Espiv.net

April 26, 2018

To παρκινγκ τους, παρκο μας

Κυριακή 29/04 στις 19:00, η ομάδα Inter Alia παρουσιάζει: «Αντιγόνη» στο Αυτ/νο Πάρκο Ναυαρίνου

Η κλασική τραγωδία του Σοφοκλή, ένα διαχρονικό σύμβολο αντίστασης ενάντια στον απολυταρχισμό και μια ωδή στην ισότητα και την ισονομία, θα παρουσιαστεί στο αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου, έναν εμβληματικό χώρο για τον ακτιβισμό και την οριζοντιότητα στα Εξάρχεια. Η ομάδα της … Continue reading

by parko9 at April 26, 2018 07:18 AM

Σάββατο 28/04 στις 19:00 στο Πάρκο Ναυαρίνου: Η ΑΔΥΕ & το Αυτ/νο Πάρκο Ναυαρίνου συνδιοργανώνουν Σεμινάριο ΚΑΡΠΑ & αντιμετώπισης τραύματος

Ένα πολύτιμο σεμινάριο καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης και αντιμετώπισης τραύματος, αυτό το Σάββατο στις 19:00 από την δραστήρια ΑΔΥΕ http://adye.espivblogs.net/ και το Αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου.

by parko9 at April 26, 2018 07:14 AM

April 25, 2018

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Σάββατο 28/4 Βραδιά Potlatch

 

Σάββατο 28/04/2018 στις 20:30 βραδιά Potlatch στην κατάληψη Σινιάλο

 

POTLATCH

1

Πρακτική υπέρμετρης δωρεάς που προσκαλεί σε ακόμα πιο αχαλίνωτες δωρεές για αντάλλαγμα και αποτελούσε την οικονομική βάση των κοινωνιών της προ-Κολομβιανής Βορειοδυτικής Αμερικής. Απογορεύτηκε από την κυβέρνηση του Καναδά λόγω της εξωφρενικής γενναιοδωρίας και της αντιχριστιανικής περιφρόνησης που επιδείκνυε απέναντι στην ηθική της ατομικής ιδιοκτησίας.

2

Δελτίο πληροφόρησης της Λετριστικής Διεθνούς που κυκλοφορούσε κατά την περίοδο 1954-57.

 

Το βράδυ του Σαββάτου 28/04/2018 από τις 20:30 και μετά καλούμε σε ένα ΟΡΓΙΟ ΔΩΡΩΝ*

για την πολιτική αποκατάσταση της χαριστικότητας, την έξοδο από τα παγωμένα νερά του εγωιστικού υπολογισμού και την ενίσχυση της επικείμενης έκδοσης του Potlatch από την κατάληψη Σινιάλο.

 

* Φέρνουμε μαζί μας το πιο ανεκτίμητο δώρο που θα μπορούσαμε να προσφέρουμε ή χρησιμοποιούμε τα υλικά και τα εργαλεία που θα υπάρχουν στον χώρο της κατάληψης για να το κατασκευάσουμε. Δώρο προς ένα συγκεκριμένο ή άγνωστο πρόσωπο, δώρο συλλογικό ή οποιαδήποτε άλλη εκδοχή που δεν έχουμε σκεφτεί. Ας αφήσουμε τον πειραματισμό να βρει την πιο ταιριαστή μορφή του…

 

by Κατάληψη Σινιάλο at April 25, 2018 11:18 PM

Αγρός αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος

Ενημέρωση-Προβολή σχετικά με τις διώξεις των μεταναστών που κρατούνταν στα κολαστήρια της Μόριας και της Πέτρου Ράλλη (στις 8 μ.μ. στον χώρο της κατάληψης)

Την Πέμπτη 26/4 θα προβληθεί στον χώρο της κατάληψης βίντεο αντιπληροφόρησης για τα κολαστήρια της Μόριας και της Πέτρου Ράλλη . Θα ακολουθήσει ενημέρωση για τα γεγονότα που οδήγησαν στη δίωξη των μεταναστών από τη Μόρια, οι δίκες των οποίων έχουν οριστεί για τις 20/4 και 11/5 στη Χίο, και των μεταναστών από την Πέτρου Ράλλη, η δίκη των οποίων έχει οριστεί για τις 27/4 στο Εφετείο Αθηνών.

by agros at April 25, 2018 09:49 PM

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ στα ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Βιβλιοπαρουσίαση-συζήτηση στον Α.Κοι.Χ.Ι.

Ο Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Ιωαννίνων διοργανώνει εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου «Τα νέα πρόσωπα του φασισμού» (E. Traverso) το Σάββατο 28 Απριλίου, στις 20.00.

Την εισήγηση θα κάνει ο μεταφραστής του βιβλίου Νίκος Κούρκουλος.

by Self-Managed Social Center at April 25, 2018 05:25 PM

Live στον ΑΚΟΙΧΙ από το Rebel Kollectiv

To Rebel Kollectiv διοργανώνει live με τους Norma την Παρασκευή 27 Απριλίου, στις 21.00 στον Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Χώρο Ιωαννίνων

by Self-Managed Social Center at April 25, 2018 05:21 PM

Καφενείο στον ΑΚΟΙΧΙ από το ΣβΣΜΙ

Το Σωματείο Βάσης Σερβιτόρων – Μαγείρων Ιωαννίνων διοργανώνει self-service καφενείο οικονομικής ενίσχυσης, την Πέμπτη 26/04 από τις 15.00 στον Αυτοδιαχειριζόμενο ΚΟΙνωνικό Χώρο Ιωαννίνων.

by Self-Managed Social Center at April 25, 2018 05:17 PM

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Περιστερίου

Παρασκευή 27/4 στις 8.30μ.μ. εκδήλωση από την “Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη στη Μεσόγειο”

Το Hasankeyf και η Sûr είναι δύο ιστορικές τοποθεσίες που κατοικούνται από ανθρώπους εδώ και χιλιάδες χρόνια στις όχθες του Τίγρη στην Άνω Μεσοποταμία. Για χρόνια, οι δύο περιοχές αντιμετωπίζουν συστηματική καταστροφή από το AKP, κυβερνόν κόμμα της Τουρκίας. Ωστόσο, οι δύο αυτές τοποθεσίες έχουν γίνει σύμβολα της αντίστασης ενάντια στην κοινωνική και οικολογική καταστροφή από μεγάλα επενδυτικά συμφέροντα καθώς και από τον πόλεμο που επιβλήθηκε στον λαό από το τούρκικο κράτος.

Το Hasankeyf κατοικείται εδώ και 12.000 χρόνια, υπάρχει γύρω από την κοιλάδα του Τίγρη και όλα αυτά τα χρόνια έχει βιώσει μια στοιχειώδη καταστροφή,  και αποτελεί μια μοναδική καθιέρωση της ιστορίας, του πολιτισμού και της φύσης.  Όσον αφορά την πολιτισμική κληρονομιά, υπερβαίνει από πολλές απόψεις αυτή της Εφέσου, της Τροίας και της Καππαδοκίας. Πληρεί εννέα από τα δέκα κριτήρια της UNESCO,  παρόλα αυτά δεν εμπόδισε την κατασκευή του φράγματος  του Ιλισού, φράγμα το οποίο επηρεάζει σοβαρά και τους Μεσοποτάμιους βάλτους στο Νότιο Ιράκ και τα οποία αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτισμικής Κληρονομιάς της UNESCE από το 2016. Με την ολοκλήρωση του φράγματος του Ιλίσου, ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα φράγματα παγκοσμίως, θα καταστραφεί η ζωή 80.000 ανθρώπων στο Βόρειο Κουρδιστάν. Για 20 ολόκληρα χρόνια διοργανώνονται διαδηλώσεις και αντιστάσεις από του πληγέντες αλλά και αλληλέγγυους για να σταματήσουν τα έργα, ωστόσο κάθε φορά η κυβέρνηση του AKP άλλαζε το νόμο ή επιδοτούσαν με νέα χρηματοδότηση προκειμένου να συνεχιστεί το έργο, καθώς το φράγμα αποτελεί ένα στρατηγικό εργαλείο για οικονομικό-πολιτικούς στόχους. Τα έργα στο φράγμα συνεχίζουν με την έντονη στρατιωτική παρουσία, επιβάλλοντας έτσι μεγάλες καταστροφές για εκατομμύρια ανθρώπους. Πολυεθνικές εταιρείες εμπλέκονται στην κατασκευή του φράγματος (όπως η Andritz, Αυστριακών συμφερόντων), ή στην μετεγκατάσταση των 300 μνημείων (η Bresser, Ολλανδικών συμφερόντων). Οι πολυεθνικές εταιρείες χρησιμοποιούνται από την Τουρκική κυβέρνηση ως μέσω προπαγάνδας για την διάσωση του Ηasankeyf.

Η Sϋr είναι η παλαιά πόλη του Amed (  Diyarbakir ) με ένα συνεχείς παρελθών περίπου 7.000 ετών. Η περιοχή αυτή έχει έντονο πολιτικό χαρακτήρα, έτσι από το 2007 οι κάτοικοι αυτοοργανώνονται σε δημοκρατικά συμβούλια για περαιτέρω δημοκρατία και για την απελευθέρωση των γυναικών.  Όταν το 2015, η τουρκική κυβέρνηση ξεκίνησε τον μονομερή πόλεμο ενάντια στον κουρδικό πληθυσμό, η περιοχή της Sϋr, καθώς και άλλες πόλεις, υπέστησαν μεγάλες  καταστροφές, κτυπήθηκαν άγρια και διαπράχθηκαν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η μεγαλύτερη καταστροφή στη Sûr, που αποτελεί μέρος της παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 2015,  έχει γίνει μετά το επίσημο τέλος των ένοπλων συγκρούσεων στις 10 Μαρτίου 2016. Έκτοτε τα σπίτια 25.000 εκτοπισμένων κατοίκων έχουν κατεδαφιστεί. Το ίδιο συνέβη και για τους 175.000 ανθρώπους σε άλλες πόλεις όπως το Cizre, τη Nisebin (Νίσιβις) και τη Şirnex (Σιρνάκ), όπου τουλάχιστον 400 πολίτες έχουν σκοτωθεί εν ψυχρό από κρατικές δυνάμεις. Αυτά τα εγκλήματα έχουν καταγραφεί και εξακριβωθεί από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα σε μια έκθεση που διεκπεραιώθηκε στις 10 Μαρτίου 2017.

Η συνεχιζόμενη καταστροφή του Hasankeyf και της Sûr μπορεί να συγκριθεί  με την καταστροφή του Ναού του Βούδα στο Αφγανιστάν από τους “Ταλιμπάν” και της Παλμύρας στη Συρία από το “Ισλαμικό Κράτος”. Αν ένα κράτος καταστρέφει εκ προθέσεως την μοναδική πολιτισμική και φυσική κληρονομία – όπως συμβαίνει με την Τουρκία – τα άλλα κράτη και διεθνείς οργανισμοί όπως ο ΟΗΕ δεν πρέπει να σιωπούν. Ειδικότερα τίθεται σε αμφισβήτηση ο ρόλος της ΕΕ, που συν της άλλης εστιάζει στην συνέχιση των συμφωνιών με  την τουρκική κυβέρνηση για τους πρόσφυγες πράγμα που σημαίνει ότι υποβαθμίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα.  Ωστόσο αυτό θα μπορούσε να αμφισβητηθεί εάν οι άνθρωποι και οι συνειδητοποιημένες πολιτικές οργανώσεις αυξήσουν τις δημόσιες πιέσεις. Σας καλούμε να εκφράσετε την αλληλεγγύη με τους ανθρώπους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν οι οποίοι αγωνίζονται ενάντια στην καταστροφή του  Hasankeyf και της Sûr. Η υπεράσπιση  των δύο αυτών περιοχών είναι ακόμα εφικτή και μπορεί να δώσει ελπίδα για αγώνες ενάντια σε άλλες πολιτισμικές – κοινωνικές – οικολογικές καταστροφές και μπορεί να ενισχύσει την προοπτική για την ειρήνη.  Το ΑΚΡ δεν είναι τόσο ισχυρό όσο προσποιείται.

Όπου βρίσκεστε, στις πόλεις σας,  οργανώστε μια δράση το Σάββατο 28 Απριλίου 2018. Μια δράση με δημιουργικότητα που να δώσει έναυσμα και να συμπεριλάβει άλλα σχήματα και φορείς. Καταδικάστε τον ρόλο των κυβερνήσεων, των πολυεθνικών εταιριών, των τραπεζών και των διεθνών οργανισμών όπως ο OΗΕ.

11.02.2018
Οικολογική Κίνηση Μεσοποταμίας
Πρωτοβουλία Κρατήστε το Hasankeyf  Ζωντανό.
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: mehdiplo@riseup.net
Ιστοσελίδα: www.hasankeyfgirisimi.net

μετάφραση:  πρωτοβουλία για τη διεθνιστική αλληλεγγύη στη Μεσόγειο

by sineleusiperisteri at April 25, 2018 03:06 PM

Αναρχική ομάδα Μανιφέστο

Υπόθεση Τάσου Θεοφίλου : ο σύγχρονος φασισμός χτίζει άτυπο ιδιώνυμο.

Η αίτηση αναίρεσης που ασκήθηκε, από τον αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ι. Αγγελή, εναντίον της απόλυτα αιτιολογημένης απόφασης του Α’ Πενταμελούς Εφετείου κακουργημάτων Αθηνών με την οποία κηρύχθηκε αθώος ο αναρχικός κομμουνιστής Τάσος Θεοφίλου, αναδεικνύει την επιδιωκόμενη επέκταση του καθεστώτος … Continue reading

by manifesto-volos at April 25, 2018 02:10 PM

Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας

Ταξική Πρωτομαγιά

1Η ΜΑΗ:
δεν είναι αργία, είναι απεργία!

Τον Μάη του 1886 στο Σικάγο 400.000 εργάτες απήργησαν και βγήκαν στους δρόμους για να διεκδικήσουν το δικαίωμα της 8ωρης εργασίας, το οποίο κερδήθηκε ύστερα από άγριες συγκρούσεις και δολοφονίες εργατών από την αστυνομία. Έκτοτε η μέρα αυτή αποτελεί ορόσημο για το εργατικό κίνημα σε όλο τον κόσμο, όχι μόνο γιατί μας θυμίζει τους αγώνες του παρελθόντος, αλλά γιατί είναι μια ακόμη αφορμή για να βγούμε στον δρόμο και να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα μας ως εργάτες.

Μετά από τόσα χρόνια δουλεύουμε ακόμη περισσότερες από 8 ώρες, συνεχίζουμε να ζούμε σε συνθήκες επισφάλειας, με τα αφεντικά να κερδίζουν περισσότερα πλασάροντας μας υποκατώτατους μισθούς,  σπαστά ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες, ανασφάλιστη εργασία και αιφνιδιαστικές απολύσεις.

Μετά από τόσα χρόνια πολλά εργατικά κεκτημένα χάνονται ενώ και όσα απέμειναν τίθενται υπό αμφισβήτηση εκ νέου,όπως ο  εργασιακός νόμος που μέσα στα άλλα, ακυρώνει το δικαίωμα της απεργίας και της νομικής υπόστασης των συλλογικών οργάνων των εργατών.

Για εμάς όμως είναι ξεκάθαρο πως η απεργία αποτελεί ένα βασικό μέσο διεκδίκησης απέναντι στα αφεντικά. Τη μέρα αυτή δε δουλεύουμε, δεν αφήνουμε τα αφεντικά να εκμεταλλευτούν την εργασιακή μας δύναμη, δείχνουμε το ποιοι είναι αυτοί που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο. Σπάμε το φόβο, στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο και δεν ανεχόμαστε απειλές απόλυσης για αυτόν τον λόγο.

Μετά από τόσα χρόνια συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε στους χώρους δουλειάς μας, διεκδικούμε ελεύθερη πρόσβαση στην υγεία για όλους/ες, σταθερό ωράριο εργασίας, αύξηση μισθού, πλήρη ασφαλιστική κάλυψη και συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

Να οργανωθούμε στους χώρους της δουλειάς μας
Να βάλουμε φραγμό στους εκβιασμούς των αφεντικών
Να οργανώσουμε την ταξική αντεπίθεση

ΠΟΡΕΙΑ  ΤΡΙΤΗ 1 MAH
11:00 ΚΑΜΑΡΑ

Σωματείο ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας
svepsykoi.espivblogs.net

by svepsykoi at April 25, 2018 01:40 PM

Αλογόμυγες

Ευρωπαϊκή Συνάντηση για την Απελευθέρωση Ζώων 2018, 1η-3η Ιουνίου, Μπιλμπάο

Αναδημοσίευση του καλέσματος που στάλθηκε από  liberation.gathering@riseup.net

Ευρωπαϊκή Συνάντηση για την Απελευθέρωση Ζώων 2018, 1η-3η Ιουνίου, Μπιλμπάο

Ένα μέρος για να μοιραστούμε πρακτικές δεξιότητες και για να συζητήσουμε σχετικά με τις στρατηγικές και τις τακτικές του αγώνα
ενάντια στην καταπίεση των ζώων και την καταστροφής των οικοτόπων. Ελπίζουμε να δημιουργήσουμε ένα αποτελεσματικό δίκτυο ομάδων και ατόμων για την απελευθέρωση των ζώων σε όλη την Ευρώπη.  Θα δοθεί επίσης έμφαση στο πώς μπορούμε να προσέξουμε καλύτερα τους εαυτούς μας και ο ένας τον άλλον, ώστε να κάνουμε το κίνημά μας πιο ανθεκτικό ενάντια στην καταστολή και τις άλλες δυσκολίες που χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε.

Η συγκέντρωση θα οργανωθεί πάνω σε αναρχική βάση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι απευθύνεται μόνον σε αναρχικούς/ές. Τα εργαστήρια θα μεταφράζονται στα ισπανικά, αγγλικά και γαλλικά. Aν μπορείτε να βοηθήσετε με αυτές τις μεταφράσεις παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας εκ των προτέρων.

Έχουμε δημιουργήσει μια ιστοσελίδα με περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη συγκέντρωση, τον τόπο διαμονής, τις πρακτικές λεπτομέρειες … Θα τον ενημερώσουμε σύντομα με το πρόγραμμα: https://animalliberationgathering.wordpress.com/

Ενημερώνουμε επίσης ότι θα δημιουργήσουμε ένα χώρο για μια μικρή αντισπιστική αντί-αγορά, οπότε θα χαρούμε ιδιαίτερα αν φέρετε υλικό για μοίρασμα, με ή χωρίς κόστος (fanzines, βιβλία, φυλλάδια, μπλουζάκια κ.λπ.). Θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο να γνωρίζουμε πόσα άτομα θα έρθουν. Αν ενδιαφέρεστε να συμμετάσχετε ή να διοργανώσετε κάποιο εργαστήριο, επικοινωνήστε στο liberation.gathering@riseup.net

 

animal liberation gathering

by alogomyges at April 25, 2018 10:41 AM

Μπερντές

Προβολή ταινίας – Πέμπτη 26/04 στις 21:00

Οι Τρεις Πινακίδες Εξω από το Εμπινγκ, στο Μιζούρι
(Three Billboards Outside Ebbing, Missouri)

2017, 115′
Σκηνοθεσία: Μάρτιν ΜακΝτόνα, Πρωταγωνιστούν: Φράνσις ΜακΝτόρμαντ, Σαμ Ρόκγουελ, Γούντι Χάρελσον, Τζον Χοκς, Πίτερ Ντίνκλατζ.

Μια μητέρα στη μικρή πόλη του Εμπινγκ, στο Μιζούρι, αναζητά ακόμη απαντήσεις για το βιασμό και τη δολοφονία της κόρης της λίγους μήνες πριν, ένα έγκλημα που δεν έχει διαλευκανθεί ακόμα λόγω της απραγίας της τοπικής αστυνομίας. Ή τουλάχιστον, έτσι υποστηρίζει η ίδια. Αποφασίζει έτσι να αγοράσει τρεις παλιές διαφημιστικές πινακίδες στον εγκαταλειμμένο παλιό δρόμο που οδηγεί στην πόλη για να δημοσιοποιήσει την κατηγορία της. Οι πράξεις της όχι απλώς θα εκθέσουν τον σερίφη αλλά θα στρέψουν και ολόκληρη την πόλη εναντίον της, ανοίγοντας παλιές πληγές, ξύνοντας τραύματα που δεν έχουν ακόμα επουλωθεί και αποκαλύπτοντας έναν ανεμοστρόβιλο αντικρουόμενων συναισθημάτων.

by alxs at April 25, 2018 09:19 AM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Παρασκευή 27/4 Η Μηχανή Σταματά…

Ο Κύκλος Των Χαμένων Κινητών διοργανώνει δύο προβολές της τηλεοπτικής μεταφοράς (διάρκειας 50′, 1966) του βιβλίου του E. M. Forster «Η Μηχανή Σταματά» (1909).

Σ’ ένα δυστοπικό μέλλον, οι άνθρωποι σχεδόν στο σύνολό τους κατοικούν απομονωμένοι σε υπόγεια κελιά, επικοινωνούν μεταξύ τους μέσα από ένα σύστημα βιντεοκλήσεων, και περιβάλλονται από την πανταχού παρούσα Μηχανή, που τους καλύπτει όλες τις βιολογικές και πνευματικές ανάγκες, μέχρι τη στιγμή που αυτή αρχίζει να καταρρέει.

Όταν σε βλέπω μέσω μιας οθόνης, βλέπω εσένα ή κάτι σαν εσένα;

Δεν λατρεύω τη Μηχανή και την Πρόοδο. Μήπως είμαι άθρησκος;

Είναι η επιστήμη και η τεχνολογία ένα ουδέτερο εργαλείο; (Σαν το μυστρί ένα πράγμα)

Όταν το μόνο που κρατάς είναι ένα σφυρί, τότε τα πάντα μοιάζουν με καρφιά. Όταν έχεις στα χέρια σου την επιστήμη;

Τέτοια και άλλα υπαρξιακά(;!) ερωτήματα θα μας απασχολήσουν στη συζήτηση που θα ακολουθήσει.

Παρασκευή 27/04 | Κατάληψη Σινιάλο
Καποδιστρίου και Θεσσαλονίκης, Κάτω Αιγάλεω

Σάββατο 28/04 | Ταξίδι Χωρίς Χάρτη
Αριστοβούλου 16, Κάτω Πετράλωνα

Μαζευόμαστε στις 20.00

Αρχίζουμε στις 20.36 ακριβώς!

Επικοινωνία: kyklos@espiv.net

by Κατάληψη Σινιάλο at April 25, 2018 07:24 AM

Sabotage Eleusis21

Πολιτισμός, αρχαία, πολυπολιτισμικότητα, βιομηχανική ιστορία και κληρονομιά. Κατασκευάζοντας την νέα ταυτότητα της Ελευσίνας. (τρίτο κεφάλαιο)

.

Τρίτο κεφάλαιο: Βιομηχανικό παρελθόν. Βιομηχανική κληρονομιά. Η ιστορία της Ελευσίνας και η χρήση της. H ιστορία ενός πολέμου που συνεχίζεται.

.

 

”Γιατί το Παλιό Ελαιουργείο

Η αρχιτεκτονική ιδιαιτερότητα και η αισθητική αξία των ανενεργών βιομηχανικών χώρων αλλά και η συναισθηματική τους αξία για τις τοπικές κοινωνίες υπαγορεύουν αναντίρρητα την προβολή και διατήρηση της τεχνολογικής και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς καθώς και την αξιοποίηση των υπολειμμάτων της βιομηχανικής δραστηριότητας, με την παράλληλη επαναχρησιμοποίηση και ανάδειξη του βιομηχανικού τοπίου, των παλιών εργοστασίων και κατασκευών, των αλλοτινών κτιρίων παραγωγής. Η επανάχρηση δε των ανενεργών βιομηχανιών για πολιτιστικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς είναι θεωρούμε η πλέον αρμόζουσα, μιας και τα κτήρια αυτά αποτελούν αφ’ εαυτών ζωντανά σχολεία και μουσεία. 

Η επιλογή του χώρου του Παλαιού Ελαιουργείου της Ελευσίνας εγγράφεται στα πλαίσια της ατένισης των βιομηχανικών μνημείων ως πληροφοριακών ορόσημων, ως πολιτιστικών και ιστορικών αποτυπωμάτων με εγχάρακτες πολιτιστικές και περιβαλλοντικές επιδράσεις. 

Η δε γειτνίασή του με τον λόφο των αρχαιοτήτων υποβάλλει την αναγκαιότητα της διατήρησης της βιομηχανικής κληρονομιάς παράλληλα με την διατήρηση της αρχαιολογικής και ιστορικής πολιτισμικής κληρονομιάς.”¹

Το παραπάνω είναι απόσπασμα από την εξήγηση του γιατί το Αττικό Σχολείο Αρχαίου Δράματος επιλέγει το Παλιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας για να κάνει τις δραστηριότητές τα τελευταία 6 καλοκαίρια.

Σε πολύ λίγες γραμμές βλέπουμε το αττικό σχολείο να αρθρώνει έναν λόγο για την πόλη, για τα βιομηχανικά της κατάλοιπα και τα αρχαία της. Ο λόγος αυτός περιγράφει κάτι δήθεν υπαρκτό. Κάτι που όλοι οι ελευσίνιοι το αντιλαμβάνονται και το γνωρίζουν από μόνοι τους, ακόμη κι αν δεν έχουν αντιληφθεί την ύπαρξη αυτού του λόγου. Υποτίθεται πως κάθε ελευσίνιος βλέπει τα εργοστασιακά ερείπια και αισθάνεται κάτι το οποίο έρχεται και το κάνει λέξεις και του δίνει συνοχή ο λόγος αυτός. Μήπως όμως τα πράγματα είναι αντίστροφα; Μήπως ο ίδιος αυτός ο λόγος, που είναι ο λόγος της εξουσίας – άσχετα από το αν τον εκφέρει το αττικό σχολείο, οι πολιτισμένοι, ο δήμος ή κάποιος αρχιτέκτονας – κατασκευάζει το αντικείμενό του; Μήπως το κατασκευάζει καθώς το περιγράφει;

.

Η συναισθηματική αξία που έχουν για την τοπική κοινωνία οι ανενεργοί βιομηχανικοί χώροι έχει αλλάξει πάρα πολύ τις τελευταίες δεκαετίες. Παλιά αυτοί οι χώροι γεννούσαν αρνητικά και εχθρικά συναισθήματα στην πλειοψηφία των ελευσίνιων εργατών. Σήμερα σε όλο και περισσότερους ανθρώπους γεννάνε θετικά συναισθήματα ή αδιάφορα. Αυτό δεν συμβαίνει επειδή λιγοστεύουν οι εν ζωή άνθρωποι που δούλευαν εκεί. Παίζει και αυτό τον ρόλο του βέβαια, αλλά για αυτήν την συναισθηματική αλλαγή στην τοπική κοινωνία ευθύνεται κυρίως η έλλειψη ταξικού μίσους από μεριάς των σύγχρονων προλετάριων και ο λόγος της εξουσίας για την διατήρηση της βιομηχανικής κληρονομιάς. Αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες δεκαετίες στην τοπική κοινωνία της Ελευσίνας είναι η αντικατάσταση της βιωματικής συλλογικής μνήμης που θυμάται την ταξική εκμετάλλευση και καταπίεση μέσα στους βιομηχανικούς χώρους από μια κατασκευασμένη από την εξουσία ιστορική αφήγηση που παρουσιάζει τους χώρους αυτούς σαν να μην ήταν τόποι διεξαγωγής της ταξικής πάλης.

.

Η νεότερη ιστορία της Ελευσίνας είναι η ιστορία ενός πολέμου. Ενός ταξικού/κοινωνικού πολέμου τον οποίο μέχρι τώρα κερδίζουν τα αφεντικά και το κράτος. Ως νικητές είναι σε θέση να ορίζουν ποια αφήγηση της ιστορίας, ποια εξιστόρηση του πολέμου αυτού, είναι ‘‘αληθινή’’ και ‘‘αντικειμενική’’. Έτσι, λοιπόν, ορίζουν ως τέτοια μια αφήγηση που εξαφανίζει τον πόλεμο, που τον μετατρέπει σε ειρήνη. Εκεί που υπήρξε βία και καταναγκασμός λένε ότι υπήρξε συνεργασία και μερικές ‘‘παρεξηγήσεις’’. Εκεί που υπήρξε εκβιασμός και αρπαγή λένε ότι υπήρξε συνεννόηση και προσφορά.

Το γεγονός ότι δεχόμαστε και εμείς αυτήν την ιστορία ως αντικειμενική είναι ένδειξη της ήττας μας στο διανοητικό επίπεδο. Για να ξεπεράσουμε αυτήν την ήττα πρέπει να φτιάξουμε μια αφήγηση που να μας είναι χρήσιμη για τις ανάγκες μας και τους αγώνες μας στο σήμερα. Πρέπει να σχηματίσουμε μια εικόνα, όσο πιο συγκεκριμένη και λεπτομερή γίνεται, για την καθημερινότητα της εργατικής τάξης της Ελευσίνας από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι και σήμερα. Για τους αγώνες της ενάντια στην εργασία και για τις στρατηγικές επιβίωσης που εφηύρε. Όταν το καταφέρουμε αυτό, τότε οι αφηγήσεις της εξουσίας δεν θα μας φαίνονται απλά ηλίθιες και απλοϊκές, αλλά εξοργιστικές και προσβλητικές. Προσβλητικές για εμάς στο τώρα. Θα καταλαβαίνουμε ότι είναι άλλη μια όψη της υποτίμησής μας.

.

Όταν ο δήμος, τα αφεντικά της πόλης, οι πολιτισμένοι, τα τσιράκια τους (πολιτισμικοί-λαογραφικοί σύλλογοι, εργατικό κέντρο) και οι ιδεολόγοι τους (πανεπιστημιακοί που κάνουν έρευνες και μελέτες για διάφορα θέματα σχετικά με την πόλη) αφηγούνται την ιστορία της Ελευσίνας, τότε ο στόχος τους εκτός των άλλων είναι και πολιτικός. Θέλουν να καταστρέψουν και να επανακαθορίσουν τη σχέση του προλεταριάτου με το παρελθόν του. Μια σχέση πολύ σημαντική, αφού το παρελθόν μπορεί υπό όρους να γίνει μια πηγή ταξικού μίσους και συνείδησης. Η ιστορική μνήμη είναι ένα βασικό εργαλείο για να ξαναγίνουν απειλητικές οι προλεταριακές αρνήσεις.

Η αφήγηση της ιστορίας από την εξουσία είναι μια συνεχής διαδικασία που αφορά το παρόν, την καθημερινή μας ζωή. Αυτή η διαδικασία θέλει να δικαιολογήσει την αθλιότητα της ζωής μας στο βαθμό που δεν μπορεί να την αποκρύψει. Λέει ότι η σημερινή αθλιότητα ήταν πάντα παρούσα με την μια ή την άλλη μορφή, ότι δεν θα μπορούσε να ήταν αλλιώς τα πράγματα, ότι είναι αναγκαία ώστε να υπάρξει πρόοδος για την πατρίδα, ότι στο παρελθόν κανείς δεν αμφισβήτησε την αναγκαιότητα αυτή και ότι το ίδιο πρέπει να κάνουμε και εμείς σήμερα. Επίσης λέει ότι είμαστε και τυχεροί γιατί αυτή η αθλιότητα πλέον δεν είναι τόσο μεγάλη όσο στο παρελθόν.

Οι αφηγήσεις της εξουσίας παραλείπουν σχεδόν πάντα να συμπεριλάβουν όχι απλά τις λεπτομέρειές αλλά και ολόκληρες τις συγκρουσιακές απεργίες που έγιναν το 1929 και το 1936 στην Ελευσίνα από απεργούς. Οι δύο αυτές απεργίες χαλάνε με μιας τους μύθους που περιγράφουν την εργατική τάξη της πόλης στο παρελθόν είτε ως καημένης και ανήμπορης είτε ως συμβιβασμένης με τη φτώχεια της που έκανε υπομονή μέχρι να έρθουν οι καλές μέρες της καπιταλιστικής ευημερίας. Ευτυχώς, για αυτές τις δύο απεργίες μπορούμε να πάρουμε μια καλή εικόνα από τις εφημερίδες της εποχής. Δεν ισχύει όμως το ίδιο και για τις άλλες παραλείψεις των αφηγήσεων της εξουσίας. Η εξιστόρηση της εξουσίας σωπαίνει όταν πρόκειται για όλες αυτές τις στρατηγικές επιβίωσης που σκαρφίστηκε όλα αυτά τα χρόνια η εργατική τάξη της πόλης. Για τις μοριακές, καθημερινές αντιστάσεις της μέσα και έξω από τα εργοστάσια. Για τις διάφορες μορφές αλητείας στους δρόμους, στις ταβέρνες και στα καφενεία. Για κάποιες από αυτές τις συμπεριφορές, τις συνήθειες, τις μορφές αγώνα μπορούμε να βρούμε διάσπαρτα στοιχεία που ξεφεύγουν κατά λάθος από αυτούς που γράφουν την ιστορία σε διάφορα βιβλία ή ντοκιμαντέρ. Για παράδειγμα, γνωρίζουμε ότι κατά την κατοχή στο λιμάνι όταν έφταναν τα τσουβάλια με τις σταφίδες οι λιμενεργάτες μπορούσαν να ψειρίζουν σταφίδες, όπως επίσης ότι σε πολλά εργοστάσια μπορούσαν τις βραδινές βάρδιες να την πέφτουν για ύπνο καβατζωτά. Για τις περισσότερες όμως στρατηγικές επιβίωσης τέτοιου είδους δεν θα βρούμε τίποτα. Ίσως να χάθηκαν μαζί με τους αγώνες εκείνης την εποχής, είναι μέρος της συνολικής ήττας τους.

.

Η κυρίαρχη αφήγηση της ιστορίας της πόλης είπαμε ότι κάνει τα αδύνατα δυνατά για να εξαφανίσει ή τουλάχιστον να διαστρεβλώσει τους ταξικούς αγώνες του παρελθόντος. Αυτό το καταφέρνει σε πολύ μεγάλο βαθμό και απόδειξη είναι η επιτυχία της προσπάθειας αισθητικοποίησης του βιομηχανικού τοπίου της πόλης και μουσειοποίησης της εργατικής φιγούρας του εργοστασιακού εργάτη.

.

Αυτή η προσπάθεια ξεκίνησε ως ιδέα και λόγος δειλά δειλά από την δεκαετία του 1980, απόκτησε συνοχή την δεκαετία του 1990, ενώ ωρίμασε και πέρασε στην πράξη από το 2000 και μετά. Το 1980 πρωτοεμφανίστηκε ο λόγος (και το αντίστοιχο επιστημονικό πεδίο) περί ύπαρξης μιας βιομηχανικής κληρονομιάς στην ελλάδα και μιας ανάγκης και ευκαιρίας για αξιοποίησή της. Στην Ελευσίνα δημιουργούνταν τότε τα πρώτα εργοστασιακά ερείπια (Κρόνος, Ίρις, Ελαιουργική, Παλαιό Ελαιουργείο, Βότρυς) ως ένα από τα αποτελέσματα της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης της εποχής εκείνης. Ο λόγος αυτός βρήκε λοιπόν στην Ελευσίνα χώρο για να αναπτυχθεί και φάνηκε χρήσιμος σε μια μερίδα των τοπικών αφεντικών και πολιτικών του δήμου που έβλεπαν σε αυτόν ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης για την πόλη στην νέα μεταβιομηχανική καπιταλιστική εποχή που σιγά σιγά ξεκινούσε.

Την δεκαετία του 1990 η αισθητικοποίηση του βιομηχανικού τοπίου της πόλης, η μουσειοποίηση της φιγούρας του εργοστασιακού εργάτη μαζί με κάποιες άλλες προσπάθειες για αξιοποίηση της αρχαίας ιστορίας και κληρονομιάς της πόλης, αποτέλεσαν το περιεχόμενο ενός από τα πιο μεγάλα και μακροπρόθεσμα σχέδια για το μέλλον της πόλης. Το σχέδιο για τη μετατροπή της Ελευσίνας σε τουριστική πόλη και κέντρο πολιτισμού. Αποτέλεσαν την πρώτη ύλη για την κατασκευή της νέας της ταυτότητας.

Η προσπάθεια αισθητικοποίησης του βιομηχανικού τοπίου και μουσειοποίησης του βιομηχανικού εργάτη απέκτησε τα πρώτα της υλικά αποτελέσματα τη δεκαετία του 2000 κυρίως μέσω του θεσμού των Αισχυλείων, που έκανε εκδηλώσεις στον εγκαταλειμμένο Κρόνο και αργότερα στο Παλαιό Ελαιουργείο. Σήμερα, οι διαδικασίες αυτές έχουν προχωρήσει σε τόσο μεγάλο βαθμό που οι πολιτισμένοι τους αφιέρωσαν μια από τις τρεις θεματικές ενότητες της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2021, το EU-Working classes.

.

Αυτή η διαδικασία της μουσειοποίησης και αισθητικοποίησης βασίζεται στην κυρίαρχη αφήγηση της ιστορίας της πόλης και ταυτόχρονα είναι αποτέλεσμά της. Η επιτυχία της συνδέεται άμεσα με την αποδοχή αυτής της ιστορικής αφήγησης ως μοναδικής και αληθινής από όλο και περισσότερο κόσμο της τοπικής κοινωνίας.

Η αισθητικοποίηση του βιομηχανικού τοπίου της πόλης έγινε δυνατή μόνο από τη στιγμή που το προλεταριάτο της πόλης έπαψε να αντιλαμβάνεται το τοπίο αυτό ως αυτό που έχει μείνει από την καθημερινή κόλαση που βίωναν οι γονείς του και οι παππούδες του. Για να γίνει αυτό χρειάστηκαν τόνοι ιδεολογίας και μια πρώτη απομάκρυνση των προλετάριων από την εμπειρία της εργασίας στο εργοστάσιο. Και οι δύο αυτές προϋποθέσεις ικανοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό μέσα στη δεκαετία του 1990. Στα πλαίσια της αναδιάρθρωσης του ελληνικού καπιταλισμού οι περισσότεροι νεότεροι εργάτες βρήκανε δουλειές στον τριτογενή τομέα ή οπουδήποτε αλλού εκτός από τα εργοστάσια και πιο συγκεκριμένα εκτός από τις θέσεις βαριάς χειρωνακτικής εργασίας των εργοστασίων. Αυτές οι δουλειές που βρήκαν, αν και μισθωτές, ήταν διαφορετικές ως εμπειρία από τη βαριά χειρωνακτική εργασία στο εργοστάσιο. Δεδομένης της απουσίας μιας ανανέωσης της επαναστατικής θεωρίας και λόγω των συνειδησιακών αλλαγών στην πλειοψηφία της ντόπιας εργατικής τάξης που ήδη έχουν περιγραφεί σε προηγούμενο κεφάλαιο, αυτή η πραγματικότητα συνοδεύτηκε από την ιδεολογία της ‘‘εξαφάνισης της εργατικής τάξης’’ που έλεγε ότι ‘‘όσοι δεν κάνουν βρόμικη χειρωνακτική εργασία στο εργοστάσιο ή στην οικοδομή δεν είναι εργάτες, ακόμη κι αν δουλεύουν έναντι μισθού’’.

.

Η αισθητικοποίηση του βιομηχανικού τοπίου της πόλης που από το 2000 και μετά, όπως είπαμε, πέρασε στην πράξη, σιγά σιγά απέκτησε την ικανότητα να τροφοδοτείται από τα ίδια της τα αποτελέσματα. Με την μετατροπή των εργοστασιακών ερειπίων σε κέντρα πολιτισμού το προλεταριάτο διαχωρίστηκε ακόμα περισσότερο από το παρελθόν του, διότι στους χώρους αυτούς δημιουργούνται πλέον καταστάσεις στις οποίες ελάχιστοι συμμετέχουν ως εργάτες, ενώ οι περισσότεροι συμμετέχουν ως καταναλωτές ή ακόμα και ως εθελοντές. Το αποτέλεσμα είναι η σχέση τους με το χώρο να μην στιγματίζεται από την εκμετάλλευση και την ταξική καταπίεση – ούτε καν ως μνήμη του παρελθόντος εμποτισμένη στο χώρο – αλλά από το θέαμα και τις ψευδαισθήσεις που αυτό δημιουργεί και στην περίπτωση ιδιαίτερα των εθελοντών από την απύθμενη βλακεία τους.

.

Όσον αφορά στην μουσειοποίηση της φιγούρας του εργοστασιακού εργάτη, αυτή αποτελεί το απαραίτητο συμπλήρωμα της αισθητικοποίησης του βιομηχανικού τοπίου της πόλης. Βρίσκει λόγο ύπαρξης στη μεγάλη και αναμφισβήτητη αριθμητική μείωση των εργοστασιακών εργατών που συνέβη τις τελευταίες δεκαετίες. Μπορούμε να πούμε ότι αυτή η διαδικασία είναι το πιο τελευταίο στάδιο της εφαρμογής στην πράξη της ιδεολογίας της ‘‘εξαφάνισης της εργατικής τάξης’’ και προσπαθεί να επισφραγίσει την αντίληψη ότι ‘‘η εργατική τάξη είναι μόνο οι εργοστασιακοί εργάτες, οι οποίοι πλέον γίνονται όλο και λιγότεροι’’ συμπληρώνοντας ότι ‘‘αφού η εργατική τάξη είναι είδος προς εξαφάνιση, ό,τι μας την θυμίζει πρέπει να γίνει έκθεμα στο μουσείο’’.

Το μνημείο του ελευσίνιου εργάτη που υπάρχει στην Ελευσίνα από τον Ιανουάριο του 2016 και η έκθεση ‘‘Βιομηχανική Ελευσίνα. Άνθρωποι και εργοστάσια’’ που έγινε το Σεπτέμβρη του 2016 και του 2017 αποτελούν μερικά παραδείγματα αυτής της διαδικασίας.

.

Η μουσειοποίηση της βιομηχανικής εργατικής φιγούρας αναγνωρίζει υποτίθεται την ‘‘προσφορά’’ της εργατικής τάξης του παρελθόντος στην κοινωνία. Την αναγνωρίζει βέβαια κουτσουρεμένα. Αναγνωρίζει μόνο ότι μπορεί να αφομοιωθεί και να διαστρεβλωθεί από την εξουσία. Το πιο προβληματικό στοιχείο όμως σε αυτήν την περίπτωση, δεν είναι η στενότητα της αντίληψης για αυτήν την ‘‘προσφορά’’, αλλά η ίδια η έννοια της ‘‘προσφοράς’’. Διότι αυτά που αναγνωρίζονται ως ‘‘προσφορά’’ είναι στην πραγματικότητα όλος αυτός πλούτος που παρήγαγε η εργατική τάξη και τον οποίο ιδιοποιήθηκαν οι καπιταλιστές. Η ‘‘προσφορά’’ αυτή ήταν από την αρχή μέχρι το τέλος εκβιαστική και καταναγκαστική. Είχε την βάρβαρη συνοδεία της φτώχειας και της πολύωρης και εξουθενωτικής εργοστασιακής ημέρας. Ήταν αποτέλεσμα της καταστολής των εργατικών αγώνων από την χωροφυλακή. Η ‘‘προσφορά’’ αυτή ήταν στην πραγματικότητα αρπαγή, ενώ σήμερα η αναγνώριση αυτής της ‘‘προσφοράς’’ είναι μια ειρωνεία στους προλεταριακούς αγώνες. Αυτό που αναγνωρίζεται είναι η ηθική της εργασίας και όχι οι απόπειρες εναντίον της. Αναγνωρίζεται η εργατικότητα των ελευσίνιων σε μια εποχή που οι ελευσίνιοι απεργούσαν, εναντιώνονταν στους απεργοσπάστες και τους βιομήχανους και κατέληγαν να πλακώνονται με τους χωροφύλακες με αποτέλεσμα να υπάρχουν τραυματίες (ακόμα και νεκροί), ενώ οι πιο ριζοσπάστες και απείθαρχοι να φυλακίζονται και να στέλνονται στην εξορία (όπως στις απεργίες το 1929 και 1936). Αυτό λέγεται ειρωνεία. Εξοργιστική ειρωνεία.

.

Σε αυτό το σημείο αξίζει να να γίνει μια αναφορά στην έκθεση ‘‘Βιομηχανική Ελευσίνα. Άνθρωποι και εργοστάσια’’. Αυτή η έκθεση αφηγήθηκε την ιστορία της Ελευσίνας ως βιομηχανικής πόλης, την ιστορία των εργοστασίων, της εργασίας μέσα σε αυτά και των προϊόντων της, την ιστορία των εργατών και των βιομηχάνων ως μια προοδευτική διαδρομή προς το σήμερα. Η έκθεση μας έδειξε μερικά παλιά διαφημιστικά υλικά των εργοστασίων, μας έδειξε μερικά παλιά εργαλεία, μας έδειξε μερικά παλιά προϊόντα, μερικούς παλιούς εργάτες και τα αφεντικά τους σε παλιές φωτογραφίες. Εκθείασε τον ‘‘μόχθο και το μεράκι’’ των εργατών και την καινοτομία και αποφασιστικότητα των βιομηχάνων. Αν και μας έδειξε μερικές φωτογραφίες από παλιές εργατικές διαμαρτυρίες, βιάστηκε να μας πει ότι αυτή η ιστορία που αφηγήθηκε είναι η ιστορία της συνεργασίας των εργατών με τα αφεντικά τους που κατέληξε στην Ελευσίνα, όπως την ξέρουμε και την ζούμε σήμερα. Μια Ελευσίνα που αν και έχει ακόμα προβλήματα (οικολογικά, ανεργία, φτώχεια κλπ) είναι μια πόλη με πολιτισμό, που η ιστορία της είναι ο πολιτισμός της. Αυτό μας είπε ότι είναι πολύ σημαντικό διότι ‘‘ο πολιτισμός θα φέρει ανάπτυξη, θα αναγεννήσει την πόλη από τις βιομηχανικές στάχτες της. Μια βιομηχανική πόλη σε μια μεταβιομηχανική εποχή μόνο στον πολιτισμό μπορεί να ελπίζει.’’

Αυτό που μας παρουσίασε η έκθεση ως πολιτισμό ήταν η καθημερινή βαρβαρότητα που βίωνε η εργατική τάξη σχεδόν όλον τον 20ο αιώνα. Αυτό που το προλεταριάτο δεν κατάφερε να καταργήσει, του παρουσιάζεται πλέον ως κατόρθωμά του. Η έκθεση δεν έθιξε καθόλου την βίαιη όψη της βιομηχανικής ιστορίας της πόλης. Τη βία των μπάτσων. Την κατασπατάληση της ζωής χιλιάδων εργατών στην πολύωρη καθημερινή εργασία (10ωρη ή και 12ωρη) στο εργοστάσιο. Την έμπρακτη απαγόρευση της πρόσβασης μιας ολόκληρης πόλης στην θάλασσα. Την κατάληψη τεράστιων εκτάσεων γης από το κεφάλαιο και το κράτος που προηγουμένως ήταν κοινόχρηστες (βουνά και μη περιφραγμένα χωράφια). Η έκθεση δεν ανέδειξε καθόλου επίσης το πόσο πλούσιοι έγιναν οι βιομήχανοι και το πόσο φτωχοί παρέμειναν οι εργάτες.

Η έκθεση μη αναδεικνύοντας όλα αυτά τα πράγματα συνέβαλε αρκετά στην ανασκευή της ιστορίας της πόλης, κάτι που όπως ήδη ειπώθηκε είναι πολύ σημαντικό για τα αφεντικά και το κράτος στο σήμερα. Αποκρύπτοντας τον ταξικό πόλεμο του παρελθόντος η έκθεση συνεισέφερε στο χτίσιμο της ταξικής ειρήνης του παρόντος.

.

Η Ελευσίνα όντως έχει μια βιομηχανική κληρονομιά. Αλλά επίσης δεν έχει απολέσει εντελώς και τον βιομηχανικό χαρακτήρα της. Έτσι, ο τρόπος που χρησιμοποιείται αυτή η κληρονομιά εξαρτάται άμεσα από την σχέση των ενεργών σήμερα βιομηχανιών με την τοπική κοινωνία και την δημοτική εξουσία.

Σε καιρούς που το προλεταριακό ταξικό μίσος είναι σχεδόν ανύπαρκτο, όπως γενικά ισχύει σήμερα, η σχέση των βιομηχανιών και του δήμου με την τοπική κοινωνία είναι μια σχέση ταξικής συνεργασίας. Οι βιομήχανοι εκμεταλλεύονται τους εργάτες τους όσο δεν πάει και ύστερα κάνουν δωράκια-χορηγίες-κοινωνικές προσφορές στον δήμο και την τοπική κοινωνία. Ο δήμος προσποιείται ότι προσπαθεί να πάρει όσο πιο πολλά μπορεί από τις βιομηχανίες για το καλό της πόλης και του περιβάλλοντος. Η τοπική κοινωνία τα δέχεται όλα αυτά, λέει ευχαριστώ και ύστερα βγάζει τον σκασμό.

Η χρήση της βιομηχανικής κληρονομιάς από τον δήμο στην τελική προκαλεί τον εξής απλό συλλογισμό: ”Μπορεί παλιά οι βιομηχανίες να ήταν υπεύθυνες για την φτώχεια και την ρύπανση στην Ελευσίνα, σήμερα όμως έχουν γίνει βήματα προς το καλύτερο. Οι υπάρχουσες βιομηχανίες είναι πλέον φιλικές στο περιβάλλον, μας βοηθάνε να ζωντανεύσουμε τα εργοστασιακά ερείπια της Ελευσίνας, μας βοηθάνε με τα αισχύλια, μας βοηθάνε με την πολιτιστική πρωτεύουσα, μας βοηθάνε να γεμίσουμε την Ελευσίνα με πολιτισμό. Δίνουν πολλές χορηγίες”.

Το παραπάνω είναι η πιο κοινότοπη βλακεία που σίγουρα κυκλοφορεί στα πιο πολλά κεφάλια στην Ελευσίνα. Ο δήμος και οι πολιτισμένοι χρησιμοποιούν την βιομηχανική κληρονομιά έτσι ώστε να παράγονται τέτοιες βλακείες. Η βιομηχανική κληρονομιά είναι μια μηχανή μαζικής παραγωγής βλακείας.

.

Η βιομηχανική κληρονομιά θα μπορούσε όμως να έχει και άλλη χρήση. Και η άλλη χρήση της άλλα αποτελέσματα. Αρχικά όμως η βιομηχανική κληρονομιά θα έπρεπε να οριστεί με έναν άλλο τρόπο. Ως κληρονομιά των αγώνων των βιομηχανικών εργατών. Και έτσι η υλική της πλευρά σήμερα δεν θα είναι τα κουφάρια των εργοστασίων, αλλά το κουφάρι του εργατικού κινήματος που η σαπίλα του δεν έχει όρια.

Στην περίπτωση αυτήν, η κληρονομιά των ταξικών αγώνων του παρελθόντος είναι πολύ χρήσιμη. Όχι όμως ως συνταγή για επαναστάσεις και ταξικές νίκες. Είναι σημαντική για απομυθοποιήσεις. Στο σήμερα. Όταν γνωρίζουμε τις ήττες του παρελθόντος γνωρίζουμε ότι αυτοί που μας λένε να επαναλάβουμε κάτι παρόμοιο σήμερα είναι ήδη ηττημένοι. Αναγνωρίζουμε πιο εύκολα τους επίδοξους απελευθερωτές μας και κυρίως τους αναγνωρίζουμε ως εχθρούς.

Το εργατικό κίνημα είναι νεκρό και οι νεκροί δεν ανασταίνονται.

Οι προλετάριοι θα εφεύρουν άλλες μορφές αγώνα.

.


1. http://www.attikosxoleio.gr/gr/elefsina

by rudolf frenkel at April 25, 2018 06:27 AM

April 24, 2018

Συντονισμός ατόμων και συλλογικοτήτων ενάντια στα κέντρα κράτησης

26/4 Μικροφωνική αλληλεγγύης της καμπάνιας υποθέσεων μεταναστών από Π.Ράλλη και Μόρια

Προπύλαια | 26/4 | 20:30

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης (ΣΣΑΕΚΚ) και η καλεσμένη απο αυτόν Ανοιχτή Συνέλευση Αλληλεγγύης (στην οποία συμμετέχουν συνελεύσεις γειτονιάς, στέκια, καταλήψεις, αναρχικές ομάδες, αντιμιλιτιριστικές πρωτοβουλίες κ.α), στηρίζουν και πλαισιώνουν την εν λόγω καμπάνια που «τρέχει» ενόψει των δικαστηρίων τα οποία έχουν οριστεί για τις 20 και 27 Απριλίου 2018 σε Χίο και Αθήνα αντίστοιχα.

Στα πλαίσια της καμπάνιας, διοργανώνουμε μικροφωνική αλληλεγγύης στους διωκόμενους μετανάστες από Π.Ράλλη και Μόρια

ΟΛΟΙ/EΣ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ (ΛΟΥΚΑΡΕΩΣ)
ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/4/2018

ΚΑΝΕΝΑΣ/KAMIA ΜΟΝΟΣ/Η ΑΠΕΝΑΝΤΙ
ΣΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

by ssaekk at April 24, 2018 09:01 PM

Αντίβαρο - Αυτοοργανωμένος εργατικός-κοινωνικός χώρος

26-04 -2018 Προβολή της ταινίας «φτηνά τσιγάρα»

Πέμπτη 26-04-2018 στις 20:30 στο                                               Κομεντί 2000 | Έγχρ. | Διάρκεια: 87′ Ελληνική ταινία, σκηνοθεσία Ρένος Χαραλαμπίδης με τους: Ρένος Χαραλαμπίδης, Άννα

by eliza at April 24, 2018 08:50 PM

Συντονισμός ατόμων και συλλογικοτήτων ενάντια στα κέντρα κράτησης

Ενημέρωση από την 2η Μέρα της Δίκης των 35 Διωκόμενων Μεταναστών της Μόριας (23/04/2018)

Ανάμεσα ξανά σε ένα αστυνομικό κλοιό και με τα γεγονότα της προηγούμενης βραδιάς στη Μυτιλήνη να γυρίζουν μέσα στο κεφάλι μας, προχώρησε η δεύτερη μέρα του δικαστηρίου για τους 35 διωκόμενους μετανάστες της Μόριας.

Μετά τις δυσκολίες που υπήρχαν στην ηχητική της πρώτης ημέρας, σήμερα υπήρχε εγκατεστημένο μικροφωνικό σύστημα. Χάρις όμως σε μία τρομερή έμπνευση όποιου το εγκατέστησε, η μισή δίκη διεξήχθη με εφέ echo, παραπέμποντας περισσότερο σε θεσσαλικό πανηγύρι, και εμποδίζοντας το κοινό αλλά και τους ίδιους τους κατηγορούμενους και τους δικαστές από το να ακούνε οτιδήποτε.

Το δικαστήριο ξεκίνησε την εξέταση των μαρτύρων κατηγορίας. Από τους συνολικά 10 καλεσμένους μάρτυρες εμφανίστηκαν μόνο οι επτά, έξι αστυνομικοί και ένας πυροσβέστης.

Οι 3 από τους αστυνομικούς μάρτυρες (Στεφόπουλος Απόστολος, Χασάπης Βασίλειος, Κουσβής Ευστάθιος) ήταν επικεφαλής των διμοιριών που έδρασαν την ημέρα εκείνη στο κέντρο κράτησης της Μόριας. Μέσα από ένα κυκεώνα αντιφάσεων και χρονικών αποκλίσεων, ακόμα και από τις προανακριτικές τους καταθέσεις προσπαθούσαν να υποστηρίξουν ότι οι 35 διωκόμενοι ήταν ανάμεσα σε ένα πλήθος που σε έξαλλη κατάσταση, χωρίς λόγο και αιτία, επιτιθόταν επί 6 ώρες σε αστυνομικούς και προσπαθούσαν να βάλουν φωτιές δεξιά και αριστερά. Οι ίδιοι από την άλλη, σε μία απόλυτη ψύχραιμη και καλά σχεδιασμένη επιχείρηση αφού εκκένωσαν το camp από όλους τους υπόλοιπους (χωρίς να μπορεί κανένας τους να θυμηθεί αν διαμέναν σε αυτό 2, 3 ή 5 χιλιάδες άτομα), εγκλώβισαν καμία 200σαριά άτομα σε ένα χώρο του camp και με χειρουργικές κινήσει οι 2 από τις 3 διμοιρίες (12 ατόμων η καθεμία) ακινητοποίησαν τους 32 από τους 35 κατηγορούμενους ενώ αυτοί συνέχιζαν να τους πετάνε πέτρες. Βέβαια σήμερα δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσουν κανέναν από τους κατηγορούμενους, αλλά με το χέρι πάντα στο ευαγγέλιο, το καλοκαίρι ήταν απόλυτα σίγουροι. Εντύπωση προκάλεσε επίσης η δυνατότητα του μάρτυρα Κουσβή Ευστάθιου να καταθέτει ως αυτόπτης μάρτυρας για γεγονότα που λάμβαναν μέρος στο κέντρο κράτησης της Μόριας πριν ακόμα η διμοιρία του προσέλθει στο χώρο, όπως σαφώς κατέθεσαν οι συνάδελφοί του. Ο συγκεκριμένος μάλιστα έχει αναγνωριστεί από διάφορους κατηγορούμενους ότι ήταν ο διμοιρίτης που ήταν εξαιρετικά βίαιος κατά τη διάρκεια των συλλήψεων τραυματίζοντας σοβαρά πολλούς από αυτούς. Ευθυμία πάντως προκαλούσε στο ακροατήριο και η δυσκολία τους να διακρίνουν μεταξύ αφρικανών και λατινοαμερικάνων μεταναστών (μεταξύ των υπολοίπων κατηγορουμένων υπάρχει ένας από την Αϊτή και ένας από τη Δομινικανή Δημοκρατία) αφού κατά τους ίδιους όλοι οι μαύροι μετανάστες είναι αφρικανοί.

Στη συνέχεια κατέθεσε ο επικεφαλής του κλιμακίου εξωτερικής φρούρησης και καταγραφών, Αμουτζιάς Δημήτριος, ο οποίος ενώ κατέθεσε ότι βρισκόταν από την αρχή των διαμαρτυριών σε κοντινές αποστάσεις από τα γεγονότα, δεν μπορούσε να αναγνωρίσει κανέναν από τους κατηγορούμενους, πλην από 3 κατηγορούμενους που επέμεινε ότι τους θυμόταν να πετάνε πέτρες με τον υπόλοιπο όχλο ενώ οι ίδιοι έχουν συλληφθεί από πυροσβέστες σε άλλο χώρο μακριά από τους υπόλοιπους.

Ο επικεφαλής μέτρων τάξης για το κέντρο κράτησης εκείνη την ημέρα, Μπριλάκης Δημήτριος, προσήλθε στο δικαστήριο για να καταθέσει για την καταστροφή του αυτοκινήτου του που ήταν παρκαρισμένο εντός του κέντρου. Κανένας δεν κατάλαβε βέβαια πως ο επικεφαλής των μέτρων τάξης δεν ασχολήθηκε με τα γεγονότα που λάμβαναν μέρος, αλλά στενοχωρημένος με τις ζημιές που είχε υποστεί το αμάξι το πήρε και έφυγε. Όταν ρωτήθηκε για τα γεγονότα που συνέβησαν εκείνη την ημέρα φαινόταν αρκετά μπερδεμένος και είχε και ένα σοβαρό πρόβλημα να θυμηθεί τους χρόνους που έγιναν.

Τελευταία από τη μεριά των αστυνομικών μαρτύρων κατέθεσε η Στρογγυλού Αθηνά, η οποία προσήλθε για να καταθέσει επί της έκθεσης που συνέταξε για τις καταγεγραμμένες ζημιές σε διάφορα οχήματα. Για την κατάθεσή της όμως υπήρξε ένσταση από συνήγορο υπεράσπισης καθώς η ίδια υπήρξε προανακριτική υπάλληλος στην υπόθεση και έτσι κανονικά δεν επιτρεπόταν η κατάθεσή της ως μάρτυρας.

Αδιαμφισβήτητα όμως, αποκορύφωμα της ημέρας υπήρξε η κατάθεση του αντιπύραρχου Τσουβαλά Χρυσούλη. Μπορεί ο ίδιος ακούγοντας τον πρώτο μάρτυρα κατηγορίας να μην καταφέρνει να υποστηρίξει την εκδήλωση οποιοδήποτε σοβαρού εμπρησμού να ψιθύριζε ότι «θα αναλάμβανε ο ίδιος στη συνέχεια και θα τα πηδούσε τα κωλόπαιδα» όμως βρισκόμενος στη θέση του μάρτυρα φάνηκε να τα χάνει. Με βεβαιότητα δήλωσε ότι θα μπορούσε να θυμηθεί με σιγουριά ακόμα και μετά από 50 χρόνια τα τρία άτομα που είδε από απόσταση 50 μέτρων να σκύβουν κοντά σε θάμνους, σε βρεγμένο έδαφος, και έχοντας την υποψία ότι προσπαθούν να βάλουν φωτιά έδωσε εντολή για την καταδίωξή τους. Βέβαια όταν καλέστηκε να τους αναγνωρίσει εντός του δικαστηρίου, και παρόλη την πάσα της έδρας που ζήτησε από τους 3 που είχε ο ίδιος αναγνωρίσει προανακριτικά να σηκωθούν όρθιοι, ο ίδιος αναγνώρισε λάθος τα 2 από τα 3 άτομα. Δεν κατάφερε πάντως να εξηγήσει ούτε πως καταφέρνανε να βάζουν φωτιά αφού δεν είχε βρεθεί αναπτήρας ή εύφλεκτο υγρό πάνω τους, αλλά ούτε πως γίνεται οι 3 συγκεκριμένοι κατηγορούμενοι να έχουν συλληφθεί σύμφωνα με την έκθεση σύλληψης στις 15:30 και ο ίδιος να τους βλέπει στις 17:00 να κάνουν αυτά για τα οποία και τους κατηγορούσε. Με μία μνημειώδη επεξήγηση μάλιστα εξήγησε στην έδρα, συμβουλευόμενος συχνά τα αστέρια, ότι οι υπάλληλοι και τα αμάξια της πυροσβεστικής και της αστυνομίας είναι τόσο γρήγορα που μπορούσαν να αναγνωρίσουν κάποιον στις 17.00, να τον κυνηγήσουν για πάνω από 300 μέτρα σε κακοτράχαλο επικλινές έδαφος, να τον συλλάβουν ενώ φέρει αντίσταση, να τον μεταφέρουν στην αστυνομική διεύθυνση Μυτιλήνης που βρίσκεται 11 χλμ μακριά και να έχουν προχωρήσει σε έλεγχο και σύνταξη της έκθεσης έρευνας και κατάσχεσης στις 17.18. Όπως μας κατέθεσε για όλα αυτά δεν χρειάζονται πάνω από 10 λεπτά αφού όταν τα περιπολικά ανάβουν τους φάρους τους πετάνε.

Στα επίσης θετικά της ημέρας είναι η διαφαινόμενη αποδοχή της έδρας στην επισκόπηση των διαφόρων βίντεο που υπάρχουν από τις συλλήψεις της ημέρας εκείνης, που ουσιαστικά αποδεικνύουν το ψευδές του κατηγορητηρίου αλλά και την υπέρμετρη αστυνομική βία.

Είναι απαραίτητο πάντως να σημειωθεί ότι ουσιαστικά διεξάγεται μία δίκη για 35 μετανάστες που όπως τους διατηρούσαν αόρατους κατά τη διάρκεια τους εγκλωβισμού τους στο κέντρο κράτησης της Μόριας, το ίδιο συμβαίνει και μέσα στη δικαστική αίθουσα. Με πρόσχημα την επίσπευση των διαδικασιών, οι κατηγορούμενοι παρακολούθησαν τους μάρτυρες κατηγορίας χωρίς καμία ουσιαστική διερμηνεία. Οι σημερινές καταθέσεις συνοψίζονταν σε 3-4 σειρές που οι διερμηνείς ανακοίνωναν μέσω των μικροφώνων μετά την ολοκλήρωση της κάθε κατάθεσης. Πέρα αυτών, εξακολουθεί να μην υπάρχει διερμηνέας στις συγκεκριμένες διαλέκτους Wollof και Bambara που μιλάνε οι 4 από τους κατηγορούμενους.

Με την ολοκλήρωση των καταθέσεων των μαρτύρων κατηγορίας, ολοκληρώθηκε και η δεύτερη μέρα εκδίκασης και καλέστηκε διακοπή μέχρι την Πέμπτη 26 Απριλίου. Την Πέμπτη η δίκη θα συνεχιστεί με την κατάθεση των αναγνωστέων και την εξέταση των μαρτύρων υπεράσπισης.

Αλληλεγγύη με τους διωκόμενους μετανάστες της Μόριας και της Π.Ράλλη

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους 35 διωκόμενους μετανάστες της Μόριας

#freethemoria35

Νέα Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στα Δικαστήρια Χϊου

Πέμπτη 26 Απριλίου στις 09.00

by ssaekk at April 24, 2018 08:43 PM

παρέμβαση στην Πέτρου Ράλλη το Σάββατο 21/4

Το Σάββατο 21/4/2018 πραγματοποιήθηκε μοτοπορεία προς το κέντρο κράτησης της Πέτρου Ράλλη (Αθήνα) και ανοιχτή παρέμβαση έξω από αυτο. Η δράση αυτή αποτελεί κομμάτι της καμπάνιας για τη στήριξη των 8 διωκόμενων μεταναστών της Π. Ράλλη και των 35 της Μόριας (Μύτιλήνη) που αντιμετωπίζουν κατηγορίες περί «στάσης κρατουμένου» και «εξέγερσης».

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης (ΣΣΑΕΚΚ) και η καλεσμένη απο αυτόν Ανοιχτή Συνέλευση Αλληλεγγύης (στην οποία συμμετέχουν συνελεύσεις γειτονιάς, στέκια, καταλήψεις, αναρχικές ομάδες, αντιμιλιτιριστικές πρωτοβουλίες κ.α), στηρίζουν και πλαισιώνουν την εν λόγω καμπάνια που «τρέχει» ενόψει των δικαστηρίων τα οποία έχουν οριστεί για τις 20 και 27 Απριλίου 2018 σε Χίο και Αθήνα αντίστοιχα.

Στο Πεδίο του Άρεως κρεμάστηκε πανό και μοιράστηκαν κείμενα σε ελληνικά, αραβικά και φαρσί. Έπειτα, η μοτοπορεία που μετρούσε περίπου 40 μηχανάκια – ξεκίνησε από το Πεδίο του Άρεως δυναμικά με κορναρίσματα και συνθήματα, διέτρεξε κεντρικούς δρόμους της Αθήνας πετώντας τρικάκια και κατέληξε στην Π. Ράλλη όπου ενώθηκε με τον υπόλοιπο συγκεντρωμένο αλληλέγγυο κόσμο.

Η ανταπόκριση των κρατουμένων στην Πέτρου Ράλλη υπήρξε εντονότερη από κάθε άλλη φορά και η παρουσία τους στα παράθυρα κράτησε σχεδόν 2 ώρες!

Καθόλη τη διάρκειά προσπαθούσαν με πολλούς τρόπους να επικοινωνήσουν μαζί μας. Με φωνές και νοήματα επιχειρούσαν να μας γνωστοποιήσουν τον χρόνο κράτησής τους (που υπερβαίνει τους 5-6 μήνες) και ότι δεν αντέχουν άλλο τον εγκλεισμό. Έγραψαν μηνύματα σε χαρτόνια και χαρτιά και πέταξαν τρεις φορές μπουκάλια που περιείχαν μηνύματα.

Αυτά φυσικά οι μπάτσοι φρόντισαν να απομακρύνουν άμεσα παρά τις φωνές και τις διαμαρτυρίες μας.

Οι κρατούμενοι άναψαν ακόμα και φωτιές πετώντας τα φλεγόμενα ρούχα τους από τα παράθυρα στην αυλή, ενώ μας μας μετέφεραν ότι υπάρχει συχνότατη χρήση βίας (έως και καθημερινά) «μέχρι να σιχαθούμε και να υπογράψουμε οικειοθελή απέλαση».

Έπειτα απο επικοινωνία στα αραβικά μας έγινε ειπώθηκε ότι 9 άτομα που οι αρχές θεώρησαν ότι σχετίζονται με το ρίξιμο των μπουκαλιών είχαν ήδη μεταφερθεί σε άλλο χώρο για πίεση και εκφοβισμό.

Προχθές, Κυριακή 22/4/2018 ειδοποιηθήκαμε ότι σε συγκεκριμένη πτέρυγα της φυλακής οι κρατούμενοι έχουν προχωρήσει σε αποχή από το συσσίτιο, με πρόθεση να τη συνεχίσουν.

Περισσότερες πληροφορίες για την κατάσταση που επικρατεί στο κέντρο κράτησης σύντομα.

Περισσότερες πληροφορίες για την καμπάνια στήριξης και τα καλέσματα εδω: http://ssaekk.espivblogs.net/

ΟΛΟΙ/ES ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ (ΛΟΥΚΑΡΕΩΣ)
ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/4/2018

ΚΑΝΕΝΑΣ/KAMIA ΜΟΝΟΣ/Η ΑΠΕΝΑΝΤΙ
ΣΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

by ssaekk at April 24, 2018 08:42 PM

κατάληψη Παπουτσάδικο

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Κήρυξη στάσης εργασίας την Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018, από τη 1μμ έως τις 5μμ, σε όλες τις δομές που λειτουργούν από τη ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ πανελλαδικά

Το Σωματείο Βάσης Εργαζόμενων σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΣΒΕΜΚΟ) και το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στο Χώρο της Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας (ΣΒΕΨΥΚΟΙ) καλούν σε στάση εργασίας την Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018, από τη 1μμ έως τις 5μμ, σε όλες τις δομές που λειτουργούν από τη ΜΚΟ Άρσις πανελλαδικά. Οι εργαζόμενοι/-ες στις Δομές Φιλοξενίας Ασυνόδευτων […]

by svemko at April 24, 2018 05:07 PM

Αναρχική Ομάδα Μπαρούτι

X a n a d u

Party Xanadu, Παρασκευή 27.4 στις 23:00, Προκάτ

Party Xanadu, Παρασκευή 27.4 στις 23:00, Προκάτ

by xanadu1 at April 24, 2018 02:50 PM

Musaferat

Ενημέρωση από την 2η Μέρα της Δίκης των 35 Διωκόμενων Μεταναστών της Μόριας (23/04/2018)

Ανάμεσα ξανά σε ένα αστυνομικό κλοιό και με τα γεγονότα της προηγούμενης βραδιάς στη Μυτιλήνη να γυρίζουν μέσα στο κεφάλι μας, προχώρησε η δεύτερη μέρα του δικαστηρίου για τους 35 διωκόμενους μετανάστες της Μόριας.

Μετά τις δυσκολίες που υπήρχαν στην ηχητική της πρώτης ημέρας, σήμερα υπήρχε εγκατεστημένο μικροφωνικό σύστημα. Χάρις όμως σε μία τρομερή έμπνευση όποιου το εγκατέστησε, η μισή δίκη διεξήχθη με εφέ echo, παραπέμποντας περισσότερο σε θεσσαλικό πανηγύρι, και εμποδίζοντας το κοινό αλλά και τους ίδιους τους κατηγορούμενους και τους δικαστές από το να ακούνε οτιδήποτε.

Το δικαστήριο ξεκίνησε την εξέταση των μαρτύρων κατηγορίας. Από τους συνολικά 10 καλεσμένους μάρτυρες εμφανίστηκαν μόνο οι επτά, έξι αστυνομικοί και ένας πυροσβέστης.

Οι 3 από τους αστυνομικούς μάρτυρες (Στεφόπουλος Απόστολος, Χασάπης Βασίλειος, Κουσβής Ευστάθιος) ήταν επικεφαλής των διμοιριών που έδρασαν την ημέρα εκείνη στο κέντρο κράτησης της Μόριας. Μέσα από ένα κυκεώνα αντιφάσεων και χρονικών αποκλίσεων, ακόμα και από τις προανακριτικές τους καταθέσεις προσπαθούσαν να υποστηρίξουν ότι οι 35 διωκόμενοι ήταν ανάμεσα σε ένα πλήθος που σε έξαλλη κατάσταση, χωρίς λόγο και αιτία, επιτιθόταν επί 6 ώρες σε αστυνομικούς και προσπαθούσαν να βάλουν φωτιές δεξιά και αριστερά. Οι ίδιοι από την άλλη, σε μία απόλυτη ψύχραιμη και καλά σχεδιασμένη επιχείρηση αφού εκκένωσαν το camp από όλους τους υπόλοιπους (χωρίς να μπορεί κανένας τους να θυμηθεί αν διαμέναν σε αυτό 2, 3 ή 5 χιλιάδες άτομα), εγκλώβισαν καμία 200σαριά άτομα σε ένα χώρο του camp και με χειρουργικές κινήσει οι 2 από τις 3 διμοιρίες (12 ατόμων η καθεμία) ακινητοποίησαν τους 32 από τους 35 κατηγορούμενους ενώ αυτοί συνέχιζαν να τους πετάνε πέτρες. Βέβαια σήμερα δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσουν κανέναν από τους κατηγορούμενους, αλλά με το χέρι πάντα στο ευαγγέλιο, το καλοκαίρι ήταν απόλυτα σίγουροι.  Εντύπωση προκάλεσε επίσης η δυνατότητα του μάρτυρα Κουσβή Ευστάθιου να καταθέτει ως αυτόπτης μάρτυρας για γεγονότα που λάμβαναν μέρος στο κέντρο κράτησης της Μόριας πριν ακόμα η διμοιρία του προσέλθει στο χώρο, όπως σαφώς κατέθεσαν οι συνάδελφοί του. Ο συγκεκριμένος μάλιστα έχει αναγνωριστεί από διάφορους κατηγορούμενους ότι ήταν ο διμοιρίτης που ήταν εξαιρετικά βίαιος κατά τη διάρκεια των συλλήψεων τραυματίζοντας σοβαρά πολλούς από αυτούς. Ευθυμία πάντως προκαλούσε στο ακροατήριο και η δυσκολία τους να διακρίνουν μεταξύ αφρικανών και λατινοαμερικάνων μεταναστών (μεταξύ των υπολοίπων κατηγορουμένων υπάρχει ένας από την Αϊτή και ένας από τη Δομινικανή Δημοκρατία) αφού κατά τους ίδιους όλοι οι μαύροι μετανάστες είναι αφρικανοί.

Στη συνέχεια κατέθεσε ο επικεφαλής του κλιμακίου εξωτερικής φρούρησης και καταγραφών, Αμουτζιάς Δημήτριος, ο οποίος ενώ κατέθεσε ότι βρισκόταν από την αρχή των διαμαρτυριών σε κοντινές αποστάσεις από τα γεγονότα, δεν μπορούσε να αναγνωρίσει κανέναν από τους κατηγορούμενους, πλην από 3 κατηγορούμενους που επέμεινε ότι τους θυμόταν να πετάνε πέτρες με τον υπόλοιπο όχλο ενώ οι ίδιοι έχουν συλληφθεί από πυροσβέστες σε άλλο χώρο μακριά από τους υπόλοιπους.

Ο επικεφαλής μέτρων τάξης για το κέντρο κράτησης εκείνη την ημέρα, Μπριλάκης Δημήτριος, προσήλθε στο δικαστήριο για να καταθέσει για την καταστροφή του αυτοκινήτου του που ήταν παρκαρισμένο εντός του κέντρου. Κανένας δεν κατάλαβε βέβαια πως ο επικεφαλής των μέτρων τάξης δεν ασχολήθηκε με τα γεγονότα που λάμβαναν μέρος, αλλά στενοχωρημένος με τις ζημιές που είχε υποστεί το αμάξι το πήρε και έφυγε. Όταν ρωτήθηκε για τα γεγονότα που συνέβησαν εκείνη την ημέρα φαινόταν αρκετά μπερδεμένος και είχε και ένα σοβαρό πρόβλημα να θυμηθεί τους χρόνους που έγιναν.

Τελευταία από τη μεριά των αστυνομικών μαρτύρων κατέθεσε η Στρογγυλού Αθηνά, η οποία προσήλθε για να καταθέσει επί της έκθεσης που συνέταξε για τις καταγεγραμμένες ζημιές σε διάφορα οχήματα. Για την κατάθεσή της όμως υπήρξε ένσταση από συνήγορο υπεράσπισης καθώς η ίδια υπήρξε προανακριτική υπάλληλος στην υπόθεση και έτσι κανονικά δεν επιτρεπόταν η κατάθεσή της ως μάρτυρας.

Αδιαμφισβήτητα όμως, αποκορύφωμα της ημέρας υπήρξε η κατάθεση του αντιπύραρχου Τσουβαλά Χρυσούλη. Μπορεί ο ίδιος ακούγοντας τον πρώτο μάρτυρα κατηγορίας να μην καταφέρνει να υποστηρίξει την εκδήλωση οποιοδήποτε σοβαρού εμπρησμού να ψιθύριζε ότι «θα αναλάμβανε ο ίδιος στη συνέχεια και θα τα πηδούσε τα κωλόπαιδα» όμως βρισκόμενος στη θέση του μάρτυρα φάνηκε να τα χάνει. Με βεβαιότητα δήλωσε ότι θα μπορούσε να θυμηθεί με σιγουριά ακόμα και μετά από 50 χρόνια τα τρία άτομα που είδε από απόσταση 50 μέτρων να σκύβουν κοντά σε θάμνους, σε βρεγμένο έδαφος, και έχοντας την υποψία ότι προσπαθούν να βάλουν φωτιά έδωσε εντολή για την καταδίωξή τους. Βέβαια όταν καλέστηκε να τους αναγνωρίσει εντός του δικαστηρίου, και παρόλη την πάσα της έδρας που ζήτησε από τους 3 που είχε ο ίδιος αναγνωρίσει προανακριτικά να σηκωθούν όρθιοι, ο ίδιος αναγνώρισε λάθος τα 2 από τα 3 άτομα. Δεν κατάφερε πάντως να εξηγήσει ούτε πως καταφέρνανε να βάζουν φωτιά αφού δεν είχε βρεθεί αναπτήρας ή εύφλεκτο υγρό πάνω τους, αλλά ούτε πως γίνεται οι 3 συγκεκριμένοι κατηγορούμενοι να έχουν συλληφθεί σύμφωνα με την έκθεση σύλληψης στις 15:30 και ο ίδιος να τους βλέπει στις 17:00 να κάνουν αυτά για τα οποία και τους κατηγορούσε. Με μία μνημειώδη επεξήγηση μάλιστα εξήγησε στην έδρα, συμβουλευόμενος συχνά τα αστέρια, ότι οι υπάλληλοι και τα αμάξια της πυροσβεστικής και της αστυνομίας είναι τόσο γρήγορα που μπορούσαν να αναγνωρίσουν κάποιον στις 17.00, να τον κυνηγήσουν για πάνω από 300 μέτρα σε κακοτράχαλο επικλινές έδαφος, να τον συλλάβουν ενώ φέρει αντίσταση, να τον μεταφέρουν στην αστυνομική διεύθυνση Μυτιλήνης που βρίσκεται 11 χλμ μακριά και να έχουν προχωρήσει σε έλεγχο και σύνταξη της έκθεσης έρευνας και κατάσχεσης στις 17.18. Όπως μας κατέθεσε για όλα αυτά δεν χρειάζονται πάνω από 10 λεπτά αφού όταν τα περιπολικά ανάβουν τους φάρους τους πετάνε.

Στα επίσης θετικά της ημέρας είναι η διαφαινόμενη αποδοχή της έδρας στην επισκόπηση των διαφόρων βίντεο που υπάρχουν από τις συλλήψεις της ημέρας εκείνης, που ουσιαστικά αποδεικνύουν το ψευδές του κατηγορητηρίου αλλά και την υπέρμετρη αστυνομική βία.

Είναι απαραίτητο πάντως να σημειωθεί ότι ουσιαστικά διεξάγεται μία δίκη για 35 μετανάστες που όπως τους διατηρούσαν αόρατους κατά τη διάρκεια τους εγκλωβισμού τους στο κέντρο κράτησης της Μόριας, το ίδιο συμβαίνει και μέσα στη δικαστική αίθουσα. Με πρόσχημα την επίσπευση των διαδικασιών, οι κατηγορούμενοι παρακολούθησαν τους μάρτυρες κατηγορίας χωρίς καμία ουσιαστική διερμηνεία. Οι σημερινές καταθέσεις συνοψίζονταν σε 3-4 σειρές που οι διερμηνείς ανακοίνωναν μέσω των μικροφώνων μετά την ολοκλήρωση της κάθε κατάθεσης. Πέρα αυτών, εξακολουθεί να μην υπάρχει διερμηνέας στις συγκεκριμένες διαλέκτους Wollof και Bambara που μιλάνε οι 4 από τους κατηγορούμενους.

Με την ολοκλήρωση των καταθέσεων των μαρτύρων κατηγορίας, ολοκληρώθηκε και η δεύτερη μέρα εκδίκασης και καλέστηκε διακοπή μέχρι την Πέμπτη 26 Απριλίου. Την Πέμπτη η δίκη θα συνεχιστεί με την κατάθεση των αναγνωστέων και την εξέταση των μαρτύρων υπεράσπισης.

Αλληλεγγύη με τους διωκόμενους μετανάστες της Μόριας και της Π.Ράλλη

 

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους 35 διωκόμενους μετανάστες της Μόριας

#freethemoria35

Νέα Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στα Δικαστήρια Χϊου

Πέμπτη 26 Απριλίου στις 09.00

by musaferat at April 24, 2018 02:12 PM

Ταξική Αντεπίθεση

Τοιχογραφία στα Εξάρχεια: Χρήστος Πολίτης πάντα ένα αστέρι και μια ιαχή πολέμου.

Τοιχογραφία στα Εξάρχεια, στη συμβολή των οδών Μπενάκη και Κωλέττη. Θα ‘σαι πάντα ένα αστέρι και μια ιαχή πολέμου Χρήστος Πολίτης 1979-2018 Πολιτική Εκδήλωση Μνήμης για τον Σύντροφο και Φίλο Χρήστο Πολίτη Πέμπτη 31 Μάη στις 18.00 στο Πολυτεχνείο (κτ. Γκίνη) Σύντροφοι και Συντρόφισσες, Φίλοι και Φίλες του Χρήστου Πολίτη.

by taksiki-antepithesi at April 24, 2018 09:04 AM

April 23, 2018

Studio Σπιρτοκουτο

DIY Live 10/5

Χαος Στο Τετραγωνο (h/c punk από Θεσσαλονίκη)

Vivisektio (h/c punk από Φινλανδια)

Adralla (h/c punk από Καρδίτσα)

by spirtokoutostudio at April 23, 2018 11:34 AM

Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας

Κείμενο και αφίσα από τη συνέλευση εργαζομένων για τη στάση εργασίας στη ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ

 

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΑΡΣΙΣ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 26/4

Όλοι εμείς, οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες σε ΜΚΟ βιώνουμε μία συνεχή συνθήκη επισφάλειας: συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ακόμα και μετά από χρόνια εργασίας στην ίδια θέση, συχνά ακόμα και τριμήνου, εργασία με «μπλοκάκι» αντί για ΙΚΑ, απλήρωτες υπερωρίες, δουλειά τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες, κατάσταση «επιφυλακής» κάθε μέρα και όλη μέρα, “εθελοντική” εργασία πέραν του ωραρίου μας, καθυστερήσεις στις πληρωμές μας και τεράστιος εργασιακός φόρτος. Και, φυσικά, όταν η προσφορά μας τελειώσει, απόλυση χωρίς αποζημίωση – καθώς η απόλυση βαφτίζεται “μη ανανέωση της σύμβασης”.

Στη ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ, συγκεκριμένα, οι συνάδελφοι και συναδέλφισσες των Δομών Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων Προσφύγων βιώνουν εδώ και μήνες ένα εξοντωτικό καθεστώς καθυστέρησης της καταβολής των μισθών τους.  Από τον Αύγουστο του 2017, οπότε οι δομές εντάχθηκαν στο πρόγραμμα AMIF, διαχειριστής του οποίου είναι το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης, οι συνάδελφοι/ισσες μας αντιμετωπίζουν συνεχείς καθυστερήσεις στην καταβολή της μισθοδοσίας τους και γενικότερα στην εκταμίευση της χρηματοδότησης. Υπό αυτές τις συνθήκες προσφέρουν τις υπηρεσίες τους όσο καλύτερα μπορούν, προσπαθώντας να μη διαταραχτεί η εύρυθμη λειτουργία των δομών και να μην επηρεαστούν αρνητικά οι ωφελούμενοι έφηβοι που διαμένουν στους ξενώνες. Να τονιστεί εδώ ότι η καθυστέρηση στην καταβολή της χρηματοδότησης έχει και άμεσο αντίκτυπο στην ίδια τη λειτουργία δομών, καθώς δεν μπορούν να αγοραστούν τα αναγκαία για τα παιδιά είδη (είδη ρουχισμού, σχολικά είδη, φάρμακα κα).

Απαιτώντας την άμεση καταβολή των δεδουλευμένών τους και την ομαλοποίηση της ροής της χρηματοδότησης από εδώ και πέρα, οι συνάδελφοι μας από τους Ξενώνες των Ταγαράδων και του Ωραιοκάστρου προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας από τις 28/3 και τις 2/4 αντίστοιχα, καλώντας μας παράλληλα να στηρίξουμε τις παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από τα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης και να συμμετέχουμε σε δύο συνελεύσεις εργαζομένων της ΑΡΣΙΣ που πραγματοποιήθηκαν στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, ώστε να ανταλλάξουμε απόψεις σχετικά με τον αγώνα τους αλλά και άλλες τις πιθανές κινητοποιήσεις. Από τις 20/4 σε επίσχεση εργασίας βγήκαν επίσης και συνάδελφοι/ισσες του Ξενώνα της Πυλαίας.

Στην τελευταία συνέλευση εργαζομένων (19/4) αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ σε ένδειξη αλληλεγγύης στους συναδέλφους και συναδέλφισσες μας που συνεχίζουν να μην έχουν πληρωθεί τους μισθούς Φεβρουαρίου και Μαρτίου (να σημειωθεί εδώ ότι λίγες μέρες μετά την έναρξη της επίσχεσης καταβλήθηκε ο μισθός του Ιανουαρίου, χωρίς καμία όμως πληροφορία για καταβολή των υπόλοιπων μισθών, αλλά ούτε και καμία εγγύηση για την ομαλοποίηση της καταβολής της μισθοδοσίας τους στο μέλλον).

Σας καλούμε όλους και όλες να συμμετέχετε στη ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 26/4, από τη 13:00 ως τις 17:00, ώστε να δείξουμε όλοι/ες μαζί την αλληλεγγύη μας στους συναδέλφους/ισσες μας και να δώσουμε το μήνυμα στη διοίκηση της ΑΡΣΙΣ και το Υπουργείο ότι δεν είμαστε «συνεργάτες» της οργάνωσης – είμαστε εργαζόμενοι/ες και απαιτούμε να πληρωνόμαστε στην ώρα μας, ακριβώς όπως προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας στην ώρα μας. Η στάση εργασίας έχει προκηρυχθεί από το Σωματείο Βάσης στο Χώρο της Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας (για την κάλυψη των συναδέλφων στη Βόρεια Ελλάδα) και το Σωματείο Βάσης ΜΚΟ (για την Αθήνα και τα νησιά), συνεπώς όλοι και όλες είμαστε καλυμμένο νομικά για να συμμετέχουμε. Την ώρα της Στάσης Εργασίας (13:00) θα πραγματοποιηθεί εκ νέου ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ έξω από τα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης (Λ. Σοφού 26 & Εγνατία).

Και επειδή, πέρα από την αλληλεγγύη στους συναδέλφους μας, υπάρχουν και άλλα ζητήματα σχετικά με τους όρους εργασίας μας που μας αφορούν όλους/ες, επειδή συνεχίσουμε να μην έχουμε συμβάσεις αορίστου χρόνου, επειδή συνεχίζουμε να δουλεύουμε υπερωρίες, επειδή συνεχίζουμε να μην εργαζόμαστε στις συνθήκες που θα μπορούσαμε να προσφέρουμε το βέλτιστο στους ανθρώπους που υποστηρίζουμε, σας καλούμε και σε νέα ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ της ΑΡΣΙΣ αμέσως μετά την ολοκλήρωσης της παρέμβασης (15:00) στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

Συνέλευση Εργαζομένων ΑΡΣΙΣ

 

by svepsykoi at April 23, 2018 11:19 AM

Στάση εργασίας και παρέμβαση στα κεντρικά γραφείας της ΜΚΟ Άρσις στις 26/4

ΕΠΙΣΧΕΣΗ ΚΑΙ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ:

ΠΕΜΠΤΗ 26/4 13.00, Λ. ΣΟΦΟΥ 26 & ΕΓΝΑΤΙΑ

Οι επισφαλείς συνθήκες εργασίας στις ΜΚΟ είναι εδώ και χρόνια γνωστές: συμβάσεις ορισμένου χρόνου (πολλές φορές τριμήνου) ακόμα και μετά από χρόνια εργασίας στην ίδια θέση, απλήρωτες υπερωρίες (ακόμα και τις αργίες ή τα σαββατοκύριακα) που βαφτίζονται εθελοντισμός, απολύσεις που βαφτίζονται «μη ανανέωση της σύμβασης», εργαζόμενοι/ες οι οποίοι καλύπτουν σταθερές ανάγκες που βαφτίζονται ελεύθεροι επαγγελματίες και φυσικά καθυστερήσεις πολλών μηνών στις καταβολές των μισθών, με τις διοικήσεις να μετακυλούν τις ευθύνες τους στους εκάστοτε χρηματοδότες.

Όλα αυτά φυσικά έχουν γίνει εφικτά γιατί πολλοί/ες εργαζόμενοι/ες στις ΜΚΟ έχουν πειστεί από τα αφεντικά τους ότι δεν είναι μισθωτοί αλλά συνεργάτες, ότι δεν εργάζονται αλλά προσφέρουν κοινωνικό έργο. Με λίγα λόγια δηλαδή, ότι δεν έχουν εργατικά δικαιώματα.

Όμως αυτή τη στιγμή, περίπου 40 εργαζόμενοι και εργαζόμενες σε τρεις Δομές Ασυνόδευτων Ανήλικων Προσφύγων της ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ αρνούμενοι/ες να αποδεχτούν το εξοντωτικό καθεστώς καθυστέρησης της καταβολής των μισθών τους που βιώνουν εδώ και μήνες, έχουν προχωρήσει σε επίσχεση εργασίας (πολύ από αυτούς από τις 28/3), απαιτώντας την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων τους και την ομαλοποίηση της ροής της χρηματοδότησης.

Η συνέλευση εργαζομένων της ΑΡΣΙΣ σε ένδειξη αλληλεγγύης στους συναδέλφους και τις συναδέλφισσές τους, αποφάσισε να προχωρήσει σε τετράωρη στάση εργασίας την Πέμπτη 26/4, την οποία καλεί το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στο Χώρο της Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας και το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων σε ΜΚΟ και ταυτόχρονη παρέμβαση στα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης.

ΣΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΠΟΥ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΩΜΕΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στο χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας

Σωματείο Σερβιτόρων μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στο χώρο του επισιτισμού Θεσσαλονίκη

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Κίνηση (Θεσσαλονίκης)

 

 

 

by svepsykoi at April 23, 2018 11:04 AM

April 22, 2018

Αντίβαρο - Αυτοοργανωμένος εργατικός-κοινωνικός χώρος

27-04-18 Οι Τσιριτσάντσουλες και η Ριμάδα τους στο Αντίβαρο

27-04-18 στις 21:30 Οι Τσιριτσάντσουλες και η Ριμάδα τους στο Αντίβαρο                                               Είσοδος Ελεύθερη Σχετικά με το έργο Η εκδήλωση στο fb

by eliza at April 22, 2018 07:57 PM

Musaferat

Κάλεσμα σε Συγκέντρωση Αλληλεγγύης

 

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στους 35 Διωκόμενους Μετανάστες της Μόριας

στα Δικαστήρια Χίου

Δευτέρα 23 Απριλίου στις 09.00

 

by musaferat at April 22, 2018 10:55 AM

April 21, 2018

ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠ΄ΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΗΧΗΤΙΚΑ: ΕΦΕΤΕΙΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 18-4-2018

Παρεμβάσεις των μελών του Επαναστατικού Αγώνα Νίκου Μαζιώτη και Πόλας Ρούπα κατά την διάρκεια της συνεδρίασης σχετικά με απαλλοτριώσεις τραπεζών

ΗΧΗΤΙΚΟ: ΕΦΕΤΕΙΟ Ε.Α, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 18-4-2018, Α΄Μέρος

 

https://youtu.be/erEVwJJJuT8

 

ΗΧΗΤΙΚΟ: ΕΦΕΤΕΙΟ Ε.Α, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 18-4-2018, Β΄Μέρος

https://youtu.be/e3iox5Z8HDA

by oikologiasos at April 21, 2018 01:26 PM

X a n a d u

April 20, 2018

Κατάληψη Δ56

Ενημέρωση από την 1η Μέρα της Δίκης των 35 των Διωκόμενων Μεταναστών της Μόριας

Μετά από μία σειρά από δυσκολίες και απειλές αναβολής το δικαστήριο ξεκίνησε σήμερα κανονικά. Όπως έχουμε ξαναπεί, η μεταφορά του δικαστηρίου από τη Μυτιλήνη στη Χίο μπορεί μόνο να ιδωθεί ως ακόμα μία τακτική κίνηση του κράτους ενάντια στο κίνημα αλληλεγγύης που έχει αναπτυχθεί για τους 35 διωκόμενους. Μία κίνηση που προσπαθεί να απομονώσει τους …

by commongrounds at April 20, 2018 07:21 PM

Συντονισμός ατόμων και συλλογικοτήτων ενάντια στα κέντρα κράτησης

Ενημέρωση από την 1η Μέρα της Δίκης των 35 των Διωκόμενων Μεταναστών της Μόριας

Μετά από μία σειρά από δυσκολίες και απειλές αναβολής το δικαστήριο ξεκίνησε σήμερα κανονικά.

Όπως έχουμε ξαναπεί, η μεταφορά του δικαστηρίου από τη Μυτιλήνη στη Χίο μπορεί μόνο να ιδωθεί ως ακόμα μία τακτική κίνηση του κράτους ενάντια στο κίνημα αλληλεγγύης που έχει αναπτυχθεί για τους 35 διωκόμενους. Μία κίνηση που προσπαθεί να απομονώσει τους διωκόμενους μετανάστες από το κύμα αλληλεγγύης που είχε αναπτυχθεί στη Λέσβο, θέτοντας σοβαρά εμπόδια στους αλληλέγγυους-ες, αλλά και σε μάρτυρες να παραβρεθούν στη δίκη. Η σύμπτωση της απεργίας της ΠΝΟ το διήμερο πριν το δικαστήριο εμπόδισε κόσμο να μεταβεί από την Αθήνα και τη Μυτιλήνη στη Χίο, δημιουργώντας τις συνθήκες απομόνωσης που το κράτος επιθυμούσε. Πέρα όμως από αυτό έδωσε και το περιθώριο στις αστυνομικές αρχές να μην μετάγουν 2 από τους κατηγορούμενους, οδηγώντας σε κίνδυνο αναβολής τους δικαστηρίου. Το εμπόδιο αυτό ξεπεράστηκε μέσα από την κινητοποίηση δικηγόρων στην Αθήνα όπου διασφάλισαν από τους δύο μετανάστες που συνέχιζαν να παραμένουν στο τμήμα μεταγωγών, εξουσιοδοτήσεις για να τους εκπροσωπήσουν δικηγόροι που βρίσκονταν ήδη στη Χίο. Η δικαιολογία της απεργίας χρησιμοποιήθηκε επίσης και για τη μη μετακίνηση από την Αθήνα του επίσημου διερμηνέα για τις διαλέκτους Wolof και Bambara. Μοναδικές διαλέκτους που 4 από τους κατηγορούμενους μπορούν να επικοινωνήσουν. Για να καλυφθεί αυτό το κενό εν τέλει επιστρατεύτηκε μετανάστης αιτούντας άσυλο από το κέντρο κράτησης της ΒΙΑΛ.

Στη Χίο, το προηγούμενο διάστημα, τοπικές φυλλάδες προσπάθησαν να δημιουργήσουν κλίμα τρομοκρατίας για τη διεξαγωγή της δίκης, με αφορμή τα καλέσματα συλλογικοτήτων από Αθήνα και Μυτιλήνη για συγκέντρωση αλληλεγγύης στο δικαστήριο της Χίου. Εν τέλει το μόνο τρομοκρατικό που υπήρχε στην πόλη το πρωί ήταν οι δεκάδες μπάτσοι όλων των ειδών (ΥΜΕΤ, ΥΑΤ, Ασφάλεια, ΔΙΑΣ, ΟΠΚΕ, ΟΕΑ του λιμενικού, Εξωτερική Φρουρά Φυλακών) που είχαν περικυκλώσει το Πρωτοδικείο Χίου, και ήλεγχαν επανειλημμένα οποιονδήποτε προσπαθούσε να προσεγγίσει τα δικαστήρια. Για την τεράστια αυτή και πρωτοφανή για τα δεδομένα της Χίου αστυνομική κινητοποίηση με πάνω από 100 αστυνομικούς εντός και εκτός του δικαστηρίου, είχαν υπάρξει ακόμα και ανακλήσεις αδειών.

Στο δικαστικό κομμάτι, η δίκη ξεκίνησε με μικρή καθυστέρηση, λόγω της αναμονής του πληρεξούσιου από την Αθήνα. Μετά την διακοπή, έγινε ανάγνωση του κατηγορητηρίου με τους παρόντες διερμηνείς να μεταφράζουν μόνο ελάχιστο μέρος του προς τους κατηγορούμενους μετά τις υποδείξεις της έδρας για επίσπευση των διαδικασιών. Ακολούθησε η επιλογή των 4 ενόρκων και στη συνέχεια ρωτήθηκαν οι συνήγοροι υπεράσπισης για πιθανούς «αυτοτελής ισχυρισμούς για τη μετατροπή της κατηγορίας». Από τους συνηγόρους κατατέθηκαν ισχυρισμοί πάνω στις κατηγορίες του «εμπρησμού με κίνδυνο ζωής» και της «διακεκριμένης φθοράς» για μετατροπή τους σε «φθορά ξένης ιδιοκτησίας».

Μετά και την κατάθεση των ισχυρισμών, το δικαστήριο διέταξε τη διακοπή της διαδικασίας, και τη συνέχισή της τη Δευτέρα 23 Απριλίου στις 09.00 το πρωί.

Την δίκη επίσης παρακολουθούν δικηγόροι από το εξωτερικό που έχουν έχει έρθει ως διεθνείς παρατηρητές.

Αλληλεγγύη με τους διωκόμενους μετανάστες της Μόριας και της Π.Ράλλη

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους 35 διωκόμενους μετανάστες της Μόριας

#freethemoria35

by ssaekk at April 20, 2018 07:19 PM

Anarchist Black Cross anarchist solidarity cell

περί «δικαίου» ο λόγος

περί «δικαίου» ο λόγος

Τον περασμένο μήνα ,για πρώτη φορά στα χρονικά των δικαστικών
πανηγυριών, έχουμε την καταδίκη αναρχικών που βαφτίστηκαν “ατομικοί
τρομοκράτες” βάσει του νόμου 187Α, παρά την απαλλαγή τους από την ένταξη σε
τρομοκρατική οργάνωση.

Στις 29 Νοεμβρίου του 2017  ξεκίνησε να εκδικάζεται μια σειρά υποθέσεων
που αφορούν εμπρηστικές επιθέσεις  και απαλλοτριώσεις , των οποίων
κατηγορούμενοι είναι τα συντρόφια  Αργύρης  Ντάλιος ,  Νίκος  Ρωμανός,
Γιάννης  Μιχαηλίδης ,Δημήτρης Πολίτης και ο Γεράσιμος  Τσάκαλος  -μέλος της
Συνομωσίας Πυρήνων της Φωτιάς. Οι σύντροφοι καταδικάστηκαν από την έδρα
του πρωτόδικου δικαστηρίου σε 20 χρόνια για 3 εμπρησμούς ο Νίκος
Ρωμανός ,σε 29 χρόνια για απαλλοτριώσεις τραπεζών ο Αργύρης  Ντάλιος
( με μοναδικό στοιχείο δείγματα DNA), σε 13 χρόνια για διακεκριμένη κατοχή
πυρομαχικών και 1 για απόπειρα ληστείας ο Δημήτρης Πολίτης ,σε 11 χρόνια για
πλαστογραφία και διακεκριμένη κατοχή πυρομαχικών ο Γιάννης Μιχαηλίδης
και σε 5 χρόνια για ηθική αυτουργία σε πλαστογραφία ο Γεράσιμος
Τσάκαλος.
Το δικαστικό παραλήρημα  συνεχίστηκε στο εφετείο στις 26 Μαρτίου 2018
αφού η απόφαση είχε πολύ μικρές αποκλίσεις από αυτήν του πρωτόδικου.
Συγκεκριμένα καταδικάστηκαν ο Α. Ντάλιος σε 27 χρόνια (από 29), ο
Ν.Ρωμανός σε 18 χρόνια (από 20), ο Δ. Πολίτης σε 12 χρόνια και 2
μήνες(από 13), ο Γ. Μιχαηλίδης σε 11 χρόνια (όπως και πρωτοδίκως) και το
μέλος της ΣΠΦ Γ. Τσάκαλος σε 5 χρόνια (όπως και πρωτοδίκως).
Αυτή η δικαστική καινοτομία, δημιουργεί το απαραίτητο δεδικασμένο
ενισχύοντας έτσι το ήδη υπάρχον νομικό καθεστώς.

Πλέον φαίνετε ξεκάθαρα η προσπάθεια του κράτους και των δικαστών να εξοντώσουν όσους και όσες αμφισβητούν την παντοδυναμία τους. Μία απόφαση που αφήνει μια
παρακαταθήκη λύνοντας τα χέρια των δικαστών ,αφού πλέον μπορούν να
καταδικάσουν όποιον δηλώνει και υπερασπίζεται την αναρχική πολιτική του
ταυτότητα.
Συγχρόνως αποτελεί και μία διεύρυνση του 187Α αφού ακόμα και
οι ενέργειες που δεν μπορούν να  συμπεριληφθούν σε αυτόν ,κάτω από την
ομπρέλα της ατομικής τρομοκρατίας  μπορούν πλέον να αποτελέσουν την
καταδίκη για πολλά χρόνια εγκλεισμού.
Επιπρόσθετα, ένα τέτοιο καθεστώς  έρχεται για να θωρακίσει τον κρατικό
μηχανισμό συνολικά σε όλα τα επίπεδα και συνεχίζει και πέραν αυτού
διαιωνίζοντας  περαιτέρω την κυριαρχία του πάνω στα σώματα και τις ζωές
όλων όσων ενδέχεται να επιλέξουν το δύσκολο αλλά συνάμα γοητευτικό δρόμο
της εξέγερσης και της επανάστασης όχι μόνο στο παρόν αλλά και στο
μέλλον.

Αυτή η απόφαση δεν λαμβάνει χώρα σε κάποια άσχετη χρονική στιγμή, αφού το
τελευταίο χρονικό διάστημα γίνεται μια συνολική και στοχευμένη επίθεση
στον αναρχικό χώρο καθώς και στους πολιτικούς κρατούμενους.

Από τις εκκενώσεις των καταλήψεων, την δημιουργία δικογραφιών με ανυπόστατες
κατηγορίες, τις προφυλακίσεις ατόμων μόνο και μόνο για την παρουσία τους
σε συγκρούσεις ως την  ανακοίνωση του νέου σωφρονιστικού κώδικα, τις εισβολές
των ΕΚΑΜ σε κελιά πολιτικών κρατουμένων (ακόμα και κατά τη διάρκεια
απεργίας πείνας όπως στην περίπτωση του Κ. Γιαγτζόγλου) και άλλα πολλά.

Ένα ακόμα παράδειγμα είναι η άσκηση αναίρεσης της αθωωτικής απόφασης
του Τάσου Θεοφίλου από τον  Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Αγγέλη
στις 27 Μαρτίου, μία μέρα ακριβώς μετά την καταδίκη των συντρόφων μας για
“ατομική τρομοκρατία”.
Στις 11 Μάη θα εξεταστεί η αίτηση αναίρεσης στην ολομέλεια του Αρείου
Πάγου. Αν γίνει δεκτή, σημαίνει ότι ο σύντροφος  επιστρέφει στη φυλακή
με τις αρχικές κατηγορίες μέχρι να επαναληφθεί το εφετείο από άλλους
δικαστές, μιας και η πλειοψηφία του Α’ Πενταμελούς που τον απάλλαξε
αποδείχτηκε τελικά πως δεν ήταν της αρεσκείας της
«αντιτρομοκρατικής», όπως γράφει ο ίδιος.

 Το δικαστικό σύμπλεγμα, ως ανεξάρτητη εξουσία έχει στελεχωθεί πολύ
προσεκτικά δεκαετίες τώρα από υποκείμενα πιστά στο κρατικό δόγμα και δεν
αποτελεί έκπληξη το  μένος τους κατά του εσωτερικού εχθρού του
καθεστώτος, των αναρχικών.
Οι επιταγές της αντιτρομοκρατικής οριοθετούν
την λειτουργία και την «νομιμότητα» της νομικής ερμηνείας και νέα νομικά
όπλα έρχονται στο προσκήνιο στοχεύοντας στην πολιτική και φυσική
εξόντωση των αναρχικών, αναβαθμίζοντας ολόκληρο τον κρατικό
μηχανισμό, όπως αναφέραμε και παραπάνω.

Όπως το έθνος κράτος και ο θρησκευτικός κλήρος, έτσι και ο δικαστικός
συρφετός ενορχηστρώνει από μεριάς του την καθυπόταξη κάθε υποκειμένου
που επιλέγει να αμφισβητήσει τις αρχές και τις αξίες αυτής της
κοινωνίας.
Μια αρχή ανεξάρτητη αλλά, συνάμα σε άμεση συνοχή με το
γενικότερο κρατικό δόγμα.
Και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί , ως ένας ακόμα, ανεξάρτητος και
αυτόνομος εχθρός, ο οποίος μοιράζει τις χαριστικές βολές στους
συντρόφους μας.

Πρώτα θα έρθει ο μπάτσος να σε χτυπήσει και να σε συλλάβει, ο δικαστής είναι όμως αυτός που θα σε βυθίσει στην λήθη και το σκοτάδι.


Ένα δικαστικό σύμπλεγμα στο απυρόβλητο διευρύνει τα κελιά τις
δημοκρατίας πέραν από τα τείχη των φυλακών της.

Όλα αυτά δεν αποτελούν παρά την προέκταση ενός γενικευμένου πολέμου που
εντείνεται από μεριά του κράτους. Την προέκταση ενός κυριαρχικού
καθεστώτος που έρχεται να ισοπεδώσει κάθε ψήγμα ελευθερίας.
Και εμείς οφείλουμε να απαντήσουμε και να υπερασπιστούμε την αναρχική
μας ταυτότητα, μέχρι τέλους. Με όπλο την αλληλεγγύη να μην αφήσουμε
κανέναν και καμία  στα χέρια του κράτους και των δικαστών.

Όσο και να προσπαθούν πάντα και αναπάντεχα θα γεννιέται ένα καινούριο αγκάθι που θα ματώνει το ψηφιδωτό της εξουσίας.

Αναρχικός Μαύρος Σταυρός – Πυρήνας Έμπρακτης Αναρχικής Αλληλεγγύης

by abcsolidaritycell at April 20, 2018 06:57 PM

Musaferat

Ενημέρωση από την 1η Μέρα της Δίκης των 35 των Διωκόμενων Μεταναστών της Μόριας (20/04/2018)

Μετά από μία σειρά από δυσκολίες και απειλές αναβολής το δικαστήριο ξεκίνησε σήμερα κανονικά.

Όπως έχουμε ξαναπεί, η μεταφορά του δικαστηρίου από τη Μυτιλήνη στη Χίο μπορεί μόνο να ιδωθεί ως ακόμα μία τακτική κίνηση του κράτους ενάντια στο κίνημα αλληλεγγύης που έχει αναπτυχθεί για τους 35 διωκόμενους. Μία κίνηση που προσπαθεί να απομονώσει τους διωκόμενους μετανάστες από το κύμα αλληλεγγύης που είχε αναπτυχθεί στη Λέσβο, θέτοντας σοβαρά εμπόδια στους αλληλέγγυους-ες, αλλά και σε μάρτυρες να παραβρεθούν στη δίκη. Η σύμπτωση της απεργίας της ΠΝΟ το διήμερο πριν το δικαστήριο εμπόδισε κόσμο να μεταβεί από την Αθήνα και τη Μυτιλήνη στη Χίο, δημιουργώντας τις συνθήκες απομόνωσης που το κράτος επιθυμούσε. Πέρα όμως από αυτό έδωσε και το περιθώριο στις αστυνομικές αρχές να μην μετάγουν 2 από τους κατηγορούμενους, οδηγώντας σε κίνδυνο αναβολής τους δικαστηρίου. Το εμπόδιο αυτό ξεπεράστηκε μέσα από την κινητοποίηση δικηγόρων στην Αθήνα όπου διασφάλισαν από τους δύο μετανάστες που συνέχιζαν να παραμένουν στο τμήμα μεταγωγών, εξουσιοδοτήσεις για να τους εκπροσωπήσουν δικηγόροι που βρίσκονταν ήδη στη Χίο. Η δικαιολογία της απεργίας χρησιμοποιήθηκε επίσης και για τη μη μετακίνηση από την Αθήνα του επίσημου διερμηνέα για τις διαλέκτους Wolof και Bambara. Μοναδικές διαλέκτους που 4 από τους κατηγορούμενους μπορούν να επικοινωνήσουν. Για να καλυφθεί αυτό το κενό εν τέλει επιστρατεύτηκε μετανάστης αιτούντας άσυλο από το κέντρο κράτησης της ΒΙΑΛ.

Στη Χίο, το προηγούμενο διάστημα, τοπικές φυλλάδες προσπάθησαν να δημιουργήσουν κλίμα τρομοκρατίας για τη διεξαγωγή της δίκης, με αφορμή τα καλέσματα συλλογικοτήτων από Αθήνα και Μυτιλήνη για συγκέντρωση αλληλεγγύης στο δικαστήριο της Χίου. Εν τέλει το μόνο τρομοκρατικό που υπήρχε στην πόλη το πρωί ήταν οι δεκάδες μπάτσοι όλων των ειδών (ΥΜΕΤ, ΥΑΤ, Ασφάλεια, ΔΙΑΣ, ΟΠΚΕ, ΟΕΑ του λιμενικού, Εξωτερική Φρουρά Φυλακών) που είχαν περικυκλώσει το Πρωτοδικείο Χίου, και ήλεγχαν επανειλημμένα οποιονδήποτε προσπαθούσε να προσεγγίσει τα δικαστήρια. Για την τεράστια αυτή και πρωτοφανή για τα δεδομένα της Χίου αστυνομική κινητοποίηση με πάνω από 100 αστυνομικούς εντός και εκτός του δικαστηρίου, είχαν υπάρξει ακόμα και ανακλήσεις αδειών.

Στο δικαστικό κομμάτι, η δίκη ξεκίνησε με μικρή καθυστέρηση, λόγω της αναμονής του πληρεξούσιου από την Αθήνα. Μετά την διακοπή, έγινε ανάγνωση του κατηγορητηρίου με τους παρόντες διερμηνείς να μεταφράζουν μόνο ελάχιστο μέρος του προς τους κατηγορούμενους μετά τις υποδείξεις της έδρας για επίσπευση των διαδικασιών. Ακολούθησε η επιλογή των 4 ενόρκων και στη συνέχεια ρωτήθηκαν οι συνήγοροι υπεράσπισης για πιθανούς «αυτοτελής ισχυρισμούς για τη μετατροπή της κατηγορίας». Από τους συνηγόρους κατατέθηκαν ισχυρισμοί πάνω στις κατηγορίες του «εμπρησμού με κίνδυνο ζωής» και της «διακεκριμένης φθοράς» για μετατροπή τους σε «φθορά ξένης ιδιοκτησίας».

Μετά και την κατάθεση των ισχυρισμών, το δικαστήριο διέταξε τη διακοπή της διαδικασίας, και τη συνέχισή της τη Δευτέρα 23 Απριλίου στις 09.00 το πρωί.

Την δίκη επίσης παρακολουθούν δικηγόροι από το εξωτερικό που έχουν έχει έρθει ως διεθνείς παρατηρητές.

Αλληλεγγύη με τους διωκόμενους μετανάστες της Μόριας και της Π.Ράλλη

 

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους 35 διωκόμενους μετανάστες της Μόριας

#freethemoria35

 

by musaferat at April 20, 2018 06:22 PM

ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠ΄ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Ανάληψη ευθύνης “Σύμπραξη Αμετανόητων Αναρχικών-FAI/IRF”

 

https://athens.indymedia.org/post/1584447/

 

από .

26/02/2018 9:02 μμ.

 

Ανάληψη ευθύνης “Σύμπραξη Αμετανόητων Αναρχικών-FAI/IRF”

 

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΟΙ ΦΛΥΑΡΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΠΕΡΙΤΤΕΥΟΥΝ

Μια θεωρία που παραμένει στην επιφάνεια των προβλημάτων, που φοβάται τις επιπτώσεις, που σκοπεύει να λειάνει το δέρμα σύμφωνα με τη κλίση του, καταλήγει να αποδειχθεί ένα είδος επιμόρφωσης στον κομφορμισμό και στην υποταγή
Alfredo Bonanno

Αναλαμβάνουμε τις 5 εμπρηστικές επιθέσεις:

– Στην επιχείρηση της οικογένειας Μητσοτάκη “Zeus & Dione” στο Ψυρρή

– 2 οχήματα του φασίστα Τριανταφυλλίδη στο Περιστέρι

– Όχημα διπλωματικού σώματος στον Νέο Κόσμο

– Τηλεοπτικό σταθμό του Γιώργου Καρατζαφέρη “ΑΡΤ” στην Καλλιθέα

Οι εμπρηστικές επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν στα πλαίσια της επιθετικής αναρχικής αλληλεγγύης στον Κωνσταντίνο Γιαγτζόγλου, καθώς αυτή είναι η μόνη μορφή αλληλεγγύης που αναγνωρίζουμε.Είναι αυτή η οποία δεν περιορίζεται σε συμβιβαστικού χαρακτήρα αγώνες, δεν ετεροκαθορίζεται από δίπολα αθωότητας-ενοχής  που θέτει η εξουσία και εχθρεύεται κάθε πολιτική θέση που επιχειρεί τη χριστιανοποίηση της με ανθρωπιστικές αφηγήσεις.Εκείνη την χριστιανοποίηση που θέλει να παρουσιάσει τον εκάστοτε αναρχικό ως θύμα σκευωρίας και ταυτόχρονα ευθυγραμμίζεται πλήρως με την υπερασπιστική γραμμή, παραβλέποντας τις αξίες που έχουν δομηθεί από τις επιλογές και τις πράξεις του.Η αναρχική επαναστατική αλληλεγγύη κινείται σ’ολο το εύρος της πολυμορφίας είναι ένα σινιάλο συνενοχής στους έγκλειστους αναρχικούς κρατούμενους και μια συνωμοτική εχθροπραξία για τους μαχητές που μιλάνε την ίδια γλώσσα.Η γλώσσα που μεταφράζει τη θεωρία σε πράξη και τυλίγεται γύρω από το λαιμό κάθε εξουσιαστή.

Η επιθετική αλληλεγγύη αποτελεί μια αιχμηρή απόληξη του μωσαϊκού της διαρκούς αναρχικής εξέγερσης είτε σε ατομικό είτε σε συλλογικό επίπεδο.Η αναρχική εξέγερση δομείται από τη συνάντηση των λεηλατικών προθέσεων με τη ριζοσπαστική ρηξιακή στόχευση. Όταν η κλιμάκωση της αναρχικής δράσης οριοθετείται σε επιθέσεις πλημμεληματικού τύπου και ακροβατεί σ’ενα θόλο δίπολο νομιμότητας- κοινωνικής νομιμοποίησης δρώντας με συνδικαλιστικού τύπου ενέργειες, δεν στοχεύει στην συνολική αποδόμηση και την καταστροφή του εξουσιαστικού οικοδομήματος.Αντίθετα εδραιώνει μια συνθήκη που μετά βίας γρατζουνά το δέρμα της κυριαρχίας, στρογγυλεύοντας τις επιθετικές αιχμές της αναρχίας και χτίζοντας σχέσεις εναλλακτισμού μέσα στο υπάρχον.Η αναρχική δράση ξεπερνά τους ακίνδυνους συμβολισμούς και καταδεικνύει την διάλυση της αφήγησης περί κρατικής παντοδυναμίας και εξουσιαστικής συμπεριφοράς μέσα στο κοινωνικό σύμπλεγμα.

Η εξουσία για να διατηρήσει τα συμφέροντα και την συνέχεια της έχει δημιουργήσει τις αντίστοιχες κοινωνικές σχέσεις.Το κοινωνικό σώμα όμως δεν είναι κάτι συμπαγές και χαρακτηρίζεται από διάφορες αντιφάσεις, κομμάτι των οποίων είναι και οι αναρχικοί.Για την ενδυνάμωση της συνοχής στο εσωτερικό της επιδιώκει να εξοντώσει πολιτικά και φυσικά τους εχθρούς της δημοκρατίας, τους αναρχικούς που δεν συνθηκολογούν με καμία κυβέρνηση και εχθρεύονται το κοινωνικό σύμπλεγμα.

Η εξουσία δεν είναι κάτι μονοδιάστατο, αλλά απλώνεται σαν δίχτυ σε όλα τα κοινωνικά στρώματα.Αυτή η διάχυση της σε όλο το κοινωνικό φάσμα γεννά συγκεκριμένες συμπεριφορές οι οποίες με τη σειρά τους δομούν υποκείμενα που είναι αμιγώς εχθρικά προς εμάς.Κρατικοί αξιωματούχοι, μικρά και μεγάλα αφεντικά, εθελόδουλοι εργάτες ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΤΡΙΧΩΤΟ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥΣ ΧΑΛΆΚΙ ΥΠΟΔΟΧΉΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ, υποκείμενα που οι μόνες βλέψεις τους στοχεύουν στην κοινωνική και επαγγελματική ανέλιξη, ευυπόληπτους πολίτες ρουφιάνους της διπλανής πόρτας που επιζητούν όλο και περισσότερη τάξη και ασφάλεια, κάθε λογής σίχαμα που αναπαράγει την πατριαρχία και συντηρεί την κουλτούρα του βιασμού σε κάθε της πτυχή, τα εθνικοπατριωτικά και θρησκόληπτα σκουπίδια και τα ρατσιστικά σιχάματα που βρομίζουν τις γειτονιές μας.

Οι επιχειρήσεις που χτυπήσαμε ανήκουν στο φιλελεύθερο ζεύγος Μητσοτάκη και στον γραφικό και γελοίο ακροδεξιό Γιώργο Καρατζαφέρη.Τα εν λόγω σκουπίδια ανεξάρτητα αν εμπλέκονται σε οικονομικά σκάνδαλα ή αν έχουν αφεθεί στον πάτο του πολιτικού βούρκου, έχουν υπάρξει κομβικές οντότητες στην διατήρηση της εξουσιαστικής δημοκρατικής επιβολής.Έχουν βάλει το λιθαράκι τους στην προπαγάνδα αντιεξεγερτικών ρητορειών και είναι εχθροί της ελευθερίας.Τα φοβισμένα ανθρωπάκια που έχουν αποδεχτεί τις αλυσίδες τους μπορεί να σοκάρονται από το άκουσμα των σκανδάλων αλλά δεν θα αργήσουν να εναποθέσουν τις ελπίδες τους σε άλλη αντίστοιχη πολιτική φιγούρα μέχρι να τους “προδώσει” και αυτή.Δεν μας ενδιαφέρει αν δεν κάνουν σωστά την δουλειά τους καθώς είναι αυτοί που είναι και θα χτυπιούνται έτσι κι αλλιώς.

Οι επιθέσεις στα οχήματα του φασίστα πραγματοποιήθηκαν ως ένδειξη αλληλεγγύης στην επίθεση που δέχτηκε από τα περιττώματα του εθνικοπατριωτικού όχλου η κατάληψη LIBERTATIA στην Θεσσαλονίκη.Οι καταλήψεις αποτελούν πεδίο συνάντησης και πολιτικής ζύμωσης μεταξύ συντρόφων.Εκεί συναντηθήκαμε,εκεί συνωμοτήσαμε,εκεί δομήσαμε τις σχέσεις μας για να οργανωθούμε και θα τις υπερασπιστούμε με όλα τα μέσα ακόμα και αν έχουμε προσεγγιστικές αποκλίσεις.

Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση.Για να το πούμε αλλιώς η καλύτερη άμυνα στην βεβήλωση των ζωών μας είναι η άμεση αναρχική πολύμορφη επίθεση.Από τις συγκρουσιακές διαδηλώσεις και τον εκκωφαντικό ήχο της βαριάς που θρυμματίζει τις βιτρίνες της κυριαρχίας μέχρι το λυσσασμένο στροβίλισμα της σφαίρας στην θαλάμη.ΚΑΘΕ ΟΠΛΟ ΠΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΣΗΚΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ.Ακονίζουμε τα τσεκούρια του πολέμου και γυρνάνε πάνω απ’τα κεφάλια σας.

Όλες οι ενέργειες αφιερώνονται στον αναρχικό αιχμάλωτο πολέμου Κωνσταντίνο Γιαγτζόγλου ο οποίος βρίσκεται σε απεργία πείνας από 21/2 και δίψας από 25/2 με αίτημα την μεταγωγή του στις φυλακές Κορυδαλλού

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΣΕ ΙΤΑΛΙΑ ΚΑΙ ΧΙΛΗ

ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΣΙΝΙΑΛΟ ΣΥΝΕΝΟΧΗΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΓΗ

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ

Σύμπραξη Αμετανόητων Αναρχικών-FAI/IRF

 

by oikologiasos at April 20, 2018 05:01 PM

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΦΥΛΑΚΩΝ- ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ

https://athens.indymedia.org/post/1584323/

 

 

από Επιτροπή Αγώνα γυναικείων -ανδρικών φυλακών > Κορυδαλλού (Α.Β.Γ.Δ.Ε και Α θέση υπογείου παραρτήματος

24/02/2018 9:52 μμ.

 

Απαραίτητη σημείωση Το κείμενο αυτό γράφτηκε χθες 23 Φεβρουάριου πριν την σημερινή απαγωγή από τα ΕΚΑΜ του συγκρατουμένου απεργού πείνας Κ. Γιαγτζογλου. Μια απαγωγή που από την μια επιβεβαιώνει όλα αυτά που γράφουμε παρακάτω, αλλά ταυτόχρονα αποδεικνύει πως όταν λεμέ ότι τίποτα από εδώ και πέρα δεν θα μείνει αναπάντητο ισχύει δυο φορές. Η σημερινή μέρα ήταν μια μεγάλη νίκη των κρατουμένων που πίστεψαν στις δυνάμεις τους, βραχυκύκλωσαν την φυλακή για πέντε ώρες και ενωμένοι ΑΠΑΙΤΗΣΑΝ τα αυτονόητα. Η απεργία πείνας κάθε συγκρατούμενου μας είναι απαραβίαστο δικαίωμα και κάθε χτύπημα σε έναν από εμάς είναι χτύπημα προς όλους. καμία οπισθοχώρηση Μέχρι το τέλος μέχρι την νίκη

 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΦΥΛΑΚΩΝ- ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ

 

Απαραίτητη σημείωση

Το κείμενο αυτό γράφτηκε χθες 23 Φεβρουάριου πριν την σημερινή απαγωγή από τα ΕΚΑΜ του συγκρατουμένου απεργού πείνας Κ. Γιαγτζογλου. Μια απαγωγή που από την μια επιβεβαιώνει όλα αυτά που γράφουμε παρακάτω, αλλά ταυτόχρονα αποδεικνύει πως όταν λεμέ ότι τίποτα από εδώ και πέρα δεν θα μείνει αναπάντητο ισχύει δυο φορές. Η σημερινή μέρα ήταν μια μεγάλη νίκη των κρατουμένων που πίστεψαν στις δυνάμεις τους, βραχυκύκλωσαν την φυλακή για πέντε ώρες και ενωμένοι ΑΠΑΙΤΗΣΑΝ τα αυτονόητα.

Η απεργία πείνας κάθε συγκρατούμενου μας είναι απαραβίαστο δικαίωμα και κάθε χτύπημα σε έναν από εμάς είναι χτύπημα προς όλους.

καμία οπισθοχώρηση

Μέχρι το τέλος μέχρι την νίκη

 

Από τα τέλη Οκτωβρίου του 2017 , ξεκίνησε η πανελλαδική κινητοποίηση των κρατούμενων στις φυλακές ενάντια στις φασιστικές διατάξεις του νέου σωφρονιστικού κώδικα.

Από την πρώτη στιγμή συγκροτήθηκε η Επιτροπή Αγώνα Φυλακών  η οποία αποτελείται από κρατούμενους από όλες τις πτέρυγες και όλες τις εθνικότητες.
Σε αυτή την Επιτροπή και γενικότερα στον αγώνα των κρατούμενων δεν υπάρχουν έλληνες,  αλβανοί,  γεωργιανοί , άραβες αλλά φυλακισμένοι ενωμένοι που διεκδικούν το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια.

Όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται αμεσοδημοκρατικά και είναι συλλογικές.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η συζήτηση με εκπρόσωπο του υπουργείου δικαιοσύνης στις 2 Νοεμβρίου 2017 , όταν ζητήθηκε από την επιτροπή να διακόψει την κινητοποίηση ώστε να συζητηθούν τα αιτήματα του αγώνα σε πιο «ήπιο κλίμα» . Η απάντηση ήταν συγκεκριμένη, η Επιτροπή δεν αποφασίζει για την εξέλιξη του αγώνα,  ΑΛΛΑ αποτελεί την γέφυρα επικοινωνίας των κρατούμενων.

Με λίγα λόγια ειπώθηκε ξεκάθαρα ότι αν υπήρχε η δυνατότητα θα θέλαμε αυτή η κουβέντα να μην γίνονταν σε ένα γραφείο της φυλακής αλλά μέσα στην φυλακή με παρόντες ΟΛΟΥΣ τους κρατούμενους.

Άρα η Επιτροπή αγώνα δεν είναι τα 5, 10, ή 15 άτομα που εμφανίζονται μπροστά στους εκπροσώπους,  αλλά οι χιλιάδες κρατούμενοι που υπέγραψαν και στηρίζουν τα αιτήματα της κινητοποίησης. Και φυσικά η συλλογική απάντηση στο αίτημα του υπουργείου να σταματήσει η κινητοποίηση ήταν ένα δυνατό και ξεκάθαρο ΟΧΙ.

Στην διάρκεια αυτών των μηνών η κινητοποίηση κατάφερε αρκετά πράγματα.

 Ανάγκασε το υπουργείο να επισκεφθεί τρεις φορές τις φυλακές και να υποχωρήσει σε κάποια αιτήματα μας, εξαπλώθηκε σε πολλές φυλακές  (9 φυλακές συμμετέχουν μέχρι σήμερα)  , δημιουργώντας νέες επιτροπές αγώνα στήριξε παράλληλα συλλογικούς αγώνες  (όπως την διεύρυνση του επισκεπτηρίου ανδρών- γυναικών), διαμαρτυρήθηκε για τον θάνατο του 26χρονου συγκρατούμενου μας στην Λάρισα,  ακούστηκε η φωνή των κρατούμενων έξω από τα τείχη  (σε ραδιόφωνα,  εφημερίδες , εκδηλώσεις,  ιντερνετικά μπλογκ κ.ο) , καλέστηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από τον Κορυδαλλό,  δημιουργήθηκε επιτροπή στήριξης από δικηγόρους και πραγματοποιήθηκε συνέντευξη τύπου , απελευθερώθηκε ο φυλακισμένος χρόνος κρατώντας ανοιχτά προαύλια και κελιά και καταφέραμε να μπλοκάρουμε την επέλαση του νέου σωφρονιστικού κώδικα θέτοντας τους δικούς μας όρους στην επαναδιαπραγμάτευση της ζωής μας.

Το κυριότερο όμως είναι ότι μάθαμε να έχουμε εμπιστοσύνη στις δικές μας δυνάμεις και αποκτήσαμε αυτοπεποίθηση γιατί ο αγώνας μας είναι ΔΙΚΑΙΟΣ.

Όμως η αγωνιστικότητα , η συνέπεια,  η αποφασιστικότητα και η αλληλεγγύη που δείξαμε όλους αυτούς τους μήνες,  φαίνεται ενόχλησε κάποιους.Ιδιαίτερα τον τελευταίο μήνα, έχει ξεκινήσει ένας πόλεμος λάσπης τόσο ενάντια στην κινητοποίηση συνολικά,  όσο και σε μέλη της επιτροπής ατομικά
Δεν φτάνει που εκτίουμε ποινές που φτάνουν για δύο ζωές,  μας φορτώνουν και κάθε απίθανη κατηγορία που φαντάζονται οι μπάτσοι χωρίς το παραμικρό στοιχείο.

Ενορχηστρωτές όλης αυτής της συκοφαντικής επίθεσης με ψέματα και ανακρίβειες είναι φυσικά η αστυνομία και οι δημοσιογράφοι.

Πριν λίγες εβδομάδες οργανώθηκε μια αστραπιαία αστυνομική επιχείρηση στην πτέρυγα Α των φυλακών Κορυδαλλού και τα ΕΚΑΜ απήγαγαν απ’ το κελί του συγκρατούμενο μας με πρόσχημα «ανώνυμη καταγγελία» για όπλα, χειροβομβίδες και απόδραση.
Στην συνέχεια το ψέμα αυτό διευρύνθηκε αφού όπως διέρρευσαν οι αστυνομικές αρχές «μπορεί να μην βρέθηκαν τα όπλα και οι χειροβομβίδες.. αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να είναι κρυμμένα αλλού….»

Έτσι αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο  για νέες αστυνομικές έρευνες…μέχρι να βρεθούν αυτά που δεν υπάρχουν.

Παράλληλα φωτογραφήθηκαν κι άλλοι κρατούμενοι  (πολιτικοί ) που διατηρούν φιλικές σχέσεις με τον απαχθέντα κρατούμενο , ότι στήνουν συμβόλαια θανάτου, καθοδηγούν άλλους κρατούμενους, βρίσκονται πίσω από ξυλοδαρμούς κι ότι άλλο μπορεί να συμπληρώσει ένα πετυχημένο βρώμικο χολιγουντιανό σενάριο.

Συμπτώσεις με μεγάλη σημασία…

Όλοι αυτοί οι κρατούμενοι «τυγχάνει» να είναι μέλη της επιτροπής αγώνα.
Παράλληλα στην ομίχλη του ίντερνετ που ο καθένας λέει ότι θέλει,  ανυποστήριχτά, υπήρξε μεμονωμένη περίπτωση κρατούμενων που κι αυτοί στράφηκαν εναντίον μελών της επιτροπής.
Όμως το σημαντικό ζήτημα είναι ότι βλέπουμε μπροστά μας να ακολουθείτε μια στρατηγική αποδυνάμωσης και συκοφάντησης του αγώνα μας .

Από την μια έχουμε αιφνιδιαστικές μεταγωγές μελών της επιτροπής κάτω από άγνωστες συνθήκες  (περίπτωση φυλακών Πάτρας)  , απαγωγή κρατούμενων από ΕΚΑΜ (περίπτωση Α πτέρυγας Κορυδαλλού) και από την άλλη συκοφαντικά δημοσιεύματα για γραφεία εκτελεστών,  συμβόλαια θανάτου,  ηθική αυτουργία ξυλοδαρμών.
Έτσι μετά την απαγωγή κρατούμενου απ’ τους μπάτσους καλλιεργείται ένα κλίμα φόβου στις φυλακές καθώς κάνεις μας δεν μπορεί να ξέρει που θα τον βρει το πρωί και παράλληλα κατασκευάζεται μια εικόνα για την φυλακή ότι είναι ένα άντρο….του κακού!

Όμως αυτό που δεν θα παίξει στις ειδήσεις είναι ο θάνατος του 26χρονου στην Λάρισα,  οι εξαναγκαστικές αυτοκτονίες στην φυλακή της Αλικαρνασσού,  στο νοσοκομείο του Κορυδαλλού και στα αστυνομικά τμήματα,  η απουσία γιατρών και φαρμάκων,  το κρύο και τα καλοριφέρ που δεν λειτουργούν ποτέ,  το βρώμικο νερό και οι κατσαρίδες και κυρίως η έλλειψη ελπίδας από ανθρώπους που όταν βγουν από τις φυλακές θα ξαναγυρίσουν σε αυτές καθώς κάνεις δεν στάθηκε δίπλα τους να  δώσει δύναμη και κουράγιο.

Έτσι λοιπόν μπορεί τα κανάλια να μιλάνε για εγκληματίες,  δολοφόνους και κελιά σουίτες ΟΜΩΣ στην πραγματικότητα μιλάνε για ανθρώπους χωρίς ελπίδα,  ξεχασμένους σε κρύα κελιά λίγων τετραγωνικών με κλειδωμένη την ζωή τους εδώ και χρόνια.

Εμείς λοιπόν οι κλειδωμένοι άνθρωποι καταφέραμε να ξεπεράσουμε διαφορετικές εθνικότητες  γλώσσες,  θρησκείες,  νοοτροπίες και συνήθειες και να ενωθούμε σε ένα αγώνα για να διεκδικήσουμε ξανά την ζωή μας και την αξιοπρέπεια μας.

Όσες τρικλοποδιές και να μας βάλουν,  όσες παγίδες και να στήσουν, ότι ίντριγκες, ψέματα και συκοφαντίες να επινοήσουν,  ο δρόμος που χαράζουμε είναι ευθύς

Συνεχίζουμε μόνο μπροστά, θέλοντας να ανοίξουμε τα κελιά και τα προαύλια από όλες τις φυλακές και να ενωθούμε με όλους τους κρατούμενους για το δίκιο και την αξιοπρέπεια.

 

Κι έτσι θα γίνει

Προειδοποιούμε τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές,  τους δημοσιογράφους και όσους επιχειρήσουν να σαμποτάρουν και να προσβάλουν τον αγώνα μας, ότι από εδώ και πέρα τίποτα δεν θα μείνει αναπάντητο.

Απαγωγές κρατούμενων μέσα στην νύχτα,  συκοφαντικά δημοσιεύματα και κείμενα,  ψέματα και ίντριγκες θα αντιμετωπιστούν με την αποφασιστικότητα και την συνέπεια του αγώνα που έχουμε επιδείξει .

Από εδώ και πέρα η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ είναι πιο ενωμένη από ποτέ και κάθε πρωτοβουλία θα συζητιέται προκρίνοντας την συλλογική συνδιαμόρφωση

Κι όσα είπαμε ισχύουν.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΝΕΟ ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΩΔΙΚΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΦΥΛΑΚΩΝ

ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ των κρατούμενων από πτέρυγες Α,Β,Γ,Δ,Ε των φυλακών Κορυδαλλού

 

by oikologiasos at April 20, 2018 04:45 PM

Ταξική Αντεπίθεση

Πόσες φορές χρειάζεται να δικαστεί κάποιος ? Αλληλεγγύη στο σύντροφο Τάσο Θεοφίλου

Κείμενο του Τάσου Θεοφίλου σχετικά με την αίτηση αναίρεσης κατά της αθωωτικής απόφασης «Στην Αθήνα σήμερα την 27η Μαρτίου 2018, ημέρα Τρίτη και ώρα 14:00 στο κατάστημα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης ΑΓΓΕΛΗΣ κάλεσε εμένα, τον γραμματέα του Ποινικού Τμήματος Γεώργιο Σωφρονιάδη, και μου δήλωσε ότι: Ασκεί αναίρεση ενώπιον του […]

by taksiki-antepithesi at April 20, 2018 04:28 PM

Ηχητικό από την Εκδήλωση “Καπιταλιστική Κρίση και Πόλεμος. Η Ελλαδα σαν προκεχωρημένο φυλάκιο του ΝΑΤΟ και ο αγώνας ενάντια στη βάση της Σούδας” (Ρέθυμνο 3/3)

Το Σάββατο 3 Μάρτη πραγματοποιήθηκε στο Ρέθυμνο, στο συνεταιρισμό “Τζεπέττο”, η εκδήλωση-συζήτηση που συνδιοργανώθηκε από την Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών) και το Laboratorio Influenza με θέμα “Η Ελλαδα σαν προκεχωρημένο φυλάκιο του ΝΑΤΟ και ο αγώνας ενάντια στη βάση της Σούδας”. Στην εκδήλωση-συζήτηση έδωσαν το παρών και συμμετείχαν δεκάδες σύντροφοι και συντρόφισσες, αναρχικοί […]

by taksiki-antepithesi at April 20, 2018 11:59 AM

Μπερντές

Για τις πρόσφατες επιθέσεις σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους

Για τις πρόσφατες επιθέσεις σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους

Το τελευταίο διάστημα οι επιθέσεις κράτους και φασιστικών ομάδων σε αυτοδιαχειριζόμενους κοινωνικούς χώρους δεν έχουν σταματημό. Εκκενώσεις καταλήψεων (Τερμίτα, Gare, Ζαΐμη και Ματρόζου) αλλά και επιθέσεις φασιστικών ομάδων (Λιμπερτάτια και κατειλημμένο Θέατρο Εμπρός, στο πλαίσιο των εθνικιστικών συλλαλητηρίων σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα αντίστοιχα, Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο, κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Άνω-Κάτω Πατησίων, κατάληψη Παναιτωλίου 21 και στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο φαβέλα) συνθέτουν ένα σκηνικό μαζικής καταστολής κάθε ελεύθερης κοινωνικής έκφρασης. Μάλιστα η επίθεση στη Φαβέλα είχε ξεκάθαρα δολοφονικό χαρακτήρα που οδήγησε στον πολύ σοβαρό τραυματισμό της δικηγόρου πολιτικής αγωγής της οικογένειας του δολοφονημένου από τη χρυσή αυγή, Παύλου Φύσσα.

Και ενώ η καταστολή και οι επιθέσεις σε ελεύθερους χώρους ποινικοποιούν, προφυλακίζουν και αφανίζουν κάθε υποκείμενο που επιλέγει μέσα απ’ αυτούς να δρα και να δημιουργεί ελεύθερα και αδιαμεσολάβητα, την ίδια στιγμή το κράτος χαϊδεύει τους δολοφόνους της χρυσής αυγής και των λοιπών φασιστικών μορφωμάτων (βλέπε σύλληψη μελών της φασιστοομάδας Combat 18, τα μέλη της οποίας δεν κρίθηκαν ούτε καν προφυλακιστέα) και επί της ουσίας επιδοκιμάζει κάθε λογής μισαλλόδοξες ρητορικές (βλ. αθώωση Αμβρόσιου).

Αυτή η ολομέτωπη επίθεση δεν είναι τυχαία. Η πολιτική και κοινωνική πρόταση των συλλογικών εγχειρημάτων πάει κόντρα στην άνωθεν επιβαλλόμενη εμπορευματοποίηση και εξατομίκευση κάθε πτυχής της καθημερινότητας στην οποία θέλουν να μας χωρέσουν όλους. Πάει κόντρα στα σύμβολα και τα αφηγήματα τους περί εθνικής ομοψυχίας που θέλουν να μας πείσουν ότι το κράτος και τα αφεντικά μας αγαπάνε και ότι ο εχθρός είναι κάπου αλλού εκτός συνόρων.

Εμείς σαν αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος Μπερντές στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε χώρο και εγχείρημα που προτάσσει το συλλογικό πάνω απ’ το ατομικό, που επιλέγει να λειτουργεί με όρους αντιεραρχικούς και που αγκαλιάζει κάθε έκφραση ανεξάρτητα από φύλο, χρώμα και θρησκεία.

Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος “Μπερντές”

by alxs at April 20, 2018 09:56 AM

Αναρχική Ομάδα Μπαρούτι

Αυτοδιαχειριζόμενο επαναστατημένο καφενείο

Αυτοδιαχειριζόμενο Επαναστατημενο Καφενείο στο Ελευθερίακο Στέκι Βέροιας.
Σάββατο 21/4 μετά τις19

by baruti at April 20, 2018 06:08 AM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Για την πορεία αλληλεγγύης στους διωκόμενους μετανάστες από Μόρια και Πέτρου Ράλλη, το Σάββατο 14/4

Το πρωί του Σαββάτου 14/4 πραγματοποιήθηκε η πορεία αλληλεγγύης στους διωκόμενους μετανάστες από τα κολαστήρια της Πέτρου Ράλλη και της Μόριας. Στη διαδήλωση συμμετείχαν περισσότεροι από 500 αλληλέγγυοι/ες, ξεκίνησε από Μοναστηράκι, πέρασε από Αθηνάς, Ομόνοια, 3ης Σεπτεμβρίου, Αχαρνών, Άγιο Παντελεήμονα, Αριστοτέλους και ολοκληρώθηκε στην πλατείας Βικτωρίας.

Η πορεία διοργανώθηκε από την ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης η οποία συγκροτήθηκε μετά από κάλεσμα του Συντονιστικού Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης (ΣΣΑΕΚΚ), στο οποίο ανταποκρίθηκαν συνελεύσεις γειτονιάς, αυτοοργανωμένα στέκια και καταλήψεις, αναρχικές ομάδες και μεμονωμένοι σύντροφοι και συντρόφισσες.

Οι δίκες των 35 & 10 διωκόμενων μεταναστών από τη Μόρια θα ξεκινήσουν στις 20/4 και 11/5 στη Χίο και των 8 από την Πέτρου Ράλλη στις 27/4 στην Αθήνα, με τις κατηγορίες και στις τρεις υποθέσεις να είναι κακουργηματικές (κείμενο με τις υποθέσεις εδώ)

Επόμενη δράση αλληλεγγύης:
21.04 – ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ, Πεδίο Άρεως (11:00)
& Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Πέτρου Ράλλη (12:30)

 

Αναρχικές-οί από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας & τον Πειραιά
Ρεσάλτο (Κερατσίνι)
Θερσίτης (Ίλιον)
Κατάληψη Αγρός (Πάρκο Τρίτση)

by Κατάληψη Σινιάλο at April 20, 2018 12:14 AM

April 19, 2018

Αγρός αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος

Εκδηλώσεις Απριλίου της κατάληψης Αγρός – Κυριακή 22/4 στις 12:00 – Περιήγηση στο πάρκο τρίτση & συλλογική κουζίνα κεντρικά του πάρκου


Κυριακή 22 Απριλίου

Περιήγηση στο πάρκο τρίτση στις 12 μ.μ.

Συνάντηση στους ευκάλυπτους (δίπλα από την κεντρική λίμνη). Περίπατος στο πάρκο – Περιήγηση στις περιοχές του που απειλούνται με τεμαχισμό και εμπορευματοποίηση.

Συλλογική κουζίνα στους ευκάλυπτους στις 2 μ.μ.
(δίπλα από την κεντρική λίμνη)

Φέρνουμε και μοιραζόμαστε φαγητό και ποτά χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος ανάμεσά μας. Εκφράζουμε συλλογικά την επιθυμία μας για επικοινωνία και συνάντηση σ’ ένα ελεύθερο πάρκο για όλες/ους.

Πέμπτη 26 Απριλίου

Ενημέρωση-Προβολή σχετικά με τις διώξεις των μεταναστών που κρατούνταν στα κολαστήρια της Μόριας και της Πέτρου Ράλλη (στις 8 μ.μ. στον χώρο της κατάληψης)

Βίντεο αντιπληροφόρησης για τα κολαστήρια της Μόριας και της Πέτρου Ράλλη – Ενημέρωση για τα γεγονότα που οδήγησαν στη δίωξη των μεταναστών από τη Μόρια, οι δίκες των οποίων έχουν οριστεί για τις 20/4 και 11/5 στη Χίο, και των μεταναστών από την Πέτρου Ράλλη, η δίκη των οποίων έχει οριστεί για τις 27/4 στο Εφετείο Αθηνών.

Σάββατο 28 Απριλίου

Συλλογικό φύτεμα χωραφιού με θερινά κηπευτικά στις 11 π.μ.

Καλλιεργούμε τη γη συλλογικά & αυτοοργανωμένα, χωρίς λογικές ιδιοκτησίας, χρηστικότητας και κέρδους.
Μοιραζόμαστε τους καρπούς χωρίς κανένα αντίτιμο, τροφοδοτώντας παράλληλα και τη συλλογική κουζίνα της κατάληψης.

Συλλογική κουζίνα στο χώρο της κατάληψης στη 1 μ.μ.

Μαγειρεύουμε και τρώμε συλλογικά. Φροντίζουμε όλες και όλοι μαζί το χώρο.

 

Πρόσβαση Β12-711 στάση 6η Χασιάς      * agros.espivblogs.net * agros@espiv.net

by agros at April 19, 2018 08:34 PM

Musaferat

20-21-22 Απρίλη: 3 μέρες στο Ρεσάλτο ενάντια στα έθνη, τα σύνορα, τον ρατσισμό, την καταστολή… για την αλληλεγγύη

  • Παρασκευή 20.04, 8:30μμ
Εκδήλωση-Συζήτηση: Η καταστολή των «αόρατων» στα κολαστήρια της «ελληνικής φιλοξενίας» – οι τρέχουσες υποθέσεις διώξεων μεταναστών από την Μόρια και την Π. Ράλλη.
  • Σάββατο 21.04, 7μμ
Παρουσίαση της έκδοσης: «Το σχέδιο Άιντε – Ξεπερνώντας έθνη και σύνορα: μία συλλογική προσπάθεια ενάντια στον εθνικισμό στα Βαλκάνια«
Συζήτηση: Εθνικοί ανταγωνισμοί και ανταγωνιστικό κίνημα. Μία συζήτηση για το μακεδονικό ζήτημα.

(η εισήγηση θα πραγματοποιηθεί από συντρόφους της έκδοσης)

Για να κατεβάσετε το pdf της έκδοσης πατήστε εδώ.
  • Κυριακή 22.04, 13:00μμ
Συλλογική κουζίνα στο Ρεσάλτο

by musaferat at April 19, 2018 06:32 PM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Αλληλεγγύη στη ZAD- Κατάληψη παντού/ Solidarity to ZAD- Squat the world [Eng]

Εδώ και λίγες μέρες, την ίδια ώρα που η γαλλική πολεμική μηχανή σπέρνει το θάνατο στη Συρία, συμμαχώντας με ΗΠΑ και Βρετανία για την έναρξη εναέριων βομβαρδισμών, στο εσωτερικό της γαλλικής επικράτειας τα διαχρονικά μιλιταριστικά δόγματα παίρνουν σάρκα και οστά για την καταστολή και εκκένωση του απελευθερωμένου εδάφους της ZAD -Notre-dams-de-landes (Zone A Defendre ή αλλιώς Ζώνη Υπεράσπισης).

Στη στρατιωτικού τύπου επιχείρηση που εξαπέλυσε το γαλλικό κράτος, με την εκδικητική ονομασία «Καίσαρας 2» (6 χρόνια πριν, είχε προηγηθεί μία ακόμη τεράστια επιχείρηση καταστολής της ZAD υπό την ονομασία «Καίσαρας» με 2.000 και πλέον χωροφύλακες και ειδικές δυνάμεις, η οποία απέτυχε κατόπιν σθεναρής αντίστασης χιλιάδων κατοίκων και αλληλέγγυων), επιστρατεύτηκαν πάνω από 2.500 μπάτσοι, εκατοντάδες στρατιωτικού τύπου οχήματα και αύρες, μπουλντόζες κατεδάφισης και χιλιάδες χειροβομβίδες διαφόρων ειδών, ενώ η όλη επιχείρηση έχει συνολικό κόστος 400.000 ευρώ ανά μέρα.

Η κοινότητα αγώνα της ZAD αποτελεί μια αγροτική ζώνη 16.5 τετραγωνικών χιλιομέτρων στα περίχωρα της Νάντης. Στην περιοχή, κάτοικοι και αλληλέγγυοι/ες με διαρκείς αγώνες που ξεκίνησαν μισό αιώνα πριν εμπόδισαν την κατασκευή ενός μητροπολιτικού αεροδρομίου που θα κατέστρεφε την περιοχή.

Η έκταση και η ένταση της καταστολής βρίσκει στον αντίποδα την αντίσταση που για μια ακόμη φορά προβάλλουν οι κάτοικοι της ZAD και αλληλέγγυοι/ες, μπολιάζοντας συγχρόνως άλλες εστίες αγώνα και στήνοντας ανάχωμα σε ένα κόσμο διαταγών, απαγορεύσεων και καπιταλιστικής ερημοποίησης. Μία αντίσταση που έρχεται με τη σειρά της να προστεθεί σε έναν ευρύτερο κύκλο φοιτητικών, ταξικών και κοινωνικών αγώνων που λαμβάνουν χώρα το τελευταίο διάστημα στο γαλλικό κράτος. Με την αλληλεγγύη να αποτελεί για ακόμη μία φορά μία επικίνδυνη μεταβλητή ενάντια στους κυριαρχικούς σχεδιασμούς και την κρατική βία…

Αλληλεγγύη στη ZAD και στον αγώνα ενάντια στην στρατιωτικο-αστυνομική καταστολή, την επιβολή και τους σχεδιασμούς του γαλλικού κράτους, την καπιταλιστική ερημοποίηση

Καταλήψεις και κοινότητες αγώνα ενάντια στην κρατική/καπιταλιστική βαρβαρότητα

 

 

Πρωτοβουλία για την Ολική Άρνηση Στράτευσης (Αθήνα)

 

Πανό αλληλεγγύης στη ZAD που αναρτήθηκαν στο Μοναστηράκι και στο Πολυτεχνείο

 


During the last days, at the same time that the french war machine is spreading death in Syria allying with the U.S. and the U.K. for the beginning of air-bombings, in the interior of the french territory the intertemporal militaristic doctrines are getting flesh and blood for the repression and the evacuation of the liberated land of ZAD – Notre-dams-de-landes (Zone A Defendre or else Zone to Defend).

In the militaristic-type operation which the French state launched, with the revengeful name “Caesar 2” (6 years before, there had been another large operation for the repression of ZAD called “Caesar” with more than 2.000 gendarmes and special units, which had failed after a strong resistance of thousands of residents and solidars), more than 2.500 cops were drafted, hundreds of military-type vehicles, demolition bulldozers and thousands of grenades, while the total daily cost of the operation reached 400.000 euros.

The struggling community of ZAD is an agricultural zone of 16.5 square kilometers in the suburbs of Nantes. In this area, residents and solidars stopped the construction of metropolitan airport which would destroy the land, with struggles that began half a century ago.

The range and tension of the repression finds on the opposite the resistance that once more is showed by ZAD residents and solidars, grafting at the same time other shelters of struggles and opposing a mound against a world of orders, prohibitions and capitalistic desolation. A resistance that comes to be added on a wider circle of student, class and social struggles which take place during the last time period at the french state. With solidarity consisting once more a dangerous variable against the dominant plans and the state violence…

Solidarity to ZAD and to the struggle against the military-police repression, the imposing and the plans of the French state, the capitalistic desolation

Squats and struggle-communes against the state/capitalistic barbarism

Initiative for Total Army Objection (Athens)

Against the military-police repression of ZAD – Solidarity to the squatted lands of Nantes (France) [Monastiraki Square, Athens]

 

Solidarity to the land squatters (ZAD) in Nantes who blocked the airport creation and are being repressed by the french state – Against the world of orders, prohibitions, repression and capitalistic desolation [«Polytechnio» University, Athens]

 

 

Αναδημοσίευση από το blog της Πρωτοβουλίας για την Ολική Άρνηση Στράτευσης

by Κατάληψη Σινιάλο at April 19, 2018 04:13 PM

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

Autonomohmmy

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΞΕΝΟΙ

Στις 31 Μαΐου 2017, στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής, γνωστή και ως Πέτρου Ράλλη , πραγματοποιήθηκε σύλληψη 8 μεταναστών μετά από επίθεση που δέχτηκαν οι ίδιοι μέσα στα κελιά τους . Αφορμή για τον ξυλοδαρμό αυτό ήταν το αίτημα των μεταναστών να επικοινωνήσουν με τον διευθυντή των κέντρων κράτησης για την εξέλιξη της κράτησης τους καθώς ήταν ήδη 8 έως 10 μήνες κρατούμενοι. Βέβαια, οι λόγοι για τους οποίους διαμαρτύρονταν οι κρατούμενοι, δεν ήταν απλώς πως ήταν φυλακισμένοι όλους αυτούς τους μήνες χωρίς να έχουν διαπράξει κάποιο ποινικό αδίκημα (πέραν της έλλειψης εγγράφων), αλλά και για το γεγονός ότι βρίσκονται φυλακισμένοι για τόσους μήνες μέσα σε ένα εντελώς αόριστο πλαίσιο κράτησης . Στην Πέτρου Ράλλη δηλαδή , όπως και σε όλα τα κέντρα κράτησης, οι έγκλειστοι/ες δεν γνωρίζουν και δεν ενημερώνονται καν για το πόσο θα κρατούνται. Και όταν και οι έγκλειστοι/ες αυτοί τολμούν να προβούν έστω και σε κάποια ελάχιστη διαδικασία διαμαρτυρίας για την εν λόγω μεταχείριση από το κράτος, η απάντηση του είναι βίαιη , προμελετημένη και πλήρως οργανωμένη . Στην συγκεκριμένη διαμαρτυρία η απάντηση σε αυτό το απλό και απολύτως λογικό αίτημα ήταν να τους χτυπήσουν άγρια (και οι 8 κατέληξαν στο νοσοκομείο, με ανοιγμένα κεφάλια και σπασμένα χέρια και πλευρά) και στη συνέχεια, για τη συγκάλυψη του ξυλοδαρμού , στήθηκε μια δικογραφία εναντίον τους , μια κίνηση την οποία το κράτος και οι βασανιστές του ακολουθούν κάθε φορά. Στη δικογραφία αυτή αναφέρεται πως υπήρχε “αυξημένη κλιμάκωση” , πως οι κρατούμενοι “προσπάθησαν να αποδράσουν χτυπώντας συντονισμένα την κεντρική πόρτα της πτέρυγας για να την σπάσουν” και ότι στην προσπάθεια τους για διαφυγή “ γλίστρησαν και έπεσαν μόνοι τους” , πράγμα το οποίο δεν το ακούμε και σπάνια από τους μπάτσους . Παρά το γεγονός ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει βίντεο, που δείχνει τον τρόπο με τον οποίο και οι κρατούμενοι ούτε προσπαθούσαν να σπάσουν την πόρτα, αλλά και δεν γλίστρησαν αλλά τους έδειραν οι μπάτσοι, οι τελευταίοι έχουν το θράσος να υποστηρίζουν το ακριβώς αντίθετο και η εισαγγελική αρχή να υιοθέτει τα ψέματα τους, γεγονός το οποίο αποτελεί μια ακόμα απόδειξη ότι οι κάμερες αλλά και γενικότερα τα συστήματα παρακολούθησης, εξυπηρετούν τους σκοπούς μόνο αυτών που τις διαχειρίζονται, της εξουσίας και των παρατρεχάμενων τους .

Το καλοκαίρι του ίδιου έτους, γινόμαστε μάρτυρες των ίδιων εγκλημάτων στα κέντρα κράτησης της Μόριας στη Λέσβο . Μετά από μια σειρά από κινητοποιήσεις που λήγουν με την εξέγερση στις 18 Ιουλίου 2017 από τους/τις έγκλειστους/ες μετανάστες/στριες, οι μπάτσοι ορμούν και ξυλοφορτώνουν και συλλαμβάνουν 35 μετανάστες στο σωρό . Η δικογραφία τους στήθηκε χρησιμοποιώντας το κακούργημα της στάσης κρατουμένου και τους απειλεί με πολυετή ποινική κράτηση . Εκτός από αυτά ακούγεται ότι υπήρχαν απελάσεις μαρτύρων μεταναστών “νύχτα” και ακόμα και θάνατοι μεταναστών που δεν αναφέρθηκαν ποτέ και πουθενά .

Οι μετανάστες και οι μετανάστριες “βγήκαν” στο προσκήνιο καθόλου τυχαία και όσο ακριβώς χρειαζόταν ώστε να χτιστεί το προφίλ ενός κράτους-ρυθμιστή , ενός “φιλανθρωπικού κράτους ”στα πλαίσια της λεγόμενης προσφυγικής/ανθρωπιστικής κρίσης όσο και στη φιλευσπλαχνία αφεντικών (Σκλαβενίτης, Βασιλόπουλος, τραπεζικοί όμιλοι κ . α.)της εκκλησίας αλλά και των Μ . Κ . Ο. (πάντα με παχυλά κονδύλια επιχορηγήσεων). Μια σύντομη διαφημιστική καμπάνια “ανθρωπισμού” για να εμπεδωθούν οι κυρίαρχες κανονικότητες, οι διαχωρισμοί σε ντόπιους και ξένους, πρόσφυγες και μετανάστες . Να συνεχιστούν οι κατηγοριοποιήσεις με βάση το χρώμα του δέρματος, την εθνικότητα, την θρησκεία και οι ρατσιστικές συνδηλώσεις αυτών των διαχωρισμών, ώστε να εξαφανιστούν από το κοινωνικό πεδίο οι λόγοι για τους οποίους οι μετανάστες και οι μετανάστριες εξαναγκάζονται να μετακινηθούν – οι οποίοι είναι οι διάφοροι ανταγωνισμοί των αστικών τάξεων των διάφορων χωρών που καταλήγουν σε πολέμους για τους λαούς, αποκλεισμοί και διώξεις με βάση το φύλο, τη σεξουαλικότητα, τη φυλή και το φρόνημα- καθώς και η διαίρεση του προλεταριάτου σε κομμάτια που έχει ως βασική στόχευση την οικονομική συμπίεση της τάξης προς τα κάτω .

Σε όλη αυτή την κατάσταση παρατηρούμε το αληθινό πρόσωπο του κράτους και των κατόχων του κεφαλαίου όταν η διαχείριση των μεταναστών- στριων γίνεται κυρίως με ένα ευρύ φάσμα κατασταλτικών πρακτικών από τις φυλακές νησιά μέχρι και τα κέντρα στην ενδοχώρα . Άθλιες συνθήκες διαβίωσης, απομόνωση και εξαφάνιση απο την σφαίρα ορατού της κοινωνίας, κράτηση για αόριστο χρόνο, καθημερινοί ξυλοδαρμοί και βασανισμοί χωρίς λόγο, δικογραφίες και φυλακίσεις για παραδειγματισμό . Η Πέτρου Ράλλη ως Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής αποτελεί κομβικό σημείο για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή της επίσημης μεταναστευτικής πολιτικής και οι συνθήκες εγκλεισμού που επικρατούν εκεί αποτελούν “παράδειγμα” για τα υπόλοιπα κέντρα κράτησης και την διαχείριση των μεταναστών .

Η καταστολή και οι διώξεις των μεταναστών/στριων υποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι στο στόχαστρο της εξουσίας βρίσκεται πάντα η εξέγερση των «από κάτω» ενάντια στη βαρβαρότητα, την υποτίμηση , τον εγκλεισμό, τον κοινωνικό αποκλεισμό, τον οργανωμένο θάνατο που μεθοδεύουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι φυλακές. Από τη μεριά μας, η θέση μας είναι πάντα στο πλευρό των όπου γης κολασμένων και των αγώνων τους , στο πλευρό των μεταναστών/στριων (είτε τους αναγνωρίζεται η ιδιότητα του πρόσφυγα είτε όχι), ενάντια στη διασπορά του φόβου και το ιδεολόγημα της ασφάλειας, ενάντια στους επίπλαστους εθνικούς-φυλετικούς-θρησκευτικούς διαχωρισμούς, ενάντια στην Ελλάδα/Ευρώπη -φρούριο , ενάντια στα σύνορα και τους στρατούς, ενάντια στο κράτος, τον καπιταλισμό, την πατριαρχία, ενάντια σε κάθε εξουσία.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΞΕΝΟΙ
ΜΟΝΟ ΚΑΤΑΠΙΕΣΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΙ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ στις 20/4 | 12:00, ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ 35 ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ
και
ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (Αλεξάνδρας&Λουκάρεως) στις 27/4 | 09:00 ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΩΝ 8 ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ

by autonomohmmy at April 19, 2018 02:07 PM

ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠ΄ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Κείμενο 47 κρατουμένων του ισογείου στις Γ.Φ.Κορυδαλλού για την απεργία πείνας της Α.Γρίβα.

https://athens.indymedia.org/post/1586753/

 

από 47 Κρατούμενες απο ισόγειο των Γ.Φ.Κορυδαλλού

18/04/2018 8:55 μμ.

 

Κείμενο* 47 κρατουμένων γυναικών του ισογείου στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού για την απεργία πείνας της Αναστασίας Γρίβα

18/4/2018

Η Αναστασία Γρίβα κρατούμενη αρχικά στο ισόγειο των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού ξεκίνησε απεργία πείνας στις 10/4 ζητώντας την άρση της προσωρινής της κράτησης.

Στις 13 Απριλίου έγινε μεταγωγή της στις φυλακές της Θήβας. Οι συγκρατούμενές της στο ισόγειο των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού δηλώνουμε την στήριξη μας και ζητάμε και εμείς την άμεση ικανοποίηση του αιτήματός της. Ζητάμε επίσης να πάψουν οι πιέσεις από την υπηρεσία των φυλακών της Θήβας προς την Αναστασία για να σταματήσει την απεργία πείνας.

*Το κείμενο αυτό με τις υπογραφές των 47 γυναικών του ισογείου των Γυν. Φυλ. Κορυδαλλού έχει αποσταλεί από τη Δευτέρα 16/4 στο υπουργείο Δικαιοσύνης ως υπόμνημα.

 

 

by oikologiasos at April 19, 2018 11:41 AM

Αναδρομή στους τρομονόμους [1916/1990 και 2829/2001]

Αναδρομή στους τρομονόμους [1916/1990 και 2829/2001]

 

Αναδρομή στους τρομονόμους [1916/1990 και 2829/2001]

 

Της Αλέκας Ζορμπαλά δικηγόρου

Μέρος πρώτο: Ο 1916/1990

Μετά και την δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη, η τότε κυβέρνηση Μητσοτάκη προχώρησε σε αλλαγή της νομοθεσίας σχετικά με την “τρομοκρατία” ψηφίζοντας τον νόμο 1916/1990. Στη βάση του νόμου αυτού ασκήθηκε ποινική δίωξη, στις 7/6/1991, κατά επτά εκδοτών και διευθυντών εφημερίδων, που δημοσίευσαν προκήρυξη της Ε.Ο. 17 Νοέμβρη, για παράβαση του νόμου 1916/1990 «περί προστασίας της κοινωνίας από το οργανωμένο έγκλημα».

Ο νόμος αυτός είναι ο 2ος στη σειρά «αντιτρομοκρατικός» τρομονόμος, που ψηφίσθηκε στην Ελλάδα (είχε προηγηθεί ο 774/1978 «περί καταστολής της τρομοκρατίας και προστασίας του δημοκρατικού πολιτεύματος).

Ο 2ος «αντιτρομοκρατικός» νόμος ψηφίστηκε από την κυβέρνηση της ΝΔ υπό την πρωθυπουργία του Κ.Μητσοτάκη.

Δύο ήταν οι κυρίαρχες καινοτομίες αυτού του τρομονόμου:

1ον: Με το νόμο αυτό η τότε κυβέρνηση επιχείρησε να ταυτίσει την πολιτική βία με την δράση των συμμοριών του κοινού οργανωμένου εγκλήματος, υπό τον γενικό όρο
«οργανωμένο έγκλημα».

Η εγκληματική οργάνωση θα μπορούσε πλέον να είναι είτε «πολιτικά τρομοκρατική», είτε μια οργάνωση του κοινού ποινικού δικαίου, π.χ. μαφία, ταύτιση, που εμφανίζεται για πρώτη φορά στο θεσμικό νομικό πλαίσιο.

2ον: Για πρώτη φορά επιχειρήθηκε η «απαγόρευση δημοσίευσης προκηρύξεων τρομοκρατών και τρομοκρατικών οργανώσεων».
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θεώρησε, ότι με αυτή την απαγόρευση θα διέκοπτε κάθε επικοινωνία των «τρομοκρατικών» οργανώσεων και ειδικότερα της 17 Ν με την κοινωνία, επικοινωνία που γινόταν μέσω της δημοσίευσης των προκηρύξεών τους.
Αλλά και ότι κατ΄αυτό τον τρόπο θα κατάφερνε ένα καίριο πλήγμα στη διάδοση των ιδεών των ένοπλων οργανώσεων και συνακόλουθα και της παρέμβασής τους στο δημόσιο πολιτικό λόγο, άρα θα δρούσε περιοριστικά και για τη δράση τους.
Και αυτό διότι, η «τρομοκρατική» ενέργεια θα ήταν πλέον είτε άγνωστης προέλευσης, είτε θα φαινόταν ανεξήγητη και αποκομμένη από το κοινωνικό γίγνεσθαι και από κάθε πολιτικό κίνητρο.

Η ιστορία όμως απέδειξε, ότι τόσο οι οργανώσεις ένοπλης βίας, όσο και οι ένοπλες πολιτικές δράσεις είναι κοινωνικά και πολιτικά φαινόμενα, στα πλαίσια του συγκεκριμένου πολιτικοοικονομικού συστήματος, του καπιταλιστικού, και δεν αντιμετωπίζονται με αυθαίρετες νομικοτεχνικές κατασκευές και ανιστόρητες επινοήσεις.

Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι οι συλληφθέντες εκδότες καταδικάσθηκαν σε φυλακίσεις 5-10 μηνών, και οδηγήθηκαν στη φυλακή, μια που αρνήθηκαν να ασκήσουν έφεση, προκειμένου το μήνυμα να είναι πιο ισχυρό.

Από τότε μέχρι τώρα έχει ανατραπεί άρδην το νομικό πλαίσιο για το πολιτικό έγκλημα, σε καθεστώς μηδενικών κοινωνικών αντιστάσεων και εκκωφαντικών πολιτικών σιωπών..

Μέρος Δεύτερο: Ο περίφημος ν.2829/2001

Με αφορμή την ποινική δίωξη, που ασκήθηκε, σαν σήμερα το 1991, κατά επτά εκδοτών και διευθυντών εφημερίδων, που δημοσίευσαν προκήρυξη της Ε.Ο. 17 Νοέμβρη, για παράβαση του νόμου 1916/1990 «περί προστασίας της κοινωνίας από το οργανωμένο έγκλημα», αναφέρθηκα πέρσι, τέτοια μέρα στο πρώιμο «αντιτρομοκρατικό» πλαίσιο, που θέσπισε το Κράτος, και συγκεκριμένα στους ν.774/1978 «περί καταστολής της τρομοκρατίας και προστασίας του δημοκρατικού πολιτεύματος» & 1916/1990 «περί προστασίας της κοινωνίας από το οργανωμένο έγκλημα». (https://www.facebook.com/aleka.zorbala/posts/823940741031317)

Σήμερα και επ΄ ευκαιρία της λαμπρής αυτής επετείου, αναφορά θα γίνει στον περίφημο ν.2829/2001, «Τροποποίηση διατάξεων του Ποινικού Κώδικα για την προστασία του πολίτη από αξιόποινες πράξεις εγκληματικών οργανώσεων», αυτόν, που για πρώτη φορά χαρακτηρίσθηκε ως «Τρομονόμος», από τον νομικό κόσμο, αλλά και από μεγάλη μερίδα της κοινωνίας.

Οι διατάξεις του νόμου αυτού αποτελούν τον κορμό και επιβιώνουν μέχρι και σήμερα, με τροποποιήσεις, στα άρθρα 187, 187Β του Π.Κ.
Βρίθει αοριστιών, νομικών και πραγματικών, ώστε ο προσδιορισμός τους να επαφίεται στην ερμηνεία των διωκτικών και δικαστικών αρχών…

Ο νόμος αυτός εισάγει

α) στην ουσία την δίωξη του φρονήματος και αυτό διότι ποινικοποιήθηκε η συγκρότηση ή η συμμετοχή σε «εγκληματική οργάνωση», ακόμα και αν δεν τελέστηκε ΠΟΤΕ καμία από τις πράξεις-εγκλήματα, που περιγράφονται στο νόμο, δηλ. τιμωρείται κάποιος για κάτι, που δεν έκανε ποτέ και
β)την έννοια του υπόπτου, στη θέση του κατηγορουμένου.

Έτσι η προανάκριση στην ουσία αντικαθίσταται από την προκαταρκτική εξέταση και η ιδιότητα του κατηγορούμενου από αυτήν του υπόπτου, κάτι εξαιρετικά βολικό και επιθυμητό για το Κράτος και τους διωκτικούς μηχανισμούς του, μια που ο ύποπτος έχει ελαχιστοποιημένα δικαιώματα σε σχέση με τον κατηγορούμενο.
Με τον νόμο αυτό έγινε Κακούργημα τιμωρούμενο με κάθειρξη έως 10 έτη, η συγκρότηση ή η ένταξη ως μέλους «σε δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα από τρία ή περισσότερα πρόσωπα (οργάνωση). Που επιδιώκει την διάπραξη περισσοτέρων αδικημάτων (τα οποία και απαριθμήθηκαν).

Τέλος με το νόμο αυτό θεσμοποιήθηκε η ρουφιανιά και επιβραβεύονται οι καταδότες, καθώς θεσπίσθηκαν το περίφημα «Μέτρα Επιείκειας», που παραμένουν σε ισχύ μέχρι και σήμερα.

Έτσι «αν κάποιος από τους υπαίτιους των πράξεων συγκρότησης εγκληματικής οργάνωσης συμβάλλει στην εξάρθρωσή τους ή κάνει αναγγελία στις αρχές για κάποια αξιόποινη πράξη που πρόκειται να τελεσθεί, μένει ατιμώρητος ή αν έχει τελέσει και ό ίδιος κάποιο έγκλημα, συντρέχει λόγος μείωσης της ποινής του»..
Οι κατηγορούμενοι στις δίκες της 17Ν και του ΕΛΑ κάτι ξέρουν..

Ειδικότερα οι κατηγορούμενοι στη δίκη του ΕΛΑ έχουν πικρή εμπειρία από τα μυθεύματα και τα ρουφιανιλίκια, μια, που μια ολόκληρη δίωξη και δίκη στηρίχθηκε αποκλειστικά και μόνο σε αυτά, την ώρα, που οι καταδότες, βρέθηκαν στο απυρόβλητο, χωρίς καν να τους ασκηθεί τυπική δίωξη, ενώ άλλοι κατέθεταν ως μάρτυρες κατηγορίας, λοιδορώντας τους κατηγορούμενους, νεκρά μέλη του ΕΛΑ, αλλά και τον ίδιο τον ΕΛΑ.
Επικερδής η ρουφιανιά για κάποιους/ες, είτε για να σώσουν το τομάρι τους, είτε για να εκδικηθούν φίλους, συζύγους, συντρόφους.

Στην Ιστορία όμως αυτοί μένουν ως Ρουφιάνοι, ενώ οι άλλοι ως Αγωνιστές!

Αναδρομή στους Τρομονόμους: Ο εξοντωτικός ν.3251/2004, άρθρο 187Α [Μέρος Τρίτο]

 

Της Αλέκας Ζορμπαλά, δικηγόρου

Τρομοκρατικές Πράξεις – Ατομικός Τρομοκράτης
Αναδρομή στους Τρομονόμους*
Μέρος Τρίτο: ο εξοντωτικός ν.3251/2004, άρθρο 187Α

 

Ο ν.3251/2004 για το “Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης, τροποποίηση του ν.2928/2001 για τις εγκληματικές οργανώσεις και άλλες διατάξεις” τέθηκε σε ισχύ στις 9/7/2004 και με αυτόν προστέθηκε νέο άρθρο στον Ποινικό Κώδικα, με τίτλο “Τρομοκρατικές Πράξεις”, το ΠΕΡΙΒΟΗΤΟ 187Α, το οποίο αντικατέστησε το προηγούμενο 187Α, που αναριθμήθηκε πλέον σε 187Β.

Το νέο 187Α, αποτέλεσε μια τεράστια τομή στην “αντιτρομοκρατική” νομοθεσία, διότι:

1) απαριθμούνται οι πράξεις, που μπορεί να θεωρηθούν ως τρομοκρατικές (πολλά αδικήματα του ποινικού δικαίου, που έχουν αυστηρότερη ποινική αντιμετώπιση)
2) θεσμοθετείται η ποινική αντιμετώπιση του ατομικού τρομοκράτη (δεν απαιτείται ως προϋπόθεση η ύπαρξη ή η συγκρότηση, ένταξη κλπ σε “τρομοκρατική” ομάδα 3 τουλάχιστον ατόμων κλπ
3) καθιερώνεται έτσι η δυνατότητα άσκησης ποινικής δίωξης, άρα και καταδίκης, κατά οποιουδήποτε μεμονωμένου προσώπου, εφόσον τελεί οποιοδήποτε από τα χαρακτηριζόμενα ως τρομοκρατικά αδικήματα.
4) η παραγραφή για τα “τρομοκρατικά”αδικήματα επιμηκύνεται κατά 10 χρόνια, δηλ.30 χρόνια από 20
5) προβλέπονται βαρύτατες ποινές, ακόμα και για άλλα αδικήματα, αν θεωρηθούν ως προπαρασκευαστικές ενέργειες τέλεσης κάποιας τρομοκρατικής πράξης.

Πρόκειται για ένα πλέγμα διατάξεων εξαιρετικά αυστηρό, που εισάγει τον καινοφανή κανόνα “σχεδόν οποιοδήποτε πράξη μπορεί να χαρακτηρισθεί ως “τρομοκρατική”, αν έχει διαπραχθεί από “τρομοκράτη”…

Ποιό είναι όμως το κριτήριο, αλλά και η ειδοποιός διαφορά του 187Α με το 187 περί Εγκληματικής Οργάνωσης;

η ειδοποιός διαφορά μεταξύ 187 και 187Α, μεταξύ Εγκληματικής Οργάνωσης και “Τρομοκρατικής Οργάνωσης, είναι ότι στην περίπτωση των “τρομοκρατικών” πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 187Α, παράγραφος1, εδάφιο κβ, αυτές τελούνται με τρόπο ή σε έκταση ή υπό συνθήκες, που είναι δυνατόν! να βλάψουν μια χώρα ή διεθνή οργανισμό και σκοπεύουν να εκφοβίσουν τον πληθυσμό ή να βλάψουν σοβαρά ή να καταστρέψουν τις θεμελιώδεις συνταγματικές, πολιτικές και οικονομικές δομές ενός κράτους ή ενός διεθνούς οργανισμού.

Από την γραμματική και μόνον ερμηνεία του άρθρ.187Α,παρ.1 εδάφιο.κβ, είναι ηλίου φαεινότερο, ότι το “αντιτρομοκρατικό” αυτό πλέγμα, είτε απευθύνεται και ποινικοποιεί το φρόνημα, είτε εξετάζει ποινικά μια πράξη, πάντα όμως υπό το πρίσμα του φρονήματος, επιβάλλοντας αυστηρότερη ποινική τιμωρία.

Έτσι, αντί τα δικαστήρια να κρίνουν, πράξεις, πραγματικά γεγονότα, αντιληπτά στο εξωτερικό περιβάλλον, έχουν την νομική ευχέρεια να κρίνουν αντιλήψεις, ιδέες, φρονήματα και να σχηματίζουν δικανική πεποίθηση βάσει αυτών…

Έτσι λύνεται και η απορία πολλών γιατί δεν παραπέμπονται ποτέ με το 187Α, αλλά με το 187, όσοι συλλαμβάνονται, αλλά προέρχονται από ακροδεξιούς, φασιστικούς, νεοναζιστικούς χώρους.

Γιατί οι νεοναζί και οι φασίστες της Χρυσής Αυγής πάντα ήταν στο πλευρό του Κράτους, στήριζαν και στηρίζουν τους πολιτικούς θεσμούς του, δεν επιχειρούν σε καμία περίπτωση να καταστρέψουν τις θεμελιώδεις συνταγματικές, πολιτικές, οικονομικές δομές του, ήταν και είναι τα “πιστά σκυλιά” του Κεφαλαίου.

Είναι δηλ. τα “δικά τους παιδιά”, όπως έχω αναφερθεί ξανά.

Ο νόμος αυτός, ο 3251/2004, περιλάμβανε αρχικά, λόγω των σφοδρών πολιτικών και κοινωνικών αντιδράσεων και μια διάταξη, την 187Α,παράγραφος 8, η οποία παρείχε κάποιες στοιχειώδεις, έστω, εγγυήσεις για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών, σύμφωνα με την οποία:

“Δεν συνιστά τρομοκρατική πράξη… η τέλεση ενός ή περισσοτέρων από τα εγκλήματα των προηγουμένων παραγράφων (δηλ. 187Α, παργρ.1), αν εκδηλώνεται ως προσπάθεια εγκαθίδρυσης δημοκρατικού πολιτεύματος ή διαφύλαξης ή αποκατάστασης αυτή ή αποσκοπεί στην άσκηση θεμελιώδους ατομική ή πολιτικής ή συνδικαλιστικής ελευθερίας ή αλλού προβλεπόμενου στο Σύνταγμα ή στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών”.

Φευ, όμως, ακόμα και αυτή η ανώδυνη διάταξη καταργήθηκε από 20/9/2010 με τον ν.3875/2010 “Κύρωση και εφαρμογή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών κατά του Διεθνούς Οργανωμένου Εγκλήματος και των τριών Πρωτοκόλλων αυτής”.

Επιπρόσθετα με την ακραία παράγραφο 6 του 187Α εγκληματοποιείται η οποιαδήποτε και καθόλα νόμιμη δράση του όποιου δρα πολιτικά, αφού ποινικοποείται η “παροχή πληροφοριών για μελλοντική!!!αξιοποίηση προς τέλεση κακουργημάτων από τρομοκρατική οργάνωση, ή από μεμονωμένο τρομοκράτη”, καθώς και η οποιαδήποτε παροχή υλικής βοήθειας σε τρομοκρατική οργάνωση ή μεμονωμένο τρομοκράτη” άσχετα, αν δεν τελεσθεί ποτέ κανένα έγκλημα από αυτούς, ή έστω να έγινε η οποιαδήποτε προπαρασκευαστική πράξη..

Και έτσι, χωρίς καμία απολύτως αστική-θεσμική δικονομική διασφάλιση ο κάθε κατηγορούμενος/η είναι στην κυριολεξία έρμαιο στα χέρια διωκτικών/δικαστικών αρχών για κρίση και ποινική αντιμετώπιση αυθαίρετα, στη βάση ιδεολογικοπολιτικών, φρονηματικών αναφορών-εκτιμήσεων.

Οι διατάξεις αυτές βρήκαν και την πρακτική εφαρμογή τους αρχικά στην υπόθεση της Χίου, όταν ανευρέθη στρατιωτικός οπλισμός σε πλοίο έξω από την Χίο και συνελήφθησαν οι επιβαίνοντες Τούρκοι και Κούρδοι, αλλά και άλλοι Τούρκοι αγωνιστές στην πορεία, καθώς και οι έλληνες πλοιοκτήτες και καπετάνιος.

Όλοι διώχθηκαν στη βάση του άρθρ.187Α, παράγραφος 1, για τρομοκρατικές πράξεις δηλ., και τρεις από αυτούς στη βάση του άρθρου 187Α, παράγραφος 6, για υλική βοήθεια και παροχή πληροφοριών σε τρομοκρατική οργάνωση, όλοι δηλ, ως ατομικοί τρομοκράτες, χωρίς καν να ασκηθεί ποινική δίωξη για συγκρότηση και ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση, άρθρ.187Α,παρ.4.

Οι καταδίκες κινήθηκαν σε αυτό το νομικό πλαίσιο, δηλ. καταδίκη τρομοκρατικών πράξεων που διαπράχθηκαν από μεμονωμένα άτομα, πλην δύο, του γνωστού Ερκάν, που αθωώθηκε ομόφωνα και του Φεβγί Τεκίν, που δεν κρίθηκε αρκετό μόνον το στοιχείο του DNA, που ανευρέθη σε ρουκετοβόλο!!!

Μια “ευχάριστη” απόφαση, από μία πλευρά, η πρωτόδικη υπ΄αρ.1/2015 του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Μυτιλήνης, μια, που, ναι μεν καταδίκασε, πλην δύο, με το άρθρο 187Α, παρ.1 & 6, αφού είχε ανευρεθεί και βαρύς οπλισμός, για τον οποίον είχε αναληφθεί και η ευθύνη, αλλά επέβαλλε τις κατώτατες ποινές με μέγιστη τα 7 χρόνια.

Μια απόφαση που επικυρώθηκε, μόλις πρόσφατα, και από το δευτεροβάθμιο Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Μυτιλήνης, που μείωσε τις ποινές και αθώωσε και άλλους δύο, επιπλέον, αγωνιστές, συνολικά 4.

Είναι λυπηρή, ενδεικτική και βεβαιωτική των παραπάνω αναλύσεων η απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, που έκρινε την υπόθεση Ρωμανού, Ντάλιου, Μιχαηλίδη, Πολίτη, Τσάκαλου επιβάλλοντας εξοντωτικές, εκδικητικές ποινές.

Μια δικανική κρίση στη βάση του φρονήματος, στη βάση των ιδεολογικοπολιτικών θεωρήσεων, στη βάση της κοσμοθεωρίας των κατηγορουμένων.

“είναι αναρχικοί και άρα τρομοκράτες”!

όπως και ο Δημήτρης Κουφοντίνας στερείτο, αρχικά,της άδειας επειδή ήταν αμετανόητος κομμουνιστής!

Επειδή όμως, τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμα και επειδή νέα Τρομονομοθετήματα είναι ante portas, που θα δώσουν την χαριστική βολή σε κάθε ελεύθερη άποψη, ιδέα, δράση, απλά και μόνον αντιθετική προς το κυρίαρχο καθεστώς, δεν μένει παρά, ο καθένας με τον τρόπο και από την πλευρά του, συγκλίνοντας όλοι/ες στην τελική, να υπερασπισθούμε κοινωνικά δικαιώματα και χώρους ελευθερίας, τα οποία με αίμα κατακτήθηκαν, με αίμα διατηρούνται και με αίμα τα παίρνεις πίσω.

by oikologiasos at April 19, 2018 10:38 AM

Αναρχική Ομάδα Μπαρούτι

Πανό αλληλεγγύης στον λαό της Παλαιστίνης

Κατά την παρουσία μας με το κινηματικό βιβλιοχανείο στην πλατεία Καπετανίδη της Βέροιας αναρτήθηκε πανό αλληλεγγύης στον λαό της Παλαιστίνης

Τα κράτη δολοφονούν – Τσακίστε τα

Αξιοπρέπεια-Αλληλεγγύη-Εξέγερση

by baruti at April 19, 2018 10:23 AM

Αφισοκόλληση σε αλληλεγγύη με τους 35 διωκόμενους μετανάστες της Μόρια

Σε αλληλεγγύη με τους 35 διωκόμενους μετανάστες της Μόρια, κολλήθηκε στην πόλη της Βέροιας καθώς και στα γύρω χωριά η αφίσα της καμπάνιας #FREETHEMORIA35

για έναν κόσμο ισότητας,ελευθερίας,αλληλεγγύης

Αξιοπρέπεια-Αλληλεγγύη-Εξέγερση

by baruti at April 19, 2018 09:35 AM

X a n a d u

British comedy-cafe vol.1? , Παρασκευη 20 απριλιου στις 20.30

η ομαδα κινηματογραφικων προβολων παρουσιαζει British comedy-cafe vol.1? ενα κινηματογραφικο καφενειο με σκηνες απο βρετανικες κωμικες σειρες και μουσικη παρασκευη 20 απριλιου στις 20.30

by xanadu1 at April 19, 2018 09:21 AM

April 18, 2018

ATHENS ANTIFA LEAGUE

6η αγωνιστική – Άλσος Βεΐκου (22/4)

Antifa League Athens 6η αγωνιστική Η μπάλα στους δρόμους και οι φασίστες στις τρύπες τους Κυριακή 22/4, στις 4μμ Άλσος Βεΐκου, Γαλάτσι* (στα μπασκετάκια) Political stencil** Μουσική Μπαλίτσα Μπάσκετ 3×3 Τουρνουά σκάκι Συλλογική κουζίνα *Πρόσβαση: Λεωφορεία 608, 444 (στάση “αθλητικό … Continue reading

by Antifa League Athens at April 18, 2018 10:36 PM

στέγαστρο

6η αγωνιστική Antifa League στο Άλσος Βεΐκου

Antifa League
6η αγωνιστική

Η μπάλα στους δρόμους και οι φασίστες στις τρύπες τους

Κυριακή 22/4, στις 4μμ
Άλσος Βεΐκου, Γαλάτσι (στα μπασκετάκια)

political stencil
Μουσική
Μπαλίτσα
Μπάσκετ 3×3
Τουρνουά σκάκι
Συλλογική κουζίνα

Πρόσβαση: Λεωφορεία 608, 444 (στάση "αθλητικό κέντρο")

Συνδιοργάνωση:
Γνωστοί / Άγνωστοι
Διαχειριστική Συνέλευση Στεγάστρου

by stegastro at April 18, 2018 10:19 PM

Συντονισμός ατόμων και συλλογικοτήτων ενάντια στα κέντρα κράτησης

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

Αντίβαρο - Αυτοοργανωμένος εργατικός-κοινωνικός χώρος

19-04 -2018 Προβολή της ταινίας «Wasted Youth»

Πέμπτη 19-04-2018 στις 20:30 στο                                                 H εκδήλωση στο fb

by eliza at April 18, 2018 08:52 PM

Αγρός αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος

20-22 Απρίλη: 3 μέρες στο Ρεσάλτο ενάντια στα έθνη, τα σύνορα, τον ρατσισμό, την καταστολή …για την αλληλεγγύη

 

3 μέρες στο Ρεσάλτο

 ενάντια στα έθνη, τα σύνορα, τον ρατσισμό, την καταστολή … για την αλληλεγγύη

  • Παρασκευή 20.04, 8:30μμ
Εκδήλωση-Συζήτηση: Η καταστολή των “αόρατων” στα κολαστήρια της “ελληνικής φιλοξενίας” – οι τρέχουσες υποθέσεις διώξεων μεταναστών από την Μόρια και την Π. Ράλλη.
(ενημέρωση και προβολή βίντεο)
  • Σάββατο 21.04, 7μμ
Παρουσίαση της έκδοσης:Το σχέδιο Άιντε – Ξεπερνώντας έθνη και σύνορα: μία συλλογική προσπάθεια ενάντια στον εθνικισμό στα Βαλκάνια
Συζήτηση: Εθνικοί ανταγωνισμοί και ανταγωνιστικό κίνημα. Μία συζήτηση για το μακεδονικό ζήτημα.
(η εισήγηση θα πραγματοποιηθεί από συντρόφους της έκδοσης)
  • Κυριακή 22.04, 1μμ
Συλλογική κουζίνα στο Ρεσάλτο
Αναδημοσίευση από το blog http://anarxiko-resalto.blogspot.gr/

by agros at April 18, 2018 06:53 PM

Για την πορεία αλληλεγγύης στους διωκόμενους μετανάστες από Μόρια και Πέτρου Ράλλη, το Σάββατο 14/4

Το πρωί του Σαββάτου 14/4 πραγματοποιήθηκε η πορεία αλληλεγγύης στους διωκόμενους μετανάστες από τα κολαστήρια της Πέτρου Ράλλη και της Μόριας. Στη διαδήλωση συμμετείχαν περισσότεροι από 500 αλληλέγγυοι/ες, ξεκίνησε από Μοναστηράκι, πέρασε από Αθηνάς, Ομόνοια, 3ης Σεπτεμβρίου, Αχαρνών, Άγιο Παντελεήμονα, Αριστοτέλους και ολοκληρώθηκε στην πλατείας Βικτωρίας.

 Η πορεία διοργανώθηκε από την ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης η οποία συγκροτήθηκε μετά από κάλεσμα του Συντονιστικού Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης (ΣΣΑΕΚΚ), στο οποίο ανταποκρίθηκαν συνελεύσεις γειτονιάς, αυτοοργανωμένα στέκια και καταλήψεις, αναρχικές ομάδες και μεμονωμένοι σύντροφοι και συντρόφισσες.
 Οι δίκες των 35 & 10 διωκόμενων μεταναστών από τη Μόρια θα ξεκινήσουν στις 20/4 και 11/5 στη Χίο και των 8 από την Πέτρου Ράλλη στις 27/4 στην Αθήνα, με τις κατηγορίες και στις τρεις υποθέσεις να είναι κακουργηματικές (κείμενο με τις υποθέσεις εδώ)

 

Επόμενη δράση αλληλεγγύης: 21.04 – ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ, Πεδίο Άρεως (11:00) & Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Πέτρου Ράλλη (12:30)

 

Αναρχικές-οί από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας & τον Πειραιά
Ρεσάλτο (Κερατσίνι)
Θερσίτης (Ίλιον)
Κατάληψη Αγρός (Πάρκο Τρίτση)

by agros at April 18, 2018 06:49 PM

Αλληλεγγύη στη ZAD – Κατάληψη παντού / Solidarity to ZAD – Squat the world [Eng]

Εδώ και λίγες μέρες, την ίδια ώρα που η γαλλική πολεμική μηχανή σπέρνει το θάνατο στη Συρία, συμμαχώντας με ΗΠΑ και Βρετανία για την έναρξη εναέριων βομβαρδισμών, στο εσωτερικό της γαλλικής επικράτειας τα διαχρονικά μιλιταριστικά δόγματα παίρνουν σάρκα και οστά για την καταστολή και εκκένωση του απελευθερωμένου εδάφους της ZAD -Notre-dams-de-landes (Zone A Defendre ή αλλιώς Ζώνη Υπεράσπισης).

 

Στη στρατιωτικού τύπου επιχείρηση που εξαπέλυσε το γαλλικό κράτος, με την εκδικητική ονομασία «Καίσαρας 2» (6 χρόνια πριν, είχε προηγηθεί μία ακόμη τεράστια επιχείρηση καταστολής της ZAD υπό την ονομασία «Καίσαρας» με 2.000 και πλέον χωροφύλακες και ειδικές δυνάμεις, η οποία απέτυχε κατόπιν σθεναρής αντίστασης χιλιάδων κατοίκων και αλληλέγγυων), επιστρατεύτηκαν πάνω από 2.500 μπάτσοι, εκατοντάδες στρατιωτικού τύπου οχήματα και αύρες, μπουλντόζες κατεδάφισης και χιλιάδες χειροβομβίδες διαφόρων ειδών, ενώ η όλη επιχείρηση έχει συνολικό κόστος 400.000 ευρώ ανά μέρα.

 

Η κοινότητα αγώνα της ZAD αποτελεί μια αγροτική ζώνη 16.5 τετραγωνικών χιλιομέτρων στα περίχωρα της Νάντης. Στην περιοχή, κάτοικοι και αλληλέγγυοι/ες με διαρκείς αγώνες που ξεκίνησαν μισό αιώνα πριν εμπόδισαν την κατασκευή ενός μητροπολιτικού αεροδρομίου που θα κατέστρεφε την περιοχή.

Η έκταση και η ένταση της καταστολής βρίσκει στον αντίποδα την αντίσταση που για μια ακόμη φορά προβάλλουν οι κάτοικοι της ZAD και αλληλέγγυοι/ες, μπολιάζοντας συγχρόνως άλλες εστίες αγώνα και στήνοντας ανάχωμα σε ένα κόσμο διαταγών, απαγορεύσεων και καπιταλιστικής ερημοποίησης. Μία αντίσταση που έρχεται με τη σειρά της να προστεθεί σε έναν ευρύτερο κύκλο φοιτητικών, ταξικών και κοινωνικών αγώνων που λαμβάνουν χώρα το τελευταίο διάστημα στο γαλλικό κράτος. Με την αλληλεγγύη να αποτελεί για ακόμη μία φορά μία επικίνδυνη μεταβλητή ενάντια στους κυριαρχικούς σχεδιασμούς και την κρατική βία…

Αλληλεγγύη στη ZAD και στον αγώνα ενάντια στην στρατιωτικο-αστυνομική καταστολή,
την επιβολή και τους σχεδιασμούς του γαλλικού κράτους, την καπιταλιστική ερημοποίηση
Καταλήψεις και κοινότητες αγώνα ενάντια στην κρατική/καπιταλιστική βαρβαρότητα

Aκολουθεί το μεταφρασμένο κείμενο στην αγγλική γλώσσα
[here follows the previous text in english]

 

Πανό αλληλεγγύης στη ZAD που αναρτήθηκαν στο Μοναστηράκι και στο Πολυτεχνείo

 

During the last days, at the same time that the french war machine is spreading death in Syria allying with the U.S. and the U.K. for the beginning of air-bombings, in the interior of the french territory the intertemporal militaristic doctrines are getting flesh and blood for the repression and the evacuation of the liberated land of ZAD – Notre-dams-de-landes (Zone A Defendre or else Zone to Defend).
In the militaristic-type operation which the French state launched, with the revengeful name “Caesar 2” (6 years before, there had been another large operation for the repression of ZAD called “Caesar” with more than 2.000 gendarmes and special units, which had failed after a strong resistance of thousands of residents and solidars), more than 2.500 cops were drafted, hundreds of military-type vehicles, demolition bulldozers and thousands of grenades, while the total daily cost of the operation reached 400.000 euros.
The struggling community of ZAD is an agricultural zone of 16.5 square kilometers in the suburbs of Nantes. In this area, residents and solidars stopped the construction of metropolitan airport which would destroy the land, with struggles that began half a century ago.
The range and tension of the repression finds on the opposite the resistance that once more is showed by ZAD residents and solidars, grafting at the same time other shelters of struggles and opposing a mound against a world of orders, prohibitions and capitalistic desolation. A resistance that comes to be added on a wider circle of student, class and social struggles which take place during the last time period at the french state. With solidarity consisting once more a dangerous variable against the dominant plans and the state violence…

 

Solidarity to ZAD and to the struggle against the military-police repression, the imposing and the plans of the French state, the capitalistic desolation 
Squats and struggle-communes against the state/capitalistic barbarism 

 

Against the military-police repression of ZAD – Solidarity to the squatted lands of Nantes (France) [Monastiraki Square, Athens]
Solidarity to the land squatters (ZAD) in Nantes who blocked the airport creation and are being repressed by the french state – Against the world of orders, prohibitions, repression and capitalistic desolation [«Polytechnio» University, Athens]

by agros at April 18, 2018 06:46 PM