσίνα 2021 α.ε”. Παράγει ιδεολογία, κοινωνική συνοχή, ενδυναμώνει την εξουσία. Η τέχνη της “Ελευσίνα 2021 α.ε” εργάζεται στο μικροεπίπεδο. Είναι για τον καθένα, διότι συγκροτεί τον καθένα. Η τέχνη της “Ελευσίνα 2021 α.ε” είναι η παραγωγική όψη της εξουσίας στην πόλη της Ελευσίνας. Ανακατασκευάζει την πόλη και τους κατοίκους της.

.

“Ποιο είναι το κεντρικότερο ζήτημα που θέτει το πρόγραμμα της Ελευσίνας ή η “Euphoria”;
Το κεντρικότερο ζήτημα είναι: ποια είναι η λειτουργία της τέχνης και του καλλιτέχνη σήμερα. […] το πώς δηλαδή θα μπορούσαμε να επαναπροσδιορίσουμε την έννοια και το περιεχόμενο μιας δημόσιας κουλτούρας, μιας τέχνης που δεν είναι ούτε για τους λίγους, ούτε για τους πολλούς αλλά για τον καθένα ξεχωριστά […]. Δουλεύουν [οι καλλιτέχνες] μέσα στις γειτονιές, μέσα στην πόλη με ομάδες πολιτών και πολλά από τα έργα είναι προϊόν συν-δημιουργίας του καλλιτέχνη και των κατοίκων και επίσης τα έργα αυτά αφηγούνται, φέρνουν στην επιφάνεια, τις ιστορίες και τα αφηγήματα αυτής της πόλης, αυτών των ανθρώπων.”¹

“Το Φεστιβάλ Συνοικισμός είναι ο πρώτος νέος θεσμός της Ελευσίνας 2021 Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, που συστηματοποιεί τη φιλοσοφία, τις κεντρικές αξίες και τη μεθοδολογία του κεντρικού της μηνύματος «Μετάβαση στην EUphoria».

[…] 

Θεματικά, η φετινή πρώτη έκδοση επικεντρώνεται στο προσφυγικό, ένα κεντρικό ευρωπαϊκό ζήτημα της εποχής μας, που είναι ταυτόχρονα η βάση της συλλογικής μνήμης του Συνοικισμού.”²

 

Οι πολιτισμένοι κατασκευάζουν τα αφηγήματα της πόλης. Στο φεστιβάλ Συνοικισμός κατασκευάζουν το αφήγημα για την προσφυγιά. Συνοπτικά, λένε ότι ο συνοικισμός είναι μια προσφυγική συνοικία και για αυτό οι κάτοικοί του ακόμα και σήμερα γνωρίζουν τη δυστυχία της μετανάστευσης από πρώτο χέρι. Οι μνήμες διατηρούνται ακέραιες. Για τον λόγο αυτό οι κάτοικοι του συνοικισμού δεν είναι ρατσιστές. Αντίθετα είναι φιλόξενοι άνθρωποι και έχουν πολλά κοινά με τους σύγχρονους μετανάστες. Οι σύγχρονοι μετανάστες από τη μεριά τους είναι κάποιοι άτυχοι κακομοίρηδες που ζητάνε απλά λίγη από την καλοσύνη της πολιτισμένης ευρώπης και της φιλόξενης ελλάδας.

.

Το αφήγημα για την προσφυγιά, όσον αφορά στο ιστορικό του κομμάτι, το έχει πάρει εργολαβία ο σύλλογος των μικρασιατών της Ελευσίνας που είναι ένα μάτσο βλάκες και δεν έχουν πλέον τίποτα κοινό με τους πρόσφυγες του 1922. Οι πρόσφυγες του 1922 μέσα από τη φτώχεια τους απέκτησαν ταξική συνείδηση, απήργησαν, τις παίξανε με τους μπάτσους, κάνανε αλληλεγγύη ο ένας στον άλλο καθημερινά. Μπορεί όχι όλοι, αλλά οι περισσότεροι. Από την άλλη οι βλάκες του συλλόγου των μικρασιατών κάνανε brand τον όρο “μικρασιάτης πρόσφυγας” και άνοιξαν δουλειές, παίρνουν τις επιχορηγήσεις του δήμου και παράγουν αντιτουρκισμό. Ο χριστιανισμός και ο ελληνισμός είναι η καρδιά και η ψυχή τους. Ανοίγουν τα στόματά τους και καταστρέφουν τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους.

.

Όσον αφορά στις σύγχρονες πτυχές του, το αφήγημα για την προσφυγιά το κατασκευάζουν οι πολιτισμένοι ακολουθώντας πιστά την φιλανθρωπική ιδεολογία που είναι η άλλη όψη της μισανθρωπικής ιδεολογίας του ρατσισμού. Ο λόγος για τη σύγχρονη μετανάστευση αρθρώνεται με έναν τρόπο που συσκοτίζει το φαινόμενο όσο δεν πάει. Γίνεται λόγος για τις δυστυχίες του πολέμου και του ξεριζωμού σαν να είναι κακοκαιρία. Κανένας λόγος για τις αιτίες του πολέμου. Το πολύ πολύ να γίνει αναφορά στους κακούς μουσουλμάνους. Η ελλάδα, η ευρώπη και οι όποιοι άλλοι δεν είναι ποτέ μέρος των αιτιών του πολέμου. Ας μην αναφέρουμε τα κράτη και το κεφάλαιο γενικά, τους διακρατικούς ανταγωνισμούς ως συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης/αναδιάρθρωσης. Κανένας λόγος για την κρατική διαχείριση των μεταναστών στα ελληνικά και ευρωπαϊκά εδάφη. Κανένας λόγος για το πόσο συμφέρει τα ελληνικά αφεντικά η παρανομοποίηση των μεταναστών, για το πόσο υποτιμάει την εργασία τους, για το πόσο υποβαθμίζει τη ζωή τους. Κανένας λόγος για το πόσο και πόσοι πλουτίζουν από τα ευρωπαϊκά κονδύλια που προορίζονται για τους μετανάστες. Κανένας λόγος για την τρομοκρατία της επαναπροώθησης που στοχεύει μαζί με τα προηγούμενα στην πειθάρχηση των μεταναστών, στον καταναγκασμό τους να ζήσουν στον ταξικό πάτο της ελληνικής κοινωνίας και της ευρώπης. Κανένας λόγος για όλα αυτά που σημαίνουν τη συνέχιση του πολέμου από τον οποίο οι μετανάστες πασχίζουν να ξεφύγουν.

Το αφήγημα για το προσφυγικό ζήτημα που κατασκευάζουν οι πολιτισμένοι εντοπίζει το κεντρικό πρόβλημα στην ξενοφοβία. Θεωρεί απλά ότι δεν έχουν γίνει οι απαραίτητες συστάσεις. Ότι επειδή οι έλληνες έρχονται σε επαφή με ανθρώπους που είναι φορείς άγνωστων πολιτισμών και ότι επειδή φοβούνται το μη χριστιανικό και μη δυτικό στοιχείο αυτών των πολιτισμών, αυτό μπορεί να παράγει ασυνείδητα έχθρα. Τελικά οι έλληνες ρατσιστές δεν είναι καθάρματα αλλά παραπλανημένοι χαζούληδες.  Ο ρατσισμός προς τους μετανάστες τελικά είναι μια μεγάλη παρεξήγηση. Επομένως οι πολιτισμένοι, τα αφεντικά τους, οι ιδεολόγοι τους και οι φίλοι τους έρχονται ως ανοιχτόμυαλοι και συνετοί να λύσουν αυτήν την παρεξήγηση. Φέρνουν καλλιτέχνες από τις χώρες των προσφύγων και ευαισθητοποιημένους καλλιτέχνες έλληνες και ευρωπαίους και κάνουν εκδηλώσεις για να περάσουν το μήνυμα ότι οι μετανάστες το μόνο που ζητάνε είναι μια ζεστή ελληνική και ευρωπαϊκή αγκαλιά (και τι κοστίζει μια ριμάδα αγκαλιά;). Οι πολιτισμένοι έτσι πετυχαίνουν το εξής: από την μία αθωώνουν τον ελληνικό ρατσισμό προτρέποντάς τον να το ρίξει στην φιλανθρωπία και από την άλλη εκμηδενίζουν τις ανάγκες των μεταναστών, τις περιορίζουν σε μια ζεστή αγκαλιά και στα απολύτως στοιχειώδη της βιολογικής επιβίωσης, ενώ αυτό που πραγματικά θέλουν οι μετανάστες – και το δικαιούνται – είναι τουλάχιστον η ζωή που χάσανε.

Ο λόγος για την σύγχρονη μετανάστευση εστιάζει και στην “ελληνική φιλοξενία”. Εστιάζει σε κάθε φιλανθρωπία που επιβεβαιώνει και αναπαράγει την κοινωνική ανωτερότητα αυτού που προσφέρει και την κοινωνική κατωτερότητα αυτού που δέχεται. Για να γίνει πειστικός ο λόγος αυτός αφήνει και μερικούς πρόσφυγες να μιλήσουν και αυτοί και να πουν τα ίδια. Το ότι οι πρόσφυγες αυτοί δεν αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα δεν είναι σοβαρό πρόβλημα για τους εγκέφαλους των πολιτισμένων. Στο κάτω κάτω οι πολιτισμένοι ιδεολογία φτιάχνουν και αυτοί στους οποίους απευθύνονται εδώ και καιρό έχουν χάσει κάθε ικανότητα να διακρίνουν την ιδεολογία από την πραγματικότητα. Παρόλα αυτά η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Όποιος έχει την στοιχειώδη ικανότητα για σκέψη και την καρδιά του στην θέση της μπορεί να δει τι είναι η ελληνική φιλοξενία στην Μυτιλήνη, στο κέντρο της Αθήνας, στα χωράφια της ελληνικής επαρχίας, στον Ασπρόπυργο, στην Ελευσίνα³, σε κάθε στρατόπεδο συγκέντρωσης, στον πάτο του Αιγαίου.

.

Το γεγονός ότι η Ελευσίνα είχε μετανάστες μικρασιάτες δεν σημαίνει ότι ο κόσμος της έπαθε ανοσία στον ρατσισμό ή ότι οι απόγονοι των μεταναστών αυτών είναι εκ φύσεως αλληλέγγυοι σε κάθε μετανάστη. Όταν ήρθαν οι μετανάστες στην Ελευσίνα το 1922 έφτιαξαν την ζωή τους από την αρχή. Ό,τι και να ήταν ταξικά στην μικρά ασία, όταν ήρθαν στην ελλάδα στην πλειοψηφία τους προλεταριοποιήθηκαν. Οι μικρασιάτες στην Ελευσίνα αν κατάφεραν να επιβιώσουν αυτό το χρωστάνε στους εργατικούς αγώνες που κάνανε μέσα και έξω από τα εργοστάσια και στην ταξική αλληλεγγύη που ανέπτυξαν και μεταξύ τους αλλά και με τους άλλους προλετάριους της πόλης. Αν κατάφεραν να την παλέψουν με τον ρατσισμό, το κράτος και τα αφεντικά είναι γιατί ανέπτυξαν ταξική συνείδηση και οργανώθηκαν ταξικά. Αν η ντόπια εργατική τάξη της εποχής κατάφερε να μην ξεπέσει στον ρατσισμό, είναι γιατί ήταν και αυτή ταξικά συνειδητοποιημένη. Έβλεπε στους μετανάστες από την μικρά ασία τον εαυτό της και μια κοινή μοίρα τόσο μέσα στο εργοστάσιο όσο και έξω από αυτό, στην πόλη γύρω του. Από το 1922 όμως μέχρι σήμερα έγιναν πολλά. Δεν πέρασε απλά πολύς χρόνος. Δεν πέθαναν απλά οι πρώτοι μικρασιάτες και οι παλιοί γενικότερα. Το πιο σημαντικό είναι ότι διαλύθηκε η προλεταριακή κοινότητα από το 1980 και ύστερα. Οι εργάτες και άνεργοι της Ελευσίνας, από το 1980 και ύστερα, στην πλειοψηφία τους μικροαστικοποιήθηκαν συνειδησιακά – και πολλοί όχι μόνο συνειδησιακά. Οι απόγονοι των μικρασιατών δεν ήταν εξαίρεση. Ο ξεπεσμός όλων αυτών τον ανθρώπων – που οι περισσότεροι σήμερα είναι ακόμα ζωντανοί και ακόμα ξεπεσμένοι – επιβεβαιώθηκε το 1990, όταν ήρθαν οι πρώτοι αλβανοί μετανάστες. Και από τότε δεν έπαψε να επιβεβαιώνεται.

Από τότε μέχρι και σήμερα αρκετοί Ελευσίνιοι είτε μικροαστοί είτε εργάτες και άνεργοι είναι ρατσιστές, είτε μισάνθρωποι είτε φιλάνθρωποι. Και αν για τους μισάνθρωπους ρατσιστές της πόλης η αντιφασιστική νεολαία παίρνει κατά καιρούς τα μέτρα της, δεν γίνεται κάτι αντίστοιχο και με τους φιλάνθρωπους. Για το γεγονός αυτό θα ευθύνεται πλέον, μεταξύ των άλλων, και η ιδεολογία που παράγει η “Ελευσίνα 2021 αε”. Υπό αυτό το πρίσμα η κριτική στα λόγια και τις πράξεις των πολιτισμένων έχει μια πρακτική χρησιμότητα.

.

Αν λέγεται σήμερα από τους πολιτισμένους ότι οι κάτοικοι του συνοικισμού διατηρούν ζωντανές τις προσφυγικές μνήμες, αν λέγεται ότι οι κάτοικοι του συνοικισμού είναι αντιρατσιστές από κούνια λόγω μικρασιατικής καταγωγής, αυτό είναι μια τεράστια μπαρούφα που χρησιμεύει ως διαφήμιση για να έρθουν οι “ευαίσθητοι” κουλτουριάρηδες τουρίστες στις εκδηλώσεις της πολιτιστικής πρωτεύουσας. Αν γίνεται σήμερα στα πλαίσια του φεστιβάλ Συνοικισμός μια σύνδεση ανάμεσα στους σύγχρονους μετανάστες και στους ελευσίνιους απόγονους μικρασιατών πάνω στη βάση του φαινομένου της μετανάστευσης, αυτό είναι μια ξεδιάντροπη προσπάθεια από μεριάς δήμου, πολιτισμένων και των φίλων τους να βγάλουν λεφτά μέσα από την αισθητικοποίηση του φαινομένου της μετανάστευσης. Αυτή η προσπάθεια είναι ένα κομμάτι των σχέσεων που δημιουργούνται γύρω από τους μετανάστες και τις ανάγκες τους, καθώς αυτοί ζούνε εντός των σύγχρονων στρατοπέδων συγκέντρωσης, σχέσεων εκμετάλλευσης και καταπίεσης από τις οποίες κερδισμένοι βγαίνουν τα διάφορα μικρά και μεγάλα ντόπια αφεντικά. Το φεστιβάλ Συνοικισμός, πέρα από την παραγωγή ιδεολογίας, φιλοδοξεί να φέρει κουλτουριάριδες “ευαίσθητους” τουρίστες στην Ελευσίνα που μετά από την έκφραση της “ευαισθησίας” σχετικά με την προσφυγιά θα πάνε να διασκεδάσουν στα διάφορα μαγαζιά της Ελευσίνας και θα αφήσουν τα λεφτά τους στην πόλη.

.

Η τέχνη λοιπόν των πολιτισμένων είναι εξουσία και μέσο για την καπιταλιστική ανάπτυξη της πόλης. Ως τέτοια δεν θα κωλώσει πουθενά, δεν θα σεβαστεί τίποτα. Θα τα κάνει όλα θέαμα και θα προσπαθήσει να βγάλει από παντού χρήμα.

Δεν θα κωλώσει πουθενά.

Δεν θα σεβαστεί τίποτα.

Εκτός και αν…

Αν…

 


1. http://www.elculture.gr/blog/article/%CF%83-%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CE%BD-euphoria-walk-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CF%85-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CF%89%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B5%CF%8D%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B1-2021/

2. https://eleusis2021.eu/portfolio-posts/%CF%86%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B2%CE%AC%CE%BB-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82/

3. παραθέτονται εδώ link για τις πιο πρόσφατες ειδήσεις σχετικά με το στρατόπεδο συγκέντρωσης της Ελευσίνας:

https://www.kar.org.gr/2018/05/13/simantiki-anakoinosi-apo-allileggyoys-stin-eleysina-gia-toys-prosfyges/

https://www.rizospastis.gr/story.do?id=9793407

by rudolf frenkel at June 14, 2018 05:58 PM

Αγρός αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος

2ΗΜΕΡΟ​ ​ΕΚ∆ΗΛΩΣΕΩΝ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ 100 ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟ PARKING ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΑΤΡΑΚΙ, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

2ΗΜΕΡΟ
​ ​ΕΚ∆ΗΛΩΣΕΩΝ
ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ
100 ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟ PARKING ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΑΤΡΑΚΙ
ΕΝΑΝΤΙΑ
 
ΣΤΟ MASTER PLAN ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ
στο παραλιακό µέτωπο από το λιµάνι του Πειραιά µέχρι το Πέραµα
ΣΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ, ΤΑ ∆ΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ, ΤΗ ΜΟΛΥΝΣΗ,
ΤΗΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΚΥΡΙΑΚΗ 17/06 8:30µ.µ.
ΠΡΟΒΟΛΗ VIDEO – ΣΥΖΗΤΗΣΗ

• Η παραχώρηση του ΟΛΠ στην COSCO και το MASTER PLAN δηµιουργίας µιας Ειδικής Οικονοµικής Ζώνης για το εµπορικό, εφοπλιστικό, τουριστικό, πετρελαϊκό, κατασκευαστικό κεφάλαιο, στο παραλιακό µέτωπο από το λιµάνι του Πειραιά µέχρι το Πέραµα, µε επισφαλείς και κακοπληρωµένες θέσεις εργασίας.
• Τα διυλιστήρια, τα καζάνια, η µόλυνση, τα φαραωνικά έργα καπιταλιστικής κερδοφορίας και κοινωνικού αποκλεισµού, η περαιτέρω υποτίµηση της ζωής στις περιοχές του Πειραιά και οι κοινωνικές αντιδράσεις.
 ∆ΕΥΤΕΡΑ 18/06 8:30µ.µ.
 ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
Στην προοπτική δηµιουργίας µιας ορίζοντιας Πρωτοβουλίας Αγώνα κατοίκων από τις περιοχές του Πειραιά, χωρίς καθοδηγητικούς µηχανισµούς καπελώµατος και εξαργύρωσης, µακριά από θεσµικές λογικές ενσωµάτωσης και συνδιαλλαγής, ενάντια στην απάτη, την χειραγώγηση, τους χειρισµούς, τον ρόλο κυβερνητικής-περιφερειακής-τοπικής εξουσίας.
Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ, ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ, ​ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ∆ΕΝ ∆ΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ, ​ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ
ΕΝΙΑΙΟ ΑΛΣΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΠΡΩΗΝ
​ ​ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

                                                                                                                                                                                                                 Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου – Δραπετσώνας
Πρόσβαση

 
Με το τρόλλεϊ 20 από τον ηλεκτρικό σταθμό του Πειραιά 
Στάση ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ.
 
Με το λεωφορείο 859 από τον ηλεκτρικό σταθμό του Πειραιά
στάση ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ.
Αναδημοσίευση από το site: suneleushkeratsiniou.blogspot.com

by agros at June 14, 2018 05:33 PM

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

Πρόγραμμα στεκιού από 15/6 εώς 27/6:
-Παρασκευή 15/6 , Δευτέρα 18/6 , Τετάρτη 20/6 , Παρασκευή 22/6 , Δευτέρα 25/6 και Τετάρτη 27/6 καφενείο και άνοιγμα βιβλιοθήκης στις 12:00.
-Τετάρτη 27/6 διαχειριστική συνέλευση στις 20:00.

by autodiaxirizomenostekikarditsas at June 14, 2018 04:18 PM

Ταξική Αντεπίθεση

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους 3 συλληφθέντες για την Ελληνοαμερικάνικη Ένωση (Ευελπίδων, 15/6)

Την Τρίτη 12/6, έπειτα από παρέμβαση αλληλεγγύης για τον απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα που πραγματοποιήθηκε  στην Ελληνοαμερικανική Ένωση στο Κολωνάκι, συνελήφθησαν δύο συναγωνιστές και σύντροφοι. Ο Κ.Φ. και η Σ.Κ. διώκονται με μια σειρά από πλημμελήματα και ένα κακούργημα και περνάνε από τα δικαστήρια Ευελπίδων την Παρασκευή 15/6 , στις 11 το πρωί, έπειτα από […]

by taksiki-antepithesi at June 14, 2018 03:15 PM

Mπλούζες για την οικονομική ενίσχυση του εντύπου Έφοδος στον Ουρανό

Οι παραπάνω τέσσερις μπλούζες κυκλοφορούν για την οικονομική ενίσχυση του έντυπου Έφοδος στον Ουρανό που εκδίδεται από την Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών). τιμή: 10 ευρώ. για πληροφορίες και παραγγελίες με αντικαταβολή, μπορείτε να επικοινωνήσετε με το email taksiki-antepithesi@espiv.net

by taksiki-antepithesi at June 14, 2018 03:10 PM

Azadi

Αντιφασιστική – διεθνιστική πορεία, Σάββατο 16/6 12:00, πλ.Αγοράς

Την Τετάρτη 6/6 σχεδόν όλο το συνονθύλευμα του πατριωτικού/εθνικιστικού εσμού κάλεσε συγκεντρώσεις σε πολλές πόλεις με αφορμή το ψευδεπίγραφο ζήτημα της επίσημης ονομασίας της γειτονικής χώρας.Ένα ζήτημα που έχει καταφέρει να θίξει το εθνικό φρόνημα ενός όχλου αποτελούμενου από όψιμους “μακεδονομάχους”, παπάδες, βολεμένους μικροαστούς, πατριώτες και διαφόρων ειδών φασιστοειδή ο οποίος δεν έχει τίποτα να διεκδικήσει πέρα από την επικαρπία ενός πολύ παλιού παραμυθιού. Η κινητικότητα των παραπάνω τους τελευταίους μήνες στον δημόσιο χώρο, έφτασε και στα Χανιά με κάλεσμα για συγκέντρωση στην αγορά.

Μια ομάδα αντιφασιστ(ρι)ών θέλησε να δώσει μια απάντηση από διεθνιστική σκοπιά και επιχείρησε να προσεγγίσει την πλατεία αγοράς λίγη ώρα πριν τη ανακοινωμένη συγκέντρωση για το “Μακεδονικό”.

Στην πλατεία εκτός από τους προαναφερθέντες διοργανωτές υπήρχαν και διάφοροι μπράβοι από μαγαζιά της πόλης, οι οποίοι μετά τις αρχικές διενέξεις που προέκυψαν, επιτέθηκαν συντονισμένα μαζί με το πλήθος και τους μπάτσους στο σώμα των αντιφασιστών. Κατά τη στιγμή της σύγκρουσης, τραυματίστηκαν 2 μπάτσοι, ενώ συνελήφθησαν και 3 αντιφασίστες οι οποίοι και ξυλοκοπήθηκαν τόσο στην πλατεία της αγοράς, όσο και κατά τη συνέχεια στο αστυνομικό μέγαρο.

Από τη μεριά μας δεν έχουμε σκοπό να αφήσουμε την πόλη έρμαιο στα χέρια κανενός μπράβου, κανενός μισαλλόδοξου πατριώτη με αλυτρωτικές διαθέσεις. Ήμασταν και θα συνεχίσουμε να είμαστε στους δρόμους αυτούς αποφασισμένοι, στο πλευρό των καταπιεσμένων που δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα μεταξύ τους, παρά τα συμφέροντα που προσπαθούν να επιβάλουν οι εκάστοτε εξουσιαστές. Συσπειρωμένοι σταθερά σε αντιφασιστική και διεθνιστική τροχιά, συντονιζόμαστε μαζί με άλλες δυνάμεις του κινήματος και καλούμε στην πορεία του Σαββάτου.

Αντιφασιστική-διεθνιστική πορεία Σάββατο 16/6 στις 12:00 στην πλατεία της Αγοράς

(συμμετέχουμε στο μπλοκ της παγκρήτιας συνέλευσης αναρχικών/αντιεξουσιαστ(ρι)ών)

Αλληλεγγύη στους 3 συλληφθέντες της αντιφασιστικής παρέμβασης της 6/6

Κανένας πόλεμος μεταξύ των λαών, καμιά ειρήνη μεταξύ των τάξεων

συλλογικότητα Azadi

by azadi at June 14, 2018 03:01 PM

στέγαστρο

Προβολή ταινίας «Manifesto»

Τετάρτη 20/6, στις 21:00
μαζευόμαστε στο στέγ★ από τις 20:30

by stegastro at June 14, 2018 12:27 PM

ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠ΄ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Δημήτρης Κουφοντίνας: Σήμερα νίκησε η Αλληλεγγύη

https://athens.indymedia.org/post/1588978/

από Δημήτρης Κουφοντίνας

14/06/2018 9:13 μμ.

 

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες και σε όλους. Στους συντρόφους, τους φίλους, τους προοδευτικούς ανθρώπους που συμπαραστάθηκαν.

Σήμερα νίκησε η Αλληλεγγύη.

Και ο Κοινός Αγώνας, η αναγκαία και απαραίτητη προϋπόθεση για τις μικρές και τις μεγάλες νίκες.

Δημήτρης Κουφοντίνας
Γενικό Κρατικό Νίκαιας
14/6/18

 

by oikologiasos at June 14, 2018 11:40 AM

Οχετός

Πανό αλληλεγγύης με τα συντρόφια στην Ιταλία που διώκονται για την υπόθεση Scripta Manent (14/06/2018)

Το να αναλωθούμε σε γεγονοτολογία σχετικά με την υπόθεση Scripta Manent στην Ιταλία, μας φαντάζει άσκοπο στην παρούσα φάση. Πολλά έχουν λεχθεί, και υπάρχουν δημοσίως για ανάγνωση και ενημέρωση. Το ιταλικό κράτος επιτίθεται στο εγχώριο κίνημα παντοιοτρόπως, ποινικοποιώντας ακόμα και την προώθηση εξεγερσιακού λόγου. Στις 14 Ιούνη η υπόθεση εξετάζεται στους ιταλικούς ναούς της δικαιοσύνης. Σε ένδειξη αλληλεγγύης, κρεμάσαμε πανό στις εστίες στου Ζωγράφου.

Τα γραπτά και οι πράξεις μένουν // Η εξέγερση ζει // Αλληλεγγύη στα συντρόφια που διώκονται για τη Scripta Manent

Οι φυλακές παγκοσμίως γεμίζουν ασφυκτικά και τα συντρόφια μας δίνουν τις μάχες τους, προσπαθώντας να κρατήσουν ζωντανή τη φλόγα της αναρχίας. Δίκες που διαρκούν χρόνια, παρουσίες στα μπατσομέγαρα κάθε μήνα ή και κάθε βδομάδα, υπέρογκα ποσά που απαιτεί ο δικαστικός μηχανισμός για να θρέψει το δίκαιο του αστισμού και της δημοκρατίας, και, πρωτίστως, μια καθημερινότητα νευραλγική, διαρκώς ισορροπούσα σε σχοινί τεντωμένο. Ο πόλεμος όλων των αναρχικών ανά τον κόσμο είναι και πόλεμος δικός μας. Από τις κοινότητες αγώνα της Rigaer Strasse στη Γερμανία, ως τα μπουντρούμια της Ρωσίας. Απ’ τα φλεγόμενα οδοφράγματα της Χιλής, ως τις δικαστικές ομηρίες μετά τις επιχειρήσεις Pandora και Pinata στην Ισπανία. Από τους εμπρησμούς και τις εκρήξεις στο Μεξικό, ως την καθημερινή μάχη των συντροφ.ισσ.ων που διώκονται στη Βραζιλία απ’ την επιχείρηση Erebo. Από τις φυλακές της ελλαδικής επικράτειας, ως τα προσφάτως συλληφθέντα συντρόφια στην Ινδονησία.

Ο πόλεμος των συντροφ.ισσ.ων μας είναι ο πόλεμός μας.
Μένει να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας και να πάρουμε θέση.

Ή με τις αναρχικές θεωρήσεις και πρακτικές,
ή με τον νεκρό χρόνο, τα σκυμμένα κεφάλια και τα παγερά αδιάφορα βλέμματα.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΜΕ ΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ
ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ SCRIPTA MANENT

Αναρχικό Δίκτυο Δημιουργίας Οχετός

by Οχετός at June 14, 2018 11:18 AM

Αγρός αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 30/5 ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

 
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας βρίσκεται έγκλειστος εδώ και 16 χρόνια στην υπόγεια «ειδική πτέρυγα» των φυλακών Κορυδαλλού, καταδικασμένος σε πολλές φορές ισόβια για τη συμμετοχή του στην Ε.Ο. 17Ν. Η ανάληψη πολιτικής ευθύνης από πλευράς του για τη δράση της οργάνωσης και η άρνησή του να καταθέσει «δήλωση μετάνοιας» είναι κομμάτι της σημειολογίας ενός καθεστώτος εξαίρεσης που έχει στηθεί πάνω στο πρόσωπό του και του στέρησε επί σειρά ετών τις ολιγοήμερες άδειες εξόδου που δικαιούταν, όπως κάθε κρατούμενος.
Με 8 χρόνια καθυστέρηση, τον Νοέμβρη 2017 πήρε την πρώτη διήμερη άδεια και τον Φλεβάρη 2018 την δεύτερη -και πάλι διήμερη- άδεια. Και στις δύο περιπτώσεις, ενορχηστρώθηκε ένας μιντιακός και πολιτικός σάλος, με παρέμβαση ακόμα και από το υπουργείο εξωτερικών των ΗΠΑ κατά της χορήγησης αδειών σε «τρομοκράτες». Ακολούθησε από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου η δίωξη των δύο εισαγγελέων οι οποίοι ενέκριναν τις δύο άδειες, υποδεικνύοντας την άρση της χορήγησης επόμενων αδειών και επαναφέροντας ουσιαστικά για την περίπτωσή του ως βασική προϋπόθεση έγκρισης άδειας τη «μεταμέλεια».
Η εκδικητική αντιμετώπιση του Δημήτρη Κουφοντίνα, με το ιδιαίτερο συμβολικό της φορτίο, δεν αποτελεί μια πρωτόγνωρη πρακτική αλλά εντάσσεται σε μια μακρά λίστα θεσμικών μεθοδεύσεων, ενός «καθεστώτος εξαίρεσης» που επιβάλλεται εδώ και χρόνια σε δεκάδες φυλακισμένους αγωνιστές. Ενώ ο πυρήνας αυτού του καθεστώτος ειδικής (σκληρότερης) αντιμετώπισης εντοπίζεται στους διαδοχικούς τρομονόμους που θεσπίστηκαν τη δεκαετία του 2000 (Ν.2928/2001, Ν.3251/2004 και συμπληρωματικά Ν.2331/2005 και 3691/2008). Η απουσία «αντι»τρομοκρατικής νομοθεσίας στο ελληνικό κράτος -αποτέλεσμα έντονων κοινωνικών αντιδράσεων και αντιστάσεων όποτε είχε επιχειρηθεί παλαιότερα να θεσμοθετηθεί- θεωρούταν για χρόνια ένα έλλειμμα από την εγχώρια και υπερεθνική κυριαρχία, τους μόνους και πραγματικούς τρομοκράτες. Το «κενό» ήρθε να καλυφθεί στο πλαίσιο της ενιαίας παγκόσμιας «αντι»τρομοκρατικής εκστρατείας που εκπονήθηκε μετά την επίθεση της 11ης Σεπτέμβρη στο πεντάγωνο και στους δίδυμους πύργους στις ΗΠΑ: πανομοιότυπες «αντι»τρομοκρατικές νομοθεσίες σε όλα τα κράτη, στρατιωτικές επεμβάσεις με εκατομμύρια νεκρούς και εκτοπισμένους, θεσμική επαναφορά των βασανιστηρίων, μυστικές φυλακές της CIA, κολαστήρια τύπου Άμπου Γκράιμπ, τόποι εξαίρεσης όπως το Γκουαντάναμο για «μαχητές του εχθρού» (χωρίς στοιχεία και απόδοση κατηγοριών) και τα κέντρα κράτησης μεταναστ(ρι)ών (χωρίς καν το πρόσχημα κάποιου αδικήματος), επιβολή μιας μόνιμης κατάστασης «έκτακτης ανάγκης».
Η «αντι»τρομοκρατική νομοθεσία και τα ιδεολογήματα που την διέπουν βρίσκονται στην αιχμή του «κράτους ασφάλειας», το οποίο εδώ και τουλάχιστον 3 δεκαετίες αποτελεί την κυρίαρχη συγκρότηση πλανητικά. Μία συστημική και διακρατική αιχμή, η οποία μπορεί να εντοπίζει και να διαχειρίζεται «κοινούς εχθρούς» ακόμα και μεταξύ κρατών που την ίδια στιγμή βρίσκονται σε αντιπαραθέσεις και «θερμά επεισόδια»: ενδεικτική η περίπτωση του Τούρκου αγωνιστή Turgut Kaya, ο οποίος από τις 31/5 επίσης διεξάγει απεργία πείνας διεκδικώντας την ακύρωση της απόφασης του ελληνικού κράτους να τον εκδώσει στο τουρκικό, σε μία ακόμα υπόθεση «εξαίρεσης» του «εσωτερικού εχθρού» από τις προβλεπόμενες νομολογίες.
Η «αντι»τρομοκρατική νομοθεσία δεν είναι μια απλή «εξαίρεση» αλλά ένα κομβικό εργαλείο καταστολής και διάχυσης του φόβου, το οποίο συμπορεύεται με αστυνομο-στρατιωτικά δόγματα αντιμετώπισης πλήθους και ευρύτερες κατασταλτικές/θεσμικές στρατηγικές, οι οποίες στοχοποιούν, παρανομοποιούν, εκτοπίζουν και εγκλείουν κοινωνικά κομμάτια που αποτελούν τις λεγόμενες «επικίνδυνες τάξεις» (μετανάστ(ρι)ες, κοινωνικό «περιθώριο», αγωνιστές/ριες κτλ).
Το άρθρο 187Α του ποινικού κώδικα, ο τρομονόμος δηλαδή, δεν θεσπίστηκε μονοδιάστατα για την ποινική εξόντωση όσων θα κατηγορούνταν για συμμετοχή σε ένοπλες ή εμπρηστικές αντικαθεστωτικές οργανώσεις/ομάδες αλλά εξίσου για την εφαρμογή της ενάντια σε κάθε μορφή κοινωνικής ανταρσίας, κάθε μορφή δυναμικού αγώνα. Σε συνδυασμό με την αναβάθμιση των «αντι»τρομοκρατικών υπηρεσιών, των μονάδων καταστολής και των μέσων που χρησιμοποιούν, τη διόγκωση των σωμάτων ασφαλείας, την παρουσία του στρατού στους δρόμους πολλών δυτικών μητροπόλεων, τα εκτεταμένα συστήματα παρακολούθησης και επιτήρησης, την επιβολή ειδικών συνθηκών κράτησης για φυλακισμένους αγωνιστές και αγωνίστριες, την εισαγωγή του DNA ως «αποδεικτικού» στοιχείου στις δίκες, τις παραδειγματικές-εξοντωτικές καταδίκες και τις διαρκώς νέες μεθοδεύσεις κατά διωκόμενων και φυλακισμένων αγωνιστών/ριών, συνιστούν δομικό στοιχείο της αντιεξεγερτικής θωράκισης των κρατών, των πολιτικών και οικονομικών ελίτ, απέναντι στον λεγόμενο «εσωτερικό εχθρό», απέναντι σε όσους και όσες αμφισβητήσουν την εξουσία, τα προνόμια και τον κόσμο τους.
Χαρακτηριστική περίπτωση έχουν αποτελέσει οι διώξεις με τον 187Α για «τρομοκρατική οργάνωση» (που αργότερα μετατράπηκαν σε «εγκληματική οργάνωση» του άρθρου 187) δεκάδων αγωνιζόμενων κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής ενάντια στην εγκατάσταση μονάδας εξόρυξης-επεξεργασίας χρυσού και τη συνακόλουθη καταστροφή του όρους Κάκκαβος, του δάσους και του τόπου τους, από τη συμφωνία του ελληνικού κράτους με την πολυεθνική εταιρεία ELDORADO GOLD.
Στεκόμαστε στο πλευρό του Δημήτρη Κουφοντίνα, του αγώνα που δίνει με την απεργία πείνας του (την 3η μέσα στα χρόνια φυλάκισής του) για τη διεκδίκηση των αδειών του και την κατάργηση του εισαγγελικού βέτο, τόσο μέσα στο πλαίσιο που θέτει ο ίδιος, όσο και μέσα από το ευρύτερο πλαίσιο της αντίστασης στην κατασταλτική πολιτική και την «αντι»τρομοκρατική της αιχμή. Πάντοτε στο εσωτερικό κάθε κράτους υπάρχουν συγκλίσεις και αντιπαραθέσεις μεταξύ διαφορετικών κομματικών και θεσμικών τμημάτων που διεκδικούν έναν καλύτερο συσχετισμό δύναμης για λογαριασμό τους, την πρωτοκαθεδρία στην απόφαση, την διακυβέρνηση, το είδος της πολιτικής που θα ασκηθεί θεσμικά και οικονομικά, του τρόπου απόσπασης της κοινωνικής συναίνεσης στις κυρίαρχες επιταγές ή της βίαιης επιβολής τους. Οι αντιπαραθέσεις αυτές, ωστόσο, συνιστούν ενδοκυριαρχική διαμάχη, δεν διαμορφώνουν κανένα πραγματικό πεδίο σύγκρουσης με την εξουσία (πόσο μάλλον ένα πεδίο πρόσφορο για τη χειραφέτηση από αυτήν) και εν τέλει συμβάλλουν στη συστημική ισορροπία. Η απλοποίηση αυτών των σύνθετων και πολυεπίπεδων διεργασιών, η «ανακάλυψη» δυνατοτήτων παρέμβασης-επιρροής στα πεδία της όποιας ενδοεξουσιαστικής διαμάχης, η απαλλαγή ή τα ελαφρυντικά στην αριστερά του κράτους που κατέχει σήμερα την κυβερνητική εξουσία και η έμμεση ή άμεση συνδιαλλαγή μαζί της «για να βρεθεί μια λύση», δεν προωθεί αλλά υπονομεύει τα εδάφη του αγώνα και (συνειδητά ή όχι) προτείνει τη μετατροπή των κινημάτων αντίστασης και αλληλεγγύης σε μοχλούς πίεσης της κυβερνητικής εξουσίας, σε βραχίονες άσκησης της κρατικής πολιτικής.
Να ρηγματώσουμε το καθεστώς εξαίρεσης για τους/τις φυλακισμένους/ες αγωνιστές/ριες,
στην προοπτική της καταστροφής των φυλακών και του κράτους  
 
 
13/6/2018
αναρχικές/οι από τις συνοικίες της δυτικής Αθήνας και του Πειραιά

by agros at June 14, 2018 10:28 AM

Μπερντές

ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ – Κυριακή 17/6 στις 21:00 στον Μπερντέ

Μουσικοθεατρική Παράσταση – Κυριακή 17/07 στις 21:00

Του κόσμου το μυστήριο κοιμάται και στ όνειρό του μας γεννά
καντε ησυχία, ήρεμα να μιλάτε μην τύχει και ξυπνήσει ξαφνικά.
Ένας μουσικοθεατρικός στοχασμός πάνω σε προαιώνια, αναπάντητα, καθημερινά, αναπάντεχα ερωτήματα.
Μια γυναίκα και ένας μουσικός σερφάρουν πάνω στο κύμα αναπνοής του ονείρου του αιώνιου μυστηρίου προσγειώνονται στα κλαριά μιας λεμονιάς και από κει αγναντεύουν το σουλάτσο της ανθρωπότητας. Το μάταιο του βίου, ο θρίαμβος του ηλιοβασιλέματος, ο λαβύρινθος της καθημερινότητας, οι πολλαπλές εκδοχές της Ιστορίας και της πραγματικότητας αναμιγνύονται με το μυρωδάτο, κιτρινοπράσινο, συλλογικό παρόν της λεμονιάς. Οι μέρες περνούν,η ζωή συνέχεια συνεχίζει κι η μεγάλη μπάντα δεν λέει να σταματήσει.
Κείμενο ερμηνεία: Ντίνα Καφτεράνη.
Μουσική-κιθάρα: Άγγελος Αγγελίδης.
Σκηνοθεσία: Πολυξένη Ακλίδη. Κοστούμι: Μυρτώ Σαρμά. Αφίσα: Χάρης Μαχαίρας

 

by alxs at June 14, 2018 10:20 AM

In Omnia Paratus

κατάληψη Παπουτσάδικο

Υπόγειος Ήχος – Τρίτη 19 Ιούνη – Basketball and Rap in the streets vol.18

Τρίτη 19 ΙΟΥΝΗ 2018 / Basketball & Rap in the streets vol.18

Στο γηπεδακι μπάσκετ, Ιερά Οδό & Κολοκοτρώνη

– – δίπλα στο μετρό Αγ.Μαρίνα – – – από τις  2ο:30

at the controls: Sensi Tom (Reggae & Dub) & Choose Life (Hip Hop & Rap)

Το παρακάτω κείμενο μοιράζεται στο basketball & rap in the streets

Για την υπεράσπιση του δημόσιου χώρου και όχι μόνο…

 Μπάσκετ στην αλάνα
Γιατί?
Γιατί οι χώροι δεν έχει σημασία σε ποιους ανήκουν.
Έχει σημασία ποιοι τους ζουν
Κατά συνέπεια, ποιοι τους γεμίζουν, ποιοι τους χρησιμοποιούν.
Όλοι εμείς.
Στους “δημόσιους χώρους” το παγκάκι δεν έχει τιμή,
δεν πάει με την ώρα.
Η μπάσκέτα πάνω δεν έχει χορηγό.
Επίσης δεν έχει είσοδο για να μπεις.
Περπατώντας στη πόλη μπαίνεις σε αυτούς και βγαίνεις,
όταν ο περίπατος σου ή η διάθεση σου σε πάει προς τα εκεί.
Ή έτσι θα έπρεπε να είναι.
Δεν περιμένουμε το “κράτος”, “δημάρχους”,
ούτε κάποια φιλόδοξη ΜΚΟ,
να μας παροτρύνει να πλαισιώσουμε τα πάρκα και τις πλατείες.
Μπορούμε και μόνοι μας.
Για αυτό, όπως έχουμε ξαναπεί
“… Στις πλατείες και στα πάρκα ανασαίνουμε…”
Δεν μας νοιάζει να τους κατοχυρώσουμε,
αλλά να τους “ελευθερώσουμε”.
Από την αποξένωση.
Την ερημιά των ζωών μας – Την ερημιά των σχέσεων μας.
Και μαζί με αυτούς και εμάς…
Να πάρουμε πίσω τις πλατείες,τα πάρκα, τη ζωή μας.
Να κερδίσουμε χώρους μέσα στη μητρόπολη,
που μας θέλει “χαμένους” μέσα της.
‘Μπάσκετ με τα αλάνια.

 

by papoutsadiko at June 14, 2018 08:45 AM

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

ψήφισμα αλληλεγγύης στον Turgut Kaya (Τουργκούτ Καγιά)

Το Σωματείο βάσης εργαζομένων σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΣΒΕΜΚΟ) στέκεται αλληλέγγυο στον δημοσιογράφο, ιστορικό και αγωνιστή Turgut Kaya (Τουργκούτ Καγιά), που είχε φυλακιστεί σε κελιά τύπου F στην Τουρκία, εξαιτίας της πολιτικής του δράσης. Η αίτηση του για τη χορήγηση πολιτικού ασύλου απορρίφθηκε με απόφαση του Αρείου Πάγου στις 30/5, γεγονός που συνδέεται με την […]

by svemko at June 14, 2018 08:40 AM

June 13, 2018

Άρφα σε κύκλο

ΕΛΕΥΘΕΡΙAΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ, ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΘΗΝΑ | 5,6,7 και 8 ΙΟΥΛΗ 2018

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ Α.Π.Ο.

By A.P.O. April 25, 2018

apo.squathost.com

 

Απέναντι στη ζοφερή προοπτική της εγκαθίδρυσης του σύγχρονου ολοκληρωτισμού.

Σε πλανητικό επίπεδο, η κρατική και καπιταλιστική μηχανή επιχειρεί την ολοένα και μεγαλύτερη όξυνση των ανισοτήτων, της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης. Με στόχο την αύξηση της ισχύος και του ελέγχου, ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός δεν διστάζει να διαμορφώνει πολεμικές συρράξεις στην περιφέρεια ενώ συνεχίζει την επέλαση εναντίον των πληβειακών στρωμάτων στη Δύση.

Το χρεοκοπημένο πολιτικά, αξιακά και οικονομικά καθεστώς, μην έχοντας πλέον να υποσχεθεί τίποτα άλλο πέρα από πολέμους, αποκλεισμούς και εξαθλίωση, θωρακίζεται απέναντι στην προοπτική της δυναμικής έκφρασης της γενικευμένης κοινωνικής δυσαρέσκειας, τόσο τοπικά όσο και διεθνώς. Η γενικευμένη κρίση του κόσμου του κράτους και των αφεντικών οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ένα δρόμο, αν δεν συγκροτηθεί ένα πλατύ και διεθνές μέτωπο αγώνα κι αντιστάσεων: στις εμπόλεμες κοινωνίες, στην γενίκευση και την όξυνση των γεωπολιτικών ανταγωνισμών και των πολεμικών επιχειρήσεων έως τα όρια ενός μεγάλου πολέμου και στην μονιμοποίηση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης ως σιδερένιου πλέγματος ελέγχου και καταστολής κάθε πτυχής της κοινωνικής δραστηριότητας.

Σε αυτή τη συνθήκη βρίσκουν το έδαφος ανάπτυξης οι ρατσιστικές και μισαλλόδοξες αφηγήσεις μέσα από τις οποίες συγκροτείται  η αντεπαναστατική ακροδεξιά και φασιστική έκφανση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού για να μπει ως έσχατος φραγμός στην εξέλιξη της κοινωνική ιστορίας, που προχωρά μέσα από την αδιάκοπη πάλη για ελευθερία και ισότητα. Πόλεμος και φασισμός, αυτή είναι η «απάντηση» του συστήματος στην συνολική και βαθιά του κρίση, στις ίδιες του τις αντιφάσεις, που τις προκαλεί η αθεράπευτη σύγκρουση που επιβάλλει η βασική του αρχή, η εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο.

Η κρατική και καπιταλιστική αναδιάρθρωση στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει τον χαρακτήρα συνολικής σαρωτικής επίθεσης απέναντι στην κοινωνία και τις αντιστάσεις της. Η όξυνση της φτώχειας και της εξαθλίωσης, η λεηλασία και καταστροφή του φυσικού κόσμου και των τοπικών κοινωνιών, ο εγκλεισμός προσφύγων και μεταναστών σε άθλιες συνθήκες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, η κρατική καταστολή, η πριμοδότηση των φασιστικών συμμοριών και η βιομηχανία διώξεων ενάντια σε όσους αγωνίζονται αποτελούν σημεία της συνολικής επίθεσης του κράτους και των αφεντικών. Η παρούσα κυβέρνηση της αριστεράς έχει αποδειχτεί ως ο πιο αξιόπιστος και αποτελεσματικός διαχειριστής και εκφραστής των συμφερόντων του κράτους και της άρχουσας τάξης, καθώς οι πάγιες στοχεύσεις για την κρατική και καπιταλιστική αναδιάρθρωση υπηρετούνται πιστά.

Τους τελευταίους μήνες, με την ανακίνηση του λεγόμενου «Μακεδονικού ζητήματος», σύμφωνα με τις προσταγές του ΝΑΤΟ, ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να εμφανίζεται ως ο αποτελεσματικότερος διακινητής των επιδιώξεων της αστικής τάξης και των διεθνών οργανισμών. Ταυτόχρονα, ένα διευρυμένο κοινό συσπειρώνεται γύρω από εθνικιστικά και μισαλλόδοξα παραληρήματα που υποκινούνται και κατευθύνονται από το βαθύ κράτος, που επιχειρεί να συγκροτήσει την φασιστική οπισθοφυλακή του συστήματος τόσο στην προοπτική κατάρρευσης της επιβεβλημένης αλλά επισφαλούς κοινωνικής ειρήνης στο εσωτερικό, όσο και κλιμάκωσης των οξυμένων ανταγωνισμών στο ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον των Βαλκανίων και της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Το σύνολο του πολιτικού συστήματος χτίζει πάνω στον προωθούμενο εθνικισμό το κατάλληλο προφίλ που θα επιτρέψει στους εκφραστές του εξουσιαστικού τόξου, να πρωταγωνιστήσουν το επόμενο διάστημα.

Οι κοινωνικοί και ταξικοί αγώνες των καταπιεσμένων όλου του κόσμου ανοίγουν δρόμους για την συνολική κοινωνική χειραφέτηση και δίνουν έμπνευση στον διαρκή αγώνα για την κοινωνική επανάσταση.

Μέσα από την οργανωμένη πολιτική παρουσία και δράση στα υπαρκτά μέτωπα αγώνα και μέσα από τη συγκρότηση νέων, αγωνιζόμαστε ώστε να χτίσουμε γέφυρες ανάμεσα στις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες και διαθέσεις και την αναρχική κοσμοθεωρία και πρακτική, ώστε οι αντιστάσεις να γίνουν εφαλτήρια της κοινωνικής και ταξικής χειραφέτησης.

Η ζοφερή προοπτική της εγκαθίδρυσης του σύγχρονου ολοκληρωτισμού κινδυνεύει μόνο από τις φλόγες των κοινωνικών και ταξικών αγώνων των πληβείων, των αποκλεισμένων, των καταπιεσμένων όλου του κόσμου, αγώνες που πρέπει να δυναμώσουν  μέσα από τη μεταξύ τους διασύνδεση και την ανάπτυξη ισχυρών δεσμών αλληλεγγύης όσο και μέσα από τη συνολικοποίηση τους στην κατεύθυνση της συνολικής ανατροπής του κράτους και του καπιταλισμού με όραμα έναν νέο κόσμο Ισότητας, Δικαιοσύνης, Ελευθερίας. Από αυτούς τους αγώνες της εποχής μας, από τη δυναμική της αντίστασης αντλούμε έμπνευση για να συνεχίζουμε.

Από τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και τους μετανάστες ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και το καθεστώς εξαίρεσης, στις ρατσιστικές και δολοφονικές πολιτικές της Ευρώπης -φρούριο, στα σύνορα και τον πόλεμο.

Από τους αγώνες διεθνιστικής αλληλεγγύης ενάντια στα κράτη, τον εθνικισμό, τον πόλεμο και τον φασισμό και το χτίσιμο κινηματικών αναχωμάτων ενάντια στα εθνικιστικά συλλαλητήρια.

Από τις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις και δράσεις, μέχρι τις “εδαφικές μάχες” στις γειτονιές των πόλεων απέναντι στα παρακρατικά τάγματα εφόδου.

Από τους αγώνες για την προάσπιση του φυσικού κόσμου και επιβίωσης των τοπικών κοινωνιών (όπως στις Σκουριές και τον Αχελώο), απέναντι στα λεηλατικά σχέδια του κράτους και των αφεντικών στο όνομα της Ανάπτυξης ή της «πράσινης» Ανάπτυξης.

Από τις απεργίες, τις διαδηλώσεις ενάντια στη συνεχή λεηλασία της κοινωνικής πλειοψηφίας και τους αγώνες για την υπεράσπιση των ταξικών κατακτήσεων όπως της «Κυριακάτικης Αργίας», μέσα σε συνθήκες γενικευμένης εργοδοτικής τρομοκρατίας και για το χτίσιμο του ταξικού και μαχητικού συνδικαλισμού της βάσης.

Από τους αγώνες ενάντια στους κοινωνικούς αποκλεισμούς, την εμπορευματοποίηση και τον έλεγχο στα ΜΜΜ, τις κινήσεις παρεμπόδισης πλειστηριασμών α’ κατοικίας.

Από τις μαχητικές κινητοποιήσεις ενάντια στις ναρκω-μαφίες, το κράτος και τον κοινωνικό κανιβαλισμό στη γειτονία των Εξαρχείων ως ένα πεδίο κινηματικής κουλτούρας και ιστορικής συμβολικής σημασίας για τον αγώνα.

Από τους αγώνες για την υπεράσπιση των καταλήψεων και των αυτοοργανωμένων χώρων αγώνα από κρατικές και παρακρατικές επιθέσεις, ως αναπόσπαστα σημεία αναφοράς του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού κινήματος και του αγώνα για την κοινωνική επανάσταση.

Από τους αγώνες ενάντια στην πατριαρχία, που αποτελεί ένα από τα θεμέλια του κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος και βασικό στοιχείο κοινωνικής αναπαραγωγής του, και ενάντια στις σύγχρονες εκδηλώσεις της – όπως η έξαρση της έµφυλης βίας και της εκμετάλλευσης στους χώρους δουλειάς, το trafficking και οι συνθήκες που υφίστανται οι γυναίκες πρόσφυγες στο ταξίδι του ξεριζωμού και µε τον εγκλεισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Από τις διαδηλώσεις ενάντια στους ντόπιους και τους διεθνείς κυρίαρχους και τις κινητοποιήσεις για την Πρωτομαγιά, την εξέγερση του Δεκέμβρη και του Πολυτεχνείου μέχρι τις κινητοποιήσεις διεθνιστικής αλληλεγγύης σε όλους όσοι αντιστέκονται στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα στο Μεξικό, τη Χιλή, την Αργεντινή, τη Γαλλία, τις Η.Π.Α., την Παλαιστίνη, την Τουρκία, τη Συρία και το Κουρδιστάν.

Οι αγώνες σε κάθε γωνιά της γης μας υποδεικνύουν ότι απέναντι στη διεθνή επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου είναι ζητούμενη η Διεθνής των από τα κάτω, η Διεθνής των αγώνων και της Αναρχίας.

 

Ελευθεριακό Φεστιβάλ διεθνιστικής, κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης στην Αθήνα, 5-6-7-8 Ιούλη 2018.

Η διοργάνωση του Ελευθεριακού Φεστιβάλ από την ΑΠΟ-ΟΣ έχει ως στόχο την δημιουργία ενός δημόσιου και ανοιχτού πολιτικού και πολιτισμικού χώρου συνάντησης, επικοινωνίας και ζύμωσης μεταξύ των κοινωνικών και ταξικών αγώνων που αναπτύσσονται από τα κάτω και της παρέμβασης των αναρχικών και ελευθεριακών προταγμάτων μέσα σε αυτούς.

Οι θεματικές πάνω στις οποίες θα κινηθούν οι πολιτικές εκδηλώσεις και παρουσιάσεις θα έχουν να κάνουν με όλο το εύρος του κοινωνικού ανταγωνισμού: οι εργατικοί αγώνες και οι μεγάλες απεργίες, οι αγώνες διεθνιστικής αλληλεγγύης, οι αντιφασιστικοί αγώνες και η αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες, οι αντιστάσεις στην κρατική καταστολή και το Καθεστώς Έκτακτης Ανάγκης, ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία και τη σεξιστική βία, οι αγώνες ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Ταυτόχρονα στοχεύουμε στη δημιουργία ενός χώρου όπου όσο το δυνατόν περισσότεροι θα μπορούν να έρθουν σε επαφή με τον αγώνα των αναρχικών για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας μέσα από συζητήσεις και ενημερώσεις, από βιβλιοπαρουσιάσεις, από εκθέσεις φωτογραφίας και ντοκουμέντων, από θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες.

Έτσι, θα έχουμε την ευκαιρία να δημιουργήσουμε ένα ακόμα έδαφος όπου θα αναδειχθούν αντιλήψεις, πρακτικές,  προτάσεις, θέσεις και αγώνες των αναρχικών πάνω σε μια σειρά από ζητήματα που διατρέχουν την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα της εποχής μας. Ένα δημόσιο πεδίο διαλόγου όπου θα έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε και να παρουσιάσουμε εμπειρίες αγώνα και πολιτικά συμπεράσματα από αντιστάσεις που ξεσπούν τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, πολύ μακριά η μία από την άλλη, αλλά αποτελούν κοινά μέτωπα αγώνα απέναντι σε κοινούς εχθρούς, με κοινή προοπτική την κοινωνική απελευθέρωση.

Απέναντι στην βαρβαρότητα του πολέμου και του σύγχρονου ολοκληρωτισμού που εκδηλώνεται σε παγκόσμιο επίπεδο (αναδιαρθρώσεις, καθεστώς έκτακτης ανάγκης, καθεστώς εξαίρεσης, λεηλασία της φύσης, πολεμικές επιχειρήσεις και συνεχείς προετοιμασίες για νέες) ως αναρχικοί έχουμε να προτάξουμε τα όπλα της κοινωνικής, ταξικής και διεθνιστικής αλληλεγγύης αναγνωρίζοντας πως στις μέρες μας είναι επιτακτικότερη από ποτέ η σύνδεση των αγωνιζόμενων διεθνώς και ο κοινός αγώνας ενάντια στην κοινή επίθεση που δεχόμαστε. Σε κάθε ανοιχτό μέτωπο του κοινωνικού και ταξικού αγώνα, όπου εκδηλώνεται η επιθετικότητα του κράτους και του κεφαλαίου, επιχειρώντας την ριζοσπαστικοποίηση των αγώνων μέσα από την σύνδεσή τους με το καθολικό κοινωνικό όραμα της κοινωνικής και ταξικής χειραφέτησης, προτάσσοντας τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο που έχουν οι καταπιεσμένοι, την οργάνωση του αγώνα για την κοινωνική επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό.

 

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΜΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

 

*  για επικοινωνία anpolorg@gmail.com

Απρίλης 2018

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

 

 

 

by arfasekuklo at June 13, 2018 10:01 PM

Καταληψη κτηματος Πραποπουλου

AYTOΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΜΠΑΡ ΠΡΑΠΟ ΑΠΟ ΤΙΣ 8.30ΜΜ ΤΙΣ ΤΕΤΑΡΤΕΣ

ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

ΜΕ ΡΟΚ ΕΝ ΡΟΛ ΚΑΙ ΕΝΙΟΤΕ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ , Ο,ΤΙ ΠΕΤΥΧΕΤΕ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ!

by praposquat at June 13, 2018 04:38 PM

Musaferat

Πολιτικός Απολογισμός της Καμπάνιας #freethemoria35

Το κείμενο σε pdf εδώ

Η επιλογή της αλληλεγγύης με τους διωκόμενους μετανάστες…

Ξεκινώντας την καμπάνια #freethemoria35 μετά τα γεγονότα στις 18 Ιουλίου στο κέντρο κράτησης της Μόριας, γνωρίζαμε εξαρχής ότι θα βρίσκαμε μπροστά μας πολλές δυσκολίες.  Η έλλειψη σχέσεων με τους περισσότερους από τους διωκόμενους μετανάστες, το εμπόδιο της γλώσσας και διαφορετικών πολιτικών-πολιτισμικών δεδομένων, ο οικονομικός φόρτος ενός δικαστικού αγώνα αλλά και οι διάφοροι ενδιαφερόμενοι που ο καθένας με τον τρόπο του και για τους δικούς του σκοπούς θα εμπλέκονταν στην υπόθεση, μας είχαν προϊδεάσει για τις δυσκολίες που θα συναντούσαμε. Τα περισσότερα δεδομένα της υπόθεσης μας ήταν αρχικά άγνωστα, καθώς η έλλειψη νομικού εκπρόσωπου από τη μεριά μας που θα ακολουθούσε την υπόθεση και οι άμεσες προφυλακίσεις για τους 30 από τους διωκόμενους σε διάφορες φυλακές ανά την ελλάδα, έκανε δύσκολη την επικοινωνία μαζί τους και την ανάπτυξη των πρώτων αλληλέγγυων κινήσεων. Αυτό που ήταν όμως ξεκάθαρο ήταν η βιαιότητα της αστυνομικής επιχείρησης, οι τυφλές συλλήψεις που ακολούθησαν και η εμπέδωση της τρομοκρατίας για τους εγκλωβισμένους της Μόριας, κάτι που εντάθηκε ακόμα παραπάνω όταν μία βδομάδα αργότερα ακολούθησε διευρυμένη αστυνομική επιχείρηση εντός του κέντρου κράτησης με δεκάδες διοικητικές συλλήψεις.

Η αβεβαιότητα για την εξέλιξη των αιτημάτων ασύλου τους, ο φόβος της απέλασης , ο εγκλωβισμός στα νησιά και στις άθλιες συνθήκες των κέντρων κράτησης, η βίαιη καθημερινή αντιμετώπισή τους από τις αστυνομικές δυνάμεις και ο αποκλεισμός και περιθωριοποίησή τους από τις τοπικές κοινωνίες, αποτελούν το απαραίτητο μείγμα αλληλοδιαπλεκόμενων εξουσιών και κατασταλτικών μέσων για την πειθάρχηση των μεταναστών-ριων. Οποιεσδήποτε προσπάθειες να ορθώσουν αντιστάσεις απέναντι στις συνθήκες αποκλεισμού και υποτίμησης που βιώνουν, βρίσκονται αντιμέτωπες με βίαιες κοινωνικές και αστυνομικές επιθέσεις εναντίον τους, με τη δικαστική εξουσία να ολοκληρώνει τον αντιεξεγερτικό πεδίο, παραπέμποντάς τους σε δίκες.

Έτσι και στις υποθέσεις που παρακολουθήσαμε από το κολαστήριο της Μόριας και της Πέτρου Ράλλη, αλλά και σε υποθέσεις που αφορούσαν την προσπάθεια δημόσιας διαμαρτυρίας των μεταναστών, όπως έγινε πρόσφατα με την περίπτωση αφγανών μεταναστών-ριών που η απόφαση να μεταφέρουν τη διαμαρτυρία τους στην πλατεία Σαπφούς οδήγησε σε πογκρόμ εναντίον τους. Επιθέσεις που δεν έχουν μόνο ένα τιμωρητικό χαρακτήρα για όσους-ες τολμούν να ορθώνουν αντιστάσεις, αλλά ταυτόχρονα αποσκοπούν στο να λειτουργήσουν παραδειγματικά για όλους-ες τους υπόλοιπους-ες που βρίσκονται στις ίδιες συνθήκες.

Το μήνυμα ότι οι μετανάστες πρέπει να παραμένουν κάτω από το πέπλο αορατότητας που τους έχει επιβληθεί, προσπαθεί να εδραιωθεί βάζοντας σημαντικά εμπόδια στην ανάπτυξη των αγώνων τόσο ενάντια στα κέντρα κράτησης όσο και στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό μέσα στον οποίο αναπτύσσονται.

Παρόλες τις παραπάνω δυσκολίες η επιλογή να σταθούμε στο πλευρό τους, φαινόταν μονόδρομος. Ο βασικός σκοπός της καμπάνιας ήταν άλλωστε, πέρα από την υποστήριξη σε υλικό και νομικό επίπεδο που θα προσφερόταν στους διωκόμενους, να επανερχόταν στο δημόσιο και κινηματικό διάλογο οι αντιμεταναστευτικές πολιτικές τους ελληνικού κράτους και της ευρωπαϊκής ένωσης. Μία παρεμφερή υπόθεση από τα κολαστήρια της Π.Ράλλη και η επιλογή συντρόφων—ισσών να την αναδείξουν και να ξεκινήσουν μία ανάλογη καμπάνια έδινε τη δυνατότητα της σύνθεσης των δύο αυτών αγώνων και μίας ευρύτερης δυναμικότερης απάντησης. Η εμφάνιση ενός ακόμα δικαστηρίου (για γεγονότα που είχαν λάβει μέρος στο κέντρο κράτησης της Μόριας στις 10 Ιουλίου), λίγο καιρό μετά και για το οποίο δεν γνωρίζαμε νωρίτερα αλλά αφορούσε πρόσωπα με τα οποία είχαν αναπτυχθεί σχέσεις μέσα από την καμπάνια, ήρθε να την διευρύνει ακόμα περισσότερο, προσθέτοντας όμως και ακόμα περισσότερα βάρη.

Διάρρηξη της αορατότητας

Από την αρχή κρίθηκε πρωτεύον να καταφέρουμε να διαρρήξουμε την αορατότητα μέσα στην οποία κινδύνευε να περιέλθει η υπόθεση. Τα βίντεο που κυκλοφόρησαν από την βίαιη αστυνομική επιχείρηση αρχικά έδιναν μία δημοσιότητα, η οποία και προκάλεσε το ενδιαφέρον σε διάφορες συλλογικότητες αλλά και οργανώσεις. Διάφοροι έτρεξαν να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους αλλά και να καταδικάσουν, ήταν όμως εύκολα προβλέψιμο ότι μόλις κατακαθόταν η σκόνη από τα δακρυγόνα, και εξαφανίζονταν οι διωκόμενοι μέσα στα μπουντρούμια του ελληνικού κράτους, η υπόθεση θα είχε πλέον έναν αρχειακό χαρακτήρα για τους περισσότερους.

Με τη βοήθεια συντρόφων-ισσών από διάφορες πόλεις της ελλάδας αλλά και από το εξωτερικό ξεκίνησε η καμπάνια προπαγάνδισης με διάφορες, κυρίως ενημερωτικές κινήσεις το πρώτο διάστημα, με σκοπό να υπάρξουν δυναμικότερες παρεμβάσεις πλησιάζοντας στο δικαστήριο. Κινήσεις από την Πάτρα μέχρι την Καβάλα, αλλά και από τη Βαρκελώνη μέχρι τη Rojava, προσέδωσαν στην υπόθεση ένα σημαντικό χαρακτήρα, πέρα από τα στενά σύνορα του ελληνικού κράτους που εξελισσόταν, αλλά και πέρα την μονοθεματικότητα στην οποία πολλές φορές περιέρχονται οι μεταναστευτικοί αγώνες.

Διεξαγωγή της δίκης

Μπροστά στην κινητικότητα που υπήρξε εντός Λέσβου, αλλά και εκτός, για την υπόθεση, το κράτος ανταπάντησε ορίζοντας ως έδρα του δικαστηρίου για τις δύο δίκες το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Χίου. Η κίνηση είχε έναν ξεκάθαρα απομονωτικό χαρακτήρα καθώς τα εμπόδια στο να παραβρεθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα αλληλέγγυοι-ες στη Χίο στο πλευρό των διωκόμενων είναι προφανή. Η επιλογή της Χίου όμως δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα στη διεξαγωγή μίας δίκαιης δίκης. Οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι που βρίσκονταν με περιοριστικούς όρους στη Μυτιλήνη (5 για το δικαστήριο των 35 και ένας για το δικαστήριο των 10), δεν είχαν καμία οικονομική δυνατότητα να μετακινηθούν και να παραμείνουν στη Χίο. Με την επιλογή αυτή δηλαδή, βρισκόντουσαν αποκλεισμένοι από την ίδια τους τη δίκη. Το ίδιο ίσχυε και για τους μάρτυρες υπεράσπισης των 2 υποθέσεων, αφού όσοι δεν είχαν απελαθεί ή αποκλείονταν λόγω των γεωγραφικών περιορισμών που τους έχουν επιβληθεί λόγω της διαδικασίας εξέτασης των αιτημάτων ασύλου, θα έπρεπε να σηκώσουν ένα σημαντικότατο οικονομικό κόστος. Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο, κλήθηκαν οι διάφορες οργανώσεις που εκπροσωπούσαν τους 5 για την πρώτη υπόθεση αλλά και η συνέλευση αλληλεγγύης στη συνέχεια να καλύψουν αυτό το κόστος. Η πρακτική του αποκλεισμού μαρτύρων μέσω διάφορων διοικητικών μέτρων, ιδιαίτερα σε υποθέσεις που σχετίζονται με μετανάστες-ριες, είναι καθιερωμένη στην ελληνική δικαιοσύνη. Σε δεκάδες υποθέσεις στο παρελθόν είδαμε βασικούς μάρτυρες, υπεράσπισης ή κατηγορίας, να απελαύνονται ή να αποκλείεται η παρουσία τους στο δικαστήριο λόγω της μη κατοχής νόμιμων εγγράφων. Μία πολιτική πρακτική που έρχεται ουσιαστικά να αποκλείσει την πρόσβαση χιλιάδων μεταναστών-ριών στη δικαιοσύνη, αφήνοντάς τους-ες έκθετους-ες στην εκμετάλλευση και τον φόβο.

Η διασφάλιση μίας δίκαιης δίκης επιβάλει ότι στους διωκόμενους δίνεται η ευκαιρία να υπερασπιστούν τον εαυτό τους ανεξαρτήτως των οικονομικών μέσων που διαθέτουν. Η εξασφάλιση αυτής της συνθήκης είναι ένας αγώνας ενάντια στην ταξική φύση του δικαστικού συστήματος.

Η επιλογή του δικαστικού συστήματος όμως να μην προσφέρει μία δίκαιη δίκη προς τους διωκόμενους, φάνηκε κυρίως στο δικαστήριο των 35 και από τη (μη) προετοιμασία του να διεξάγει μία δίκη με ξενόγλωσσους κατηγορούμενους. Η ημερομηνία της δίκης ήταν πολύ καιρό γνωστή όπως και οι γλώσσες που μιλούσαν οι κατηγορούμενοι. Φτάνοντας όμως εκεί, διαπιστώσαμε ότι όχι μόνο δεν είχαν προβλεφθεί οι κατάλληλοι διερμηνείς, αλλά και η ίδια η έδρα ουσιαστικά αδιαφορούσε ως προς τη διαδικασία της διερμηνείας. Οι 35 ουσιαστικά βρισκόντουσαν θεατές χωρίς υπότιτλους και μεταγλώττισή στην παράσταση που είχε στηθεί και θα αποτελούσε ένα δικαστήριο στο οποίο κρινόταν ουσιαστικά το μέλλον τους. Το ίδιο διαφάνηκε όμως ακόμα και κατά την διαδικασία των καταθέσεων των μαρτύρων υπεράσπισης και της απολογίας των κατηγορούμενων. Η έδρα όχι μόνο διέκοπτε συνεχώς τους μάρτυρες υπεράσπισης μην αφήνοντάς τους να καταθέσουν αυτά που γνώριζαν ή να επεκταθούν στην πολιτική φύση της δίκης αλλά ήταν άκρως απειλητική και επιθετική με τους περισσότερους. Χαρακτηριστικά στον πρώτο μετανάστη μάρτυρα που προσήλθε να καταθέσει τον απειλούσε επανειλημμένα με την κατηγορία ψευδορκίας ενώ σε άλλο μάρτυρα, μέλος της συνέλευσης αλληλεγγύης, η εισαγγελέας δεν δίστασε να του επιτεθεί έντονα, όταν αυτός αρνήθηκε να καταθέσει αυτά που του υποδείκνυε. Και αν δεν δόθηκε χρόνος στους μάρτυρες υπεράσπισης, τα προσχήματα δεν κρατήθηκαν ούτε κατά τη διάρκεια της απολογίας των κατηγορούμενων. Ήταν άλλωστε εμφανές ότι για την έδρα δεν είχε καμία απολύτως σημασία και δικονομική αξία τι θα κατέθεταν κάποιοι μαύροι μετανάστες, όταν νωρίτερα είχαν καταθέσει εναντίον τους τόσοι μπάτσοι ψευδομάρτυρες. Όπως δεν είχαν σημασία όλα τα στοιχεία που κατατέθηκαν που παρουσίαζαν την τυφλότητα της αστυνομικής επιχείρησης σε τόπο και χρόνο που δεν συνέβαινε τίποτα. Η απόφαση φαινόταν εξαρχής προειλημμένη. Κάτι άλλωστε που αντιμετώπισαν και οι κατηγορούμενοι στην υπόθεση της Πέτρου Ράλλη, όπου επίσης το οπτικοακουστικό υλικό που αποδείκνυε την αναιτιολόγητη επίθεση των φρουρών εναντίον των έγκλειστων μεταναστών, δεν λήφθηκε τελικά υπόψιν.

Η απόφαση για τους 35, θα λειτουργούσε παραπλανητικά με τον αμφίσημο χαρακτήρα της. Από τη μία οι κατηγορούμενοι θα απαλλάσσονταν από τις βαρύτερες κατηγορίες, κάτι που θα τους έδινε τη δυνατότητα αποφυλάκισης από τις φυλακές που κρατούνταν, αλλά από την άλλη θα τους επιβάλλονταν ποινές που θα δικαιολογούσαν τις συλλήψεις αλλά και θα μπορούσαν να τους προκαλέσουν περεταίρω προβλήματα. Με βάση την απόφαση αυτή οι διωκόμενοι βρέθηκαν να τιμωρούνται εκ νέου για τα αδικήματα που μόλις είχαν αποφυλακιστεί, καθώς με την επιστροφή τους στα κέντρα κράτησης οδηγήθηκαν στα κρατητήρια ως αναγνωρισμένοι ταραχοποιοί. Επίσης κατηγορούμενοι για τους οποίους είχαν εκδοθεί απορριπτικές αποφάσεις στα αιτήματα ασύλου τους κατά τη διάρκεια της προφυλάκισής τους βρέθηκαν στις λίστες των προς άμεση απέλαση κάτι που μέχρι στιγμής έχει αποτραπεί χάρις στην περαιτέρω κινητοποίηση αλληλέγγυων και δικηγόρων. Μπροστά σε αυτή τη μεταχείριση, μέχρι στιγμής, ένας από τους 35 διωκόμενους, έχοντας ήδη περάσει μήνες εγκλωβισμένος στο νησί, και άλλους 9 κρατούμενους στις ελληνικές φυλακές, παραιτήθηκε του αιτήματος ασύλου του, και απελάθηκε στην Τουρκία.

Είναι αυτό το σημείο εξαίρεσης για τόσους-ες χιλιάδες μετανάστες-ριες, που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα δικαστικά συστήματα χωρίς να τους έχουν αναγνωριστεί βασικά δικαιώματα που υπάρχουν για τους γηγενείς και δυτικούς πολίτες. Έκπτωτοι από το σύστημα, αντιμέτωποι μονίμως με τη Σκύλα και τη Χάρυβδη των ποινικών και διοικητικών μηχανισμών υποτίμησης και καταστολής.

Μπροστά στην αυθαιρεσία της σύλληψης και της δίκης τους, έτσι όπως εκφράστηκε από τους ίδιους τους διωκόμενους στους-ις συντρόφους-ισσες που βρέθηκαν κοντά τους, το μόνο πράγμα που τους έκανε να νιώθουν την οποιαδήποτε ασφάλεια ήταν η παρουσία αλληλέγγυων που τους εξασφάλιζε πως ό,τι και αν γινόταν θα βρισκόντουσαν κάποιοι αυτόπτες μάρτυρες για να το καταγράψουν και να μην επιτρέψουν να χαθούν άκλαυτοι μέσα στις δαγκάνες του δικαστικού συστήματος. Είναι δυστυχώς εύκολο να φανταστούμε την τύχη τόσων μεταναστών-ριών που σέρνονται στα δικαστήρια χωρίς να τύχουν της αλληλεγγύης και της προβολής που έλαβαν οι μετανάστες στις υποθέσεις αυτές.

Πέρα όμως από την απόσταση που έπρεπε να διανυθεί και για να φτάσουμε στο δικαστήριο και την εχθρότητα της έδρας, σοβαρό ήταν και το κλίμα τρομοκρατίας που είχε δημιουργηθεί στη Χίο εν όψει του δικαστηρίου. Σε μία πόλη χωρίς καμία ουσιαστική προηγούμενη εμπειρία σε μία κεντρική πολιτική δίκη, στοχευμένα δημοσιεύματα σε τοπικές φυλλάδες καλλιέργησαν μία άκρως επιθετική εικόνα ως προς τις κινήσεις αλληλεγγύης που οργανωνόντουσαν, δίνοντας το πάτημα στις αστυνομικές δυνάμεις να στήσουν μία επιχείρηση πέραν κάθε λογικής εντός και εκτός του δικαστηρίου. Οι κατηγορούμενοι και οι αλληλέγγυοι-ες, ιδιαίτερα τις πρώτες μέρες, βρέθηκαν ενώπιον όλης της αστυνομικής δύναμης της Χίου με πολλαπλούς ελέγχους στην είσοδο και συνεχή επιτήρηση. Ωστόσο πρέπει να σημειωθεί ότι στην ίδια παγίδα φόβου είχαν πέσει και μέρη του τοπικού αλληλέγγυου κόσμου που βρέθηκαν να αναπαράγουν τα ίδια τρομολαγνικά σενάρια. Στην επιθυμία απομόνωσης της δίκης στο νησί της Χίου συνέβαλε κατά ατυχή σύμπτωση απεργία της ΠΝΟ, που διεξήχθη τις τελευταίες δύο μέρες πριν ξεκινήσει το δικαστήριο, αποκλείοντας συντρόφους-ισσες που θα παρευρισκόντουσαν από άλλα μέρη. Το αίσθημα όμως της απομόνωσης ήρθε να διαρρήξει σημαντική κινητοποίηση από συντρόφους-ισσες που διαμένουν στη Χίο, οι οποίοι από τη μία μας διευκόλυναν σε οτιδήποτε χρειαστήκαμε στο άγνωστο για μας τοπίο της Χίου, και από την άλλη στάθηκαν αλληλέγγυοι-ες καθ’ όλη τη διάρκεια των δύο δικών που εξελίχθηκαν.

Ο σύνθετος ρόλος των ΜΚΟ

Ένα σημαντικό ακόμα στοιχείο που συναντήσαμε στην διάρκεια της καμπάνιας ήταν ο ρόλος των ΜΚΟ ως εμπλεκόμενοι φορείς. Έχει πολλάκις ειπωθεί ο ρόλος που παίζουν οι οργανώσεις αυτές στη διαχείριση των μεταναστευτικών πληθυσμών. Έτσι όπως στους υπόλοιπους τομείς, έτσι και στην υπόθεση αυτή ο διττός τους ρόλος έκανε την εμφάνισή τους.

Μετά τα γεγονότα του Ιουλίου, διάφορες ΜΚΟ εμφανίστηκαν πρόθυμες να αναλάβουν μέρος της νομικής υποστήριξης των 35 διωκόμενων. Όπως ήταν αναμενόμενο, μόλις η δημοσιότητα της υπόθεσης είχε υποχωρήσει εν αναμονή του δικαστηρίου, πολλές εγκατέλειψαν την υπόθεση, χωρίς καν να χρειαστεί να ενημερώσουν τους μετανάστες που εκπροσωπούσαν. Μάλιστα, ο πρόεδρος της ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ, μίας ΣΥΡΙΖΑίικης ΜΚΟ, που είχε εγκαταλείψει 2 μετανάστες που εκπροσωπούσε μόλις 1 μήνα πριν τη δίκη,  σε μία υποκριτική προσπάθεια εμφανίστηκε στο δικαστήριο για να καταθέσει ως μάρτυρας υπεράσπισης, κάτι που του απαγορεύτηκε από τη συνέλευση αλληλεγγύης. Χαρακτηριστικότερη όμως του ρόλου πολλών ΜΚΟ είναι ο ρόλος της EURORELIEF στην υπόθεση των 10 διωκόμενων μεταναστών για τα γεγονότα στις 10 Ιουλίου. Υπενθυμίζουμε ότι κατά τη διάρκεια των γεγονότων, τα κοντέινερ γραφεία/αποθήκες της οργάνωσης εντός του κέντρου της Μόριας είχαν στοχοποιηθεί και καεί από τους διαμαρτυρόμενους λόγο του ρόλου που επιτελεί η οργάνωση εντός του κέντρου και σε πλήρη συνάρτηση με τις αρχές. Ο υπεύθυνος της οργάνωσης Jeremy Holloman, υπέδειξε ονομαστικά στις αρχές μετανάστη που «αναγνώρισε» να συμμετέχει στα γεγονότα, αλλά και συνέλεξε οπτικοακουστικό υλικό από τα τηλέφωνα των εργαζόμενων αλλά και των εθελοντών της οργάνωσης το οποίο και παρέδωσε στις διωκτικές αρχές. Μέσα από το υλικό αυτό σχηματίστηκαν δικογραφίες για 4 ακόμα άτομα.

Ωστόσο πρέπει να σημειωθεί ότι άλλες οργανώσεις που ενεπλάκησαν στην υπόθεση, πέραν των λόγων που μπορεί να το έκανε η κάθε μία, λειτούργησαν θετικά στην υπεράσπιση των μεταναστών, προσφέροντάς τους αξιοπρεπή νομική εκπροσώπηση με κάποιες μάλιστα να τους συμπαρίστανται καθ’ όλη την εξέλιξη της υπόθεσης αλλά και στη συνέχεια, στην προετοιμασία των μεταγενέστερων αιτημάτων ασύλου τους.

Λοιπά Συμπεράσματα

Η δικαστική αυθαιρεσία εναντίων των διωκόμενων μεταναστών δεν μπορεί να ιδωθεί ξεχωριστά από τις δεκάδες άλλες υποθέσεις συντρόφων και αντιστεκόμενων αλλά ακόμα και συγγενικών τους προσώπων. Όλο και συχνότερα γινόμαστε θεατές υποθέσεων όπου η δικαστική εξουσία επιτελεί το αντιεξεγερτικό της ρόλο ως ένα βασικό συστατικό κομμάτι της κρατικής και καπιταλιστικής εξουσίας. Οι τυφλές διώξεις, οι προφυλακίσεις, οι ανυπόστατες καταδίκες θα συνεχίζουν να αξιοποιούνται ως εργαλεία εναντίον όσων συνεχίζουν να αμφισβητούν την προέλαση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού πάνω στις ζωές τους ή και στις ζωές άλλων.

Αυτό που τείνει να γίνει όμως εξαιρετικά ανησυχητικό είναι η κανονικοποίηση των μαζικών και τυφλών δικαστικών διώξεων. Στη Λέσβο έχει χαθεί πλέον ο αριθμός από τις διώξεις που έχουν ασκηθεί σε μετανάστες από το κολαστήριο της Μόριας, δήθεν για γεγονότα που έχουν προκαλέσει. Κακουργηματικές διώξεις για υποθέσεις με ανύπαρκτα συμβάντα, απομακρύνσεις και απελάσεις για όσους αρχίζουν να αναλαμβάνουν πιο κεντρικούς ρόλους στην οργάνωση των μεταναστών, αλλά και διώξεις σε όσους αποτελούν μάρτυρες σε ρατσιστικά και εγκληματικά γεγονότα ενάντια στον εγκλωβισμένο πληθυσμό.

Σε αυτή τη συνθήκη που όλο και περισσότεροι χώροι σαν τα κέντρα κράτησης αλλά και πληθυσμιακές ομάδες βρίσκονται σε καθεστώς εξαίρεσης, είναι επιβεβλημένο να σταθούμε με όλες μας τις δυνάμεις δίπλα στους διωκόμενους. Είναι αυτό το σημείο που παρά τις προσπάθειες της κυριαρχίας διαρρηγνύεται η απομόνωση που τους επιβάλλεται, ενθαρρύνοντάς τους για τη συνέχιση των αντιστάσεών τους, αλλά και τη συνάντησή τους με τα τοπικά κινήματα στην κατεύθυνση των κοινών αγώνων. Πρακτικά μπορεί να φαντάζει αδύνατο να ακολουθηθούν στο δικαστικό κομμάτι όλες οι υποθέσεις.  Η δικαστική βιομηχανία των διώξεων είναι κατασκευασμένη στο να ξεπερνά τις χρονικές και υλικές δυνατότητες των κινημάτων. Η αλληλεγγύη όμως χρειάζεται να είναι παρούσα σε όσο το δυνατόν περισσότερα σημεία, διεκδικώντας αυτές τις συνδέσεις.

Για να συνεχίσει η αλληλεγγύη να περπατά σε όλο και περισσότερα εδάφη….

 

 

by musaferat at June 13, 2018 12:01 PM

Η Σφήνα αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός-πολιτικός και πολιτιστικός χώρος

ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΛΑΩΝ -ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ

   Την Τετάρτη 6/6/2018 έλαβε χώρα εθνικιστικό συλλαλητήριο για το λεγόμενο μακεδονικό και στην πόλη της Θήβας. Ο νεοσυσταθείς σύλλογος “Ενεργοί Πολίτες Θήβας” κάλεσε τους πολίτες σε συλλαλητήριο ¨υπέρ της Μακεδονίας¨     ( ποιός την απειλεί άραγε;). Τέτοιες εκδηλώσεις είχαν καλεστεί σε διάφορες πόλεις της χώρας με τη γνωστή συνταγή. Επισήμως καλούν κάποιοι σύλλογοι που ενδιαφέρονται για τα κοινά και πάντα δηλώνουν μακριά από κόμματα και πολιτική.Αλλά όπως και στο no politica των κερκίδων στα γήπεδα, έτσι και οι παραπάνω σύλλογοι κρύβουν ρατσισμό, εθνικισμό και μισαλλοδοξία. Το ενδιαφέρον τους για τα κοινά συνήθως εξαντλείται στην απομάκρυνση των καταυλισμών των Ρομά και στην κατά φαντασία απειλή για την δημόσια υγεία από τους πρόσφυγες και μετανάστες ή στην αντίθεσή τους να κάνουν μαθήματα τα παιδιά πρόσφυγες και μετανάστες στα σχολεία μας. Οι απολύσεις, οι περικοπές μισθών και συντάξεων, οι νέοι αντιεργατικοί νόμοι του πολυνομοσχεδίου, η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία ντόπιων και μεταναστών, οι πλειστηριασμοί και η καταστολή των κοινωνικών αγώνων δεν θεωρούνται μάλλον σημαντικά κοινά προβλήματα.

Από κοινού πάντα με την εκκλησία και τους δεσπότες-ποιμενάρχες, με ενώσεις αποστράτων, νυν και μελλοντικών υποψηφίων δημάρχων,βουλευτών ή δημοτικών συμβούλων που θέλουν να έχουν από κοντά το εθνικόφρον ποίμνιο και γνωστών φασιστών και οπαδών της Χρυσής Αυγής σε κάθε περιοχή, καλούν το κόσμο να διαμαρτυρηθεί για “ να μην μας πάρουν το όνομα της Μακεδονίας μας”. Και το επόμενο πρωί μπορούμε να πάμε εθνικά υπερήφανοι στην δουλίτσα 4ώρο -200 ευρώ και να λέμε και ευχαριστώ στο αφεντικό που ήταν και χορηγός στο συλλαλητήριο.

Η «εξαφάνιση» των πολιτικών περιεχομένων και διακυβευμάτων από το συγκεκριμένο δημόσιο πεδίο, αφήνει ανοιχτό τον δρόμο ώστε να κυριαρχήσουν όσοι έχουν συμφέρον από αυτές τις κινητοποιήσεις.Η Ν.Δ, οι ΑΝ.ΕΛ, οι υπόδικοι δολοφόνοι ναζιστές της Χ.Α και όσοι σχεδιάζουν νέα ακροδεξιά κόμματα. Ταυτόχρονα, οι φασίστες αρπάζουν την ευκαιρία που τους δίνεται, ξεμυτίζοντας στον δημόσιο χώρο οργανωμένα, διεκδικώντας μαχητικά αυτό που ο αντιφασιστικός αγώνας τα τελευταία χρόνια τους έχει στερήσει. Στο προσκήνιο τα υπόδικα στελέχη της Χρυσής Αυγής φωτογραφίζονται μαζί με τους επισήμους των συλλαλητηρίων και από πίσω τα τάγματα εφόδου πραγματοποιούν επιθέσεις σε μετανάστες και στο κόσμο του αγώνα όπως στην κατάληψη libertatia, Ε.Κ.Χ Σχολείο, τον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Φαβέλα, το θέατρο Εμπρός, υπό την ανοχή/κάλυψη πάντα της αστυνομίας .Από τη σκοπιά αυτή, είναι ξεκάθαρο το πώς η αναμόχλευση του μακεδονικού έχει ευαισθητοποιήσει συγκεκριμένα κοινωνικά αντανακλαστικά και προκαλεί μία αντιδραστική «ριζοσπαστικοποίηση» που αποτυπώνει ακόμα πιο καθαρά την στροφή όλο και μεγαλύτερου μέρους της κοινωνίας στον συντηρητισμό τον ρατσισμό και τον εθνικισμό.

Ο ρόλος των ΜΜΕ ήταν ουσιώδης στην επιτυχή δημιουργία «μακεδονικού κλίματος» και στην προώθηση των συλλαλητηρίων, με πρωτοστάτες τους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς που αφιέρωσαν πολύ χρόνο από τα δελτία ειδήσεών τους, δίνοντας εκ των προτέρων έκταση και βαρύτητα στις συγκεντρώσεις. Μια τακτική των ΜΜΕ που έρχεται σε συνέχεια της ενορχηστρωμένης προπαγάνδας των χρόνων της κρίσης. Ιστορικός αναθεωρητισμός,θεωρία των δύο άκρων, αποθέωση του κεφαλαίου και γενικά κάθε τι ιδιωτικού, απαξίωση κάθε τι δημοσίου, λοιδορία του συνδικαλισμού ως έννοια , τρομολαγνεία ,συνεχείς επικλήσεις για “νόμο και τάξη” ,συκοφάντηση των κοινωνικών αγώνων.

Όσον αφορά τώρα την ουσία του μακεδονικού ζητήματος, αυτό που έχει πραγματική σημασία για τα ισχυρά κράτη και τους καπιταλιστές δεν είναι φυσικά το όνομα της πΓΔΜ, αλλά η γεωπολιτική, στρατιωτική και οικονομική κυριαρχία στην περιοχή των Βαλκανίων.Άλλωστε το θέμα της ονομασίας της πΓΔΜ επανήλθε έντονα στην κεντρική πολιτική σκηνή με αφορμή τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, που είναι προγραμματισμένη για τις 11-12 Ιούλη.Συνεπώς,είναι απαραίτητο να επισημάνουμε τον ρόλο της πΓΔΜ γεωπολιτικά και την επίμονη αναζήτηση των μεγάλων δυνάμεων (Ρωσία-ΗΠΑ-ΕΕ) για νέα πιόνια και κινήσεις στην παγκόσμια σκακιέρα και την σύγκρουση των συμφερόντων τους στην ανταγωνιστική αρένα του καπιταλισμού.Αυτή η αντιπαράθεση σήμερα μεταφράζεται κυρίως στην ανάγκη για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών και οδών μεταφοράς της ενέργειας.Ο λεγόμενος «ενεργειακός πόλεμος» αντανακλάται πολιτικά και στρατιωτικά ως προς την τοποθέτηση των χωρών σε σχέση με το ΝΑΤΟ(ΗΠΑ) το οποίο σχετικά με τα Βαλκάνια προετοιμάζει την τελική επικράτηση του στη περιοχή.

Στην ίδια λογική και ο ελληνικός καπιταλισμός σε όλη του την κλίμακα ( από τις λεγόμενες συστημικές τράπεζες , εταιρείες πετρελαιοειδών/διύλισης μέχρι και μικρομεσαίες επιχειρήσεις) από την εποχή του εμπάργκο το 1992 επενδύει συστηματικά στο γειτονικό κράτος και εκμεταλλεύεται τους εκεί εργαζόμενους με σκοπό το κέρδος . Και θα συνεχίσουν να το κάνουν όπως και να ονομαστεί η πΓΔΜ.

Το ζήτημα λοιπόν της ονομασίας, που παρουσιάζεται κατά περιόδους σαν το κύριο εθνικό θέμα εδώ και δεκαετίες, έχει ανοίξει ξανά. Με πρόθεση αυτή τη φορά να κλείσει και από τις δύο πλευρές -Ελλάδα και πΓΔΜ- δείχνοντας ξεκάθαρα την συντονισμένη ανάγκη και των δύο κρατών να ευθυγραμμιστούν με τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ, ενισχύοντας τη συμμετοχή τους στο παιχνίδι του καπιταλισμού. Και η κυβέρνηση της πΓΔΜ και η “ αριστερή – εθνικιστική” κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ χρησιμοποιούν τον εκατέρωθεν εθνικισμό ως διαπραγματευτικό χαρτί για την επικείμενη συμφωνία. Όπως όμως έχει δείξει δυστυχώς η ιστορία,όποιος παίζει το χαρτί του εθνικισμού ,παίζει με τη φωτιά.

Ο εθνικισμός δεν είναι άδολη αγάπη για τον τόπο που γεννήθηκε, ζει και αγωνίζεται ο κάθε άνθρωπος. Είναι όπως και ο φασισμός, πολιτική ιδεολογία που επιδιώκει να εμφανίζει ένα λαό-έθνος ως αδιαίρετη ενότητα , ως ομοιογενές σώμα χωρίς εσωτερικές αντιθέσεις , χωρίς αφεντικά και εργάτες , χωρίς εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους. Συστατικό του στοιχείο είναι ο ρατσισμός απέναντι σε άλλα έθνη , θρησκείες και πολιτισμούς. Ποιόν όμως εξυπηρετεί στις σημερινές συνθήκες της μόνιμης οικονομικής κρίσης η άνοδος του εθνικισμού σε πανευρωπαϊκή κλίμακα ;Ποιόν ωφελεί να μη βλέπουμε ως εχθρό τον εργοδότη , την κυβέρνηση, την Ε.Ε. και το ΔΝΤ, αλλά τους κατοίκους των γειτονικών χωρών ,τους πρόσφυγες και τους μετανάστες; Η εθνικιστική λογική που τοποθετεί το έθνος στο επίκεντρο της ανάλυσης, υιοθετώντας την πλάνη ότι οι αγώνες για το έθνος μπορούν να συμπορευτούν και με κοινωνικούς αγώνες αναμφίβολα δεν ισχύει, γιατί πολύ απλά, άλλα συμφέροντα έχει ένας έλληνας εργοδότης και άλλα μια ελληνίδα εργάτρια.Φυσικά ο εθνικισμός δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της ελληνικής πλευράς. Και η πΓΔΜ όπως όλοι οι κρατικοί σχηματισμοί έχουν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό τους δικούς τους «εθνικούς μύθους». Καθήκον κάθε λαού είναι να εξαλείψει τον δικό του εθνικισμό.

Όποια απάντηση δώσουμε σε όλη αυτή την κατάσταση θα πρέπει να είναι διεθνιστική, αντιφασιστική και να εξυπηρετεί το συμφέρον της τάξης μας.

 

Αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός,πολιτικός & πολιτιστικός χώρος “η Σφήνα”

by sfina at June 13, 2018 11:04 AM

June 12, 2018

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

Aνάρτηση Πανό – Καρδίτσα

από Συνέλευση Αναρχικών Α.Σ.Καρδίτσας

Ανάρτηση πανό σε κεντρικό σημείο της πόλης της Καρδίτσας σήμερα 11/6 ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα από 30/5 και στον Τουργκούτ Καγιά από 31/5 και στον Αναρχικό Μάριο Σεϊσίδη .

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟΥΡΓΚΟΥΤ ΚΑΓΙΑ !!

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΜΑΡΙΟ ΣΕΪΣΙΔΗ !!

by autodiaxirizomenostekikarditsas at June 12, 2018 05:26 PM

Μπερντές

Προβολή ταινίας – Πέμπτη 14/06 στις 21:00

Τα σταφύλια της οργής – The grapes of wrath

Αμερική, 1940, 129′

Σκηνοθεσία: Τζον Φορντ Παίζουν: Χένρι Φόντα, Τζον Καραντάιν, Τζέιν Ντέργουελ, Ράσελ Σίμσον

Μια ταινία έκπληξη, γυρισμένη σε μια εποχή, που ούτε η κυβέρνηση της Αμερικής, ούτε το Χόλιγουντ, ήθελαν ταινίες που ενθάρρυναν τα εργατικά συνδικάτα και επέκριναν τον καπιταλισμό. Βασισμένη στο βιβλίο του Τζον Στάϊνμπεγκ, η ταινία παρακολουθεί την πορεία των αγροτών της Οκλαχόμα, που θύματα της ύφεσης και της καπιταλιστικής απληστίας ξεκινούν για την Καλιφόρνια, προκειμένου να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή.

by alxs at June 12, 2018 04:57 PM

Χειρονομία Αντιεξουσιαστική Κίνηση

4ο Αντιεξουσιαστικό Φεστιβάλ 22-24 Ιούνη//Πρόγραμμα

 

Παρασκευή 22/6
εκδήλωση/συζήτηση:

Εξορύξεις Πετρελαίου & Φράγματα: «Η ενεργειακή λεηλασία της Πίνδου»
-Τάσος Κεφαλάς (Μεσοχώρα – Αχελώος SOS)
-Ανοιχτή Συνέλευση στα Γιάννενα
-Πρωτοβουλία «Σώστε την Ήπειρο»
έναρξη στις 19:00

Ρεμπέτικο Γλέντι
(Σταματία Δόση, Μάριος Τούμπας, Ορφέας Τσακτσίρας)
έναρξη στις 23:00

Σάββατο 23/6
εκδήλωση/συζήτηση:

Κοινωνικός Αντιφασισμός & η δίκη της Χ.Α.
-Ελευθερία Τομπατζόγλου (δικηγόρος πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χ.Α)
-ΕΚΧ Φαβέλα
έναρξη στις 19:30

συναυλία με:
-Wasteland
-Φ.Α.Κ.Α.
-Norma
-Lost Bodies
-Στο Σπίτι του Μάγου
έναρξη στις 22:00

Κυριακή 24/6
εκδήλωση/συζήτηση:

Η κατασκευή του εσωτερικού εχθρού & ο ρόλος των Μ.Μ.Ε
-Λουκάς Σταμέλλος (omniatv)
έναρξη στις 19:30

party
έναρξη στις 23:00

*στο χώρο του φεστιβάλ θα λειτουργεί βιβλιοπωλείο από τις 17:00 και τις τρείς ημέρες

Χειρονομία – Αντιεξουσιαστική Κίνηση

 

by xeironomia at June 12, 2018 04:10 PM

Studio Σπιρτοκουτο

Αυτοοργανωμένη συναυλία οικονομικής ενίσχυσης ΤΕΙ Λάρισας 15/6

Αυτοοργανωμένη συναυλία οικονομικής ενίσχυσης της αντιφασιστικής μαθητικής συνέλευσης και του στουντίου Σπιρτόκουτο. Στις 15/6 και ώρα 21:00 στο TEI Λάρισας.

Μπάντες:

Συντριβή – (HC/Punk-Θεσσαλονίκη)

Fox Devils Wild – (Synth punk/Βερολίνο)

Narog – (Synth/Noise – Ta-Ivan/Λάρισα)

 

by spirtokoutostudio at June 12, 2018 11:14 AM

Χειρονομία Αντιεξουσιαστική Κίνηση

ΤΟΥΣ ΦΟΒΙΖΟΥΜΕ, ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ

ΤΟΥΣ ΦΟΒΙΖΟΥΜΕ, ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ

Ο Ιούνιος ξεκίνησε ελπιδοφόρα στα Γιάννενα, καθώς άνθρωποι και κινήματα από την Άρτα, την Πρέβεζα, την Θεσπρωτία, την Αθήνα ενώθηκαν με την ντόπια κοινωνία σε μία πολυπληθή πορεία που δήλωσε ένα βροντερό ΌΧΙ ΣΤΙΣ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ. Η πορεία της Παρασκευής 1η Ιούνη, με πάνω από 1500 άτομα, με έναν υφασμάτινο δράκο στην κεφαλή και υπό τους ήχους τυμπάνων και κλαρίνων ήταν ένα ιδιαίτερο γεγονός, η πρώτη δημόσια διαδήλωση ενάντια στον νέο ενεργειακό σχεδιασμό των πετρελαϊκών εξορύξεων. Η επιτυχία της διαδήλωσης, που έφερε την επαπειλούμενη καταστροφή του φυσικού πλούτου στο προσκήνιο οφείλεται στον τρόπο που διοργανώθηκε. Δηλαδή:

  • Με αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις, ανοικτές και ανακοινωμένες στα χωριά και τις πόλεις της Ηπείρου.
  • Με ανοιχτή και άμεση ενημέρωση και επικοινωνία των πρωτοβουλιών των κατοίκων και των αλληλέγγυων συλλογικοτήτων της Άρτας, της Πρέβεζας, της Θεσπρωτίας, της Αθήνας, της Πρωτοβουλίας ‘Σώστε την Ήπειρο», της Ανοιχτής Συνέλευσης στα Γιάννενα Ενάντια στις Εξορύξεις Πετρελαίου.
  • Δίχως κομματικές ή γραφειοκρατικές παρεμβάσεις ή καθοδηγήσεις.
  • Δίχως χορηγούς, ιδιωτικά συμφέροντα, θεσμικούς φορείς.
  • Με διαρκή ενημέρωση της κοινωνίας μέσω δημόσιων παρεμβάσεων, προβολές, αφισοκολλήσεις και μοιράσματα κειμένων.

Η επιτυχία της πορείας φάνηκε αμέσως από τις παραληρηματικές αντιδράσεις των προασπιστών των πετρελαϊκών πολυεθνικών. Φαιδρά δημοσιεύματα για δολιοφθορές και μια εκστρατεία παραπληροφόρησης εκ μέρους των εταιρειών και των πολιτικών τους υπαλλήλων, μέσω εφημερίδων και καναλιών. Ο υπόκοσμος του κράτους και του κεφαλαίου, σε πολιτικά γραφεία και ΜΜΕ, αφενός προσπάθησε να αποσιωπήσει το γεγονός της πορείας και, αφού ήταν αδύνατον, προσπάθησε να αποκρύψει τον ανοιχτό, κοινωνικό, αμεσoδημοκρατικό χαρακτήρα του κινήματος ενάντια στις εξορύξεις.

Είδαμε το γελοίο πρόσωπο αυτού του υποκόσμου στο παραληρηματικό συλλαλητήριο για το μακεδονικό την επόμενη Τετάρτη, 6η Ιούνη, και μετρήσαμε το ανάστημά του. Παρ’ όλη την προώθηση από τα ΜΜΕ, ήταν μια παταγώδης αποτυχία, όπως ήταν αναμενόμενο. 600 άτομα που ήρθαν με ναυλωμένα λεωφορεία από την Πάτρα, την Αιτ/νία και την Ήπειρο, μαζί με το ακροδεξιό πολιτικό προσωπικό, τον βουλευτή Τασούλα και τους σκοταδιστές ιερείς πίσω από τον μητροπολίτη Κονίτσης, κρύφτηκαν στην κεντρική πλατεία (πάρκινγκ) κάτω από μία τιτάνια σημαία υψωμένη με γερανό και πίσω από τις πλάτες 7 διμοιριών ΜΑΤ που τους προστάτευαν από τα βλέμματα της κοινωνίας. Εκείνη την ημέρα κυκλοφορήσαμε στους δρόμους της πόλης μαζί με συντρόφους του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου Αλιμούρα και όλων των κοινωνικών χώρων των Ιωαννίνων, κρατώντας την πόλη ανοιχτή σε όλους εκτός από τη μισαλλοδοξία και τον εθνικισμό. Το βράδυ μία αυθόρμητη πορεία φώναξε στους κεντρικούς δρόμους το σύνθημα «Σε Ελλάδα-Τουρκία-Μακεδονία ο εχθρός είναι στις τράπεζες και στα υπουργεία» και έδειξε ότι οι εθνικιστές δεν έχουν θέση στο δημόσιο χώρο.

Εξίσου γελοία και φοβική υπήρξε η επιλογή του χορηγούμενου Ομίλου Πολιτικού και Κοινωνικού Προβληματισμού Ιωαννίνων, να φέρει διμοιρίες ΜΑΤ να περικυκλώσουν τον Πολιτιστικό Χώρο Δ. Χατζής για να «προστατεύσουν» την χρηματοδοτούμενη εκδήλωση δικαιολόγησης των εξορύξεων που οργάνωσαν την Δευτέρα 12 Ιούνη, με τον καθηγητή Κονοφάγο. Το θέαμα των αστυνομικών που έλεγχαν ποιος μπαίνει στην –υποτίθεται- ανοιχτή ψευδοεπιστημονική εκδήλωσή τους ήταν η καλύτερη ένδειξη του φόβου και της απονομιμοποίησής τους. Ξέρουν ότι απέναντί τους έχουν το σύνολο της κοινωνίας που δεν θα δεχτεί αμαχητί την λεηλασία του αιωνόβιου φυσικού περιβάλλοντος. Παρά τις διμοιρίες ΜΑΤ, που προσέβαλλαν με την παρουσία τους τη μνήμη του Δημήτρη Χατζή, ήμασταν ξανά εκεί, μαζί με την Ανοιχτή Συνέλευση ενάντια στις εξορύξεις και την Πρωτοβουλία Σώστε την Ήπειρο, για να ξεσκεπάσουμε τα ψεύδη τους.

Το κίνημα ενάντια στις εξορύξεις πετρελαίου απλώνεται και συναντιέται με τα άλλα αμεσοδημοκρατικά κινήματα ενάντια στο φράγμα της Μεσοχώρας, ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική, ενάντια στο ξεπούλημα του αστικού ύδατος στη Θες/νίκη, ενάντια στην εξόντωση της λιμνοθάλασσας στο Μεσολόγγι, ενάντια στο συνολικό σχεδιασμό Κράτους και Κεφαλαίου.

Καλούμε όλη την κοινωνία να ενωθεί στους κατά τόπους αγώνες με τα κοινωνικά κινήματα της άμεσης δημοκρατίας, για τον ελεύθερο δημόσιο χώρο, την φύση και την ελευθερία.

Χειρονομία – Αντιεξουσιαστική Κίνηση

by xeironomia at June 12, 2018 08:25 AM

June 11, 2018

Autonomohmmy

Όταν δολοφονείται Έλληνας είναι εθνικό πένθος. Όταν δολοφονείται Ρομά είναι απλά Δευτέρα.

Την Πέμπτη 8/6/2017, στο Μενίδι, ένας 11χρονος έπεσε νεκρός από αδέσποτη σφαίρα, που προερχόταν από κάποιο γλέντι σε κοντινό σπίτι Ρομά. Η είδηση αυτή αναστάτωσε το πανελλήνιο και έγινε αφορμή για μια χυδαία ρητορική μίσους με αποδέκτες όλους τους Ρομά ανεξαιρέτως. Αν και οι ίδιοι οι Ρομά μέσω των κοινοτήτων τους δήλωναν εξίσου οργισμένοι με το περιστατικό, αυτό δεν ένοιαξε κανέναν, αφού ο θάνατος του παιδιού ήταν μόνο η αφορμή που περίμεναν οι νοικοκυραίοι για να εκφράσουν το μίσος τους προς οτιδήποτε διαφορετικό.

Το αμέσως επόμενο διάστημα, το κράτος και οι φασίστες εκμεταλλεύτηκαν αυτό το περιστατικό για να διοργανώσουν μαζικά πογκρόμ κατά των Ρομά στο Μενίδι – με την ανοχή/συνενοχή σημαντικού κομματιού της τοπικής κοινωνίας που επέλεξε “να κοιτάξει την δουλειά του”- αποτέλεσμα των οποίων ήταν ξυλοδαρμοί, συλλήψεις, ακόμα και εμπρησμοί σπιτιών.

Σχεδόν έναν χρόνο μετά, στις 4/6/2018 συμβαίνει μια δολοφονία που έχει κάποιες ομοιότητες με την προηγούμενη.

Το απόγευμα της Δευτέρας, Έλληνας επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται κοντά στον καταυλισμό των Ρομά στην Άμφισσα, πέρασε με μεγάλη ταχύτητα με το όχημά του από τον καταυλισμό, του έγινε παρατήρηση για να μην υπάρξει ατύχημα με κάποιο παιδί, υπήρξε διαπληκτισμός, ήρθαν στα χέρια και αυτός έφυγε απειλώντας. Λίγη ώρα αργότερα, γύρισε πίσω προς τον καταυλισμό, πήρε την καραμπίνα που κατείχε και βρέθηκε λίγα μέτρα πίσω σε ύψωμα πάνω από τον καταυλισμό. Σημάδεψε τον έναν Ρομά που είχαν διαπληκτιστεί και του έριξε στα πόδια. Ο δεύτερος πυροβολισμός βρήκε στο κεφάλι ένα 13χρονο κοριτσάκι Ρομά, με αποτέλεσμα να το σκοτώσει ακαριαία.

Το έγκλημα αυτό, αν και προ μελέτης σε αντίθεση με το προηγούμενο, δε φαίνεται να συγκίνησε το ίδιο τους Έλληνες νοικοκυραίους. Τα μίντια σχεδόν στο σύνολό τους παρουσιάζουν την δολοφονία ως ατύχημα, ενώ ο επιχειρηματίας παραμένει ακόμα ασύλληπτος.

Ακόμα και σε σε αυτή την περίπτωση γίνεται προσπάθεια να στοχοποιηθούν οι Ρομά ως, εγκληματίες, κλεφτές , που δεν προσέχουν τα παιδιά και έτσι έχουν ευθύνη για το περιστατικό. Μάλιστα, φασίστες κάτω απο το γνωστό προσωπείο των αγανακτισμένων κατοίκων θεώρησαν οτι πρέπει να καλέσουν συγκέντρωση στο κέντρο της Άμφισσας ενάντια στους Ρομά, που τελικά ακυρώθηκε. Πάλι ομως τα ΜΜΕ είδαν το πρόβλημα στην δικαιολογημένη αντισυγκέντρωση.

Ως μια συλλογικότητα που αντιστέκεται σε οποιαδήποτε μορφή καταπίεσης, θεωρούμε αναγκαίο να βγει ένας λόγος που να στοχοποιεί την “επιλεκτική ευαισθησία” της “κοινής γνώμης”, κατά την οποία όταν ένας “περιθωριακός και μη-παραγωγικός” Ρομά σκοτώνει κατά λάθος ένα παιδί, μιλάμε για εθνικό πένθος και αδίσκτακτο εγκληματία, ενώ όταν ένας λευκός-άντρας-στρέιτ-Έλληνας-επιχειρηματίας(πραγματικά αψεγάδιαστος) εκ προ μελέτης πυροβολεί Ρομά και σκοτώνει ένα κοριτσάκι, είναι απλά Δευτέρα. Να στοχοποιεί το ελληνικό κράτος που επιτρέπει στους μπάτσους και σε μεγάλο ποσοστό επιχειρηματιών να οπλοφορούν. Να στοχοποιεί τους νοικοκυραίους, που είναι τόσο σκατόψυχοι, που όταν ο αποδέκτης ενός εγκλήματος δεν πληρεί τις προδιαγραφές για να μπορούν να ταυτιστούν μαζί του, επειδή είναι Ρομά ή πρόσφυγας ή σεξουαλικά διαφορετικός, επιλέγουν να κοιτάξουν την δουλειά τους. Ακόμα και αν πέθανε ένα 13χρονο κοριτσάκι.

Σε όλους αυτούς να βροντοφωνάξουμε πως:


Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

ΘΕΛΟΥΜΕ ΡΟΜΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ ΞΕΦΤΙΛΕΣ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ

by autonomohmmy at June 11, 2018 06:20 PM