Espiv.net

December 10, 2016

Traces of fire

Σαντιάγο, Χιλή: 3 χρόνια μετά τον θάνατο του συντρόφου Sebastián Oversluij κατά τη διάρκεια της δράσης του

Σεμπαστιάν Οβερσλουίχ, σε θυμόμαστε σε κάθε άμεση δράση.* 11 Δεκέμβρη περάσανε 3 χρόνια από το θάνατο σου στον αγώνα, με φωτιά θυμόμαστε κάθε πεσόντα σύντροφο.

Λεφτεριά στους συντρόφους της υπόθεσης PDI, Ταμάρα Σολ και όλους τους υπόλοιπους συντρόφους που απήχθησαν και φυλακίστηκαν από το κράτος της αστυνομίας.

Φωτιά στις φυλακές!

Εμείς δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε!

Ο αγώνας συνεχίζεται, ισχυρότερος από ποτέ!

*Οδοφράγματα, πανό, τρικάκια και επιθέσεις με μολότωφ, εναντίον της αστυνομίας στη μνήμη του Σεμπαστιάν «Angry» Οβερσλουίχ και για όλους τους πολιτικούς κρατούμενους έξω από το UMCE (Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο Επιστημών της Αγωγής). Υπήρχαν επίσης συγκρούσεις έξω από το Campus Juan Gómez Millas (Πανεπιστήμιο της Χιλής). 07/12/2016

(Πηγή : Contra Info )

(Μετάφραση : Traces of Fire)

 

by tracesoffire at December 10, 2016 11:15 PM

Santiago, Chile: Action 3 years after the death in combat of compañero Sebastián Oversluij

Sebastián Oversluij, we demand your memory in every direct action.* This December 11 is already 3 years since your death in combat, with fire we remember every fallen compañerx.

Freedom for the PDI case compañerxs, Tamara Sol and all other compas who have been kidnapped and imprisoned by the Police State.

Fire to the prisons!
We do not forget, we do not forgive!
The struggle continues, stronger than ever!

*Barricades, banners, pamphlets and attacks with Molotovs against the police in memory of Sebastián ‘Angry’ Oversluij and for the political prisoners outside UMCE (Metropolitan University of Educational Sciences). There were also clashes outside Campus Juan Gómez Millas (University of Chile). 07.12.2016

(via Contra Info, translated by Insurrection News)

by tracesoffire at December 10, 2016 10:44 PM

Αθήνα, Ζωγράφου: Ανάληψη ευθύνης

145

(Λάβαμε 11/12/16)

Τα ξημερώματα της 30ης Νοέμβρη επιτεθήκαμε με σφυριά και φωτιά στα γραφεία της εταιρίας σεκιούριτι S.C.S στην Αθήνα και συγκεκριμένα στην περιοχή Ζωγράφου.
Οι ιδιωτικές εταιρίες σεκιούριτι παίζουν το ρόλο της παρά-αστυνομίας, κερδίζουν χρήματα πουλώντας φόβο, προμοτάρουν την ρουφιανιά και συνεργάζονται στενά με την αστυνομία.
Για αυτούς τους λόγους, και όχι μόνο, δεν ήταν δύσκολο για εμάς να επιλέξουμε τον συγκεκριμένο στόχο. Επίσης, με τη δράση αυτή αποδείξαμε ότι η συγκεκριμένη εταιρία είναι άχρηστη και οι υπηρεσίες που προσφέρει είναι μια φαντασίωση καθώς δεν είναι ικανή να προστατέψει τον ίδιο της τον εαυτό. Κανένα ανθρώπινο ή τεχνητό μέσω παρακολούθησης  δεν μπορεί να σταματήσει αυτούς που έχουν την θέληση να επιτεθούν στο υπάρχον.
Με αυτή τη δράση θέλουμε να στηρίξουμε το κάλεσμα ενάντια στην σύνοδο κορυφής G-20 που θα λάβει χώρα στο Αμβούργο στις 7 και 8 του Ιούλη το 2017.
Οι 7 και 8 Ιούλη όπως και οι προηγούμενοι μήνες μπορούν να γίνουν σημείο συνάντησης μεταξύ συντρόφων, απ’ όλο το κόσμο, και την ίδια στιγμή να αποτελέσουν την αφετηρία για μια καμπάνια που θα συμβάλλει στην όξυνση των εντάσεων και να δημιουργηθούν νέα μέτωπα συγκρούσεων χωρίς όρια όπως ο χρόνος ή τα σύνορα. Εμείς θα διάλέξουμε το πως το πότε και το που χωρίς να περιμένουμε τίποτα και κανέναν. Πιστέυουμε πως είναι μια καλή ευκαιρία να προβάλουμε, μέσω των συγκρούσεων, τις πρακτικές μας τον λόγο μας, απαξιώντας τους αριστερούς και τους φιλήσυχους πολίτες  οι οποίοι για μια ακόμα φορά θα στήσουν το γνωστό πανηγύρι τους και θα μετατρέψουν την κινητοποίηση σε μια δημοκρατική και ειρηνική φιέστα.
Θέλουμε να κάνουμε ξεκάθαρο ότι δεν στηρίζουμε το κάλεσμα επειδή επιδιώκουμε έναν “καλύτερο κόσμο”, μια δίκαιη κυβέρνηση, πιο ανθρώπινους νόμους ή ένα καλύτερο κράτος. Όλες οι ρεφορμιστικές και φιλανθρωπικοχριστιανικές αξίες να πάνε στο διάολο!
Στηρίζουμε το κάλεσμα επειδή πιστεύουμε ότι μέσα από την ανταλλαγή συναισθημάτων, στιγμών και εμπειριών μεταξύ συντρόφων, οι οποίοι προέρχονται από διαφορετικά μέρη της γης και βιώνουν διαφορετικές καταστάσεις, μπορούμε να φτιάξουμε τις συνθήκες που δεν θα μας βάλουν σε μια συνεχή αναμονή για σύγκρουση.

Η στάση μας δεν ήταν και ούτε θα είναι αμυντική!

Πόλεμος με όλα τα μέσα!

Έχουμε πόλεμο με το υπάρχον ΣΑΣ!

αντικοινωνικοί εμπρηστές

by tracesoffire at December 10, 2016 10:39 PM

στέγαστρο

Προβολή ταινίας «The Broken Circle Breakdown»

Τετάρτη 14/12, στις 21:00
μαζευόμαστε στο στέκι από τις 20:00

brokencircle

by stegastro at December 10, 2016 05:40 PM

Bactirio

Απέλαση από το ελληνικό κράτος και επιστροφή στην ισπανία της αναρχικής αλληλέγγυας Lola Guntierrez

Η αναρχοσυνδικαλίστρια αλλήλεγγυα Lola Guntierrez επέστρεψε στην ισπανία, μετά την απέλαση της από το ελληνικό κράτος. Η Lola είχε προηγουμένως συλληφθεί από τους μπάτσους στο  στο αεροδρόμιο της Αθήνας Ελ. Βενιζέλος και είχε οδηγηθεί στο κέντρο κράτησης ελληνικού,λόγω της βοήθειας…

by baktirio at December 10, 2016 04:30 PM

Σωματείο Σερβιτόρων – Μαγείρων Θεσ/νίκης

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Περιστερίου

Ελεύθερη μετακίνηση – κοινωνική ανάγκη

mmmkeimenoΟι εκμεταλλευόμενοι και οι εκμεταλλευόμενες ζούμε σε κάθε πτυχή της ζωής μας τον ταξικό πόλεμο με κράτος και αφεντικά, ο οποίος εντείνεται στα πλαίσια της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης. Η αντεργατική επίθεση, η φτωχοποίηση, ο εκφασισμός και ο κοινωνικός αποκλεισμός οξύνονται και επιβάλλονται με λεηλασία και καταστολή. Η πρόσβαση στις βασικές ανάγκες νερό, τροφή, στέγαση, υγεία, παιδεία, ενέργεια, μετακίνηση αποτελεί προνόμιο για τους λίγους και πολυτέλεια για τους προλετάριους.

Διεκδικούμε ελεύθερη πρόσβαση όχι γιατί είμαστε «τζαμπατζήδες», «ανεύθυνοι», «θέλουμε να ζούμε εις βάρος των άλλων» και πολλά άλλα εύηχα και παραπλανητικά, αλλά γιατί ό,τι έχει φτιαχτεί στην κοινωνία, έχει δημιουργηθεί από την εργασία μας και το έχουν ιδιοποιηθεί οι καπιταλιστές. Η χρηματοδότηση όλων των παραπάνω γίνεται μέσω των φόρων και των εισφορών, που σε τελική ανάλυση αποτελούν μερίδιο της κλεμμένης υπεραξίας, δηλαδή μερίδιο της αξίας της εργατικής δύναμης.

Έτσι, για τα αφεντικά έχουμε μειώσεις φορολογίας, σβήσιμο χρεών, διευκολύνσεις κάθε είδους, μειωμένα τιμολόγια στο ρεύμα, ασυδοσία ως προς τα μέτρα ασφαλείας (2.000 εργατικά «ατυχήματα» με 29 εργατικές δολοφονίες το 2016). Για τους προλετάριους, βέβαια, έχουμε ακριβώς τα αντίθετα.

Τα μέσα μαζικής μεταφοράς εμφανίζονται ιστορικά με την εδραίωση του καπιταλισμού, είναι αναπόσπαστα δεμένα με την κερδοφορία του κεφαλαίου και αποτελούν υποχρεωτική επιλογή της μετακίνησης των εργαζόμενων, άνεργων, συνταξιούχων, χαμηλόμισθων, φοιτητών, μαθητών, μεταναστών. Δεν έχουν ως στόχο τη μετακίνηση ή την περιπλάνησή μας έτσι γενικά. Έχουν προορισμό τη μετακίνησή μας ως εργατική δύναμη, τη μεταφορά μας ως καταναλωτών εμπορευμάτων, διασκέδασης, τουρισμού, τη μεταφορά μας στο σχολείο και το πανεπιστήμιο ώστε να αναβαθμίσουμε τη μελλοντική αξία την εργατικής μας δύναμης και κατά συνέπεια τη δυνατότητα μεγιστοποίησης της κερδοφορίας από την εκμετάλλευσή μας.

Σε πολλές περιπτώσεις ταξικών αγώνων, οι εργαζόμενοι διεκδικούσαν το κόστος μεταφοράς τους να βαραίνει τα αφεντικά. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν, ότι η μετακίνηση αφορά την αναπαραγωγή της εργατικής μας δύναμης και το αντίτιμο του εισιτήριου, που όλο και αυξάνεται, λόγω των μικρών αντιστάσεών μας, μειώνει το μισθό μας.

Κάθε χρόνο η αναδιάρθρωση των συγκοινωνιών βασίζεται στη συνεχόμενη αύξηση του εισιτηρίου και τον έλεγχο των επιβατών για την πάταξη της «λαθρεπιβίβασης» με τα τάγματα ελεγκτών – «κεφαλοκυνηγών», όπου με τις πλάτες των ρουφιάνων και της αστυνομίας, τρομοκρατούν και τραμπουκίζουν μέσα στα οχήματα και τους σταθμούς, όσους/ες αρνούνται ή δεν έχουν να πληρώσουν. Η κρατική δολοφονία του Θανάση Καναούτη στις 13/8/13 από τον οδηγό και τον ελεγκτή είναι μία από τις συνέπειες της αναπαραγωγής του συστήματος του ελέγχου και της καταστολής σε όποιον/α αντιστέκεται.

Οι μνημονιακές επιταγές απαιτούν συγκοινωνίες ιδιωτικές με μοναδικό κριτήριο το κέρδος και την επιχειρηματικότητα. Η ένταξη των συγκοινωνιών στο «νέο» υπερταμείο αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας και αποκρατικοποιήσεων θα επιφέρει αύξηση του κόστους επιβίβασης, μείωση των οχημάτων μεταφοράς, κακή συντήρηση, εντατικοποίηση των εργαζόμενων, ανάθεση υπηρεσιών σε εργολάβους με καθεστώς γαλέρας. Η άλλη όψη, βέβαια, του εκσυγχρονισμού, είναι η υποκρισία της φιλανθρωπίας με τη «δωρεάν» μετακίνηση ανέργων (μόνο στην Αθήνα) και αποκλείοντας όσους δεν είναι καταγεγραμμένοι στον ΟΑΕΔ. Επίσης είναι τα έργα βιτρίνας με τις «έξυπνες πινακίδες» στις στάσεις και τις «οθόνες ενημέρωσης» μέσα στα οχήματα. Το ουσιαστικό όμως πρόσωπο της αναδιάρθρωσης των ΜΜΜ είναι το ηλεκτρονικό εισιτήριο με τη χιλιομετρική χρέωση, η ηλεκτρονική κάρτα μετακίνησης με φωτογραφία-ΑΜΚΑ-ΑΦΜ, οι μπάρες, τα τουρνικέ, οι κάμερες μέσα στα οχήματα και τους σταθμούς, η επιτήρηση και ο έλεγχος στις εισόδους και εξόδους των σταθμών.

Το προσωπικό φακέλωμα των επιβατών, ο έλεγχος και η καταστολή στοχεύουν στο χτύπημα των ακηδεμόνευτων αγώνων και των αντιστάσεων που έχουν δοθεί. Στις πολύμορφες ατομικές και συλλογικές αντιστάσεις που αψήφισαν τα πρόστιμα, τους ελεγκτές και την υποταγή. Στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες τους οποίους προσπαθούν με όλα τα μέσα να αποδυναμώσουν και να ακυρώσουν.

Στο συνεχόμενο καθεστώς της υποτίμησης της ζωής μας, της υποταγής και της καταστολής να μην γίνουμε αναλώσιμοι και αόρατοι. Ο αγώνας για ελεύθερες μετακινήσεις είναι μέρος του συνολικότερου κοινωνικού και ταξικού αγώνα και οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες θα πρέπει να διαλέξουν με ποιο στρατόπεδο θα πάνε.

Απέναντι στην κλιμάκωση της επίθεσης που δεχόμαστε, να απαντήσουμε με την όξυνση των παρεμβάσεών μας, υπερασπίζοντας τα δικά μας συμφέροντα και τις δικές μας ανάγκες. Έχοντας παρακαταθήκη τους αγώνες που δόθηκαν, να οργανώσουμε τις μορφές δράσης μας με ενημέρωση, στόχευση, επιμονή και αποτελεσματικότητα, ενισχύοντας τις εστίες αντιστάσεις σε κάθε γειτονιά, χώρο δουλειάς, σχολειό και σχολή.

Δημιουργούμε κοινότητες αγώνα για μια κοινωνία αντίστασης, αλληλεγγύης, ισότητας και ελευθερίας χωρίς εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους.

Συλλογική αντίσταση και αλληλεγγύη ενάντια στο ηλεκτρονικό εισιτήριο,

τις μπάρες, τον έλεγχο, την καταστολή και τον αποκλεισμό.

Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση Περιστερίου

Δεκέμβρης 2016

by sineleusiperisteri at December 10, 2016 07:55 AM

Bactirio

Μοναστηράκι 10/12 -Συγκέντρωση για τις ελεύθερες μετακινήσεις στα Μ.Μ.Μ.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ! ούτε μπάρες, ούτε ελεγκτές ούτε ηλεκτρονικό εισιτήριο καμιά ιδιωτικοποίηση, κανένας αποκλεισμός ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 10/12, ΩΡΑ 12.00, ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΩΝ : Ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Πετραλώνων-Θησείου-Κουκακίου, Ανοιχτή Λαϊκή συνέλευση Περιστερίου, Ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Αγίας Παρασκευής, Συνέλευση Αντίστασης και…

by baktirio at December 10, 2016 06:05 AM

Βερολίνο, Γερμανία: Εμπρηστική επίθεση σε αστυνομικό τμήμα στη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

Ένα χριστουγεννιάτικο δώρο για τους μπάτσους Στη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου που δολοφονήθηκε από μπάτσους στην Αθήνα πριν από 8 χρόνια  επισκεφτήκαμε τους φίλους των δολοφόνων του στην κοντινότερη συνοικία στο Αλεξάντερπλατς και αφήσαμε 10 λίτρα βενζίνης σαν δώρο στην κεντρική…

by baktirio at December 10, 2016 04:08 AM

Αθήνα: Ενημέρωση από δικαστήρια – 2 προφυλακιστέοι

Ενημέρωση από τηλεφωνική επικοινωνία Από τους 8 συντρόφους/ισσες που πέρναγαν σήμερα από εισαγγελέα οι 2 κρίθηκαν προφυλακιστέοι και οδηγήθηκαν στη ΓΑΔΑ για να μεταφερθούν στις φυλακές Κορυδαλλού και ένας τρίτος καθώς ήταν ανήλικος αφέθηκε με περιοριστικούς όρους. Οι 2 που…

by baktirio at December 10, 2016 04:00 AM

December 09, 2016

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ στα ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Κυριακή στον ΑΚΟΙΧΙ

15326439_984185995020435_2228003264663479921_n

Την Κυριακή 11 Δεκέμβρη, ο Απείθαρχος Ιωαννίνων, διοργανώνει ρεμπέτικο καφενείο στον Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Χώρο Ιωαννίνων, από τις 15.00 και μετά.

by Self-Managed Social Center at December 09, 2016 10:37 PM

Α-politiko

Laboratorio Influenza

Εκδήλωση Αλληλεγγύης στον αναρχικό κομμουνιστή Τάσο Θεοφίλου

theofilou-final-page-001Εν όψει της συνέχισης του εφετείου του συντρόφου αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου στις 20/12, το Laboratorio Influenza διοργανώνει εκδήλωση αλληλεγγύης την Πέμπτη 15 Δεκέμβρη, στο Στέκι Πολιτιστικών Ομάδων, Νικηφόρου Φωκά 82, στην Παλιά Πόλη στο Ρέθυμνο.

Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει προβολή βίντεο αλλά και τηλεφωνική επικοινωνία με τον Τάσο Θεοφίλου, γι αυτό και θα ξεκινήσει αυστηρά στις 18:00.

Επιπλέον, στο χώρο θα λειτουργεί καφενείο – μπαρ, καθώς και βιβλιοπωλείο με κινηματικές εκδόσεις.

Στηρίζουμε τους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές,

Υλικά, Ηθικά, Πολιτικά

 

by laboratorio at December 09, 2016 03:30 PM

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Περιστερίου

Παρεμβάσεις στους δρόμους της πόλης και σε κατάστημα everest

Την Τρίτη (6/12) το βράδυ (και πριν την γενική απεργία) αφού γράψαμε εργατικά συνθήματα στη βιομηχανική ζώνη και σε σχολεία της πόλης, κάναμε παρέμβαση σε κατάστημα Everest, μην ξεχνώντας την εργοδοτική δολοφονία της Β.Π. στο κατάστημα της Βικτώριας στις 1/12.

94

86 5 3 2 1

710trik2trik1trik3

trik4

by sineleusiperisteri at December 09, 2016 01:52 PM

Contra Info - Μεταφραστικό Δίκτυο Αντιπληροφόρησης

Αθήνα: Πυρπόληση μπουλντόζας στα Εξάρχεια

Ξημερώματα 2 Δεκέμβρη 2016, στη συμβολή Ακαδημίας και Θεμιστοκλέους, μια μπουλντόζα στην υπηρεσία της ΔΕΗ δεν άντεξε άλλο κι αποφάσισε να δώσει ένα τέλος στην αυτοματοποιημένη της ρουτίνα. Προτού αυτοπυρποληθεί, η κακομοίρα η μηχανή φέρεται να είπε:

«Αλληλεγγύη στις συντρόφισσες Siao, Hodey και Maya που συνελήφθησαν πρόσφατα στη Γερμανία υπερασπιζόμενες το δάσος του Χάμπαχ!

Δύναμη [...]

by Contra Info at December 09, 2016 12:29 PM

Προλεταριακή Πρωτοβουλία

Λευτεριά στον Αναρχικό Αγωνιστή Μάριο Σεϊσίδη.

image-0-02-05-a5013962b467621a635a9144271c02c1847df0142a03ffb0f1b497cfed8eaa3f-vΣυγκέντρωση-Μοτοπορεία:

Σάββατο 10 Δεκέμβρη στις 21.00 από την πλατεία Εξαρχείων.

Δίκη:

Παρασκευή 16 Δεκέμβρη στο Εφετείο (Λουκάρεως).

Τοποθέτηση του Μάριου Σεϊσίδη για την υπόθεση των “ληστών με τα μαύρα”

Στις 16 Δεκέμβρη, στη δικαστική αίθουσα που θα παρουσιαστεί ο σύντροφος Μάριος Σεϊσίδης,  θα επιχειρηθεί να κλείσει ένας τεράστιος κύκλος που άνοιξε πρίν 11 χρόνια, στις 16 Γενάρη του 2006. Τόσο από την πλευρά του κράτους, όσο και από την πλευρά ενός μαχόμενου αναρχικού κινήματος, που όλα αυτά τα χρόνια, παρείχε απλόχερα την αλληλεγγύη του σε όλους τους διωκόμενους συντρόφους που κατηγορήθηκαν για την υπόθεση, με καθεστωτικούς δημοσιογραφικούς όρους, των «ληστών με τα μαύρα».

Είναι αλήθεια οτι η ληστεία στην εθνική τράπεζα, στη διασταύρωση Ιπποκράτους και Σόλωνος, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, τόσο σε επίπεδο καταστολής στους φερόμενους ως δράστες της ληστείας όσο και στο ίδιο το αναρχίκο κίνημα σε επίπεδο προπαγάδας, και όχι μόνο, καθώς στοχοποιήθηκε και ανακρίθηκε ένας ευρύτερος κύκλος συντρόφων με βάση τις φιλικές και πολιτικές σχέσεις που διατηρούσε με τους συντρόφους.

Ένας ασκός που είχε ξανανοίξει το καλοκαίρι του 2002, με αφορμή τις συλλήψεις μελών της 17Ν και την κανιβαλική επικοινωνιακή επίθεση εναντίον τους ,με απώτερο σκοπό φυσικά να απαξιώσουν την τριαντάχρονη πορεία της οργάνωσης στα μάτια της κοινωνίας, που για πολλά χρόνια παρακολουθούσε την αγωνιστική της δράση. Η σύλληψη του αναρχικού Γ. Δημητράκη, μετα από βαρύτατο τραυματισμό του από σφαίρες μπάτσων κατά τη διάρκεια καταδίωξης, στο κεντρο της Αθήνας, πυροδοτεί ένα παρόμοιο επικοινωνιακό μπουρίνι.

Ληστεία τράπεζας στο κέντρο της Αθήνας,  που τελειώνει αναίμακτα και με τη χρήση ελάχιστης βίας εντός του καταστήματος και ένας φρουρός με διαστρεβλωμένη οπτική σχετικά με το που σταματάει το καθήκον του. Η κατάληξη λίγο-πολύ γνωστή. Συμπλοκή εντός της στοάς ανάμεσα στις οδούς Ιπποκράτους και Χ. Τρικούπη αλλά και επι της οδού Πανεπιστημίου μεταξύ φρουρού, ληστών και αστυνομικών. Αποτέλεσμα ο τραυματισμός του φρουρού της τράπεζας, που μάταια περίμενε τη συνδρομή δύο ακόμη ένοπλων φρουρών από το κατάστημα εθνικής τράπεζας εντός της στοάς (το οποίο έκλεισε μόνιμα μετά από την ισοπεδωτική εμπρηστική αλληλεγγύη συντρόφων), ενός λαχειοπώλη αλλά και του συλληφθέντα συντρόφου.

Η κατευθυνόμενη, καθεστωτική και επικοινωνιακή καταιγίδα εκείνων των ημερών, αποσιωπά ότι οι 19 σφαίρες που έριξαν τα όπλα των μπάτσων και μία ταυτοποιημένη εκ των δραστών, παρολίγον να σκορπίσει το θάνατο εντός και εκτός στοάς. Ο λαχειοπώλης (ο οποίος στράφηκε εναντίον του κράτους και της τράπεζας απαιτώντας αποζημίωση για τον τραυματισμό του), ο σύντροφος, το αμάξι με το οποίο προσπάθησαν να διαφύγουν οι ληστές, αλλά και ένα ταξί με τον οδηγό του μέσα γαζώθηκαν στην κυριολεξία από τα ένστολα και λυσσασμένα σκυλιά  του καθεστώτος.

Τα μέσα μαζικής εξαπάτησης φυσικά προβάλουν τους ληστές ως αιμοσταγείς δολοφόνους που εμπλέκονται στην δολοφονία του αστυνομικού Αμανατίδη το χειμώνα του 2004, διατηρούν σχέσεις με τον Πάσσαρη, τον Παλαιοκώστα , τροφοδοτούν ένα υποτιθέμενο επαναστατικό ταμείο αλλά δεν αποκλειούν και σχέσεις με το εγχώριο αντάρτικο πόλης, που δρά εκείνη την εποχή. Εφευρίσκεται ο όρος «ληστές με τα μαύρα» και τους αποδίδονται άλλες 6 ληστείες τραπεζών. Η άμεση στοχοποίηση φιλικών και συντροφικών σχέσεων του τραυματισμένου συντρόφου, εξαπολύει ένα κυνήγι μαγισσών που καταλήγει σε πολλές προσαγωγές συντρόφων αλλά και σε τρία εντάλματα.

Μπροστά στον ορυμαγδό ενός τεράστιου κατασταλτικού τσουνάμι, που εξαπολύει το αστυνομοδικαστικό σύμπλεγμα εναντίον τους και προϊδεάζει για την δικαστική τους τύχη οι σύντροφοι Μάριος Σεϊσίδης, Σίμος Σεϊσιδης και Γρηγόρης Τσιρώνης αποφασίζουν να περιφρουρήσουν την ελευθερία τους με κάθε κόστος και επιλέγουν το δρόμο της φυγοδικίας. Η επιλογή τους θα δικαιωθεί, καθώς η καταδίκη του Γ. Δημητράκη για τη συγκεκριμένη ληστεία και η αθωωσή του από τις αλλές 6, θα φτάσει με την πρόταση της εισαγγελέως τα 75 χρόνια και τελικά θα καταλήξει από το προεδρείο της δίκης στα 35 χρόνια κάθειρξης.

Στα  χρόνια που θα ακολουθήσουν, τα δημοσιεύματα  αστικών βρωμοφυλλάδων θα τους συνόδευουν συνεχώς, με σημείο κορύφωσης σε επίπεδο νομικών διώξεων την επικυρηξή τους τον Οκτώβρη του 2009 με 600.000 ευρώ, απο δύο προβεβλημένα σιχάματα του κυβερνητικού ακόμα ΠΑΣΟΚ. Τον αμερικανόδουλο υπουργό δημοσίας τάξεως Μ. Χρυσοχοϊδη και τον υπουργό οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου. Οι δύο αυτοί σερίφηδες, με τον δεύτερο μετά από ελάχιστους μήνες να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο  στην παραχώρηση στα σύγχρονα υπερεθνικά βαμπίρ των ήδη ισχνών δυνάμεων της ελληνικής κοινωνίας, δεν δίστασαν να υποδαυλίσουν φαινόμενα ρουφιανιάς έναντι τεράστιου χρηματικού αντίτιμου. Μια κίνηση χυδαία που κατέληξε χωρις αποτέλεσμα, αλλά αναμόχλευσε σε επίπεδο εντυπώσεων την υπόθεση των «ληστών με τα μαύρα» και να πιέζει ακόμα περισσότερο τους καταζητούμενους συντρόφους.

Η φούσκα περι Νο1 δημόσιων κινδύνων στο πρόσωπο των συντρόφων, θα αρχίσει να χάνει δραστικά το αρχικό της μέγεθος τον Μάη του 2010, όταν και μετά από περιπετειώδη καταδίωξη στο Γκάζι θα συλληφθεί βαρύτατα τραυματισμένος ο Σίμος, αλλά και ο σύντροφος Άρης Σειρηνίδης. Ο ακρωτηριασμός του δεξιού κάτω άκρου του Σίμου, θα είναι και το τίμημα του συντρόφου για την αποφασή του να διαφύγει της συλληψής του. Η αθωώσεις που ακολουθούν, τόσο για την υπόθεση των «ληστών με τα μαύρα» όσο και για την αρπαγή υπηρεσιακού όπλου από τον φρουρό της οικίας του αρειοπαγίτη Ρ. Κεδίκογλου, αλλά και του Άρη για τους πυροβολισμούς σε κλούβα των ΜΑΤ στα Εξάρχεια, θα είναι το πρώτο και ηχηρό ράπισμα στις χρόνιες  μεθοδεύσεις των διωκτικών αρχών.

Στις 29 Μάη του 2015 ο εντοπισμός του συντρόφου Γ. Τσιρώνη μαζί με τους Σ. Χριστοδούλου και Σ. Δραβίλα από εκατοντάδες πάνοπλους αστυνομικούς, σε οικία της Ν. Αγχιάλου Βόλου, με τον τελευταίο να στρέφει τα πυρά του όπλου που κρατούσε προς το σώμα του, τραβώντας  τη σκανδάλη και αφήνοντας την τελευταία του πνοή μπροστά στα έκπληκτα μάτια των αλλών δύο, συνεχίζει την αιματηρή ακολουθία ενός ανελέητου ανθρωποκυνηγητού. Η σύλληψη του συντρόφου θα τον οδηγήσει στις 3 Ιουνίου στην δικαστική αίθουσα για την υπόθεση των «ληστών με τα μαύρα», όπου και σε μια σύντομη διαδικασία θα απαλλαγεί από όλες τις κατηγορίες. Παρά  την αθώωση  και το ηχηρό ράπισμα στη χρόνια στοχοποιησή του, ο Γρηγόρης παραμένει προφυλακισμένος για νέες υποθέσεις ληστειών τραπεζών που συνέβησαν την περίοδο 2012-2015, χωρίς στοιχεία και με μοναδική ένδειξη την παρουσία του στην εξοχική κατοικία του Βόλου με τον Σ. Χριστοδούλου και τον θανόντα Σ. Δραβίλα. Επιχειρήθηκε μάλιστα όλες οι νέες κατηγορίες, να ενταχθούν στα πλαίσια της δράσης της Ε.Ο Επαναστατικός Αγώνας, κάτι που ναυάγησε στο ανακριτικό στάδιο λόγω πραγματικής ένδειας  στοιχείων.

Στις 4 Αυγούστου η τύχη θα εγκαταλείψει τον Μάριο αλλά και τον Κ. Σακκά στην περιοχή της Σπάρτης, όπου και μετά από αποφυγή μπλόκου της αστυνομίας, θα ξεκινήσει καταδίωξη που θα καταλήξει και στην συλληψή τους. Ένα τελευταίο κλείσιμο του ματιού από την τύχη θα αποτρέψει την εκτελεσή τους, καθώς τα ένστολα αιμοβόρα αρπαχτικά θα βάλουν εναντίον τους με ευθείες ριπές, παρά το γεγονός οτι οι σύντροφοι ήταν άοπλοι. Φυσικά δεν θα αποφύγουν τον άγριο ξυλοδαρμό τους τόσο κατά τη διάρκεια της σύλληψης όσο και από το κλιμάκιο της αντιτρομοκρατικής που μετέβη από την Αθήνα για να τους παραλάβει.

Ο Μάριος παρά τη σκληρή διαδρομή 11 χρόνων στα δύσβατα μονοπάτια της φυγοδικίας, άφησε τα χνάρια του στις μνήμες όσων τον γνώριζαν προσωπικά αλλά  και συντροφικά μέσα από τους κοινωνικοταξικούς αγώνες που συμμετείχε την περίοδο 1996-2006. Ο σύντροφος κατέθεσε με αξιοπρέπεια και μαχητικότητα όλα αυτά τα 20 χρόνια νομιμής και «παράνομης» παρουσίας στα κοινωνικά δρώμενα , τη δικιά του συνδρομή στον πόλεμο ενάντια στους επικυρίαρχους αυτού του κόσμου, μέσα από του κόλπους του αναρχικού κινήματος. Βρέθηκε για πρώτη φορά καταζητούμενος απο τις διωκτικές αρχές , μαζί με τον αδερφό του Σίμο το 1998, μετά από επίθεση σε δημοσιογραφικό βάν  του τηλεοπτικού σταθμού STAR από ομάδα συντρόφων, χωρίς τελικά η υπόθεση να φτάσει στα δικαστήρια, καθώς λόγω ανυπαρξίας στοιχείων απαλλάχτηκε των κατηγοριών. Οι μόνιμες παρακολουθήσεις,οι προσαγώγες και οι τραμπουκισμοί από ασφαλίτες μέχρι και το 2006, θα είναι για τον Μάριο μια συνηθισμένη καθημερινότητα, κάθως η διαπιστωμένη από την αστυνομία συμμετοχή του στις ποικίλες δραστηριότητες του αναρχικού χώρου δεν θα περάσει απαρατήρητη.

Για όσους-ες από εμάς, που παρακολουθήσαμε από πιο κοντινή απόσταση τα βήματα, τόσο του Μάριου όσο και των υπόλοιπων συντρόφων, που κατηγορήθηκαν για την υπόθεση «των ληστών με τα μαύρα» , η πραγματικότητα είναι ξεκάθαρη. Οι σύντροφοι δέχτηκαν και άντεξαν την  τεράστια πίεση και το μένος ενός πολυπλόκαμου μηχανισμού, που σκοπό του έχει την μόνιμη τρομοκράτηση –όχι μόνο όσων συνειδητά αντιστέκονται-αλλά και της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας, που υπομένει χωρίς διέξοδο, το σύγχρονο και ολοκληρωτικό μαστίγιο του κράτους και του κεφαλαίου.

Η εξιδανίκευση όμως προσωπικών ιστοριών δεν αναλογεί σε ένα κίνημα, που αναζητά στον καθένα και στην καθεμιά έναν αγωνιστή, έναν μαχητή, έναν πολέμιο ενός καθημερινού ζόφου που καταπλακώνει χιλιάδες ζωές καθημερινά, προκειμένου οι λίγοι να διαιωνίζουν την ύπαρξη τους στις πλάτες των πολλών. Η ζωογόννος δύναμη της αλληλεγγύης και της συντροφικής συμπόρευσης στο μέτρο του δυνατού με αυτή την μακροχρόνια υπόθεση των συγκεκριμένων συντρόφων, όπως και σε άλλες παρόμoιες υποθέσεις πολλών εγκλείστων συντρόφων, είναι αυτή που δίνει την απαραίτητη δύναμη για να ανταπεξέλθουν οι σύντροφοι στον προσωπικό και πολιτικό εκμηδενισμό της αγωνιστικής τους ταυτότητας, που επιχειρείται από τους πάσης φύσεως κατασταλτικούς μηχανισμούς. Μιάς ταυτότητας προσωπικών ή και συλλογικών διαδρομών, που  όταν εγκολπώνεται στα πλαίσια της μνήμης ενός κινήματος, γίνεται ενέχυρο και σημείο αναφοράς για το παρόν, το μέλλον αλλά και για όσους προστρέξουν στο παρελθόν για να αφουγκραστούν  τις αδικαίωτες θυσίες και μάχες των αγωνιστών.

Η αλληλεγγύη είναι αυτή, που το δυνατό της φώς διαλύει και σμικραίνει τα τρομαχτικά σκιάχτρα και τις σύγχρονες μέδουσες του συστήματος, όταν αυτές φορούν  τα αποκρουστικά προσωπεία  της αστικής δικαιοσύνης, των επιβλητικών κτιρίων  των δικαστηρίων, των φυλακών, των ξυλοδαρμών και  βασανιστηρίων από τους  πολλούς  και πάνοπλους φρουρούς του καθεστώτος , των εκτελεσμένων και κυνηγημένων συντρόφων-ισσων.

Η αλληλεγγύη στις τεράστιες εκτοπισμένες μάζες πληθυσμών εμπόλεμων χωρών είναι που μετριάζει τον ανθρώπινο πόνο και μαρτύριο και δίνει το απαραίτητο κουράγιο στον κατατρεγμένο, να πολεμήσει για τις επόμενες ανάσες ζωής αλλά και οπλίζει το χέρι του επαναστάτη να συντρέξει στη μάχες που δίνουν οι απανταχού κολασμένοι αυτής της γής σε κάθε μεριά αυτού του κόσμου. Η ανθρώπινη και μαχητική αλληλεγγύη είναι αυτή που φτιάχνει τη γραμμή άμυνας απέναντι σε έναν  αργό ή αιφνίδιο θάνατο, που ασταμάτητα σκορπίζουν οι  δημιουργοί του πόνου ,της αδικίας και εκμετάλλευσης του ανθρώπινου είδους, σε κάθε έκφανση της προσωπικής και κοινωνικής ζωής.

Όσοι-όσες πεισματικά εμμένουμε, να προστρέχουμε με όσες δυνάμεις μπορούμε να καταθεσουμε στην διαρκή μάχη μεταξύ θηρευτών και θηραμάτων, βαθιά μέσα μας προσμένουμε και προετοιμάζουμε την εποχή που οι ρόλοι θα αντιστραφούν και το πάθος για πραγματική δικαιοσύνη, ισότητα και ελευθερία θα σαρώσει τους λίγους και φαινομενικά πανίσχυρους Λεβιάθαν και όσους συνειδητά θα επιλέξουν να σταθούν απεναντί μας. Μέχρι τότε ΚΑΝΕΙΣ σύντροφος μόνος του απέναντι στους σύγχρονους Γολγοθάδες που στήνουν για τον καθένα-μια οι ισχυροί σ’ αυτή την κολασμένη γή.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

        ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΜΑΡΙΟ ΣΕΪΣΙΔΗ 

         ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ 

ΓΙΑ  ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΙΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Συνέλευση Αλληλεγγύης στον Μάριο Σεϊσίδη

by prolprot at December 09, 2016 10:05 AM

Σωματείο Σερβιτόρων – Μαγείρων Θεσ/νίκης

κείμενο του συντονισμού ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα «απελευθερωμένα» ωράρια για την Κυριακή 11/12/2016

Με κείμενα, αφίσες και τρικάκια στο κέντρο αλλά και σε γειτιονιές της Θεσσαλονίκης, προπαγανδίζετα η συγκέντρωση-πορεία που έχει καλέσει ο συντονισμός ενάντια στην Κυριακάτικη εργασίακαι στα απελευθερωμένα ωράρια για την Κυριακή 11/12 στις 12.00 στη συμβολή των οδών Τσιμισκή με Αριστοτέλους. Την ίδια στιγμή που το εμπορικό κεφάλαιο εφευρίσκει νέους τρόπους για συσσωρεύσει κέρδος τσακίζοντας […]

by ssmthess.espivblogs.net at December 09, 2016 07:16 AM

Άρφα σε κύκλο

Πειθαρχία Τέλος

Από: Mab Deli

ΖΗΤΩ ΧΟΡΟ,ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΑΙΜΑ

ΣΕ ΜΙΑ ΦΩΤΙΑ ΔΩΣΜΕΝΑ

ΓΥΡΕΥΩ ΓΗ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ

ΝΑ ΚΥΝΗΓΟΥΝ ΤΗΝ ΟΥΤΟΠΙΑ

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΑΣ ΝΑ ΣΩΘΕΙ

Πειθαρχία Τέλος

ΖΩΗ ΜΑΓΙΚΗ

by arfasekuklo at December 09, 2016 07:14 AM

ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΦΥΛΑΚΗ

Από: Mab Deli

Σε έναν κόσμο ελέγχου καταπίεσης κενότητας και δουλείας

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ

Θα πολεμήσουμε

Θα ορμήσουμε

Θα χυθούμε στους δρόμους…

ΜΗ ΜΕ ΣΤΑΜΑΤΑΣ,ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ.

ΤΩΡΑ ΚΙ ΕΔΩ,ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ

ΑΠΛΩΝΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ,ΣΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ,ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΙ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΚΙ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

by arfasekuklo at December 09, 2016 07:07 AM

Σωματείο Σερβιτόρων – Μαγείρων Θεσ/νίκης

Κείμενο που μοιράστηκε κατά την διάρκεια της απεργιακής παρέμβασης στο metrocrepe station

Το “Metro” ήρθε! Τα ένσημα όχι ακόμα … (φυσικά ούτε νυχτερινά, Κυριακές και αργίες, δώρα κι επιδόματα)   Τον Απρίλιο του 2016 ξεκίνησε η εργασιακή σχέση 5 διανομέων με την επιχείρηση “Metro crepe station”, αλυσίδα με αρκετά καταστήματα σε όλη την Ελλάδα. Μια ακόμη επιχείρηση που προσπαθεί να αυξήσει τα κέρδη της εις βάρος των εργαζομένων. […]

by ssmthess.espivblogs.net at December 09, 2016 06:57 AM

Αναρχική_Συλλογικότητα_για_την_Μαχητική_Προλεταριακή_Ανασυγκρότηση

Οι βασανιστές του κράτους ξεσπούν στους πολιτικούς ομήρους των κινητοποιήσεων της 6ης Δεκέμβρη: Ο αγώνας δυναμώνει

Ο τελευταίος μήνας αποτέλεσε ένα νέο ανέβασμα για την αντιεξουσιαστική πάλη. Η μαχητική διαδήλωση με αφορμή την επίσκεψη Ομπάμα και οι μαζικές οδομαχίες γύρω από το Πολυτεχνείο στις 15 Νοέμβρη, η συντεταγμένη κατάληψη του Γκίνη στις 16 Νοέμβρη, η αποτελεσματική οχύρωση του Πολυτεχνείου στις 17

by asmpa at December 09, 2016 04:15 AM

December 08, 2016

Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο Ιατρικής

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Ομάδα μελέτης για την τεχνολογία – Κυριακή 11/12 στις 5:30 μ.μ.

Πρώτη συνάντηση της ομάδας μελέτης για την τεχνολογία αυτή την Κυριακή στις 5:30 μ.μ. στο Σινιάλο.

Επικοινωνία/συμμετοχή: sintech@espiv.net

Μετά από δυο χρόνια μαθημάτων αυτομόρφωσης και εργαστηρίων για το Ελεύθερο Λογισμικό, δημιουργούμε φέτος μια πειραματική ομάδα μελέτης με αντικείμενο μια διευρυμένη κριτική προσέγγιση της τεχνολογίας, συνεχίζοντας παράλληλα την πρακτική ενασχόληση με τα ελεύθερα ψηφιακά εργαλεία.

by Κατάληψη Σινιάλο at December 08, 2016 09:59 PM

Συνέλευση Μαθητών/ριών από το Α/Α χώρο

Φωτογραφίες: 6/12/2016, Μαθητική/Φοιτητική πορεία

Φωτογραφίες από το αναρχικό μπλοκ που συγκροτήθηκε στην μαθητική/φοιτητική πορεία της 6/12 στην Αθήνα, τα πανό και την κοινή περιφρούρηση της Συνέλευσης Μαθητών/τριών από τον Αναρχικό/Αντιεξουσιαστικό χώρο μαζί με την Αναρχική Πολιτική Οργάνωση-Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων (τοπικός συντονισμός Αθήνας).

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΘΟΡΜΗΤΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΟΝ ΣΥΝΕΧΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ.

20161206_134018_2

20161206_140621_2

20161206_140749_2

20161206_134307_2

20161206_120912

15409866_266248413790499_25427196_o

by sma-a at December 08, 2016 09:18 PM

Traces of fire

Συνέλευση τηλεφωνητ(ρι)ών

Traces of fire

Berlin, Germany: Arson attack against a police station in memory of Alexis Grigoropoulos

12 22 32 41

 

 

 

 

A Christmas present for the cops

In remembrance of Alexis who was murdered by the cops in Athens 8 years ago we have visited the friends of his murderers in the immediate vicinity of the Alexanderplatz and left 10 liters of petrol as a gift at the entrance door.
The solidarity of this action also applies to our prisoners who are sitting in jail because of the bank expropriation and are waiting to be sentenced by the executioners.
More solidarity greetings to Tuna, Balu, Cem and Ali.

We have noted with joy that in Leipzig last night some other people decided to attack the state and it’s lackeys.

Government institutions! See you in Hamburg!

For freedom!

(via Linksunten Indymedia, translated by Insurrection News)

by tracesoffire at December 08, 2016 08:05 PM

ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠ΄ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Πανό για τη Διεθνή Μέρα Αλληλεγγύης στους κρατούμενους των ΗΠΑ στην Α’ Πτέρυγα

https://athens.indymedia.org/post/1563448/

Κορυδαλλού

από Α΄ πτέρυγα Κορυδαλλού 01/10/2016 6:11 μμ.

 

Πανό για τη Διεθνή Μέρα Αλληλεγγύης στους κρατούμενους των ΗΠΑ στην Α’ Πτέρυγα Κορυδαλλού

 

Η αξιοπρέπεια δεν αιχμαλωτίζεται

Αλληλεγγύη στον αγώνα των κρατούμενων ενάντια στη σκλαβιά των φυλακών στις ΗΠΑ

Διεθνής μέρα αλληλεγγύης 01/10/16

Α΄ πτέρυγα Κορυδαλλού

Εικόνες:

%ce%ba%ce%bf%cf%81%cf%85%ce%b4

by oikologiasos at December 08, 2016 07:21 PM

Αθήνα: Ενημέρωση για την συγκέντρωση έξω από την Αμερικάνικη Πρεσβεία

https://athens.indymedia.org/post/1563453/

από Αναρχικός Μαύρος Σταυρός – Πυρήνας Έμπρακτης Αναρχικής Αλληλεγγύης 01/10/2016 10 μμ.

Στα πλαίσια της διεθνούς ημέρας αλληλεγγύης, που είχε προταθεί από τον Αναρχικό Μαύρο σταυρό (πυρήνας έμπρακτης αναρχικής αλληλεγγύης), στον αγώνα των κρατουμένων ενάντια στη σκλαβιά στις φυλακές των ΗΠΑ πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση έξω από την Αμερικάνικη πρεσβεία. Στη συγκέντρωση συμμετείχαν ο ABC πυρήνας έμπρακτης αναρχικής αλληλεγγύης, η Συνέλευση Αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατουμένων ενάντια στη σκλαβιά, η Α.Σ.Μ.Π.Α, η Συνέλευση αναρχικών κομμουνιστών για την ταξική αντεπίθεση ενάντια στην ΕΕ και άλλοι σύντροφοι/συντρόφισσες. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης φωνάχτηκαν συνθήματα πετάχτηκαν τρικάκια μοιράστηκαν κείμενα και κρεμάστηκαν πανό.

Αναρχικός Μαύρος Σταυρός – Πυρήνας έμπρακτης αναρχικής αλληλεγγύης

 

Ενημέρωση από τη συγκέντρωση στην πρεσβεία των ΗΠΑ

από Συνέλευση Αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατουμένων ενάντια στη σκλαβιά 02/10/2016 12:54 πμ.

Σήμερα στις Η.Π.Α., το κράτος – κεφάλαιο τροφοδοτεί τις φυλακές του με πληθώρα φτωχών και αποκλεισμένων, ιδανικών υποψηφίων για καταναγκαστικά έργα.

Σήμερα Σάββατο 1/10 πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης στον «αγώνα ενάντια στη σκλαβιά» που έχουν ξεκινήσει από τις 9 Σεπτέμβρη οι κρατούμενοι στις φυλακές των ΗΠΑ. Το κτήριο της πρεσβείας βρίσκονταν σε αστυνομικό κλοιό. Χαρακτηριστικό είναι ότι είχαν τοποθετηθεί μπροστά από την πρεσβεία 9 κλούβες των ΜΑΤ ενώ συγχρόνως και άλλες διμοιρίες είχαν τοποθετηθεί περιμετρικά του χώρου της συγκέντρωσης. Κατά την διάρκεια της συγκέντρωσης υπήρχαν πανό στα ελληνικά και στα αγγλικά κατά μήκος της Βασιλίσσης Σοφίας, μοιράστηκαν κείμενα σε πεζούς και αυτοκίνητα, φωνάχτηκαν συνθήματα και πετάχτηκαν τρικάκια.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΩΣ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΦΥΛΑΚΗ

φωτογραφίες

από Συνέλευση Αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατουμένων ενάντια στη σκλαβιά 02/10/2016 1:19 μμ.

 

φωτογραφίες από τη συγκέντρωση

%cf%80%cf%81%ce%b5%cf%83%ce%b2%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%b7%cf%80%ce%b1-1%ce%b7-%ce%bf%ce%ba

%cf%80%cf%81%ce%b5%cf%83%ce%b2%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%b7%cf%80%ce%b1

by oikologiasos at December 08, 2016 07:05 PM

Ανάληψη Ευθύνης

https://athens.indymedia.org/post/1563473/

από Πυρήνας Προλεταριακής Βίας 02/10/2016 2:24 μμ.

Τα ξημερώματα της Παρασκευής 9ης Σεπτεμβρίου πυρπολήσαμε βαν της πολυεθνικής (φιλανδικών συμφερόντων) εταιρείας KONE στην οδό Ζηνοβίου στην περιοχή της Ηλιούπολης, καθώς και τα ξημερώματα της 20ης Σεπτεμβρίου πυρπολήσαμε ακόμα ένα βαν της ίδιας εταιρείας στην οδό Φιλαδέλφειας στην Καισαριανή, το οποίο και καταστράφηκε ολοσχερώς.

Η εν λόγω εταιρεία αποτελεί κολοσό στον τομέα της κατασκευής και συντήρησης ανελκυστήρων διεθνώς, με κέρδη αρκετών εκατομυρίων ετησίως. Βέβαια στην Ελλάδα των μνημονίων και της διαρκούς υποτίμησης της εργασίας, οι πολιτικές των πολυεθνικών δεν μπορούν παρά να ευθυγραμμίζονται με τους “νόμους της αγοράς”, έτσι και η KONE ενώ σημειώνει τεράστια κέρδη, στη χώρα μας μειώνει τους μισθούς των εργαζομένων κατά 15%, απολύει και επιβάλει ένα καθεστώς εργασιακής τρομοκρατίας. Τέτοια φαινόμενα δεν έχουν μείνει αναπάντητα από τους εργαζόμενους, που απαντούν με 3ώρες στάσεις εργασίας και 24ώρες απεργίες, δημιουργόντας μικρές εστίες αντίστασης στον εργασιακό μεσαίωνα που όλοι βιώνουμε.

Επίσης, τα ξημερώματα της Τρίτης 13ης και της Τετάρτης 28ης Σεπτέμβρη, πυρπολήσαμε πολυτελές τζιπ (BMW X3) στην οδό Αγ. Πολυκάρπου στη Νέα Σμύρνη και πολυτελές αυτοκίνητο (Porsche Cayman) στην οδό Να Ναϊάδων στο Παλαιό Φάληρο, αντίστοιχα. Ενθυμούμενοι για λίγο τη θρυλική λέσχη των Καψεcayenistas.

Αποτελεί διαρκή πρόκληση την ώρα που εργαζόμενοι απολύονται, που συντάξεις μειώνονται, που κόσμος μένει στο δρόμο λόγω των πλειστηριασμών κατοικίων, άλλοι να κυκλοφορούν (πόσο μάλλον και να κατέχουν) με τέτοια προκλητικά σύμβολα ιδιωτικού πλούτου. Ενώ άλλοι ψάχνουν στα σκουπίδια, τρώνε στα συσσίτια, λυποθυμούν από την πείνα, άλλοι προβάλουν τόσο χυδαία τον πλούτο τους. Έναν πλούτο που δεν αποτελεί κληρονομικό δικαίωμα, αν και αρκετές φορές συμβαίνει και αυτό, αλλά που έχει χτιστεί με την εκμετάλευση και το αίμα της τάξης μας. Έναν πλούτο που αφεντικά και στελέχη εταιρειών σαν την ΚΟΝΕ συγκεντρώνουν με τις επιθετικές πολιτικές τους.

 

Αφενός, στη συγκυρία της διαρκούς επίθεσης του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου, των μηχανισμών του (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ, ΝΑΤΟ), της εξαρτημένης ελληνικής αστικής τάξης και του δουλικού πολιτικού προσωπικού της και αφετέρου της κινηματικής άμπωτης και αναδίπλωσης, τα καθήκοντα της τάξης μας πρέπει να προσδιοριστούν εκ νέου, ώστε να λάβουμε θέσεις μάχης και να ανακόψουμε την επίθεση που βιώνουμε. Να οργανώσουμε ένα πολιτικό-στρατιωτικό μέτωπο ικάνο να απαντήσει τόσο στα σύγχρονα προβλήματα του εργαζόμενου λαού, όσο και να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τους αγωνιστές. Ένα μέτωπο που θα προετοιμάσει την τάξη μας για την τελική έφοδο στο βασίλειο της ελευθερίας.

 

Οι ενέργειές μας αφιερώνονται ολόψυχα στον κομμουνιστή επαναστάτη Δημήτρη Κουφοντίνα, όπου και απαιτούμε την άμεση χορήγηση αδειών στον ίδιο και στον αγωνιστή πολιτικό κρατούμενο Αλέξανδρο Γιωτόπουλο.

Αλληλεγγύη στους συντρόφους μας, Κώστα Σακκά, Μάριο Σεϊσίδη και Γρηγόρη Τσιρώνη.

Αλληλεγγύη στην αναρχική επαναστάτρια Πόλα Ρούπα, που το πείσμα και η επιμονή της αποτέλουν πρότυπο για κάθε αγωνιστή.

 

ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

 

Πυρήνας Προλεταριακής Βίας

by oikologiasos at December 08, 2016 07:00 PM

παρεμβαση στα starbucks- θεσσαλονικη

https://athens.indymedia.org/post/1563479/

star-%ce%b8%ce%b5%cf%83%cf%83

από @ 02/10/2016 7:29 μμ.

 

ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ 30 ΣΥΝΤΟΦΟΙ ΣΤΙΣ 1-10-2016 ΠΡΟΒΗΚΑΜΕ ΣΕ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΩΝ STARBUCKS ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ( ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ) .

 

Στις 9 Σεπτέμβρη 1971, περίπου 1200 κρατούμενοι των φυλακών Άττικα, της πολιτείας της Νέας Υόρκης καταλαμβάνουν 3 συγκροτήματα
και κρατούν ομήρους 39 φύλακες και υπαλλήλους. Τα αιτήματα τους ήταν : η χορήγηση αμνηστίας, η αναχώρηση τους για κάποια
“μη ιμπεριαλιστική χώρα” και η απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων στις ΗΠΑ. Αμέσως, δυνάμεις της εθνοφρουράς
κυκλώνουν τις φυλακές, ενώ η ύπαρξη ομήρων επιβάλλει την άμεση επαναδιαπραγμάτευση. Άν και αρχικά οι διαπραγματεύσεις φαίνεται
να κυλούν ομαλά και τα αιτήματα των κρατουμένων να γίνονται δεκτά, εκτός της αμνηστίας, ο Ρακφέλερ (τότε κυβερνήτης) ζητά
την επέμβαση της αστυνομίας. Πάνω από 1000 αστυνομικοί και εθνοφρουροί επεμβαίνουν και παίρνουν μέρος σε μια μάχη που διαρκεί
90 λεπτά. Αποτίμηση της μάχης αυτής είναι 43 νεκροί (33 κρατούμενοι) και 250 τραυματίες. 45 χρόνια μετά, οι βιομηχανίες συνεχίζουν να ακμάζουν, καταστρέφοντας στο διάβα τους ανθρώπινες και μη ζωές μια και τη φύση!
Από το καθεστώς αυτό δεν θα μπορούσαν να εξαιρεθούν και οι φυλακισμένοι οι οποίοι, κλείνονται στα μπουντρούμια του κράτους και
υπόκεινται σε καταναγκαστική εργασία προς όφελος κολοσσιαίων επιχειρήσεων, όπως της Microsoft, των Starbucks, της Venus Victoria,
της shell κ.α Εκμεταλλευόμενοι την συνθήκη του εγκλεισμού, το κράτος σε αγαστή συνεργασία με το κεφάλαιο, εκμηδενίζουν την ύπαρξη των
φυλακισμένων, μετατρέποντας τους σε οικονομικούς σκλάβους. Με αφορμή τα παραπάνω, στις 9 Σεπτεμβρίου 2016 κρατούμενοι σε διάφορες φυλακές των ΗΠΑ αντιτίθεται στο τερατούργημα των
φυλακών και σπάνε το καθεστώς δουλείας δημιουργώντας πυρήνες αγώνα με διάφορα μέσα όπως απεργία πείνας, αποχή από την
καταναγκαστική εργασία και εξεγέρσεις. Σήμερα 1 Οκτώβρη στα πλαίσια της Διεθνούς ημερας αλληλεγγύης στους φυλακισμένους των ΗΠΑ καταφύγαμε σε αποκλεισμό των
Starbucks ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα τους. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ αναρχικοί-ές

 

by oikologiasos at December 08, 2016 06:58 PM

Νέοι αγώνες των έγκλειστων μεταναστριών στο κέντρο κράτησης Ελληνικού

https://athens.indymedia.org/post/1563204/

από @αλληλέγγυοι κρατουμένων στα Νότια 23/09/2016 3:03 μμ.

νέοι αγώνες των έγκλειστων μεταναστριών στο Ελληνικό

Νέοι αγώνες των έγκλειστων μεταναστριών στο Ελληνικό 

 

Από την προηγούμενη εβδομάδα οι έγκλειστες μετανάστριες στο κέντρο κράτησης Ελληνικού ξεκίνησαν νέους αγώνες για την ελευθερία τους. Την Παρασκευή 16/9 όλες οι κρατούμενες (56 αυτή την στιγμή) βγήκαν με τα στρώματά τους στο προαύλιο. Την επόμενη μέρα, αξιωματικός από την Πέτρου Ράλλη ανακοίνωσε ότι θα εξετάσει τους φακέλους τους μέχρι την Τρίτη 20/9. Αφού δεν τους δόθηκε καμία καινούρια ενημέρωση,την Τρίτη οι έγκλειστες μετανάστριες  βγήκαν πάλι με τα στρώματα μένοντας και το βράδυ έξω.

 

Οι λόγοι που μας μεταφέρουν οι μετανάστριες για τους οποίους εξεγείρονται, πέρα από της άθλιες συνθήκες κράτησης, είναι τα εξής:

 

–          το υποτιθέμενο μέγιστο όριο κράτησης των 3 μηνών δεν ισχύει, καθώς αρκετές το έχουν ξεπεράσει, κάποιες μάλιστα έχουν συμπληρώσει 6μηνο κράτησης.

–          δεν έχουν καμία ενημέρωση για την αίτηση ασύλου τους. Αντί αυτού, το μόνο επίσημο έγγραφο που έχουν στα χέρια τους είναι ένα αμετάφραστο χαρτί που γράφει για απέλαση. Επιπλέον το τελευταίο διάστημα πιέστηκαν να υπογράψουν έγγραφα στα ελληνικά που προφανώς δεν κατανοούσαν και δεν γνωρίζουν το περιεχόμενό τους.

 

Από την Παρασκευή έχουμε μόνο τηλεφωνική επαφή με τις κρατούμενες καθώς ο διοικητής του κέντρου κράτησης επιτακτικά απαγόρευσε τα επισκεπτήρια που με αγώνες είχαν διεκδικηθεί και κερδηθεί εδώ και 2 χρόνια από τους αλληλέγγυους. Δεν επιτράπηκε το επισκεπτήριο σε εμάς συγκεκριμένα (το οποίο είναι δικαίωμα των κρατουμένων και των επισκεπτών), μετά από τηλεφωνική επικοινωνία των αστυνομικών με τον διοικητή. Όταν οι κρατούμενες αντιλήφθηκαν ότι δεν μπορούμε να τις δούμε, αντέδρασαν και βγήκαν στα κάγκελα φωνάζοντάς freedom καιενθαρρύνοντας μας να διεκδικήσουμε την είσοδό μας. Μόνο όταν μέλος της συνέλευσης ζήτησε εγγράφως την απαγόρευση και μετά από αρκετή αντίδραση του επιτράπηκε να δει μία από τις κρατούμενες.

 

Είναι ξεκάθαρο ότι τα στελέχη του κράτους προσπαθούν να απομονώσουν τις αγωνιζόμενες μετανάστριες και να καταστείλουν τον αγώνα τους.Από την πλευρά μας είναι προφανής η στήριξη, μεταφέροντας τον αγώνα τους προς τα έξω, όπως επίσης και η εκ νέου διεκδίκηση των επισκεπτηρίων.

 

Από τη Μόρια ως το Ελληνικό, οι μετανάστες και οι μετανάστριες εξεγείρονται, αντιστέκονται και διεκδικούν την ελευθερία τους. Σε αυτόν τον αγώνα θα είμαστε δίπλα τους.

 

 

ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΦΩΤΙΑ

 

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΕΣ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΝΟΤΙΑ

https:// allilegioikratoumenonstanotia. wordpress.com/

allileggyoikratoumenon@gmail.com

 

by oikologiasos at December 08, 2016 06:53 PM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Συνέλευση Αναρχικών-Κομμουνιστών για την Ταξική Αντεπίθεση ενάντια στην Ε.Ε.

Ενημέρωση από τη σημερινή μοτοπορεία σε καταστήματα των Everest στο κέντρο της Αθήνας

15356793_1792930084299844_256304699_n

15416021_1792928877633298_488760110_n

Click here to view the embedded video.

Μετά τις 5 το απόγευμα ολοκληρώθηκε στην πλ.Εξαρχείων η απεργιακή μοτοπορεία σε καταστήματα των Everest στο κέντρο της Αθήνας που ξεκίνησε από την πλ.Βικτωρίας, εκει που βρήκε τραγικό θάνατο την 1η Δεκέμβρη, έπειτα από ακόμα ένα εργοδοτικό έγκλημα η 38χρονη εργαζόμενη Βασιλική Παραστατίδου. Στην κινητοποίηση συμμετείχαν περισσότεροι από 70 σύντροφοι και συντρόφισσες και κατά τη διάρκεια της έγιναν παρεμβάσεις με μοίρασμα κειμένων (και απεύθυνση στους εργαζόμενους-ες) και αναγραφή συνθημάτων στα Everest στην Αγ.Μελετίου & Πατησίων, στην πλ.Μοναστηρακίου, στην πλ. Συντάγματος, στην οδο Τσακάλωφ (Κολωνάκι) και στα 2 Everest της οδού Σόλωνος.

Ο αγώνας για να μη συνηθίσουμε το θάνατο, για μην μείνει αναπάντητο αυτό το εργοδοτικό έγκλημα συνεχίζεται…

ακολουθεί το κείμενο που μοιραζόταν:

ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.

Την 1/12  στο υποκατάστημα της πλατείας Βικτωρίας της αλυσίδας επισιτισμού Everest (όμιλος Βγενόπουλου), προκλήθηκε έκρηξη φιάλης, με αποτέλεσμα τον τραγικό θάνατο της εργαζόμενης Βασιλικής Παραστατίδου και τον τραυματισμό 3 εργαζομένων και 2 διερχόμενων πολιτών. Αυτή η εργοδοτική δολοφονία της Β.Π., η οποία εργαζόταν στα υπόγεια της επιχείρησης, έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο των εργατικών ΄΄ατυχημάτων΄΄ που αποδεκατίζουν την τάξη μας.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΦΡΕΝΟ Σ’ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ;

Σε πολλούς χώρους εστίασης-επισιτισμού, όπως τα Everest, έχουν γίνει κανόνας τα ελαστικά ωράρια κι οι εξαντλητικοί ρυθμοί εργασίας, η απουσία επαρκούς προσωπικού και τα εξευτελιστικά χαμηλά μεροκάματα. Αναμενόμενο αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι εργατικά ΄΄ατυχήματα΄΄, όπως ο θάνατος της συναδέλφισσας μας Β.Π. (όπως θα μπορούσε να είναι κάθε ένας/μια από εμάς). Προκειμένου η εταιρεία να μην χάσει ούτε ένα ευρώ από τα κέρδη της, προτιμάει να ρισκάρει τις ζωές μας, ενώ πρέπει να διακόπτει την λειτουργία των καταστημάτων της όταν εκτελούνται επικίνδυνες εργασίες μέσα σ’ αυτά. Η μόνη  απάντηση απέναντι σ’ αυτή την γενικευμένη εργοδοτική ασυδοσία είναι η οργανωμένη δύναμη των εργαζομένων στα Everest, μέσα απ’ τη δημιουργία ενός επιχειρησιακού σωματείου.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ!

 

Εργατική Σύσκεψη ( ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ),  Συνέλευση Αναρχικών-Κομμουνιστών για την Ταξική Αντεπίθεση Ενάντια στην ΕΕ, Ρουβίκωνας (αναρχική ομάδα)

by syneleusi-enantiastin-ee at December 08, 2016 05:33 PM

Προλεταριακή Πρωτοβουλία

Συναυλία αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης στα φυλακισμένα μέλη του Grup Yorum στην Τουρκία: Παρασκεύη 9 Δεκέμβρη, στις 19.00, στο Κ*Βοξ

Συναυλία αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης στα φυλακισμένα μέλη του Grup Yorum: Παρασκεύη 9 Δεκέμβρη, στις 19.00, στο Κ*Βοξ

*Αλέξανδρος Κτιστάκης – Ειρήνη Κωνσταντίνου
*Τζουράν Τζουράν
*Bandallusia
*Κωσταντής Πιστιόλης – Ιάκωβος Μολυμπάκης

Στις 21 Οκτωβρίου 2016, τούρκικες αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στο πολιτιστικό κέντρο IDIL στην Κωνσταντινούπολη, καταστρέφοντας τα μουσικά όργανα των GRUP YORUM. Οι φασιστικές αστυνομικές δυνάμεις κατέστρεψαν τα όργανα, γιατί θέλουν να σιγήσουν τη φωνή των ελεύθερων ανθρώπων. Σπάζοντας τα όργανα, θέλησαν να στείλουν ένα μήνυμα μίσους.

Στις 18 Νοεμβρίου εισέβαλαν ξανά στο IDIL, συλλαμβάνοντας 6 μέλη του GRUP YORUM τα οποία και προφυλάκισαν.

Το φασιστικό καθεστώς Ερντογάν, πιστεύει πως οι συλλήψεις, η τρομοκρατία και η αστυνομική βία, μπορούν να ανακόψουν το πάθος για ελευθερία. Κάνει λάθος. Η θέληση, τα ιδανικά και η αλληλεγγύη είναι τα ανίκητα όπλα μας απέναντι στο φασισμό. Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει τη δύναμη μας, κανείς δεν μπορεί να χαμηλώσει τη φωνή μας. Ακόμα και αν μας φυλακίζουν, ακόμα και αν καταστρέφουν τα μουσικά όργανά μας, εμείς θα συνεχίσουμε να πολεμάμε. Θα συνεχίσουμε να τραγουδάμε τα τραγούδια της ελευθερίας. Γιατί στεκόμαστε με τη πλευρά του δίκιου.

Τα τραγούδια των GRUP YORUM, είναι τραγούδια για τους επαναστάτες όλης της γης. Οι GRUP YORUM πρέπει να συνεχίσουν να τραγουδάνε και εμείς πρέπει να είμαστε μαζί τους, στην προσπάθεια για αποκατάσταση των ζημιών και στον αγώνα για την απελευθέρωσή τους. Γιατί, η προσπάθεια αυτή, είναι δικιά μας υπόθεση, είναι και δικό μας καθήκον. Σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, δεν μπορούμε να είμαστε απλοί ακροατές της μουσικής τους, αλλά σύντροφοι και σύμμαχοι στον αγώνα τους. Γι’ αυτό πρέπει να τους υποστηρίξουμε, πρέπει να δείξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας και να στείλουμε ένα διεθνές μήνυμα συμπαράστασης. Οι GRUP YORUM τραγουδάνε για εμάς και ήρθε η ώρα να τους το ανταποδώσουμε.

Καλούμε όλους τους συντρόφους, να υποστηρίξουν τη διεθνή καμπάνια για τους GRUP YORUM, μαζεύοντας χρήματα για την αποκατάσταση των ζημιών και οργανώνοντας δράσεις για την απελευθέρωσή τους. Στείλτε αυτό το μήνυμα αλληλεγγύης, βοηθήστε να ακουστούν τα επαναστατικά τραγούδια ακόμα δυνατότερα.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΠΑΣΑΤΕ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΣΠΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ. ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ GRUP YORUM.

Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο (τομέας Ελλάδας)

by prolprot at December 08, 2016 05:18 PM

Ατραπός

Με αφορμή την επικείμενη κλήτευση 4 συντρόφων/ισσών για κατάθεση στο δικαστήριο της Χρυσής Αυγής

Το επόμενο διάστημα το κράτος θα καλέσει τέσσερις συντρόφους/ισσες να καταθέσουν ως μάρτυρες κατηγορίας στη δίκη που διεξάγεται για τη Χρυσή Αυγή προκειμένου να αποφασιστεί αν πρόκειται ή όχι για εγκληματική οργάνωση. Μέσα στη δικογραφία υπάρχουν μια σειρά από υποθέσεις με βάση τις οποίες θα κριθεί η ενοχοποίηση ή όχι του παρακρατικού μορφώματος σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο του κράτους. Μία από αυτές τις υποθέσεις είναι η επίθεση στο αναρχικό-αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια τον Ιούνιο του 2008, υπόθεση που αντιμετωπίστηκε επί χρόνια από τον κόσμο του αγώνα με κινηματικούς όρους μέχρι και το κλείσιμό της τον Οκτώβριο του 2015. Η δικογραφία της επίθεσης εντάσσεται στη μεγάλη δίκη της ΧΑ μαζί με άλλες υποθέσεις όπως ενδεικτικά είναι η δολοφονία του αντιφασίστα Π. Φύσσα, η επίθεση στους συνδικαλιστές εργάτες του ΠΑΜΕ, η δολοφονία του εργάτη από το Πακιστάν Σ. Λουκμάν, η επίθεση στους Αιγύπτιους αλιεργάτες, η επίθεση στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο «Συνεργείο» κ.ά.

Χρονικό επίθεσης στην Αντίπνοια και η συγκυρία στην οποία πραγματοποιήθηκε

Σήμερα Δευτέρα 30 Ιουνίου [2008] στις 7 η ώρα το απόγευμα, ομάδα 20 περίπου ατόμων από τη γνωστή φασιστική γκρούπα της «Χρυσής Αυγής» πραγματοποίησαν επίθεση στο αναρχικό-αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια στα Κάτω Πετράλωνα. Εισβάλλοντας στο στέκι «χαιρέτισαν» φασιστικά φωνάζοντας «με τους χαιρετισμούς της Χρυσής Αυγής», και στη συνέχεια επιτέθηκαν με μαχαίρια σε δύο από τα τέσσερα άτομα που βρίσκονταν εκείνη την ώρα μέσα στο στέκι. Τους τραυμάτισαν στα πόδια και στο κεφάλι και στη συνέχεια απομακρύνθηκαν όπως ήρθαν, με μηχανές μεγάλου κυβισμού. […]” (από το κείμενο του στεκιού Αντίπνοια την ημέρα της επίθεσης).

Η επίθεση στην Αντίπνοια ερμηνεύτηκε ως επίθεση ενάντια στον κόσμο του αγώνα συνολικά, και όχι ως περιστατικό που αφορά κάποιους συγκεκριμένους συντρόφους. Ήταν μια επίθεση σε έναν χώρο όπου δραστηριοποιείται κόσμος που αγωνίζεται για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Και ως τέτοια αντιμετωπίστηκε. Από την πρώτη στιγμή εκφράστηκε έμπρακτη αλληλεγγύη και στη συνέχεια η υπόθεση σηκώθηκε από συλλογικές διαδικασίες, με τους όρους του ίδιου του κινήματος και όχι με εκείνους της αστικής δικαιοσύνης. Για την ιστορία, όσον αφορά τη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης, κάποια στιγμή η υπόθεση «χάθηκε» σε κάποιο κρατικό συρτάρι, μέχρι τη δολοφονία του Π. Φύσσα. Σε εκείνη την καινούρια συγκυρία (όπου κράτος και ΜΜΕ έσπευσαν να δηλώσουν ότι μέχρι τότε δεν γνώριζαν αλλά ότι εφεξής θα ρίξουν άπλετο φως στο δολοφονικό έργο της ΧΑ), ξεκίνησε μετά από σειρά αναβολών η δίκη για την επίθεση στην Αντίπνοια. Καθ’ όλη τη διάρκεια και μέχρι την ολοκλήρωσή της, εντός κι εκτός δικαστικής αίθουσας, δόθηκε ένα ξεκάθαρο μήνυμα σε κράτος και φασίστες ότι ο φασισμός τσακίζεται στους δρόμους από τον κόσμο του αγώνα. Η καταδικαστική απόφαση του δικαστηρίου ενάντια στους φασίστες μαχαιροβγάλτες Α. Στράτο και Β. Σιατούνη δεν μας αποπροσανατολίζει, καθώς αντιλαμβανόμαστε τη σχέση κράτους-παρακράτους και τον τρόπο που λειτουργεί η «δικαιοσύνη».

Η επίθεση στην Αντίπνοια δεν ήταν σε καμία περίπτωση ένα μεμονωμένο περιστατικό. Την εποχή εκείνη, καθώς άρχιζε να γίνεται αισθητή η τρέχουσα δομική κρίση, οι όροι επιβολής είχαν επίσης αρχίσει να σκληραίνουν αισθητά. Η εξέγερση του 2008 συμπύκνωσε τη δυσαρέσκεια και την αντίδραση ενάντια σε όσα διαφαίνονταν πλέον καθαρά στον κοντινό ορίζοντα. Είναι πάγια τακτική του κράτους να χρησιμοποιεί τους παρακρατικούς μηχανισμούς του, πέρα από τους κατασταλτικούς, για να επιτεθεί στους από τα κάτω, και κυρίως στα πιο ριζοσπαστικά κομμάτια τους, σε περιόδους που οι κοινωνικές αντιθέσεις οξύνονται.

Την ίδια εποχή, λοιπόν, και άλλα κέντρα αγώνα είχαν δεχτεί επιθέσεις, όπως για παράδειγμα οι καταλήψεις Βίλλα Αμαλίας και Πραπόπουλου και το στέκι Θερσίτης. Ενέργεια παρακρατικών ήταν επίσης, σε πλήρη συνεργασία με τους μπάτσους, η επίθεση ενάντια σε αντιφασίστες διαδηλωτές στις 2 Φεβρουαρίου 2008, αποτέλεσμα της οποίας ήταν το μαχαίρωμα δύο συντρόφων καθώς και η άγρια καταστολή των ΜΑΤ στην πορεία που πραγματοποιήθηκε την ίδια μέρα ως απάντηση. Την ίδια περίοδο φασίστες εισέβαλλαν σε σπίτια μεταναστών σε διάφορες περιοχές της Αθήνας. Όλα τα παραπάνω συμπλήρωναν τις κινήσεις της κυριαρχίας ενάντια σε κέντρα αγώνα, σε αγωνιστές και στα πιο καταπιεσμένα κομμάτια της κοινωνίας. Εκεί που δεν φτάνει η θεσμική καταστολή, ξεκινούν οι επιθέσεις των συγχρόνων ταγματασφαλιτών.

Οι κρατικές μεθοδεύσεις μετά τη δολοφονία του Φύσσα

Στις 18 Σεπτεμβρίου 2013 δολοφονήθηκε ο αντιφασίστας Π. Φύσσας από τάγμα εφόδου της ΧΑ. Το κράτος εκμεταλλεύτηκε το γεγονός για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά του, αξιώνοντας να φανεί ως ένας ουδέτερος διαιτητής μεταξύ ακραίων στοιχείων, ως προστάτης των δημοκρατικών αξιών και απαραίτητος εγγυητής της κοινωνικής ομαλότητας. Βασική επιδίωξη υπήρξε η χειραγώγηση και αποδυνάμωση του κόσμου του αγώνα. Πώς; Με τη διακήρυξη ενός «κρατικού αντιφασισμού» που, συνοδευμένος από την ήδη υπάρχουσα «θεωρία των δύο άκρων», προσπαθεί να απονοηματοδοτήσει τον αντιφασισμό δίνοντάς του μια θεσμική διάσταση. Η προσπάθεια να φανεί ο φασισμός ως κάτι ξένο προς το σύστημα συγκαλύπτει το γεγονός ότι αποτελεί (τόσο ιστορικά όσο και στην συγκεκριμένη περίπτωση) έναν πολύ συγκεκριμένο μηχανισμό, στον οποίο δίνουν ζωή το ίδιο το κράτος και το κεφάλαιο.

Έτσι, μέσα σε αυτή τη συγκυρία στήθηκε το θέατρο της εκδίκασης της υπόθεσης «εγκληματική οργάνωση ΧΑ», όπου δεν έλειψε η απαραίτητη μηντιακή προώθηση με γνωστούς κομπάρσους να δηλώνουν ότι έπεσαν από τα σύννεφα και ότι μέχρι πρότινος δεν είχαν δει τον κίνδυνο του φασισμού. Η δίκη ξεκίνησε με πολλά ταρατατζούμ, σε μια προσπάθεια να ξεπλύνει το κράτος τις ευθύνες του, με τη συγκατάθεση κομματιών της αριστεράς που βλέπουν με καλό μάτι τη διαχείριση του ζητήματος και επιδιώκουν ως λύση του προβλήματος τη φυλάκιση των φασιστών. (Πόσο επιφανειακή μπορεί να είναι η ερμηνεία του τι εστί φασισμός αν περιμένουν ότι έτσι θα λυθεί το ζήτημα, όπως και κάθε άλλο ζήτημα που αφορά τον κόσμο του αγώνα!). Μέσα σε αυτό το κλίμα ταξικής συμφιλίωσης «όλοι μαζί ενάντια στο φασισμό», το σύστημα πρόκειται να καλέσει να καταθέσουν στο δικαστήριο ως μάρτυρες κατηγορίας σύντροφοι/ισσες από τον αναρχικό χώρο.

Ωστόσο, οι επιθέσεις του φασισμού δεν είναι ξεκομμένες από τις επιθέσεις της κυριαρχίας. Με μια ματιά μονάχα στις υποθέσεις που περιλαμβάνει η δίκη της ΧΑ, τι βλέπουμε; Επιθέσεις σε εργάτες, σε μετανάστες, σε αγωνιστές, σε διαδικασίες και σε δομές αγώνα. Αν κοιτάξουμε τις κινήσεις του συστήματος, τι βλέπουμε; Επιθέσεις σε εργάτες, σε μετανάστες, σε αγωνιστές, σε διαδικασίες και σε δομές αγώνα. Κάποιες φορές με διαφορετικά μέσα, πάντοτε με την ίδια λογική, εκείνη της επιβολής συνθηκών πρόσφορων για ολοένα μεγαλύτερη εκμετάλλευση και καταπίεση, προσπαθούν να περιστείλουν κάθε κίνηση δυναμικής διεκδίκησης μιας ζωής με αξιοπρέπεια, μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης, χειραφέτησης και ελευθερίας.

Τι είναι για μας ο αντιφασιστικός αγώνας

Αναγνωρίζοντας το ρόλο του κράτους και του κεφαλαίου στην ολοκληρωτική συνθήκη που βιώνουμε, όπως και τη σχέση κράτους-παρακράτους, ως αναρχικοί δεν μπορούμε να κινούμαστε με τους όρους της κυριαρχίας. Οφείλουμε να πάμε ένα βήμα μπροστά τον αγώνα ενάντια στο φασισμό ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι του συνολικότερου αγώνα μας ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, στην κατεύθυνση της κοινωνικής επανάστασης. Και γι’ αυτό το λόγο ο αντιφασιστικός αγώνας δεν μπορεί παρά να είναι ταξικός, αντιθεσμικός, αντικαπιταλιστικός και μαχητικός.

Σημασία λοιπόν δεν έχει από μόνο του το στιγμιότυπο ενός δικαστηρίου στα μέτρα της κυριαρχίας. Σημασία έχει να μην ξεχνάμε ότι υποθέσεις όπως αυτή αφορούν το σύνολο του κόσμου του αγώνα, και ότι πρέπει να αντιμετωπίζονται με τους δικούς μας όρους, συλλογικά και κινηματικά. Σημασία έχει ο αγώνας ενάντια στο φασισμό αφενός να δίνεται σε όλα τα κοινωνικά πεδία καθημερινά, από τους δρόμους πόλεων και γειτονιών μέχρι τους χώρους εργασίας, από τις σχολές μέχρι τις δικαστικές αίθουσες, κάθε στιγμή και οπουδήποτε προσπαθεί να εδραιωθεί, αφετέρου να αποτελεί κομμάτι του συνολικότερου αγώνα ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση, με στόχο την ανατροπή του συστήματος και τη δημιουργία μιας κοινωνίας αξιοπρέπειας, χειραφέτησης και ελευθερίας.

ΟΥΤΕ ΜΕ ΦΥΛΑΚΕΣ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΝΟΜΟΥΣ

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΑΧΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Αναρχική Συλλογικότητα Ατραπός

by atrapos at December 08, 2016 04:16 PM

Azadi

camps-%cf%84%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82

Χανιά Νοέμβρης 2016

by azadi at December 08, 2016 03:53 PM

X a n a d u

– ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΑΘΗΝΩΝ –

Pregame Αδέσποτος Αθηνών – Elite Futsal Academy Athens

Mετά τη νική  απέναντι στον Ολυμπιακό Καλλιθέας ,  ο Αδέσποτος αντιμετωπίζει για την 11η αγωνιστική την Elite.

Στο ματς του Α’ γύρου , τα Σκυλιά είχαν καταφέρει με εξαιρετική απόδοση στο δεύτερο ημίχρονο, να παρουν την ισοπαλία στο Μενίδι.

Το ματς λοπόν θα διεξαχθή Σαββατο 10/12 στις 20.30 στην έδρα της ομάδας (Α.Κ. Cattenaccio , πλησίον εθνικού σταδίου Καισαριανής)

Θα μπουν αποφασισμένα στο ματς του Σαββάτου τα Σκυλιά,  να κάνουν σωστά τα συστήματα που εξάσκησαν όλοι το βδομάδα?? Νίκη , ισοπαλία ή ήττα λίγη σημασία έχει.

adessd

Η φώτο είναι από το 1 λεπτου σιγή στη μνήμη των ποδοσφαιριστών της Σαπεκοένσε.

H βαθμολογία της Β’ Κατηγορίας

Ομάδα

Β

Ν-Ι-Η

Γκολ

Elite Athens Club

23

7-2-1

42-30

Πρωταθλητής Καλλιθέας

21

7-0-3

65-42

Αναγ. Θρακομακεδόνων

21

7-0-3

49-41

Κόμπρα

18

6-0-4

36-26

Μινώταυρος B’

16

5-1-4

28-32

Παλάς Λαγονησίου

10

3-1-5

34-37

Αδέσποτος Αθηνών

9

2-3-5

28-34

Ολυμπιακός Καλλιθέας

9

3-0-5

25-29

Ηνίοχος

9

3-0-5

22-25

ΑΕ Καλαμακίου

1

0-1-8

18-51

 

by artinos at December 08, 2016 01:45 PM

Άρφα σε κύκλο

Αναρχία σημαίνει ενάντια στην εξουσία, τον φασισμό και την πατριαρχία

Αναρχία σημαίνει ενάντια στην εξουσία, τον φασισμό και την πατριαρχία.

ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πάλης των τάξεων και του αναρχικού αγώνα ενάντια στο κράτος.

στόχος να είναι η δημιουργία μιας κοινωνίας στην οποία να μην χρειάζεται, οποιαδήποτε γυναίκα, τις απόψεις των αντρών για την ύπαρξή της. Μια κοινωνία όπου όλα τα άτομα, ανεξαρτήτως φύλου, είναι σεβαστά.

Ο δημόσιος χώρος, τα μέρη που οι γυναίκες συχνάζουν, δουλεύουν, σπουδάζουν, διασκεδάζουν, δραστηριοποιούνται πολιτικά ακόμα, είναι διαποτισμένα από την πατριαρχική εξουσία. Ο φόβος της απόλυσης, ο φόβος της απόρριψης από την οικογένεια, ο φόβος για τη σωματική μας ακεραιότητα στο δημόσιο χώρο είναι η πιο ωμή επιβολή της πατριαρχίας στα σώματά τους. Αυτός ο βόθρος συντηρείται και από τη δική μας αδυναμία να απαντήσουμε  συλλογικά.

Να επιστρέψουμε  την καθημερινή βία που δέχονται οι γυναίκες.

Στο φόβο να απαντάμε όλοι μαζί. να Στεκόμαστε όλοι μαζί, με αλληλεγγύη, φροντίδα και αυτοοργάνωση.

ΕΠΕΙΔΗ ΣΙΧΑΘΗΚΑΜΕ ΝΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ  να συλλογικοποιήσουμε τις οργές μας  ενάντια στη μάτσο ελληνική πατριαρχική κουλτούρα

ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΧΩΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΑΡΚΑ, ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ Ή ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΟΥΝ…

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΕ ΣΕΞΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ.

ας προσπαθούμε όπως μπορούμε προκειμένου σεξιστες, βιαστες να μη νιώθουν άνετα να δρουν και υπάρχουν και μέσα στα κινήματα.

σεξιστικές, μισογυνιστικές συμπεριφορές, αντιλήψεις, νοοτροπίες και πρακτικές δεν θα χωρούν. Κατά τον ίδιο τρόπο που δεν χωρούν ρατσιστικές, εθνικιστικές και φασιστικές συμπεριφορές, αντιλήψεις, νοοτροπίες, πρακτικές. Μέχρι την κατάλυση κάθε εξουσιαστικής δομής, συμπεριλαμβανομένων και των πατριαρχικών δομών.

η γυναίκα να δρα πρωτοπόρα στο επαναστατικό κίνημα. Να χτυπήσει την άγνοια μέσα από διαλέξεις, κουβέντες, κινηματογραφικές προβολές κ.λπ. Να καθιερωθεί η συνεργασία με εργατικά σωματεία βάσης,συλλογικοτητες, φόρα και την ελευθεριακή νεολαία, με στόχο να φτιαχτεί ένα δίκτυο αλληλοενημέρωσης, που θα ενισχύει το επαναστατικό κίνημα. Να υπάρξει μια ουσιαστική συνύπαρξη μεταξύ συντρόφων και συντροφισσών: συμβίωση, συνεργασία χωρίς αφορισμούς και να συγκεντρώνεται η δύναμη στον κοινό σκοπό.

οι άνθρωποι που μιλούν για επανάσταση  χωρίς να αναφέρονται ρητά στα ζητήματα του φύλου χωρίς να καταλαβαίνουν πως η πατριαρχία είναι ένα καθημερινό βίωμα,  που λένε <<καλά ρε,με αυτά ασχολείσαι>>;  και το έμφυλο δε χωρά στην πολιτική τους ατζέντα  αυτοί οι άνθρωποι έχουν ένα πτώμα στο στόμα τους.

Η ζωή θα είναι χίλιες φορές πιο όμορφη, όταν η γυναίκα γίνει πραγματικά ΜΙΑ ΛΕΥΤΕΡΗ ΓΥΝΑΙΚΑ

 

*ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΣΩΜΑ, ΔΙΚΟΣ ΤΗΣ ΕΑΥΤΟΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ.

*Να ξέρουν πώς να αγαπάνε το σώμα τους και τον εαυτό τους οι γυναίκες.

*δικαίωμα της γυναικας να επιλεγει πότε και με ποιον θα έχει σεξουαλική επαφή.

*οχι στη σεξουαλική εκμετάλλευση των σωμάτων των γυναικών.

*οχι στην αντρική κυριαρχία και το σεξισμό.

*ούτε υπάρχουν, ούτε αναπνέουν για να είναι αντικείμενα επιλογής σε ένα αντρικό νυφοπάζαρο. Υπάρχουν για αυτές και να κυκλοφορούν  όπου θέλουν, όπως θέλουν ντυμένες.

Να υπερασπιστούμε τα όριά τους με κάθε κόστος.

Να Είμαστε σε πόλεμο με την πατριαρχία.

Ποτέ ξανά καμία μόνη της απέναντι στις σεξιστικές επιθέσεις.

*Όσο υπάρχει η πατριαρχική καταπίεση τίποτε δεν πρέπει να μένει αναπάντητο και τίποτε δε πρέπει να πέφτει κάτω.

*Ενάντια στην πατριαρχία.

ενάντια στην αντρική αρχή και εξουσία-ενάντια στην εξουσία.

*η πατριαρχία θα εξαφανιστεί μαζί με τον καπιταλισμό.

εναντια στην πατριαρχία-ουτε σεξισμος-σκατα στην πατριαρχια.

οχι στη γυναικεια καταπιεση-οχι στη βια κατα των γυναικων

Picture-9-3

IMG_20160527_203504

by arfasekuklo at December 08, 2016 12:24 PM

Ελεύθερες Αναρχικές Γυναίκες

Ελεύθερες Αναρχικές Γυναίκες.: ιστολογιο θεσεων,αποψεων Αναρχικων Γυναικων και ΛΟΑΤΚΙ..

anarxikesgynaikes.blogspot.com

fb_img_1441586800671

by arfasekuklo at December 08, 2016 11:57 AM

Η Σφήνα αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός-πολιτικός και πολιτιστικός χώρος

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2016

           sfim1-exposure112-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae
ΘΗΒΑ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2016
Με πρόσχημα τη δεύτερη αξιολόγηση και τη διαπραγμάτευση του χρέους, η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α -ΑΝ.ΕΛ δείχνει για άλλη μια φορά την πλήρη υποταγή της στο κεφάλαιο και τους δανειστές, πετσοκόβωντας μισθούς και συντάξεις. Θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα που έχουν κερδηθεί με αίμα όπως το 8ώρο & πενθήμερο και το δικαίωμα στην απεργία χάνονται ενώ η αύξηση του ορίου των απολύσεων και η θεσμοθέτηση ελαστικών μορφών εργασίας αλλάζουν τους συσχετισμούς ανάμεσα σε αφεντικά και εργαζόμενους και προδιαγράφουν ζοφερό το μέλλον των εργαζομένων. 
 
Ο εργαζόμενος λαός στο σύνολό του ζει σε μια εργασιακή ζούγκλα όπου επικρατεί  η ανασφάλεια και ο φόβος. Μερικά από τα μέτρα που η σημερινή κυβέρνηση κάνει Χριστουγεννιάτικο δώρο στα αφεντικά, είναι “αγκάθια” που προβλημάτιζαν τις προηγούμενες κυβερνήσεις από τις πρώτες μέρες των μνημονίων. Στη σημερινή συγκυρία οι απαιτήσεις του κεφαλαίου έχουν, αν μη τι άλλο, σύμμαχο την απάθεια, την απογοήτευση της εργατικής τάξης και τις ήδη μειωμένες αντιστάσεις του εργατικού κινήματος. Οι ηγεσίες του εργατικού κόσμου από τα πρώτα χρόνια της κρίσης επέλεξαν την στάση αναμονής, υποβαθμίζοντας τον ρόλο τους σε παρατηρητές και κομπάρσους. Η αντίσταση των συνδικάτων, η μαχητικότητα, ακόμη και η διεκδίκηση περιορίστηκαν σε εθιμοτυπικές απεργίες θάβοντας κάθε συγκρουσιακή διάθεση του κόσμου της εργασίας. Ένα τυπικό παράδειγμα της παθητικότητας αυτής είναι και η πρόσφατη εκδήλωση που πρότεινε η ηγεσία του εργατικού κέντρου Θήβας. Η διεκδίκηση του “ανοίγματος με κάθε κόστος” των επιχειρήσεων και των εργοστασίων ποιόν είχε αλήθεια αποδέκτη; Με απλά λόγια δηλαδή, οι εργαζόμενοι θα πρεπε να ξεσηκωθούν για να παραμείνουν ανοικτά τα εργοστάσια με μισθούς 250 ευρώ;
 
Το 2017 έρχεται με νέα μείωση του ήδη πολύ χαμηλού κατώτατου μισθού και θέσπιση υποκατωτάτου για τους νεοπροσληφθέντες, απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, κατάργηση επιδομάτων, ακόμη μεγαλύτερη ευελιξία και επισφάλεια στην αγορά εργασίας, καθιέρωση των συμβάσεων “μικρο-εργασίας”, “μηδενικών ορών-έκτακτης ανάγκης”, μείωση του αφορολόγητου σε μισθωτούς και συνταξιούχους (στις 5.000 από 8.600 που είναι σήμερα), αλλαγή των συνδικαλιστικών διατάξεων με στόχο τον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης και επαναφορά της δυνατότητας των εργοδοτών να απαντούν με lock out στις απεργίες των εργαζομένων. Η ταξική επίθεση δεν θα σταματήσει αν δεν γίνουν τα εργοστάσια και οι επιχειρήσεις, σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι χώροι εργασίας μοντέρνα κάτεργα. Δουλειά τις αργίες, τις νύχτες και υπερωρίες όποτε απαιτούν τα αφεντικά χωρίς δικαίωμα για οργάνωση και αντίσταση.
 
Είναι η ώρα για μας που είμαστε κομμάτι της Εργατικής Τάξης να απαντήσουμε δυναμικά στις απαιτήσεις και τα νέα μέτρα που εξυπηρετούν μόνο το κεφάλαιο, ντόπιο και διεθνές και επιβαρύνουν περαιτέρω την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Η καθημερινή μάχη στους χώρους εργασίας, στα σχολεία, στον δρόμο πρέπει να ενταθεί. Δεν υπάρχουν περιθώρια για εφησυχασμούς, γιατί όσο δεν υπάρχει απάντηση οι ορέξεις τους θα γίνονται μεγαλύτερες. Η επιβολή νέων μέτρων πρέπει να μας βρει οργανωμένους σε έναν ενιαίο ακηδεμόνευτο ταξικό μέτωπο.
 
Η “ΣΦΗΝΑ” ΣΑΣ ΚΑΛΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ – ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΩΣ:

 

ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΙ ΣΚΛΑΒΟΙ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2016

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

 

by sfina at December 08, 2016 09:03 AM

κατάληψη Παπουτσάδικο

Προβολή “Ο λόγος των «τρελών»” – Τετάρτη 14/12, 20:30 από το Antifascist Action στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Περιστερίου

imageedit_4_5669846214

 

 

 

 

 

Θα μιλήσουν οι “τρελοί” και οι “τρελές”. Με λέξεις και εικόνες δικές τους.
Για ό,τι θέλουν. Ό,τι τους απασχολεί. Ό,τι ζούμε. Για όσα δεν ρώτησε ποτέ κανείς.

Δεν θα μιλήσουν “ειδικοί”. Δεν θα μιλήσουν όσοι ρυθμίζουν – ελέγχουν – καταστέλλουν.
Δεν θα μιλήσουν όσοι τους θεωρούν ηλίθιους, παράξενους, επικίνδυνους. Δεν θα μιλήσουν όσοι τους λυπούνται.

Δεν θα μιλήσουμε εμείς. Εμείς απλώς θα δώσουμε τη φωνή μας στον:

λόγο των «τρελών»
ενάντια στον λόγο των «λογικών»

Για το τι είναι “τρέλα”…
Για τα φάρμακα… Για τα δεσίματα στα κρεβάτια… Για τα ύποπτα βλέμματα στη γειτονιά…
Για ένα τσούρμο μπάτσων, που σε συνοδεύουν στη φυλακή που φτιάξαν οι “λογικοί” αυτού του κόσμου.

Και σε αυτόν τον κόσμο, το “κανονικό”, το “υγιές”, ορίζει και το “μη κανονικό”, το “άρρωστο”.
Και η ζωή είναι γεμάτη μοναξιά, ανασφάλειες, ζόρια παντός τύπου,
στραπατσαρισμένους έρωτες, επιβολές, απαγορεύσεις, απογοητεύσεις και τσακισμένα όνειρα…
Καταναγκασμοί κοινωνικών προτύπων, κομμένων και ραμμένων στα μέτρα τους.
Κατά παραγγελία ζουρλομανδύες για την τάξη μας.

Και εσείς – οι “λογικοί” – ψάξτε στα γονίδια για την τρέλα, βρείτε στο dna το “πρόβλημα”.
Και ρυθμίστε το με φάρμακα και διαγνώσεις. Φάρμακα και διαγνώσεις…
Για να χωράμε στους μανδύες όλο και περισσότεροι…
Για να περισσεύουμε από τον κόσμο σας όλο και περισσότερες…
Τρελές και στιγματισμένες… Τρελοί και επικίνδυνοι…

Και αν υπάρχει “φάρμακο” και “θεραπεία” για την αρρώστια αυτή… της τρέλας…
Δεν είναι το παλιό αλοπερντίν, δεν είναι κάποιο αντιψυχωσικό,
δεν είναι μια χημική ουσία που μπλοκάρει νευρώνες του εγκεφάλου μας…
Δεν είναι οι ιμάντες στα κρεβάτια, ούτε οι κάμερες για παρακολούθηση… Δεν είναι…

Αν υπάρχει θεραπεία, τούτη είναι μόνο οι σχέσεις μας.
Σχέσεις εμπιστοσύνης, σχέσεις αληθινές, σχέσεις κατανόησης.
Αν υπάρχει θεραπεία, η ελευθερία είναι…

Στον πόλεμο των “λογικών” αυτού του κόσμου
εμείς έχουμε διαλέξει πλευρά.
Αυτή των “τρελών”.

 

 

>>Το Antifascist Action στεγάζεται στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Περιστερίου (Καρυάτιδος 166, πλατεία Δέγλερη, Περιστέρι)

>Κάθε Τετάρτη στο χώρο του στεκιού από τις 20:30 έως τις 23.00 πραγματοποιούνται antifa events (πχ. ανοιχτή συζήτηση, workshop, προβολή, κ.α. ). Σε περίπτωση που δεν έχει ανακοινωθεί κάποιο event τις ίδιες ώρες θα λειτουργεί κανονικά το antifa καφενείο όπου σας καλούμε για χαλαρή κουβέντα και για να γνωριστούμε. Tυχόν εξαιρέσεις θα ανακοινώνονται ηλεκτρονικά. Επιπλέον, στο χώρο του στεκιού λειτουργεί δανειστική βιβλιοθήκη και διατίθονται κινηματικά έντυπα, εκδόσεις αλλά και αυτοκόλλητα.

 

 

by papoutsadiko at December 08, 2016 08:52 AM

Αντίβαρο - Αυτοοργανωμένος εργατικός-κοινωνικός χώρος

Πρόγραμμα προβολών ταινιών για Δεκέμβρη 2016

Κάθε Πέμπτη στο    από τις 19.00 αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο και στις 20.00 προβολή ταινίας . Πέμπτη 8/12/2016 προβολή της ταινίας «Horses of God»

by eliza at December 08, 2016 05:59 AM

December 07, 2016

Autonomohmmy

Συνέλευση Αναρχικών-Κομμουνιστών για την Ταξική Αντεπίθεση ενάντια στην Ε.Ε.

Αρνούμαστε να συνηθίσουμε το θάνατο! Μοτοπορεία σε καταστήματα των Everest. Πέμπτη 8 Δεκέμβρη, 15:00 μμ. πλατεία Βικτωρίας

15232224_282288852168021_8139332254608867575_n

Σε συνέχεια της συγκέντρωσης-παρέμβασης στα υποκαταστήματα των Everest της πλατείας Βικτωρίας και του Αγίου Μελετίου, ως απάντηση στην εργοδοτική δολοφονία της Β.Π. καλούμε σε μοτοπορεία την ημέρα της πανεργατικής απεργίας.

Πέμπτη 8 Δεκέμβρη 15:00 μμ., πλατεία Βικτωρίας.

Εργατική Σύσκεψη (Κόκκινη Γραμμή)

Συνέλευση Αναρχικών-Κομμουνιστών  για την ταξική αντεπίθεση ενάντια στην Ε.Ε

Αναρχική ομάδα Ρουβίκωνας

by syneleusi-enantiastin-ee at December 07, 2016 05:40 PM

Bactirio

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

Προλεταριακή Πρωτοβουλία

Εισήγηση στη Bιβλιοπαρουσίαση “Μάριο Μορέττι. Ερυθρές Ταξιαρχίες. Μια Ιταλική Υπόθεση” (εκδ. Διάδοση)

15230794_1114770031969107_5309129837135912747_n1

Εισήγηση της Προλεταριακής Πρωτοβουλίας στη Bιβλιοπαρουσίαση “Μάριο Μορέττι. Ερυθρές Ταξιαρχίες. Μια Ιταλική Υπόθεση” (εκδόσεις Διάδοση) που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 3 Δεκέμβρη 2016 στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός.

Μέσα στα χρόνια, από διάφορες πλευρές έχει ειπωθεί ότι ο Μάης του ’68 στην Ιταλία κράτησε για πάνω από 10 χρόνια. Αυτή η διαπίστωση επιβεβαιώνεται από την ένταση και τη διάρκεια με την οποία πραγματώθηκε αυτή η απόπειρα για έφοδο στον ουρανό, η τελευταία ίσως μαζική και πολιτικά οργανωμένη επαναστατική απόπειρα του προλεταριάτου στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα.

Τα στοιχεία που ακολουθούν είναι χαρακτηριστικά και καταγράφουν ανάγλυφα την έκταση αυτού του πολιτικού-κοινωνικού φαινομένου: Από το 1969 και μέχρι το 1989 διώχθηκαν και φυλακίστηκαν, κατηγορούμενοι για γεγονότα σχετιζόμενα με την ένοπλη πάλη, 4.087 άνθρωποι. Τα μέλη των κομμουνιστικών και αναρχικών ένοπλων οργανώσεων που είτε δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια ένοπλων συμπλοκών, είτε εκτελέστηκαν εν ψυχρώ από τα κρατικά κατασταλτικά σώματα, είτε πέθαναν στις φυλακές ή την πολιτική εξορία ανέρχονται σε 68. Οι νεκροί κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων –δολοφονημένοι κυρίως από τις ειδικές δυνάμεις– υπολογίζονται ανάμεσα σε 40 και 50 ενώ άλλοι τόσοι είναι οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες που έχασαν τη ζωή τους από τα φασιστικά τάγματα εφόδου. Έπειτα, οι σφαγές του Κράτους μέσω της αδιάκριτης τοποθέτησης βομβών σε πλατείες, σιδηροδρομικούς σταθμούς και αμαξοστοιχίες προκάλεσαν το θάνατο σε τουλάχιστον 140 άτομα. Για κανέναν απ’ όλους αυτούς του νεκρούς, το αστικό Κράτος δεν ανέλαβε ποτέ καμία πολιτική ευθύνη επιλέγοντας να κινηθεί με βάση τη συσκότιση, τη διαστρέβλωση, τον αποπροσανατολισμό.

Από την άλλη πλευρά αντίθετα, η ένοπλη πάλη κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου αποτέλεσε την πηγή του θανάτου –είτε μέσω εκτελέσεων είτε λόγω ατυχημάτων– για 131 άτομα και γι’ όλες αυτές τις ενέργειες υπήρξε διεκδίκηση ή ανάληψη της πολιτικής ευθύνης. Και αυτό από μόνο του είναι ένα στοιχείο το οποίο μαρτυράει πολλά για την άβυσσο που χωρίζει την αγωνιστική-επαναστατική ηθική από την αστική-κρατική ηθικολογία περί του δήθεν “σεβασμού της υπέρτατης αξίας της ανθρώπινης ζωής”.

Αλλά, ας προσπαθήσουμε να πιάσουμε το νήμα από την αρχή. Από το 1968-69 και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 70 η σύγκρουση θα διαπεράσει εγκάρσια και θα σημαδέψει ανεξίτηλα όλα τα πεδία της ταξικά διαιρεμένης κοινωνίας αγγίζοντας και επηρεάζοντας το σύνολο των κοινωνικών σχέσεων.

Καταρχήν, στο βασικό πεδίο αντίθεσης κάθε καπιταλιστικής κοινωνίας. Στο πεδίο της αντίθεσης Κεφαλαίου-Εργασίας, η νεαρή εργατική Τάξη –ιδιαίτερα στα μεγάλα εργοστάσια του ιταλικού Βορρά–, γέννημα της εσωτερικής μετανάστευσης των δεκαετιών του 50 και του 60, απαλλαγμένη από την απογοήτευση της προδομένης – από την ηγεσία του Ιταλικού Κ.Κ– επαναστατικής απόπειρας με την πτώση του φασισμού και το τέλος του Πολέμου τη δεκαετία του 40, θα πάψει ν’ αποτελεί αποκλειστικά την εκμεταλλευόμενη Τάξη, την ανθρώπινη καύσιμη ύλη στα καζάνια και τις πρέσες της μεταπολεμικής ανοικοδόμησης και της καπιταλιστικής ανάπτυξης, και θ’ αναδειχθεί σε πρωταγωνίστρια. Δεν θα διεκδικήσει απλά καλύτερες συνθήκες εργασίας και καλύτερους μισθούς, αλλά θ’ αρχίσει να μην θέλει μόνο ένα κομμάτι ψωμί αλλά ολόκληρο το φουρνάρικο, θ’ αρχίσει ν’ αμφισβητεί συνολικά τις υπάρχουσες σχέσεις εξουσίας και ιεραρχίας μέσα στα εργοστάσια, θ’ αρχίσει ν’ αντιστέκεται στις εκτονωτικές τακτικές και τις αφομοιωτικές επιδιώξεις της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και αντιλαμβανόμενη τη συλλογική της ισχύ, θα εφεύρει νέες μορφές Οργάνωσης –με πιο χαρακτηριστική εκείνη των Αυτόνομων Συνελεύσεων μέσα στους χώρους δουλειάς. Ακόμη, θ’ ανταπαντήσει στην εργοδοτική βία και εκμετάλλευση με σαμποτάζ της παραγωγής, με άγριες, απροειδοποίητες, παράνομες απεργίες, με παραδειγματική αντιβία ενάντια σε δομές, επιστάτες και προϊσταμένους.

Μέσα σ’ αυτές τις εργατικές απαντήσεις εκείνων των χρόνων, οι οποίες δεν ήταν απλά βίαιες αλλά μαρτυρούσαν συνάμα και την ολοκληρωτική αποξένωση, τη συνολική εχθρότητα απέναντι στο καπιταλιστικό σύστημα, εντοπίζονται οι ρίζες και η κινητήρια δύναμη για τη γέννηση και την ανάπτυξη των Ερυθρών Ταξιαρχιών, εντοπίζονται οι βιωματικές ρίζες και η πολιτική γέννηση και ενός εκ των ιδρυτών τους –του περισσότερο δαιμονοποιημένου, του περισσότερο συκοφαντημένου–, του τεχνικού στη Sit Siemens του Μιλάνου Μάριο Μορέττι.

Η σύγκρουση Τάξης εναντίον Τάξης δε θα μείνει όμως κλεισμένη μέσα στις πύλες των εργοστασίων, μέσα στους χώρους δουλειάς. Θα αναπτυχθεί και θα διαχυθεί: στα σχολειά, τις σχολές και τα πανεπιστήμια, όπου η μαζική πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θ’ αλλάξει τους συσχετισμούς, θα αμφισβητήσει προγράμματα σπουδών, καθηγητικές και πρυτανικές βαρωνίες, θ’ αντιπαρατεθεί με κανόνες και θέσφατα, και μέσα από μαζικούς αγώνες και νέες –εκείνη την εποχή– μορφές πάλης, όπως η κατάληψη, θ’ αλλάξει την εικόνα για την κοινωνική φιγούρα του σπουδαστή-φοιτητή. Οι ρίζες των Ερυθρών Ταξιαρχιών εντοπίζονται και σ’ αυτό το πεδίο, ιδιαίτερα στη νεοσύστατη τότε σχολή Κοινωνιολογίας του Τρέντο.

Στις συνοικίες των ιταλικών μητροπόλεων, τα εργατικά-λαϊκά στρώματα και το νεανικό προλεταριάτο, με την καθοριστική συμβολή κινηματικών οργανώσεων όπως η Lotta Continua και η Potere Operaio, θ’ αρχίσουν να παίρνουν μόνα τους αυτά που τους ανήκουν και που τους στερούνται. Έτσι, με μαζικές καταλήψεις στέγης, αρνήσεις πληρωμών ενοικίων, απαλλοτριώσεις και επιβολή πολιτικών τιμών σε βασικές υπηρεσίες όπως ρεύμα, νερό, τηλέφωνο και προϊόντα πρώτης (και όχι μόνο) ανάγκης θα θέσουν έμπρακτα το πρόταγμα “όλα είναι κλεμμένα, όλα μας ανήκουν” και θ’ απαντήσουν χειροπιαστά τα θέλουμε όλα! στο ερώτημα τι θέλουμε;

Συγχρόνως, στους χώρους εγκλεισμού οι αγώνες των κρατουμένων, μέσα από τη συνάντηση ποινικών –πολλοί απ’ τους οποίους θα πολιτικοποιηθούν εντός των τειχών– με τους πολιτικούς κρατούμενους που είχαν αρχίσει να γεμίζουν τις φυλακές αλλά και με τη μαζική και αμέριστη αλληλεγγύη εκτός των τειχών, θα καταφέρουν ν’ ανοίξουν ρήγματα και μέσα από κινητοποιήσεις, εξεγέρσεις και αποδράσεις να καταστήσουν ορατούς στο κοινωνικό πεδίο τους πλέον αποκλεισμένους από τους αποκλεισμένους, τους φυλακισμένους και τις φυλακισμένες.

Από τη γυναικεία χειραφέτηση και τις σχέσεις των δύο φύλων, μέχρι το ρόλο της ψυχιατρικής στην καπιταλιστική κοινωνία και τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, τίποτα δεν έμεινε ανέγγιχτο από τον ανατρεπτικό-επαναστατικό ανεμοστρόβιλο που σηκώθηκε στην Ιταλία της δεκαετίας του ’70.

Η ιστορία των Ερυθρών Ταξιαρχιών, η ιστορία που διηγείται ο Μάριο Μορέττι διηγούμενος τη ζωή του, τις επιλογές του και εκείνες των συντρόφων του και των συντροφισσών του, αποτελεί αναμφισβήτητα ένα κομμάτι –ίσως το πλέον δαιμονοποιημένο, ίσως το πλέον συκοφαντημένο– εκείνου του ανεμοστρόβιλου.

Για να το πούμε με τα λόγια ενός από τους πρωταγωνιστές της οικοδόμησης της προλεταριακής αυτονομίας και μετέπειτα ταξιαρχίτη, του Σαλβατόρε Ριτσιάρντι:

Το κίνημα στο οποίο συμμετείχα και για το οποίο μιλάμε τώρα ήταν ένα φουσκωμένο ποτάμι αρκετά συμπαγές, αν και κολυμπούσαν μέσα του πάρα πολλά ψάρια με διαφορετικά χρώματα, διαφορετικές ιδέες και πρακτικές, συχνά εναντιωματικά μεταξύ τους. Η διαδρομή αυτού του ποταμού στόχευε στη ριζική αλλαγή του υπάρχοντος, στην αποκαθήλωση του καπιταλιστικού συστήματος και τους Κράτους του, στην οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας που έπρεπε να εφευρεθεί, βασισμένη όμως στην άμεση δημοκρατία του προλεταριάτου. Ονομάζαμε αυτήν την διαδρομή “κομμουνισμό”. Μια επαρκής προοπτική για να συνεχίσουμε να κολυμπάμε όλοι και όλες μέσα στο ίδιο ποτάμι και προς τη ίδια κατεύθυνση. Και οι ένοπλες οργανώσεις δεν ήταν άλλο από χώροι αυτού του ίδιου του ποταμιού. Δεν υπήρξε, ούτε θα μπορούσε να υπάρξει, ούτε “κεντρική δομή” ούτε “ένας και μοναδικός εγκέφαλος”. Ήμασταν όλοι σκεπτόμενα μυαλά, γι’ αυτό παράγαμε πάρα πολλά όμορφα και ανατρεπτικά πράγματα”.

Η χρήση της βίας, η ένοπλη επιλογή εκείνα τα χρόνια δεν αποτελούσε μια μειοψηφική επιλογή στο εσωτερικό του Κινήματος, δεν αποτελούσε μια ξέχωρη και δυσνόητη επιλογή για τα εργατικά-λαϊκά στρώματα και κυρίως για το νεανικό προλεταριάτο. Ο ίδιος ο Μορέττι λέει ότι “όποιος πήρε τα όπλα αισθανόταν αμφισβήτηση, ήταν αμφισβήτηση. Και δεν ήταν μονάχα μια χούφτα. Και η ιστορία κατά κάποιον τρόπο τους δικαίωσε: εκείνα τα χρόνια η αμφισβήτηση ή ήταν ένοπλη ή δεν υπήρχε”.

Κάπου εδώ, ας αναφέρουμε το γεγονός ότι για το ανατρεπτικό-επαναστατικό κίνημα της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου στην Ιταλία υπάρχει πλέον στην ελληνική γλώσσα μια διόλου ευκαταφρόνητη, αν και όχι πλήρης βιβλιογραφία. Θεωρητικές αναλύσεις, συνεντεύξεις, μονογραφίες, προκηρύξεις, μαρτυρίες, με κατατεθειμένες υποκειμενικές τοποθετήσεις που συνηγορούν ή και ξορκίζουν συγκεκριμένες πολιτικές αντιλήψεις και πρακτικές.

Μια πρωτόλεια πηγή για τα ίδια τα κείμενα των Ερυθρών Ταξιαρχιών στην ελληνική γλώσσα που έχει κατά τη γνώμη μας μια ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα, αφού εκεί μπορεί να βρεθεί αυτούσιος ο ίδιος ο λόγος και οι θέσεις της Οργάνωσης σε μια κρίσιμη καμπή της διαδρομής της, πιο συγκεκριμένα την περίοδο της επιχείρησης Μόρο, αποτελεί το έκτακτο τεύχος με τίτλοΙταλία: αναφορά στο λαϊκό κίνημα” της κινηματικής ιδεολογικής-πολιτικής επιθεώρησης Αντιπληροφόρηση που είχε κυκλοφορήσει στην Αθήνα στα μέσα του 1978, το οποίο περιλαμβάνεται στους τόμους που είχαν κυκλοφορήσει πριν μερικά χρόνια από τις εκδόσεις Γραφές.

Σ’ αυτό το πλαίσιο ας αναφερθεί ότι οι εκδόσεις Διάδοση, με τις οποίες η Προλεταριακή Πρωτοβουλία έχει την τύχη να συμπορεύεται μέσα από το κινηματικό εκδοτικό εγχείρημα Los Solidarios, συμπληρώνοντας με την κυκλοφορία του συγκεκριμένου βιβλίου του Μάριου Μορέττι, μια άτυπη τριλογία βιογραφικών έργων τριών μαχητών με ιδιαίτερο βάρος στην γέννηση και την πορεία των Ερυθρών Ταξιαρχιών, είχαν προηγηθεί εκείνα του Ρενάτο Κούρτσιο και του Πρόσπερο Γκαλλινάρι, έχουν συμβάλει σημαντικά στο μέτρο των δυνατοτήτων τους στο να γίνει προσβάσιμο ένα ακόμα κομμάτι αυτής της ιστορίας, ένα κομμάτι ιστορίας του διεθνούς ανατρεπτικού-επαναστατικού κινήματος.

Το 1993 λοιπόν, 12 χρόνια μετά τη σύλληψη του και 15 χρόνια μετά την επιχείρηση Μόρο, ο Μορέττι –μέσα από τη συγκεκριμένη συνέντευξη στις δημοσιογράφους Ροσσάνα Ροσσάντα (από τα ιδρυτικά μέλη της αριστερής εφημερίδας il Manifesto) και Κάρλα Μόσκα– επιλέγει να μιλήσει για τη ζωή του, για τη ζωή των Ερυθρών Ταξιαρχιών, χωρίς να φοβάται την αναμέτρηση με τη διαδρομή του και τη διαδρομή της οργάνωσης του.

Μιλώντας για τις ιδεολογικές αναφορές και τις πολιτικές αντιλήψεις, βγαλμένες από το οικογενειακό άλμπουμ τoυ ιταλικού και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, όπως διαπίστωνε ήδη από το ’78 η Ροσσάντα, με βάση τις οποίες σχηματίστηκε, έδρασε και αναπτύχθηκε μια από τις μαζικότερες και μακροβιότερες ένοπλες κομμουνιστικές οργανώσεις του δυτικοευρωπαϊκού Αντάρτικου, ο Μορέττι μιλάει για το πέρασμα από την αντίληψη της αμυντικής αντιβίας στην αντίληψη της επιθετικής βίας, που δεν αρκείται στην ένοπλη υπεράσπιση του εδάφους που έχει φτάσει ο μαζικός αγώνας, που μέσα στο διεθνές ψυχροπολεμικό πλαίσιο, εντοπίζει τον εχθρό στο Ιμπεριαλιστικό Κράτος των Πολυεθνικών –σε εποχές που η “παγκοσμιοποίηση” δεν είχε γίνει ακόμη ένας όρος του συρμού για την ακαδημαϊκή και όχι μόνο διανόηση που κατά τ’ άλλα αφόριζε την ταξιαρχίτικη ανάλυση σαν ξύλινη και κατά συνέπεια δρα και στοχεύει την καρδιά του Κράτους.

Διηγούμενος τη γέννηση των πρώτων εργοστασιακών ταξιαρχιών στο Βορρά και την ανάπτυξη τους σ’ όλες σχεδόν τις μητροπόλεις και τις βιομηχανικές ζώνες της Ιταλίας, ο Μορέττι ιστορεί τον τρόπο με τον οποίο η Οργάνωση γίνεται, ή μάλλον προσπαθεί να γίνει Μαχόμενο Κόμμα. Μιλάει με άλλα λόγια για το πέρασμα από τη σύγκρουση στον πόλεμο. Έναν πόλεμο, που ήδη είχε κηρύξει το αστικό Κράτος –που πολιτικά συμπυκνωνόταν στο κόμμα-καθεστώς της Χριστιανοδημοκρατίας, το οποίο κυβερνούσε αδιάλειπτα και με διάφορους ανά περιόδους εταίρους, καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολεμικής περιόδου– και οι ευρω-αντλαντικοί σύμμαχοι και προστάτες του, ένα πόλεμο που είχε κηρυχθεί με τη Στρατηγική της Έντασης, με τη νατοϊκή ομπρέλα των δικτύων Gladio και Stay Behind, με τις απόπειρες πραξικοπήματος στη μοναδική –εκείνη την περίοδο– αστική-κοινοβουλευτική δημοκρατία της ευρωπαϊκής Μεσογείου, με τη χρησιμοποίηση και αξιοποίηση των φασιστών ως αυτουργούς στις σφαγές του Κράτους.

Έναν πόλεμο που όπως αναφέρει και ο Πρόσπερο Γκαλινάρι, από την άλλη πλευρά του οδοφράγματος διεξήγαγαν κάνοντας πολιτική και με τα όπλα, χιλιάδες άντρες και γυναίκες της ιταλικής αριστεράς που από τις αρχές της δεκαετίας του 70 –σ’ αντίθεση με τη γραμμή συναίνεσης του “μεγαλύτερου K.K της δυτικής Ευρώπης” και του ιστορικά συμβιβασμένου ευρωκομμουνισμού του– πίστεψαν ότι μπορούν να κάνουν, στην Ιταλία, στα σύνορα του “ελεύθερου” καπιταλιστικού κόσμου με το “σιδηρούν παραπέτασμα”, την κομμουνιστική Επανάσταση. Χιλιάδες άντρες και γυναίκες που αγωνίστηκαν πιστεύοντας βαθιά –και κατά κάποιο τρόπο, όχι άδικα– ότι ζούσαν σε μια ιστορική περίοδο που οι πάνω δεν μπορούσαν να κυβερνήσουν όπως πριν και οι κάτω δεν ήθελαν πλέον να κυβερνηθούν.

Ο Μορέττι μέσα σ’ αυτήν τη συνολική δημόσια τοποθέτηση του, αρκετά χρόνια μετά τη φυλάκιση του και αφού προηγουμένως το 1987 μαζί με συντρόφους του έχει σηκώσει το βάρος της δημόσιας παραδοχής για το κλείσιμο του συγκεκριμένου κύκλου ένοπλου αγώνα, δεν αποφεύγει ν’ απαντήσει σε δύσκολες ερωτήσεις, δεν αποφεύγει ν’ αναμετρηθεί με τις αντιφάσεις, τις ελλείψεις και τις αντιθέσεις που οδήγησαν στο κλείσιμο του κύκλου, με τρόπο οδυνηρό, τραγικό, ενίοτε απάνθρωπο και ανθρωποφάγο.

Εξηγεί από τη δική του σκοπιά τις πολιτικές-επιχειρησιακές επιλογές και στοχεύσεις της Οργάνωσης και της ηγεσίας της, την πολιτική ενότητα που είχε παραμείνει επί μακρών ανέπαφη εντός και εκτός των τειχών όπως και το χάσμα που άνοιγε η συνθήκη του εγκλεισμού ανάμεσα σε μακροχρόνια φυλακισμένους και “παράνομους” ταξιαρχίτες που δρούσαν σ’ όλη τη χώρα, χωρίς να παραλείψει να θυμίσει ότι η απόφαση για την εκτέλεση του Μόρο, ήταν ομόφωνη και πάρθηκε με τη σύμφωνη γνώμη όλων των εκατοντάδων –φυλακισμένων και μη– μελών της Οργάνωσης, με δύο μόλις διαφωνίες τις οποίες ο ίδιος χαρακτηρίζει παράδοξες. Επίσης με πρόδηλη απλότητα αναφέρεται σε υπαρκτά συμβάντα αλλά και αποδομεί μυθεύματα με τα οποία τράφηκε και συνεχίζεται ως τις μέρες μας να τρέφεται από πολλές πλευρές η συνωμοσιολογική βιομηχανία των υποτιθέμενων “μυστηρίων γύρω την υπόθεση Μόρο” –με πλέον κατάπτυστες και χυδαίες εκείνες των αναβαπτισμένων στη κρατική και χριστιανική κολυμπήθρα πρώην ταξιαρχιτών που επέλεξαν να βρωμίσουν το παρελθόν τους λασπώνοντας τον Μορέττι, και όχι μόνο, ως τον “κατεξοχήν σκοτεινό”, ως τον “μεγάλο ύποπτο”. Μυθεύματα που δεν αποσκοπούν μονάχα στο να υπερασπιστούν στο διηνεκές το αποκλειστικό δικαίωμα του Κράτους στην άσκηση βίας, αλλά κυρίως θέλουν να θάψουν την πολιτική-ιστορική αλήθεια που κραυγάζει το αυτονόητο: μια ένοπλη κομμουνιστική Οργάνωση, αποτελούμενη από άνδρες και γυναίκες του εργαζόμενου λαού, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, απαγάγοντας, δικάζοντας και καταδικάζοντας σε θάνατο έναν από τους κυριότερους πολιτικούς εκπροσώπους της αστικής Εξουσίας, δίκαζε και καταδίκαζε σε θάνατο την ίδια την αστική Εξουσία. Μπορεί κάποιος να διαφωνεί μ’ αυτήν την επιλογή, αλλά αν δε θέλει να κρυφτεί πίσω από το δάχτυλο του, τα πέπλα μυστηρίου και τη συκοφάντηση, οφείλει να αναγνωρίσει τις προθέσεις της.

Ο Μορέττι δεν φοβάται ν’ αρθρώσει τη λέξη ήττα υπογραμμίζοντας ότι “η πραγματική ήττα δεν είναι όταν χάνεις, αλλά όταν χάνεις την πεποίθηση ότι μπορείς να νικήσεις”. Στο κομμάτι της αυτοκριτικής δεν μασάει τα λόγια του, δεν αγιογραφεί το Αντάρτικο, ούτε τους αντάρτες πόλης. Απαριθμεί με πίκρα τις διασπάσεις και τον κατακερματισμό που ακολούθησε, σπάζοντας την πολυθρύλητη Οργανωτική Ενότητα που για χρόνια ανατρίχιαζε το καθεστώς, στερώντας τη δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης της συνολικής διαδρομής και της πολιτικής ταυτότητας από την οποία αυτή είχε προκύψει. Μιλώντας από τη θέση εκείνου που ούτε “μετανόησε” ούτε διαχωρίστηκε, λέει ότι μέσα από τη “μετάνοια” δηλαδή την κατάδοση “δεν υπάρχουν πια ένοχοι και αθώοι αλλά ένοχοι καταδότες που έχουν ομολογήσει και αμετανόητοι” και δεν παραλείπει να συμπληρώσει “δεν ζηλεύω τη θέση των “μετανοημένων”. Δεν θα ήθελα να ζω με τους εφιάλτες τους”. Παρ’ όλα αυτά, σε πολιτικό-ιστορικό επίπεδο θεωρεί ακόμα πιο επιζήμιο τον διαχωρισμό, αφού μέσα απ’ τον διαχωρισμό δεν ομολογούταν απλώς και εν’ αναμονή ευεργετημάτων ένα ενδεχομένως κατανοητό “κάναμε λάθος” αλλά κάτι πολύ πιο πολύ βαρύ που δεν δικαιολογείται από καμιά ήττα, ομολογείται –όχι πάντα και τόσο– εκλεπτυσμένα ότι η άλλη πλευρά, το κράτος, το κεφάλαιο, είχε δίκιο. “Ο διαχωρισμός –λέει ο Μορέττι– αρνείται μια ιστορία, καταστρέφει μια συλλογική ταυτότητα[…]Οι διαχωρισμένοι επιλέγουν να θέσουν τη δική μας ιστορία, εκτός Ιστορίας”.

Στο κλείσιμο αυτής της βιογραφικής συνέντευξης, οι δημοσιογράφοι ρωτάνε τον κομμουνιστή που ίσως όσο κανέναν άλλον δεν θυμούνται με τόσο δίκαιο τρόμο οι αστοί στην Ιταλία του ύστερου 20ου αιώνα: “Μέχρι τώρα βίωσες τη φυλακή και τη διάλυση της μνήμης. Αν ένας κακός άγγελος σου προσέφερε σε ένα πιάτο ελευθερία και λήθη και σε ένα άλλο φυλακή και μνήμη, ποιο θα προτιμούσες;”. Και εκείνος, όπως και τόσοι άλλοι πριν αλλά και μετά απ’ αυτόν, ακόμα και τώρα που μιλάμε, που δεν φοβούνται να δωρίσουν τη ζωή τους, να προσφέρουν τα χρόνια τους και να “λερώσουν τα χέρια τους”, σ’ όλους τους καιρούς, σ’ όλους τους τόπους για το “πέρασμα από την προϊστορία στην ιστορία της ανθρωπότητας, από το βασίλειο της αναγκαιότητας στο βασίλειο της ελευθερίας” απαντάει με βαθιά ανθρωπιά και απαράμιλλη νηφαλιότητα: “Δεν υπάρχουν τόσο καταχθόνιοι άγγελοι, μονάχα οι άνθρωποι σου προσφέρουν δύο εξίσου οδυνηρούς τρόπους για να πεθάνεις. Επομένως θα του έλεγα: δώσε μου ελευθερία και μνήμη. Αν δεν είσαι ικανός για κάτι τέτοιο, αγαπητέ μου άγγελε, τότε πετάς χαμηλά, δεν φτάνεις καν στο ύψος της δικής μας ήττας”.

Προλεταριακή Πρωτοβουλία

(μέλος του κινηματικού εκδοτικού εγχειρήματος Los Solidarios)

Αθήνα, Νοέμβρης 2016

by prolprot at December 07, 2016 07:37 AM

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΛΑΟΥ – ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

13510915_1704987573101662_2601315312316752064_n

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΛΑΟΥ

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μαζί με τους δανειστές ετοιμάζουν ένα νέο κύκλο ταξικής αφαίμαξης. Στο στόχαστρό τους μπαίνει, για μια ακόμη φορά, ο κόσμος της εργασίας και τα δικαιώματά του. Μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου-λαιμητόμο για το ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό, το ξεπούλημα στο ιδιωτικό κεφάλαιο υποδομών και “αγαθών”, τα κόκκινα δάνεια και τους πλειστηριασμούς, στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα τίθεται επί τάπητος για μια ακόμη φορά η καταβαράθρωση των εργασιακών σχέσεων μέσα από νέα μέτρα.

Μέτρα που εξυπηρετούν μόνο το κεφάλαιο, ντόπιο και διεθνές, και επιβαρύνουν περαιτέρω την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Πιο συγκεκριμένα στο τραπέζι της “διαπραγμάτευσης” έχουν τεθεί: νέα μείωση του ήδη πολύ χαμηλού κατώτατου μισθού και θέσπιση υποκατώτατου για τους νεοπροσληφθέντες, απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, κατάργηση επιδομάτων, ακόμη μεγαλύτερη ευελιξία και επισφάλεια στην αγορά εργασίας, καθιέρωση των συμβάσεων “μικροεργασίας”, “μηδενικών ορών-έκτακτης ανάγκης” κ.α., μείωση του αφορολόγητου σε μισθωτούς και συνταξιούχους (στις 5.000 από 8.600 που είναι σήμερα), αλλαγή των συνδικαλιστικών διατάξεων με στόχο τον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης και επαναφορά της δυνατότητας των εργοδοτών να απαντούν με lock out στις απεργίες των εργαζομένων.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ χρησιμοποιώντας την καραμέλα για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης του 3ου μνημονίου και την έναρξη της συζήτησης για την “διευθέτηση” του χρέους προσπαθεί να σπείρει τον αποπροσανατολισμό. Γιατί όπως έχει δείξει και η ιστορία των 6 μνημονιακών χρόνων, το μόνο που επιφέρει το κλείσιμο των συνεχόμενων “διαπραγματεύσεων”-αξιολογήσεων, είναι νέα επαχθέστερα μέτρα. Και όσον αφορά τη “διευθέτηση” του χρέους, ο εργαζόμενος λαός δεν ξεχνάει και ακόμα πληρώνει την προηγούμενη “αναδιάρθρωσή” του, το επονομαζόμενο PSI, που ξάφρισε τα αποθεματικά των ταμείων (ασφαλιστικών, νοσοκομειακών, πανεπιστημιακών), επέφερε αλλεπάλληλες περικοπές σε συντάξεις και μισθούς και παράλληλα το χρέος συνεχίζει να είναι κοντά στο 180% του ΑΕΠ.

Εμείς από την πλευρά μας, ως κομμάτι της εργατικής τάξης, καλούμε τους συναδέλφους-ισσες, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους ανέργους, τη νεολαία, να μην εφησυχάζουν. Γιατί αν δεν αντισταθούμε και δεν αγωνιστούμε ενάντια στη λαίλαπα που ζούμε ήδη, με τη μαζική ανεργία, την υποτιμημένη εργασία και τα εργοδοτικά εγκλήματα που βαφτίζονται εργατικά “ατυχήματα” (όπως εκείνο της 1ης Δεκέμβρη στο υποκατάστημα της αλυσίδας επισιτισμού Everest στην πλ.Βικτωρίας που προκάλεσε τον τραγικό θάνατο της εργαζόμενης Βασιλικής Παραστατίδου και τον τραυματισμό άλλων 3 εργαζομένων και 2 διερχόμενων πολιτών), το μέλλον που μας ετοιμάζουν προδιαγράφεται ολοένα και πιο ζοφερό. Να οργανωθούμε, όλος ο εργαζόμενος λαός, σε ένα ταξικό μέτωπο ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα που κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ μας επιβάλλουν. Να μην κάνουμε άλλα βήματα πίσω.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΕ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΚΡΑΤΟΣ, ΕΕ ΚΑΙ ΔΝΤ

Συνέλευση αναρχικών-κομμουνιστών για την ταξική αντεπίθεση ενάντια στην Ε.Ε.

by prolprot at December 07, 2016 06:51 AM

December 06, 2016

Συνέλευση Αδιαμεσολάβητης Δράσης Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου, Ζωγράφου

Ατραπός

Μικροφωνική αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες στο Παράρτημα

prosfuges-metanastes-fraxtis-sunora-ouggaria

Την Παρασκευή 9/12 στις 11:00 η Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Αντεπίθεση καλεί σε μικροφωνική-συγκέντρωση στο Παράρτημα στην Πάτρα. Μέσω της κίνησης αυτής η συνέλευση επιδιώκει να ενημερώσει τη τοπική κοινωνία για τις συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων στον καταυλισμό της Μυρσίνης στα Λεχαινά της Ηλείας και ιδιαίτερα για τις συνθήκες πνιγμού ενός μικρού πρόσφυγα εντός του καταυλισμού αλλά κι ενάντια στα ψεύδη που έχουν γραφεί κι αναπαραχθεί για τη στάση των προσφύγων στον τοπικό κι όχι μόνο τύπο. Με την κίνησή μας αυτή αναγνωρίζουμε ότι η θέση μας -τόσο των ντόπιων όσο και των μεταναστών- είναι από την ίδια πλευρά κι αντιλαμβανόμαστε πως μόνο με διεθνιστική αλληλεγγύη και κοινούς αγώνες θα μπορέσουμε να ανατρέψουμε το καθεστώς που μας καταστρέφει, ατομικά και συλλογικά. Γιατί μόνο μαζί θα προχωρήσουμε ένα βήμα ακόμα στο μονοπάτι της χειραφέτησης. Γιατί μόνο έτσι θα κατακτήσουμε την ελευθερία που μας ανήκει.  Η ανακοίνωση αυτή έχει ήδη μοιραστεί -μεταφρασμένη στην αγγλική- στους ίδιους τους πρόσφυγες του καταυλισμού της Μυρσίνης. Ακολουθεί η ανακοίνωση της συνέλευσης.

______________________________________________

   Το απόγευμα της 23ης Οκτωβρίου ένας μικρός πρόσφυγας ηλικίας 18 μηνών έπεσε σε πισίνα που είχε γεμίσει από νερά της βροχής στο εσωτερικό του καταυλισμού. Άμεσα κινητοποιούνται τόσο οι ίδιοι οι πρόσφυγες όσο και οι εθελοντές του καταυλισμού, προκειμένου να σώσουν τη ζωή του μικρού. Στιγμές δύσκολες, αφού οι προσπάθειές τους να το επαναφέρουν είναι άκαρπες, ενώ και το ασθενοφόρο που ήδη είχε καλεστεί αργεί να φτάσει. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη οι πρόσφυγες ζητάνε από μια εργαζόμενη στο catering του καταυλισμού να πάει το παιδί με το ιδιωτικό της αμάξι στο νοσοκομείο. Αρνείται, οι πρόσφυγες επιμένουν, της ζητάνε τα κλειδιά, ώστε να το πάνε οι ίδιοι. Αρνείται πάλι και ούτε υπάρχει διάθεση να προσφέρουν στους πρόσφυγες άλλο αμάξι της εταιρείας που εκείνη την ώρα βρίσκεται εκεί.

   Λίγη ώρα αργότερα φτάνει περιπολικό με τους μπάτσους να μην προσφέρουν τίποτα πέραν από ένα ανέβασμα της υπάρχουσας έντασης. Εξαφανίζονται άμεσα από το σημείο. Οι εθελοντές ξαναπαίρνουν τηλέφωνο ύστερα από κάποια λεπτά το ασθενοφόρο και ενημερώνονται ότι οι μπάτσοι δεν το αφήνουν να περάσει επειδή… γίνονται επεισόδια στον καταυλισμό!

   Και ξεδιπλώνεται το παράλογο… Εμφανίζονται επίσης κοράκια δημοσιογράφοι, που απέναντι στην άρνηση των προσφύγων να τραβήξουν πλάνα,  επιλέγουν να ρίξουν λάσπη και να ενημερώσουν ψευδώς πως δήθεν γίνονται επιθέσεις από οπλισμένους πρόσφυγες που περιφρουρούν το χώρο μην επιτρέποντας την είσοδο σε κανέναν.

   Μετά από μια μισή ώρα φτάνει το ασθενοφόρο και πηγαίνουν το μικρό πρόσφυγα στο νοσοκομείο, όπου δηλώνουν το θάνατό του και μέσα σε όλα δεν πιστεύουν την εκδοχή των προσφύγων για τα γεγονότα, προτιμώντας να τείνουν προς την πιο άνετη εξήγηση ότι ο μικρός πνίγηκε στη θάλασσα. Αδιαφορώντας για τη θέληση της οικογένειας να μη γίνει νεκροψία, επιστρέφουν τη σωρό του μικρού πρόσφυγα δύο μέρες αργότερα ανοιχτή από παντού.

   Μέχρι εδώ τα γεγονότα… ήρθε η ώρα για συμπεράσματα. Μια σειρά από τραγικές κι επικίνδυνες φιγούρες τέλεσαν το μικροπρεπή στόχο τους, για να συμβάλλουν σε μια διαστρεβλωμένη αναπαραγωγή των γεγονότων και των αιτιολογιών τους. Από την άρνηση μιας εργαζόμενης να ρισκάρει τον κώλο της και τη θέση στην εταιρεία επισιτισμού (άνθρωπος κατά τα άλλα που στο παρελθόν έχει δείξει μεγάλο ζήλο στην υπεράσπιση των συμφερόντων της) μέχρι τους μπάτσους που καθυστέρησαν την άφιξη του ασθενοφόρου (από σκέτη βλακεία, από πείσμα, αφού τους έδιωξαν, φοβούμενοι μήπως τους επιρρίψουν ευθύνες, αφού δεν βοήθησαν ως προς τη τύχη του πρόσφυγα…;). Από τους υπεύθυνους του νοσοκομείου που δεν άκουγαν τους πρόσφυγες και λειτούργησαν αυθαίρετα (μήπως και η ευθύνη για την ασφάλεια στον καταυλισμό ανοιγόταν ως ζήτημα και έβλαπτε κάθε λογής παράγοντα) μέχρι το κερασάκι στην τούρτα των καθαρμάτων των μέσων παραπληροφόρησης που ενημέρωσαν ψευδώς για δήθεν επεισόδια στρέφοντας αλλού το ζήτημα των συνθηκών των προσφύγων και κατηγορώντας τους για βιαιοπραγίες, δημιουργώντας έτσι ένα βολικό κλίμα για το status quo και παράλληλα ενισχύοντας κάθε αντιδραστική επιχειρηματολογία. Τέλος, για να κλείσει ο κύκλος, όπως άνοιξε, η εργαζόμενη του catering δεν βρήκε σκόπιμο να διαψεύσει όσα είπαν στο όνομα της κι έτσι κι αλλιώς, όπως είπε ο δημοσιογράφος που είναι υπεύθυνος για αυτό το άρθρο-σκουπίδι, “ότι γράψαμε – γράψαμε, τι να κάνουμε τώρα”.

   Η συνθήκη στη Μυρσίνη δεν είναι μεμονωμένη όμως. Η ουσία του τί γίνεται εκεί δεν διαφέρει από τη γενικότερη κατάσταση. Στην Ευρώπη, κλείσιμο των συνόρων, εκκενώσεις καταυλισμών, όπως εκείνου του Καλαί Γαλλίας, εγκληματοποίηση των προσφύγων και δημιουργία ενός κλίματος “κινδύνου”. Χιλιάδες πρόσφυγες εγκλωβισμένοι στον ελλαδικό χώρο, στρατόπεδα συγκέντρωσης, θάνατος στα σύνορα. Και μια συνολική προσπάθεια της κυριαρχίας να διαχειριστεί την κατάσταση προς όφελός της. Αποκόβοντας κάθε προσπάθεια διασύνδεσης των προσφύγων με την εξαθλιωμένη ντόπια κοινωνία και κυρίως με τα αγωνιζόμενα κομμάτια της (να μην ξεχνάμε τις κατασταλτικές επιθέσεις, κρατικές και παρακρατικές, το τελευταίο διάστημα ενάντια σε δομές αλληλεγγύης και ενάντια στην οργή των προσφύγων). Αποτρέποντας εν ολίγοις την κάθε εν δυνάμει απειλή, δημιουργώντας επίσης κλίμα ότι η κατάσταση στην Ελλάδα είναι “καζάνι που βράζει”, ώστε να δικαιολογηθούν οι οποιεσδήποτε προληπτικές κατασταλτικές επιχειρήσεις ή οι οποιεσδήποτε συμφωνίες μεταξύ κυρίαρχων (πχ της Ευρώπης με την Τουρκία ή μεταξύ των κρατών της Ευρώπης), προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος τους δηλαδή η περαιτέρω εξαθλίωση και καταστροφή ντόπιων, μεταναστών, προσφύγων.

   Ο καταυλισμός της Μυρσίνης είναι λοιπόν ένα ακόμα κομμάτι του παζλ. Ένα ακόμα παράδειγμα της επιβολής της κυρίαρχης αντίληψης. Ένα ακόμα πεδίο από το οποίο η κυριαρχία επιχειρεί να οικειοποιηθεί υπεραξία. Να βγάζουν κέρδος στις πλάτες των προσφύγων μέσω των συμφωνιών με τις εταιρίες catering, μέσα από τους μισθούς πείνας που δίνουν σε όσους “τυχερούς” βρίσκουν δουλειά (με αγροτικά μεροκάματα των 15 ευρώ για 10 ώρες δουλειάς).

   Ένας ακόμα τόπος, όπου με μια πατερναλιστική ρητορική και προσέγγιση γίνεται προσπάθεια να κατευναστούν τα πνεύματα και να βγουν κερδισμένοι κράτος και κεφάλαιο. Το κράτος άλλωστε, έχει εξουδετερώσει τους πρόσφυγες και τους έχει βάλει σε μια κατάσταση γενικής αναμονής για όλα όσα τους αφορούν: “Περιμένετε, θα τακτοποιηθεί η κατάστασή σας, μην παραπονιέστε, σας δίνουμε φαγητό κάθε μέρα, μην αναστατώνεστε, όλα θα γίνουν”, κτλ., δηλαδή μια προσπάθεια να παραδοθούν οι πρόσφυγες στην κενή ελπίδα και στο χάσιμο της αυτονομίας τους, να αποστειρωθεί κάθε πνεύμα αντίστασης, αυτοδιάθεσης, αξιοπρέπειάς τους. Να καταλήγουν να είναι, όπως είναι και η ντόπια κοινωνία, απλοί αριθμοί για το κάθε κράτος (όπως μας είπε ένας πρόσφυγας στον καταυλισμό). Και να πετύχει έτσι “αναίμακτα” η επιβολή του σύγχρονου ολοκληρωτισμού.

   Αυτά είναι με λίγα λόγια όσα συμβαίνουν στη Μυρσίνη και στην κάθε Μυρσίνη. Είτε μιλάμε για ανοιχτά κέντρα είτε για κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης η ουσία δεν αλλάζει. Απλώς χειροτερεύει, όπως χειροτερεύει η κατάσταση της κάθε κοινωνίας. Δεν είναι κάτι καινούργιο. Είναι πλέον η μόνιμη συνθήκη του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, της επιβολής με κάθε μέσο του κράτους και του καπιταλισμού.

   Δεν είναι καν κάτι που μάθαμε ύστερα από το θάνατο του μικρού. Η κατάσταση αυτή, συγκεκριμένα στη Μυρσίνη κρατάει μήνες, κάτι που μέσα από την παρέμβασή μας ως ΣΑΚΤΑ τους μήνες που λειτουργεί ως “κέντρο φιλοξενίας” είχε γίνει αντιληπτό. Πριν το καλοκαίρι είχαμε δει πώς η εταιρία catering προσπαθούσε να μεταπουλήσει το φαγητό που οι πρόσφυγες αρνούνταν να φάνε και πώς οι ίδιοι οι πρόσφυγες αντιστάθηκαν στη συνθήκη αυτή. Μετά το καλοκαίρι, στις 12 Οκτωβρίου για τους ίδιους λόγους οι πρόσφυγες πραγματοποίησαν πορεία στα Λεχαινά, μιλώντας για το φαγητό αλλά εκφράζοντας από πίσω μια ολόκληρη λογική αξιοπρέπειας.

   Και όπως ήμασταν εξ’ αρχής, με τον ίδιο τρόπο είμαστε και θα συνεχίσουμε να είμαστε πλάι τους. Γιατί μόνο αναγνωρίζοντας ότι η θέση μας είναι κοινή θα μπορέσουμε να ανατρέψουμε το καθεστώς που μας καταστρέφει, ατομικά και συλλογικά. Γιατί μόνο μαζί θα προχωρήσουμε ένα βήμα ακόμα στο μονοπάτι της χειραφέτησης. Γιατί μόνο έτσι θα κατακτήσουμε την ελευθερία που μας ανήκει.

 

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΏΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΏΝ !

 

 ΟΥΤΕ ΕΘΝΙΚΟΣ, ΟΥΤΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ, Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ !

 

 ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ !

 

 Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Αντεπίθεση

 Πάτρα, Δεκέμβρης 2016

by atrapos at December 06, 2016 09:38 PM

...για την κυκλοφορία των αγώνων

Η Σφήνα αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός-πολιτικός και πολιτιστικός χώρος

ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ

61208

Στις 6 Δεκέμβρη 2016 κλείνουν 8 χρόνια από την μεγάλη εξέγερση της νεολαίας, με αφορμή τη δολοφονία του 15χρόνου Αλέξη Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια. Το συγκεκριμένο γεγονός έμελλε να σφραγίσει μια ολόκληρη γενιά, αφήνοντας άφωνη τη χώρα. Η εξέγερση του Δεκέμβρη ανέδειξε το εύφλεκτο εκρηκτικό υλικό που δημιουργείται στα πλαίσια της κρίσης, το οποίο δεν είναι άλλο από τη νεολαία.

Το τραγικό αυτό γεγονός θα μείνει πάντα χαραγμένο στις μνήμες των αγωνιστών και ολόκληρου του κινήματος, σηματοδοτώντας την εξέγερση και την μακρά προσμονή της Ελευθερίας και του αγώνα για δικαιοσύνη. Το κράτος και η εξουσία που πηγάζουν από αυτό μας έδειξαν ολοφάνερα το ρόλο τους και τον σκοπό τους. Το κράτος δολοφονεί και η δημοκρατία τους μαζί με την δικαιοσύνη τους βρωμάνε αηδία και δακρυγόνα.

Για την εξέγερση του Δεκέμβρη έχουν ειπωθεί πολλά και θα ειπωθούν πολλά περισσότερα στο μέλλον. Το σίγουρο είναι ότι αυτές οι μέρες θα είναι εκεί σαν σημείο αναφοράς, ένα από τα σημάδια που έχουν μείνει ανεξίτηλα χαραγμένα για πάντα στη μνήμη του κινήματος. Θα είναι εκεί για να σηματοδοτεί τη φλόγα του αγώνα και να μας ωθεί να παλεύουμε και να ονειρευόμαστε έναν καλύτερο κόσμο, μια καλύτερη κοινωνία.

Η εξέγερση του Δεκέμβρη του ’08 δεν τελείωσε τότε και δεν θα τελειώσει ποτέ, αυτό είναι χρέος μας. Όταν τελειώσει αυτό το κράτος, όταν τελειώσει ο καπιταλισμός, όταν θα τελειώσει κάθε μορφή και σχέση εξουσίας και εξουσιαζόμενου, τότε ίσως ο Δεκέμβρης να μην χρειάζεται πλέον. Αλλά τώρα είναι εκεί και στέκει σαν φανός που μας οδηγεί να βγούμε από τα σκοτάδια της καταπίεσης.

“Κουμής, Κανελλοπούλου, Μιχάλης Καλτεζάς και τώρα Γρηγορόπουλος αυτή είναι η ΕΛΑΣ”

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ ΣΤΙΣ 6/12/2008 ΑΠΟ ΕΝΣΤΟΛΟΥΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ

ΤΡΙΤΗ 6/12/2016   7 ΜΜ

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ * ΕΚΘΕΣΗ ΕΝΤΥΠΟΥ ΥΛΙΚΟΥ * ΣΥΖΗΤΗΣΗ

“Η ΣΦΗΝΑ”

 

by sfina at December 06, 2016 04:47 PM

Ραδιοφράγματα

Δελτίο εργατικής αντιπληροφόρησης #139 απο το μπλόγκ της ΕΣΕ-Αθήνας

Αλληλεγγυή στην Ισπανίδα  συντρόφισα Lola Gutiérrez που συνελήφθη απο Ελληνες μπάτσους επειδη βοήθησε έναν Κούρδο πρόσφυγα να ταξιδέψει στην Βαρκελώνη και κινδυνεύει να απελαθεί  άμεσα. Η συντρόφισα που ειναι μέλος της αναρχοσυνδικαλιστικής ένωσης CGT, κατηγορείται απο τούς μπάτσους, για αδικήματα που τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης πέντε έως δέκα ετών. Αν το ήθελε ο δικαστής που […]

by radiofragmata at December 06, 2016 04:31 PM

Αδέσποτο σινάφι

παζλ, τεύχος 9

παζλ, τεύχος 9, νοέμβρης 2016  διαβάστε όλο το τεύχος [pdf] και σε μορφή φυλλαδίου [pdf] Ουτε φασισμός, ούτε δημοκρατία Στην παρούσα συγκυρία επανεμφανίζονται οι φασίστες στο δημόσιο πεδίο, μαζί με αγανακτισμένους νοικοκυραίους και εθνικοπατριώτες διάφορων βαθμίδων. Η άνοδος του φασισμού, … Continue reading

by αδέσποτο σινάφι at December 06, 2016 04:00 PM

– ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΑΘΗΝΩΝ –

Ανασκόπηση προπόνησης ακαδημίας – Μινι τουρνουά

Ανασκόπηση προπόνησης ακαδημίας

Κάπου στα Πετράλωνα, σε έναν ειδυλλιακό χώρο ανάμεσα στο δάσος με τη θέα της Αθήνας να αχνοφαίνεται μέσα από τα φύλλα των πυκνών δένδρων, πραγματοποιήθηκε το πρώτο εσωτερικό τουρνουά μεταξύ των παιδιών της νεοσύστατης ακαδημίας του Αδέσποτου.

Το τουρνουά, διεξήχθη με αφορμή τα «εγκαίνια» του γηπέδου στο οποίο μετακόμισε η ακαδημία που αισίως φθάνει τους δύο μήνες λειτουργίας. 3 ομάδες των τεσσάρων ατόμων η καθεμία, ενισχυμένες από έναν προπονητή φρόντισαν να αποζημιώσουν το φιλοθέαμον κοινό, που αψηφώντας το τσουχτερό κρύο παρευρέθηκε μαζικά στο γήπεδο.

Το πρώτο παιχνίδι ήταν μεταξύ του Κροκοδειλιακού Αστέρα και της Δόξας Τίγρης. Ο Κροκοδειλιακός προηγήθηκε νωρίς, αλλά η Δόξα Τίγρης με πρωταγωνιστή την Σκοτεινή Τσιρίδα, που εκμεταλλευόμενος τα σωματικά του προσόντα, έδωσε το έναυσμα της αντεπίθεσης. Πράγματι με ένα γκολ του Παρκουρίστα, λίγο πριν το φινάλε ισοφάρισε διατηρώντας την ομάδα στο όνειρο της κατάκτησης του τουρνουά.

Στον δεύτερο αγώνα ο Κροκοδειλιακός αντιμετώπισε τον Δασικό Αστέρα, που παρατάσσοντας ένα πολύ δεμένο νεανικό σύνολο, φάνταζε φαβορί για την κατάκτηση του τουρνουά. Πράγματι η Βραχύσωμη Βολίδα με εκπληκτικό σόλο που θύμισε τη Δεύτερη Διάσταση, άνοιξε το σκορ. Ο Κροκοδειλιακός πίεσε, αλλά ο Παρωνάλντο με τάκλιν (!) λίγο πριν το τέλος σφράγισε τη νίκη.

Στον τρίτο αγώνα ο Δασικός Αστέρας χρειαζόταν μόνο μια ισοπαλία ενώ η Δόξα Τίγρης ήθελε μόνο τη νίκη. Κόντρα στη ροή του αγώνα, ο Ζαβ-ολ-ίτσας με ένα περίεργο τακουνάκι άνοιξε το σκορ, ενώ η έκπληξη συνεχίστηκε όταν η Σκοτεινή Τσιρίδα με δυνατό σουτ έγραψε το 2-0. Ο Δασικός Αστέρας πίεσε ασφυκτικά, τόσο με την Βραχύσωμη Βολίδα, όσο και με τους Βεράι στο δεξί και με την Κρυωμένη Αντιλόπη. Πράγματι η Βολίδα με άλλη μία κούρσα μείωσε σε 2-1 και μετέτρεψε το παιχνίδι σε ένα θρίλερ που πολύ λίγοι θα άντεχαν να παρακολουθήσουν. Τα λεπτά κυλούσαν , οι ευκαιρίες διαδέχονταν η μία την άλλη, αλλά το γκολ δεν ερχόταν. Ο Δασικός Αστέρας τα έπαιξε όλα για όλα, τοποθετώντας τον προπονητή Αμπαλοτέλη στο τέρμα και πιέζοντας ασφυκτικά. Οι Τίγρεις ωστόσο αντιστέκονταν ηρωικά καρτερώντας το τελικό σφύριγμα που εν τέλει τους βρήκε να πανηγυρίζουν, ενώ ο Δασικός Αστέρας παρά την ήττα κέρδισε τις εντυπώσεις με την απόδοση του, αφήνοντας υποσχέσεις για το μέλλον.

Νικητές και ηττημένοι, χειροκροτήθηκαν από ένα ιδιαιτέρως απαιτητικό κοινό, που αποχώρησε εμφανώς ικανοποιημένο από το υψηλών απαιτήσεων ποδόσφαιρο που παρακολούθησε.

by artinos at December 06, 2016 01:35 PM

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ 10ΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ : ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΑΘ. -ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

ΝΙΚΗ 3-2 (ΗΜΙΧΡΟΝΟ 2-1)

Ο Α’ Γυρός του Πρωταθλήματος είχε τελειώσει και ο Αδέσποτος με συνολικά 6 βαθμούς βρίσκεται στην προτελευταία θέση της κατάταταξης. Παρόλο τη θετική αρχή που είχε κάνει, στις τελευταίες 4 αγωνιστικές είχε καταγράψει ισάριθμες ήττες. Η ώρα της αντεπίθεσης είχε πια φτάσει.

Για να πετύχει όμως την αγχωτική αυτή νίκη ο Αδέσποτος, επιστράτευσε αρκετά μεγάλα όπλα.
Αρχικά προπονητικό δίδυμο Εκλεκτόρε Λεταλέ- Μικρόσωμο Γίγαντα. Οι δυο συμπροπονητές αυτής της αγωνιστικής στελέχωσαν με παικτές-εργαλεία την αποστολή, αλλάζοντας άρδην την ψυχολογία της ομάδας.
Με το περιβραχιόνιο στο αριστερό χέρι ο Καβα-λιέρος θα προσέθετε την απαραίτητη αγριάδα που χρειαζόταν η ομάδα.
Τέλος η  επιστροφή της Πονεμένης Μέσης στους αγωνιστικούς χώρους θα έβαζε ένα ακόμη όπλο στη φαρέτρα της ομάδας.
 
Πριν το ματς
 
Παρά το κρύο,κάτω από το νταμάρι της Καισαριανής, οι Αδέσποτοι-φίλαθλοι μαζεύτηκαν και πάλι , μπας και δουν κάμια νίκη.
Τα ρακόμελα που υποσχέθηκε η Δεύτερη Διάσταση, ξεχάστηκαν στο αυτοκίνητο. Οπότε οι οπαδοί θα παρακολουθούσαν για πρώτη -ίσως- φορά το ματς νηφάλιοι.
Η προθέρμανση για τους παίκτες έγινε με λίγο χαλαρή διάθεση και ή ομάδα ήταν ετοιμη ακόμη μια φορά να καταπλήξει τα πλήθη.
Το ματς
Οι  κόουτς επανάφεραν κάτω από τα δοκάρια την Αγρινιώτική Οπορτούνα (ή αλλιως ”Πάμε Λλλίγο”) .
όσον αφορά τους εντός παίκτες,
Πρώτη τετράδα: Superfood Βλάχος , Μελωδικό Καπέλο , Σεβαστικός Ντράμερ , Σερ-Μπάστιαν ( αναπληρωματικός Καβα-λιέρος)
Δευτερη τετράδα: Δευτερη Διάσταση, Ξεχασμένος έφηβος, ΚαπαΜαρού, Πράσινος Καπ-Νος (αναπληρωματικός Πονεμένη Μέση)
Τα σκυλιά μπήκαν λίγο χαλαρά στο ματς , -η προθέρμανση που λέγαμε- , με αποτέλεσμα σε μια αδράνεια της άμυνας στο 5′ , να δεχτεί το γκολ .
0-1 λοιπόν και τα σκυλιά έπρεπε να αντιδράσουν…
Ανέβασαν τη κυκλοφορία της μπάλας και για 5 λεπτά κατάφεραν να πιέσουν τους αντίπαλους παίκτες. Παρά τη καλή κυκλοφορία η μπάλα στο πλεκτό δεν έμπαινε.
Το μύνημα της αντεπίθεσης το έδωσε ο Καβα-λιέρος . Στο 11′ με κοντινή προβολή σκοράρει για την ισοφάριση και στο αμέσως επόμενο λεπτό θα βγάλει την ασιστ στον ΣερΜπάστιαν για την γρηγορέτρη ανατροπή στην ιστορία τους αδέσποτου.
Μέ τη ψυχόλογία με το μέρος της και το Μελωδικό Καπέλο σε καλή μέρα , η ομάδα συνέχισε να παιζει εξαιρετικά επιθετικά και να δημιουργεί συνεχώς φάσεις. Δυστυχώς άλλο γκολ δεν μπήκε , οπότε το ημίχρονο έληξε με 2-1 υπερ των Σκυλιών.
Στην ανάπαυλα δόθηκαν νέες οδηγίες από το προπονιτικό τιμ και η ομάδα μπήκε αποφασιστικά να παίξει με ουσία.
Πάλι ομώς αδράνεια της άμυνας, ξαναβάζει μέσα στο παιχνίδι τον Ολυμπιακό Καλλιθέας. Η μπάλα δεν φεύγει με τίποτα από την περιοχή των Σκυλιών με αποτέλεσμα στο 24′ οι Καλλιθεάτες να ισοφαρίσουν σε 2-2.
Φαινόταν οτι θα πηγαίναμε σε γρανκινιολικό φινάλε !!!!!
Αλλά ξαφνικά ο Αδέσποτος άρχισε να παίζει τις ‘γωνίες’ και κατάφερε στο 30′ να ξαναπάρει προβάδισμα. Ασιστ από τον Πράσινο ΚαπΝο στον Superfoods Βλάχος , ο οποίος από κοντα έκανε το 3-2.
Στα εναπομείναντα λεπτά η ομάδα  -παρότι κινηθηκε στα όρια να πάρει 6ο φάουλ-  έπαιξε υποδειγματική άμυνα, μην αφήνοντας περιθώρια στους αντιπάλους να μπουν στο παιχνίδι.
Ο διαιτήτης σφύριξε τη λήξη και τα Σκυλιά είχαν πραγματικό λόγο πλέον να πιουν ενα ποτό ‘βρε αδερφέ’ σε γνωστό καταγώγι των εξαρχείων.
Υ.Γ. Δωρο η νέα εορταστική κάρτα του Αδέσποτου Αθηνων με γνωστό αστέρι της ομάδας. Εχει πέσει ιδέα να βγάλουμε καρτες πανινι με όλα τα αστέρια της ομάδας. Η συνέλευση το επεξεργάζεται ….
15354279_10211337289729980_1291888919_o
Υ.Γ.(2) Ειδικές ευχαριστίες στους πιστούς οπαδούς που ακόμη μια φορά αψήφησαν το κρύο για να υποστηρίξουν τον Αδέσποτο Αθηνών. Φυσικά πρέπει να αναφέρουμε τη guest εμφάνιση του Dida , γνωστού αστέρα του Αντίφα Λιγκ Αθενς , που με τη παρουσία του ανέβασε το πρεστιζ της ομάδας.

by artinos at December 06, 2016 01:20 PM