Espiv.net

March 09, 2019

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Potlatch (1954-1957)



Για να κατεβάσετε το Potlatch σε μορφή pdf πατήστε εδώ.

by Κατάληψη Σινιάλο at March 09, 2019 04:25 PM

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

In Omnia Paratus

Παρέμβαση στην «Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων» σε αλληλεγγύη στην κατάληψη Μπρούκλυν

Την Πέμπτη 7/3 πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με πανό, κείμενα και τρικάκια στην «Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων», Αιόλου & Σοφοκλέους 15, την ώρα που πραγματοποιούσαν το «1ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΠΟΜΙΔΑ 2019» σε αλληλεγγύη στην κατάληψη Μπρούκλυν στα Γιάννινα, που απειλείται με εκκένωση. Αφού ολοκληρώσαμε την παρέμβαση, αποχωρήσαμε μοιράζοντας το υλικό μας, κινηθήκαμε μέσω της Αθηνάς, καταλήγοντας στην πλατεία …

by inomniaparatus at March 09, 2019 11:31 AM

March 08, 2019

για ένα Αλλιώτικο Σχολείο

Η διερευνητική εκδρομή στην φεμινιστική απεργία

Η παιδαγωγική ομάδα του σχολείου μας αποτελείται και αποτελούνταν αποκλειστικά από γυναίκες. Καθ’ αυτόν τον τρόπο, έχοντας βιώσει την υποτίμηση του φύλου μας, την αντικειμενοποίηση των σωμάτων μας και την βία της ετεροκανονικότητας, δεν μπορούμε παρά να δίνουμε σημασία σε όσα πρέπει να ειπωθούν για το φύλο, το σώμα και την σεξουαλικότητα τόσο για την ενήλικη όσο και για την παιδική ηλικία.
Είναι επίσης σημαντικό να αναφέρουμε πως το Μικρό Δέντρο συζητήθηκε, αποφασίστηκε, δημιουργήθηκε και στηρίχτηκε για τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του σχεδόν εξ’ ολοκλήρου από γυναίκες. Γεγονός το οποίο βλέπουμε με πολύ χαρά να αλλάζει καθώς περνούν τα χρόνια και όλο και περισσότεροι μπαμπάδες συμμετέχουν στο εγχείρημα.
Σήμερα συμμετέχουμε στην φεμινιστική απεργία. Θα μας βρείτε 13:30 στο άγαλμα του Βενιζέλου.

Ψηλαφισμοί εννοιών

Είπαμε στα παιδιά ότι την Παρασκευή το σχολείο δεν θα είναι ανοιχτό, γιατί η συνέλευση των συνοδών αποφάσισε να στηρίξει την φεμινιστική απεργία. Ετσι, άρχισε μια συζήτηση για τις λέξεις πορεία, απεργία, κορίτσι και αγόρι. Αφού συγκεντρωσαμε τις πληροφορίες που γνώριζαν τα παιδιά, κάποιο παιδί που είχε ξανασυμετάσχει σε πορεία πρότεινε να φτιάξουμε σημαιάκια, για να έχουμε τα δικά μας.

Σημαίες και εθνικισμός

Έχει ενδιαφέρον το πως προσέγγισαν τα παιδιά εικαστικά και εννοιολογικα την ‘σημαια’. Οταν δεν υπάρχει από το σπίτι και το σχολείο η ενήλικη φόρτιση της λέξης, τα παιδιά αντιλαμβάνονται την δραστηριότητα αυτή σαν αφορμή για πειραματισμό με τις υφές, τα γεωμετρικά σχήματα και το χρώμα. Σε αντίθεση με το αναλυτικό πρόγραμμα, που ακόμα και σήμερα βλέπουμε στους παιδικούς σταθμούς και στα νηπιαγωγεία τα παιδιά να βάφουν μπλε τις λωρίδες της ελληνικής σημαίας. Η κατασκευή λοιπόν της εθνικής ταυτότητας και ο φανατισμός ξεκινά ήδη από την πρώτη ηλικία. Ας θυμηθούμε περιπτώσεις παιδαγωγών που στην τάξη είχαν παιδιά διαφόρων εθνικοτήτων και τόλμησαν να μιλήσουν και να παρασουσιάσουν, για παράδειγμα, την αλβανική σημαία, κάτι που προκάλεσε πλήθος ενθνικιστικών διαμαρτυριών από γονείς. Ας παλέψουμε για ένα σχολείο όπου το κάθε παιδί θα μπορεί να είναι ο εαυτός του πέρα από φανατισμούς, ρατσισμους και στερεότυπα. Ένα σχολείο όπου κανένα δόγμα και καμία θρησκευτική ιδεολογια δεν θα αναπαράγεται επεκτατικα επάνω τους, χωρίς όμως να τους αποκρύπτεται και η πολλαπλότητα της πραγματικότητας.

Η σημασία της τέχνης

Τα εικαστικα στην προσχολική ηλικία είναι απαρραιτητα γιατί επιτρέπουν στα παιδιά να εκφράσουν ιδέες και συναισθήματα και να επικοινωνήσουν με ένα μη λεκτικό τρόπο. Το αυθόρμητο έργο του παιδιού είναι ένα κομμάτι της προσωπικότητας του που παίρνει μορφή και σχήμα. Ως δημιουργός συνθέτει τον δικό του πολιτισμό, την προσωπική του αισθητική αντίληψη και ταυτότητα. Το εικαστικό ατελιέ χρειάζεται να έχει ποικιλία υλικών και τεχνικών, και ο/η παιδαγωγός να έχει διακριτική παρουσία και παρέμβαση, αφήνοντας τα παιδιά να ευχαριστηθουν και να δομήσουν την αυτοαγωγή τους. ” Η χρήση γλωσσών με οπτικές αναπαραστασεις ως δομικών στοιχείων των σκέψεων και των συναισθημάτων μέσα σε μια ολιστική εκπαίδευση” (Reggio Emilia: Οι χίλιες γλώσσες των παιδιών προσχολικής ηλικίας, C. Edwards, L. Gardini, G. Forman, 2012)

by alliotikosxoleio at March 08, 2019 06:43 PM

ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠ΄ΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΠΥΡΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ 8-3-2019

8-3-2019 Συνέντευξη – συζήτηση με τον Σπύρο Χριστοδούλου μετά το τέλος της απεργίας πείνας του στο “ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠ΄ΤΑ ΚΕΛΙΑ”

by oikologiasos at March 08, 2019 04:33 PM

Αγρός αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος

Συλλογική κουζίνα και πέταγμα αυτοσχέδιων χαρταετών, την Δευτέρα 11/3 στην κατάληψη Αγρός

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, συναντιόμαστε σε έναν ελεύθερο χώρο, φέρνουμε φαγητά και ποτά και τρώμε συλλογικά.

Βρισκόμαστε μακριά από τα κυρίαρχα πρότυπα, χωρίς ρόλους, διαχωρισμούς ανάμεσά μας και χωρίς κανενός είδους αντίτιμο.

Δημιουργούμε συλλογικούς τόπους συνεύρεσης, αντίστασης και αλληλεγγύης, απέναντι στις περιφράξεις και την εμπορευματοποίηση των ελεύθερων χώρων.

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

*στον χώρο της κατάληψης θα υπάρχει κουτί ελεύθερης συνεισφοράς για την κάλυψη των εξόδων των στρατοδικείων τριών συντρόφων ολικών αρνητών

by agros at March 08, 2019 11:30 AM

Διασυλλογικό κάλεσμα στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στον ολικό αρνητή στράτευσης Μπάμπη Τσιλιανίδη


ΟΥΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

των σφαγών, των χαρακωμάτων, των βομβαρδισμών και του στρατιωτικού ελέγχου, των γεωπολιτικών εντάσεων και των εθνοκρατικών ανταγωνισμών από τον Καύκασο έως την Μέση Ανατολή, της στρατηγικής της έντασης και των «θερμών επεισοδίων» για τις ΑΟΖ και τα ενεργειακά περάσματα στο Αιγαίο και τα Βαλκάνια, της αναβάθμισης των νατοϊκών βάσεων, των εξοπλισμών και της στρατιωτικοποίησης των θαλάσσιων και χερσαίων συνόρων, της επιθετικής επαναφοράς του δόγματος της «ισχυρής Ελλάδας στα Βαλκάνια».

ΟΥΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ

της κανονικοποίησης των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστ(ρι)ών, της θανατοπολιτικής διαχείρισης αυτών που ορίζονται ως «περιττοί-ες», της όξυνσης του «αντεγκληματικού» και «αντι»τρομοκρατικού θεσμικού οπλοστασίου, της αναβάθμισης των ευρω-στρατιωτικών και ευρω-αστυνομικών σωμάτων, των συνεχών «ατυχών» θανάτων και βασανιστηρίων στα κρατητήρια τμημάτων, των βιασμών και των δολοφονιών γυναικών, του λιντσαρίσματος των «διαφορετικών», της λεηλασίας της φύσης και της πραγμοποίησης των ζώων, του εκβιασμού της μισθωτής σκλαβιάς και της φτωχοποίησης, της καθυπόταξης στους ειδήμονες της τεχνολογίας και των επιστημών, της καθημερινής εξάρτησης από τον θαυμαστό κόσμο των εικόνων και των εμπορευμάτων, της καθημερινότητας του φόβου και της μοναξιάς, της συναισθηματικής αποστέρησης, της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης.

ΟΛΙΚΗ ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ, ΑΝΥΠΟΤΑΞΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον ολικό αρνητή στράτευσης Μπάμπη Τσιλιανίδη όπου δικάζεται την ίδια μέρα για δύο διαφορετικές περιόδους ανυποταξίας.

ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ ΡΟΥΦ, Τετάρτη 13/3, 9 π.μ.

Πρωτοβουλία για την ολική άρνηση στράτευσης (Αθήνα)

Αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος, Αγρός (Πάρκο Τρίτση)

Χώρος ραδιουργίας και ανατροπής, Θερσίτης (Ίλιον)

Κατάληψη Σινιάλο (Αιγάλεω)

Αυτοοργανωμένος χώρος έκφρασης, αλληλεγγύης και σύγκρουσης, Πάροδος (Νίκαια)

Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης, Ρεσάλτο (Κερατσίνι)

Αναρχικές/οί από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας και τον Πειραιά

η αφίσα σε pdf  εδώ

by agros at March 08, 2019 11:23 AM

March 07, 2019

Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Α. Πόλης

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ στα ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Αυτοοργανωμένη Τζαμάλα

 

Η στιγμή έφτασε. Η αυτοοργανωμένη τζαμάλα του Αυτοδιαχειριζόμενου Κοινωνικού Χώρου Ιωαννίνων θα ανάψει την Κυριακή 10/3. Να είστε εκεί γύρω στις 21.00.

υ.γ Φασίστες κουφάλες ήρθαν οι τζαμάλες

Και φέτος, την Κυριακή 10/3, από τις 21.00, αυτοοργανωμένη τζαμάλα στον Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Χώρο

Δημοσιεύτηκε από Ακοιχι Ιωάννινα στις Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2019

 

by Self-Managed Social Center at March 07, 2019 04:59 PM

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

Πανελλαδική ανακοίνωση-Κάλεσμα της ΕΣΕ για τις 8 Μάρτη

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ 8 ΜΑΡΤΗ!
ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ!
Η 8 Μάρτη, παγκόσμια ημέρα των γυναικών, έχει αποτυπωθεί πλέον στο μυαλό των ανθρώπων σε διάφορα σημεία του πλανήτη ως μια ημέρα που οι άντρες πρέπει να χαρίσουν στις μητέρες και συζύγους τους δώρα, ενώ η αγορά γεμίζει από ταμπέλες προσφορών αποκλειστικά για γυναίκες. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτή η μέρα δεν ξεκίνησε σαν μια γιορτή της γυναίκας και του καταναλωτισμού. Aντίθετα, σημείο εκκίνησής της αποτέλεσαν αιματηρές κινητοποιήσεις εργατριών, που το 1857 σε εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη κατέβηκαν μαζικά σε διαδήλωση απαιτώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και μισθούς ίσους με των αντρών συναδέλφων τους. Αναμφίβολα, το πλαίσιο στο οποίο ωρίμασαν οι προϋποθέσεις για την ανάδυση του γυναικείου κινήματος ήταν οι άθλιες συνθήκες εργασίας και επιβίωσης. Μετά από δύο χρόνια οι ίδιες γυναίκες δημιούργησαν το πρώτο σωματείο γυναικών, ενώ το 1908, 15.000 γυναίκες κατέβηκαν στους δρόμους της Νέας Υόρκης για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.
Τόσα χρόνια αργότερα, οι διεκδικήσεις και οι συνθήκες στους χώρους εργασίας δεν έχουν αλλάξει και τόσο. Τα αφεντικά προσπαθούν καθημερινά να αρπάξουν και να κερδίσουν όσα περισσότερα μπορούν με το μικρότερο δυνατό κόστος. Μέσα σ’ αυτό συγκαταλέγονται και οι μισθοί μας, η συνεχής μείωση των οποίων συνδυάζεται με εξαντλητικά ωράρια, επισφάλεια και διαφόρων τύπων απειλές, με κυριότερη αυτή της απόλυσης. Την ίδια στιγμή, σε έναν κόσμο που κράτος και καπιταλισμός προσπαθούν επίμονα να μας πείσουν πως έχει επιτευχθεί η ισότητα μεταξύ των φύλων, για το επονομαζόμενο “ασθενές φύλο” (μια ακόμη καταφανής υποτίμηση) τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Οι γυναίκες πρέπει παράλληλα να αντιμετωπίσουν σε μεγαλύτερο βαθμό την ανεργία, χαμηλότερους μισθούς σε σχέση με αυτούς των αντρών συναδέλφων τους, αλλά και τις σεξιστικές συμπεριφορές από αφεντικά και πελάτες, οι οποίες πολλές φορές δεν περιορίζονται στη λεκτική έκφραση τους.
Ακριβώς για όλα τα προαναφερθέντα, δεν είναι περίεργο ότι το 1977 ο ΟΗΕ αποφάσισε να κηρύξει τη συγκεκριμένη μέρα ως παγκόσμια ημέρα των γυναικών και ο καπιταλισμός έσπευσε να αφαιρέσει κάθε αγωνιστικό χαρακτηριστικό που τη συνόδευε. Η μέρα αυτή έχει πλέον ντυθεί προσεκτικά με ευγενικές χειρονομίες προς τις γυναίκες, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση της “ισότητας των δύο φύλων” και της ύπαρξης αλληλοσεβασμού. Όπως πάντα, έτσι και εδώ, το σύστημα βρίσκει διάφορους τρόπους να καταστείλει αγώνες και κινήματα που εναντιώνονται σε αυτό και ποιος καλύτερος τρόπος από να τα αφομοιώσει. Πολλές φορές μάλιστα, όπως και σε αυτή την περίπτωση, βγάζει και άμεσο υλικό κέρδος, μιας και τα καταστήματα γεμίζουν από άντρες και γυναίκες που αγοράζουν δώρα και πίνουν ποτά υποθάλποντας την έμφυλη καταπίεση. Σίγουρα αυτό γίνεται καλύτερα αντιληπτό από όσες από εμάς, αυτή τη μέρα, για μια ακόμη φορά εργαζόμαστε εξαντλητικά πολλές ώρες, προκειμένου να εξυπηρετήσουμε όσους και όσες πέφτουν στην καλοστημένη παγίδα εορτασμού της ημέρας.
Όλα τα παραπάνω είναι απλά δείγματα της πατριαρχίας που επικρατεί στη σύγχρονη κοινωνία και η οποία δημιουργείται και τρέφεται συνεχώς από τον καπιταλισμό, αποτελώντας πλέον ένα από τα ισχυρότερα όπλα του -αν όχι το ισχυρότερο- ενάντια στην εργατική τάξη και όσες/όσους αντιστέκονται στην εξουσία του. Η εικόνα της γυναίκας, όπως έχει δομηθεί με βάση τα πρότυπα που κατασκευάζονται από το σύστημα, δίνει τεράστια κέρδη στο κεφάλαιο και κάνει ακόμη ισχυρότερη την κάθε εξουσία. Ο διαχωρισμός των εργατριών και των εργατών με βάση τα κοινωνικά φύλα μπορεί να ξεκινάει από όσους μας εξουσιάζουν αλλά δεν μένει εκεί. Διεισδύει ανάμεσα μας δημιουργώντας τριγμούς στο εσωτερικό, με αποτέλεσμα να συγκρουόμαστε και να αναπτύσσονται σχέσεις εξουσίας μεταξύ μας, αφήνοντας κράτος και αφεντικά στην ησυχία τους, ενώ παράλληλα με αυτές τις συνθήκες καθίσταται αδύνατο να δημιουργηθεί ένα ενωμένο εργατικό κίνημα που θα μπορέσει να διεκδικήσει όσα του κλέβουν και να σπάσει την καθημερινή καταπίεση που υφίσταται. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο ίσως κέρδος που αποκομίζει ο καπιταλισμός από αυτόν τον τόσο έντονο και βαθιά ριζωμένο κοινωνικό διαχωρισμό.
Για να μπορέσουμε να αντισταθούμε στην εκμετάλλευση που μας επιβάλλεται, είναι αναγκαίο να κατανοήσουμε όλες και όλοι πως όσο εμείς οι ίδιες/οι ίδιοι συνεχίζουμε να αναπαράγουμε τους διαχωρισμούς (φυλετικούς, έμφυλους) που ο καπιταλισμός μας επιβάλλει για να μας καταστείλει, το μόνο που θα καταφέρνουμε στην καλύτερη περίπτωση θα είναι μικρές προσωρινές νίκες, οι οποίες δεν θα είναι κτήμα όλων μας. Πρέπει να αντιληφθούμε πως μόνο συλλογικοποιώντας τις ανάγκες και τις διεκδικήσεις μας θα μπορέσουμε να αποτελέσουμε έναν υπολογίσιμο εχθρό των από πάνω. Μόνο αν οργανωθούμε ενωμένες και ενωμένοι στους χώρους εργασίας, τα σωματεία, τις σχολές και τα σχολεία μπορούμε να ελπίζουμε στην καλυτέρευση των ζωών μας.
ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΚΑΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΝΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8 ΜΑΡΤΗ 2019
Αθήνα: Πλατεία Κλαυθμώνος 18:00
Θεσσαλονίκη: Άγαλμα Βενιζέλου 13:30
Γιάννενα: Περιφέρεια 18:00
Για επικοινωνία με την ΕΣΕ Αθήνας: ese-ath@espiv.net
Ελέυθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση
(Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ρέθυμνο, Ιωάννινα) / ICL (Διεθνής Συνομοσπονδία Εργασίας)
Στο πλαίσιο διεθνούς συντονισμού αναρχοσυνδικαλιστικών οργανώσεων

by ΕΣΕ Αθήνας at March 07, 2019 04:57 PM

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Κάλεσμα για Συμμετοχή στη Φεμινιστική Πορεία της 8ης ΜΑΡΤΗ (Κήρυξη Παναττικής Στάσης Εργασίας 17.00-20.00)

162 χρόνια πριν στη Νέα Υόρκη, οι εργάτριες στην κλωστοϋφαντουργία εξεγέρθηκαν διεκδικώντας μείωση των ωρών εργασίας και εξίσωση των μισθών τους με εκείνους των ανδρών. Παρά τις ομαδικές απολύσεις που ακολούθησαν και το ότι η εξέγερση του 1857 βάφτηκε στο αίμα, οι εργάτριες που συμμετείχαν, συνέχισαν τον αγώνα τους για χειραφέτηση, οργανώνοντας το πρώτο εργατικό σωματείο […]

by svemko at March 07, 2019 03:00 PM

Σουαρε Νουαρ

Για τον Ebuka – και για όλες αυτές και αυτούς που δεν μάθαμε ποτέ τα ονόματα τους

 

Στις 8 Φεβρουαρίου, ο Ebuka, αφρικανός μετανάστης που εργαζόταν ως μκροπωλητής προσαγάγεται από την αστυνομία και μεταφέρεται στο ΑΤ Ομόνοιας. Ενώ είναι δεμένος με χειροπέδες, βρίσκεται νεκρός μέσα στο κελί του κάτω από “αδιευκρίνιστες συνθήκες”.

Η αστυνομία αποφασίζει να καλύψει τον θάνατο του Ebuka για 24 ώρες από την οικογένεια του και, με απίστευτη κυνικότητα ζητάει από την γυναίκα του να κάνει δήλωση εξαφάνισης, ενώ παράλληλα προωθούσε κρυφά την απέλαση της σωρού του στην Νιγηρία.

Η γνωστοποίηση του θανάτου του Ebuka έγινε τελικά από την Οργάνωση Ενωμένων Γυναικών Αφρικής. Η ανακοίνωση έγραφε: “Ένας άνδρας από την Νιγηρία, από την κοινότητα μας, δολοφονήθηκε πριν λίγες μέρες στην Ομόνοια από την ελληνική αστυνομία. Χρειάζεται να βγούμε έξω και να φωνάξουμε. Πρέπει να κάνουμε κάτι τώρα πριν χαθούν ακόμη περισσότερες ζωές“.

 

Δεν προκύπτει αστυνομική βία αναφορικά με το θάνατο του 34χρονου Νιγηριανού, σύμφωνα με ανακοίνωση της  αστυνομίας

Γιατί να μην τους πιστέψουμε άλλωστε; Ξέρουμε πως οι αστυνομικοί είναι καλά παιδιά (πόσο μάλλον το ΑΤ Ομόνοιας) και δεν έχουν δώσει ποτέ δικαιώματα.

Ούτε όταν διέρρευσε εκείνο το βίντεο, τον Ιούνιο του 2006, στο οποίο φαίνονται αστυνομικοί να χτυπούν δυο μετανάστες – χωρίς φυσικά να σταματούν εκεί, καθώς προφανώς αυτό δεν ήταν αρκετό για τα καμάρια της αστυνομίας, αφού στη συνέχεια τους εξανάγκασαν να χτυπάνε και να βρίζουν ο ένας τον άλλο, βιντεοσκοπώντας παράλληλα τον βασανισμό.

Ούτε όταν, τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, διαπόμπευσαν και ξυλοκόπησαν 34χρονη γυναίκα από την Γεωργία μαζί με την 17χρονη κόρη της. Όπου και σ’ αυτή την περίπτωση, η χρήση ωμής βίας δεν ήταν αρκετή, με τα σεξιστικά σχολιάκια να την διαδέχονται, όπως απαιτεί η ελληνική λεβεντιά αυτών των καλών παιδιών του συστήματος.

Δεν έγινε ποτέ δικαιώματα η αστυνομία, λοιπόν, κάθε φορά που η βία της αποτυπωνόταν με εκδικητικές συλλήψεις, βασανισμούς και “ανεξιχνίαστους” θανάτους πάνω στα σώματα των τοξικοεξαρτημένων, των οροθετικών, των μεταναστ(ρι)ών, των σεξεργατριών. Όλων αυτών δηλαδή, των οποίων οι ιστορίες δεν ακούστηκαν ποτέ παραέξω ή ακόμη κι όταν ακούστηκαν, παρέμειναν απλές ειδήσεις, ειδήσεις για “κάποιον” ή “κάποια” χωρίς όνομα.

Και ξεχάστηκαν την επόμενη μέρα.

Γιατί οι ζωές αυτών των υποκειμένων είναι αόρατες, και οι θανάτοι τους απλές στατιστικές.

Έτσι και στην περίπτωση του Ebuka, αν δεν υπήρχε η ανακοίνωση των Νιγηριανών γυναικών, δεν θα μαθαίναμε ποτέ για τον θάνατο του. Όπως δεν θα μαθαίναμε ποτέ για τον Ζακ, όπως δεν έχουμε μάθει για πολλούς ακόμη θανάτους κι ακόμη περισσότερους βασανισμούς στο ΑΤ Ομόνοιας και σε κάθε αστυνομικό τμήμα αυτού του τόπου.

Και όλα τα παραπάνω, δεν είναι κάποια αστυνομική αυθαιρεσία που πρέπει να “εξυγιανθεί” ούτε και ένα μονοπώλιο του ΑΤ Ομόνοιας και της ευρύτερης περιοχής. Είναι η αποτύπωση της κρατικής στρατηγικής πάνω στην διαχείριση όλων αυτών των ανεπιθύμητων ζωών, με την συναίνεση της κοινωνίας.

Από τα κέντρα κράτησης ως τους φιλάνθρωπους, που τρέχουν τώρα κάποιο άλλο προτζεκτάκι. Από τις διαπομπεύσεις στα μίντια ως τα πογκρόμ στους δρόμους και τις πλατείες. Από τα κάθε λογής ιδρύματα που φυλακίζουν ζωές διαφορετικές ως τους πολίτες που αναστενάζουν με ανακούφιση, επειδή δεν χρειάζεται να ασχοληθούν με αυτούς τους – καλά ορισμένα – “Άλλους”.

Κι από πολλές ακόμη τέτοιες “λύσεις”, που βοηθάνε το κράτος και την κοινωνία να διασφαλίσουν την κανονικότητα τους, κρύβοντας ό, τι διαφορετικό κάτω από το πέπλο του αόρατου.

Για τον Ebuka

και για όλες αυτές και αυτούς που δεν μάθαμε ποτέ τα ονόματα τους.

 

 

 

by souarenouar at March 07, 2019 02:52 PM

Αυτοοργανωμένος Α.Σ Ασπαλαθος

ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠ΄ΤΑ ΚΕΛΙΑ

HXHTIKO: 06 03 2019 – ΕΦΕΤΕΙΟ 2ης ΔΙΚΗΣ Ε Α ,ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ

06/03/2019. ΕΦΕΤΕΙΟ 2ηςΔΙΚΗΣ Ε.Α.-ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

by oikologiasos at March 07, 2019 12:13 PM

Αναρχική ομάδα Μανιφέστο

8 Μάρτη : ημέρα μνήμης των θυμάτων της πατριαρχικής βίας (αφισοκόλληση & κείμενο)

Μέσα σε διάστημα λίγων μόνο μηνών, αναδεινύονται με συνεχή και ασταμάτητο ρυθμό πανελλαδικά στην δημόσια σφαίρα, γυναικοκτονίες, βιασμοί και κακοποιήσεις. Η ψυχική δύναμη που άντλησαν τα υποκείμενα που επιβίωσαν της πατριαρχικής βίας, η ηθική στήριξη που έλαβαν μέσα από οικογενειακές, … Συνέχεια

by manifesto-volos at March 07, 2019 11:45 AM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Διασυλλογικό κείμενο αντιπληροφόρησης για τα στρατοδικεία των ολικών αρνητών στράτευσης το Φεβρουάριο στο Ρουφ

Τα τρία στρατοδικεία ολικών αρνητών στράτευσης -Κωνσταντίνου Γουνιτσιώτη, Στράτου Μωυσή και Παύλου Χριστόπουλου- στο Ρουφ μέσα σε διάστημα μόλις 12 ημερών (6 & 18 Φεβρουαρίου) εντάσσονται στο πλαίσιο μίας ευρύτερης συστημικής όξυνσης των εθνικών ιδεωδών και του μιλιταρισμού. Ο λόγος, οι δράσεις και η συλλογική στάση όσων αρνούνται τόσο τον πολιτισμό της αρβύλας όσο και τη στρατιωτική καταστολή, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της αλληλεγγύης μεταξύ των καταπιεσμένων, των κοινωνικών αντιστάσεων, της ανυπακοής ενάντια σε κράτη, αφεντικά, πατριαρχία και όλα τα ιδεολογήματά τους. Στο πλαίσιο αυτό άλλωστε, οι τρεις διωκόμενοι ολικοί αρνητές στράτευσης τοποθετήθηκαν από κοινού δημόσια με συλλογικό κείμενο εν όψει των στρατοδικείων τους, ενώ με συλλογικές αποφάσεις επιλέχθηκε οι τρεις υποθέσεις να ενοποιηθούν καθώς -πέραν της αμφισβήτησης του θλιβερού θιάσου των στρατοδικών- όπως διατυπώθηκε εκ των προτέρων δημόσια από τους διωκόμενους: «δεν θεωρούμε τις διώξεις μας «εξατομικευμένες» (όπως ορίζει το δίκαιο), αλλά ως μια ενιαία κατασταλτική κίνηση από την πλευρά του κράτους και του στρατού και ενιαία τις αντιμετωπίζουμε. Δεν υπάρχουν τρεις διώξεις. Η δίωξη είναι μία και είναι διαρκής και απευθύνεται σε όλους και όλες που δεν θέλουν να χωρέσουν στην γαλανόλευκη κανονικότητα και τον χακί εκβιασμό της.»

Το πρωί της Τετάρτης 6 Φεβρουαρίου στο στρατοδικείο Ρουφ (ημέρα εκδίκασης της ανυποταξίας των δύο εκ των τριών ολικών αρνητών στράτευσης), έπειτα από μία σειρά εκδηλώσεων και κινήσεων αλληλεγγύης και αντιπληροφόρησης στο κέντρο και τις γειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10), πραγματοποιήθηκε πορεία από το μετρό του Κεραμεικού και συγκέντρωση αλληλεγγύης στους ολικούς αρνητές στράτευσης, η οποία πλαισιώθηκε από περίπου 100 συντρόφους/ισσες που βρίσκονταν στην είσοδο, αλλά και εντός του στρατοδικείου. Σε μία γεμάτη από αλληλέγγυους/ες αίθουσα του στρατοδικείου, η συλλογική στάση των 3 διωκόμενων συντρόφων αμφισβήτησε έμπρακτα τόσο την στρατιωτική καταστολή όσο και τους ρόλους των «μαρτύρων» και των «κατηγορουμένων». Με συλλογικές και αλληλοσυμπληρούμενες πολιτικές τοποθετήσεις -αντί «μαρτυρικών καταθέσεων» και «απολογιών»- κατά την εκδίκαση της πρώτης υπόθεσης αποδόμησαν τα εθνικά/πατριαρχικά ιδεολογήματα, τον ρόλο και τη φύση του στρατού και του μιλιταρισμού ενάντια στους «από κάτω» και τις κοινωνικές αντιστάσεις, ανέδειξαν τα πραγματικά διακυβεύματα της στρατιωτικής καταστολής τόσο διαχρονικά όσο και στην τρέχουσα περίοδο της όξυνσης των πολεμικών λόγων και διεργασιών, αρνήθηκαν την εξατομίκευση των συνεχών πολιτικών διώξεων ολικών αρνητών στράτευσης ενοποιώντας με τη συλλογική παρουσία τους τις τρεις υποθέσεις τους σε μία. Στο τέλος της τελευταίας τοποθέτησης και πριν ξεκινήσει η αγόρευση της στρατιωτικής εισαγγελέα, οι τρεις διωκόμενοι ολικοί αρνητές μαζί με τον αλληλέγγυο κόσμο αποχωρήσαμε συλλογικά από το στρατοδικείο φωνάζοντας αντιμιλιταριστικά συνθήματα και πραγματοποιήσαμε ξανά πορεία αλληλεγγύης, καταλήγοντας στο μετρό του Κεραμεικού. Αρνηθήκαμε να παρακολουθήσουμε τη συνέχιση μιας κακοστημένης θεατρικής παράστασης που θα κατέληγε σε προαποφασισμένη καταδίκη, καθώς και τη «νέα» διαδικασία θεσμικής παρωδίας που θα ακολουθούσε αμέσως μετά για το δεύτερο στρατοδικείο, στο οποίο θα δικαζόταν ως «κατηγορούμενος» ο ένας από τους δύο «μάρτυρες».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η συλλογική παρουσία στο στρατοδικείο όχι μόνο έθεσε τους όρους της πολιτικής αντιπαράθεσης με τις ιεροτελεστίες και τα θέσφατα του στρατοδικείου, αλλά απέτρεψε επίσης μία νέα κατασταλτική μεθόδευση της τελευταίας περιόδου της αριστερής διακυβέρνησης (όπως συνέβη πρόσφατα σε αντίστοιχες υποθέσεις συντρόφων στη Θεσσαλονίκη), κατά την οποία οι διωκόμενοι ολικοί αρνητές συλλαμβάνονται επί τόπου στην ίδια τους τη δίκη προκειμένου να ασκηθεί εκ νέου δίωξη για την αμέσως επόμενη «περίοδο ανυποταξίας» από αυτήν που εκδικάζεται και κατ’ επέκταση την επιβολή νέου προστίμου 6 χιλιάδων ευρώ. Αυτός ο νέος κατασταλτικός πειραματισμός αποτυπώνει ξεκάθαρα την εκδικητικότητα και τον πολιτικό σχεδιασμό του στρατιωτικού μηχανισμού για συνεχείς και επαναλαμβανόμενες διώξεις απέναντι σε όσους αρνούνται να τον υπηρετήσουν (όπως συνέβαινε στο πρόσφατο παρελθόν με τα συνεχή εντάλματα σύλληψης και τα αυτόφωρα σε ολικούς αρνητές στράτευσης για το πλημμεληματικό κατά τα άλλα «αδίκημα» της ανυποταξίας). Ωστόσο, η σύλληψη ενός εκ των δύο «κατηγορουμένων» που εξ αρχής μεθοδευόταν «διακριτικά» μέσω νευμάτων μεταξύ στρατιωτικής εισαγγελέα και αστυνομίας, εν τέλει δεν εκτελέστηκε λόγω των απρόβλεπτων μεταβλητών που έθετε η συλλογική παρουσία των αλληλέγγυων. Έτσι, αμέσως μετά τη συλλογική αποχώρηση ολικών αρνητών και αλληλέγγυων, στρατοδίκες και μπάτσοι επιδόθηκαν σε έναν δημόσιο κωμικοτραγικό διάλογο αναζήτησης ευθυνών για την αποτυχία τους. Η έδρα του στρατοδικείου συνέχισε το θλιβερό μακιαβελικό της μονόπρακτο σε μία σχεδόν άδεια αίθουσα, καταδικάζοντας τους ολικούς αρνητές στράτευσης Κωνσταντίνο Γουνιτσιώτη και Στράτο Μωυσή σε ποινές 12 και 18 μηνών αντίστοιχα, με 3ετή αναστολή.

Με δεδομένη την ξεκάθαρη, συνολική και συλλογική τοποθέτηση των τριών διωκόμενων ολικών αρνητών στράτευσης στις 6 Φεβρουαρίου ενάντια στον στρατιωτικό μηχανισμό, την καταστολή και τις επαναλαμβανόμενες διώξεις, το διακύβευμα της 18ης Φεβρουαρίου (ημέρα εκδίκασης της ανυποταξίας του τρίτου ολικού αρνητή στράτευσης) πέρασε από την αλληλεγγύη στους διωκόμενους ολικούς αρνητές στράτευσης στον αντιμιλιταρισμό των αντιστεκόμενων και πέρα από τα στενά όρια της άρνησης της υποχρεωτικής θητείας, κάτι που αποτέλεσε άλλωστε και βασικό σημείο της τοποθέτησης των τριών συντρόφων στο προηγούμενο στρατοδικείο (κινήσεις που έγιναν ενόψει του στρατοδικείου της 18ης Φλεβάρη: 1, 2, 3, 4). Με συλλογικούς όρους, οι τρεις διωκόμενοι σύντροφοι αρνήθηκαν συνειδητά να νομιμοποιήσουν με την παρουσία τους μία εκ των πραγμάτων καταγέλαστη διαδικασία, ακόμα και για τους λάτρεις του νόμου και της τάξης. Δεκάδες αλληλέγγυοι/ες βρέθηκαν ξανά μέσα και έξω από την αίθουσα. Τον λόγο αυτή τη φορά ενάντια στον μιλιταρισμό, τον εθνικισμό και τη στρατιωτική καταστολή πήραν δύο συντρόφισσες, οι οποίες ανέδειξαν επιπλέον τον κομβικό ρόλο του στρατού στις πατριαρχικές σχέσεις, την αντρική κυριαρχία, τη σεξιστική βία και τις έμφυλες διακρίσεις, ξεκαθάρισαν ότι η ολική άρνηση στράτευσης είναι κομμάτι της ευρύτερης άρνησης της πατριαρχίας και του αγώνα ενάντια στους έμφυλους διαχωρισμούς. Οι συντρόφισσες, ως ολικές αρνήτριες στράτευσης, δήλωσαν ότι αρνούνται όχι μόνο να υπακούσουν στις διαταγές και τους εκβιασμούς της «υποχρεωτικής θητείας» -όποτε κι αν αυτό ζητιόταν ή ζητηθεί- αλλά και να δεχτούν τη δήθεν κανονικότητα του μιλιταρισμού που, εκτός των τειχών της δύσης, βυθίζει ολόκληρους πληθυσμούς στα σκοτάδια των πολέμων και των εθνοκαθάρσεων και εντός των τειχών των σύγχρονων μητροπόλεων εθίζει στο φόβο και την υποταγή στην κρατική βία, φωλιάζοντας σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας και των κοινωνικών σχέσεων. Όπως έκαναν και οι τρεις διωκόμενοι ολικοί αρνητές στράτευσης στις 6 Φλεβάρη, αρνήθηκαν να νομιμοποιήσουν τόσο το στρατοδικείο όσο και τον στρατιωτικό μηχανισμό συνολικά, αντιστρέφοντας τους ρόλους «κοινού» και «έδρας», «κατηγορούμενου» και «κατήγορου» και βάλλοντας ενάντια στους φυσικούς φορείς όλων των μεθοδεύσεων καταστολής που έχουν εφεύρει στρατολογίες και στρατοδίκες εδώ και σχεδόν 30 χρόνια, από την εμφάνιση των πρώτων αναρχικών ολικών αρνητών στράτευσης. Φυσικά, χωρίς καμιά έκπληξη από πλευράς μας, η έδρα καταδίκασε τον ολικό αρνητή στράτευσης Παύλο Χριστόπουλο με 18 μήνες φυλάκισης με 3ετή αναστολή ξεπερνώντας τα όρια της εκδικητικότητας, όπως και στις δύο προηγούμενες υποθέσεις, αφού το ανώτατο όριο της ποινής είναι 24 μήνες.

Τα στρατοδικεία των τριών συντρόφων δεν αποτέλεσαν κάποιου είδους κορύφωση, αλλά μια ακόμα στιγμή για τη διάχυση κοινωνικά αντιμιλιταριστικού λόγου και δράσεων πάνω στα διακυβεύματα της περιόδου, για τη συλλογικοποίηση των αρνήσεων και της στάσης των διωκόμενων στο στρατοδικείο ενάντια σε κράτη, έθνη, στρατούς και πατριαρχία, ενάντια στον πολιτισμό των στρατοπέδων και των διαταγών, για έναν κόσμο ελευθερίας και αλληλεγγύης. Συγχρόνως, ανέδειξαν ότι οι συλλογικοί αγώνες μπορούν να μετατρέψουν το πλέον στημένο και κακόγουστο θεσμικό θέατρο σε ανοιχτό πεδίο αντιπαράθεσης. Σε μία εποχή όπου τα εθνικά ιδεώδη, ο μιλιταρισμός και η πολεμική διαδικασία αναδύονται για να διαχωρίσουν και να επιτεθούν στους «από κάτω» μέσω εθνικοπατριωτικών ιδεολογημάτων αριστερής και δεξιάς προέλευσης, η αλληλεγγύη και οι ακηδεμόνευτοι αγώνες θα ανοίγουν ρωγμές στους σχεδιασμούς της εξουσίας και τον πόλεμο των κυρίαρχων.

Η επόμενη πράξη θα λάβει χώρα στον ίδιο χώρο παραστάσεων, γνωστό και ως στρατοδικείο ΡΟΥΦ, την Τετάρτη 13 Μάρτη, όπου και εκδικάζεται η υπόθεση του ολικού αρνητή στράτευσης Μπάμπη Τσιλιανίδη, για δύο διαφορετικές περιόδους ανυποταξίας.

 

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ, ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΑΝΤΑΡΟΣ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ
ΟΛΙΚΗ ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ, ΤΑ ΕΘΝΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΟΥΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΟΛΙΚΟ ΑΡΝΗΤΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΜΠΑΜΠΗ ΤΣΙΛΙΑΝΙΔΗ, ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ ΡΟΥΦ, 13/3, 9π.μ.

 

 

Πρωτοβουλία για την ολική άρνηση στράτευσης (Αθήνα)
Αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος, Αγρός (Πάρκο Τρίτση)
Χώρος ραδιουργίας και ανατροπής, Θερσίτης (Ίλιον)
Κατάληψη Σινιάλο (Αιγάλεω)
Αυτοοργανωμένος χώρος έκφρασης, αλληλεγγύης και σύγκρουσης, Πάροδος (Νίκαια)
Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης, Ρεσάλτο (Κερατσίνι)
Αναρχικές/οί από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας και τον Πειραιά

 

by Κατάληψη Σινιάλο at March 07, 2019 11:30 AM

Ταξική Αντεπίθεση

Συγκέντρωση στο Υπουργείο Άμυνας ενάντια στην κοινή στρατιωτική άσκηση ΗΝΙΟΧΟΣ 2019, με την συμμετοχή του Ισραήλ: Πέμπτη 14/3, 18.00

Το Ισραήλ δεν δολοφονεί μόνο του. Η Ελληνική Κυβέρνηση έιναι συνένοχη. Συγκέντρωση στο Υπουργείο Άμυνας ενάντια στην κοινή στρατιωτική άσκηση ΗΝΙΟΧΟΣ 2019, με την συμμετοχή του Ισραήλ, την Πέμπτη 14 Μάρτη, 18.00 Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό

by taksiki-antepithesi at March 07, 2019 10:20 AM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Παρέμβαση ενάντια στον σεξισμό, την πατριαρχία, την αντρική κυριαρχία σε Ίλιον και Αγ. Αναργύρους

Το Σάββατο 2/3 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο Ίλιον/Άγ. Αναργύρους, ενάντια στον σεξισμό, την πατριαρχία, την αντρική κυριαρχία, με συμμετοχή δεκάδων συντροφισσών και συντρόφων. Τόσο η αφίσα που κολλήθηκε όσο και το κείμενο που μοιράστηκε είχαν ως κεντρικό πολιτικό περιεχόμενο τις δολοφονίες γυναικών από άντρες “καθημερινούς”, συζύγους, πατεράδες, αδερφούς, συντρόφους, συγγενείς και φίλους -την ανάδειξη της συνολικότερης πατριαρχικής συνθήκης που θέλει τα μη αρρενωπά σώματα, όσα αρνούνται τους ρόλους υποτέλειας και τα έμφυλα στερεότυπα, να βρίσκονται υπό μόνιμη απειλή ακόμη και της ίδιας τους της ζωής.

 

Η παρέμβαση ξεκίνησε από την πλατεία Αγ. Αναργύρων και στη συνέχεια κινήθηκε προς τις γειτονιές του Ιλίου. Μοιράστηκαν πολλές εκατοντάδες κείμενα, αναγράφτηκαν συνθήματα και στένσιλ, κολλήθηκαν αφίσες, χαρτοπανό και αναρτήθηκε πανό στην κεντρική πλατεία των Αγ. Αναργύρων. Κατά τη διάρκειά της, φωνάζαμε συνθήματα, όπως: “Δικό μου σώμα, δική μου επιλογή – σφαλιάρες και κλωτσιές σε κάθε σεξιστή”, “Δεν το ‘κανε από αγάπη ούτε και λατρεία-το χέρι του το όπλισε η πατριαρχία”, “Οι βιαστές δεν είναι ράτσα ειδική, είναι άντρες καθημερινοί”,”Οι δρόμοι μας ανήκουν και μόνες και μαζί, στο διάολο να στείλουμε κάθε σεξιστή”, ” Είμαστε τα εγγόνια όλων των μαγισσών – ξόρκια και σφαλιάρες κατά των σεξιστών”.

 

 

Σπάμε τη σιωπή, μοιραζόμαστε τα βιώματά μας. Δεν αφήνουμε μόνη καμία που κακοποιείται. Δημοσιοποιούμε περιστατικά έμφυλης βίας στις γειτονιές μας, αναλαμβάνουμε δράση, συλλογικοποιούμε τις αντιστάσεις μας. Στεκόμαστε η μία πλάι στην άλλη ενάντια στην υποτίμηση των σωμάτων και των ζωών μας. Αντιστεκόμαστε σε όλους εκείνους που θέλουν να διαχειρίζονται τα σώματα και τις ζωές μας, παλεύουμε για ένα κόσμο χωρίς διακρίσεις, χωρίς φύλα, χωρίς «κανονικούς».

Τσακίζουμε όποιον σηκώνει χέρι πάνω μας.
Γιατί ό,τι είναι να γίνει για την καταστροφή αυτής της καταπιεστικής συνθήκης θα γίνει από μας τις ίδιες.

 

 

*Αναδημοσίευση από site του Θερσίτη

by Κατάληψη Σινιάλο at March 07, 2019 10:01 AM

March 06, 2019

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Απόλυση συναδέλφισσας κατα τη διάρκεια άδειας μητρότητας στη ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ (Θεσσαλονίκη)

Η συναδέλφισσα Ο.Α. ξεκίνησε να εργάζεται στη ΜΚΟ Άρσις το Φεβρουάριο του 2016 ως διερμηνέας. Παρά το γεγονός ότι εργάστηκε συνολικά και συνεχόμενα για σχεδόν τρία χρόνια, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες, η εργοδοσία της εν λόγω οργάνωσης, κατά παράβαση της εργατικής νομοθεσίας, κρατούσε τη συναδέλφισσα σε καθεστώς επισφάλειας με επαναλαμβανόμενες συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Το […]

by svemko at March 06, 2019 07:24 PM

κατάληψη Παπουτσάδικο

Phreaks: Κάνε τον ήλιο να κλάψει – Ποιήματα του Γ.Κοκκινίδη

Ο Γιώργος Κοκκινίδης γεννήθηκε το 1955 στο Ηράκλειο και σπούδασε στο τµήµα Χηµικών Μηχανικών στη Θεσαλλονίκη απο το 1973 ως το 1978. Έπειτα διαγνώστηκε ως «ψυχικά ασθενής» κι έτσι πέρασε ένα µεγάλο κοµµάτι της ζωής του έγκλειστος σε ψυχιατρική κλινική, συγκεκριµένα στο Θεραπευτήριο Ψυχικών Παθήσεων Χανίων. Από τότε ξεκίνησε να γράφει για τη ζωή του στα ψυχιατρεία. Έφυγε το 2012 σε ηλικία 57 ετών.

Εμείς είμαστε οι Phreaks. Μια οµάδα ενασχόλησης µε το βιβλίο και τη σκέψη, που δηµιουργήθηκε στην κατάληψη Παπουτσάδικο. Η ανάγκη και η επιθυµία µας, να εµπλουτίσουµε τα εργαλεία µιας επικίνδυνης σκέψης, κόντρα σε ειδικούς, κουλτουριάρηδες και αφεντικά µας έφερε εδώ.

Αυτή την έκδοση με ποιήματα του Γιώργου Κοκκινίδη αποφασίσαμε να την κάνουμε για δύο σημαντικούς λόγους.

Ο πρώτος είναι αυτός της ανάγκης για συλλογική έκφραση ενάντια στην ατοµική. Της ικανότητας να εκφράζεις το «εµείς» αντί του «εγώ». Λέμε λοιπόν πως αν είναι ποιητής κάποιος που γράφει µόνος του, για την µοναδική εµπειρία του απευθυνόµενος σε άλλες µοναδικότητες, τότε ο Γιώργος Κοκκινίδης δεν είναι ποιητής. Κι αυτό γιατί ανεξάρτητα από τις ιδιαιτερότητες της προσωπικής του έκφρασης γράφει και µιλάει ως κοµµάτι µιας κοινότητας. Κυρίως όµως, ο τρόπος που γράφει και αυτά που λέει κάνουν ξεκάθαρο ότι δεν είναι ένας καλλιτέχνης κλεισµένος στο ακίνδυνο σαλόνι του.

Ο δεύτερος έχει να κάνει µε τη φιλανθρωπία και τον κερδοσκοπικό ανθρωπισµό. Η φιλανθρωπία είναι ο τρόπος που έχουν βρει οι καταπιεστές για να πετάνε κανένα ξεροκόµµατο στους καταπιεσµένους, ενώ ταυτόχρονα κρατάνε γερά στη θέση του ό,τι δηµιουργεί την καταπίεση και την ανισότητα. Είναι ο τρόπος που έχει βρει το κράτος και οι φίλοι του για να υποτιµούν τις ζωές µας, ενώ παράλληλα προσποιούνται ότι νοιάζονται για µας και το καλό µας. Είναι ο τρόπος να ξεπλένονται συνειδήσεις, ενώ βγάζουν φράγκα οι ΜΚΟ. Εµείς τη φιλανθρωπία και τον κερδοσκοπικό ανθρωπισµό τα βλέπουµε σαν κάτι εχθρικό. Αντί αυτής έχουµε ως ειλικρινή πρόθεση και σκοπό την αλληλεγγύη. Την θέση που µας θέλει να σκεφτόµαστε, να µιλάµε και να πράττουµε, δίπλα στους χρήστες και επιζώντες της ψυχιατρικής και όχι από πάνω τους. Είναι το µόνο που στέκεται αξιοπρεπώς απέναντι στη βία της ψυχιατρικής.

Οι εικόνες που συνοδεύουν την έκδοση ανήκουν στον Marc Lamy τον οποίο έκλεισαν το 1988 σε ψυχιατρική κλινική επειδή είχε ακουστικές παραισθήσεις. Εµπνευσµένος, όπως έλεγε ο ίδιος, από υπερφυσικές φωνές που έµοιαζαν να έρχονται από τα βάθη του χρόνου, άρχιζε να ζωγραφίζει µε ένα µαύρο στυλό.

-Χαϊδάρι, 2019

Αν θέλετε να το βρείτε μια επίσκεψη από το Παπουτσάδικο ή σε στέκια και καταλήψεις είναι αναγκαία. Αλλιώς ένα email στο phreaks@espiv.net

Παρακάτω ακολουθούν μερικά ποιήματα του Γιώργου Κοκκινίδη που περιλαμβάνονται σ’ αυτήν την έκδοση:

Αδιαφορία

Πάλι θα µε τραβήξουνε

από τα κύµατα πνιγµένο

µη γνωρίζοντας στη νεκροψία

έγκληµα, ατύχηµα, αυτοχειρία

αν είναι.

Μα εγώ σαν γελαστό πουλί

θε να πετάω

Αδιαφορώντας

για του νεκροτόµου µου την αµφιβολία.

Σκέψεις

Αν θα µπορούσε

ο ήλιος να κλάψει

δε θα υπήρχαν

αλυσίδες.

Χρέος πρώτο.

Κάνε τον ήλιο

να κλάψει.

Προσποίηση

Θα προσποιούµαστε

ότι κοιταζόµαστε

ενώ παράλληλα

θα κηδευόµαστε

σε διπλανούς τάφους.

Κι όταν το σκοτάδι

θα πέσει

µόνοι θα µείνουµε.

Θα σηκωθούµε

και θα χορεύουµε

και θα φιλιόµαστε.

Και έπειτα…

έτσι για πλάκα

θα αλλάξουµε τάφους.

by papoutsadiko at March 06, 2019 04:39 PM

Καταληψη κτηματος Πραποπουλου

Το σημερινό bar 6/3 ακυρώνεται!

Δυστυχώς σήμερα Τετάρτη 6/3 δεν θα πραγματοποιηθεί το καθιερωμένο αυτοδιαχειριζόμενο bar.

Σας περιμένουμε κανονικά στις 13/3 στο χώρο της κατάληψης από τις 21.00!

by praposquat at March 06, 2019 03:47 PM

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

Κάθε μέρα 8 Μάρτη/Κάθε μέρα αγώνας ενάντια στην πατριαρχία!

Την Παρασκευή 8 Μαρτίου η ΕΣΕ συμμετέχει στις διεθνείς κινητοποιήσεις ενάντια στην πατριαρχία!
Συγκέντρωση 8/3 6μμ. στην πλατεία Κλαυθμώνος
Στο σπίτι,στο δρόμο και στην εργασία καμιά γυναίκα μόνη ενάντια στην πατριαρχία!
Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Αθήνας
e-mail: ese-ath@espiv.net

by ΕΣΕ Αθήνας at March 06, 2019 03:39 PM

Α.Τ. ΟΜΟΝΟΙΑΣ: ΟΠΩΣ ΛΕΜΕ ΥΠΕΡΒΑΛΛΩΝ ΖΗΛΟΣ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑΣ

Στις αρχές Φεβρουαρίου ο Εμπουκά από τη Νιγηρία πεθαίνει κάτω από αδιευκρίνιστες ακόμα συνθήκες στα χέρια μπάτσων που υπηρετούν στο Α.Τ. Ομόνοιας. Η σύντροφός του και μητέρα των 2 ανήλικων παιδιών του τον αναζήτησε από την πρώτη στιγμή, μιας και οι προσαγωγές για εξακρίβωση στοιχείων είναι μέρος της καθημερινότητας πολλών μεταναστών. Ωστόσο αν και γνώριζαν από την πρώτη στιγμή τι είχε συμβεί στο σύντροφό της, την παρέπεμψαν στο Α.Τ. Κυψέλης και από εκεί πάλι πίσω στην Ομόνοια, όπου την συμβούλεψαν να υποβάλλει δήλωση
εξαφάνισης. Αν δεν είχε μεσολαβήσει δικηγόρος η γυναίκα πολύ πιθανόν να μην μάθαινε ποτέ που βρίσκεται. Πολύ πιθανόν να παρέμενε η σωρός του σε ένα νεκροτομείο ως άνδρας αγνώστων στοιχείων.
Δεν έχουν περάσει έξι μήνες από τη δολοφονία Κωστόπουλου και η αστυνομική βία φτάνει στο αποκορύφωμά της. Η χρήση χημικών στην πορεία για δικαίωση στον Εμπουκά δεν είναι αρκετή για να φιμώσει τις φωνές που ζητούν διαφάνεια, που ζητούν να οριστεί εμπειρογνώμονας επιλεγμένος από την ίδια την οικογένεια του μετανάστη. Οι όχι και τόσο «τυχαίοι» θάνατοι στο Α.Τ. Ομονοίας δεν παραξένεψαν ούτε το Υπ.Προ.Πο, ούτε τα ΜΜΕ, ούτε τα ειδησιογραφικά πρακτορεία, δεν έγιναν πρωτοσέλιδα, ούτε αφιερώματα σε εκπομπές υψηλής τηλεθέασης. Ας μην συνηθίσουμε στο θάνατο γύρω μας γιατί η αποκτήνωση και ο κοινωνικός κανιβαλισμός δεν θα αργήσουν να εξαπλώσουν τη σήψη του συστήματος ακόμα και στα φαινομενικά πιο υγιή κομμάτια τούτης της κοινωνίας, . Αυτοί οι θάνατοι είναι από το σώμα της τάξης μας, τα φερόμενα ως σώματα «ασφαλείας» και προστασίας του πολίτη, επικαλούμενα την δημόσια «τάξη» και «ασφάλεια» εξουδετερώνουν ανενόχλητοι και χωρίς επιπτώσεις , όσους , όσες, όσ@ δεν πληρούν τις προϋποθέσεις συμβατότητας με την κανονικότητα που έχουν ορίσει.

Η Ομόνοια ανήκει στους κατοίκους της Αθήνας ανεξαρτήτως φυλής, φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, καταγωγής, θρησκείας, εθνικότητας. Παραφράζοντας το εθνικιστικό κρεσέντο «ας ξεβρομίσει» λοιπόν η Αθήνα από τη δυσωδία της αστυνομικής αυθαιρεσίας και αστυνομοκρατίας, «ας ξεβρομίσει» η Ομόνοια από το άντρο ανθρωποκτόνων που λέγεται Α.Τ. Ομονοίας, ας «ξεβρομίσει» από όσους εμπειρογνώμονες τους συγκαλύπτουν πιστοποιώντας πλαστές αιτίες θανάτου κρατουμένων του Α.Τ. Ομόνοιας. Χέρι που σηκώνεται πάνω σε μετανάστες, πρόσφυγες, άτομα ΛΟΑΤ και κάθε καταπιεσμένο, θα φροντίσει η τάξη μας να το ξεριζώσει. Η κανονικότητα και η εμμονή για διατήρηση της “ασφάλειας” μυρίζει ανθρώπινη σάρκα. Θέλουμε  αυτοδιαχείριση, πολυπολιτισμικότητα και ελεύθερη έκφραση κάθε είδους σεξουαλικής προτίμησης.

Η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Αθήνας καλεί σε συμπόρευση με τους αγώνες για δικαίωση της οικογένειας του Εμπουκά

Αλληλεγγύη στη σύντροφο του Εμπουκά που μάχεται δυναμικά

Αλληλεγγύη στους/στις μετανάστες, μετανάστριες αυτής της πόλης

by ΕΣΕ Αθήνας at March 06, 2019 02:10 PM

Μπερντές

Προβολή ταινίας – Πέμπτη 07/03/2019 στις 21:00

Η τελευταία τρέλα του Μελ Μπρουκς – The silent movie

Κωμωδία, 1976, 87′
Σκηνοθεσία: Μελ Μπρουκς, Παίζουν: Μάρτι Φέλντμαν, Ντομ ντε Λουίζ, Σιντ Σίζαρ, Mέλ Μπρουκς

Ο ξεπεσμένος, πρώην αλκοολικός σκηνοθέτης Mel Funn αποφασίζει το 1976 να κάνει μια βουβή ταινία (αποδίδοντας έτσι φόρο τιμής στις παλιές κωμωδίες του βωβού σινεμά -ειδικοτερα στους Λωρελ και Χαρντι, “χοντρό/λιγνό” του βωβού κινηματογραφου…).
Φυσικά, βρίσκει έντονη αντίδραση από το μεγάλο στούντιο στο οποίο απευθύνεται.
Ο μόνος τρόπος να τους πείσει είναι να υπογράψει ένα καστ γεμάτο πρωτοκλασάτα αστέρια του Χόλιγουντ, που θα εξασφαλίσει την επιτυχία της ταινίας…
Έτσι, αυτός και οι δύο ανεκδιήγητοι συνεργάτες του, ξεκινούν μια αναζήτηση για να “κλείσουν” διάσημους αστέρες, οπως ο Μπαρτ Ρέινολντς, η Λίζα Μινέλι, ο Τζέιμς Κάαν, και η Αν Μπάνκροφτ, ο Πολ Νιούμαν, ακόμα και ο περίφημος μίμος Μαρσέλ Μαρσό.

by alxs at March 06, 2019 09:56 AM

March 05, 2019

Αγρός αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος

Παρέμβαση ενάντια στον σεξισμό, την πατριαρχία, την αντρική κυριαρχία σε Ίλιον και Αγ. Αναργύρους

 

Το Σάββατο 2/3 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο Ίλιον/Άγ. Αναργύρους, ενάντια στον σεξισμό, την πατριαρχία, την αντρική κυριαρχία, με συμμετοχή δεκάδων συντροφισσών και συντρόφων. Τόσο η αφίσα που κολλήθηκε όσο και το κείμενο που μοιράστηκε είχαν ως κεντρικό πολιτικό περιεχόμενο τις δολοφονίες γυναικών από άντρες “καθημερινούς”, συζύγους, πατεράδες, αδερφούς, συντρόφους, συγγενείς και φίλους -την ανάδειξη της συνολικότερης πατριαρχικής συνθήκης που θέλει τα μη αρρενωπά σώματα, όσα αρνούνται τους ρόλους υποτέλειας και τα έμφυλα στερεότυπα, να βρίσκονται υπό μόνιμη απειλή ακόμη και της ίδιας τους της ζωής.

 

 

 

Η παρέμβαση ξεκίνησε από την πλατεία Αγ. Αναργύρων και στη συνέχεια κινήθηκε προς τις γειτονιές του Ιλίου. Μοιράστηκαν πολλές εκατοντάδες κείμενα, αναγράφτηκαν συνθήματα και στένσιλ, κολλήθηκαν αφίσες, χαρτοπανό και αναρτήθηκε πανό στην κεντρική πλατεία των Αγ. Αναργύρων. Κατά τη διάρκειά της, φωνάζαμε συνθήματα, όπως: “Δικό μου σώμα, δική μου επιλογή – σφαλιάρες και κλωτσιές σε κάθε σεξιστή”, “Δεν το ‘κανε από αγάπη ούτε και λατρεία-το χέρι του το όπλισε η πατριαρχία”, “Οι βιαστές δεν είναι ράτσα ειδική, είναι άντρες καθημερινοί”,”Οι δρόμοι μας ανήκουν και μόνες και μαζί, στο διάολο να στείλουμε κάθε σεξιστή”, ” Είμαστε τα εγγόνια όλων των μαγισσών – ξόρκια και σφαλιάρες κατά των σεξιστών”.

 

 

 

Σπάμε τη σιωπή, μοιραζόμαστε τα βιώματά μας. Δεν αφήνουμε μόνη καμία που κακοποιείται. Δημοσιοποιούμε περιστατικά έμφυλης βίας στις γειτονιές μας, αναλαμβάνουμε δράση, συλλογικοποιούμε τις αντιστάσεις μας. Στεκόμαστε η μία πλάι στην άλλη ενάντια στην υποτίμηση των σωμάτων και των ζωών μας. Αντιστεκόμαστε σε όλους εκείνους που θέλουν να διαχειρίζονται τα σώματα και τις ζωές μας, παλεύουμε για ένα κόσμο χωρίς διακρίσεις, χωρίς φύλα, χωρίς «κανονικούς».

Τσακίζουμε όποιον σηκώνει χέρι πάνω μας.
Γιατί ό,τι είναι να γίνει για την καταστροφή αυτής της καταπιεστικής συνθήκης θα γίνει από μας τις ίδιες.

 

 

 

αναδημοσίευση από το site https://thersitis.espiv.net/

by agros at March 05, 2019 11:23 PM

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Περιστερίου

Προβολή ταινίας “USSAK”

Προβολή ταινίας

“USSAK”

Κυριακή 17 Μάρτη στις 7μμ

Δημ. Γούναρη 37
(μετρό Αγ. Αντώνιος)

Θα ακολουθήσει συζήτηση με συντελεστές της ταινίας

Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση Περιστερίου
sineleusiperisteri.espivblogs.net

by sineleusiperisteri at March 05, 2019 07:20 PM

Εργατική Συγκέντρωση :: Σάββατο 16/3, 2μμ, εμπορικό πάρκο Ρέντη (Πειραιώς 161-165) | Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια

Εργατική Συγκέντρωση
Σάββατο 16 Μαρτίου 2019, στις 2μμ, στο εμπορικό πάρκο Ρέντη (Πειραιώς 161-165)

Στη συναδελφική αλληλεγγύη η λύση, στους συλλογικούς αγώνες η ελπίδα!

Το 8ωρο, η κυριακάτικη αργία, οι συλλογικές συμβάσεις με αγώνες κατακτήθηκαν και με αγώνες θα τα υπερασπιστούμε!

Ενωμένοι απαντάμε στην εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, μέσα στους χώρους δουλειάς, στις εργατικές κινητοποιήσεις, στις απεργίες μας!

Τα εργατικά συμφέροντα βάζουμε μπροστά!

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια
syntonistikokyriakes.espivblogs.net  –  syntonistiko_drasis@espiv.net

by sineleusiperisteri at March 05, 2019 07:06 PM

ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠ΄ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Τεράρτη 6 Μάρτη το Εφετείο του Ε.Α με την Πολιτική Κατάθεση του μέλους της οργάνωσης Πόλα Ρούπα στο δικαστήριο φυλ.Κορυδαλλού

https://athens.indymedia.org/post/1596125/

από Νίκος Μαζιώτης-Πόλα Ρούπα

04/03/2019 11:22 μμ.

Την Τετάρτη 6/3/19 στις 9:30 πμ ολοκληρώνεται το Εφετείο της 2ης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα – ως προς το σκέλος της διαδικασίας που αφορά τόσο τις καταθέσεις των μαρτύρων του κατηγορητηρίου, τις καταθέσεις μαρτύρων των άλλων 2 κατηγορουμένων, τις καταθέσεις των πολιτικών μαρτύρων υπέρασπισης των μελών της οργάνωσης όσο και με την Πολιτική Κατάθεση του Νίκου Μαζιώτη (1/3/19), τη δήλωση του αναρχικού Αντώνη Σταμπούλου και Γιώργου Πετρακάκου (στις 4/3/19) -, με την Πολιτική Κατάθεση της Πόλα Ρούπα μέλους της οργάνωσης.

Ένα μικρό ιστορικό για την βομβιστική επίθεση η οποία εκδικάζεται σε αυτό το Εφετείο:Στις 10/4/2014 ο Επαναστατικός Αγώνας πραγματοποίησε μια κεντρικής πολιτικής σημασίας ενέργεια με την έκρηξη παγιδευμένου με εκρηκτικά αυτοκινήτου στο κτήριο της Διεύθυνσης Εποπτείας της Τράπεζας της Ελλάδος όπου στεγαζόταν το γραφείο του τότε μόνιμου αντιπροσώπου του ΔΝΤ στην Ελλάδα, Ουές Μακ Γκρόου. Η επίθεση ενάντια στην Τράπεζα της Ελλάδος ήταν η κορυφαία επίθεση του Επαναστατικού αγώνα ενάντια στο χρηματοπιστωτικό σύστημα καθώς υπερβαίνει το πολιτικό ζητούμενο που είναι οι τράπεζες και φτάνει στον σκληρό πυρήνα του πανευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού τομέα, αυτόν της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Ευρωσυστήματος, τμήμα του οποίου αποτελούν η Τράπεζα της Ελλάδος, αλλά και στις κεντρικές στρατηγικές της υπερεθνικής οικονομικής ελίτ για την διάσωση του συστήματος από την κρίση. Πρόκειται για μια κεντρική ενέργεια ενάντια στα ‘‘μνημόνια’’ καθώς η Τράπεζα της Ελλάδας, ως παράρτημα της ΕΚΤ και του ΔΝΤ συνιστούν δύο εκ των τριών θεσμών που συναποτελούσαν την τρόικα.

 

Η επόμενη συνεδρίαση έχει ήδη οριστεί για τις 15 Μάρτη με την αγόρευση του εισαγγελέα

 

by oikologiasos at March 05, 2019 11:23 AM

Ενημέρωση από τη δίκη των 9 Τούρκων Αγωνιστών

https://athens.indymedia.org/post/1596124/

από Α

04/03/2019 10:45 μμ.

 

ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΩΝ 9 ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

 

 

Το δικαστήριο διακόπτει για την επόμενη δικάσιμο, Τετάρτη 6 Μαρτίου.

Στις 1η Μαρτίου πριν ξεκινήσει την απολογία του ο κατηγορούμενος Μπιμπέρ, ο κατηγορούμενος Ντεμίρ ζητάει να παρέμβει: Απεργία πείνας για συμπαράσταση στο Νομικό Γραφείο του Λαού στην ΤουρκίαΑπολογείται ο Χασάν Μπιμπέρ.Χ. Μπιμπέρ: Ονομάζομαι Χασάν Μπιμπέρ. Είμαι 61 ετών. Είμαι παντρεμένος, έχω τρία παιδιά κι έναν εγγονό. Μέχρι το 22ο έτος της ηλικίας μου έκανα καλλιτεχνική δραστηριότητα.Το 1980 έπιασα δουλειά στο λιμάνι. Το 1988 εκλέχτηκα ως πρόεδρος του παραρτήματος του συνδικάτου λιμενεργατών της Τουρκίας. Το 1993 στο παγκόσμιο συνδικάτο, με έδρα τη Βρετανία, εκλέχτηκα στην επιτροπή. Υπάρχουν πολλά δημοσιεύματα με το όνομά μου σε διάφορα μέσα, στα οποία στοχοποιούμαι και ο λόγος της στοχοποίησης είναι η συμμετοχή στα συνδικάτα.Υπάρχουν δύο αντιλήψεις για τα συνδικάτα: το επαναστατικό και το εργοδοτικό. Οι συνδικαλιστές της εργοδοσίας παίρνουν τα ρουσφέτια που τους δίνουν τα αφεντικά και αναγκάζουν τους εργαζόμενους να υπογράφουν συμβάσεις με πολύ χαμηλούς μισθούς, μέσα στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Είναι προδότες απέναντι στους εργαζόμενους που πληρώνουν συνδρομές στα συνδικάτα τους. Πλουτίζουν με τα ρουσφέτια που παίρνουν από τα αφεντικά.Οι συνδικαλιστές των επαναστατικών συνδικάτων βάζουν μπροστά την ζωή τους για αυτά που αγωνίζονται. Στην Τουρκία οι επαναστάτες συνδικαλιστές, από το 1950, δέχονται πιέσεις, απειλές, συλλαμβάνονται, βασανίζονται, περνάνε χρόνια στη φυλακή, δολοφονούνται, απαγάγονται. Στην χώρα μας πολλοί επαναστάτες συνδικαλιστές έχουν δολοφονηθεί. Ο πρόεδρος του συνδικάτου στην υγεία, ο πρόδρος εργαζομένων στον Δήμο, ο πρόεδρος της συνομοσπονδίας των επαναστατικών συνδικάτων, έχουν δολοφονηθεί από το φασιστικό κράτος της Τουρκίας.

Στην χώρα μας η εργατική Πρωτομαγιά είναι απαγορευμένη. Την Πρωτομαγιά του 1977 δολοφονήθηκαν 37 εργάτες. Το 1997 δολοφονήθηκαν 4 εργαζόμενοι. Σε όλο τον κόσμο η γιορτή της Πρωτομαγιάς γιορτάζεται σε ένα κλίμα ελευθερίας, στην χώρα μας δολοφονούνται εργαζόμενοι και φοιτητές.

Από την περίοδο που εκλέχτηκα πρόεδρος του συνδικάτου λιμενεργατών μέχρι και το 2011 που έφυγα από την Τουρκία έχω ζήσει όλους τους τύπους βασανιστηρίων.Το 1993 δεν δέχτηκα την μηδαμινή αύξηση που έδωσε η κυβέρνηση στους εργαζόμενους και μου έκαναν πρόταση να μου δώσουν ρουσφέτι πολλά εκατομμύρια λίρες και, επειδή δεν δέχτηκα, με κρέμασαν από το ταβάνι ανάποδα, με δεμένα τα χέρια και μου έκαναν ηλεκτροσόκ στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών. Με πήγαν στο βουνό και πυροβολούσαν δίπλα από το σώμα και το κεφάλι μου. Τα λεφτά που μου πρόσφεραν στο ρουσφέτι, τά ‘φεραν στο βουνό και είπαν «ή θα πάρεις τα λεφτά ή θα πεθάνεις» και είπα ότι προτιμώ να πεθάνω από το να προδώσω τους εργαζόμενους.Οι λιμενεργάτες έκαναν απεργία με αίτημα την απελευθέρωσή μου και αναγκάστηκαν να με ελευθερώσουν.

Το 1994, διανοούμενοι, φοιτητές, εργάτες, επαναστάτες, προχωρήσαμε σε αποχές από την εργασία μας με σκοπό να διαμαρτυρηθούμε ενάντια στον φασισμό και τις δολοφονίες του. Γιαυτό έγινε πάλι η σύλληψή μου. Την τρίτη μέρα της σύλληψής μου, στην Ελλάδα και άλλες 143 χώρες, οι λιμενεργάτες αυτών των χωρών κατέλαβαν τα πλοία με τουρκική σημαία. Την επόμενη μέρα τα ξημερώματα, χωρίς δίκη, με πέταξαν έξω από τις φυλακές.

Ευχαριστώ πολύ τους λιμενεργάτες που ήταν επικεφαλής της κινητοποίησης.Από τα βασανιστήρια έχω βλάβες στα χέρια μου. Αυτά που σας λέω είναι αλήθειες που βγαίνουν μέσα από την ζωή μου. Έχω ράμματα σε διάφορα μέρη του σώματός μου.Το 2004 προσάχθηκα μαζί με τα παιδιά μου, που ήταν 11, 12 και 14 χρόνων στο αστυνομικό τμήμα [στην Τουρκία]. Μπροστά στα μάτια των παιδιών μου με βασάνισαν. Από τα χτυπήματα λιποθύμησα και μετά από ένα διάστημα άκουσα τις φωνές των παιδιών μου. Βασάνιζαν τα παιδιά μου, που ήταν 11, 12 και 14 χρόνων.

Μόνο οι λαοί που έχουν ζήσει τον φασισμό ξέρουν τι σημαίνει. 80 μέρες μετά την σύλληψη έγινε το δικαστήριο. Επειδή δεν έσκυψα το κεφάλι μπροστά στον φασισμό και τις πιέσεις του, μαζί με εμένα συνέλαβαν και τον γιο μου. Μείναμε στις φυλακές 17 μήνες.Περιμένω από εσάς να με ακούσετε με υπομονή.Θέλω να διαβάσω ένα δημοσίευμα σε μια εφημερίδα σχετικά με το συνδικάτο που εκπροσωπώ.

Δημοσιεύτηκε το 2019: «[…] Το συνδικάτο λιμενεργατών την δεκαετία ’80 κ ’90 […] γνωρίζουμε τον γενικό πρόεδρο Χασάν Μπιμπέρ λόγω της μαχητηκότητας […]».Δεν έχει μείνει κανένα στοιχείο από την τότε δράση του [συνδικάτου], αφού παρέδωσαν μέσω ιδιωτικοποιήσεων τα λιμάνια σε ξένους και ντόπιους επενδυτές. Αφού έκαναν πρόταση στους τωρινούς εκπροσώπους των συνδικάτων και με τα λεφτά που παίρνει η διοίκηση του συνδικάτου, φεύγουν από την ομοσπονδία. Τα λιμάνια τα παρέδωσαν σε διάφορες εταιρείες. Και μετά από αυτό, με μεγαλη προσπάθεια των αφεντικών, η διοίκηση πέρασε σε άτομα που πρόσκεινται στο κυβερνητικό συνδικάτο.

Αν δεχόμουν τότε την προσφορά τους και έπαιρνα τα χρήματα, θα ήμουν εκατομμυριούχος.

Είμαι εδώ σήμερα επειδή είμαι ένας έντιμος άνθρωπος.Είμαι συγγραφέας, έχω εκδόσει 7 βιβλία και συνεχίζω.

Λόγω του ότι εκδόθηκε ξανά ένταλμα σύλληψης ήρθα στην Ελλάδα και έκανα αίτηση για άσυλο και το πήρα. Από εδώ, από την Ελλάδα, υποστηρίζω τον δημοκρατικό αγώνα στην Τουρκία.

Σήμερα συνεχίζουν αυτές οι πιέσεις στα συνδικάτα. Θέλω να δώσω ενα παράδειγμα: χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι, με πρόσχημα την τρομοκρατία, διώχθηκαν στην Τουρκία και θέλω να σας ρωτήσω, αν λόγω του ότι αγωνιζόμαστε ενάντια στον τουρκικό φασισμό μας αποκαλείτε τρομοκράτες; Παρα τον ανθρώπινο αγώνα που δίνουμε εσείς μας αποκαλείτε τρομοκράτες και μας συλλαμβάνετε; Ο φασισμός της κυβέρνησης τους χαρακτηρίζει όλους τρομοκράτες. Οι απολυμένοι δημόσιοι υπάλληλοι έκαναν καθιστική διαμαρτυρία και γι’ αυτόν τον λόγο βασανίστηκαν. Έκαναν απεργία πείνας 275 μέρες για να προσληφθούν. Εγώ έκανα από την Ελλάδα απεργία πείνας για συμπαράσταση.

Πήγα στο σπίτι του φίλου μου, δημοσιογράφου [συγκατηγορούμενος στην δίκη αυτή] και μιλούσαμε και φάγαμε. Πέρασε η ώρα και είπε να με φιλοξενήσει το βράδυ και εγώ δέχτηκα. Την επόμενη μέρα με συνέλαβαν. Είμαι στη φυλακή 16 μήνες επειδή φιλοξενήθηκα για ένα βράδυ.

Είχα περιοριστικούς όρους από προηγούμενη υπόθεση και επισκέπτομαι το ΑΤ για αυτό. Δεν είμαι ένας παράνομος, έβαζα την υπογραφή μου δύο φορές τον μήνα στο ΑΤ που παρουσιαζόμουν. Με έχουν στηρίξει φοιτητές, διανοούμενοι και εργαζόμενοι. Δεν είμαι παράνομος ούτε έχω δραστηριότητα ως μέλος παράνομης οργάνωσης.Απορρίπτω τις κατηγορίες και ζητώ την αθώωσή μου.

Απολογείται ο 4ος κατηγορούμενος, Ντογάν Μεμέτ.Μεμέτ: Θα ζητήσω κάτι πριν ξεκινήσω την απολογία μου. Συμμετείχα σε απεργία πείνας μεχρι θανάτου το 2001 για 166 μέρες στην Τουρκία. Μετά που βγήκα από την φυλακή με νευρολογική ασθένεια έχω μια προσωρινή απώλεια μνήμης και θα σας ζητήσω να μην με διακόψετε στην διάρκεια της απολογίας μου για να μην χάσω τον ειρμό μου.

Είμαι 16 μήνες στη φυλακή και αυτούς τους 16 μήνες έγιναν πολλά πράγματα. Δεν είναι πράγματα που θα πω για να σας στεναχωρήσω ή για να μας λυπηθείτε. Αυτά που θα σας πω είναι πράγματα που δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι περνάνε στην Τουρκία. Χωρίς αυτά δεν θα μπορέσετε να καταλάβετε γιατί είναι πολιτική δίκη.

Δεν προσαχθήκαμε μόνο με βάση μια τηλεφωνική κλήση. Συλληφθήκαμε μια βδομάδα πριν την άφιξη του προέδρου της Τουρκίας. Ο κυριότερος λόγος είναι επειδή το ζήτησε ο τουρκικός φασισμός. Η ελληνική κυβέρνηση με σκυμμένο το κεφάλι δέχτηκε αυτά που ζήτησε η Τουρκία.

Είναι επίσης πικρό ότι είμαι προφυλακισμένος στην Ελλάδα που έχει γράψει έπος ενάντια στον φασισμό. Κατηγορούμαι ως τρομοκράτης σε μια χώρα που έχει έναν έντιμο λαό που έδωσε μάχες κατά του φασισμού. Είμαι προφυλακισμένος σε μια χώρα που έχει πολεμήσει τον ιταλικό και γερμανικό φασισμό και γι’ αυτόν τον λόγο έχουν πεθάνει χιλιάδες. Είμαι προφυλακισμένος σε μια χώρα που ο λαός της έχει δείξει θάρρος ακόμα και μπροστά στα εκτελεστικά απσπάσματα. Αν με καταδικάσετε θα αδικήσετε εσάς και όχι εμένα.

Στην Γαλλία συνέχιζα την θεραπεία μου αλλά, λόγω της φυλάκισής μου, η ασθένεια προχώρησε.

16 μήνες είμαι μακριά από τα αγαπημένα μου πρόσωπα και κατά τη διάρκεια της κράτησής μου πέθανε η μητέρα μου. Είμαι φυλακή μόνο κ μόνο επειδή είμαι αλληλέγγυος με τους αγώνες του τουρκικού λαού και επειδή το ζήτησε η φασιστικη κυβέρνηση της Τουρκίας.

Πολλά έγιναν αυτούς τους 16 μήνες. Θα ξεκινήσω από την ημέρα της σύλληψης. Με βασάνισαν την ημέρα της σύλληψης. Έπειτα, στο ΑΤ που μας πήγαν, έχασα τις αισθήσεις μου και με πήγαν στο νοσοκομείο. Γνωρίζω πως ο ελληνικός λαός είναι έντιμος και είναι ενάντια στα βασανιστήρια.

Όταν με πήγαν στο νοσοκομεί, ο ο γιατρός ρώτησε τους αστυνομικούς που ήταν με καλυμμένα τα πρόσωπα, γιατί με έφεραν εδώ και εγώ, δείχνοντάς τους, είπα ότι με βασάνισαν. Ο γιατρός έβγαλε τότε τους αστυνόμους από τον θάλαμο.

Για ενάμιση μήνα δεν μπορούσα να χρησιμοποιήσω το δεξί μου πόδι και είχα δύσπνοια. Αν μου επιτρέπετε, θέλω να σας δείξω τα τραύματά μου από τα βασανιστήρια [δείχνει σημάδια]. Μπορείτε να κοιτάξετε και στον ιατρικό φάκελό μου.

Μετά την σύλληψή μας, βγήκαν οι φωτγραφίες μας στη δημοσιότητα και, χωρίς να δικαστούμε, χαρακτηριστήκαμε ως τρομοκράτες. Δεχτήκαμε, λόγω των δημοσιευμάτων, επίθεση απο τουρκική συμμορία στις ελληνικές φυλακές και απειλήθηκαν οι συγγενείς μας στην Τουρκία.

Εδώ δικαζόμαστε επειδή αντισταθήκαμε στον τουρκικό φασισμό. Όπως δεν μπορούν να καταδιαστούν όσοι πολέμησαν ενάντια στον φασισμό ή όσοι αντιστάθηκαν στο Πολυτεχνείο έτσι δεν μπορούμε να καταδικαστούμε και εμείς.Στο κατηγορητήριο έχει γραφτεί λάθος το όνομά μου και λάθος η ημερομηνία γέννησης. Το χειρότερο είναι, σε ένα κατηγορητήριο τόσων σελίδων δεν υπάρχει μία σειρά που να λέει το όνομά μου. Και ούτε μία σειρά που να λέει κάτι για την Τουρκία. Δεν υπάρχει αναφορά σε έναν λαό που δολοφονείται τόσα χρόνια, όπως ο κουρδικός λαός. Στο κατηγορητήριο δεν υπάρχει κανένα στοιχείο. Δεν είμαστε τρομοκράτες, είμαστε επαναστάτες και αγωνιζόμαστε για την ανεξαρτησία του λαού μας.

Στη σελίδα 235 μιλάει το βούλευμα για «ανθρώπους που δεν έχουν ηθικά όρια» και το λένε αυτό άνθρωποι που δεν μας έχουν γνωρίσει. Που δεν έχουμε καθήσει μαζί μία ώρα. Πώς μπορούν να κρίνουν; Αυτό δεν μας περιγράφει. Με βάση ποιό στοιχείο τα γράψανε αυτά; Εμείς πληρώνουμε τον αγώνα μας.

Σε αυτό το βούλευμα υπάρχουν πολλές εκφράσεις που μας χαρακτηρίζουν τρομοκράτες. Σε πολλά σημεία υπάρχει η κατηγορία οτι ήθελα να προκαλέσω ζημία στις οικονομικές, συνταγματικές κτλ δομές της χώρας. Θέλω να ρωτήσω, ποια χώρα είναι αυτή; Αν αυτή η χώρα είναι η Τουρκία, συγχωρέστε με, αλλά δεν είναι δουλειά των Ελλήνων δικαστών.

Έπρεπε να βρίσκονταν, αν γινόταν τέτοια δίκη σε αυτή την αίθουσα, η τουρκική κυβέρηση. Αυτοί που απειλούν τον τουρκικό και κουρδικό λαο, ο τουρκικός φασισμός.

Η ιστορία μάς διδάσκει να μην συμβιβαζόμαστε με τον φασισμό, να είστε δικαιοι, να είστε στο πλευρό αυτών που αγωνίζονται κατά του φασισμού.Αν η χώρα αυτή [σ: που το βούλευμα λέει ότι οι κατηγορούμενοι θα έβαζαν σε κίνδυνο τις οικονομικές κλπ δομές] είναι η Ελλάδα, τότε έχω να πω ότι αγαπώ τον ελληνικό λαό.

Θα δώσω ένα παράδειγμα πηγαίνονας χρόνια πίσω. Όπως ξέρετε, η Κύπρος καταλήφθηκε απο το τουρκικό κράτος. Ο αδελφός μου ήταν στον στρατό επειδή ήταν υποχρεωτικό. Ήταν δικαστής στην Κων/πολη. Τους πήγαν στην Κύπρο και έπεσαν με αλεξίπτωτο και, αφού έφτασαν στο βουνό, ο αξιωματικός που ήταν υπεύθυνος τους εγκατέλειψε και 300 στρατιώτες έμειναν χωρίς νερό και τροφή. Εκείνο το διάστημα, οι Κύπριοι στρατιώτες που ήταν απέναντι, τους βομβάρδισαν, την μονάδα που ήταν ο αδελφός μου, και σκοτώθηκε. Η οικογένειά μου μετά, πήγε και ήθελε να πάρει την σωρό, όμως δεν την δώσανε. Ήταν 24 ετών κι εγώ 16. Είχε δολοφονηθεί ένα από τα αγαπημένα μου πρόσωπα. Ποτέ όμως δεν θεώρησα υπεύθυνο τον κυπριακό λαό γι’ αυτή τη δολοφονία, γιατί και ο κυπριακός λαός έχει περάσει πολλά δεινά.Υπερασπίστηκα την ανεξαρτησία της Κύπρου και την αδελφοποίηση των λαών. Υπερασπίστηκα τη φιλία των λαών. Δεν ήμουν ούτε ρατσιστής ούτε εθνικιστής. Είμαι πολλά χρόνια πρόσφυγας.

Πώς μπορείτε να λέτε ότι θα προκαλούσα βλάβες στο ελληνικό κράτος; Και βέβαια έχουμε ηθικές αξίες, αγαπάμε τους ανθρώπους και τους λαούς. Ο ελληνικός λαός στα 40 τελευταία χρόνια έχει δείξει την αλληλεγγύη του στους Τούρκους πολιτικούς πρόσφυγες και όλα αυτά τα χρόνια, ποτέ οι πολιτικοί πρόσφυγες δεν υπήρξαν απειλή για τον ελληνικό λαό.

Ένα ακόμα πράγμα που θέλω να πω είναι ότι έχει δολοφονηθεί η γυναίκα μου. Ήταν μια βουλεύτρια και συνδικαλίστρια που πρώτα απειλήθηκε, συνελήφθη και βασανίστηκε. Μετά φυλακίστηκε και όταν αποφυλακίστηκε, δολοφονήθηκε. Ήταν 22 χρονών. Μου στέρησαν την δυνατότητα να την δω τελυταία φορά.

Συνεχίζει την απολογία του ο Ντογάν Μεμέτ.

Αναφέρεται στις υποθέσεις για τις οποίες δικάστηκε στην Τουρκία, στην λειτουργία της τουρκικής δικαιοσύνης γενικά και σε καταδίκες του ίδιου χωρίς στοιχεία.

Ντογάν Μεμέτ: Δεν μπορούμε να σκεφτούμε αυτή τη δίκη ανεξάρτητα από αυτά που συμβαίνουν στην Τουρκία.

Θέλω να πω για την σύλληψή μου. Έγινε περίπου 6 το πρωί. Με το σπάσιμο των τζαμιών και της πόρτας ξύπνησα. Δεν κατάλαβα στην αρχή, νόμιζα ήταν θόρυβος από τον δρόμο. Αυτό που σκέφτηκα είναι ότι δεχόμαστε επίθεση δολοφονικη της MIT γιατί ξέρω για τις δραστηριότητες τις δολοφονικές της MIT απέναντι σε Τούρκους και Κούρδους. Είναι μια οργάνωση που έχει αίμα στα χέρια της, είναι οργάνωση του τουρκικού φασισμού και είναι γνωστή στην Ελλάδα, στην Ολλανδία και σε βαλκανικές χώρες. Έχει κάνει απαγωγές 83 ατόμων αλλά και δολοφονίες.

Στην σύλληψη έκαναν χρήση δακρυγόνων και για αυτό πήγαμε προς το μπαλκόνι. Όταν είδαμε τα καλυμμένα πρόσωπα και τον βαρύ οπλισμό καταλάβαμε ότι είναι αστυνομία. Εκεί ξεκίνησαν να μας βασανίζουν. Αφού μας είχαν βάλει χειροπέδες συνέχιζαν να μας χτυπάνε.Στο κατηγορητήριο έχει γραφτεί ότι αντιστάθηκα στους αστυνομικούς και ότι τους έριξα πέτρες και τούβλα και γλάστρες και ότι τους τραυματίσαμε.

Ντογάν Μεμέτ: Από το 2011 διαμένω στο Παρίσι, όπου πήρα άσυλο. Ημουν δημοσιογράφος στην Τουρκία για πολλά χρόνια και συνέχισα και στη Γαλλία. Ήρθα για λίγο καιρό στην Ελλάδα, όπου φιλοξενήθηκα για την έκδοση ενός βιβλίου και, μόλις τελείωνε η έκδοση, θα επέστρεφα στη Γαλλία. Δεν είμαι τρομοκράτης. Αγαπώ πολύ την χώρα μου και τον λαό μου. Ζητώ την αθώωσή μου.

Το δικαστήριο διακόπτει για την επόμενη δικάσιμο, Τετάρτη 6 Μαρτίου.

Εικόνες:

 

by oikologiasos at March 05, 2019 11:21 AM

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!

https://athens.indymedia.org/post/1596133/

από Μαύρο & κόκκινο

05/03/2019 9:10 πμ.

 

ΟΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΧΩΡΙΣΟΥΜΕ. ΚΑΜΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ! ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ. ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ. ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΣΥΓΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤΡΙΤΗ 5/3 ΕΞΩ από το ΑΤ Αριστοτέλους, 18:30 ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ – ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ : ΠΕΜΠΤΗ 7/3 ΚΑΜΑΡΑ, 17.00 Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό «Μαύρο και Κόκκινο» μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

 

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!

«Δεσμοφύλακες, δικαστικοί, κομματάρχες σας αγνοώ όλους. Δεν θα μπορέσετε να με βγάλετε από εδώ μέσα τρελή εκτός κι αν με σκοτώσετε. Μα το μυαλό μου θα είναι καθαρό, θα είμαι απόλυτα υγιής κι όλοι θα ξέρουν με σιγουριά ότι εσείς είστε οι δολοφόνοι, μια κυβέρνηση ένα κράτος δολοφόνων.»

Φράνκα Ράμε, Ντάριο Φο

Το τελευταίο διάστημα γινόμαστε μάρτυρες της συστηματικής επίδειξης βίας από πλευράς του κράτους. Η δολοφονία του μετανάστη Ebuka στο Α.Τ. Ομόνοιας, ο εμπαιγμός και το καθεστώς εξαίρεσης που επιβάλλεται στον μαχόμενο αγωνιστή Σπύρο Χριστοδούλου αλλά και ο ξυλοδαρμός από ναζί μπράβους σε μετανάστες εργάτες στη Λάρισα τον τελευταίο μόλις μήνα είναι σημεία που φανερώνουν ξανά ότι ο κόσμος της εξουσίας δολοφονεί. Η κυριαρχία δηλαδή, στον δρόμο για την βαθύτερη και εκτενέστερη διόγκωσή της, παρελαύνει πάνω από κάθε εμπόδιο με ό,τι μέσα διαθέτει.

Ο Νιγηριανός μετανάστης Ebuka βρίσκεται νεκρός στο ΑΤ Ομόνοιας, ένα τμήμα γνωστό για τους βασανισμούς προσφύγων και μεταναστών και τις δολοφονίες από τα επίσημα τάγματα εφόδου της ΕΛ.ΑΣ. Η δολοφονία αυτή είναι ένα ακόμα κρατικό έγκλημα. Με μια ματιά στο χρονικό του Α.Τ. Ομόνοιας μετράμε 4 ανθρώπους από την υπέρμετρη βία από μέρους των αστυνομικών, σε σημεία χωρίς κάμερες όπως ασανσέρ ή τουαλέτες κατά την προσφιλή τακτική των σκυλιών του συστήματος. Από το ίδιο Α.Τ. προέρχονται και οι μπάτσοι που φύτεψαν μαχαίρι στον τόπο θανάτου του Ζακ Κωστόπουλου τον οποίο και χτύπησαν ως θανάτου. Ακόμη και μετά την δολοφονία του Ebuka, οι μπάτσοι δε δίστασαν να χτυπήσουν διαδηλωτές σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Α.Τ. Ομόνοιας: ένα σύγχρονο εκπαιδευτήριο ένστολων φονιάδων. Ξέρουμε καλά ότι η δράση των μπάτσων περνάει αδίκαστη, αφού εξάλλου είναι η ίδια η αστική δικαιοσύνη που τους οπλίζει να χτυπάν συνάμα με το κρατικό οπλοστάσιο που παρέχει τη νομική κάλυψη επιχειρώντας από την μια να καταστείλει κάθε φωνή αντίστασης ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα και από την άλλη να κανονικοποιήσει στις συνειδήσεις των ανθρώπων μια στυγνή δολοφονία όπως αυτή του Ebuka.

Το κράτος ακόμα πριμοδοτεί την συγκρότηση ενός αντεπαναστατικού πόλου, ο οποίος θα είναι αυτός που θα κάνει την βρώμικη δουλειά και θα επιτεθεί σε πρόσφυγες, μετανάστες, αγωνιστές, στα κομμάτια της κοινωνίας που βάζουν ανάχωμα στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου: τους φασίστες, ή αλλιώς το παρακράτος. Είτε με μολότωφ σε σπίτι προσφύγων στη Νεάπολη, είτε με την φασιστική δολοφονία του Αλβανού εργάτης γης Petrit Zifle από τον φασίστα και μέλος της ΧΑ Δ. Κουρή στη Λευκίμμη Κέρκυρας, οι φασίστες λειτουργούν στην υπηρεσία του καθεστώτος, το οποίο επιβάλλει τους όρους λεηλασίας της κοινωνίας και το χτύπημα των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων, ενώ ταυτόχρονα η πολιτική διαχείριση προσπαθεί να τους ξεπλύνει, αποπολιτικοποιώντας και απονοηματοδοτώντας την δίκη της ΧΑ που διεξάγεται 6 χρόνια μετά την δολοφονία του αντιφασίστα Π. Φύσσα. Στις 8/2 στη Λάρισα, επιβεβαιώνοντας την συνεργασία αφεντικών και ναζί, εργοδότης και μπράβοι προσκείμενοι στη Χρυσή Αυγή ξυλοκόπησαν τους εργάτες Σαλμάν Ατζούμ και Σαιντ Αχμέντ, όταν διεκδίκησαν τα δεδουλευμένα τους.

Την ίδια χρονική στιγμή, ο εμπαιγμός προς τον κρατούμενο Σπύρο Χριστοδούλου με την μη ικανοποίηση των αιτημάτων του για συγχώνευση ποινών όπως ορίζει ο νόμος, είναι μια ακόμη μεθόδευση, τα νήματα της οποίας κινεί το κράτος. Ο κρατούμενος αγωνιστής προχώρησε σε απεργία πείνας από 14 Ιανουαρίου διεκδικώντας το δικαίωμα που προβλέπεται από τον ίδιο τον νόμο. Η άρνηση συγχώνευσης των ποινών αποτελεί μια κρατική μεθόδευση και φανερώνει πως η εφαρμογή των νόμων γίνεται κατά το δοκούν, πως όσοι δεν υποτάσσονται, θα καταστέλλονται. Κατασκευάζεται έτσι ο εσωτερικός εχθρός για να αλέσθει στη μηχανή του κοινωνικού παραδειγματισμού: όποιος αντιστέκεται διώκεται, φυλακίζεται και φυτοζωεί στα κελιά της αστικής δημοκρατίας. Αυτή είναι η τάξη και ασφάλεια που προσφέρει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ: το καθεστώς εξαίρεσης που επιχειρεί και πετυχαίνει ως ένα βαθμό να επιβάλλει η κυβέρνηση δεν είναι παρά η συνέχιση της κρατικής θανατοπολιτικής σε κάθε κοινωνικό πεδίο.

Η υποταγή των εκμεταλλευομένων απαιτεί τη διάσπαση της κοινωνικής αλληλεγγύης και των δεσμών που συνδέουν τους καταπιεσμένους μέσω της διασποράς του φόβου και της τρομοκρατίας. Το κράτος αναδεικνύεται ως ο μόνος προστάτης μπροστά στους εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς της κοινωνίας. Στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο δήμιος και όλοι εμείς οι δεσμώτες μιας κατάστασης που βαθαίνει την εξαθλίωση. Είμαστε αλληλέγγυοι με τον αγωνιστή Σπύρο Χριστοδούλου για την ανάκτηση της ελευθερίας

του, δίνοντας συγχρόνως τον αγώνα για την μόνη πραγματική ελευθερία, που θα έρθει με την συντριβή του κόσμου της εξουσίας. Δίνουμε την ανειρήνευτη μάχη για την προάσπιση της ανθρώπινης ζωής μέσα σε μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης. Σε πείσμα του κρατικού ρεβανσισμού, πολλαπλασιάζουμε τις κοινωνικές – ταξικές αντιστάσεις μέχρι την κοινωνική επανάσταση που θα εξαλείψει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Οι εργάτες που χτυπιούνται από τα αφεντικά, οι κρατούμενοι όπως ο Σπύρος Χριστοδούλου, ο μετανάστης Ebuka, οι καταπιεσμένοι ανά τη γη, ξέρουμε καλά ότι είμαστε στην ίδια πλευρά της όχθης και είμαστε πρόθυμοι να ταράσσουμε τα ήρεμα νερά.

ΟΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΧΩΡΙΣΟΥΜΕ. ΚΑΜΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ!

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ.

ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΣΥΓΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤΡΙΤΗ 5/3 ΕΞΩ από το ΑΤ Αριστοτέλους, 18:30

ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ – ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ : ΠΕΜΠΤΗ 7/3 ΚΑΜΑΡΑ, 17.00

Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό «Μαύρο και Κόκκινο» μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

 

 

by oikologiasos at March 05, 2019 11:15 AM

March 04, 2019

ΏΣΜΩΣΗ

Λόγος ύπαρξης

[…]

Το κόστος των επιλογών να πορευθώ με αυτό τον τρόπο το ήξερα ότι θα το πληρώσω από την αρχή της πρώτης δίκης, όπως πολύ καλά ήξερα από την εφηβεία μου, που άρχισα να μετέχω στον κοινωνικό αγώνα, ότι θα έχει κόστος η αντίσταση στο σύστημα που αντίστοιχα εσείς υπερασπίζεστε. Για όσους έχουν πάρει την επιλογή να είναι επαναστάτες το κόστος σε προσωπικό επίπεδο ξέρουν ότι μπορεί να γίνει δυσβάσταχτο, αλλά αξίζει χίλιες φορές περισσότερο από μια απονευρωμένη ύπαρξη πειθαρχημένη στους κανόνες του ταξικού παιχνιδιού.

Οι αγωνιστές ζουν περήφανοι για αυτό που είναι είτε μέσα είτε έξω από την φυλακή και αυτό δεν μπορεί να το κλέψει η καταστολή όσο σκληρή κι αν είναι, παρά μόνο η απογοήτευση και η παραίτηση. Όμως όσο κι αν απογοητευτεί κανείς από την πραγματικότητα που ορθώνει εμπόδια στις προσδοκίες και το επαναστατικό όραμα, δεν μπορεί παρά να αναπτερώσει τις ελπίδες με το δίκαιο της υπόθεσης και την αναγκαιότητα για μια διαφορετική ζωή. Τα χαμόγελα των γειτόνων σου, οι αγκαλιές των συντρόφων, τα συνθήματα στους δρόμους που παραμένουν παρά τα χρόνια που ήσουν στη φυλακή, τα καθαρά βλέμματα, η αλληλεγγύη και οι ανθρώπινες σχέσεις μακριά από το θέαμα και την εξουσία επουλώνουν κάθε πληγή.

Η τιμή να ανήκεις στην παγκόσμια οικογένεια των γνωστών και άγνωστων που πολεμούν το κρατικό και ταξικό σύστημα κρατώντας αλώβητες τις αξίες τους, είναι απερίγραπτη. Και από μόνο του αυτό, αποτελεί λόγο ύπαρξης.

Κάτω το κράτος Ζήτω η Αναρχία

απόσπασμα από την πολιτική δήλωση του Αντώνη Σταμπούλου, στο εφετείο της δεύτερης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα,
04 Μαρτίου 2019
ολόκληρη η δήλωση εδώ: https://athens.indymedia.org/post/1596107/

by stelinsky at March 04, 2019 09:47 PM

Καταληψη κτηματος Πραποπουλου

Dirty Monday 11/3 @13.00 (ALL-Day)!

Σας προσκαλούμε για μια βρώμικη… Καθαρά Δευτέρα, όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι.

Μαζευόμαστε όλες και όλοι από νωρίς στο Κτήμα για συλλογική κουζίνα, ψήσιμο (ρεφενέ), μπαλίτσα 5×5 με μεικτές ομάδες, μουσικές αυτοσχέδιες και μη και άλλες εκπλήξεις, για να περάσουμε μια αξέχαστη μέρα, μακρυά από φασίστες, μικροαστούς και σεξιστικές συμπεριφορές. Αντίθετα, γλεντάμε αντιφασιστικά, αντι-ιεραρχικά και πάντα στο πλαίσιο της αντι-εμπορευματοποίησης.

Κατά τη διάρκεια, θα λειτουργήσει bar με όλα τα απαραίτητα για να απογειώσει το κέφι, τα έσοδα του οποίου θα διατεθούν για την ενίσχυση του πολιτικού ταμείου της Κατάληψης Κτήματος Πραποπούλου.

Εσύ θα λείπεις;;;

by praposquat at March 04, 2019 08:57 PM

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Περιστερίου

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

Εβδομαδιαίο πρόγραμμα Αυτοδιαχειριζόμενου στεκιού Καρδίτσας
•Τρίτη 05/03 καφενείο- βιβλιοθήκη 17:00
•Πέμπτη 07/03 καφενείο- βιβλιοθήκη 18:00
•Σάββατο 09/03 κινητή βιβλιοθήκη στο παυσιλυπο 11:30
Και το βράδυ 22:00 Psytrance/carnival party Dj Golia Gill
•Κυριακή 10/03 18:00 Διαχειριστική συνέλευση του στεκιού.

by autodiaxirizomenostekikarditsas at March 04, 2019 06:46 PM

Ταξική Αντεπίθεση

Θα ‘σαι πάντα ένα αστέρι και μια ιαχή πολέμου

Ένας χρόνος μετά από την απώλεια του φίλου και συντρόφου Χρήστου Πολίτη, Συνάντηση Κυριακή 10 Μάρτη 2019 10:00 – Μπενάκη και Κωλέττη Εξάρχεια (για να μεταβούμε συλλογικά στο Χολαργό) 11:00 – Συγκέντρωση Μνήμης στο νεκροταφείο Χολαργού 12:30 – Στο καφενείο του νεκροταφείου Η συνέχιση του αγώνα είναι η μεγαλύτερη ένδειξη σεβασμού και συντροφικότητας για έναν […]

by taksiki-antepithesi at March 04, 2019 04:08 PM

March 03, 2019

Αγρός αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος

Διασυλλογικό κείμενο αντιπληροφόρησης για τα στρατοδικεία των ολικών αρνητών στράτευσης τον Φεβρουάριο στο Ρουφ

Τα τρία στρατοδικεία ολικών αρνητών στράτευσης -Κωνσταντίνου Γουνιτσιώτη, Στράτου Μωυσή και Παύλου Χριστόπουλου- στο Ρουφ μέσα σε διάστημα μόλις 12 ημερών (6 & 18 Φεβρουαρίου) εντάσσονται στο πλαίσιο μίας ευρύτερης συστημικής όξυνσης των εθνικών ιδεωδών και του μιλιταρισμού. Ο λόγος, οι δράσεις και η συλλογική στάση όσων αρνούνται τόσο τον πολιτισμό της αρβύλας όσο και τη στρατιωτική καταστολή, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της αλληλεγγύης μεταξύ των καταπιεσμένων, των κοινωνικών αντιστάσεων, της ανυπακοής ενάντια σε κράτη, αφεντικά, πατριαρχία και όλα τα ιδεολογήματά τους. Στο πλαίσιο αυτό άλλωστε, οι τρεις διωκόμενοι ολικοί αρνητές στράτευσης τοποθετήθηκαν από κοινού δημόσια με συλλογικό κείμενο εν όψει των στρατοδικείων τους, ενώ με συλλογικές αποφάσεις επιλέχθηκε οι τρεις υποθέσεις να ενοποιηθούν καθώς -πέραν της αμφισβήτησης του θλιβερού θιάσου των στρατοδικών- όπως διατυπώθηκε εκ των προτέρων δημόσια από τους διωκόμενους: «δεν θεωρούμε τις διώξεις μας «εξατομικευμένες» (όπως ορίζει το δίκαιο), αλλά ως μια ενιαία κατασταλτική κίνηση από την πλευρά του κράτους και του στρατού και ενιαία τις αντιμετωπίζουμε. Δεν υπάρχουν τρεις διώξεις. Η δίωξη είναι μία και είναι διαρκής και απευθύνεται σε όλους και όλες που δεν θέλουν να χωρέσουν στην γαλανόλευκη κανονικότητα και τον χακί εκβιασμό της.»

Το πρωί της Τετάρτης 6 Φεβρουαρίου στο στρατοδικείο Ρουφ (ημέρα εκδίκασης της ανυποταξίας των δύο εκ των τριών ολικών αρνητών στράτευσης), έπειτα από μία σειρά εκδηλώσεων και κινήσεων αλληλεγγύης και αντιπληροφόρησης στο κέντρο και τις γειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά (12345678910), πραγματοποιήθηκε πορεία από το μετρό του Κεραμεικού και συγκέντρωση αλληλεγγύης στους ολικούς αρνητές στράτευσης, η οποία πλαισιώθηκε από περίπου 100 συντρόφους/ισσες που βρίσκονταν στην είσοδο, αλλά και εντός του στρατοδικείου. Σε μία γεμάτη από αλληλέγγυους/ες αίθουσα του στρατοδικείου, η συλλογική στάση των 3 διωκόμενων συντρόφων αμφισβήτησε έμπρακτα τόσο την στρατιωτική καταστολή όσο και τους ρόλους των «μαρτύρων» και των «κατηγορουμένων». Με συλλογικές και αλληλοσυμπληρούμενες πολιτικές τοποθετήσεις -αντί «μαρτυρικών καταθέσεων» και «απολογιών»- κατά την εκδίκαση της πρώτης υπόθεσης αποδόμησαν τα εθνικά/πατριαρχικά ιδεολογήματα, τον ρόλο και τη φύση του στρατού και του μιλιταρισμού ενάντια στους «από κάτω» και τις κοινωνικές αντιστάσεις, ανέδειξαν τα πραγματικά διακυβεύματα της στρατιωτικής καταστολής τόσο διαχρονικά όσο και στην τρέχουσα περίοδο της όξυνσης των πολεμικών λόγων και διεργασιών, αρνήθηκαν την εξατομίκευση των συνεχών πολιτικών διώξεων ολικών αρνητών στράτευσης ενοποιώντας με τη συλλογική παρουσία τους τις τρεις υποθέσεις τους σε μία. Στο τέλος της τελευταίας τοποθέτησης και πριν ξεκινήσει η αγόρευση της στρατιωτικής εισαγγελέα, οι τρεις διωκόμενοι ολικοί αρνητές μαζί με τον αλληλέγγυο κόσμο αποχωρήσαμε συλλογικά από το στρατοδικείο φωνάζοντας αντιμιλιταριστικά συνθήματα και πραγματοποιήσαμε ξανά πορεία αλληλεγγύης, καταλήγοντας στο μετρό του Κεραμεικού. Αρνηθήκαμε να παρακολουθήσουμε τη συνέχιση μιας κακοστημένης θεατρικής παράστασης που θα κατέληγε σε προαποφασισμένη καταδίκη, καθώς και τη «νέα» διαδικασία θεσμικής παρωδίας που θα ακολουθούσε αμέσως μετά για το δεύτερο στρατοδικείο, στο οποίο θα δικαζόταν ως «κατηγορούμενος» ο ένας από τους δύο «μάρτυρες».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η συλλογική παρουσία στο στρατοδικείο όχι μόνο έθεσε τους όρους της πολιτικής αντιπαράθεσης με τις ιεροτελεστίες και τα θέσφατα του στρατοδικείου, αλλά απέτρεψε επίσης μία νέα κατασταλτική μεθόδευση της τελευταίας περιόδου της αριστερής διακυβέρνησης (όπως συνέβη πρόσφατα σε αντίστοιχες υποθέσεις συντρόφων στη Θεσσαλονίκη), κατά την οποία οι διωκόμενοι ολικοί αρνητές συλλαμβάνονται επί τόπου στην ίδια τους τη δίκη προκειμένου να ασκηθεί εκ νέου δίωξη για την αμέσως επόμενη «περίοδο ανυποταξίας» από αυτήν που εκδικάζεται και κατ’ επέκταση την επιβολή νέου προστίμου 6 χιλιάδων ευρώ. Αυτός ο νέος κατασταλτικός πειραματισμός αποτυπώνει ξεκάθαρα την εκδικητικότητα και τον πολιτικό σχεδιασμό του στρατιωτικού μηχανισμού για συνεχείς και επαναλαμβανόμενες διώξεις απέναντι σε όσους αρνούνται να τον υπηρετήσουν (όπως συνέβαινε στο πρόσφατο παρελθόν με τα συνεχή εντάλματα σύλληψης και τα αυτόφωρα σε ολικούς αρνητές στράτευσης για το πλημμεληματικό κατά τα άλλα «αδίκημα» της ανυποταξίας). Ωστόσο, η σύλληψη ενός εκ των δύο «κατηγορουμένων» που εξ αρχής μεθοδευόταν «διακριτικά» μέσω νευμάτων μεταξύ στρατιωτικής εισαγγελέα και αστυνομίας, εν τέλει δεν εκτελέστηκε λόγω των απρόβλεπτων μεταβλητών που έθετε η συλλογική παρουσία των αλληλέγγυων. Έτσι, αμέσως μετά τη συλλογική αποχώρηση ολικών αρνητών και αλληλέγγυων, στρατοδίκες και μπάτσοι επιδόθηκαν σε έναν δημόσιο κωμικοτραγικό διάλογο αναζήτησης ευθυνών για την αποτυχία τους. Η έδρα του στρατοδικείου συνέχισε το θλιβερό μακιαβελικό της μονόπρακτο σε μία σχεδόν άδεια αίθουσα, καταδικάζοντας τους ολικούς αρνητές στράτευσης Κωνσταντίνο Γουνιτσιώτη και Στράτο Μωυσή σε ποινές 12 και 18 μηνών αντίστοιχα, με 3ετή αναστολή.

Με δεδομένη την ξεκάθαρη, συνολική και συλλογική τοποθέτηση των τριών διωκόμενων ολικών αρνητών στράτευσης στις 6 Φεβρουαρίου ενάντια στον στρατιωτικό μηχανισμό, την καταστολή και τις επαναλαμβανόμενες διώξεις, το διακύβευμα της 18ης Φεβρουαρίου (ημέρα εκδίκασης της ανυποταξίας του τρίτου ολικού αρνητή στράτευσης) πέρασε από την αλληλεγγύη στους διωκόμενους ολικούς αρνητές στράτευσης στον αντιμιλιταρισμό των αντιστεκόμενων και πέρα από τα στενά όρια της άρνησης της υποχρεωτικής θητείας, κάτι που αποτέλεσε άλλωστε και βασικό σημείο της τοποθέτησης των τριών συντρόφων στο προηγούμενο στρατοδικείο (κινήσεις που έγιναν ενόψει του στρατοδικείου της 18ης Φλεβάρη: 1234). Με συλλογικούς όρους, οι τρεις διωκόμενοι σύντροφοι αρνήθηκαν συνειδητά να νομιμοποιήσουν με την παρουσία τους μία εκ των πραγμάτων καταγέλαστη διαδικασία, ακόμα και για τους λάτρεις του νόμου και της τάξης. Δεκάδες αλληλέγγυοι/ες βρέθηκαν ξανά μέσα και έξω από την αίθουσα. Τον λόγο αυτή τη φορά ενάντια στον μιλιταρισμό, τον εθνικισμό και τη στρατιωτική καταστολή πήραν δύο συντρόφισσες, οι οποίες ανέδειξαν επιπλέον τον κομβικό ρόλο του στρατού στις πατριαρχικές σχέσεις, την αντρική κυριαρχία, τη σεξιστική βία και τις έμφυλες διακρίσεις, ξεκαθάρισαν ότι η ολική άρνηση στράτευσης είναι κομμάτι της ευρύτερης άρνησης της πατριαρχίας και του αγώνα ενάντια στους έμφυλους διαχωρισμούς. Οι συντρόφισσες, ως ολικές αρνήτριες στράτευσης, δήλωσαν ότι αρνούνται όχι μόνο να υπακούσουν στις διαταγές και τους εκβιασμούς της «υποχρεωτικής θητείας» -όποτε κι αν αυτό ζητιόταν ή ζητηθεί- αλλά και να δεχτούν τη δήθεν κανονικότητα του μιλιταρισμού που, εκτός των τειχών της δύσης, βυθίζει ολόκληρους πληθυσμούς στα σκοτάδια των πολέμων και των εθνοκαθάρσεων και εντός των τειχών των σύγχρονων μητροπόλεων εθίζει στο φόβο και την υποταγή στην κρατική βία, φωλιάζοντας σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας και των κοινωνικών σχέσεων. Όπως έκαναν και οι τρεις διωκόμενοι ολικοί αρνητές στράτευσης στις 6 Φλεβάρη, αρνήθηκαν να νομιμοποιήσουν τόσο το στρατοδικείο όσο και τον στρατιωτικό μηχανισμό συνολικά, αντιστρέφοντας τους ρόλους «κοινού» και «έδρας», «κατηγορούμενου» και «κατήγορου» και βάλλοντας ενάντια στους φυσικούς φορείς όλων των μεθοδεύσεων καταστολής που έχουν εφεύρει στρατολογίες και στρατοδίκες εδώ και σχεδόν 30 χρόνια, από την εμφάνιση των πρώτων αναρχικών ολικών αρνητών στράτευσης. Φυσικά, χωρίς καμιά έκπληξη από πλευράς μας, η έδρα καταδίκασε τον ολικό αρνητή στράτευσης Παύλο Χριστόπουλο με 18 μήνες φυλάκισης με 3ετή αναστολή ξεπερνώντας τα όρια της εκδικητικότητας, όπως και στις δύο προηγούμενες υποθέσεις, αφού το ανώτατο όριο της ποινής είναι 24 μήνες.

Τα στρατοδικεία των τριών συντρόφων δεν αποτέλεσαν κάποιου είδους κορύφωση, αλλά μια ακόμα στιγμή για τη διάχυση κοινωνικά αντιμιλιταριστικού λόγου και δράσεων πάνω στα διακυβεύματα της περιόδου, για τη συλλογικοποίηση των αρνήσεων και της στάσης των διωκόμενων στο στρατοδικείο ενάντια σε κράτη, έθνη, στρατούς και πατριαρχία, ενάντια στον πολιτισμό των στρατοπέδων και των διαταγών, για έναν κόσμο ελευθερίας και αλληλεγγύης. Συγχρόνως, ανέδειξαν ότι οι συλλογικοί αγώνες μπορούν να μετατρέψουν το πλέον στημένο και κακόγουστο θεσμικό θέατρο σε ανοιχτό πεδίο αντιπαράθεσης. Σε μία εποχή όπου τα εθνικά ιδεώδη, ο μιλιταρισμός και η πολεμική διαδικασία αναδύονται για να διαχωρίσουν και να επιτεθούν στους «από κάτω» μέσω εθνικοπατριωτικών ιδεολογημάτων αριστερής και δεξιάς προέλευσης, η αλληλεγγύη και οι ακηδεμόνευτοι αγώνες θα ανοίγουν ρωγμές στους σχεδιασμούς της εξουσίας και τον πόλεμο των κυρίαρχων.

Η επόμενη πράξη θα λάβει χώρα στον ίδιο χώρο παραστάσεων, γνωστό και ως στρατοδικείο ΡΟΥΦ, την Τετάρτη 13 Μάρτη, όπου και εκδικάζεται η υπόθεση του ολικού αρνητή στράτευσης Μπάμπη Τσιλιανίδη, για δύο διαφορετικές περιόδους ανυποταξίας.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ, ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΑΝΤΑΡΟΣ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ
ΟΛΙΚΗ ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ, ΤΑ ΕΘΝΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΟΥΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΟΛΙΚΟ ΑΡΝΗΤΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΜΠΑΜΠΗ ΤΣΙΛΙΑΝΙΔΗ, ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ ΡΟΥΦ, 13/3, 9π.μ.

Πρωτοβουλία για την ολική άρνηση στράτευσης(Αθήνα)
Αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος, Αγρός(Πάρκο Τρίτση)
Χώρος ραδιουργίας και ανατροπής, Θερσίτης(Ίλιον)
Κατάληψη Σινιάλο (Αιγάλεω)
Αυτοοργανωμένος χώρος έκφρασης, αλληλεγγύης και σύγκρουσης, Πάροδος (Νίκαια)
Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης, Ρεσάλτο (Κερατσίνι)
Αναρχικές/οί από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας και τον Πειραιά

by agros at March 03, 2019 09:37 PM

March 02, 2019

Κοντροσόλ

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

Αλληλεγγύη στο Σ.Χριστοδούλου – Καρδίτσα

 Αναρχικοί/Αναρχικές 

 

Αναγραφή συνθημάτων στα δικαστήρια της πόλης    της Καρδίτσας  ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στον  απεργό     πείνας  από τις 14/1/19 Σπύρο Χριστοδούλου,απαιτώντας να         εφαρμοστούν τα άρθρα που προβλέπουν την συγχώνευση των ποινών του.

ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ!

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ Σ.ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ!!

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΘΕ ΦΥΛΑΚΗΣ…

by autodiaxirizomenostekikarditsas at March 02, 2019 02:17 PM

To παρκινγκ τους, παρκο μας

Κυριακή 3 Μαρτίου 2019, ώρα 11:30, αποκριάτικη γιορτή στην παιδική χαρά του Πάρκου

Προτελευταία Κυριακή Αποκριάς, αποκριάτικη γιορτούλα στην παιδική χαρά του Πάρκου Ναυαρίνου. Μουσική, ζωγραφική, χορός, κατασκευή χαρταετού, face painting, βιωματικά εργαστήρια και άλλα πολλά. Σας περιμένουμε!

by parko9 at March 02, 2019 07:10 AM

March 01, 2019

In Omnia Paratus

Αλληλεγγύη στους εξεγερμένους των γαλλικών πόλεων

Την Τρίτη 26/2 σύντροφοι και συντρόφισσες παρεμβήκαμε στα κεντρικά γραφεία της ΑΧΑ, γαλλικής πολυεθνικής ασφαλιστικής και χρηματιστηριακής εταιρείας, στην οδό Μιχαλακοπούλου στην Αθήνα. Γράφτηκαν συνθήματα αλληλεγγύης, πετάχτηκαν τρικάκια και μοιράστηκαν κείμενα στο εσωτερικό του κτιρίου και στους περαστικούς. Η παρέμβασή μας αποτελεί μια έμπρακτη απόκριση στο διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης των εξεγερμένων από διάφορες πόλεις της …

by inomniaparatus at March 01, 2019 11:54 AM

Αυτοοργανωμένος Α.Σ Ασπαλαθος

Χειρονομία Αντιεξουσιαστική Κίνηση

ΤΟ ΝΟΜΙΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ

Την Τρίτη 05/03 δικάζεται στα Γιάννενα η Έφεση της Δ.Κ., καθαρίστριας που καταδικάστηκε πρωτόδικα σε οκτώ χρόνια κάθειρξη για πλαστογράφηση του απολυτηρίου Δημοτικού της. Η εν λόγω γυναίκα, μητέρα 13 παιδιών, άλλαξε κατά ένα χρόνο την ημερομηνία αποφοίτησής της από το σχολείο, προκειμένου να μπορέσει να αναζητήσει δουλειά στο Δημόσιο, πράγμα που κατάφερε αποκτώντας μια θέση στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Η πρωτόδικη απόφαση εκδόθηκε ερήμην της, καθώς το δικαστήριο δεν έκανε δεκτό το αίτημα για αναβολή λόγω προβλημάτων υγείας.

Η υπόθεση αυτή μας θυμίζει την αντίστοιχη ιστορία της καθαρίστριας από το Βόλο, η οποία εν τέλει, πριν από κάποιους μήνες οδηγήθηκε στη φυλακή, με 10ετή ποινή, επειδή πλαστογράφησε το απολυτήριο Δημοτικού της για να μπορέσει να βρει δουλειά και να στηρίξει οικονομικά τα δυο παιδιά της και τον σύζυγό της που πάσχει από 67% αναπηρία.

Δύο γυναίκες, με παρόμοιες ιστορίες, κατηγορούνται για κατάχρηση δημοσίου χρήματος. Χρήμα το οποίο επί χρόνια εργάζονταν για να βγάλουν. Σε μια χώρα στην οποία τα οικονομιά σκάνδαλα ξεπετάγονται σαν μαργαρίτες την άνοιξη (πάνω από 400 σκάνδαλα μέσα σε μια πενταετία) και οι υπόλογοι αυτών κυκλοφορούν ανενόχλητοι ή πέφτουν στα μαλακά, έρχεται το δικαστικό σύστημα να εκτονώσει όλη τη «νομιμοφροσύνη» του πάνω στους φτωχούς και τους αδικημένους. Κάπως πρέπει να αποδείξουν κι αυτοί ότι ασκούν με διαφάνεια και ακεραιότητα το «λειτούργημά» τους, υπακούοντας τυφλά το γράμμα του νόμου!

Η αστική δικαιοσύνη υπηρετεί αυτό ακριβώς το σύστημα που στέρει από τους ανθρώπους τις ίσες δυνατότητες στη μόρφωση, την εργασία και τη ζωή. Και μετά έρχεται και τους τιμωρεί γι’αυτό. Για εμάς, ένα σύστημα που λειτουργεί με γνώμονα την κατάσταση εξαίρεσης (Ηριάννα-Περικλής, Φύσσας, Γρηγορόπουλος κλπ), που κρίνει την εργασία ως έγκλημα και πατάει κάτω όποιον εναντιώνεται σε αυτό, μας αποδεικνύει περίτρανα πως, όχι μόνο το νόμιμο δεν είναι και ηθικό, αλλά πως το νόμιμο υπάρχει για να διασφαλίζει το ρόλο των εξουσιαστών επί των εξουσιαζομένων.

Την Τρίτη 05/03, λοιπόν, από τις 9:00, να είμαστε όλοι έξω από τα Δικαστήρια.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ Δ.Κ.
….
….
ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑ – ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

by xeironomia at March 01, 2019 09:56 AM

February 28, 2019

Αντίβαρο - Αυτοοργανωμένος εργατικός-κοινωνικός χώρος

2-3-2019 Πάρτυ Carnival οικονομικής ενίσχυσης

Σάββατο  2-3-2019 από τις 21:00 στο                                             Η εκδήλωση στο fb

by eliza at February 28, 2019 06:48 PM

Ταξική Αντεπίθεση

Κάλεσμα σε Συζήτηση-Ενημέρωση με αφορμή τα 70 χρόνια ΝΑΤΟ: Τεταρτη 6/3 19:00, Πολυτεχνείο (Κτίριο Γκίνη).

Στα πλαίσια του καλέσματος για μία αντιεθνικιστική-αντιμιλιταριστική/ αντιπολεμική/ αντινατοϊκή καμπάνια δράσεων όπως κατατέθηκε από τη συλλογικότητα “πέλοτο” από την Ξάνθη και τη “συλλογικότητα αναρχικών από τα ανατολικά” από τη Θεσσαλονίκη με αφορμή τη συμπλήρωση 70 χρόνων από την ίδρυση του ΝΑΤΟ, καλούμε σε Συζήτηση-Ενημερωση συλλογικότητες, ομάδες, συντρόφους και συντρόφισσες, την Τεταρτη 6 Μαρτίου, 19:00, στο Πολυτεχνείο […]

by taksiki-antepithesi at February 28, 2019 05:02 PM

Κάλεσμα για τη διοργάνωση δράσεων αλληλεγγύης στον πολιτικό κρατούμενο Δημήτρη Κουφοντίνα: Τρίτη 5/3 19:00 EMΠ

ΑΜΕΣΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ Δ.ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΡΑΣΕΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ Είπαν: Μια λέξη φτάνει να κερδίσετε τη λευτεριά. Μια λέξη μόνο. Όλη η ζωή σας κρέμεται από αυτή τη λέξη. Τη λέξη δεν την είπανε. Στη φυλακή κυλήσανε τα χρόνια τους. Χρόνια και χρόνια. Μια ολάκερη ζωή. Χωρίς να νιώσουνε της μοναξιάς […]

by taksiki-antepithesi at February 28, 2019 04:52 PM

Μπερντές

Ταξική Αντεπίθεση

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ 9 ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ: Δίκη (3η δικάσιμος) ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/3 φυλακές Κορυδαλλού 9πμ

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 9 ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΟ-ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ (ΟΜΑΔΑ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ)

by taksiki-antepithesi at February 28, 2019 10:27 AM

February 27, 2019

Συντονισμός ατόμων και συλλογικοτήτων ενάντια στα κέντρα κράτησης

Αλληλεγγύη στην Κατάληψη “Αsilo” – Τορίνο

Στις 7 του Φλεβάρη η Ιταλική αστυνομία εισέβαλε και εκκένωσε την κατάληψη “Asilo” και μετά από πολιορκία 36 ωρών κατάφερε να συλλάβει 6 συντρόφ*ς με κατηγορίες βασισμένες στον αντιτρομοκρατικό νόμο.

Ακολούθησαν πορείες και παρεμβάσεις στην πόλη με την συμμετοχή 100άδων αλληλέγγυων στην κατάληψη. Οι αντιδράσεις είναι τόσο έντονες ώστε το Κράτος αναγκάστηκε να καταφύγει σε μεθόδους, όπως έλεγχος ταυτοτήτων και απαγόρευση εισόδου σε μη κατοίκους σε όλη την περιοχή, εισβολή ΜΑΤ σε λεωφορεία για την παρεμπόδιση διαδηλωτών και φυσικά δεκάδες συλλήψεις με βαριές κατηγορίες.

Ανάμεσα στον πολύμορφο αγώνα των συντρόφων από το “Αsilo”, στα πάνω από 20 χρόνια λειτουργίας του χώρου, εμείς ως Σ.Σ.Α.Ε.Κ.Κ. θα θέλαμε κατ’ αρχήν να σταθούμε στους αγώνες αλληλεγγύης προς του μετανάστες και ενάντια στο τοπικό Κέντρο Κράτησης του Τορίνο (C.I.E.). Εμπόδιο στο σχεδιασμό του κράτους για αορατοποίηση των κρατούμενων αποτελούν οι μηνιαίες παρεμβάσεις των συντρόφων έξω από το C.I.E., η δημιουργία δικτύων επικοινωνίας με του έγκλειστους και οι δράσεις άμεσης αλληλεγγύης, όπως η φιλοξενία και στεγαστικές καταλήψεις σε όσους δραπετεύουν ή αποφυλακίζονται. Ο αγώνας αυτός έβαλε την κατάληψη στο στόχαστρο του φασίστα υπουργού εσωτερικών Salvini (με αρμοδιότητες ελέγχου της αστυνομίας), εκλεγμένο με ρατσιστικό/ αντιμεταναστευτικό λόγο.

Αναζητώντας τις υπόλοιπες αιτίες τις εκκένωσης, καταλήγουμε για άλλη μια φορά στην στενή συνεργασία κεφαλαίου – φασιστών. Δίπλα στον Salvini, η πολυεθνική του καφέ LAVAZZA (στην Ελλάδα πλουτίζει μέσω της COCA-COLA-Tρια Έψιλον), θέλει τον έλεγχο και την εξαγορά της περιοχής, καθώς εκεί θέλει να δημιουργήσει το θεματικό – τουριστικό της πάρκο. Η εκμετάλλευση της περιοχής είναι μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου του δήμου του Τορίνο και πολυεθνικών (το οποίο οι σύντροφ* του «Αsilo” εμποδίζουν ενεργά) για την «ανάπλαση» των εργατικών προαστίων της βιομηχανικής πόλης. Το σχέδιο αυτό έχει ήδη επιφέρει περαιτέρω εξαθλίωση και απομάκρυνση από την πόλη των φτωχότερων εργατικών στρωμάτων (ντόπιων και ξένων μεταναστών). Για αυτό και το κεντρικό σύνθημα της πορείας αλληλεγγύης στην κατάληψη ήταν:
«ΚΑΝΟΥΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΑΝΑΠΛΑΣΗ – ΑΝΤΙΣΚΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ»

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ASILO
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ
ΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ – ΜΑΖΙ ΘΑ ΚΑΤΑΣΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ

Συνοτινισμός συλλογικοτήτων και ατόμων ενάντια στα κέντρα κράτησης

by ssaekk at February 27, 2019 06:11 PM

Συνέλευση Αναρχικών για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση

Ενάντια στις συμφωνίες Ελληνικού και Ισραηλινού Κράτους που νομιμοποιούν την κατοχή των Παλαιστινιακών εδαφών

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

Στις αρχές Αυγούστου του 2017 υπογράφηκε υπόμνημα συνεργασίας ανάμεσα στις Σταθερές Συγκοινωνίες (ΣΤΑ.ΣΥ Α.Ε) και το Ισραηλινό κράτος που αφορά την συμμετοχή της εν λόγω εταιρείας σε κοινοπρακτικό σχήμα το οποίο θα διεκδικήσει τη χρηματοδότηση, τη κατασκευή, τη λειτουργία και την συντήρηση της “Green line” Light Rail Track (ελαφρύ μετρό) για την πόλη της Ιερουσαλήμ. Ένα χρόνο μετά, όταν προκρίθηκε η δεύτερη φάση του διαγωνισμού , εντάχθηκε στο σχέδιο και η κατασκευαστική εταιρεία ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ , η οποία θα αναλάβει και το κατασκευαστικό αντικείμενο του έργου ενώ η ΣΤΑΣΥ ΑΕ θα αναλάβει την λειτουργία και την συντήρηση του έργου, για εκτιμώμενη διάρκεια εκμετάλλευσης 15-20 χρόνια.

Το παραπάνω συγκοινωνιακό έργο ξεκινάει και τελειώνει πέρα από την Δυτική όχθη, δηλαδή την γεωγραφική ζώνη της Παλαιστίνης, της οποίας μεγάλο κομμάτι έχει καταληφθεί και προσαρτηθεί βίαια από το Ισραηλινό κράτος. Το ελληνικό κράτος και τα ντόπια αφεντικά δεν συμμετέχει σε ένα απλό καταστευαστικό έργο αλλά συμβάλει, μέσω της συνεργασίας του με το Ισραηλινό καθεστώς, στην νομιμοποίηση και επέκταση των Ισραηλινών επικοισμών στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και τον διωγμό των Παλαιστίνιων από τα εδάφη τους. Αποτελεί μια ακόμη απόδειξη της στήριξης της ελληνικής οικονομικής και πολιτικής ελίτ σε ένα ολοκληρωτικό πόλεμο που διεξάγει το κράτος του Ισραήλ απέναντι στους Παλαιστίνιους τα τελευταία 70 χρόνια.

ΝΙΚΗ ΣΤΗ ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Απέναντι στην απροκάλυπτη φασιστική και ολοκληρωτική πολιτική του κράτους του Ισραήλ και των συμμάχων του, η οποία στοχεύει στην εκδίωξη των Παλαιστινίων από τα εδάφη τους και στην καθύποταξή τους, στέκεται η ανυποχώρήτη , μαχητική και με τεράστια αυταπάρνηση αντιστάση του Παλαιστινικού Λαού.

Απέναντι στον πόλεμο και τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό μόνη ελπίδα είναι η διεθνιστική αλληλεγγύη μεταξύ των λαών , η οργανωμένη αντεπίθεση των από τα κάτω και η ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού για την δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, ελευθερίας και δικαιοσύνης.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Στηρίζουμε τη συγκέντρωση έξω από τα διοικητικά γραφεία της ΣΤΑ.ΣΥ. Α.Ε. Αθηνάς 67, την Πέμπτη 28/2 12:00 που καλεί η πρωτοβουλία εργαζομένων στις συγκοινωνίες “Ταξικό Μέτωπο”

Συνέλευση Αναρχικών Για Την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση

by saktx at February 27, 2019 12:58 PM

Αναρχική Ομάδα Μπαρούτι

Δύναμη στο Σπ. Χριστοδούλου

Αναρτήθηκε πανό έξω απο το ελευθεριακό στέκι Βέροιας

by baruti at February 27, 2019 12:55 PM

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Περιστερίου

ΓΛΕΝΤΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ για τα δικαστικα έξοδα των απολυμένων από τα καταστήματα Metropolis

ΓΛΕΝΤΙ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
για τα δικαστικα έξοδα των απολυμένων από τα  καταστήματα Metropolis
με τους Juras in Punk

 

Σάββατο 2 Μαρτίου
από τις 9μμ στο χώρο της Ανοιχτής Λαϊκής Συνέλευσης Περιστερίου

Συνεχίζουμε τον αγώνα μας μέχρι την τελική δικαίωση

Συνέλευση απολυμένων από τα καταστήματα Metropolis
ergazomenoimetropolis.blogspot.com

by sineleusiperisteri at February 27, 2019 05:40 AM

February 26, 2019

Καταληψη κτηματος Πραποπουλου

Κυριακή 3/3 @15.00 Πολιτικό Καφενείο ΠΡΟΒΟΛΗ «ΠΩΣ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ»

 

Σας περιμένουμε την Κυριακή 3 Μαρτίου στις 15.00 για το καθιερωμένο πολιτικό καφενείο κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα και για την προβολή του ντοκιμαντέρ «Πώς το Καταλάβαμε».

«Το βίντεο «πως το καταλάβαμε» , δημιουργήθηκε και ολοκληρώθηκε από τη villa amalias σε δύο φάσεις, το 2007 και το Μάρτιο του 2009. Αποτελεί ένα σύντομο ιστορικό και αναφορά καταλήψεων, αλλά και μια αφήγηση της πρακτικής και της θέσης της κατάληψης μέσα στο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι. Το βίντεο στηρίχτηκε στο αρχείο της villa amalias, σε αρχεία συντρόφων/ισσών και φίλων, στην προσωπική μας γνώση των γεγονότων, καθώς και αυτής ανθρώπων που έζησαν και λειτούργησαν στις καταλήψεις. Προφανώς δεν ήταν δυνατόν να γίνει αυτό με όλους τους/τις καταληψίες. Το αποτέλεσμα συνεπώς μπορεί να είναι ελλιπές. Σε κάθε περίπτωση όμως το θεωρούμε χρήσιμο και με αναμφισβήτητα καλή πρόθεση. Ευχαριστούμε όλους όσοι μας διέθεσαν το αρχείο, το χρόνο και την εμπιστοσύνη τους και όσους μας βοήθησαν με τον τρόπο τους… Σε όσους/ες «έφυγαν» σε όσους/ες είναι… και σε όσους/ες θα έρθουν. «Η κατάρα του ανικανοποίητου μας οδηγεί στη μεγαλύτερη αναζήτηση»

by praposquat at February 26, 2019 04:44 PM

κατάληψη Παπουτσάδικο

Υπόγειος Ήχος: Σάββατο 16 Μάρτη – Καλωσήρθες στη ζούγκλα Hip Hop Live

Σάββατο 16 Μάρτη – Καλωσήρθες στη ζούγκλα – Ηip Hop Live*
Παρουσίαση δίσκων των TNT (Rationalistas-Ορθολογιστές) & Ήρωας – Hrwas
@Fata Morgana και @Να τα λέμε και αυτά. Μαζί μας και η Mi55t και στα decks o Dj Gzas.
Στη κατάληψη Παπουτσάδικο – Δυτικά της μητρόπολης

by papoutsadiko at February 26, 2019 04:24 PM

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ στα ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Βιβλιοπαρουσίαση: ΜΑΗΣ 1968:Ρωγμή από το μέλλον

Βιβλιοπαρουσίαση του «Μάης 1968: Ρωγμή  από το μέλλον» , με ομιλητή τον συγγραφέα του, Βασίλη Μηνακάκη. Στον Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Χώρο Ιωαννίνων, 2 Μαρτίου στις 20.00.

by Self-Managed Social Center at February 26, 2019 04:01 PM

Καταληψη κτηματος Πραποπουλου

Σάββατο 2/3 @22:00 Πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης, για τα ιατρικά έξοδα συντρόφου. #for_an_intersectional_approach

Σας προσκαλουμε στο παρτυ που διοργανώνουμε το Σαββατο 2/3 στην κατάληψη Πραποπούλου για οικονομική ενίσχυση στα ιατρικά έξοδα συντρόφου. Μην ξεγελαστείτε από το disco-κηλη καθώς είναι θεματικό ιατρικό λογοπαίγνιο αλλά δεν αντικατοπτρίζει την μουσική που θα παίξει.
Στο flyer θα βρείτε τις υπόλοιπες πληροφορίες.

Σας περιμένουμε

Συντροοφικά
for an intersectional approach

by praposquat at February 26, 2019 01:05 PM

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Ανοιχτή Συνάντηση/συζήτηση Πρωτοβουλίας Εργαζομένων σε ΜΚΟ στα Γιάννενα και μελών του ΣΒΕΜΚΟ Σάββατο 2/3/2019

Σας καλούμε σε ανοιχτή συνάντηση και συζήτηση που θα γίνει το Σάββατο 02/03/2019, στις 15:00μμ στον Α.Κοι.Χ.Ι, στην πλατεία Νεομάρτυρα Ιωάννη 5 (απέναντι από το δημοτικό ωδείο),με εργαζόμενες/ους σε ΜΚΟ στα Γιάννενα και μέλη του ΣΒΕΜΚΟ.   Πρωτοβουλία Εργαζομένων σε ΜΚΟ στα Γιάννενα και Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις Μ.Κ.Ο. – Σ.Β.Ε.Μ.Κ.Ο

by svemko at February 26, 2019 12:36 PM

ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα

February 25, 2019

Κατάληψη Δ56

7/3 καφενείο οικ. ενίσχυσης ολικού αρνητή

7/3 | 21:00 – 02:00 καφενείο οικ. ενίσχυσης στον ολικό αρνητή στράτευσης Μπάμπη Τσιλιανίδη που δικάζεται στις 13 Μάρτη στο στρατοδικείο του Ρουφ στην: Κατάληψη Δερβενίων 56 από: ομάδα αρνήτρια

by commongrounds at February 25, 2019 11:48 PM

ATHENS ANTIFA LEAGUE

2η αγωνιστική – Γέρακας

Αντιφασισμός και μπαλίτσα στο Γέρακα Η 2η αγωνιστική του Antifa League Athens θα λάβει χώρα στο Γέρακα και πιο συγκεκριμένα στην κεντρική πλατεία του Γέρακα. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία. Από τα πρώτα περσινά συλλαλητήρια και καθ’όλη τη διάρκεια … Continue reading

by Antifa League Athens at February 25, 2019 11:15 PM