Espiv.net

January 22, 2018

Κατάληψη Δ56

January 21, 2018

Άρφα σε κύκλο

Πατρίδα μας όλη ή Γη, Σημαία μας ή Ελευθερια.

Ο διεθνισμός, προτάσσει την Αλληλεγγύη των προλετάριων και των καταπιεσμένων ενάντια σε αυτούς που μας εκμεταλλεύονται και καταστρέφουν τις ζωές μας.

Θα είμαστε ενάντια σε εθνικισμό, σε εξουσία και σε ιεραρχία, μέχρι την κοινωνική απελευθέρωση και την ταξική ισότητα.

 

Κανένα έθνος δε μας ενώνει.

Όχι σε τάξεις, έθνη, φυλές.

Πόλεμος ενάντια στον πατριωτισμό. Κατάργηση των συνόρων, συναδέλφωση όλων των λαών.

Κατάργηση όλων των εθνών/κρατών.

Υψώνουμε Μαύρη Σημαία σε αυτούς πού καταπατούν την Ελευθερια μας σε αυτούς πού προσπαθούν να μας βάλουν μέσα στα σύνορα τους.

Πατρίδα μας όλη ή Γη, Σημαία μας ή Ελευθερια.

 

 

by arfasekuklo at January 21, 2018 05:23 PM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΓΕΝΝΟΥΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΙ

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΓΕΝΝΟΥΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΙ

Ενάντια σε κάθε κυρίαρχη αφήγηση που αναζητά εθνικά σύμβολα και βασιλιάδες, διεκδικεί ονόματα και γενέτειρες αυτοκρατόρων, που ερμηνεύει το παρελθόν κατά το δοκούν και ψάχνει συνέχειες και γραμμικότητες, που πετυχαίνει την εθνική ομοιογένεια με εκκαθαρίσεις και διωγμούς και καταστρέφει από τον αστικό ιστό οτιδήποτε θυμίζει το διαφορετικό, που αποκρύπτει τις ιστορίες όλων όσων δεν χωράνε και όλων όσων αγωνίζονται.
Ενάντια σε κάθε κυρίαρχη αφήγηση που επιχειρεί να αποδώσει μια υλική υπόσταση στο έθνος-κράτος μέσα από μια διαδικασία φυσικοποίησης, μια διαδικασία που οι εθνικές αλήθειες γίνονται αντικειμενικές, φύσει δεδομένες, πραγματικές και αδιαμφισβήτητες και μετασχηματίζει τη συγκυρία σε πεπρωμένο και το παρόν σε αιωνιότητα.
Επιχειρούμε να οικειοποιηθούμε την ιστορική μνήμη, ενάντια στις εθνικές αφηγήσεις, ενάντια στα εμπορευματικά σχέδια επιχειρηματιών δημάρχων, για να ανιχνεύσουμε τις μορφές εκμετάλλευσης και να αποδομήσουμε τις κυρίαρχες αναπαραστάσεις του δημόσιου λόγου που επιλεκτικά σιωπούν απέναντι στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.
Απέναντι στην επίσημη απαίτηση για λήθη, δημιουργούμε τη δική μας συλλογική μνήμη που στρέφεται στις καθημερινές στιγμές, στους ανθρώπους, στους αγώνες που δόθηκαν και σε αυτούς που θα βρεθούμε. Διεκδικούμε τις ρωγμές στη δική τους εθνική συνέχεια και ταυτότητα, στην οποία δεν χωράμε όλες/οι εμείς που θέλουμε να βρισκόμαστε ενάντια σε κράτος, κεφάλαιο και πατριαρχία. Γιατί μόνο αν «τσαλακώθουμε» μέσα στους κοινωνικούς αγώνες μπορούμε να αρθρώσουμε έναν πολύγλωσσο ψίθυρο που θα θάψει αυτόν τον κόσμο.

ΑΝ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΚΑΠΟΙΟ ΟΝΟΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΩΝ ΟΣΩΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ

*Αναδημοσίευση από το site της κατάληψης Φάμπρικα Υφανέτ

by Κατάληψη Σινιάλο at January 21, 2018 04:58 PM

Μπερντές

Άρφα σε κύκλο

ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ.

ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ.                                                            ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ 2015….)

1):Πρωτοβουλια Αναρχικων Κεφαλονιας-Ποιοι/ες ειμαστε

http://anarxikoikefalonias.espivblogs.net

22 Μαιου 2010

Η Πρωτοβουλία Αναρχικών Κεφαλονιάς, μια συλλογικότητα ντόπιων και μη κατοίκων του νησιού συστάθηκε κάτω από την αμοιβαία ανάγκη για ελεύθερη έκφραση ιδεών, σκέψεων και προβληματισμών. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία ανθρώπων που συσπείρωσαν τη φαντασία τους, την ενέργεια τους, τον ενθουσιασμό τους, για να τα διοχετεύσουν σε ανιδιοτέλειες δράσεις και παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης. Είναι ο καρπός που φύτρωσε από το σπόρο της κεφαλονίτικης σάτιρας και δεν μπορεί παρά να στηλιτεύει κάθε ατασθαλία της ντόπιας κοινωνικής ελίτ αν και τις αμαρτίες της τελευταίας τις αφήνει για τον Άγιο Γεράσιμο γιατί είναι πάρα πολλές.

Ιστορικά το νησί αποτέλεσε μέρος της Επτάνησου Πολιτείας από το 1800 έως το 1807 που ήταν το πρώτο Ελληνικό κρατίδιο που δημιουργήθηκε τρεισήμισι αιώνες μετά την κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τους Οθωμανούς το 1453. Έτσι επανήλθε το αριστοκρατικό πολίτευμα, και η εξουσία παραχωρήθηκε στα συμβούλια των ευγενών, ακυρώνοντας τα προνόμια των λαϊκών τάξεων και προκαλώντας αναταραχές στην Κεφαλονιά. Έκτοτε υιοθετήθηκε ένα συγκεκριμένο μοντέλο πολιτικής δομής που παραμένει αναλλοίωτο στις μέρες μας. Παγιώθηκαν συγκεκριμένες κοινωνικές τάξεις ελαφρώς αλλαγμένες κυρίως ονομαστικά παρά ποιοτικά. Την τότε μεγαλοαστική τάξη που αποτελούταν από ευγενείς μεγαλογαιοκτήμονες και μεγαλέμπορους, αποτελεί αντίστοιχα σήμερα η ντόπια πολιτική ελίτ με τη μεγάλη ακίνητη περιουσία, με πρόσβαση στα δημόσια αξιώματα, οι οποίοι συχνά διαδραματίζουν ρόλο τοπικών κομματαρχών ακριβώς όπως παλιά. Οι άλλοτε αστοί, που διακρίνονταν 1) σε μεσαία αστική τάξη, η οποία συμπεριλάμβανε πρόσωπα οικονομικώς εύρωστα, με εμπορικές, επιχειρηματικές, ναυτικές δραστηριότητες και εξελίχθηκαν αντίστοιχα σε σημερινούς ιδιοκτήτες ξενοδοχείων και τουριστικών επιχειρήσεων. 2) στην τότε κατώτερη αστική τάξη, αποτελούμενη από βιοτέχνες και τεχνίτες που παραμένουν το ίδιο και σήμερα και γ) αγρότες  και κτηνοτρόφους  που παραμένουν το ίδιο και σήμερα, μόνο που πλέον είναι ποσοτικά λιγότεροι.

Η Κεφαλονιά εδώ και χρόνια αποτελεί μια μικρογραφία παρακράτους με πρωταγωνιστές τους εκάστοτε άρχοντες από τη μια και τους εφησυχασμένους ρουσφετο-συναινετικούς κατοίκους από την άλλη. Έχει εδραιωθεί μεταξύ τους ένας  κώδικας σιωπής που θέλει τους μεν πρώτους να δρουν ανενόχλητοι εις βάρος των υπόλοιπων κατοίκων και  της φύσης και τους δε δεύτερους να βολεύονται στη διαφθορά προκειμένου να κουκουλώσουν τις παρανομίες τους. Με άλλα λόγια έχει παγιωθεί μια αμφίδρομη σχέση συνενοχής μεταξύ ψηφοθηρικών αρπακτικών και  μικροκομπιναδόρων μικροαστών. Σε μια τέτοια κλειστή επαρχιακή κοινωνία η  παραβίαση της ‘΄ομερτά’’ αποτελεί σοβαρό αδίκημα και πληρώνεται με παραδειγματικό κοινωνικό στιγματισμό που καθιστά τον παραβάτη τον δακτυλοδεικτούμενο του χωριού.

Μέσα σ’ αυτό το σαθρό κοινωνικό περιβάλλον ως αναρχικοί διαλέγουμε το δρόμο της ρήξης με κάθε είδους ψυχαναγκαστικό θεσμό, οικογενειακό, πολιτικό, κοινωνικό. Απεχθανόμαστε τους κοινωνικούς ρόλους που ετεροκαθορίζονται με βάση τα κοινωνικά στερεότυπα  (π.χ. ο γιός του Δημάρχου, η θυγατέρα του φούρναρη, ο κουρλός του Αργοστολιού κ.τ.λ.) και εκπορνεύουν τις ανθρώπινες σχέσεις. Τασσόμαστε ενάντια στις θρησκευτικές ηθικοπρεπείς προκαταλήψεις και τις συντηρητικές αντιλήψεις που ενοχοποιούν την ελευθερία, αναστέλλουν την πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου και εγκλωβίζουν σε μια κατάσταση απόλυτης μοιρολατρίας. Στόχος μας είναι να διευρύνουμε έναν κοινωνικό διάλογο που αφορά τη διάδοση αντιιεραρχικών, αντιεμπορευματικών, ανθρωποκεντρικών κοινωνικών δομών. Ευελπιστούμε να σταθούμε εμπόδιο σ’ αυτό το όργιο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και του ανθρώπινου εξευτελισμού και να συμβάλουμε στη  δημιουργία των ώριμων εκείνων συνθηκών που ευνοούν την κοινωνική αφύπνιση και, κατ’επέκταση, την κοινωνική ανατροπή.

Μέσα σε μια περίοδο ιδιαιτέρως τεταμένη λόγω της παγκόσμιας συστημικής κρίσης (οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής, περιβαλλοντικής) που τροφοδοτεί και ενδυναμώνει το καπιταλιστικό σύστημα εμείς κάνουμε προτάσεις που δεν είναι κομματικά καπελωμένες και μεθοδευμένες. Προτείνουμε τις απαλλοτριώσεις και την αναδιανομή πλούτου ως απάντηση στη σημερινή οικονομική πόλωση και το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ πλούσιων και φτωχών. Προτάσσουμε την κατάληψη των μέσων παραγωγής, την αξιοποίηση της γης και την αλληλέγγυα συνεισφορά. Βλέπουμε την κρίση ως μια ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε την κοινωνικοπολιτική αποσάθρωση και να επανεπενδύσουμε στις ανθρώπινες σχέσεις.

Με άλλα λόγια θέτουμε την αυτονομία ως αυτοσκοπό και θέτουμε υπό αμφισβήτηση το θεσμό του κράτους. Πρεσβεύουμε σε μια κοινωνία  με πλήρη εδαφική ανεξαρτησία χωρίς σύνορα, αυτοδιοικούμενη με κοινές συνελεύσεις και απαλλαγμένη από καπιταλιστικές μεθοδεύσεις. Προτείνουμε την συλλογικοποίηση της αντίστασης με συναποφάσεις και συνυπευθυνότητα. Τασσόμαστε ενάντια σε κάθε είδους καθοδήγηση προτάσσοντας την αυτοοργάνωση με οριζόντια αντιιεραρχική δομή τους εργασιακούς χώρους, τις γειτονιές, τα σχολεία, τα πανεπιστήμια κ.τ.λ.

Αντιστεκόμαστε στην παραπληροφόρηση των ΜΜΕ, την καταστολή κάθε μορφής, τα νέα εξοντωτικά οικονομικά μέτρα, το ρατσισμό και την ξενοφοβία, την εμπορευματοποίηση των ελεύθερων χώρων, της τέχνης, των ανθρώπινων σχέσεων και την καταστροφή της φύσης.

Εν κατακλείδι, ήρθαμε για να μείνουμε και θα μας βρίσκετε συνέχεια μπροστά σας. Και αν νομίζετε ότι είμαστε απελπισμένοι επειδή έχετε κάνει αφαίμαξη της ελευθερίας και των δικαιωμάτων μας, πλανάστε πλάνη οικτρά. Αντλούμε δύναμη και έμπνευση από την αλληλεγγύη και τους αγώνες των συντρόφων μας και σε πείσμα των καιρών σκοπεύουμε να έχουμε τα μάτια μας ορθάνοιχτα για να εντοπίζουμε οποιαδήποτε οργουελική μετάλλαξη του λογικού σε νομιμοποιημένο και ορθολογικοποιημένο παράλογο. Εμείς θα σας κουρλάνουμε, όχι εσείόχι

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ, ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ, ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ…

ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΑΝΕΙΔΗΝ

 

 

 

2):(3/11/2010)..Κείμενο σχετικά με την κατάσταση του Νοσοκομείου Αργοστολίου

Το παρακάτω κείμενο μοιράστηκε από την Πρωτοβουλία Αναρχικών Κεφαλονιάς και άλλους συντρόφους από πόρτα σε πόρτα στο Αργοστόλι και σε γύρω χωριά.

Φυσικά όσο θα διαιωνίζεται η νοσηρή κατάσταση στο νοσοκομείο, θα συνεχίζεται και η δράση μας…

Ιατρικό Ανακοινωθέν!

Το νοσοκομείο Αργοστολίου, νομού Κεφαλληνίας, γνωστοποιεί ότι :

Η εγχείρηση πέτυχε και ο ασθενής απεβίωσε.

Οι γιατροί άφησαν το ψαλίδι μέσα στην κοιλιά του ασθενούς και μια τσίχλα στην ακτινογραφία θώρακος. Αν προσθέσουμε τις καθημερινές ιστορίες απείρου κάλλους με τις λάθος διαγνώσεις, τις λάθος ή πειραματικές φαρμακευτικές αγωγές, τον ελλιπή εξοπλισμό, είναι η εικόνα που συνθέτει όχι το σενάριο μιας ελληνικής ταινίας αλλά τη νοσηρή κατάσταση του νοσοκομείου του Αργοστολίου. Γιατί σ’ αυτό το νησί και ποιος δεν έχει νοσταλγήσει την μαμή του χωριού, τα βότανα του παππού, τα ξεβασκάματα της γιαγιάς, τα γιατροσόφια του γείτονα! Αυτά τουλάχιστον δεν συνεπάγονταν ψυχολογική κακοποίηση και ανθρώπινο εξευτελισμό.

Το νοσοκομείο του Αργοστολίου, γνωστό στο νησί και ως σφαγείο, πάσχει από τα γεννοφάσκια του από ανίατη λοιμώδη νόσο που οφείλεται στον ιό της ασυδοσίας. Υπό την απόλυτη συγκάλυψη και κατ’ επέκταση συνενοχή των εκάστοτε διευθυντών, το νοσοκομείο έχει μετατραπεί σε άντρο επιδημικής ανηθικότητας και διαφθοράς. Ένα κομμάτι του μακρύ κατάλογου που συνθέτει την απόλυτη διάλυση είναι τα καθιερωμένα σωτήρια φακελάκια, ο χρηματισμός από φαρμακευτικές εταιρείες, η αδιαφορία, οι συμφωνίες ανταλλαγής ασθενών με εξω- νοσοκομειακούς φορείς (π. χ. μικροβιολογικά εργαστήρια), η κακή διαχείριση των οικονομικών,  οι χαμένες άσκοπες ώρες απουσίας των γιατρών λόγω ‘ασθένειας’, τα εργαστήρια και τα μηχανήματα που δεν λειτουργούν και οι εξετάσεις που δεν μπορούν να γίνουν, οι μονοπωλιακές ειδικότητες των γιατρών (π.χ. ουρολόγος) που καταντούν εκβιαστικές σχέσεις μεταξύ γιατρού και ασθενή.

Φυσικά δεν παραβλέπουμε τις ευθύνες που έχει το ίδιο το κράτος που ευλογεί τέτοιου είδους καταστάσεις φροντίζοντας να απαξιώνει το δημόσιο νοσοκομείο,  να μετατρέπει τον ανθρωπισμό σε κανιβαλισμό και τα νοσοκομεία σε προθάλαμο νεκροταφείου. Κοράκια όλων των ειδών μυρίζουν σάπιο αίμα και γυροφέρνουν μπας και αρπάξουν και αυτοί το μερίδιο τους από το ψοφίμι. Γιατί είναι αλήθεια, έχουμε ταξικό πόλεμο και στο δημόσιο νοσοκομείο καταφεύγουν μόνο τα θύματα της ελεύθερης αγοράς. Γνωρίζουμε και επιρρίπτουμε ευθύνες που αναλογούν στις εκάστοτε κυβερνήσεις για την κατάντια των δημόσιων νοσοκομείων. Ωστόσο,  αν μπούμε στον κυκεώνα αν η κότα κάνει το αυγό ή το αυγό την κότα είναι σαν να βλέπουμε το δάσος και να χάνουμε το δέντρο. Και το δέντρο στην περίπτωση αυτή είναι οι ίδιοι οι γιατροί  αλα μπρατσέτα με όσους υποθάλπουν καταστάσεις από τους νοσοκόμους έως τους διοικητικούς.

Στο παρακράτος του νοσοκομείου έχει καθιερωθεί μια μορφή ιεραρχικής δομής με κεφαλή της πυραμίδας τους γιατρούς και τους ανώτερους διοικητικούς, κατώτερο προσωπικό τους νοσοκόμους και τους υπόλοιπους υπαλλήλους και κατώτατο τους καθαριστές/τριες. Με βάση αυτή τη δομή οι γιατροί διεκδικούν το ακαταλόγιστο και το αλάνθαστο. Έχουν υιοθετήσει ένα μόνιμα υπεροπτικό ύφος εκείνο της απόλυτης διάνοιας, εκείνο που αρμόζει στο κοινωνικό τους status.

Η σχέση γιατρού – ασθενή έχει μεταλλαχτεί αντίστοιχα σε σχέση κόστους-οφειλής. Το νοσοκομείο είναι χώρος γνωριμίας με τους ασθενείς και η κυρίως εξέταση διεκπεραιώνεται στο ιδιωτικό τους ιατρείο. Το πρωί στο σφαγείο το βράδυ στο ιατρείο, η συμπεριφορά τους μεταλλάσσεται λες και είναι δυο πρόσωπα σε ένα σώμα. Και όποιος μαγκούφης δεν έχει χρήματα για φακελάκια ή για επίσκεψη στο γραφείο, τότε ρισκάρει για έναν απλό βήχα να υποβληθεί σε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς. Ποιος θα τολμήσει να αντιταχθεί στο παρακράτος του νοσοκομείου, ποιος θα τολμήσει να αμφισβητήσει τη θεραπευτική αγωγή του, ποιος θα τα βάλει με τα μεγαθήρια που βρίσκονται υπό την επήρεια βαθιάς τοξικολογικής φιλαργυρίας;

Και επειδή όλα αυτά ξεπερνάνε τα όρια της υπομονής μας προτείνουμε να αντιταχθούμε σ’ αυτό το θέατρο της υπέρτατης κοροϊδίας. Θέλουμε να μπει ένα τέλος σ’ αυτό το εξευτελιστικό παρεμπόριο ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Δεν θα γίνουμε συνένοχοι στα αρρωστημένα σχέδια της  εκφυλισμένης καριέρας κανενός γιατρού-δολοφόνου. Δεν μπορεί κανένας να βαλσαμώσει τις φωνές μας για αυτό επικαλούμαστε στις προσωπικές ευθύνες του καθενός μας και προτείνουμε:

Να αντισταθούμε και να αρνηθούμε οποιαδήποτε είδους χρηματισμό-φακελάκι γιατί είναι σαν να λαδώνουμε την μηχανή που αναπαράγει την νοοτροπία της διαφθοράς

Να καταγγέλλουμε ονομαστικά και δημοσίως περιστατικά που απαξιώνουν το δημόσιο νοσοκομείο

Να διεκδικούμε σεβασμό από τους γιατρούς, αυτόν ακριβώς που έχουν με τους πελάτες των γραφείων τους

Δεν γινόμαστε έρμαια της πρόχειρης διάγνωσης τους και ζητάμε περαιτέρω πληροφορίες για την κατάσταση της υγείας μας

Να γινόμαστε κριτικοί και συμμέτοχοι στη θεραπεία μας

Δεν εφησυχαζόμαστε από τις καθησυχαστικές επιβεβαιώσεις όταν κρίνουμε ότι ο γιατρός βιάζεται να σχολάσει

Κοιτάμε πάντα τις αντενδείξεις των φαρμάκων που μας χορηγούν και αν υπάρχει δυνατότητα ψάχνουμε περισσότερες πληροφορίες για την υγεία μας

Καταγγέλλουμε περιστατικά ψυχολογικής, σωματικής, ηθικής βίας και κακοποίησης

Ζητάμε εξηγήσεις γιατί δεν υπάρχουν εφημερίες ενώ οι γιατροί δουλεύουν στα ιδιωτικά τους ιατρεία

Ας κάνουμε ενέσεις ανθρωπιάς στο απαξιωμένο δημόσιο νοσοκομείο, ας συμβάλουμε στη μεταμόσχευση της εκμαυλιστικής νοοτροπίας του χρηματισμού, να μην αναγνωρίσουμε καμιά ιεραρχική σχέση μεταξύ γιατρών και υπολοίπων.

Υ.Γ: Από το παρόν κείμενο εξαιρούνται ελάχιστοι γιατροί

 

3):25η Μαρτίου: Βαστάτε Τούρκοι τ’αλογα, έρχεται ο Γερουλάνος

Κείμενο που κυκλοφόρησε από την Πρωτοβουλία Αναρχικών Κεφαλονιάς με τη βοήθεια συντρόφων/ισσων στο Αργοστόλι και στο Ληξούρι.

25η Μαρτίου, μια ακόμη επέτειος εθνικής πλάνης. Το χορό του Ζαλόγγου επιβλέπει αυτή τη φορά ο  επίτιμος ληστής ανάμεσα στους υπόλοιπους κοτζαμπάσηδες, Π. Γερουλάνος . Και είναι άξια επίτιμος, αφού το όνομα του φιγουράρει τον τελευταίο καιρό στις λίστες των σκανδαλωδώς ευνοημένων από τις  αυθαιρεσίες των πολιτικών παρατάξεων. Συγκεκριμένα, οι ρυπαρές μπίζνες της οικογένειας Γερουλάνου, παρακάμπτοντας τους  περιβαλλοντικούς κανόνες   και τα θεσπισμένα πιόνια ελέγχου, συνεχίζονται απτόητες υπερασπίζοντας επάξια το ρόλο του ως υπουργός ‘Πολιτισμού’ και ‘Τουρισμού’.

Αναλυτικότερα, το 2004 κάτοικοι και σωματεία της Κεφαλονιάς προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας( ΣτΕ) εναντίον της απόφασης του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων (ΓΓΠΙΝ) σχετικά με τη λειτουργία της εταιρείας ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΕΙΑ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ ΑΕ.  Μετά τη δικαίωση των κατοίκων για το κλείσιμο των ιχθυοτροφείων, η απόφαση αγνοήθηκε και ακολούθησε μια σειρά προσφυγών και αποφάσεων που αψηφίστηκαν  για να δώσει την τελική λύση η υπουργός περιβάλλοντος και πράσινης ανάπτυξης Τ. Μπιρμπίλη. Η τελευταία, με διάταξή της στο νόμο για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας – η οποία αν και απορρίφθηκε από το ΣτΕ-  δίνει τη δυνατότητα  στις παράνομες εταιρίες να λειτουργήσουν για έναν ακόμη χρόνο.    Αυτό  σε συνδυασμό με τη δικαστική απόφαση που εκκρεμεί λόγω συνεχών αναβολών δίνει παράταση ζωής στην εταιρεία μέχρι να επινοήσουν κάποιο νέο νόμο που να κατοχυρώνει πλήρως τη λειτουργία τους (βλ. φαστ τρακ), και αποδεικνύει πόσο εξαρτημένες και κατευθυνόμενες είναι η νομοθετική και η δικαστική εξουσία.

Ανεξάρτητα τόσο από τους ενάγοντες και τα πιθανά συμφέροντα τους, όσο και για τους νόμους που θεσπίζονται, καταργούνται ή τροποποιούνται κατά τα πολιτικά συμφέροντα, εμείς καταδεικνύουμε την υπόθεση Γερουλάνου  ως μια καλοστημένη επιχείρηση, η οποία στο όνομα του κέρδους και με τις ευλογίες της υπ. Περιβάλλοντος, συμβάλλει στην καταστροφή του περιβάλλοντος, τον κατακερματισμό της φύσης και τη μονομερή ωφέλεια των φυσικών πόρων από τους μεγαλοαστούς.

Κάθε φορά που εμφανίζεται ο κάθε λαοπλάνος Γερουλάνος ως το μακρύ χέρι της εξουσίας, εξαγοράζει συνειδήσεις, αποσιώπηση και συναίνεση  εις βάρος της φύσης και κατ’ επέκταση εις βάρος μας. Αυτή η βάρβαρη επέλαση υποτιμά τη νοημοσύνη του κόσμου αφού βαφτίζει τις μολυσμένες τσιπούρες βιολογικές με τις ευλογίες της κάθε δήθεν οικολογικής επιχείρησης τύπου Greenpeace που τις  αναγνωρίζει και τις διαφημίζει ως ποιοτικά ελεγμένες.

Μέσα σ ΄ αυτό έρχεται και η απαξίωση της περιβαλλοντικής προστασίας από το ίδιο το κράτος, αφού αφήνει τους βιολογικούς καθαρισμούς να υπολειτουργούν με αποτέλεσμα τα λύματα να καταλήγουν ωμά στο νερό. Τα υδάτινα ρεύματα μεταφέρουν τη ρύπανση από τις ιχθυοκαλλιέργειες αναμιγνύοντας τη με τα λύματα  του Ληξουρίου, και κατ’ επέκταση ο κόλπος του Αργοστολίου γίνεται ένας απέραντος βάλτος. Οπότε όχι μόνο δε μπορούμε να μιλάμε για βιολογική τσιπούρα, αλλά ούτε κατά διάνοια κατάλληλη για βρώση.

Μέσα σ’αυτό το παραλήρημα για ανάπτυξη ο Γερουλάνος υπόσχεται και τουριστική άνθηση μιλώντας για επενδύσεις. Αποκωδικοποιώντας τις υποσχέσεις, αυτό σημαίνει άμεσο ξεπούλημα με όρους φαστ τρακ (πχ. Αίνος, Μύρτος, Τραπεζάκι, Καταβόθρες, Μακρής Γιαλός). Την 25 Μάρτη προσκαλείται μαζί με τους υπόλοιπους επίσημους της διαφθοράς, σαν αντιπρόσωπος της κυβέρνησης και σαν ευεργέτης να μας επιβεβαιώσει ότι η ιστορία κάνει κύκλους και ότι παραμένουμε κατεχόμενη ζώνη με χειρότερους όρους από τα χρόνια του τούρκικου ζυγού.

Έτσι περνάμε στην επικαιρότητα που η επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους  επιβάλλει σαν μονόδρομο το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, που παρεμπιπτόντως καταδίκαζε μέχρι ένα χρόνο πριν σύσσωμο το πολιτικό στερέωμα. Φυσικά δεν μας ξαφνιάζει το γεγονός, αφού εδώ και καιρό παρακολουθούμε ένα συνεχές κόψιμο και ράψιμο των νόμων με πατρόν στα μέτρα τους.

Και σεις θα παρελάσετε μπροστά τους ;

ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΧΩΡΟΥΝ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΆΜΜΟΣ ΣΤΑ ΓΡΑΝΑΖΙΑ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ

{Πρωτοβουλία Αναρχικών Κεφαλονιάς}

 

4):(1/11/2010)..Κείμενο ενάντια στις παρελάσεις που μοιράστηκε απο μαθητές στο Αργοστόλι

Η μαθητική νεολαία της Κεφαλονιάς λέει ‘ΟΧΙ’ στις φασιστικές παρελάσεις

Ο σπόρος της εξέγερσης του 2008 ευόδωσε άνθη και στην Κεφαλονιά. Μαθητές/τριες προέβησαν σε παρέμβαση αντιπληροφόρησης σχετικά με το θεσμό των μαθητικών παρελάσεων και των φασιστικών εθνικών επετείων.  Μοίρασαν το παρακάτω κείμενο σε σχολεία και φροντιστήρια και αντάλλαξαν απόψεις με μαθητές, γονείς, καθηγητές.

MΑΘΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ;; TO “OXI” ΘΑ ΤΟ ΠΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ!!

Οι μαθητικές παρελάσεις είναι φασιστικό έθιμο από την εποχή της δικτατορίας του Μεταξά και καθιερώθηκε το 1936.Ωστόσο, δεν είναι πρωτοφανές φαινόμενο.Από τους ρωμαϊκούς, κιόλας, θριάμβους μέχρι την φρικιαστική πράξη του βυζαντινού αυτοκράτορα Βασιλείου Β’ του Βουλγαροκτόνου που διέταξε να τυφλωθούν κάπου 14.000 αιχμάλωτοι και με μονόφθαλμους οδηγούς να επιστρέψουν «εν πομπή» στον τσάρο τους, κι από τις φάλαγγες του Ναπολέοντα ως την είσοδο των παρελαύνοντων με το βήμα της χήνας ναζιστικών στρατευμάτων στις κατεχόμενες πόλεις, οι παρελάσεις είναι διαχρονικά και παγκοσμίως συνυφασμένες με σφαγές και διαπόμπευση αιχμαλώτων πολέμου. Δεν σταματούν όμως εδώ….

Αν και η στρατιωτική εκπαίδευση στα σχολεία έλκει την καταγωγή της από την εποχή του βαυαρού βασιλιά Όθωνα, όταν ελλείψει γυμναστών, άρχισαν να διδάσκουν αποσπασμένοι στρατιωτικοί και πυροσβέστες, η πλήρης στρατιωτικοποίηση της νεολαίας επήλθε επί δικτατορίας Μεταξά. Βαδίζοντας πιστά στα χνάρια του Χίτλερ και του Μουσολίνι, οργάνωσε την Ε.Ο.Ν. και καθιέρωσε τελετές εορτασμού της 25ης Μαρτίου που μεταξύ άλλων περιλάμβαναν σχολικές παρελάσεις οι οποίες κορυφώθηκαν επί χούντας των συνταγματαρχών.

…και επιστρέφουμε στο σήμερα…

Η άβουλη εκτέλεση στρατιωτικών παραγγελμάτων υπό τους ήχους εμβατηρίων, η ομοιομορφία στην ένδυση, η μαζική στρατιωτική πειθαρχία ναζιστικού τύπου όχι μόνο δεν συμβάλλουν στην ανάπτυξη ελεύθερης προσωπικότητας και στην διαμόρφωση χαρακτήρων με σωστή κριτική σκέψη και ισχυρή άποψη ,αλλά συντελούν στη σκόπιμη καθοδήγηση της νεολαίας προβάλλοντας μιλιταριστικά πρότυπα.

Οι διακρίσεις, (αγόρια-κορίτσια, ψηλοί-κοντοί, «καλοί»-«κακοί» μαθητές, Έλληνες-αλλοδαποί σημαιοφόροι,) είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα σεξισμού – ρατσισμού καθώς αποτελούν την αιτία για δείγματα και περιστατικά ρατσιστικών επιθέσεων και συμβάλλουν στην καλλιέργεια του μίσους μεταξύ των μαθητών.

Πρωταγωνιστικό ρόλο διεκδικεί η σημαία, όπου λόγω του φανατισμού που προωθούν εκπαιδευτικοί και μη, ισχυριζόμενοι ότι ο τίτλος του σημαιοφόρου είναι τιμητικός,σπείρουν τη διχόνοια και τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους μαθητές.Ωστόσο, ΔΕΝ είναι λίγα τα παραδείγματα κατά τα οποία οι Έλληνες μαθητές αντιμετωπίζουν ρατσιστικά και απαξιωτικά αλλοδαπούς μαθητές για τη διεκδίκηση της σημαίας.

Επιπλέον, η άρνηση των μαθητών να παρελαύνουν, συχνά συνοδεύεται με απειλές, εκφοβισμό, εκβιασμό και τιμωρίες παράνομες όπως οι απουσίες, σε μέρες αργίας.

ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΜΕ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ;

ΟΙ ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ, ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ, ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

(ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ/ΣΤΡΙΕΣ ΜΑΘΗΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ)

 

 

by arfasekuklo at January 21, 2018 02:44 PM

ΠΑΛΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ε. ΛΙΒΕΡΕΤΟΣ(1947-1977)

1):ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ε. ΛΙΒΕΡΕΤΟΣ.. M/V ΟΥΛΡΙΚΕ ΜΑΙΝΧΟΦ(AEOLIAN WIND) 29/1/1977 ριο ντε τζανειρο-βραζιλια.. ΠΑΛΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

 

ο Παναγιωτης Ε. Λιβερετος γεννηθηκε το 1947 στην κεφαλλονια. στο στρατο αρνειται να συμμετασχει στην πατριωτικη παρελαση της 21ης απριλη και καταδικαζεται σε τριμηνη φυλακιση. κλεινεται στις φυλακες του επταπυργιου θεσσαλονικης. στις 10 μαιου 1977 γινεται δικη για τον ξυλοδαρμο του δικηγορου των εφοπλιστων παναγιωτη βρεττου απο τον Λιβερετο. ο Λιβερετος καταδικαζεται σε δυο χρονια φυλακη και οδηγειται στις φυλακες κορυδαλλου. στη διαρκεια της φυλακισης του,κανει 15 μερες απεργια πεινας. ο αναρχικος Παναγιωτης Ε. Λιβερετος εβαλε τερμα στη ζωη του στις 22 αυγουστου 1977,αυτοπυρπολειται στην ταρατσα του σπιτιου του στο μπραχαμι,σε ηλικια 30 ετων. ο αναρχικος Παναγιωτης Ε. Λιβερετος συμμετειχε στην εξεγερση στο ελληνικο πλοιο(Aeolian Wind). στις 29 γεναρη 1977 στο λιμανι του ριο ντε τζανειρο,το πληρωμα του πλοιου το κηρυξε κοινωνικη περιουσια των εργαζομενων. οι ναυτικοι που συμμετεχουν στην εξεγερση παιρνουν τον ελεγχο του πλοιου,αρνουνται την εξουσια του πλοιαρχου και των αρχων,αναλαμβανουν την διαχειριση της τροφοδοσιας και αρχιζουν να αυτοοργανωνονται. κατεβαζουν την ελληνικη σημαια και υψωνουν πανο με το οποιο μετονομαζουν το πλοιο σε M/V ΟΥΛΡΙΚΕ ΜΑΙΝΧΟΦ. η εξεγερση του πληρωματος αντιμετωπιστηκε με τη βιαιη επιθεση της στρατιωτικης αστυνομιας της βραζιλιανικης χουντας εναντια στους εξεγερμενους. οι εξεγερμενοι ναυτικοι αιχμαλωτιζονται την 1η φλεβαρη 1977 και οδηγουνται στα κρατητηρια οπου για εξη μερες ανακρινονται και βασανιζονται απο τα κρατικα κτηνη. στις 7 φλεβαρη οι κρατουμενοι αρχιζουν απεργια πεινας. και ο προξενος αναγκαζεται να υποχωρησει και να τους στειλει στην ελλαδα στις 10 φλεβαρη 1977 και διακοπτουν την απεργια πεινας.

 

2):Παναγιώτης Ε. Λιβερέτος(1947-1977). Συμμετειχε της εξέγερσης στο (Aeolian Wind), διώχθηκε και αυτοπυρπολήθηκε στην ταράτσα του σπιτιού του το 1977.

Το χρονικό μιας μοναδικής στην ιστορία της ελληνικής ναυτιλίας απεργίας στο Aeolian Wind μέσα από μία άγνωστη συνέντευξη του Κεφαλονίτη επαναστάτη Παναγιώτη Ε. Λιβερέτου στην εφημερίδα Οδόφραγμα (Μάης 1977). Η συνέντευξη είχε δοθεί ανώνυμα λόγω της επικείμενης δίκης του Παναγιώτη Λιβερέτου στον Πειραιά με την κατηγορία της επίθεσης κατα του δικηγόρου της εταιρείας. Τρείς μήνες μετά την καταδίκη του σε δύο χρόνια φυλάκιση και παρ’ όλο το συμβιβασμό με το δικηγόρο που οδήγησε στην αποφυλάκισή του, ο Παναγιώτης Ε. Λιβερέτος έβαλε τέρμα στη ζωή του στις 22 Αυγούστου του 1977. Στην παρακάτω συνέντευξη, όπου μνημονεύεται ως Β’ μηχανικός, πρόκειται για τον ίδιο.

Ποιά κατάσταση επικρατούσε στο καράβι πριν την απεργία και ποιά ήταν τα αιτηματά σας ;

Η κατάσταση στο βαπόρι ήταν κατά κάποιο τρόπο δραματική, και προ πάντων σε ό,τι αφορούσε την τροφοδοσία. Υπήρχαν σάπια κρέατα και βασικά όλα τα τρόφιμα ήταν κατεψυγμένα, ενώ ένας αστικός νόμος λέει ότι ειδικά στο λιμάνι πρέπει να είναι φρέσκα. Βρισκόμασταν στη Βραζιλία 20 μέρες και δεν είχε μπεί τίποτα φρέσκο στο βαπόρι, ούτε κρέας, ούτε φρούτα, απολύτως τίποτα.

Γενικότερα, μπορούμε να πούμε ότι πουθενά, σε κανένα από τα 5000 ελληνικά βαπόρια, δεν εφαρμόζεται πραγματικά το «μενού» που έχουμε κατακτήσει με αγώνες. ‘Ετσι όπως έχει καθιερωθεί, αυτό το «μενού» προσαρμόζεται μάλιστα στα διάφορα κλίματα, εύκρατα, τροπικά, κλπ. Κάνοντας όμως αυτήν την παραχώρηση, το κράτος πρόβλεψε και τα σχετικά παραθυράκια για τη μη εφαρμογή του. Σύμφωνα με το νόμο, μοναδικοι υπεύθυνοι για το αν τηρείται η όχι το μενού είναι ο πρόξενος κι ο λιμενάρχης. Ποτέ όμως δεν τους βλέπουμε να επεμβαίνουν, και στη συγκεκριμένη υπόθεση του Aeolian, παρ’ όλο που η τροφοδοσία ήταν άθλια, παρ’ όλο που τρώγαμε σάπια κρέατα, στην πραγματογνωμοσύνη που έκανε ο πρόξενος αναφέρεται ότι όχι μόνο τρώγαμε σύμφωνα με το μενού, αλλά και καλύτερα !

‘Οχι μόνο δεν εφαρμόζεται το μενού, αλλά κι αν κάποιος ζητήσει την εφαρμογή του, το αργότερο σε τρείς μέρες θα πρέπει να φύγει από το καράβι. Ο καπετάνιος, σε συνεργασία με τους πρόξενους και τους προξενικούς λιμενάρχες θα βρεί έναν τρόπο, θα ψάξει στον κανονισμό εσωτερικής υπηρεσίας των βαποριών, που είναι βασικά ένας κανονισμός του πολεμικού ναυτικού, ο οποίος έχει εφαρμοστεί και στα εμπορικά βαπόρια. Σ’ αυτόν τον κανονισμό, θα ψάξουν να βρούν κάποιο άρθρο, κάποια παράβαση, θα βρούν και μερικούς ψευδομάρτυρες, κι εκεί που θα ζητήσεις να φας φρέσκο κρέας, θα βρεθείς κατηγορούμενος για στάση, για πειθαρχικό παράπτωμα και θα φύγεις. Η σημασία ενός ζητήματος σαν την τροφοδοσία φαίνεται καθαρά κι από το γεγονός ότι το 80% των ναυτικών υποφέρουν από στομαχικές παθήσεις, έκλκος στο στομάχι και στο δωδεκαδάχτυλο, κλπ.

Χώρια από το μενού, υπάρχει κι ένας κανονισμός που αφορά το πόσιμο νερό και που λέει ότι οι δεξαμενές πρέπει να επιθεωρούνται και να καθαρίζονται κάθε 6 μήνες. Μπορώ να πώ όμως, ότι σε όσα βαπόρια έχω κάνει, μπορεί να περάσουν και 4 και 5 χρόνια χωρίς να καθαριστούν. Βέβαια, ο καπετάνιος και η κλίκα της εξουσίας προμηθεύονται εμφιαλωμένο νερό, ενώ στο πλήρωμα δίνουν ένα νερό που με πολύ μεγάλη δυσκολία πίνεται.

‘Ενα άλλο θέμα, ίσως πιο σπουδαίο από την τροφοδοσία, είναι η ασφάλεια ναυσιπλοίας. Είναι τέτοια η δουλειά που ακόμα και οι αστικοί νόμοι προβλέπουν ότι μέσα σε κάθε βαπόρι πρέπει να υπάρχουν σωσίβιες βάρκες για τις περιπτώσεις ναυαγίου, να υπάρχουν πυροσβεστικά μέσα για την περίπτωση πυρκαγιάς και τα φώτα ναυσιπλοίας ν’ ανάβουν κανονικά.

Στο Aeolian, οι βάρκες ήταν σε άθλια κατάσταση: η μία ήταν τρύπια, η μηχανοκίνητη δε λειτουργούσε, ζητούσσαμε ανταλλακτικά και δεν μας έδιναν. Δε λειτουργούσαν ούτε τα φώτα πορείας, ούτε τα πυροσβεστικά. Εδώ πρέπει να αναφερθώ σε κάτι πολύ σημαντικό. ‘Οταν χρειάζεται να γίνει μία επισκευή στο βαπόρι, ο εφοπλιστής την κάνει μόνο αν πρόκειται για την κύρια μηχανή η τ’ αμπάρια. Την κύρια μηχανή την επισκευάζει για να τρέχει το βαπόρι πιο γρήγορα, και τ’ αμπάρια τα βάφει, τα επισκευάζει για να μπορεί να πάρει μεγαλύτερο φορτίο και να οικονομίσει περισσότερα. Για την ασφαλειά μας δεν φροντίζει καθόλου.

Το σπουδαίο στην όλη υπόθεση είναι ότι για την ασφάλεια ναυσιπλοίας, εμείς οι ναυτικοί δεν έχουμε πετύχει μέχρι τώρα να είμαστε εμείς που ελέγχουμε αν οι βάρκες, τα φώτα ναυσιπλοίας, οι πυροσβεστήρες είναι εντάξει. Και έχει ανατεθεί αυτός ο έλεγχος σε λιμενάρχες και σε πρόξενους που δεν κάνουν ποτέ μα ποτέ τίποτα. Δεν έχουμε συναντήσει περίπτωση λιμενάρχη η πρόξενου που να έχει απαγορεύσει σε βαπόρι να ταξιδέψει επειδή είναι τρύπια η βάρκα.

Στις δίκες που είχαμε τελευταία, και συγκεκριμένα από το πειθαρχικό συμβούλιο του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, μας έγινε η εξής ερώτηση: «Λέτε ότι δεν είχε το βαπόρι φώτα πορείας, λέτε ότι δεν είχε πυροσβεστήρες, ότι το βαπόρι δεν ήταν εντάξει. Το βαπόρι όμως είχε πιστοποιητικά, κάποιοι είχαν υπογράψει, δηλ. οι πρόξενοι και οι λιμενάρχες. Τους απαντήσαμε ότι «ασφαλώς και το «Ηράκλειο» που βυθίστηκε και είχε 100 ναυαγούς, είχε πιστοποιητικά». Προσωπικά, έχω δεί αυτούς τους ανθρώπους, είτε λέγονται πρόξενοι, είτε λιμενάρχες, ν’ ανεβαίνουν στο βαπόρι, να πηγαίνουν στην τραπεζαρία, στο σαλόνι του καπετάνιου, να πίνουνε μαζί κανένα ουζάκι, να τους δίνει κάποιο φάκελλο και να μην ελέγχουν απολύτως τίποτα.

Μίλησα μέχρι τώρα για το πρόβλημα τροφοδοσίας και ναυσιπλοίας. Μένει να πω μερικά πράγματα και για το πρόβλημα της μισθοδοσίας. Από τον Πειραιά, ξεκαθαρίζουμε το βασικό μισθό. Υπάρχουν όμως υπερωρίες και έξτρα αμοιβές για επισκευές, γιατί ειδικά εμείς του πληρώματος δεν είμαστε μόνο για την κίνηση του βαποριού, αλλά μας έχουν φορτώσει κι ένα σωρό επισκευές που σ’ άλλες ναυτιλίες γίνονται από συνεργεία. ενώ στις ελληνικές τις κάνουμε εμείς οι ίδιοι. Αυτό το θέμα υποτίθεται ότι κανονίζεται με ελεύθερη συμφωνία πληρώματος-πλοιάρχου. Αλλά στην ουσία αποτελεί ένα πεδίο διαρκούς σύγκρουσης ανάμεσα στους ναυτικούς που ζητάνε να πληρώνονται καλά αυτές οι δουλειές και στον καπετάνιο που φροντίζει να κάνει οικονομικά τη δουλειά του, και καλλιεργεί γι’ αυτό τη διάσπαση: διάσπαση ανάμεσα σε ‘Ελληνες κι αλλοδαπούς ναυτικούς, ανάμεσα σε Γ’ και Β’ μηχανικό, κλπ.

 

Στο Aeolian, υπήρχαν μερικοί αλλοδαποί ναύτες. Πως εμφανίστηκε συγκεκριμένα το θέμα της ενότητας και της αλληλεγγύης ανάμεσα στους ναύτες διαφορετικών εθνικοτήτων;

Στην πλειοψηφία ήμασταν ‘Ελληνες. Υπήρχαν όμως 4-5 Τούρκοι, υπήρχαν Πακιστανοί και Ινδοί. Πρέπει να τονίσω ότι δεν χρειάσηκε καθόλου να τους πείσουμε. ‘Εβλεπαν όπως κι εμείς ότι ο καπετάνιος εξυπηρετούσε τα συμφέροντα του εφοπλισμού. Κι έτσι δέχτηκαν αμέσως την πρόταση που τους κάναμε για κοινό μέτωπο ενάντια στον κοινό εχθρό, δηλαδή τον εφοπλισμό που μας εκμεταλλεύεται όλους. Σε όλη τη διάρκεια του αγώνα κινητοποιήθηκαν δραστήρια, πολλοί απ’ αυτούς συνελλήφθηκαν και τώρα βρίσκονται και πάλι μαζί μας στις δίκες.

 

Μίλησες προηγουμένως για μία διαρκή σύγκρουση ανάμεσα στους ναυτικούς και τους εκπροσώπους του εφοπλισμού. Ωστόσο μία απεργία σε καράβι δεν είναι και τόσο συνηθισμένη μορφή αγώνα. Πως την αποφασίσατε και πως τη μεθοδεύσατε;

Αφού είχαμε δει όλα αυτά τα προβλήματα, αποφασίσαμε στη Βραζιλία, και συγκεκριμένα στο λιμάνι του Ρίο, να εξετάσουμε τι μπορούσαμε να κάνουμε για να λυθούν. Στις 28 Γενάρη, μαζευτήκαμε στην πρύμνη του βαποριού γύρω στα 25 άτομα. Σ’ αυτήν τη συγκέντρωση δε συμμετείχαν 4-5 που είχαν στενούς δεσμούς με τον εφοπλισμό, δηλαδή ο καπετάνιος, ο Β’ καπετάνιος, ο Α’ μηχανικός και ο καμαρότος. Εκεί εξετάσαμε το θέμα της τροφοδοσίας, της ασφάλειας, της μισθοδοσίας και γενικά κάθε θέμα που είχε σχέση με τη ζωή μας.

Το σπουδαιότερο που αποφασίσαμε ήταν ότι κανένας άλλος εκτός από μας δεν είχε το δικαίωμα να επεμβαίνει και να  καθορίζει το πως θα λύνονται τα προβληματά μας. ‘Αποψη όλων ήταν ότι από δω και πέρα, ειδικά η τροφοδοσία έπρεπε να ελέγχεται από μας, Δηλαδή να παραγγέλνουμε εμείς οι ίδιοι τρόφιμα και να φροντίζουμε για τη συντηρησή τους και για τα πάντα. ‘Οπως και στο θέμα της ασφάλειας, αποφασίσαμε να μην επιτρέψουμε σε λιμενάρχες και πρόξενους να παίζουν κορώνα-γράμματα με τη ζωή μας και αποφασίσαμε ότι μόνο εμείς θα είχαμε το δικαίωμα να ελέγχουμε.

Για να πετύχουμε όλους αυτούς τους στόχους, αποφασίσαμε να κάνουμε απεργία την επόμενη μέρα, 29 του μήνα. Και πράγματι, απεργήσαμε όλοι από την πρώτη στιγμή. Ο καπετάνιος και η κλίκα της εξουσίας προσπάθησαν να μας τρομοκρατήσουν αλλά ήμασταν τόσο δεμένοι μεταξύ μας που δεν κατάφεραν τίποτα. Το Σάββατο συνεχίσαμε την απεργία, κάναμε έλεγχο στις δεξαμενές πόσιμου νερού, στις αποθήκες και στα ψυγεία και απομακρύναμε  ο’τι ήταν άχρηστο. Ο καπετάνιος υποχρεώθηκε να παραγγείλει φρέσκα τρόφιμα όπως το απαιτούσαμε. Στη συνέχεια τα παραλάβαμε εμείς, αφού πρώτα τα ζυγίσαμε και υπογράψαμε την παραλαβή, για να αποφύγουμε τις λαδιές που γίνονται συνήθως, γιατί τίποτα δεν εμποδίζει έναν καπετάνιο να παραλάβει 70 κιλά κρέας και να γράψει ότι παρέλαβε 200. Κατόπι, απαιτήσαμε για να γυρίσουμε στη δουλειά, τις μπύρες που δικαιούμαστε, επειδή σύμφωνα με τη νομοθεσία, ο καθένας από μας δικαιούται δύο μπύρες τη μέρα. ‘Ετσι πήραμε επί πλέον και 40 κάσες μπύρες, που βέβαια δεν προλάβαμε να πιούμε.

Αυτές οι κατακτήσεις μπορεί να μη θεωρηθούν και πολύ μεγάλες, αλλά για μας η σημασία τους βρισκόταν κύρια στο γεγονός ότι για πρώτη φορά μπήκε ένα καυτό θέμα, δηλ.  το να παραλαβαίνουμε εμείς τα τρόφιμα, το να ελέγχουμε εμείς τα ψυγεία και τις αποθήκες τροφίμων, το να δουλεύουμε εμείς όπως θέλουμε. ‘Ετσι κάναμε τα πρώτα βήματα για να γίνουμε εμείς κύριοι στους χώρους δουλείας.

 

Τι μεσολάβησε ώστε ν’ αμφισβητηθεί αυτή η νίκη; Τι ρόλο έπαιξε ο πρόξενος που, ανάμεσα στ’ άλλα, σας κατηγορεί στις πρόσφατες δίκες και για στάση;

Ενώ έδειχνε να υποχωρεί μπροστά στην αποφασιστικοτητά μας, ο καπετάνιος έκανε την ίδια στιγμή επαφές με τον ‘Ελληνα πρόξενο του Ρίο, με το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και με την εταιρεία στον Πειραιά. Προετοίμαζε έτσι την επιθεσή του. Και φθάνουμε στις 31 του μήνα. Το απόγευμα αυτής της μέρας αρχίζει κατά κάποιο τρόπο η επίθεση του εφοπλισμού. Συγκεκριμένα, στις 6 η ώρα, εμφανίζεται ο καπετάνιος με δύο αστυνομικούς και ειδοποιεί τον Β’ μηχανικό ότι σε πέντε λεπτά πρέπει να εγκαταλείψει το βαπόρι. Είχαμε φυσικά προβλέψει ότι αυτά που πετύχαμε, γα να τα κρατήσουμε, θα έπρεπε να αγωνιστούμε. Είχαμε προβλέψει ότι ήταν δυνατό να δεχτούμε μία επίθεση αυτού του είδους. Γιατί βασικά οι εφοπλιστές, όπως κι όλοι οι κεφαλαιοκράτες, όταν δεν μπορούν να περάσουν σε μία ολομέτωπη επίθεση ενάντια σε 25 άτομα, είναι φυσικό να προσπαθούν να διώξουν μερικούς για να πέσει το κίνημα.

‘Οταν όμως απαίτησαν από τον Β’ μηχανικό να εγκαταλείψει το βαπόρι, κινητοποιήθηκαν αμέσως όλοι οι συναδελφοί του που απεργούσαν, καταλάβαμε τους διαδρόμους και τη σκάλα του βαποριού, κι έτσι αναγκάσαμε τους δύο αστυνομικούς να εγκαταλείψουν αυτοί το βαπόρι. Την ίδια ώρα, κάτω από το βαπόρι, ήταν περίπου 20 ένοπλοι αστυνομικοί που προσπάθησαν ν’ ανέβουν. Σηκώσαμε όμως τη σκάλα και αποφύγαμε προς στιγμή τη σύλληψη.

Μετά απ’ αυτό, στις 11 το βράδυ, καταφθάνει κι ο έλληνας πρόξενος. Στην αρχή δεν δεχτήκαμε ν’ ανέβει στο βαπόρι για να κάνει διαπραγματεύσεις, για τον απλούστατο λόγο ότι ξέρουμε ξεκάθαρα πως υπερασπίζεται τα συμφέροντα του εφοπλισμού. Τελικά όμως τον αφήσαμε, αλλά όπως αποδείχτηκε, όπως φαίνεται και σήμερα στις δίκες, αυτός ήταν ο υπ’ αριθμόν ένα νεκροθάφτης μας. ‘Οταν λοιπόν ανέβηκε επάνω και αντιμετώπισε σχεδόν όλο το πλήρωμα ξεσηκωμένο ενάντια στον εφοπλισμό, αναγκάστηκε κι αυτός να δαγκώσει τη γλώσσα του και να  «αναγνωρίσει» ότι είναι δίκαια τα αιτηματά μας, ότι θα λυθούν, κλπ. Μας «συνέστησε ψυχραιμία» και «να πάμε να κοιμηθούμε ήρεμοι στα κρεβάτια μας». Πάνω σ’ αυτό, βέβαια, δεν ξεγέλασε κανέναν. Ξέραμε ότι προσπαθούσε να μας στείλει για ύπνο για να διευκολύνει το έργο της αστυνομίας, που έξω ετοιμαζόταν για το μεγάλο «ντου». Πράγματι, κατά τις 1 τη νύχτα, έφυγε ο πρόξενος από το  βαπόρι, και κατά τις 2.30 άρχισαν να καταφθάνουν πυροσβεστικά οχήματα και να στήνουν σκάλες στο βαπόρι, οπότε έγινε και η τελική επίθεση.

 

‘Εγινε γνωστός ο αγώνας σας στους Βραζιλιάνους εργάτες που δούλευαν στο λιμάνι;

Κατ’ αρχή, είχαμε την υποστήριξη των Βραζιλιάνων εργατών που δούλευαν πάνω στο βαπόρι, και που είδαν από κοντά τι συνέβαινε. Μάλιστα, στις φωτογραφίες που τράβηξε η βραζιλιάνικη αστυνομία, υπήρχαν σημαδεμένοι με βέλος μερικοί Βραζιλιάνοι εργάτες και μας ανέκριναν αργότερα συνέχεια για να τους ανακαλύψουν. Στο λιμάνι, όμως, επειδή ήταν κάπως αργά, και μας είχαν απομονώσει δυνάμεις της αστυνομίας μαζί με 40-50 ασφαλίτες με πολιτικά και οπλισμένους με αυτόματα, που πιστεύω πως θα ήταν το «ανφάν γκατέ» και το καλύτερο στήριγμα της Βραζιλιάνικης χούντας, η κινητοποίηση δεν μπόρεσε να πάρει έκταση. Νομίζω όμως ότι ο αγώνας μας πρέπει να είχε απήχηση στους Βραζιλιάνους εργάτες που βρίσκονταν εκεί. Εξ’ άλλου, είχαμε φροντίσει να βάλουμε και δύο πανώ πάνω στη σκάλα με τα συνθήματα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και «Απεργούμε», μεταφρασμένα στα βραζιλιάνικα. Βέβαια, αν είχαμε μπορέσει να κρατήσει η απεργία αρκετές μέρες ακόμα, πιστεύω ότι θα υπήρχε μεγαλύτερη κινητοποίηση και συμπαράσταση των Βραζιλιάνων εργατών.

 

‘Οταν έγινε η επίθεση της Βραζιλιάνικης αστυνομίας, πως την αντιμετωπίσατε; Και πως καταφέρατε στη συνέχεια να γλυτώσετε από τα μπουντρούμια της χούντας;

Βλέποντας ότι κάθε λεπτό κατέφθαναν και καινούργιες δυνάμεις της αστυνομίας κι ‘οτι από στιγμή σε στιγμή θα είχαμε να αντιμετωπίσουμε την επιθεσή τους, συζητήσαμε στα γρήγορα διάφορες προτάσεις για το τι θα έπρεπε να κάνουμε. Μία πρόταση ήταν να αντιμετωπίσουμε δυναμικά τους αστυνομικούς για να μη μπορέσουν ν’ ανεβούν επάνω, η δεύτερη ήταν να παραδωθούμε αμέσως. Η τρίτη λύση, που φάνηκε και η πιο σωστή, ήταν να κρυφτούμε σε καλά σημεία, να κάνουμε συσκοτισμό του βαποριού, ώστε να μη μας συλλάβουν τη νύχτα και να έχουμε την επόμενη μέρα την υποστήριξη των Βραζιλιάνων λιμενεργατών και ναυτών. Αυτό κι έγινε. Μόλις οι πρώτοι έκαναν να ανέβουν πάνω στο βαπόρι, εμείς τρέξαμε κατευθείαν στις ηλεκτρομηχανές, τις σταματήσαμε, κάναμε συσκότιση και κρυφτήκαμε  σε πολλά σημεία του βαποριού, σε αμπάρια λόγου χάρη κι οι περισσότεροι στο μηχανοστάσιο.

Προς στιγμή, οι Βραζιλιάνοι αστυνομικοί βρέθηκαν σε αμηχανία και τους καθυστερήσαμε πολύ. ‘Αρχισαν την επίθεση στις 2.30 και ο τελευταίος συνελλήφθηκε στις 7 το πρωί μέσα σε μία δεξαμενή γεμάτη λάδια απ’ όπου έπλεε μόνο το κεφέλι του. Αλλά και πάλι θα μας είχαν πιάσει πολύ αργότερα αν δεν είχαν χρησιμοποιήσει, κι αυτοί με τη σειρά τους, ορισμένες μεθόδους αντάξιες αστυνομικών κι ιδιαίτερα Βραζιλιάνων αστυνομικών. ‘Οχι μόνο γιατί δέχτηκαν βοήθεια από πολεμικά βραζιλιάνικα πλοία -είμαστε και κοντά στο ναύσταθμο- που έριξαν τους προβολείς τους πάνω στο Aeolian. Αλλά το χειρότερο ήταν ότι όποιον συνελάμβαναν, και συνέλαβαν αμέσως ένα-δύο άτομα που δυστυχώς άκουσαν τον πρόξενο και πήγαν να κοιμηθούν, τον σάπιζαν κυριολεκτικά στο ξύλο και τον ανάγκαζαν να ομολογήσει τα πιθανά μέρη όπου κρυβόντουσαν οι άλλοι συνάδελφοι. Πρέπει να πω εδώ ότι κανένα από τα παιδιά αυτά δεν ήθελε φυσικά να καταδώσει τους συναδέλφους του, αλλά οι βασανισμοί ήταν τόσο τρομεροί -να σκεφτείς ότι  σ’ ένα συνάδελφο έσβυσαν και τσιγάρο πάνω στο χέρι του, ενώ όλους τους χρυπούσαν με γκλομπς ακόμα και στο κεφάλι- που κατάφεραν κατά τις 7 το πρωί να μας έχουν συλλάβει όλους. Τότε μας οδήγησαν  μπροστά στον καπετάνιο, ο οποίος κατέδιδε έναν-έναν αυτούς που θεωρούσε πρωτεργάτες και μας παρέδιδε στην αστυνομία. Δώδεκα από μας μπήκαν έτσι σε κλούβες, και μάλιστα στο πορτ-μπαγκάζ τους, που είναι φαίνεται για τους υπερβολικά επικίνδυνους, και μας οδήγησαν κατευθείαν στα κρατητήρια της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας της Βραζιλίας.

 

3):11/2δήλωση του Παναγιώτη Ε. Λιβερέτου(1947-1977) κατά την απεργία πείνας στις φυλακές Κορυδαλού

Δεν δεχόμαστε το χαρακτηρισμό «πολιτικός κρατούμενος».

«Είμαστε αιχμάλωτοι πολέμου ανάμεσα σε εξουσιαστές κι εξουσιαζόμενους,εκμεταλλευτές κι εκμεταλλευόμενους»..

(απο ΝΙΚΟΛΑ ΑΣΙΜΟ-ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΚΡΟΚΑΝΘΡΩΠΟΥΣ 1981-σελιδα 104)

 

4):ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΣΤΑΣΙΑΣΤΩΝ M/V ΟΥΛΡΙΚΕ ΜΑΙΝΧΟΦ(AEOLIAN WIND)

Τό καλύτερο θα ητανε νά προσπαθήσω νά φτάσω στήν απελευθερωμένη περιοχή καί νά βρω τούς μπαντονέρος. Ειναι σίγουρο οτι σύντομα θά μπορω νά κρατω οπλο. Ή χαρά μου θα’ναι νά σκοτώνω βασανιστές,χαφιέδες,καπιταλιστές,μπάσταρδους(ενοουσε ολους αυτους τους εξουσιαστες).

11/2/1977…

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ε. ΛΙΒΕΡΕΤΟΣ(1947-1977)(απο τα κρατητήρια της POLICIA MARITIMA- Federal Police ριο ντε τζανειρο-βραζιλια

 

5):πάλη γιά τήν πλήρη κοινωνική άπελευθέρωση

τα πλοια-τα βαπορια κοινωνική περιουσία των ναυτεργατων-των εργαζομενων.. Γιά εμας τούς έργάτες για ολους τούς έργαζόμενους γιά ολο το λαό υπάρχει μόνο μιά προοπτική,ή πάλη γιά τήν πλήρη κοινωνική άπελευθέρωση,γιά τήν κατάργηση κάθε μορφης εξουσίας. Αύτό μπορεί νά γίνει μέ τήν αύτόνομη όργάνωση κάθε κλάδου καί στή συνέχεια μέ τήν ίσότιμη συνεργασία ολων των άνθρώπων.. εναντια στο έφοπλιστικό κεφάλαιο,την κρατική έξουσία,τους λακέδες συνδικαλιστές.. ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΗ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ. Νά σηκώσουμε ολοι τίς γροθιές χρειάζεται. ΖΗΤΩ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ.. οι ναυτεργατες να παρουμε τον ελεγχο των πλοιων,να αρνηθουμε την εξουσια των πλοιαρχων και των αρχων,να αυτοοργανωθουμε…

(ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ε. ΛΙΒΕΡΕΤΟΣ 1947-1977).. (M/V ΟΥΛΡΙΚΕ ΜΑΙΝΧΟΦ(AEOLIAN WIND)29/1/1977 ριο ντε τζανειρο-βραζιλια)

 

6):Παναγιώτης Ε. Λιβερέτος

22 Aυγούστου του `77 στις 4 το πρωί…

…αυτοπυρπολείται στην ταράτσα του σπιτιού του. Στο συγκεκριμένο θέμα, θα αναδημοσιεύσουμε ντοκουμέντα από την διεθνή βιβλιοθήκη, με σκοπό να αναδείξουμε την ιστορία αυτή.

Ποιος ήταν όμως ο Παναγιώτης Λιβερέτος;

Γεννημένος το 1947 στην Κεφαλονιά, ο Παναγιώτης Λιβερέτος θα φοιτήσει στη Σχολή Εμπορικού Ναυτικού στην Κεφαλονιά.

Στο στρατό αρνούμενος να συμμετάσχει στην πατριωτική παρέλαση της 21ης Απριλίου, καταδικάζεται σε τρίμηνη φυλάκιση και κλείνεται στις φυλακές του Εφταπύργιου της Θεσσαλονίκης.

Εντάσσεται στο αναρχικό κίνημα τον Ιούλιο του 1976 μέσω της «Επιτροπής για την απελευθέρωση του γερμανού αγωνιστή Ρόλφ Πόλε». Όταν μια ομάδα μελών της επιτροπής συγκροτημένη πάνω στη βάση μιας κατ’ εξοχήν νομικίστικης υπεράσπισης και κατά συνέπεια τρομοκρατημένη μπροστά στις δραστηριότητες πού αναπτύσσονταν (διαδηλώσεις, κλείσιμο της οδού Πατησίων, επίθεση στους φασίστες στα Εξάρχεια, σύγκρουση με τα ΜΑΤ). Έτσι, υποσκάπτουν με πλήρη συνείδηση την ίδια την ύπαρξη της Επιτροπής, με μια σειρά αθέμιτων και ανεπίτρεπτων ενεργειών, που θα κορυφωθούν στη χωρίς έγκριση της συνέλευσης, συνέντευξη τύπου, όπου εν ονόματί της και ενάντια σε όλες τις αποφάσεις της, «καταδικάζουν» την πρακτική του Ρόλφ Πόλε. Η αυτοδιάλυσή της αποτελεί τετελεσμένο γεγονός. Ο Παναγιώτης Λιβερέτος θα συνεχίσει να συμμετέχει στις πενιχρές πλέον δραστηριότητες της «Ομάδας για την απελευθέρωση του γερμανού αγωνιστή Ρόλφ Πόλε», η οποία οργανώνει την τελευταία συγκέντρωση στα Προπύλαια.

Λίγο πριν φύγει για τα καράβια, αγωνιούσε να βγάλει μια αναρχική ναυτεργατική εφημερίδα. Η προσπάθειά του, παρόλο που είχε έτοιμο το υλικό, ναυάγησε. «Εφυγε για τα καράβια και τον χάσαμε για μερικούς μήνες. Από τις εφημερίδες μάθαμε για τη στάση στο «AEOLIAN WIND».

Συμμετέχει στις δύο οργανωτικές συναντήσεις των «ομάδων αναρχικών εργαζομένων» για την «Πρωτομαγιά Ενάντια στη Μισθωτή Εργασία» και στους βανδαλισμούς των «κουκουλοφόρων» για την εκτροπή της «Πρώτης Εθνικής Ενωτικής Πρωτομαγιάς» της ιερής συμμαχίας των ιδιοκτητών του προλεταριάτου.

Μέσα από ένα λαβύρινθο συνεχών διώξεων, που αρχίζει με τη στέρηση του ναυτικού φυλλαδίου για 30 μήνες από το Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό μετά την έφεση «υπέρ του νόμου» από τον Υπουργό Ναυτιλίας Παπαδόγκονα, θα καταλήξει στις φυλακές Κορυδαλλού, καταδικασμένος σε δύο χρόνια φυλακή «δι’ απρόκλητον και εν ψυχρώ επίθεσιν» εναντίον του μαρξιστή δικηγόρου των πλοιοκτητών Παναγιωτη Βρεττού.

Δε θα πρέπει να παραλείψουμε να αναφερθούμε στο ρόλο που έπαιξαν στην εξόντωση του Λιβερέτου, οι μαρξιστικοί βόθροι του «Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά». Υπάρχει ενυπόγραφη καταγγελία δικηγόρων, όπου ανάμεσα στα άλλα αναφέρει ότι: «Την 10ην Μαΐου 1977 κατά την έκδίκασιν (…) παρίσταντο έξη μέλη τού Δ.Σ. τού Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιώς ο δε αντιπρόεδρος αύτού κ. Κυρ. Ρεσβάνης ορισθείς υπό του άνω Δ.Σ. ως υπερασπιστής του Παν. Βρεττού, ανέγνωσεν απόφασιν τού Δ.Σ. διά της οποίας εζητείτο η παραδειγματική τιμωρία του Παν. Λιβερέτου».

Μέσα στη φυλακή κάνει 15 μέρες απεργία πείνας. Συντάσσει ένα κείμενο σχετικά με αυτήν που πολυγραφείται από μια ομάδα αναρχικών συντρόφων του και κυκλοφορεί στην Αθήνα σε 2000 αντίτυπα. Στην έφεση ο δικηγόρος Βρεττός αναγκάζεται να έλθει σε συμβιβασμό μπροστά στο θόρυβο που δημιουργείται. Βγαίνοντας από τον Κορυδαλλό, τα πράγματα θα πάρουν πια δραματική τροπή. Η απόγνωσή του θα κορυφωθεί, όταν η οικονομική ανέχεια των ναυτεργατών συντρόφων του θα κατορθώσει αυτό που δεν κατόρθωσαν ούτε οι διώξεις ούτε οι βραζιλιάνοι κομμάντος: τη διασπορά τους. Έτσι, την εποχή που ο Λιβερέτος συνεχίζει να σέρνεται στα δικαστήρια και τις φυλακές, οι περισσότεροι σύντροφοι του έχουν μπαρκάρει, τσακισμένοι οικονομικά από την πολύμηνη παραμονή τους στην Αθήνα, βρίσκοντάς τον αναγκαστικά απομονωμένο. Είτε μιλάμε λοιπόν για αυτοκτονία, είτε για δολοφονία, θα πρέπει να ενοούμε το ίδιο πράγμα…[…]

 

Ντοκουμέντο πρώτο:

Μ/V Ουλρίκε Μάινχοφ

Ανέκδοτο κείμενο του Παναγιώτη Λιβερέτου

Στις 31 Ιανουαρίου 1977, εμείς, το πλήρωμα του φορτηγού πλοίου M / V AEOLIAN WIND κηρύξαμε το πλοίο κοινωνική περιουσία των εργαζομένων. Η ενέργειά μας αυτή, είχε ένα σωρό αδυναμίες, που είχανε τη ρίζα τους σε μας τους ίδιους. Έτσι δεν είχαμε μπορέσει να καταλάβουμε πως το βαπόρι που εμείς δουλεύουμε και κινούμε, πρέπει στη συνέχεια να μας κάνει να ζούμε σαν ανθρωποι και όχι σαν δούλοι ή ρομπότ, έτσι που να μην είμαστε κάποια νούμερα που υπακούουν χωρίς αντίρρηση, και που μεταφέρουν όλο και πιο γρήγορα. Το βαπόρι έπρεπε να είναι δικό μας. Για μερικές μέρες, παρ’ όλες μας τις αδυναμίες στάθηκε δυνατό να καταλάβουμε το βαπόρι, να φτιάξουμε τις δικές μας επιτροπές απ’ όλους όσους πήραμε μέρος στην κατάληψη και να κάνουμε έλεγχο στις αποθήκες τροφίμων, στα ψυγεία και στις δεξαμενές πόσιμου νερού.

Όλες αυτές οι ενέργειές μας, τρόμαξαν στην κυριολεξία τα τσιράκια του Κεφάλαιου στο πλοίο. Το ότι κατάφεραν να χτυπήσουν το κίνημά μας στο καράβι, οφείλεται πέρα από τις δικές μας αδυναμίες στις καλές υπηρεσίες που πρόσφερε το Ελληνικό προξενείο του Ρίo στο Κεφάλαιο και η Βραζιλιάνικη Χούντα. Μια ολόκληρη νύχτα τα επίλεκτα σώματα της Βραζιλιάνικης στρατιωτικής αστυνομίας (ή αντίστοιχη ΕΣΑ), σώματα του Ναυτικού και κομμάντος, χτυπούσαν το βαπόρι μας. Τώρα στην Ελλάδα μας ταλαιπωρούν. Το YEN -όργανο του εφοπλισμού- μας στήνει τη μια δίκη πίσω από την άλλη…[…]

Παρ’ όλα αυτά, τίποτα δεν είναι ικανό να σβήσει από τη μνήμη το μήνυμα που στείλαμε στους ναυτεργάτες και στους εργάτες όλου του κόσμου:

Το βαπόρι είναι κοινωνική περιουσία των έργαζομένων.

Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη.

4-9-1976: Τα περισσότερα μέλη του πληρώματος που πήραμε μέρος στην κατάληψη του πλοίου ναυτολογηθήκαμε στον Πειραιά. Το πλοίο βρισκόταν σ’ ένα ντόκο επισκευών στη Δραπετσώνα. Η επισκευή του κράτησε περίπου δεκαπέντε μέρες κι όπως γίνεται συνήθως φροντίσανε μόνο ό,τι είχε να κάνει με την κίνησή του, δηλαδή αρκεί να δουλεύει η μηχανή του, για να κινείται. Για ό,τι είχε σχέση με τις ανέσεις και την ασφάλεια του πληρώματος, δεν έγινε τίποτα απολύτως. Το καπνιστήριο του πληρώματος και των αξιωματικών χάλια, ούτε μια καρέκλα όρθια, η τραπεζαρία του πληρώματος σε μαύρα χάλια, τα δάπεδα στις καμπίνες ερείπια. Για την ασφάλεια τα φώτα ανάγκης δεν άναβαν. Οι βάρκες ήταν σε άθλια κατάσταση, για τη μηχανοκίνηση ζητήσαμε ανταλλαχτικά και μας απάντησαν…ότι το εργοστάσιο έκλεισε. Τα φώτα πορείας – κλειδί για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας- δεν λειτουργούσαν, η αντλία πυρκαγιάς που βρίσκεται στο μηχάνημα πηδαλίου δεν δούλευε.

Και όμως, παρ’ όλες αυτές τις ελλείψεις το λιμεναρχείο έδωσε το O.K. και έτσι φύγαμε απ’ τον Πειραιά. Μετά από τρεις-τέσσερις μέρες ταξίδι φτάσαμε στην Ταραγκόνα της Ισπανίας. Στην Ταραγκόνα δεν μπήκε τίποτα φρέσκο στο βαπόρι. Ο καμαρώτος, τσιράκι των αφεντικών, προσπαθούσε να μας χορτάσει με χαμόγελα. Ταχτικά έστηνε αυτί και ό,τι άκουγε, έτρεχε και το έλεγε στον άλλο μπάσταρδο, τον καπετάνιο. Κάθε Σάββατο έπρεπε ν’ άλλάζει τα ρούχα, τις πετσέτες και τα σεντόνια. Πότε άλλαζε τα σεντόνια και ξεχνούσε τις πετσέτες, πότε το αντίθετο και πότε ξεχνούσε και τα δύο λόγω φόρτου εργασίας, όπως δικαιολογιόταν. Στην Ταραγκόνα, για να δικαιολογηθούν, καμαρώτος και καπετάνιος -ξέρανε το παραμύθι καλά- είπανε ότι δεν βρίσκανε τίποτα φρέσκο, γιατί ήτανε λέει περίοδος γιορτών (Χριστούγεννα- Πρωτοχρονιά) και όλα είχανε καταναλωθεί στην εσωτερική αγορά…ακόμα πολλά τρόφιμα έφευγαν για την Πορτογαλία, για να καλυφθούν οι ελλείψεις που δημιουργούσε ο επαναπατρισμός των χιλιάδων προσφύγων από τις πρώην πορτογαλικές αποικίες, ακόμα λίγο, έφταιγε και το γεγονός ότι η Ισπανία έκανε άνοιγμα προς τη δημοκρατία και έτσι ο νόμος και η τάξη κινδύνευαν και στην αγορά επικρατούσε αναρχία. Όλο αυτό αποτελεί την πολιτική σαλάτα των ελλήνων καμαρωτών και καπετάνιων. Ωστόσο πήρε από το βαπόρι τις 2000 πεσσέτες και διασκέδαζε κάθε μέρα με τα δικά μας χρήματα που του είχαμε αναθέσει, και μας αγόρασε μεταλλικά νερά, γιατί το νερό του βαποριού ήτανε αδύνατο να το πιει κανείς. Όσο για το κρέας που τρώγαμε πλησίαζε το λάστιχο και για να το κόψεις χρειαζόσουνα πριόνι.

Για να δικαιολογηθούν καπετάνιοι και καμαρώτοι, μπορείς ν’ άκούσεις στα βαπόρια τα πιο απίθανα, μπορούν να σου πουν καλοκαίρι στην Ισπανία ότι δεν έχει φρούτα, γιατί έπεσε χαλάζι και περονόσπορος, στη Γερμανία ότι δεν βρήκαν μπύρες ν’ αγοράσουν, στην Αργεντινή δεν βρήκαν φρέσκο κρέας κι ένα σωρό ψευτιές. Έτσι κι οι δικοί μας ξέρανε καλά τά παραμύθια τους.

Εδώ όμως αρχιζει και η δικιά μας αντίδραση, ενάντια σ’όλα τα στραβά. Ο ένας άρχισε να διαμαρτύρεται για το φαγητό, ο άλλος για την καθαριότητα στις καμπίνες, άλλος για το πόσιμο νερό, τη μια μέρα, και άλλος την άλλη μέρα για άλλα. Μαζί με όλα τα στραβά βρίσκουμε μια μέρα, σκουλήκια στο κακάο. Για όλ’ αυτά ο καμαρώτος βρίσκει τη δικαιολογία, ότι για το φαγητό φταίει ο μάγειρας. Πώς ήταν δυνατόν ο έρημος, το κατεψυγμένο κρέας να το κάνει φρέσκο. Η Ισπανία ξαφνικά έχει κακά νερά, και μπορεί να ‘χει, αλλά σίγουρα δεν έχει σκουριές. Οι δεξαμενές του πλοίου δεν είχανε περάσει ούτε μια φορά από επιθεώρηση στο διάστημα των τριών χρόνων που το είχανε αγοράσει οι δικοί μας από τους Σκανδιναβούς.

Στην Ισπανία μείναμε 4-5 μέρες και φορτώσαμε τσιμέντα για τη Νιγηρία. Μέρα με τη μέρα άρχιζαν να ξεχωρίζουν ή ήρα από το στάρι, δεν άργησε να έμφανιστεί η σπείρα των χαφιέδων του καπετάνιου, ο γραμματικός, ο Α’ μηχανικός και ο καμαρώτος. Από την άλλη πλευρά άρχισε το πλησίασμα των δυσαρεστημένων. Σιγά – σιγά έννιωθε περισσότερη εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον. Η σπείρα των χαφιέδων προσπαθούσε συνέχεια με τις γνωστές μεθόδους να μας σπάσει, δηλαδή άρχισαν να κατηγορούν στον έναν τον άλλο,για να πετύχουν να βάλουν τους μισούς να ρουφιανεύουν τους άλλους μισούς.

(Σημ. του «Πεζοδρομίου»: Το κείμενο σταματά απότομα. Τα υπόλοιπα χειρόγραφα έχουν χαθεί)…[…]

 

Ντοκουμέντο δεύτερο

Αποσπάσματα από το ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΣΤΑΣΙΑΣΤΩΝ

Κρατητηρια της Policia Maritima του Ρίο Ιανεριο

16.1.77: «Αφιξη στό Rio De Janeiro. […]

31.1.77 ώρα 17.20: Ο καπετάνιος με συνοδεία δύο αστυνομικούς με πολιτικά και ο ατζέντης ειδοποιεί το Β’ μηχανικό σε 5’λεπτά να εγκαταλείψει το πλοίο. Το υπόλοιπο πλήρωμα συμπαρίσταται στο Β’ μηχανικό.

17.30: Ένοπλοι αστυνομικοί έξω από το πλοίο.

17.32: Σηκώσαμε τη σκάλα.

18.00: Βάλαμε την ελληνική σημαία και πανώ «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και «ESTAMOS EM GREVE».

20.00: Βάλαμε το πανώ «M/V 0ΥΡΙΝΧΕ ΜΑΙΝΧ0Φ».

21.00: Ήρθε ο πρόξενος συζητήσαμε και έφυγε στις 01.30 της 1.2.77.

1.2.77 ώρα 02.20: Πυροσβεστική πλησίασε το βαπόρι και ισχυρές δυνάμεις κομάντος. 2.30: Επίθεση των κομάντος.

2.32: Κράτηση των ηλεκτρομηχανών. Από 02.30 έως 06.30 είχαμε συλληφθεί όλοι και μας έβαλαν σε κλούβες στο πόρτ-μπαγκάζ.

7.00: Κρατούμενοι στα κεντρικά κρατητήρια της Federal Police. Κρατητήρια 3X3 με τουαλέτα στη μια γωνία και ντουζ.

7.2.77: Απόγευμα μας πήραν πάλι φωτογραφίες για να βγάλουν διαβατήρια. Το βράδυ δεν φάγαμε αρχίζοντας απεργία πείνας.

10.2.77: Διακοπή της απεργίας πείνας, άφου ο πρόξενος μας υποσχέθηκε ότι το Σάββατο φεύγουμε γιαα Ελλάδα.

11.2.77: Γράφει ο Β’μηχανικός Παναγιώτης Λιβερέτος: «Σήμερα στα κρατητήρια της Federal Police στην Piazza Qinze είμαστε μόνο έννέα άτομα, λείπουν οι Χαροκόπος Αντώνης, Μήτρου Φώτης, Βενετσάνος Γιώργος και Λύκος Γιώργος. Ρωτάμε συνέχεια τι γίνονται, μας απαντάνε ότι βρίσκονται στα κρατητήρια της Ναυτικής αστυνομίας. Δεν είμαστε καθόλου ήσυχοι γιατί δεν πιστεύουμε καθόλου στους φασίστες. Ξέρουμε ότι άλλα λένε, άλλα έννοουν, άλλα κάνουν. Για παράδειγμα χθες ο πρόξενος που μας επισκέφτηκε ισχυρίστηκε ότι έξω από το βαπόρι είχαμε πανώ με τό όνομα του Φιντέλ Κάστρο, ενώ δεν είδε άστυνομικούς οπλισμένους έξω από το βαπόρι. Αυτό το τελευταίο, πώς είχαμε δηλαδή πανώ με το όνομα του Φιντέλ Κάστρο μας κάνουν να πιστεύουμε πως κάποια δίκη μας στήνουν εδώ κάτω. Κάνουμε διάφορες υποθέσεις. Μερικοί πιστεύουμε ότι το Σάββατο μας στήνουν δίκη, και το ότι μας είπανε ότι φεύγουμε για την Ελλάδα το είπαν για να φάμε και να πάμε στη δίκη. Συζητάμε τι στάση θα κρατήσουμε στο δικαστήριο, λέγονται διάφορες γνώμες,αλλά καταλήγουμε ότι το πιο αξιοπρεπές είναι να μη μιλήσουμε καθόλου μιας και ό,τι και να πούμε η ποινή θα είναι προκαθορισμένη. Μετά σκεφτόμαστε, σε τι είδους φυλακές θα μας πάνε. Στην είσοδο του λιμανιού είναι ένα νησάκι όπου βρίσκονται οι φυλακές. Ακόμα στο λιμάνι αριστερά από την Πιάτσα Μάκκα, εκεί που ήτανε το βαπόρι μας, είναι ο ναύσταθμος, και σε ένα υψωματάκι του ναύσταθμου είναι και ‘κει φυλακές. Πάντως οι περισσότεροι από μας πιστεύουν ότι θα μας πάνε στο νησάκι. Εκεί πρέπει να είναι οι φυλακές για τους πολιτικούς κρατούμενους. Στή συνέχεια σκεφτόμαστε όλοι μας και πως θα αποδράσουμε. Λέμε πώς αν αύριο δεν φύγουμε, σημαίνει ότι θα μας δικάσουν. Καταστρώνω το δικό μου σχέδιο απόδρασης…[…]

Ευτυχώς τους επιτράπηκε να γυρίσουν πίσω όπου η δίκη τους θα γινόταν σε ελληνικό έδαφος. Όμως, στα δικαστήρια στήθηκε άλλη μία υπόθεση από την αντίπαλη πλευρά δια μέσου του «μαρξιστή δικηγόρου Παναγιώτη Βρεττού» (όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και το πεζοδρόμιο) όπου εκπρωσοπούσε την πλοιοκτήτρια εταιρεία…)

 

7):ο ναυτικός Παναγιώτης Ε. Λιβερέτος(1947-1977), που αγωνιζόταν να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης των πληρωμάτων, τα έβαλε με εφοπλιστές, συμμετείχε σε κατάληψη πλοίου στη Βραζιλία και αυτοπυρπολήθηκε 30 χρόνων στο σπίτι του στο Μπραχαμι, έχοντας το προηγούμενο βράδυ χαιρετήσει έναν έναν όλους τους ανυποψίαστους φίλους του στην πλατεία Εξαρχείων…)

 

8):«Και τη στιγμή που η δομή, η ύπαρξη της εξουσίας των εκμεταλλευτών στηρίζεται καθαρά πάνω στη βία δεν αναγνωρίζουν σε μας ούτε τη στοιχειώδη αυτοάμυνα. Θέλουν να μας επιβάλουν έναν τρόπο ύπαρξης που αν τον δεχτούμε πιστεύω ότι δεν θα έχουμε κανένα δικαίωμα να λεγόμαστε άνθρωποι. Στη συνέχεια, όποιος αμφισβητεί αυτό το καλούπι κινδυνεύει να βρεθεί στη φυλακή. Χειρότερο πάντως από τη γυμνή βία της εξουσίας είναι η προπαγάνδα της, η ψυχολογική βία, αυτή που θέλει να σε πείσει εσένα τον ίδιο ότι είσαι κατηγορούμενος».

Παναγιώτης Ε. Λιβερέτος

by arfasekuklo at January 21, 2018 01:47 PM

κατάληψη Παπουτσάδικο

Υπόγειος Ήχος: Σάββατο 27 Γενάρη – hip hop Live

– Loading Completed

Σάββατο 27 Γενάρη 2018
hip hop Live – Loading Completed

Από τις  21:00 …

—————————————————————
Mc Yinka & Dash / Παράξενος / Andri J /
Mi55 t / Santa Barbarians / Boavista /812
———————————————————–
για την οικονομική ενίσχυση της κατάληψης 
 
*Στο χώρο θα υπάρχει το 3ο έντυπο του φανζιν …

 

by papoutsadiko at January 21, 2018 12:53 PM

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Τερμίτα

.
.
Την Πέμπτη 4/1 στις 7 πμ η γραφική κομπανία των εργολάβωνμπάτσων, 
εισαγγελεών και δημοσιογράφων δίνουν τα χέρια με το αγαπημένο τους,  
μαγαζάκι ελληνικό πανεπιστήμιο ΑΕ για να ξεκινήσουν οι μπίζνες με αρχή την κατεδάφιση του κτηρίου όπου στεγαζόταν η κατάληψη της Τερμίτα.
       Ο πετυχημένος αυτός θίασος ξέρει πως για να προχωρήσουν οι δουλειές 
χωρίς να ανοίξουν στόματαπρέπει όλοι (σίγουρα οι περισοτεροινα νιώθουν κερδισμένοι . 
Το πανεπιστήμιο θα εκσυγχρονιστεί με τις νέες αίθουσες διδασκαλίας
και οι ντόπιοι μικροαστοί έχουν ήδη αρχίσει να μετράνε τα ευρώ
απο την επακόλουθη αναβάθμιση της περιοχής. Όπως δηλαδή και
στις προηγούμενες περιπτώσεις των εκκενώσεων το κράτος με πρόσχημα
το κοινωνικό καλό πετάει στην απέξω τις πρωτοβουλίες μας
να καθορίσουμε και να καλύψουμε μόνοι μας τις ανάγκες μας
και βάζει σε ρόλο τσοπάνη τους θεσμούς του.
Σερβιρισμένα όλα αυτά από το μέινστριμ καρναβάλι που σουλατσάρει 
απο θεσμό σε θεσμό παίζοντας το ρολάκι του και πλυμμηρίζει 
τα πρωινάδικατα προεδρίατις δικαστικές αίθουσες,
άνετο καθώς οι κανόνες και οι νόρμες τους εκβιάζουν την κοινωνική αποδοχή
Για άλλη μια φορά περιθωριοποιούν ανθρώπους και εγχειρήματα 
που δεν θέλουν να δεχτούν την αλλοτροίωση των σχέσεων 
και της μίζερης καθημερινότητας που μας επιβάλλεται.
Όσο θα καταστέλλουν τις προσπάθειες μας για την συλλογική μας 
αυτοδιάθεση και χειραφέτησηέξω απο τις κυρίαρχες λογικές τους 
τόσο θα μας βρίσκουν μπροστά τους ,για να τους υπενθυμίζουμε πως 
οι καταλήψεις δεν ειναι τα γκρεμισμένα ντουβάρια 
αλλά οι ριζωμένες σχέσεις αλληλεγγύης και συντροφικότητας 
που συνεχίζουμε να καλλιεργούμε.
 

by papoutsadiko at January 21, 2018 12:39 PM

στέγαστρο

Εκδήλωση / συζήτηση

Κυριακή 28/1, στις 6:30μμ

  • Ο EZLN, το Εθνικό Ιθαγενικό Κογκρέσο και η καμπάνια για την οργάνωση των αντιστάσεων και εξεγέρσεων των από κάτω του Μεξικού
  • Η αυτοοργανωμένη αλληλεγγύη αντιμέτωπη με την κρατική ανθρωπιστική παρέμβαση, την καταστολή και τον κινδυνο υφαρπαγής γης μετά τον πρόσφατο σεισμό στο Μεξικό

paliacate Zapatista – αυτοοργανωμένη ελευθεριακή συνέλευση
Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Στέκι Γαλατσίου στέγ★

by stegastro at January 21, 2018 12:16 PM

Προβολή ταινίας «Η νύχτα των βρικολάκων»

Τετάρτη 24/1, στις 21:00
μαζευόμαστε στο στέγ★ από τις 20:00

by stegastro at January 21, 2018 12:06 PM

Αντίβαρο - Αυτοοργανωμένος εργατικός-κοινωνικός χώρος

Ενημέρωση για το υλικό που μαζεύτηκε για τους πληγέντες της Μάνδρας

Για τη Μάνδρα μαζεύτηκαν συνολικά είδη που χωρίστηκαν σε: 24 σακούλες σούπερ μάρκετ ως εξής:12 σακούλες με είδη υγιεινής  και  12 σακούλες  με τρόφιμα. Επιπλέον ήταν και ένα σακί αλεύρι . Οι σακούλες και το σακί με το αλεύρι παραδόθηκαν στο κοινωνικό παντοπωλείο της Μάνδρας.

by eliza at January 21, 2018 11:25 AM

January 20, 2018

Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Α. Πόλης

Αγρός αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος

Κείμενο αλληλεγγύης στην κατάληψη Τερμίτα της κατάληψης Σινιάλο

Tην Πέμπτη 4 /1, από τις 7:00 τα ξημερώματα έως και τις 2:30 περίπου το μεσημέρι, πραγματοποιήθηκε εισβολή, εκκένωση και κατεδάφιση των κτιρίων της κατάληψης Τερμίτα στον Βόλο. Η ενέργεια αυτή πραγματοποιήθηκε με την αρωγή ισχυρών κατασταλτικών δυνάμεων (6 πάνοπλες διμοιρίες κι ένα ελικόπτερο), οι οποίες, αφού περικύκλωσαν το κατειλημμένο κτιριακό συγκρότημα, εισέβαλαν και συνέλαβαν 3 συντρόφισσες που βρίσκονταν εκείνη την ώρα εντός του. Έπειτα προχώρησαν σε άμεση κατεδάφιση των κτιρίων υπό την επίβλεψη εργολάβου και την παρουσία δημοσιογράφων. Οι συλληφθείσες συντρόφισσες διώκονται με την κατηγορία της διατάραξης οικιακής ειρήνης και με το δικαστήριο να έχει οριστεί στις 11/5/2018. Η εκκένωση και κατεδάφιση της κατάληψης Τερμίτα επακολουθεί της μήνυσης που υπέβαλε το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (Π.Θ.), ιδιοκτήτης του μέχρι πρότινος κατειλημμένου κτιριακού συγκροτήματος, κατά των συντροφ(ισσ)ών που την συγκροτούσαν.

Το επόμενο βήμα στο επιχειρηματικό πλάνο του Π.Θ. αφορά την ανέγερση 2 κτιρίων που στοχεύουν στην επέκταση των δομών της πολυτεχνειούπολης. Επέκταση για την οποία έχει ήδη εξασφαλίσει από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕ) κονδύλι ύψους 55 εκατομμυρίων ευρώ.

Η επιλογή του Π.Θ. να εκκενώσει και να κατεδαφίσει την κατάληψη Τερμίτα δεν μας εκπλήσσει. Τα άμεσα οικονομικά οφέλη από την ανέγερση των κτιρίων αφορούν τόσο την κατασκευαστική εταιρία που έχει αναλάβει το έργο (η οποία παραμένει έως και σήμερα άγνωστη), όσο και άτομα με καίριες διοικητικές θέσεις εντός του πανεπιστήμιου, αλλά και το ίδιο το Π.Θ. ως δομή και λειτουργία (που τίποτα δεν έχει να ζηλέψει από μια κανονικότατη επιχείρηση).

Το πανεπιστήμιο επικαλείται για τον εαυτό του την «πανεπιστημιακή ενότητα», την «ουδετερότητα των ερευνών» του, τη δραστηριότητά του για το «καλό του κοινωνικού συνόλου» συγκαλύπτοντας τους ταξικούς διαχωρισμούς εντός και εκτός της πανεπιστημιακής πραγματικότητας, την άμεση σχέση του με την αγορά εργασίας και τα αφεντικά, τη συνεργασία του με μπάτσους και στρατό. Εμείς δεν έχουμε αυταπάτες για το ρόλο των πανεπιστημίων. Αποτελούν δομές κάθετης ιεραρχίας με προκαθορισμένα προγράμματα ειδίκευσης για την παραγωγή ενός χρήσιμου για την αγορά εργατικού δυναμικού και με σκοπό την περαιτέρω διεύρυνση εκείνων των γνωστικών πεδίων που εξυπηρετούν τα κρατικά και καπιταλιστικά συμφέροντα. Ακόμη στηρίζουν ερευνητικά προγράμματα στην κατεύθυνση της βελτιστοποίησης των συστημάτων έλεγχου, και συμβάλλουν στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών για την περαιτέρω ενίσχυση του στρατού, των σωμάτων ασφαλείας και του πολέμου που προκαλούν εντός κι εκτός των συνόρων τους. Την ίδια ώρα δηλαδή που πρυτάνεις και καθηγητές επικαλούνται την «ουδετερότητα της επιστήμης», κάνουν έρευνες χρηματοδοτούμενες από/για στρατιωτικούς και αστυνομικούς οργανισμούς, σφραγίζοντας το δολοφονικό τους έργο (π.χ. θερμικές κάμερες στον φράχτη του Έβρου, συστήματα αποκρυπτογράφησης για το στρατό, υποθαλάσσια συστήματα εντοπισμού μεταναστών/ριών σε συνεργασία με τη FRONTEX, κατασκευή ασπίδων για ΜΑΤ, κατασκευή drones για έλεγχο, μεταπτυχιακά μπατσικού τύπου όπως «στρατηγικές διαχείρισης φυσικών καταστροφών και γενικών κρίσεων», διαλέξεις που ξεπλένουν το «έργο» των ΜΚΟ). Φυσικά, το Π.Θ. δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτή τη συνθήκη. Ενδεικτικά, παραθέτουμε απόσπασμα από κείμενο της συνέλευσης για την υπεράσπιση της κατάληψης Τερμίτα το οποίο «φωτίζει» αυτή του τη δραστηριότητα: «Αποσυναρμολογώντας τις συσκοτισμένες ροές χρηματοδότησης, με ενδιάμεσο κρίκο το ελληνικό κράτος, στο βάθος αποκαλύπτονται στρατιωτικές εταιρίες που χρησιμοποιούν τις έρευνες σε οπλικά συστήματα. Επίσης, παράδειγμα αυτής της πελατειακής σχέσης είναι το horizon 2020 το οποίο έχει ξεκινήσει επίσημα και στο Π.Θ. και γνωρίζουμε ότι έχει υποσχεθεί ευρωπαϊκά 80 δις ευρώ στον τομέα της ασφάλειας και συγκεκριμένα 42.170.000 στη φύλαξη των συνόρων.»* Τέλος, το πανεπιστήμιο ως ιδεολογικός μηχανισμός, αναπαράγει και διαμορφώνει διαρκώς πειθαρχήσεις, κανονικότητες, διαχωρισμούς και τις κυρίαρχες σχέσεις εξουσίας με τον τρόπο που τις συναντάμε διάχυτες σε όλο το φάσμα της καθημερινής μας ζωής.

Από την κατεδάφιση της Τερμίτα και το σχέδιο επέκτασης των δομών της πολυτεχνειούπολης δεν επωφελούνται βέβαια μόνο το Π.Θ. και η κατασκευαστική, αλλά και η τοπική εξουσία, καθώς το συγκεκριμένο αναπτυξιακό έργο θα συντελέσει και στην ανάπλαση -όπως οι δήμοι την ονομάζουν- της πόλης και ειδικότερα της περιοχής των Παλαιών. Η περιοχή των Παλαιών η οποία βρίσκεται στον δυτικό τομέα της πόλης του Βόλου, τα τελευταία χρόνια έχει τραβήξει τα βλέμματα μικρών και μεγάλων επενδυτών, οι οποίοι σπεύδουν να εκμεταλλευτούν την χαμηλή αγοραστική αξία της γης. Ο δήμος και τα τοπικά ΜΜΕ, με σκοπό να προστατεύσουν αλλά και να ενισχύσουν τη κίνηση επενδυτικών κεφαλαίων προς τα Παλαιά, εγγυώνται στους κατοίκους της περιοχής πως η ανάπλασή της θα αναβαθμίσει την ποιότητα ζωής τους σε οικονομικό, αλλά και σε πολιτισμικό επίπεδο και «κλείνει το μάτι» σε όσους έχουν συμφέρον από αυτό. Η ρητορική της δήθεν υποβαθμισμένης συνοικίας εξαιτίας της παρουσίας των καταληψιών ήρθε να στρώσει το έδαφος της κοινωνικής νομιμοποίησης της καταστολής. Ο πολύ γνώριμος αυτός μηχανισμός του κοινωνικού αυτοματισμού προηγείται πλέον κάθε αναπτυξιακού έργου και κάθε «αναβάθμισης» και καθορίζει κατά πολύ την συνεργεία όσο το δυνατόν περισσότερων ντόπιων στα μεγάλα έργα. Ακολούθως, όταν ο δήμος Βόλου περάσει σε ένα συνολικό αστικό εξευγενισμό της συνοικίας των Παλαιών, ανεβάζοντας σταδιακά την αξία της γης, θα το κάνει με την σιωπηλή συγκατάθεση όσων δεν αντέδρασαν εξαρχής ακόμη κι αν στην πορεία πλήξει περισσότερες κοινωνικές ομάδες. Σε κάθε περίπτωση, ο αποκλεισμός των από οικονομική άποψη «ασθενών» κοινωνικών ομάδων αλλά και όλων αυτών που δεν αφομοιώνονται στην ομοιογενή εικόνα ενός εξευγενισμένου αστικού τοπίου, είναι πάντα ο πρώτος, αλλά σε καμία περίπτωση ο τελευταίος στόχος τέτοιων «σχεδίων».

Η συγκεκριμένη κατασταλτική πράξη θα ήταν λάθος να ιδωθεί σαν μια υπόθεση που αφορά αποκλειστικά τα συμφέροντα του Π.Θ. και της τοπικής εξουσίας του Βόλου. Η εκκένωση και κατεδάφιση της κατάληψης Τερμίτα, συγκαταλέγεται σε μια σειρά από επιχειρήσεις εκκένωσης καταλήψεων ανά τον ελλαδικό χώρο που πραγματοποιούνται εδώ και χρόνια από το ελληνικό κράτος και εδώ και δυόμισι χρόνια πιο συγκεκριμένα από την αριστερή διακυβέρνηση. Η στρατηγική που ακολουθεί η αριστερή διακυβέρνηση για τις εκκενώσεις καταλήψεων αφορά συνήθως μια επιχειρηματολογία για μια «καλύτερη» και πιο «κοινωνική» αξιοποίηση των κατειλημμένων κτηρίων (λ.χ. επέκταση των πανεπιστημιακών δομών και αναβάθμιση της περιοχής των Παλαιών) και ταυτόχρονα την επιθεση μέσω των ΜΜΕ περί του δήθεν «κλειστού χαρακτήρα» και του μικρού αριθμού καταληψιών (αντίστοιχες κινήσεις πραγματοποιήθηκαν από το Π.Θ. και τοπικά ΜΜΕ και στην περίπτωση της Τερμίτα). Μια στρατηγική που στοχεύει στην απόσπαση κοινωνικής συναίνεσης από την τοπική κοινωνία και στην άμβλυνση των αντιστάσεων.

Τα επιχειρήματα, όμως, της αριστερής διακυβέρνησης για την καταστολή των καταλήψεων, δεν μπορούν να αποκρύψουν την βαθιά ουσία του Κράτους. Η ιδιοκτησία ως ιερή και καταστατική αρχή του κόσμου στον οποίο ζούμε, θεσμίζει την εκμετάλλευση. Πάνω της στηρίζονται οι κοινωνικές σχέσεις συντηρώντας και διαιωνίζοντας μια κουλτούρα διαχωρισμών, εξατομίκευσης και αποκλεισμών. Μέσα σε αυτό το καθεστώς οι επιθυμίες, οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, η ίδια η καθημερινή ζωή διαμεσολαβούνται και ορίζονται από τα πάνω με κάθε είδους προσταγές. Μέσα σε αυτή την ασφυκτική συνθήκη, όμως, μια απελευθερωτική προοπτική εδαφικοποιείται και εναντιωνεται στο Υπάρχον, γι’αυτό και καταστέλλεται.

Από την άνοιξη του 2011 μέχρι και τις αρχές του 2018 η κατάληψη Τερμίτα στεγαζόταν σε κτιριακό συγκρότημα ιδιοκτησίας του Π.Θ., το οποίο για χρόνια ήταν παρατημένο. Μέσα σε αυτά τα χρόνια τα ερειπωμένα κτίρια του Π.Θ. γέμισαν ζωή και στέγασαν τις επιθυμίες , τις ανάγκες και τις αρνήσεις πλήθους ατόμων με διαφορετικές κοινωνικές αναφορές και βιώματα, αλλά και με την από κοινού επιθυμία να αποδομήσουν τις κυρίαρχες σχέσεις εκμετάλλευσης και να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Από κοινού δημιούργησαν δομές για την ποιοτικοποιηση της καθημερινής τους ζωής (συλλογική κουζίνα, βιβλιοθήκη, στούντιο, χώρος εκδηλώσεων & συνελεύσεων) ισότιμα και αδιαμεσολάβητα και δυνατές συντροφικές σχέσεις που επιτίθενται στην κυρίαρχη κουλτούρα της εξατομίκευσης. Οι χώροι της Τερμίτα ήταν πάντα ανοιχτοί για όσες/ους έχουν πρόβλημα με την ιδιοκτησία, την εκμετάλλευση, την πατριαρχία, τη διαμεσολάβηση, το μιλιταρισμό, την κανονικότητα και κάθε μορφή εξουσίας. Εντός της πραγματοποιήθηκαν αναρίθμητες ανοιχτές κουβέντες κι εκδηλώσεις διαμορφώνοντας μια κοινότητα αντίστασης και αλληλεγγύης.

Οι κατειλημμένοι χώροι, μας είναι πολύτιμοι. Είναι, άλλωστε, οι χώροι αυτοί μέσα στους οποίους τα προτάγματά μας για έναν άλλο κόσμο με ρηξιακή και ριζική διαφοροποίηση φιλοσοφίας και θέασης της πραγματικότητας ανασαίνουν, και θα τους υπερασπιστούμε μέχρι τέλους, από όποιον κι αν απειλούνται: κράτος, φασίστες ή ιδιώτες. Δεν φετιχοποιούμε όμως τα ντουβάρια. Ποτέ μας δεν συμβιβαστήκαμε με κάποια τετραγωνικά μέτρα γης, καθώς τα προταγματα μας για έναν άλλον κόσμο αποτελούν ανοιχτή κοινωνική πρόταση και προϋποθέτουν την καταστροφή του Υπάρχοντος. Όσο κι αν η κυριαρχία επιτίθεται, εκκενώνει ή ακόμη κατεδαφίζει τους χώρους μας, εμείς θα μπαίνουμε στα άδεια σπίτια , θα δημιουργούμε διαρκώς νέα σημεία αναφοράς μέσα στις πόλεις που ζούμε διευρύνοντας τις κοινότητες μας και χτίζοντας γέφυρες επικοινωνίας μεταξύ όσων επιλέγουν να αγωνίζονται, ανεξαρτήτως των γεωγραφικών αποστάσεων μεταξύ μας.

Ανίκανοι να καταστείλουν αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν

Δύναμη και φιλιά στις 3 διωκόμενες συντρόφισσες

Αλληλεγγύη στις συντρόφισσες και συντρόφους της κατάληψης Τερμίτα

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις

Κατάληψη Σινιάλο
Ιανουάριος 2018

by agros at January 20, 2018 05:37 PM

ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠ΄ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Σταματάει την απεργία πείνας μετά από 27 μέρες ο Χριστόδουλος ξηρός.

 

https://athens.indymedia.org/post/1582770/

 

από @

20/01/2018 2:45

Αφού το δίκαιο αίτημά μου για απομάκρυνση από τον βασανιστή μου Αρχιφύλακα Διαβατών έγινε ευρέως γνωστό και ενημερώθηκα πως το ζήτημά μου εξετάζεται από τις Αρχές (ΕΔΔΑ, Συνήγορος του Πολίτη), αναστέλλω την από 23/12 /17 απεργία πείνας, αναμένοντας την ικανοποίηση του αιτήματός μου.

Διαβατά, 19/1/18, Χριστόδουλος Ξηρός

 

by oikologiasos at January 20, 2018 05:25 PM

January 19, 2018

Σουαρε Νουαρ

αντι – εθνική συγκέντρωση

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ *

*και όταν λέμε Μακεδονία, εννοούμε ακριβώς εκείνο το μικρό κρατίδιο λίγο πάνω απ’ τη Φλώρινα και τα γραφικά της χωριά. Ένα κρατίδιο για του οποίου την επονομασία δε μας πέφτει καθόλου λόγος, μιας και αμφιβάλλουμε για το κατά πόσο τα εθνικά συμφέροντα εντός ή εκτός συνόρων μπορεί να ταυτίζονται με τα δικά μας.

Σε κάποιους άλλους όμως, φαίνεται να πέφτει λόγος. Και πολύς μάλιστα.

Στο ελληνικό κράτος, ας πούμε, πέφτει λόγος, από τη στιγμή που απειλούνται ορισμένα εκ των συστατικών στοιχείων που αποτελούν την πεμπτουσία του εθνικού μας μύθου. Ενός μύθου ο οποίος γεννήθηκε επιτακτικά και από το μηδέν μαζί με τη δημιουργία του ελληνικού έθνους – κράτους κάπου στα μέσα του 19ου, χτίστηκε σταδιακά σε βάθος δύο αιώνων και νομιμοποιήθηκε απόλυτα από όλους τους μηχανισμούς που μπόρεσε να επιστρατεύσει το εν λόγω έθνος. Από την εκκλησία και την άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτήν εκπαίδευση. Από την καταστολή των τοπικών ιδιωμάτων και την βίαιη εθνοκάθαρση ολόκληρων περιοχών. Από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τις καλλιτεχνικές περσόνες που τελειοποίησαν την εθνική μας προπαγάνδα. Και φυσικά, από την εθνική ιστοριογραφία, η οποία ασκώντας το μονοπώλιο παραγωγής γνώσης και αλήθειας έρχεται να επιβεβαιώσει αυτά που ήδη γνωρίζαμε: το ένδοξο παρελθόν των ελλήνων, το καθαρό τους αίμα, την ομοιογένεια του ελληνικού έθνους, το αίσθημα του συνανήκειν, την ορθόδοξη πίστη και τα λοιπά κλισέ.

Στο ντόπιο κεφάλαιο, επίσης πέφτει λόγος. Από τη μια, γιατί τα τριγύρω κρατίδια οφείλουν να θυμούνται τη θέση τους στη ζούγκλα που ονομάζουμε βαλκάνια, ώστε οι ελληνικές μπίζνες να κερδοφορούν ανενόχλητες μπαινοβγαίνοντας από κράτος σε κράτος, σε αναζήτηση του φτηνότερου εργατικού δυναμικού ή του πιο προσοδοφόρου ντιλ. Απ’ την άλλη – εντός των συνόρων αυτή τη φορά – σε μια τέτοια περίοδο κρίσης και αναδιάρθρωσης η αναβίωση των πατριωτικών ενστίκτων και η επακόλουθη εθνική συσπείρωση αποτελούν έναν πρώτης τάξεως αντιπερισπασμό. Έναν αντιπερισπασμό που δημιουργεί μερικούς εξαιρετικά βολικούς εσωτερικούς ή εξωτερικούς εχθρούς, απέναντι στους οποίους οφείλουμε λέει να συσπειρωθούμε αφεντικά και εργαζόμενες, παραμερίζοντας τις όποιες μεταξύ μας διαφορές, αφού στην τελική «όλοι έλληνες είμαστε ρε παιδιά».

Στους αγανακτισμένους πατριώτες και τους έλληνες λεβέντες, μαντέψτε: πάλι πέφτει λόγος! Και δεν αναφερόμαστε αποκλειστικά στα τέκνα της Χρυσής Αυγής και τους εκάστοτε ακροδεξιούς παρατρεχάμενούς τους, που δεν χάνουν ευκαιρία να εκμεταλλευτούν την επικαιρότητα προκειμένου να προτάξουν τις εθνικιστικές τους μπούρδες. Μιλάμε για τον κάθε Έλληνα που ξεχειλίζει από εθνική περηφάνια. Γι’ αυτόν που πανηγύρισε ξέφρενα τη νίκη στη γιουροβίζιον, τη γειτόνισσα που δάκρυσε από συγκίνηση όταν «πήραμε το γιούρο», για όσους και όσες ανατρίχιασαν στη θέα και μόνο της ολυμπιακής φλόγας πίσω στην «πατρίδα» της. Μιλάμε για όλους τους παραπάνω κι ακόμη περισσότερους, που στα χρόνια που ακολούθησαν, συμμετείχαν στα πογκρόμ του 2004. Για όσους συγκάλυψαν απροκάλυπτα το βιασμό μετανάστριας στην Αμάρυνθο. Για όσους ναύλωναν πουλμανάκια για μονοήμερες διακοπές στα καζίνο και τα μπουρδέλα των Βαλκανιών. Και για όσους κοιμούνται καλύτερα τα βράδια, γνωρίζοντας ότι οι μετανάστες και οι μετανάστριες βρίσκονται μέσα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και έξω από το οπτικό τους πεδίο.

Στην ελληνική κοινωνία, το κράτος και το ντόπιο κεφάλαιο λοιπόν, δηλώνουμε ότι οι εθνικές τους φαντασιώσεις, είναι ο δικός μας εθρός.

 

Σουαρέ Νουάρ, Γενάρης του 2018, Θεσσαλονίκη

by souarenouar at January 19, 2018 11:53 PM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Κείμενο αλληλεγγύης στην Κατάληψη Τερμίτα

Tην Πέμπτη 4 /1, από τις 7:00 τα ξημερώματα έως και τις 2:30 περίπου το μεσημέρι, πραγματοποιήθηκε εισβολή, εκκένωση και κατεδάφιση των κτιρίων της κατάληψης Τερμίτα στον Βόλο. Η ενέργεια αυτή πραγματοποιήθηκε με την αρωγή ισχυρών κατασταλτικών δυνάμεων (6 πάνοπλες διμοιρίες κι ένα ελικόπτερο), οι οποίες, αφού περικύκλωσαν το κατειλημμένο κτιριακό συγκρότημα, εισέβαλαν και συνέλαβαν 3 συντρόφισσες που βρίσκονταν εκείνη την ώρα εντός του. Έπειτα προχώρησαν σε άμεση κατεδάφιση των κτιρίων υπό την επίβλεψη εργολάβου και την παρουσία δημοσιογράφων. Οι συλληφθείσες συντρόφισσες διώκονται με την κατηγορία της διατάραξης οικιακής ειρήνης και με το δικαστήριο να έχει οριστεί στις 11/5/2018. Η εκκένωση και κατεδάφιση της κατάληψης Τερμίτα επακολουθεί της μήνυσης που υπέβαλε το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (Π.Θ.), ιδιοκτήτης του μέχρι πρότινος κατειλημμένου κτιριακού συγκροτήματος, κατά των συντροφ(ισσ)ών που την συγκροτούσαν.

Το επόμενο βήμα στο επιχειρηματικό πλάνο του Π.Θ. αφορά την ανέγερση 2 κτιρίων που στοχεύουν στην επέκταση των δομών της πολυτεχνειούπολης. Επέκταση για την οποία έχει ήδη εξασφαλίσει από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕ) κονδύλι ύψους 55 εκατομμυρίων ευρώ.

Η επιλογή του Π.Θ. να εκκενώσει και να κατεδαφίσει την κατάληψη Τερμίτα δεν μας εκπλήσσει. Τα άμεσα οικονομικά οφέλη από την ανέγερση των κτιρίων αφορούν τόσο την κατασκευαστική εταιρία που έχει αναλάβει το έργο (η οποία παραμένει έως και σήμερα άγνωστη), όσο και άτομα με καίριες διοικητικές θέσεις εντός του πανεπιστήμιου, αλλά και το ίδιο το Π.Θ. ως δομή και λειτουργία (που τίποτα δεν έχει να ζηλέψει από μια κανονικότατη επιχείρηση).

Το πανεπιστήμιο επικαλείται για τον εαυτό του την «πανεπιστημιακή ενότητα», την «ουδετερότητα των ερευνών» του, τη δραστηριότητά του για το «καλό του κοινωνικού συνόλου» συγκαλύπτοντας τους ταξικούς διαχωρισμούς εντός και εκτός της πανεπιστημιακής πραγματικότητας, την άμεση σχέση του με την αγορά εργασίας και τα αφεντικά, τη συνεργασία του με μπάτσους και στρατό. Εμείς δεν έχουμε αυταπάτες για το ρόλο των πανεπιστημίων. Αποτελούν δομές κάθετης ιεραρχίας με προκαθορισμένα προγράμματα ειδίκευσης για την παραγωγή ενός χρήσιμου για την αγορά εργατικού δυναμικού και με σκοπό την περαιτέρω διεύρυνση εκείνων των γνωστικών πεδίων που εξυπηρετούν τα κρατικά και καπιταλιστικά συμφέροντα. Ακόμη στηρίζουν ερευνητικά προγράμματα στην κατεύθυνση της βελτιστοποίησης των συστημάτων έλεγχου, και συμβάλλουν στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών για την περαιτέρω ενίσχυση του στρατού, των σωμάτων ασφαλείας και του πολέμου που προκαλούν εντός κι εκτός των συνόρων τους. Την ίδια ώρα δηλαδή που πρυτάνεις και καθηγητές επικαλούνται την «ουδετερότητα της επιστήμης», κάνουν έρευνες χρηματοδοτούμενες από/για στρατιωτικούς και αστυνομικούς οργανισμούς, σφραγίζοντας το δολοφονικό τους έργο (π.χ. θερμικές κάμερες στον φράχτη του Έβρου, συστήματα αποκρυπτογράφησης για το στρατό, υποθαλάσσια συστήματα εντοπισμού μεταναστών/ριών σε συνεργασία με τη FRONTEX, κατασκευή ασπίδων για ΜΑΤ, κατασκευή drones για έλεγχο, μεταπτυχιακά μπατσικού τύπου όπως «στρατηγικές διαχείρισης φυσικών καταστροφών και γενικών κρίσεων», διαλέξεις που ξεπλένουν το «έργο» των ΜΚΟ). Φυσικά, το Π.Θ. δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτή τη συνθήκη. Ενδεικτικά, παραθέτουμε απόσπασμα από κείμενο της συνέλευσης για την υπεράσπιση της κατάληψης Τερμίτα το οποίο «φωτίζει» αυτή του τη δραστηριότητα: «Αποσυναρμολογώντας τις συσκοτισμένες ροές χρηματοδότησης, με ενδιάμεσο κρίκο το ελληνικό κράτος, στο βάθος αποκαλύπτονται στρατιωτικές εταιρίες που χρησιμοποιούν τις έρευνες σε οπλικά συστήματα. Επίσης, παράδειγμα αυτής της πελατειακής σχέσης είναι το horizon 2020 το οποίο έχει ξεκινήσει επίσημα και στο Π.Θ. και γνωρίζουμε ότι έχει υποσχεθεί ευρωπαϊκά 80 δις ευρώ στον τομέα της ασφάλειας και συγκεκριμένα 42.170.000 στη φύλαξη των συνόρων.»* Τέλος, το πανεπιστήμιο ως ιδεολογικός μηχανισμός, αναπαράγει και διαμορφώνει διαρκώς πειθαρχήσεις, κανονικότητες, διαχωρισμούς και τις κυρίαρχες σχέσεις εξουσίας με τον τρόπο που τις συναντάμε διάχυτες σε όλο το φάσμα της καθημερινής μας ζωής.

Από την κατεδάφιση της Τερμίτα και το σχέδιο επέκτασης των δομών της πολυτεχνειούπολης δεν επωφελούνται βέβαια μόνο το Π.Θ. και η κατασκευαστική, αλλά και η τοπική εξουσία, καθώς το συγκεκριμένο αναπτυξιακό έργο θα συντελέσει και στην ανάπλαση -όπως οι δήμοι την ονομάζουν- της πόλης και ειδικότερα της περιοχής των Παλαιών. Η περιοχή των Παλαιών η οποία βρίσκεται στον δυτικό τομέα της πόλης του Βόλου, τα τελευταία χρόνια έχει τραβήξει τα βλέμματα μικρών και μεγάλων επενδυτών, οι οποίοι σπεύδουν να εκμεταλλευτούν την χαμηλή αγοραστική αξία της γης. Ο δήμος και τα τοπικά ΜΜΕ, με σκοπό να προστατεύσουν αλλά και να ενισχύσουν τη κίνηση επενδυτικών κεφαλαίων προς τα Παλαιά, εγγυώνται στους κατοίκους της περιοχής πως η ανάπλασή της θα αναβαθμίσει την ποιότητα ζωής τους σε οικονομικό, αλλά και σε πολιτισμικό επίπεδο και «κλείνει το μάτι» σε όσους έχουν συμφέρον από αυτό. Η ρητορική της δήθεν υποβαθμισμένης συνοικίας εξαιτίας της παρουσίας των καταληψιών ήρθε να στρώσει το έδαφος της κοινωνικής νομιμοποίησης της καταστολής. Ο πολύ γνώριμος αυτός μηχανισμός του κοινωνικού αυτοματισμού προηγείται πλέον κάθε αναπτυξιακού έργου και κάθε «αναβάθμισης» και καθορίζει κατά πολύ την συνεργεία όσο το δυνατόν περισσότερων ντόπιων στα μεγάλα έργα. Ακολούθως, όταν ο δήμος Βόλου περάσει σε ένα συνολικό αστικό εξευγενισμό της συνοικίας των Παλαιών, ανεβάζοντας σταδιακά την αξία της γης, θα το κάνει με την σιωπηλή συγκατάθεση όσων δεν αντέδρασαν εξαρχής ακόμη κι αν στην πορεία πλήξει περισσότερες κοινωνικές ομάδες. Σε κάθε περίπτωση, ο αποκλεισμός των από οικονομική άποψη «ασθενών» κοινωνικών ομάδων αλλά και όλων αυτών που δεν αφομοιώνονται στην ομοιογενή εικόνα ενός εξευγενισμένου αστικού τοπίου, είναι πάντα ο πρώτος, αλλά σε καμία περίπτωση ο τελευταίος στόχος τέτοιων «σχεδίων».

Η συγκεκριμένη κατασταλτική πράξη θα ήταν λάθος να ιδωθεί σαν μια υπόθεση που αφορά αποκλειστικά τα συμφέροντα του Π.Θ. και της τοπικής εξουσίας του Βόλου. Η εκκένωση και κατεδάφιση της κατάληψης Τερμίτα, συγκαταλέγεται σε μια σειρά από επιχειρήσεις εκκένωσης καταλήψεων ανά τον ελλαδικό χώρο που πραγματοποιούνται εδώ και χρόνια από το ελληνικό κράτος και εδώ και δυόμισι χρόνια πιο συγκεκριμένα από την αριστερή διακυβέρνηση. Η στρατηγική που ακολουθεί η αριστερή διακυβέρνηση για τις εκκενώσεις καταλήψεων αφορά συνήθως μια επιχειρηματολογία για μια «καλύτερη» και πιο «κοινωνική» αξιοποίηση των κατειλημμένων κτηρίων (λ.χ. επέκταση των πανεπιστημιακών δομών και αναβάθμιση της περιοχής των Παλαιών) και ταυτόχρονα την επιθεση μέσω των ΜΜΕ περί του δήθεν «κλειστού χαρακτήρα» και του μικρού αριθμού καταληψιών (αντίστοιχες κινήσεις πραγματοποιήθηκαν από το Π.Θ. και τοπικά ΜΜΕ και στην περίπτωση της Τερμίτα). Μια στρατηγική που στοχεύει στην απόσπαση κοινωνικής συναίνεσης από την τοπική κοινωνία και στην άμβλυνση των αντιστάσεων.

Τα επιχειρήματα, όμως, της αριστερής διακυβέρνησης για την καταστολή των καταλήψεων, δεν μπορούν να αποκρύψουν την βαθιά ουσία του Κράτους. Η ιδιοκτησία ως ιερή και καταστατική αρχή του κόσμου στον οποίο ζούμε, θεσμίζει την εκμετάλλευση. Πάνω της στηρίζονται οι κοινωνικές σχέσεις συντηρώντας και διαιωνίζοντας μια κουλτούρα διαχωρισμών, εξατομίκευσης και αποκλεισμών. Μέσα σε αυτό το καθεστώς οι επιθυμίες, οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, η ίδια η καθημερινή ζωή διαμεσολαβούνται και ορίζονται από τα πάνω με κάθε είδους προσταγές. Μέσα σε αυτή την ασφυκτική συνθήκη, όμως, μια απελευθερωτική προοπτική εδαφικοποιείται και εναντιωνεται στο Υπάρχον, γι’αυτό και καταστέλλεται.

Από την άνοιξη του 2011 μέχρι και τις αρχές του 2018 η κατάληψη Τερμίτα στεγαζόταν σε κτιριακό συγκρότημα ιδιοκτησίας του Π.Θ., το οποίο για χρόνια ήταν παρατημένο. Μέσα σε αυτά τα χρόνια τα ερειπωμένα κτίρια του Π.Θ. γέμισαν ζωή και στέγασαν τις επιθυμίες , τις ανάγκες και τις αρνήσεις πλήθους ατόμων με διαφορετικές κοινωνικές αναφορές και βιώματα, αλλά και με την από κοινού επιθυμία να αποδομήσουν τις κυρίαρχες σχέσεις εκμετάλλευσης και να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Από κοινού δημιούργησαν δομές για την ποιοτικοποιηση της καθημερινής τους ζωής (συλλογική κουζίνα, βιβλιοθήκη, στούντιο, χώρος εκδηλώσεων & συνελεύσεων) ισότιμα και αδιαμεσολάβητα και δυνατές συντροφικές σχέσεις που επιτίθενται στην κυρίαρχη κουλτούρα της εξατομίκευσης. Οι χώροι της Τερμίτα ήταν πάντα ανοιχτοί για όσες/ους έχουν πρόβλημα με την ιδιοκτησία, την εκμετάλλευση, την πατριαρχία, τη διαμεσολάβηση, το μιλιταρισμό, την κανονικότητα και κάθε μορφή εξουσίας. Εντός της πραγματοποιήθηκαν αναρίθμητες ανοιχτές κουβέντες κι εκδηλώσεις διαμορφώνοντας μια κοινότητα αντίστασης και αλληλεγγύης.

Οι κατειλημμένοι χώροι, μας είναι πολύτιμοι. Είναι, άλλωστε, οι χώροι αυτοί μέσα στους οποίους τα προτάγματά μας για έναν άλλο κόσμο με ρηξιακή και ριζική διαφοροποίηση φιλοσοφίας και θέασης της πραγματικότητας ανασαίνουν, και θα τους υπερασπιστούμε μέχρι τέλους, από όποιον κι αν απειλούνται: κράτος, φασίστες ή ιδιώτες. Δεν φετιχοποιούμε όμως τα ντουβάρια. Ποτέ μας δεν συμβιβαστήκαμε με κάποια τετραγωνικά μέτρα γης, καθώς τα προταγματα μας για έναν άλλον κόσμο αποτελούν ανοιχτή κοινωνική πρόταση και προϋποθέτουν την καταστροφή του Υπάρχοντος. Όσο κι αν η κυριαρχία επιτίθεται, εκκενώνει ή ακόμη κατεδαφίζει τους χώρους μας, εμείς θα μπαίνουμε στα άδεια σπίτια , θα δημιουργούμε διαρκώς νέα σημεία αναφοράς μέσα στις πόλεις που ζούμε διευρύνοντας τις κοινότητες μας και χτίζοντας γέφυρες επικοινωνίας μεταξύ όσων επιλέγουν να αγωνίζονται, ανεξαρτήτως των γεωγραφικών αποστάσεων μεταξύ μας.

Ανίκανοι να καταστείλουν αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν

Δύναμη και φιλιά στις 3 διωκόμενες συντρόφισσες

Αλληλεγγύη στις συντρόφισσες και συντρόφους της κατάληψης Τερμίτα

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις

Κατάληψη Σινιάλο

Ιανουάριος 2018

*http://termita.espivblogs.net/2017/10/01/%ce%b7-%cf%80%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%80%cf%84%cf%85%ce%be%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc/#more-660

by Κατάληψη Σινιάλο at January 19, 2018 04:26 PM

Μπερντές

Ρεσιτάλ κιθάρας – Σάββατο 20/01 στις 21:00

“Ιστορίες απ’ το παιδικό δωμάτιο”
μουσικό σχήμα Bau Tetko – ελεύθερος αυτοσχεδιασμός

 

 

by alxs at January 19, 2018 03:05 PM

Μπαρ στον Μπερντέ – Παρασκευή 19/01

Η ομαδα παραδοσιακων χορων στα d.j decks του μπαρ της Παρασκευης (19/1). Ελατε να διασκεδασουμε και να χορέψουμε “παραδοσιακά”.

by alxs at January 19, 2018 03:03 PM

Καταληψη κτηματος Πραποπουλου

Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2018 στις 19.00 – Βιβλιοπαρουσίαση Murray Bookchin, Τι είναι Κοινωνική Οικολογία + συζήτηση

Βιβλιοπαρουσίαση: Murray Bookchin, Τι είναι Κοινωνική Οικολογία, από τις εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος

Συζήτηση : Ο πολιτισμός της ανάπτυξης δεν διορθώνεται, ανατρέπεται!

(Με αφορμή τη βύθιση του ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ και την πετρελαιοκηλίδα στον Σαρωνικό)

από την Α/Α συλλογικότητα  Σε Τροχιά Σύγκρουσης

 

 

 

by praposquat at January 19, 2018 01:54 PM

Συνέλευση Αδιαμεσολάβητης Δράσης Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου, Ζωγράφου

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ 19/1 ΣΤΗΝ ΕΥΔΑΠ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ ΟΣΩΝ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ

Για την παρέμβαση στην ΕΥΔΑΠ και την προσπάθεια τρομοκράτησης

Σήμερα, 19/1 το πρωί, η Συνέλευση Αδιαμεσολάβητης Δράσης Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου, Ζωγράφου μαζί με αλληλέγγυο κόσμο προχωρήσαμε σε παρέμβαση στην ΕΥΔΑΠ (Σατωβριάνδου 12, Αθήνα) με σκοπό να διαμαρτυρηθούμε για την αποστολή προειδοποιητικού σημειώματος διακοπής παροχής νερού από την εταιρία σε συντρόφισσα μας. Είχε προηγηθεί από την συντρόφισσα αίτηση για διαγραφή προσαυξήσεων και προστίμου που της είχε επιβάλει η εταιρία, μη έχοντας η ίδια την δυνατότητα να ανταποκριθεί. Η παρέμβαση είχε και χαρακτήρα αντιπληροφόρησης καθώς σύντροφοι και συντρόφισσες παραμένανε κατά την διάρκειά της με πανό στο δρόμο και μοιράζανε κείμενα.

Στο δια ταύτα, όταν απαιτήσαμε να ενημερωθούμε από την προϊσταμένη Έλενα Ράμπια για την αίτηση διαγραφής των προσαυξήσεων, ζητώντας και τον λόγο για την επιστολή εκφοβισμού της εταιρίας, μας είπε να περιμένουμε και επέστρεψε με ένα χαρτί το οποίο μας ενημέρωνε ότι μια αόρατη επιτροπή είχε απορρίψει την αίτηση. Το χαρτί αυτό δεν είχε καμία πληροφορία για το ποια είναι αυτή η επιτροπή, πότε συνεδρίασε και κανένα αριθμό απόφασης. Ήταν προφανές για μας ότι αυτό είναι ένα εφεύρημα της εταιρίας για να ξεμπερδεύει άμεσα με τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων που δεν έχουν την δυνατότητα να πληρώσουν.

Γι’ αυτό το λόγο της κάναμε γνωστό ότι για μας αυτό το χαρτί αποτελεί μια απάτη και απαιτήσαμε να ενημερωθούμε για το ποια είναι αυτή η επιτροπή και πότε λαμβάνει τις αποφάσεις της, χωρίς ωστόσο να λάβουμε κάποια απάντηση παρά μόνο την απειλή για την κλήση των security της εταιρίας. Την ίδια στιγμή κάναμε εκ νέου αίτηση για διαγραφή αυτή τη φορά όλου του ποσού, και υποσχεθήκαμε να επιστρέψουμε πάλι για να μάθουμε για την θετική έκβασή της.

Βγαίνοντας από το κτίριο και αφού η παρέμβαση είχε λάβει τέλος, άμεσα εμφανίστηκαν δυνάμεις των ΔΙΑΣ, πεζοί μπάτσοι, ασφαλίτες και μια διμοιρία ΥΜΕΤ περικυκλώνοντάς μας. Οι μόνοι που έλειπαν ήταν τα ΜΑΤ και τα ΕΚΑΜ. Στις διαμαρτυρίες μας για αυτή την άσκηση τρομοκρατίας η απάντηση ήταν τα περιπολικά που καταφθάνανε για την προσαγωγή μας στην ΓΑΔΑ, όπως μας έγινε γνωστό και αφού είχαμε ήδη ξεκαθαρίσει ότι δεν υπήρχε περίπτωση να δείξουμε τις ταυτότητές μας. Όταν φτάσανε τα περιπολικά, αρνηθήκαμε να μπούμε σε αυτά και τονίσαμε ότι αν είναι να μας πάρουν από το σημείο, αυτό θα γίνει μόνο με συλλογικούς όρους. Τελικά, με όλες τις δυνάμεις γύρω μας μεταφερθήκαμε μαζί πεζοί στο Α.Τ Ομονοίας όπου μας έγινε εξακρίβωση στοιχείων και αφεθήκαμε ελεύθεροι.

Είναι σαφές ότι στη συγκυρία του αριστερού success story, είναι απαραίτητη και μια κεντρική πολιτική για τάξη και ασφάλεια, όπου κάθε φωνή αντίστασης και διεκδίκησης, από τις κινητοποιήσεις για τις βασικές μας ανάγκες μέχρι τους αγώνες στα κέντρα κράτησης μεταναστών, θα καταπνίγεται. Από την πλευρά μας δεν έχουμε παρά να δηλώσουμε ότι τέτοιες ενέργειες εκφοβισμού μας πεισμώνουν και μας κάνουν να σκεφτόμαστε για το πώς θα κάνουμε τους αγώνες μας ποιο δυναμικούς και αποτελεσματικούς.

Αντίσταση – Αυτοοργάνωση – Αλληλεγγύη

Συνέλευση Αδιαμεσολάβητης Δράσης Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου, Ζωγράφου / αλληλέγγυοι

by sadvkpz at January 19, 2018 07:10 AM

January 18, 2018

Σωματείο Σερβιτόρων – Μαγείρων Θεσ/νίκης

Παρέμβαση στην κλινική Σαραφιανός το Σαββατο 20/1 στις 11:00

https://www.kinimatorama.net/event/92220   Ιδιωτική κλινική «Λυσίμαχος ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ»: ένα ακόμα εργασιακό κάτεργο Η υποβάθμιση των δημόσιων δομών υγείας αλλά και τα κενά που δημιουργούνται τόσο στο ανθρώπινο δυναμικό, λόγω των απολύσεων και της μη ανανέωσης των συμβάσεων, όσο και στις υλικοτεχνικές υποδομές, έχουν αφήσει πρόσφορο έδαφος για την άνθηση της ιδιωτικοποίησης στον κλάδο. Αυτό το κενό των […]

by ssmthess.espivblogs.net at January 18, 2018 11:08 PM

ATHENS ANTIFA LEAGUE

3η αγωνιστική – Αμπελόκηποι, Πλ. Βέμπο (21/1)

Καλή χρονιά σε όλους/ες με μπόλικη μπάλα στους δρόμους. Αυτή τη Κυριακή 21/1, η 3η αγωνιστική του Antifa League Athens στις 13.00 στην πλατεία Βέμπο (Αμπελόκηποι). Λάβετε θέσεις, καθώς εκτός από τα καθιερωμένα, σας περιμένει και ποδοτένις, για τους τολμηρούς … Continue reading

by Antifa League Athens at January 18, 2018 10:08 PM

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Περιστερίου

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

Συνέλευση Αναρχικών για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗΣ- ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΣΤΙΣ 20/1, ΠΛ. ΜΕΡΚΟΥΡΗ, 12:00

Στις 17 Ιανουαρίου 2013 δολοφονείται ο μετανάστης εργάτης Σαχζαντ Λουκμάν στην περιοχή των Ανω Πετραλώνων απο τους φασίστες Χρηστο Στεργίοπουλο και Διονύση Λιακόπουλο. Η ημέρα αυτή, ημέρα μνήμης και αντίστασης, έρχεται μέσα σε μία περίοδο όπου η πολιτική και οικονομική ελίτ οξύνει τον πόλεμο που έχει κηρύξει στους από τα κάτω. Ο πόλεμος στην καπιταλιστική περιφέρεια και οι καταστροφικές συνέπειές του εξαπλώνονται συνεχώς, οι δολοφονίες προσφύγων και μεταναστών στα σύνορα της Ευρώπης φρούριο συνεχίζονται με αμείωτη ένταση και σε συνδυασμό με τον εγκλεισμό τους, την απομόνωσή τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις απελάσεις, συνθέτουν την πολιτική του ελληνικού κράτους.

 

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ

 

Ο αντιφασιστικός αγώνας είναι κομμάτι του συνολικότερου αγώνα ενάντια σε κράτος, κεφάλαιο και τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Ο αντιφασισμός των από τα κάτω, ξεπερνά την ανάθεση, τη θεσμική διαμεσολάβηση, τον δήθεν καθεστωτικό «αντιφασισμό» και τις κρατικές αυταπάτες. Η δίκη παρωδία της Χρυσής Αυγής είναι άλλη μια κραυγαλέα επιβεβαίωση ότι ο αντιφασισμός δεν διεξάγεται στις δικαστικές αίθουσες από τους θεσμούς και τους μηχανισμούς της αστικής δημοκρατίας, οι οποίοι αναγνωρίζουν ως κομμάτι του πολιτικού συστήματος τα ναζιστικά τάγματα εφόδου, τα καλύπτουν και τα προστατεύουν από τη δίκαιη κοινωνική οργή ενώ την ίδια στιγμή χτυπούν το αντιφασιστικό κίνημα -ένα από τα πολλά παραδείγματα που αναδείχθηκε το γεγονός αυτό, με τον πιο έκδηλο τρόπο, είναι η αντιφασιστική και αντικρατική κινητοποίηση στο Εφετείο τον Φλεβάρη του 2017 κατά τη διάρκεια εξέτασης της υπόθεσης της δολοφονικής επίθεσης ναζιστών στο αναρχικό στέκι Αντίπνοια.
Ο αντιφασισμός διεξάγεται ανειρήνευτα από το αυτοοργανωμένο, οριζόντιο, μαχητικό κίνημα παντού. Στις δικαστικές αίθουσες, στους δρόμους, στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές, στα σχολεία, τις σχολές…

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

 

Στηρίζουμε την διαδήλωση για τα 5 χρόνια από την Δολοφονία του μετανάστη- εργάτη Σ.Λουκμάν και συμμετέχουμε στο μπλοκ του στεκιού αντίπνοια

 

Σαββατο 20/1 στις 12:00 Πλ. Μερκούρη (Άνω Πετράλωνα)

 

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση

by saktx at January 18, 2018 02:08 PM

Α-politiko

ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠ΄ΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΔΙΚΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΜΕΛΟΥΣ ΤΟΥ Ε.Α., ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΟΜΒΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 

https://athens.indymedia.org/post/1582672/

 

από Νίκος Μαζιώτης-Πόλα Ρούπα

17/01/2018 8:54 μμ.

 

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΔΙΚΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΟΜΒΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Στις 10/4/2014 ο Επαναστατικός Αγώνας πραγματοποίησε βομβιστική επίθεση με παγιδευμένο αυτοκίνητο με 75 κιλά εκρηκτικά στο κτίριο της Διεύθυνσης Εποπτείας της Τράπεζας της Ελλάδας στην οδό Αμερικής 3 στο Σύνταγμα, όπου στεγαζόταν και το γραφείο του τότε μόνιμου αντιπροσώπου του ΔΝΤ στην Ελλάδα, Ουές Μακ Γκρόου.
Η επίθεση αφιερώθηκε στον σύντροφο Λάμπρο Φούντα που σκοτώθηκε στη συμπλοκή της Δάφνης το 2010 και αναλήφθηκε ως ”Κομάντο Λάμπρος Φούντα”. 

Όταν δικαζόταν πρωτόδικα η συγκεκριμένη υπόθεση η Πόλα Ρούπα βρισκόταν στην ”παρανομία” και καταδικάστηκε η ίδια μόνο για  πλημμεληματικές πράξεις – διακεκριμένη φθορά ξένης περιουσίας,επικίνδυνες σωματικές βλάβες -, σε 11 χρόνια κάθειρξης.

Έτσι λοιπόν σε αυτό το δικαστήριο που διεξάγεται εναντίον της εξετάζονται κακουργηματικές πράξεις που αφορούν την συγκρότηση και ”διεύθυνση” της οργάνωσης, οπλοκατοχή, οπλοχρησία, προμήθειια, κατοχή εκρηκτικών, εμπρησμός κ.λ.π.

Η δίκη εναντίον της Πόλας Ρούπα συνεχίζεται στο δικαστήριο των φυλακών Κορυδαλλού την Παρασκευή, 19/1, στις 9 π.μ.

 

by oikologiasos at January 18, 2018 01:09 PM

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΜΟΝΟΣ Αλληλεγγύη σε Μαζιώτη-Ρούπα

 

https://athens.indymedia.org/post/1582669/

 

από Utopia A.D.

17/01/2018 8:25 μμ.

 

Προφανώς η παρουσία του Νίκου Μαζιώτη στην πτέρυγα Ε και γενικότερα η συνύπαρξη του με άλλους κρατούμενους ενοχλεί πολλούς για διαφορετικούς λόγους. Αυτό σημαίνει πως μια εκ νέου επίθεση στον σύντροφο είναι πολύ πιθανή, αν όχι σίγουρη, ειδικά όταν ο υπόγειος πόλεμος κάποιων κρυμμένων στην ανωνυμία συνεχίζεται.  

 

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΜΟΝΟΣ

 

Προφανώς η παρουσία του Νίκου Μαζιώτη στην πτέρυγα Ε και γενικότερα η συνύπαρξη του με άλλους κρατούμενους ενοχλεί πολλούς για διαφορετικούς λόγους. Αυτό σημαίνει πως μια εκ νέου επίθεση στον σύντροφο είναι πολύ πιθανή, αν όχι σίγουρη, ειδικά όταν ο υπόγειος πόλεμος κάποιων κρυμμένων στην ανωνυμία συνεχίζεται.

Οι αναφορές για δύο περιόδους του Επαναστατικού Αγώνα, χωρίς ουσιαστικά να υπήρξε κάποιο στάδιο αδράνειας της οργάνωσης, οι κατηγορίες για λεκτική βία- ενώ βρίσκονται στο νοσοκομείο μετά την απεργία πείνας και την επίθεση (όχι λεκτική) στον Μαζιώτη αλλά και οι συκοφαντίες πως οι σύντροφοί του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκος Μαζιώτης είναι τρελοί- εκτός του ότι δεν συνιστούν πολιτικά επιχειρήματα, είναι στην ουσία μαχαιριά στην καρδιά της Αναρχίας. Το μόνο που επιτυγχάνεται, εν τέλει, είναι να γίνεται η δουλειά του κράτους. Είναι απαράδεκτο οι σύντροφοι του Επαναστατικού Αγώνα κατά την διάρκεια της απεργίας πείνας, αλλά και μετά από αυτή, και παρ όλη την δυσκολία της κατάστασης, να βγάζουν κείμενα-απαντήσεις για κάθε “λασπολογία” και άλλοι να μιλάνε για ιστορία του “κινήματος”, ενώ παράλληλα το τελευταίο είναι ανύπαρκτο. Αν το “κίνημα” θέλει να λέγεται κίνημα, πρέπει να λύνει τα όποια προβλήματα που προκύπτουν με βάση τις αναρχικές ιδέες και ηθική, και όχι να υιοθετεί πρακτικές του εχθρού, όπως επιθέσεις και κατασταλτικές επιχειρήσεις με αφορμή επιχειρήματα της κυρίαρχης λογικής αφήνοντας εκτεθειμένους στο κράτος συντρόφους.

Στο σημείο αυτό θεωρούμε πως είναι θεμιτό να γίνει μια μικρή αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν. Όταν σύντροφος από Θεσσαλονίκη, ο οποίος έμεινε για 18 μήνες προφυλακιστέος με κατηγορίες για φυσική αυτουργία σε 3 βομβιστικές επιθέσεις ξαναβρέθηκε για άλλη υπόθεση φυλακισμένος, πολιτικοί κρατούμενοι (φίλοι μέχρι τότε) του υπογείου απαίτησαν την ακύρωση της μεταφοράς του συντρόφου στο υπόγειο. ( http://directnews.gr/greece/40777-epistolh-tou-g-tsakalou-ton-purhnon-gia-ton-k-sakka.html ) Όταν ο ίδιος σύντροφος έκανε απεργία πείνας για ενδοκινηματικές κόντρες του χώρου της Θεσσαλονίκης οι ίδιοι πολιτικοί κρατούμενοι σαμποτάρισαν την απεργία πείνας του με κάθε τρόπο, μιλώντας για ευτελισμό του μέσου, ενώ άτομο εκτός φυλακής πίεζε αλληλέγγυους με την πρόφαση πως θα εκτεθούν στηρίζοντας τον σύντροφο. Απ’ ότι φάνηκε το “πούλημα” του συντρόφου εξυπηρετούσε μια ενδεχόμενη στήριξη του υπόλοιπου χώρου της Θεσσαλονίκης.( Να σημειωθεί πως το μέσο της απεργίας πείνας ευτελίζεται όταν δεν διεξάγεται σωστά (χυμοί, βιταμίνες κ.α.) και όχι εξαιτίας της ύπαρξης συγκυρίων κατά την διάρκεια των οποίων επιλέγει το υποκείμενο να την τελέσει.) Εν τέλει, μετά την αποφυλάκιση του, μόλις 11 ημέρες μετά την λήξη της απεργίας πείνας του και κατά την διάρκεια περιόδου απομόνωσης του, δέχθηκε επίθεση ξυλοδαρμού από 6 Θεσσαλονικείς (πρώην συντρόφους). Αργότερα, επεχειρήθει ξανά το ίδιο, από 2 εκ των παραπάνω, μη επιτυχώς αυτή τη φορά, λόγω παρουσίας συντρόφων μας. ( https://athens.indymedia.org/post/1545463/ ) (Παρόμοια τακτική χρησιμοποιήθηκε και στην απεργία πείνας του Κ. Σακκά στον οποίο τελικά ζήτησαν συγγνώμη αυτοί που αρχικά των συκοφαντούσαν πιστεύοντας μάλλον σε μια μεγαλύτερη ενδεχομένως στήριξη του αναρχικού χώρου.)

Όταν ο Χριστόδουλος Ξηρός, που συνελήφθη λίγο πριν το σχέδιο “Γοργοπόταμος”, κατηγορήθηκε ως ρουφιάνος και απομονώθηκε. Αποτέλεσμα, ο ξυλοδαρμός αλλά και τα βασανιστήρια τα οποία υπέστη από τον αρχιφύλακα Κ. Βαρσάμη στις φυλακές Διαβατών, όπου τώρα ο πρώτος διεξάγει απεργία πείνας.

Όταν η Πόλα Ρούπα σχεδίαζε την απόδραση με ελικόπτερο του Νίκου Μαζιώτη και άλλων πολιτικών κρατουμένων, τότε συντρόφων, η απόδραση απέτυχε και άρχισαν οι λασπολογίες. Την κατάσταση όξυνε το περιστατικό της επίθεσης του Κώστα Γουρνά στον Ν. Μαζιώτη, κατά την διάρκεια της δίκης τους στις 30/6, ενώ το “fun club” ή αλλιώς ¨κίνημα¨ και ¨κόσμος του αγώνα¨ εξαπέλυαν υβριστικούς χαρακτηρισμούς και σεξιστικά σχόλια κατά της Π. Ρούπα (πουτάνα κ.α.) και απειλές κατά των συντρόφων του Ε.Α. πως θα τους σβήσουν από την ιστορία. Παράλληλα ο Κ. Γουρνάς φώναζε πως ο Μαζιώτης είναι ανεπιθύμητος σε κάθε πτέρυγα (μάλλον θα έκανε κάποιου είδους γκάλοπ, γιατί δεν θα θέλαμε να πιστέψουμε κάτι άλλο) και σε συνδυασμό με όσα ακολούθησαν στο υπόγειο, δόθηκε βήμα στην υπηρεσία να βάλει τον Μαζιώτη στην απομόνωση.

Να θυμίσουμε πως ο Νίκος Μαζιώτης ήταν αυτός που στήριξε την απεργία της ΣΠΦ για τους συγγενείς τους, όταν το “κίνημα” την θεωρούσε διασπαστική. Διασπαστική, παρόλα αυτά, χαρακτηρίστηκε και η απεργία πείνας των Ρούπα-Μαζιώτη, ενώ έγινε προσπάθεια για σαμποτάζ της και επικείμενη απομόνωση των συντρόφων από τους υπολοίπους πολίτικους κρατούμενους . Η απεργία πείνας επέδρασε επιτυχώς και έληξε, 5 μέρες αργότερα, όμως, ένα συνονθύλευμα ποινικών κρατούμενων αποτελούμενο από βιαστές, εμπόρους ναρκωτικών, εκτελεστές συμβολαίων θανάτου και στυγνούς δολοφόνους χτύπησε τον σύντροφο Ν. Μαζιώτη. (http://www.tovima.gr/society/article/?aid=927775 )

Τα παραπάνω αναφέρονται για να τονιστούν τα αποτελέσματα και οι επιπτώσεις που ακολουθούν πολιτικούς κρατούμενους που απομονώνονται εσκεμμένα, είτε λόγω κάποιου πρόσκαιρου συμφέροντος, είτε εξαιτίας της αδράνειας της Αναρχίας. Κάθε φορά που κάποιος σύντροφος δέχεται επιθέσεις από άσχετα με τον χώρο και εχθρικά με τον τελευταίο άτομα (παρακινουμενα από κράτος, μαφίες, φασίστες, μπάτσους κτλ) και εφόσον οι επιθέσεις αυτές μένουν αναπάντητες, συνιστάται άλλο ένα χτύπημα στην καρδιά της Αναρχίας και του ευρύτερου ριζοσπαστικού χώρου.

Καλούμε λοιπόν τους πολιτικούς κρατούμενους και τον αλληλέγγυο κόσμο εκτός των τειχών να προστατεύσουν τον Ν. Μαζιώτη και να απαντηθεί αυτή η επίθεση με κάθε μέσο. Να μην αφήσουμε να μείνει καμία τέτοιου είδους παρακαταθήκη ανοιχτός δρόμος για παρόμοια περιστατικά, τα οποία ρίχνουν το σύνολο της αναρχίας πιο βαθιά στον βούρκο.

Τώρα είναι η ευκαιρία να αποδείξει η Αναρχία ότι δεν αποτελείται από άτομα που ακολουθούν τον κυρίαρχο τρόπο σκέψης και πράξης, αλλά από ελεύθερα και αυτόβουλα άτομα με αξιοπρέπεια και δικό τους τρόπο οργάνωσης, επίλυσης προβλημάτων και στήριξης συντρόφων.

 

ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΑΠΕΙΛΗ.

ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ!

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:Η ύπαρξη σχέσεων από πλευράς πολιτικών κρατούμενων με ποινικούς διαφέρει σε κάθε περίπτωση, ανάλογα με τις πράξεις και τον αξιακό κώδικα των δεύτερων.

 

Υ.Γ. 1: Αν κάποια παραπομπή περιέχει ψευδή ή συκοφαντικά γεγονότα κατά την κρίση κάποιου μπορεί να καταθέσει δημοσιά την άποψη του ή να επικοινωνήσει μαζί μας και θα αναλάβουμε τις όποιες ευθύνες κατόπιν συζήτησης.

 

Υ.Γ.2: Σε περίπτωση που οι σύντροφοι του Επαναστατικού Αγώνα Π. Ρούπα και Ν. Μαζιώτης δεχθούν εκ νέου επίθεση, ευθύνη φέρουν, -πέρα από το κράτος το υπουργείο και η υπηρεσία των φυλακών- το σύνολο των πολίτικων κρατουμένων.

 

utopia_ad@riseup.net

Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D

 

by oikologiasos at January 18, 2018 01:06 PM

Στο νοσοκομείο μεταφέρθηκε ο Χ. Ξηρός μετά από 25 μέρες απεργία πείνας

Κραυγές απ΄τα Κελιά

 

Από τηλεφωνική επικοινωνία

Στο νοσοκομείο Παπανικολάου μεταφέρθηκε ο Χριστόδουλος Ξηρός από τις φυλακές Διαβατών, το βράδυ 16 Γεννάρη 2017, μετά από 25 μέρες απεργία πείνας ενάντια  το καθεστώς απομόνωσης μετά των βασανιστηρίων που υφίσταται  τα 3 τελευταία χρόνια.

 

by oikologiasos at January 18, 2018 11:43 AM

X a n a d u

Ταξική Αντεπίθεση

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό: Σχετικά με μια προβοκατόρικη ναζιστική αναδημοσίευση…

Από τις 6.12.17, μετά την επίσημη αναγνώριση από τις ΗΠΑ της Ιερουσαλήμ ως επίσημης πρωτεύουσας του κράτους-δολοφόνου του Ισραήλ, η Παλαιστίνη και ο λαός της αναμετριούνται -για άλλη μια φορά στην Ιστορία τους- με την πλέον ωμή έκφραση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και τη σιωνιστικής αρπακτικότητας. Σαράντα μέρες μετά, η νέα Ιντιφάντα συνεχίζεται, η Παλαιστινιακή Αντίσταση […]

by taksiki-antepithesi at January 18, 2018 10:18 AM

Συνέλευση Αδιαμεσολάβητης Δράσης Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου, Ζωγράφου

18/1/2018: ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΜΕ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΜΜΜ

Στις 18/1/18 πραγματοποιήσαμε μοιράσματα σε λεωφορεία και τρόλεϊ από τη στάση Καμπούρη (Χρυσοστόμου Σμύρνης), στον Βύρωνα, μέχρι τον Ευαγγελισμό.

Το κείμενο που μοιράστηκε σε μορφή .pdf: (2017-10-18) ΝΕΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΜΜΜ

by sadvkpz at January 18, 2018 09:19 AM

στέγαστρο

Για το νέο σωφρονιστικό νομοσχέδιο

(Το κείμενο σε PDF)

Στις 16/10/2017 τίθεται σε δημόσια διαβούλευση από τον υπουργό δικαιοσύνης Σταύρο Κοντονή, το νέο σωφρονιστικό νομοσχέδιο. Με το πέρας των διαδικασιών στις 30/10 γίνεται φανερή η προσπάθεια της κυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. για ψήφιση του νομοσχεδίου με συνοπτικές διαδικασίες, κάτι που επαληθεύει και η απουσία κατά την διαδικασία της επιτροπής των δικηγόρων που έχει αναλάβει τόσο την εκπροσώπηση όσο και την ενημέρωση των κρατουμένων αναφορικά με τις εξελίξεις πάνω στο σωφρονιστικό κώδικα. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που έρχεται να καταργήσει εν μια νυκτί δικαιώματα που οι κρατούμενοι/ες έχουν κατακτήσει χρόνια τώρα προς βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής τους μέσα στη φυλακή με αδιάλειπτους αγώνες τόσο εντός, όσο και με τη στήριξη των αλληλέγγυων εκτός των τειχών, και μάλιστα χωρίς η συγκεκριμένη πολιτική συγκυρία να επιτάσσει έστω και προσχηματικά την ανάγκη λήψης τόσο σκληρών μέτρων. Ένα νομοσχέδιο κομμένο και ραμμένο στα πρότυπα μιας αυταρχικής κυβέρνησης.

Κατά την προεκλογική περίοδο του Γενάρη του 2015 και αφού είχε αποκομίσει ήδη πολιτικό όφελος από τη στήριξή του σε αγώνες πολιτικών κρατουμένων (βλ. περίπτωση Νίκου Ρωμανού), ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. χρησιμοποίησε τους/τις κρατούμενους/ες ως έδαφος για την άντληση ακόμη μεγαλύτερης πολιτικής υπεραξίας τόσο από κομμάτια του χώρου της αριστεράς όσο και από κομμάτια του Α/Α χώρου, αφού δεσμεύτηκε για την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ, των τρομονόμων, καθώς επίσης και για μια σειρά ευνοϊκών μεταρρυθμίσεων εντός της φυλακής για τους/τις έγκλειστους/ες. Η στάση του αυτή είχε ως αποτέλεσμα την επίτευξη υψηλότατων ποσοστών —της τάξης του 70‒80%— εντός των φυλακών. Περίπου 3 χρόνια αργότερα και ως κυβέρνηση πλέον, έρχεται να χρησιμοποιήσει για ακόμα μια φορά τους/τις φυλακισμένους/ες, με ένα νομοσχέδιο ολοκληρωτικών προδιαγραφών, ποντάροντας όμως αυτή τη φορά, όπως και σε άλλες περιπτώσεις, στη στήριξη των συντηρητικότερων κομματιών της ελληνικής κοινωνίας, εκείνες του δόγματος «ησυχία, τάξη και ασφάλεια». Γίνεται έκδηλη κατ’ αυτόν τον τρόπο η προσπάθειά του να τσακίσει κάθε απόπειρα αντίστασης εντός των φυλακών, οδηγώντας στη σωματική και ψυχολογική εξόντωση των κρατουμένων. Παράλληλα, τα ΜΜΕ ως βασικός πυλώνας διαμόρφωσης συνειδήσεων φρόντισαν εξαρχής να ντύσουν το νέο σωφρονιστικό νομοσχέδιο με έναν «ανθρωπιστικό» μανδύα. Έτσι, σε κάθε αναφορά τους στις καινοτομίες του νομοσχεδίου μιλούν για εκσυγχρονισμό των φυλακών και ευνοϊκότερη μεταχείριση των κρατουμένων. Σε απόλυτη συνεργασία με την κυβέρνηση, δίνουν έμφαση σε όλα όσα θα μπορούσαν να συνταιριάξουν με το σχήμα «Ασφάλεια – Ανθρωπισμός – Επανένταξη – Διαφάνεια». Στο ίδιο πλαίσιο τονίζουν τη βελτίωση των υποδομών των φυλακών και την αύξηση του χώρου που αναλογεί σε κάθε κρατούμενο, παραβλέποντας φυσικά να αναφερθούν στα νέα σημεία που αφορούν τον έλεγχο, την πειθάρχηση, την καταστολή και την τιμωρία.

Μεταξύ άλλων, το νέο σωφρονιστικό νομοσχέδιο προβλέπει την επαναφορά του κολπικού και πρωκτικού ελέγχου με το πρόσχημα της ενδοσωματικής μεταφοράς ναρκωτικών. Μία πρακτική η οποία τουλάχιστον στα χαρτιά είχε καταργηθεί το 2011 και σκοπό έχει το σπάσιμο του τσαμπουκά αλλά και τον εξευτελισμό των κρατούμενων, είτε όταν μπαίνουν για πρώτη φορά στη φυλακή είτε κατά την επιστροφή τους από την άδεια. Είναι συχνό φαινόμενο πολλοί/ες κρατούμενοι/ες να υπόκεινται σε έλεγχο ενώ η υπόθεση τους δεν έχει καμιά σχέση με ναρκωτικά, κάνοντας ακόμα πιο ξεκάθαρη την προσχηματική χρήση του μέτρου, ενώ τις περισσότερες φορές λείπει μέχρι και ο γιατρός από τη συγκεκριμένη διαδικασία. Από την άλλη πλευρά, τα τεχνολογικά μέσα απεικόνισης που ήδη εφαρμόζονται σε άλλα κράτη, πλασάρονται ως εξευγενισμένος δήθεν τρόπος ελέγχου, διατηρώντας την ταπείνωση και την καταναγκαστική παρέμβαση στο ανθρώπινο σώμα.

Ενώ το 2015 ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. εξωθήθηκε στην κατάργηση των φυλακών τύπου Γ, ύστερα από την έντονη πίεση που του ασκήθηκε από την απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων αλλά και τη στήριξη που αυτή έλαβε από τους/τις αλληλέγγυους/ες εκτός των τειχών, έρχεται εμμέσως και συγκαλυμμένα να τις επαναφέρει αναφέροντας χαρακτηριστικά στο άρθρο 11 που αφορά τη διάκριση και το διαχωρισμό κρατουμένων και παράγραφο 6 «Οι κρατούμενοι κάθε νομικής κατηγορίας διαβιώνουν σε ιδιαίτερα καταστήματα ή αυτοτελή τμήματα ή διαφορετικούς, ειδικά καθορισμένους χώρους ατομικής ή ομαδικής κράτησης». Παραμονή στα αστυνομικά τμήματα, την απομόνωση αλλά και τους νέους ειδικά διαμορφωμένους χώρους, κάτι φυσικά που ισχύει ακόμα και σήμερα με αποδέκτες πολιτικούς κρατούμενους παρά την υποτιθέμενη κατάργηση των φυλακών τύπου Γ. Ένα καθεστώς εξαίρεσης μέσα στην ίδια την εξαίρεση της φυλακής.

Άλλωστε πολλές εκ των νέων διατάξεων είναι ξεκάθαρα φωτογραφικές για όσους/ες επιλέγουν να υψώνουν τη φωνή τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η παροχή της δυνατότητας στους εισαγγελείς για εφαρμογή του μέτρου εξαναγκαστικής σίτισης των κρατουμένων οι οποίοι/ες βρίσκονται σε απεργία πείνας, γεγονός που συνιστά ωμό βασανισμό τους. (Πρόκειται για το ύστατο μέσο που χρησιμοποιούν πολύ συχνά οι πολιτικοί κρατούμενοι/ες βάζοντας ανάχωμα και σε κίνδυνο το ίδιο τους το σώμα προκειμένου να επιτύχουν αιτήματα που βελτιώνουν την καθημερινή τους διαβίωση εντός των κελιών.) Άνευ προηγουμένου αυταρχική διάταξη αποτελεί και η αναδρομική ακύρωση μεροκάματων που τίθεται στην ευχέρεια του συμβουλίου της φυλακής σε περίπτωση που κάποιος/α κρατούμενος/η υποπέσει σε πειθαρχικό παράπτωμα, τα οποία και θα αφαιρούνται από τον ευεργετικό υπολογισμό των ημερών της ποινής του/της.

Ως προς το θέμα των αδειών τώρα, το εισαγγελικό βέτο παραμένει δίνοντας τη δυνατότητα στον εισαγγελέα που προεδρεύει του συμβουλίου των φυλακών να αποφασίζει για το ποιος είναι κατάλληλος και ποιος όχι να πάρει την άδεια που δικαιούται βάσει της έκτισης ετών κράτησης αλλά και των πειθαρχικών παραπτωμάτων. Έτσι αφού μειοψηφήσει, μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο εκτέλεσης ποινών, ενώ η εγκεκριμένη άδεια αναστέλλεται μέχρι την έκδοση της οριστικής απόφασης. Παρ' όλα αυτά, την τακτική άδεια, ανάσα ελευθερίας, των κρατουμένων έρχεται να περιορίσει και να επισκιάσει το ηλεκτρονικό βραχιόλι, συσκευή γεωεντοπισμού της οποίας το κόστος —15 ευρώ ανά ημέρα αδείας— καλείται να πληρώσει ο/η κάθε/μια κρατούμενος/η. Η συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση αναδεικνύει εκ νέου σημαντικές πτυχές του δομικά ταξικού χαρακτήρα της αστικής δικαιοσύνης, καθώς το συγκεκριμένο μέτρο προορίζεται επί της ουσίας μόνο για εύπορους/ες κρατούμενους/ες με οικονομική δυνατότητα αποπληρωμής του κόστους του βραχιολιού.

Την ίδια στιγμή, η είσοδος της βρετανικής πολυεθνικής εταιρίας G4S —κατασκευάστριας των βραχιολιών— , ανοίγει το δρόμο για περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις εντός των φυλακών, συνθήκη που θα αποβεί ακόμη πιο δυσμενής για τους/τις φυλακισμένους/ες. Η Ελλάδα όντας μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ προσπαθεί να ευθυγραμμίσει την πολιτική που ασκείται εγχώρια στο σωφρονιστικό σύστημα με αυτή που επικρατεί κατά κύριο λόγο στις Βορειοατλαντικές χώρες. Μια συνθήκη που επιτρέπει την δημιουργία ιδιωτικών φυλακών είτε τη συνεργασία με ιδιωτικές εταιρίες, όπου τα δικαιώματα των φυλακισμένων περνάνε σε δεύτερη μοίρα αφού σκοπός πλέον είναι ξεκάθαρα το κέρδος. Φυλακές που έρχονται να κάνουν τη βρώμικη δουλειά, αφού πρώτα το κράτος έχει προετοιμάσει το έδαφος δημιουργώντας άθλιες συνθήκες διαβίωσης εντός των φυλακών και υπερπληθή κέντρα κράτησης, είτε μιλώντας μέσω των δημοσιογράφων για αύξηση της εγκληματικότητας, διαφθορά και ελλιπή μέτρα ασφάλειας. Μιλάμε δηλαδή για ένα πεδίο κέρδους, όπου κύριος εκφραστής του είναι οι ιδιωτικές εταιρείες πάντα χέρι–χέρι με τους νομοθέτες, μιας και περισσότεροι κρατούμενοι σημαίνει περισσότερο κέρδος, με την εργασία εντός της φυλακής να μην μπορεί να θεωρεί τίποτα λιγότερο από δουλεία. Στην Ελλάδα οι συζητήσεις και οι αναφορές στην ιδιωτικοποίηση των φυλακών κρατάει αρκετά χρόνια πίσω, αν και τουλάχιστον ακόμα όχι από επίσημα στόματα αλλά από τα παπαγαλάκια και τους κολαούζους τους.

Φυσικά δεν θα μπορούσαμε να παραβλέψουμε τα κέντρα κράτησης μεταναστών/στριών, οπού πρωτοπήραν θεσμική μορφή επί υπουργίας Δένδια, όπως και τις επιχειρήσεις σκούπα της αστυνομίας που συνεχίζονται μέχρι και σήμερα ως κομμάτι της διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών. Κράτος, Μ.Κ.Ο. και ιδιωτικές εταιρείες, σε ένα χορό εκατομμυρίων ελέγχουν τις ζωές χιλιάδων μεταναστών με απώτερο σκοπό το κέρδος. Κάθε προσπάθεια διεκδίκησης πνίγεται στο ξύλο και τα χημικά, ενώ το δυνατότερο όπλο στη φαρέτρα τους είναι απειλή της απέλασης. Στρατόπεδα συγκέντρωσης με άθλιες συνθήκες διαβίωσης, φτιαγμένα τεχνηέντως έξω από τον αστικό ιστό, ώστε να ανακόπτεται η κοινωνική επαφή και να αποφεύγεται η συγκρότηση αντιστάσεων των απέξω, με τους ανθρώπους εκείνους που ουσιαστικά αποτελούν για τους καπιταλιστές τον πάτο της εργατικής τάξης. Ένα κομμάτι της που δεν θα χάσουν εννοείται την ευκαιρία να ξεζουμίσουν στο όνομα πάντα του κέρδους.

Ευρύτερα, στόχο της κυβέρνησης αποτελεί η διασπορά του φόβου και η αποθάρρυνση των αγωνιζόμενων τόσο εντός όσο και εκτός των κελιών για άρθρωση αντιστάσεων και διεκδίκηση των «αυτονόητων» που τίθενται σε διερώτηση για ακόμα μια φορά, κάτι που δεν μας προκαλεί όμως καμία εντύπωση. Εκμεταλλευόμενο το φόβο, το κράτος επιχειρεί να ενισχύσει τις άμυνες του, να φτιάξει όντως μια φυλακή που θα σαπίσεις εκεί μέσα αν τολμήσεις να μην υπακούσεις. Μια φυλακή ειδικά προσαρμοσμένη σε όσους/ες επιμένουν να αντιστέκονται και να μη συμμορφώνονται με το υπάρχον, ή που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στους κανόνες της μισθωτής εργασίας και εν συνεχεία ανακυκλώνονται είτε εντός είτε εκτός της φυλακής σε διάφορες μορφές παραβατικότητας λόγω του κοινωνικού στιγματισμού, της ιδρυματοποίησης και της περιθωριοποίησης που έχουν υποστεί. Σ' αυτούς ακριβώς στοχεύουν και σε άλλους τόσους που θα ακολουθήσουν.

Σε αντιστοιχία με τις συνθήκες που επικρατούν εντός της φυλακής σε μια συγκεκριμένη ιστορική περίοδο, βρίσκονται εκείνες που επικρατούν στην κοινωνία και αντιστρόφως. Η επίθεση εντός των φυλακών μέσω του σωφρονιστικού κώδικα δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μια μεμονωμένη πολιτική επιλογή και πρακτική τους κράτους, αλλά εντάσσεται σε ένα γενικότερο πολιτικό σχεδιασμό με αποδέκτη ολόκληρη την κοινωνία. Έναν πολιτικό σχεδιασμό όξυνσης των ταξικών διαχωρισμών, της καταστολής και του ελέγχου κάθε πτυχής του δημόσιου χώρου. Ξεκινώντας από τη καταστρατήγηση βασικών εργατικών δικαιωμάτων, τη νομοθέτηση προσκομμάτων για την κήρυξη απεργίας και φτάνοντας ως την απόπειρα ποινικοποίησης του συνδικαλισμού βάσης και στο εκ νέου τσάκισμα μισθών και συντάξεων, η κυβέρνηση αποδεικνύει με πόση προσήλωση υπηρετεί τα ταξικά συμφέροντα του κεφαλαίου. Αντιστοίχως από τη μια η αύξηση των καμερών στους χώρους εργασίας και από την άλλη η εντατικοποίηση του ελέγχου στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς με την καθιέρωση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και τις μπάρες στους σταθμούς του μετρό, επισημαίνουν το δόγμα «έλεγχος και επιτήρηση» και κάνουν πιο εμφανείς τους κοινωνικούς αποκλεισμούς που επιβάλλει το κράτος με κάθε δυνατό τρόπο.

Η δικαιοσύνη άλλωστε δεν θα μπορούσε παρά να έχει ξεκάθαρα ταξικό και κοινωνικό προσανατολισμό. Σε μια ιεραρχικά δομημένη καπιταλιστική κοινωνία, δεν θα περιμέναμε τίποτα διαφορετικό από αυτούς που νομοθετούν για τις ζωές μας. Το κράτος από τη φύση του προασπίζεται τα συμφέροντα του κεφαλαίου και η δικαιοσύνη δεν μπορεί να μην έχει την αντίστοιχη κατεύθυνση, γεγονός που εγγράφεται σε ολόκληρο το σώμα της, αρχής γενομένης από τους εισαγγελείς που μεταξύ άλλων δεν έχουν την υποχρέωση να καταβάλουν πόθεν έσχες, όπως προβλέπεται με σχετικό νόμο του κράτους. Χαρακτηριστικές από την άλλη, είναι οι δίκες–παρωδία και το πέσιμο στα μαλακά μέσω νόμων, όπως αυτού περί ευθύνης υπουργών, υψηλόβαθμων στελεχών σε προηγούμενες κυβερνήσεις, αναμεμειγμένων σε σειρά πολιτικών και οικονομικών σκανδάλων σε αντιπαραβολή με τη φυλάκιση ανθρώπων για παράδειγμα που αρνήθηκαν απλά να πληρώσουν διόδια. Εξίσου χαρακτηριστικοί είναι και οι ταξικοί διαχωρισμοί που υφίστανται εντός των κελιών, με τα εγκλήματα του λευκού κολάρου από ανθρώπους με το προφίλ υψηλής κοινωνικής θέσης και οικονομικής δύναμης να τυγχάνουν προνομιακής μεταχείρισης και κελιών πολυτελείας, την ίδια στιγμή που κρατούμενοι για μικρο–παραβάσεις είναι αναγκασμένοι να στοιβάζονται ανά δεκάδες ή και να αργοπεθαίνουν στις άθλιες υποδομές των φυλακών (βλ. περίπτωση νοσοκομείο-κολαστήριο φυλακών Κορυδαλλού).

Εμείς από τη μεριά μας στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες στον αγώνα τον κρατουμένων μέχρι και την εκπλήρωση όλων των αιτημάτων τους για άρση του εισαγγελικού βέτο που κόβει τις άδειές τους, απόσυρση της ηλεκτρονικής επιτήρησης ή του κατ' οίκον περιορισμού που αντικαθιστά την τακτική άδεια και την υφ' όρων απόλυση, τη θεσμοθέτηση του 1/5 της ποινής για την κανονική άδεια, άμεση απόσυρση του άρθρου 11 που επαναφέρει τις φυλακές τύπου Γ, τερματισμό της ταπεινωτικής γύμνωσης των κρατουμένων με το πρόσχημα της έρευνας, απόσυρση των περιορισμών που εισαγάγει ο νέος σωφρονιστικός κώδικας στην εκπαίδευσή τους (πάλι σύμφωνα με τις διαθέσεις των εισαγγελικών λειτουργών), κατάργηση του ηλεκτρονικού φακελώματος των προσώπων και των συγγενών που επικοινωνούν μαζί τους, απόσυρση της παραγράφου 3, άρθρο 31, που επιτρέπει την υποχρεωτική σίτιση κρατουμένου απεργού πείνας και διαγραφή της τιμωρητικής διάταξης στο άρθρο 67, που δίνει το δικαίωμα στο συμβούλιο φυλακής να αφαιρέσει τον ευεργετικό υπολογισμό ημερών ποινής.

Η ηθική και υλική στήριξη στον αγώνα των κρατουμένων είναι για μας δεδομένη, καθώς η όποια εκπλήρωση των αιτημάτων τους κάθε φορά έχει σαν αποτέλεσμα τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής τους εντός των φυλακών. Χωρίς να έχουμε καμία αυταπάτη, η συνθήκη του εγκλεισμού και ο λεγόμενος «σωφρονισμός» των εγκληματιών στοχεύουν δομικά στην πειθάρχηση και συμμόρφωση με το υπάρχον, στο όνομα πάντα της κοινωνίας και της «υπεράσπισής» της. Τοποθετούμενοι/ες λοιπόν πάνω στο ζήτημα των φυλακών, δεν έχουμε ως σκοπό τη βελτίωση ή τον εξανθρωπισμό τους, αλλά την οριστική κατάργησή τους. Σε μια ιστορική στιγμή που χαρακτηρίζεται από την ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή ιδιωτικών συμφερόντων εντός των φυλακών και την ανάδειξή τους ως προνομιακό πεδίο επενδύσεων και κερδοφορίας για το κεφάλαιο, η όποια άρθρωση επιχειρηματολογίας γύρω από το «σωφρονιστικό χαρακτήρα της ποινής» είναι υποκριτική και επικίνδυνα αφελής. Με άλλα λόγια, το σωφρονιστικό ιδεολόγημα που ιστορικά αποτέλεσε μια από τις βάσεις πάνω στις οποίες καθιερώθηκε σταδιακά ο θεσμός της φυλακής, αρχίζει να καταρρέει.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΓΙΑ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Στέκι Γαλατσίου στέγ★
Γενάρης 2018

by stegastro at January 18, 2018 02:30 AM

January 17, 2018

Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Α. Πόλης

Αυτοοργανωμένος Α.Σ Ασπαλαθος

Χειρονομία Αντιεξουσιαστική Κίνηση

Καταληψη κτηματος Πραποπουλου

January 16, 2018

Αναρχική ομάδα Μανιφέστο

Σχετικά με την επίθεση που δέχτηκε ο αναρχικός Νίκος Μαζιώτης. (Αναρχική Συλλογικότητα καθ’ οδόν)

Μετά από 36 ημέρες απεργίας πείνας των μελών του Επαναστατικού Αγώνα Πόλας Ρούπα  και Νίκου Μαζιώτη, ο αναρχικός αγωνιστής Ν. Μαζιώτης κατέκτησε την έξοδό του από το βασανιστήριο της απομόνωσης όπου κρατούνταν, ώστε να συνεχίσει να εκτίει την ποινή που … Continue reading

by manifesto-volos at January 16, 2018 11:25 PM

Σωματείο Σερβιτόρων – Μαγείρων Θεσ/νίκης

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΣΤΙΣ 17/1 ΣΤΙΣ 9:00 ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ “AromaLab”

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας, στέκεται αλληλέγγυο στην απολυμένη εκδικητικά από την εταιρία “AromaLab”, Κ.Β., που διεκδικεί την επαναπρόσληψη της. Η απόλυση της Κ.Β. ήταν αποτέλεσμα της άρνησης της να ασκεί καθήκοντα πέρα από αυτά της σύμβασης της και της αμφισβήτησης της διαρκούς απαίτησης του […]

by ssmthess.espivblogs.net at January 16, 2018 09:06 PM

Μπερντές

Προβολή Ταινίας – Πέμπτη 18/01 στις 20:30

Blade Runner 2049

Ντενί Βιλνέβ, 2017, 164′. Παίζουν: Ράιαν Γκόσλινγκ, Χάρισον Φορντ, Τζάρεντ Λέτο

Ένας νεαρός μπλέιντ ράνερ ανακαλύπτει ένα επικίνδυνο, καλά κρυμμένο μυστικό που μοιάζει να συνδέεται με το παρελθόν του και μπορεί να αλλάξει τη σχέση ανθρώπων και ανδροειδών. Με μια εντυπωσιακή εικονογραφία κι ένα νεο-νουάρ γρίφο πιστό στις υπαρξιακές αναζητήσεις της πρώτης αριστουργηματικής ταινίας του Ρίντλεϊ Σκοτ, ο Ντενί Βιλνέβ δικαιώνει όσους του εμπιστεύτηκαν το –mission impossible– σίκουελ ενός αξεπέραστου sci-fi θρύλου.

Λόγω διάρκειας της ταινίας η προβολή θα ξεκινήσει στις 20:30.

by alxs at January 16, 2018 07:10 PM

Ταξική Αντεπίθεση

Λευτεριά στην Παλαιστίνη: Διαδήλωση στην αμερικάνικη πρεσβεία, Σάββατο 20/1, Σύνταγμα, 18.00

Την Τετάρτη 6 Δεκέμβρη, ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν επίσημα το σύνολο της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ, ενώ σκοπεύουν να μεταφέρουν εκεί την αμερικάνικη πρεσβεία από το Τελ Αβίβ. Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές εγκαταλείπουν τη γλώσσα της «διπλωματίας» και των «ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων», ικανοποιώντας πλήρως τις ορέξεις του […]

by taksiki-antepithesi at January 16, 2018 08:30 AM

January 15, 2018

Συνέλευση Ανέργων και επισφαλώς Εργαζομένων Κέρκυρας

Κείμενο ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας

Την Κυριακή 14 Ιανουαρίου η Συνέλευση Βάσης Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων Κέρκυρας πραγματοποίησε μοιραστική κειμένου ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας σε κεντρικό σημείο της πόλης (πλατεία Ανουντσιάτα), όπου και αναρτήθηκε πανό με το σύνθημα «Αν ψωνίζεις Κυριακή, ετοιμάσου να δουλέψεις Κυριακή».

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της συνέλευσης:

 

ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ

Σε καθημερινή βάση, και ενώ απλώς «επιβιώνουμε» στον καιρό των μνημονίων, παρακολουθούμε, σχεδόν ως θεατές, την προκλητική λεηλασία των κοινωνικών αγαθών, την επιβολή νέων φόρων, τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και την αντικατάστασή τους με ατομικές, την ολοένα και μεγαλύτερη ελαστικοποίηση της εργασίας και, φυσικά, τη βίαιη καταστολή κάθε αντίδρασης. Την ίδια στιγμή, η συνεχής αύξηση της ανεργίας αποτελεί ένα ακόμη όπλο στα χέρια κράτους και αφεντικών, τα οποία τη χρησιμοποιούν ως μέσο πίεσης προκειμένου να επιβάλλουν σε εργαζόμενους και άνεργους την υποταγή στο καινούριo πλαίσιο του καθεστώτος. Τα αποτελέσματα έχουν φανερά επηρεάσει περισσότερο τους πιο αδύναμους της κοινωνίας, οι οποίοι και οδηγούνται στον περιορισμό των αναγκών τους, αλλά και των ονείρων τους για το μέλλον.

Τα σχέδια και οι μεθοδεύσεις του κράτους είναι πολλές, ώστε να εξασφαλίσει ακόμα περισσότερα κέρδη στο κεφάλαιο. Ένα μεγάλο μέρος αυτών των σχεδίων αφορά, φυσικά, και τον χώρο της εργασίας, καθώς αυτός αποτελούσε πάντα πεδίο αγώνα και αντιπαράθεσης μεταξύ εργαζομένων και αφεντικών. Συνθήκες αξιοπρέπειας που στο παρελθόν κατακτήθηκαν με αγώνες, σήμερα τίθενται υπό αμφισβήτηση, ή και δεν υφίστανται καθόλου. Ένα μέτρο το οποίο εμπίπτει πλέον στο πεδίο αντιπαράθεσης είναι και η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Με τη σύμφωνη γνώμη εμπορικών συλλόγων, φορέων και αφεντικών, η αργία της Κυριακής αρχίζει να μην υφίσταται, εφόσον οι οχτώ εργάσιμες Κυριακές μετατράπηκαν σε τριάντα δύο και κανείς δεν ξέρει αν θα σταματήσει κάπου αυτό. Ένα ακόμη μέτρο που δημιουργεί ένα ασφυκτικό κλίμα, στο οποίο οι εργαζόμενοι θα πρέπει να αντιδράσουν.

Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας έχει ως σκοπό αφενός την κερδοφορία των αφεντικών και αφετέρου τη δημιουργία μιας κουλτούρας που δικαιολογεί τη στέρηση ανάπαυλας από τους μεν, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι δε. Αυξάνονται οι ώρες εργασίας, οι ευκαιρίες για ξεκούραση και αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου είναι ανύπαρκτες, ενώ η διάθεση για δημιουργικότητα καταπνίγεται από τα εξαντλητικά ωράρια. Ταυτόχρονα, προκειμένου να νομιμοποιηθεί στη συνείδηση της κοινής γνώμης η κυριακάτικη εργασία, προβάλλεται ως πρόφαση η υποτιθέμενη ανάγκη για λειτουργία της αγοράς τη συγκεκριμένη μέρα από τη μεριά των καταναλωτών, οι οποίοι δήθεν δεν έχουν άλλο χρόνο, πλην της Κυριακής, για να ψωνίσουν. Δεν πρέπει όμως να παραγνωρίζεται το μεγάλο μερίδιο ευθύνης που έχουν οι συγκεκριμένοι καταναλωτές, οι οποίοι και συντηρούν τη δεδομένη κατάσταση, ξεχνώντας ότι και οι ίδιοι ίσως σε κάποια άλλη στιγμή θα υποστούν τα επιβαλλόμενα μέτρα. Το καλύτερο που θα είχε να κάνει κανείς ως μελλοντική προοπτική είναι να στείλει στο καλάθι των αχρήστων όλα αυτά τα τερτίπια του καπιταλισμού (λευκές νύχτες, Μαύρες Παρασκευές, κυριακάτικη εργασία κλπ) με τη μη αγοραστική του συμμετοχή.

Απέναντι στην εκφασιστικοποίηση της καθημερινής μας ζωής, ας οργανωθούμε οριζόντια ενάντια στην καθεστωτική λαίλαπα. Οι εργαζόμενοι αλλά και οι άνεργοι, με τη συμμετοχή μας σε σωματεία βάσης, μακριά από τους επαγγελματίες συνδικαλιστές και τις υποκριτικές πρακτικές τους, να λειτουργήσουμε αυτοδίκαια και με βάση την υπεράσπιση των καταστρατηγημένων μας δικαιωμάτων. Με αγώνες, με συλλογικοποίηση και μαζικότητα, με συμμετοχή σε απεργίες, να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα, αντιπαλεύοντας όλα όσα υποβαθμίζουν τη ζωή μας.

ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΧΑΡΙΣΜΕΝΗ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΑΝ ΨΩΝΙΖΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΗ, ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΗ

Συνέλευση Βάσης Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων Κέρκυρας

(blog:syneleyshanergwn.espivblogs.net, e-mail: syneleyshanergwn@espiv.net)

by syneleyshanergwn at January 15, 2018 09:14 PM

Ταξική Αντεπίθεση

Λευτεριά στον αναρχικό Γρηγόρη Τσιρώνη – Άμεση κατάργηση της κατ’ οίκον κράτησης

Tο σπίτι σου μια νέα φυλακή Στις 7 Δεκεμβρίου ο αναρχικός Γρηγόρης Τσιρώνης αφέθηκε «ελεύθερος» μετά την παρέλευση της 18μηνης προφυλάκισης και του επιβλήθηκε κατ’οίκον περιορισμός με 24ωρη αστυνο-μική φύλαξη. Η δυσμενής αυτή εξέλιξη σε βάρος του συντρόφου μας προστίθεται στη μακρά λίστα στοχοποιήσεων και εμμονικών διώξεων εναντίον του από τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές. […]

by taksiki-antepithesi at January 15, 2018 07:04 PM

σε τροχιά σύγκρουσης

Βιβλιοπαρουσίαση και Συζήτηση, Murray Bookchin, Τι είναι Κοινωνική Οικολογία

Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2018 στις 19.00

Βιβλιοπαρουσίαση: Murray Bookchin, Τι είναι Κοινωνική Οικολογία, από τις εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος

+

Συζήτηση : Ο πολιτισμός της ανάπτυξης δεν διορθώνεται, ανατρέπεται! (Με αφορμή τη βύθιση του ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ και την πετρελαιοκηλίδα στον Σαρωνικό), από την Α/Α συλλογικότητα Σε τροχιά σύγκρουσης

 

 

by setroxiasygrousis at January 15, 2018 01:03 PM

για ένα Αλλιώτικο Σχολείο

Εκδήλωση-Παρουσίαση του Μικρού Δέντρου στην Αθήνα 20-01-18

Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει προφοριική παρουσίαση της ιστορίας, των διαδικασιών και των αξιών που διέπουν το εγχχείρημα και “ξενάγηση” στο χώρο και το υλικό του σχολείου με φωτογραφίες. Θα ακολουθήσει συζήτηση.

http://anokatopatision.espivblogs.net/

by alliotikosxoleio at January 15, 2018 08:15 AM

January 14, 2018

Espiv.net

Newsletter Ιανουάριος 2018

Καλή χρονιά σε όλες και όλους!

Σε αυτό το newsletter θα θυμίσουμε ένα δυο πραγματάκια που σας έχουμε
στείλει και στο παρελθόν, αλλά παρατηρούμε ότι αρκετοί και αρκετές απο
εσάς δεν τα έχετε λάβει υπόψη.

Αρνούμαστε να πιστέψουμε ότι δεν διαβάζετε τις πολύ σημαντικές
πληροφορίες που σας στέλνουμε, άλλωστε το έχουμε τονίσει πολλές φορές,
διαβάζοντας αυτά που στέλνουμε, κερδίζουμε όλες σε κόπο και χρόνο

Επίσης, για τη νέα χρονιά έχουμε και ένα δωράκι για τους/τις
αμετανόητους και αμετονόητες χρήστ(ρι)ες smartphone (γνωστό και ως
χαντάκι), χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι ενθαρρύνουμε τη χρήση τους.
Το λιγότερο που τα χρησιμοποιείτε ή το συντομότερο που θα τα
ξεφορτωθείτε, τόσο το καλύτερο.

Τέλος σας στέλνουμε τον οικονομικό απολογισμό της χρονιάς που μας
αφήνει, για άλλη μια φορά σε προεπαναστατικές διαδικασίες.

Η σημασία του “backup mail” (για άλλη μια φορά )

Backup mail είναι το email που συμπληρώσατε στην φόρμα δημιουργίας
λογαριασμού και στο οποίο στάλθηκαν οι αρχικές πληροφορίες σύνδεσης για
το espiv mail σας. Στο ίδιο email θα σταλούν οδηγίες για την επαναφορά
του κωδικού σας σε περίπτωση που τον (ξε)χάσατε.

Αν κάποια/ος χρήστης/ρια θέλει να αλλάξει το backup mail, μπορεί να το
κάνει μέσα απο το περιβάλλον του https://our.espiv.net (περισσότερα για
το our.espiv.net και τις δυνατότητες που σας δίνει εδώ:
https://espiv.net/category/οδηγίες/our-espiv/ ).

Σας προτρέπουμε λοιπόν, να ελέγξετε το backup email που έχετε δηλωμένο
στο λογαριασμό σας και να βεβαιωθείτε ότι είναι ένα έγκυρο email που
διαχειρίζεστε εσείς. Για εμάς παραμένει ο μόνος τρόπος επαλήθευσης ότι
ένα account ανήκει σε συγκεκριμένο/η χρήστη/ρια.

Οικονομικός απολογισμός 2017

-Έσοδα

Τα έσοδα της ομάδας μας προέρχονται απο τις συνεισφορές των ίδιων των
μελών καθώς και αλληλέγγυων ομάδων και μεμονωμένων συντρόφ(ισσ)ων.

Yπόλοιπο απο τo 2016: 485€
Eισφορές: 1274€

Σύνολο: 1759€

– Έξοδα

Servers: 734€
Πιστοποιητικά κρυπτογράφησης TLS: 240€
Ενίσχυση αλληλέγγυων κινηματικών υποδομών: 240€
Αυτοκόλλητα: 52€
Αφίσες: 125€

Σύνολο: 1391€

-Υπόλοιπο

368€

 Rainloop – νέος web client για espiv email σου

Τους τελευταίους μήνες έχουμε εγκαταστήσει ένα σύγχρονο, πιο φίλικο web
client για να μπορείς ανοίγεις το espiv email σου από browser (Chrome,
Firefox κλπ). Το software αυτό λέγεται rainloop, είναι διαθέσιμο στη
διεύθυνση https://m.espiv.net και μπορείτε να το δοκιμάσετε έναντι του
“κλασικού” roundcube που βρίσκεται στη γνωστή διεύθυνση
https://mail.espiv.net .

Επιπλέον, το theme του rainloop προσαρμόζεται σε περίπτωση που
χρησιμοποιείς κινητό τηλέφωνο. Παρόλο που δεν ενθαρρύνουμε τη χρήση
κινητών τηλεφώνων για τις κινηματικές δραστηριότητες, γνωρίζουμε ότι
υπάρχει κόσμος που θέλει να έχει πρόσβαση στο espiv email του από το κινητό.

by babouin at January 14, 2018 09:28 PM

Σωματείο Σερβιτόρων – Μαγείρων Θεσ/νίκης

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΣΤΙΣ 15/1

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΣΤΙΣ 15/1   Τη Δευτέρα 15/1, καλούνται συγκεντρώσεις από τα πρωτοβάθμια σωματεία και σωματεία βάσης εργαζομένων. Σε μια εποχή όπου τα εργασιακά δικαιώματα κατακερματίζονται και τα κεκτημένα συνεχώς αμφισβητούνται, η κυβέρνηση έρχεται να περάσει στα ψιλά γράμματα ένα πολυνομοσχέδιο το οποίο με τη σειρά του συντελεί στη συνέχεια του εργασιακού μεσαίωνα που βιώνουμε καθημερινά […]

by ssmthess.espivblogs.net at January 14, 2018 07:34 PM

Χειρονομία Αντιεξουσιαστική Κίνηση

Παρέμβαση στα Άνω Πεδινά (Ζαγόρι) ενάντια στην εξόρυξη πετρελαίου στην Ήπειρο

Παρέμβαση με πανό στα Άνω Πεδινά, στο συνεδριακό κέντρο που θα γίνει η ενημέρωση για τις εξορύξεις πετρελαίου στις 23/1. Θα είμαστε όλοι εκεί για να ξεσκεπάσουμε τους καταστροφικούς σχεδιασμούς του κράτους και των εταιρειών και καλούμε όλη την κοινωνία να παρευρεθεί για να βροντοφωνάξει ενάντια στα πετρέλαια!

Ανάρτηση πανό στην εθνική οδό Ιωαννίνων – Κοζάνης

by xeironomia at January 14, 2018 03:03 PM

στέγαστρο

Προβολή ταινίας «Snowden»

Τετάρτη 17/1, στις 21:00
μαζευόμαστε στο στέγ★ από τις 20:00

by stegastro at January 14, 2018 12:21 PM

Καταληψη κτηματος Πραποπουλου

14/1 Ανάρτηση πανό ενάντια στο νέο σωφρονιστικό κώδικα

Το πρωί της Κυριακής 14/1/18 αναρτήσαμε πανό σε κομβικό σημείο υψηλής κυκλοφορίας στο Χαλάνδρι (βλ. χάρτη), σε μια δράση ενάντια στο νέο σωφρονιστικό κώδικα.

Θα ακολουθήσει και βίντεο από τη δράση.

 

by praposquat at January 14, 2018 11:53 AM

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

ΣΙΓΑ ΜΗ ΣΑΣ ΡΩΤΗΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΘΑ ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΜΕ

Τη Δευτέρα ψηφίζεται στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης στο πλαίσιο των προαπαιτούμενων της 3ης αξιολόγησης. Ένα πολυνομοσχέδιο που έρχεται να νομοθετήσει -πέρα από τις τροπολογίες που αφορούν στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και την εισαγωγή των δημόσιων εταιρειών κοινής ωφέλειας στο ταμείο ιδιωτικοποιήσεων- την περιστολή του δικαιώματος στην απεργία των πρωτοβάθμιων σωματείων, φέροντας ακόμα ένα χτύπημα […]

by svemko at January 14, 2018 10:51 AM

Ταξική Αντεπίθεση

Συνέλευση για την επανοικειοποίηση των Εξαρχείων: Πολιτική καταγγελία για τα γεγονότα στη Νομική στις 15 Δεκέμβρη.

Στις 15 Δεκέμβρη, 15-20 άτομα, εισέβαλαν σε κτίριο της Νομικής, όπου έκανε πάρτυ μια φοιτητική θεατρική ομάδα, κρατώντας κράνη, ρόπαλα, πυροσβεστήρες και φωνάζοντας “κομμούνια θα πεθάνετε”. Αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης 4 φοιτητές στο νοσοκομείο, κλοπή του ταμείου και προσωπικών αντικειμένων των φοιτητών. Ενώ είναι τόσο το θράσος τους, που μετά καυχιόντουσαν για την κανιβαλική τους […]

by taksiki-antepithesi at January 14, 2018 07:41 AM

January 13, 2018

Ταξική Αντεπίθεση

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΙΣΩ – ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ! Δευτέρα 15/1, 18.00, Προπύλαια: Συγκέντρωση και Διαδήλωση στη Βουλή

από την απεργιακή συγκέντρωση στα Προπύλαια στις 11/1 και τη συγκέντρωση ενάντια στην ξεπουλημένη ΓΣΕΕ στις 12/1. ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΝΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ  ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!  Δευτέρα 15 Γενάρη (ημέρα ψήφισης του πολυνομοσχεδίου) Συγκέντρωση στις 18.00 στα Προπύλαια και Διαδήλωση στη Βουλή. Η […]

by taksiki-antepithesi at January 13, 2018 10:17 PM

Autonomohmmy

January 12, 2018

Συνέλευση Αδιαμεσολάβητης Δράσης Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου, Ζωγράφου

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ 3 ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕ Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ 8-14/1/2018

Οι παρεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν με μοίρασμα κειμένου ήταν οι εξείς:

Τρίτη 9/1, 11πμ, μετρό Ευαγγελισμού.

Τετάρτη 10/1, 10.30πμ, είσοδος Πανεπιστημιούπολης (Νεκροταφείο Ζωγράφου).

Πέμπτη 11/1, 6μμ, μετρό Ευαγγελισμού.

Και στις 3 περιπτώσεις μοιράστηκαν συνολικά 1300 κείμενα. Το ενδιαφέρον του κόσμου ήταν ικανοποιητικό και δεν υπήρξαν προστριβές με το επιβατικό κοινό. Σε πολλές περιπτώσεις οι επιβάτες και οι επιβάτισσες σταματούσαν και ζητούσαν το κείμενο. Σε μικρό ποσοστό ανοιξαν και συζητήσεις σε πηγαδάκια με θετική διάθεση. Πιθανόν λόγω της εξεταστικής περιόδου η κίνηση φοιτητών και φοιτητριών στο μοίρασμα της Τετάρτης (10/1) ήταν αισθητά μειωμένη. Εκτός από την πρώτη παρέμβαση κατά τη διάρκεια της οποίας εμφανίστηκε ένας “Ζητάς” με μηχανή που ζήτησε πληροφορίες και στη συνέχεια αποχώρησε δεν σημειώθηκε κάποια προσπάθεια καταστολής των παρεμβάσεων. Οι εκάστοτε υπεύθυνοι και υπεύθυνες του μετρό δεν έκρυψαν για άλλη μια φορά τη δυσαρέσκειά τους κατά την εμφάνισή μας ειδικά όταν δημιουργήθηκε μικρή ένταση λόγω της εναντίωσής μας στην εκδίωξη μεταναστών που ζητιάνευαν ή πουλούσαν ομπρέλες έξω από την είσοδο του σταθμού και χαλούσαν την κυριλέ εικόνα που θέλουν να του προσδώσουν.

Το κείμενο που μοιράστηκε σε μορφή .pdf: (2017-10-18) ΝΕΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΜΜΜ

by sadvkpz at January 12, 2018 06:50 PM

In Omnia Paratus

Για την κατάληψη του χώρου ΣΠΟΥΤΝΙΚ για την αλληλεγγύη στις καταλήψεις & την ΤΕΡΜΙΤΑ

ΑΛΛΗΛΛΕΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΑ (για την αστυνομική εκκένωση και κατεδάφιση της κατάληψη ΤΕΡΜΙΤΑ στον Βόλο) Η αστυνομική εισβολή και εκκένωση της κατάληψης Τερμίτα στον Βόλο, την Πέμπτη 4/1/18, η οποία ξεκίνησε το 2011, σε παρατημένο εδώ και χρόνια κτιριακό συγκρότημα ιδιοκτησίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, η προσαγωγή 3 καταληψιών και η άμεση …

by inomniaparatus at January 12, 2018 06:21 PM