Espiv.net

September 24, 2018

στέγαστρο

Προβολή ταινίας «Do the right thing»

Τετάρτη 26/09, στις 21:00
μαζευόμαστε στο στέγ★ από τις 20:00

by stegastro at September 24, 2018 10:11 AM

September 23, 2018

Musaferat

Η επιχείρηση «ASPIDA» και ο πόλεμος στα σύνορα

 

αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Τέλος Αυγούστου αρχίζουν να εμφανίζονται διάφορα δημοσιεύματα περί εξάρθρωσης εγκληματικής οργάνωσης που χρησιμοποιούσε ως βιτρίνα Μη Κυβερνητική Οργάνωση. Χωρίς να είναι ξεκάθαρο από πού προέρχονται οι πληροφορίες, καθώς δεν υπήρχε ακόμα κάποιο δελτίο τύπου της αστυνομίας, ακούγονται αρχικά συλλήψεις μέχρι και 30 (!) ατόμων που συμμετείχαν στο λεγόμενο κύκλωμα, με μόνο 3 συλλήψεις εν τέλει να επιβεβαιώνονται. Μέσα από τα συμφραζόμενα γίνεται αντιληπτό ότι η ΜΚΟ που βρίσκεται στο στόχαστρο είναι η Emergency Respond Centre International (ERCI)  με τις έρευνες για τη δράση της να έχουν ξεκινήσει από το περασμένο Φεβρουάριο όταν σε αμάξι της οργάνωση βρέθηκαν καλυμμένες στρατιωτικές πινακίδες!

Ποια είναι η ERCI

Ποια είναι όμως η ERCI και ποιος ήταν ο ρόλος της στο νησί; H ERCI ήταν ακόμα μία από τις οργανώσεις που ξεφύτρωσαν ως επακόλουθο της «μεταναστευτική κρίσης» και των τεράστιων αφίξεων του 2015. Σύμφωνα με τον Πάνο Μωραΐτη όλα ξεκίνησαν όταν ο ίδιος κατασυγκινήθηκε (sic) από τις εικόνες των χιλιάδων μεταναστών που προσπαθούσαν να περάσουν το αιγαίο και αποφάσισε να αναλάβει δράση[1]. Ποιος είναι τώρα αυτός ο μέγας φιλάνθρωπος; Δεν είναι άλλος από το μεγάλο αφεντικό του ομίλου ASPIDA. Ένας όμιλος που μεταξύ άλλων ειδικεύεται στη μισθοφορική συνοδεία καραβιών στις θάλασσες της ανατολικής Αφρικής και της νότιας Ασίας. Εκεί δηλαδή που τα όπλα των καραβανάδων του, πρώην αξιωματικών των ειδικών δυνάμεων ελλάδας, αγγλίας και γαλλίας όπως περηφανεύεται, στρέφονται εναντίον των ίδιων προσώπων που τον συγκίνησαν όταν τους είδε να πνίγονται στο Αιγαίο. Ένας όμιλος που προφανώς δραστηριοποιείται στο χώρο της ναυτιλίας έχοντας εξασφαλίσει τις ανάλογες πολιτικές και οικονομικές πλάτες. Η βράβευση του άλλωστε το 2017, δια χειρός αρχηγού ΓΕΕΘΑ, ήρθε να επισημοποιήσει τις διαπλεκόμενες σχέσεις της οργάνωσης, με το εφοπλιστικό κεφάλαιο και το κράτος[2].

Ο φιλάνθρωπος κ. Μωραΐτης λοιπόν, μετά από συνεννόηση που είχε με τις λιμενικές αρχές στη Λέσβο, αποφασίζει να προσφέρει την τεχνογνωσία που κατέχει στο «Sea and Rescue» όπως διατείνεται, στις υπηρεσίες του κράτους. Για να μην υπάρξει βέβαια και καμία αμφισβήτηση στις σχέσεις που έχει με τα σώματα ασφαλείας, επικεφαλής του τομέα ορίζεται πρώην αξιωματικός του λιμενικού. Αποστολή του τομέα είναι ο εντοπισμός βαρκών που προσπαθούν να περάσουν στα παράλια του νησιού και η ασφαλής μετεπιβίβασή τους στα σκάφη Frontex και λιμενικού ή η αποβίβασή τους στις παραλίες Για το σκοπό αυτό αγοράζεται ο κατάλληλος εξοπλισμός (βάρκες, αυτοκίνητα, συστήματα εντοπισμού και επικοινωνίας) και προσλαμβάνεται το απαραίτητο προσωπικό. Σύντομα η δράση της οργάνωσης επεκτείνεται και μέσα στα κέντρα κράτησης του νησιού, συμμετέχοντας σε ιατρικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες! Για τη λειτουργία και προώθηση της οργάνωσης φυσικά δημιουργείται και το τμήμα εθελοντών[3]. Εθελοντ(ρι)ές από όλο τον κόσμο, καταφθάνουν για να προσφέρουν την εργασία τους στους αγαθούς σκοπούς της οργάνωσης. Κάποιοι από αυτούς είναι που βρίσκουνε τώρα τα ονόματα τους μέσα σε μία δικογραφία για συμμετοχή σε κύκλωμα διακίνησης μεταναστών και άλλων ευαγών δραστηριοτήτων.

Για το ρόλο και τους σκοπούς της οργάνωσης μπορούν να γίνουν διάφορες εικασίες. Κάποιοι θα μπορούσαν να πουν ότι αποτελούν απλώς το “whitewashing” του ομίλου για τις υπόλοιπες δραστηριότητές του. Άλλοι θα έλεγαν ότι είναι πλυντήριο μαύρου χρήματος, κάτι που φυσικά δεν είναι ξένο μεταξύ του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Οι πιο καχύποπτοι, μακριά από εμάς, θα έλεγαν ότι η ύπαρξη οργανώσεων με φιλανθρωπικό προφίλ αποτελεί τεράστια ευκαιρία και κερκόπορτα για την επέκταση του ελέγχου και της συλλογής πληροφοριών από τις υπηρεσίες του κράτους στις ακτές και τα κέντρα κράτησης. Οι ακόμα πιο καχύποπτοι θα έλεγαν ότι μπορεί να συμβαίνουν ταυτόχρονα και όλα τα παραπάνω.

Γιατί όμως να βρεθεί η οργάνωση στο στόχαστρο των αρχών και ξαφνικά να δέχεται τέτοια επίθεση ένας τόσο μεγάλος φιλάνθρωπος. Οι θεωρίες που συζητιούνται στα καφενεία, τους πλέον κατάλληλους χώρους για την επίλυση τέτοιων μυστηρίων είναι δύο. Από τη μία πιστεύεται ότι ο Μωραΐτης έχει σχέσεις με συγκεκριμένη πολιτική φατρία, οπότε και οι διώξεις θα χρησιμοποιηθούν ως εργαλείο για ένα ακόμα πολιτικό ξεκατίνιασμα μεταξύ ξαδέλφων και κουμπάρων. Οι θέσεις μάλιστα που παίρνουν γνωστά κατευθυνόμενα έντυπα και ψηφιακά ΜΜΕ στο πλευρό ή απέναντι στον κ. Μωραΐτη, έρχονται να ενισχύσουν τη θεωρία αυτή. Η δεύτερη θεωρία που συζητιέται έχει να κάνει με το συνεχιζόμενο πόλεμο που διεξάγεται στα σύνορα της ευρώπης με θύματα πάντα τους ίδιους τους μετανάστες.

Ο πόλεμος στα σύνορα και το οριστικό «κλείσιμό» τους.

Μετά τη συμφωνία Ε.Ε- Τουρκίας πολλά έχουν γραφτεί για τις φυσικές της απολήξεις. Μία συμφωνία που προέβλεπε την εντατικοποίηση των ελέγχων στα ανατολικά σύνορα της ευρώπης, τον εγκλωβισμό των μεταναστ(ρι)ών στα νησιά και τη διαχείριση τους ως ανταλλάξιμο προϊόν μεταξύ της ΕΕ και των δύο εμπλεκόμενων χωρών, ελλάδας και τουρκίας. Σύμφωνα με τα τσακάλια των επιτροπών που συνέταξαν τη συμφωνία, αυτή θα οδηγούσε αρχικά στη μείωση των αφίξεων προς της ελλάδα και την οριστική τους παύση από ένα σημείο και μετά. Φυσικά και οι από εδώ τσάκαλοι, έκαναν με τη σειρά τους ότι μπορούσαν για να αποτρέψουν την συνέχιση των αφίξεων. Οι μετανάστ(ρι)ες που καταφθάνουν πρέπει να περνάνε μέσα από μία συνεχόμενη συνθήκη υποτίμησης και εξευτελισμού μέσα στα κέντρα κράτησης, σε καθεστώς πλήρους αβεβαιότητας για το τι τους επιφυλάσσεται για το μέλλον. Μία συνθήκη που διατηρείται επί τούτου σε αυτή την κατάσταση ως μέσο αποτροπής της επιλογής της ελλάδας ως σημείο εισόδου. Μία συνθήκη που φυσικά μπορεί να έχει αποτρέψει μερικούς από το να έρθουν, αλλά ουσιαστικά αυτό που μετέτρεψε ήταν η τιμή των ναύλων για τους απελπισμένους που είναι διατεθειμένοι να διασχίσουν τα σύνορα υπό οποιοδήποτε κίνδυνο και συνθήκη πρόκειται να αντιμετωπίσουν. Τα νούμερα των αφίξεων άλλωστε έρχονται από μόνα τους να αποδείξουν την πραγματικότητα αυτή[4].

Φυσικά αυτό αφορά μόνο όσους-ες μετανάστ(ρι)ες καταφέρνουν να πραγματοποιήσουν το πέρασμα. Κάθε τόσο ακούμε για τα ναυάγια που συνεχίζονται με δεκάδες νεκρούς στα νερά του αιγαίου. Αυτό που δεν ακούμε όμως είναι για τις καθημερινές αποστολές αποτροπής και επαναπροωθήσεων (push backs) από τα σκάφη των ελληνικών, τουρκικών και διεθνών δυνάμεων ασφαλείας. Επιχειρήσεις που μπορεί μετά τις δολοφονίες του Φαρμακονησίου τον Ιανουάριο του 2014 και τη διεθνή προσοχή που προκάλεσαν να χρειάστηκε να μειωθούν, αλλά που ποτέ δεν σταμάτησαν. Μεγάλο εμπόδιο για τη συνέχισή τους όμως αποτέλεσαν και όλοι αυτοί οι ανεξάρτητοι ή μη εθελοντές που πάνε και ξημεροβραδιάζονται στις παραλίες, προσπαθώντας να εντοπίσουν τις βάρκες που προσπαθούν να περάσουν και να τις βοηθήσουν να φτάσουν ασφαλείς στις ακτές. Δεκάδες ζευγάρια ματιών που ταυτόχρονα παρακολουθούν τις κινήσεις λιμενικού και frontex και δύνανται να αποτελέσουν αυτόπτες μάρτυρες των δολοφονικών επιχειρήσεων που διεξάγονται στα σύνορα. Και είναι κόσμος από αυτούς και αυτές που ξαφνικά βρίσκονται μέσα στη δικογραφία που σχηματίζεται στην επιχείρηση «ASPIDA». Γιατί οι διώξεις μέχρι στιγμής δεν αφορούν μόνο, στελέχη της ERCI, αλλά συνολικότερα κόσμο που καμία σχέση δεν έχει με τις «φημολογούμενες» παράλληλες δραστηριότητες της οργάνωσης. Κόσμος που είτε μέσω άλλων οργανώσεων είτε και ανεξάρτητα βρέθηκε να δραστηριοποιείται στις ακτές, και πλέον μπροστά στο κίνδυνο πολύμηνης προφυλάκισης, καλείται να σιωπήσει και να αφήσει τις θέσεις του.

Η επιχείρηση λοιπόν «ASPIDA», πάντα σύμφωνα με τους κακεντρεχείς, δεν έχει σκοπό την εξάρθρωση κάποιας εγκληματικής οργάνωσης, αλλά στόχος της είναι η απομάκρυνση όλου αυτού του κόσμου από τις ακτές για την απρόσκοπτη εντατικοποίηση των επαναπροωθήσεων. Όπως φαίνεται η αναποτελεσματικότητα της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, η δημοσιότητα που λαμβάνει το τελευταίο διάστημα η αθλιότητα των hot spots στα νησιά με κυρίαρχο αυτό της Μόριας, αλλά και ο φόβος ότι αναμενόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις διεθνών δυνάμεων στα εδάφη της Συρίας θα οδηγήσουν σε νέο μεγάλο αριθμό μετακινήσεων προς τα ευρωπαϊκά εδάφη, επιβάλουν την ενεργοποίηση «παροπλισμένων» εργαλείων από τη φαρέτρα των συνοριακών δυνάμεων.

Άλλωστε την προσπάθεια απομάκρυνσης των αυτόπτων μαρτύρων από τις επιχειρήσεις των ευρωπαϊκών και των γειτονικών τους κρατών δυνάμεων ασφαλείας την παρακολουθούμε εδώ και μεγάλο διάστημα, να εξελίσσεται κυρίως στα νερά της κεντρικής μεσογείου, με μπροστάρη το ιταλικό κράτος και την σιωπηλή συναίνεση από τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη. Δικογραφίες εναντίων προσώπων και κατασχέσεις διασωστικών σκαφών έχουν οδηγήσει στην απομάκρυνση πολλών εξ αυτών και τον επανακαθορισμό της δράσης τους.

Οι πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου της Ευρωπαϊκή Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ για το σχεδιασμό να αναπτυχθούν μέχρι το 2020, 10.000 ευρωπαίοι συνοριοφύλακες από τους 3.000 που βρίσκονται τώρα, με ιδιόκτητα εναέρια, ναυτικά και χερσαία μέσα για τις επιχειρήσεις τους, μας προκαταβάλει για την πλήρη στρατιωτικοποίηση των συνοριακών ζωνών και τον αποκλεισμό του οποιοδήποτε άλλου από την εποπτεία και δραστηριοποίηση εντός τους[5].

Η επιχείρηση «ASPIDA» λοιπόν, πέρα από τις πολιτικές σκοπιμότητες που μπορεί να κρύβει από πίσω, φέρει μία ειδική σημασία για τα κινήματα. Αποτελεί βασική πτυχή του πολέμου που διεξάγετε στα σύνορα εναντίον των μεταναστών αλλά και των αλληλέγγυων. Ενός πολέμου με χιλιάδες νεκρούς στα περάσματα αλλά και μέσα στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης[6].

Pioquinto Manterola

[1] http://www.kathimerini.gr/985009/article/epikairothta/ellada/to-kyklwma-toy-whatsapp-oi-metanastes-kai-h-mko

[2] https://www.naftikachronika.gr/2016/11/07/vravefsi-tou-panou-moraiti-gia-tin-drasi-tou-erci-emergency-response-centre-international/

[3] https://ercintl.org/placements/

[4]http://mindigital.gr/index.php/%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%86%cf%85%ce%b3%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b6%ce%ae%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b1-refugee-crisis

[5] http://www.kathimerini.gr/984399/article/epikairothta/kosmos/gioynker-10000-eyrwpaioi-synoriofylakes-mexri-to-2020

[6] http://missingmigrants.iom.int/

by musaferat at September 23, 2018 10:40 PM

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Περιστερίου

Πέμπτη 27/9 στις 9.30μ.μ. βραδιά ποίησης για τα 10 χρόνια του έντυπου δρόμου “Ταξίδι στο Χωροχρόνο”

10 χρόνια ποίησης, ελεύθερης έκφρασης, συνύπαρξης σε ασπρό-μαυρο φόντο, το έντυπο δρόμου Ταξίδι στο Χωροχρόνο γιορτάζει για 3 συνεχόμενες Πέμπτες την ύπαρξή του με ποιητικές βραδιές, ξεκινώντας με την κατάληψη Παπουτσάδικο, στη συνέχεια στην Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση  Περιστερίου και κλείνοντας στον Πεζόδρομο της Μεσολογγίου.

by sineleusiperisteri at September 23, 2018 09:41 PM

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

Tη Τρίτη 25/9 και τη Τετάρτη 26/9/2018 καφενείο στις 12:00 στο Α.Σ.Καρδίτσας στο Τ.Ε.Ι.Δασοπονίας.Στηρίζουμε τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα και τους αυτοδιαχειριζόμενους και κατειλημμένους χώρους.

by autodiaxirizomenostekikarditsas at September 23, 2018 09:39 PM

September 22, 2018

ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΛΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟΥ (ΑΛΕΞ/ΠΟΛΗ)

ΚΑΜΙΑ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ / ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ

Τον τελευταίο καιρό, με αφορμή την ανακίνηση του Μακεδονικού και τα εθνικιστικά συλλαλητήρια που οργανώθηκαν επ΄ αυτού, διάφορες φασιστικές και νεοναζιστικές γκρούπες εξαργυρώνοντας την ηθική νομιμοποίηση που έλαβαν από τον εθνικο-πατριωτικό εσμό που συμμετείχε σε αυτά, βρήκαν την ευκαιρία να επανεμφανηστούν στο δημόσιο πεδίο με σκοπό να διαχύσουν τις ξενοφοβικές και μισαλόδοξες ρητορικές και πρακτικές τους.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια στοχοποιήθηκαν και δέχθηκαν επιθέσεις άτομα που διαφοροποιούνται από τα εθνικά τους πρότυπα (lgbtq, μετανάστες κ.α.) αλλά και χώροι αυτό-οργάνωσης, αλληλεγγύης και αγώνα. Ένας τέτοιος χώρος είναι και η Κατάληψη Παλιού Νεκροτομείου στην Αλεξανδρούπολη η οποία στις 5/9 δέχτηκε εμπρηστική επίθεση από φασίστες.

Η συγκεκριμένη επίθεση που έρχεται να προστεθεί σε μια μακροχρόνια σειρά προσπαθειών καταστολής από κράτος και παρακράτος των εστιών αγώνα αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι οι συγκεκριμένοι χώροι αποτελούν ανάχωμα στην επέλαση του φασισμού, της μισαλλοδοξίας, του κράτους και του καπιταλισμού. Για μια ακόμη φορά –όπως και στο παρελθόν σε περιπτώσεις παρόμοιων επιθέσεων- θα αποδειχθεί περίτρανα το μάταιο των βλέψεων κράτους και φασιστών.

Ο αγώνας για την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση, για μια κοινωνία χωρίς εξουσία, καταπίεση και εκμετάλλευση δεν τρομοκρατείται, δεν καταστέλλεται, δεν υποχωρεί. Θα συνεχίσει με μεγαλύτερο πείσμα και αποφασιστικότητα μέχρι την ολοκληρωτική εξάλειψη και του τελευταίου προσκόμματος στο δρόμο για την ελευθερία.

Η ΦΩΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΙΕΙ…

ΚΑΙΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ !

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΛΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟΥ


by ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα at September 22, 2018 03:36 PM

Αγρός αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος

Κυριακή 23/9 στις 6μ.μ. – Μικροφωνική συγκέντρωση – παρέμβαση στο πάρκο τρίτση ενάντια στην κατασκευή σταθμού επεξεργασίας λυμάτων


το κείμενο σε pdf

Ο  Φορέας Διαχείρισης φέρνει νέο αέρα στο πάρκο, μόνο που θα μυρίζει λίγο από βοθρολύματα

Το τελευταίο διάστημα η κατάσταση που επικρατεί στο πάρκο τρίτση είναι τραγική. Με την διακοπή της τροφοδότησης των λιμνών από την ΕΥΔΑΠ (λόγω ανεξόφλητων λογαριασμών) και την μετατροπή τους σε λασπότοπους, εκατοντάδες ζώα και φυτά του πάρκου έχουν καταδικαστεί σε αργό και βασανιστικό θάνατο. Η συγκεκριμένη κατάσταση δεν είναι πρωτόγνωρη για το πάρκο αλλά αποτελεί μια επαναλαμβανόμενη συνθήκη μέσα στα χρόνια λειτουργίας του, με τους ίδιους, γνώριμους σε όλους/ες μας πρωταγωνιστές. Η σειρά των γεγονότων που διαδραματίζονται τα τελευταία χρόνια είναι η εξής: Η ΕΥΔΑΠ διακόπτει την παροχή υδροδότησης λόγω χρεών (συνήθως την περίοδο του καλοκαιριού), ενώ παράλληλα τα κονδύλια των εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ που διαχειρίζεται ο Φορέας Διαχείρισης για την συντήρηση των γεωτρήσεων και του αντλητικού συγκροτήματος- που δυνητικά θα μπορούσαν  να τροφοδοτούν τις λίμνες- «εξαϋλώνονται»  χωρίς ποτέ να εξασφαλίζεται η σωστή λειτουργία ανακύκλωσης του νερού. Ταυτόχρονα ο εκάστοτε Φορέας διαχείρισης μετατοπίζει τις ευθύνες για τα χρέη στους προκατόχους του και εφόσον η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο εμφανίζονται ως δια μαγείας οι «σωτήρες», που θα πληρώσουν το λογαριασμόμε αντάλλαγμα την υλοποίηση των βλέψεών τους για το πάρκο  (και είναι οι ίδιοι που έχουν συνδράμει στη συσσώρευση των χρεών και στην εγκατάλειψη του πάρκου). Στην παρούσα συγκυρία οι «σωτήρες» φαίνεται να είναι η ίδια η ΕΥΔΑΠ και ο Φορέας Διαχείρισης, οι οποίοι αφού πρώτα έχουν μεθοδευμένα μετατρέψει τις λίμνες σε βουρκόλακκους έρχονται να μας παρουσιάσουν ως «λύση» του ζητήματος, την κατασκευή ενός βιολογικού σταθμού που θα καταλαμβάνει ένα μεγάλο κομμάτι του πάρκου.

Στις τελευταίες συνεδριάσεις του Φορέα προωθείται η κατασκευή και λειτουργία δικτύου ανακύκλωσης λυμάτων (βιολογικού σταθμού) στο νοτιοανατολικό μέρος του πάρκου (απέναντι από το γήπεδο). Πρόκειται για το ίδιο μέρος που διακαώς θέλουν να “αξιοποιηθεί”(χωματερή, πάρκινγκ αυτοκινήτων, camp ή αλλιώς στρατόπεδο «φιλοξενίας» μεταναστών, χώρο για αποκλειστική χρήση του δήμου Ιλίου). Το πρότζεκτ του βιολογικού σταθμού βρίσκεται ήδη στο στάδιο της μελέτης και παρουσιάζεται ως οικολογική πρόταση για τη διαχείριση των βοθρολυμάτων και τη μετατροπή τους σε νερό που θα χρησιμοποιείται για την άρδευση του πάρκου αλλά και την τροφοδότηση των λιμνών. Αντίστοιχες εγκαταστάσεις θέλουν να δημιουργήσουν σε Ελληνικό, Φαληρικό όρμο και Ελαιώνα. Αυτό που βεβαίως κρύβουν είναι ότι απλά η Ψυττάλεια είναι πλέον υπερκορεσμένη και αναζητούνται νέες περιοχές προς υποβάθμιση.

Η πραγματικότητα όμως των βιολογικών σταθμών που έχουν κατασκευαστεί κοντά σε κατοικημένες περιοχές δεν έχει καμία σχέση με αυτό που παρουσιάζουν ως έργο πνοής για το πάρκο, καθώς η ευρύτερη περιοχή γύρω από τους σταθμούς υποβαθμίζεται, κατακλύζεται από έντονη δυσοσμία ενώ κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου η δυσοσμία είναι ανυπόφορη. Παρατηρούνται σύννεφα από μύγες και κουνούπια ενώ το επιφανειακό σύστημα άρδευσης διαχέει παθογόνους οργανισμούς στο έδαφος που,στην περίπτωση του πάρκου, οι επισκέπτες του κάθονται για να το απολαύσουν με συνέπεια κινδύνους για την υγεία τους. Η δε λύση της τροφοδότησης των λιμνών με το επεξεργασμένο νερό του βιολογικού σταθμού είναι άκρως προβληματική μιας και το νερό αυτό δεν ενδείκνυται για να διοχετεύεται σε κλειστές λεκάνες απορροής που βρίσκονται δίπλα σε κατοικημένες περιοχές, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μια περιοχή που φιλοξενεί χιλιάδες ζώα. Χαρακτηριστικό αποτέλεσμα τέτοιων πρακτικών είναι ο «ευτροφισμός» των λιμνών και η εξάπλωση μολυσματικών ασθενειών στα ζώα που ζουν σε αυτές. Τα δε μέρη  που συνήθως κατασκευάζονται τέτοιοι σταθμοί δεν είναι τυχαίο ότι είναι οι  ήδη επιβαρυμένες και υποβαθμισμένες- ταξικά προσδιορισμένες περιοχές.

Ο βιολογικός σταθμός που συγχρόνως Φορέας και ΕΥΔΑΠ πιέζουν για την δημιουργία του, θα κατασκευαστεί με επίβλεψη της ΕΥΔΑΠ και του Ε.Μ.Π, ενώ θα χρηματοδοτηθεί από Ευρωπαϊκό πρόγραμμα.Δεν θα επεκταθούμε στον τρόπο που παίρνονται και υλοποιούνται τέτοιου είδους αποφάσεις  από τον εκάστοτε φορέα. Αξιοσημείωτη είναι η πίεση που ασκείται για το συγκεκριμένο σχεδιασμό από τους εντεταλμένους ακαδημαϊκούς- τεχνοκράτες του Ε.Μ.Π. Πολύζο και Σερράο στις συνεδριάσεις του φορέα, ώστε να προχωρήσει ένα ακόμη χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα του πανεπιστημίου. Και είναι γνωστός ο τρόπος που διαχειρίζονται αυτά τα κονδύλια τα πανεπιστήμια και οι επιστήμονές τους…  Δεν θα επεκταθούμε επίσης στον ρόλο της ΕΥΔΑΠ ως επιχείρηση που διαχειρίζεται τους υδάτινους πόρους και τις ζωές που εξαρτώνται από αυτούς με μόνο γνώμονα το κέρδος. Να σημειώσουμε όμως πως στην συγκεκριμένη περίπτωση, η ΕΥΔΑΠ κόπτεται για την κατασκευή του βιολογικού σταθμού λόγω της υποχρέωσής της να λειτουργεί συγκεκριμένο αριθμό βιολογικών σταθμών, ειδάλλως της επιβάλλονται υπέρογκα πρόστιμα από την Ε.Ε.  για ελλιπή τριτοβάθμια επεξεργασία λυμάτων. Σημαντικό επίσης είναι ότι το χρέος του πάρκου προς την ΕΥΔΑΠ (56 χιλ. ευρώ) θα συμψηφιστεί με το “έργο”. Τόσο κοστολογείται η ζωή των κατοίκων των γύρω περιοχών…

Γι αυτό που θα θέλαμε όμως να μιλήσουμε όλοι εμείς που βλέπουμε το πάρκο ως ένα ζωντανό, γεμάτο από ζώα και φυτά χώρο,  είναι η ανάγκη μας να συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε κάθε τετραγωνικό του ως αναπόσπαστο κομμάτι του πάρκου που δεν πρόκειται να αφήσουμε ανενόχλητατα κάθε είδους αρπακτικά που κατά καιρούς ορέγονται να το λεηλατήσουν.Κανένα κομμάτι του πάρκου δεν περισσεύει και καμία ανοχή δεν θα υπάρξει στις αδηφάγες βλέψεις τους. Η λειτουργία ενός βιολογικού σταθμού σε μια περιοχή που έχει χαρακτηριστεί άτυπα εδώ και χρόνια ως ένας ακόμη χώρος (έχουν προηγηθεί το «κέντρο της γης» του γνωστού σε όλους μας για την «ευαισθησία» του υιού Κόκκαλη και προσφάτως οι διαγωνισμοί για νέες καφετέριες στο κέντρο του πάρκου και στην κάτω λίμνη) που προορίζεται για να αποχαρακτηριστεί από ζωντανό κομμάτι του πάρκου, έρχεται να επιβεβαιώσει για μια ακόμη φορά την κυρίαρχη λογική που αφορά στο μέλλον κάθε σπιθαμής γης που δεν έχει καταληφθεί από τσιμέντο. Τεμαχισμός των ελάχιστων εναπομείναντων  χώρων πρασίνου σε ζώνες, που είτε θα προορίζονται για εμπορευματική αξιοποίηση, είτε θα εγκαταλείπονται για να παραδοθούν σε επιχειρηματικά συμφέροντα, είτε για να λειτουργήσουν ως νέες «χαβούζες».

Η κατάληψη του Αγρού προτάσσει τη συλλογική αυτοδιαχείριση του πάρκου, τη φροντίδα του από εμάς τους ίδιους και τις ίδιες, που καταργεί στην πράξη την ανάθεση σε οποιονδήποτε φορέα διαχειριστή του. Το πάρκο και κάθε ελεύθερος χώρος είναι για όσες/ους επιθυμούν να το χαίρονται, χωρίς  χρηματικά αντίτιμα και αποκλεισμούς. Είναι για τα ίδια τα δέντρα και τα ζώα του. Είναι για να μπορούμε να περπατήσουμε, να τρέξουμε, να παίξουμε, να συναντηθούμε, να αναπνεύσουμε, χωρίς να χρειαζόμαστε μεσολαβητές και μαγαζάκια.Και παραμένειζωντανό όσο γίνεται αντιληπτό πως κανένα κομμάτι του δεν περισσεύει, κανένα κομμάτι του δεν μπορεί να παραχωρηθεί προς χάριν του κέρδους και της “ανάπτυξής” τους, γιατί το πάρκο είναι κομμάτι της ζωής μας και ως τέτοιο το υπερασπιζόμαστε.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΡΙΤΣΗ

 αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος στο πάρκο τρίτση

by agros at September 22, 2018 12:07 PM

September 20, 2018

ΔΙΣΚΟΚΟΠΤΕΙΟΝ DiskollectiV

Pariah (Θεσσαλονίκη 2018)

Τον Σεπτέμβρη του 2018 κυκλοφόρησε από την κολεκτίβα το ομότιτλο album από τους Pariah

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την σελίδα τους, https://pariahcrust.bandcamp.com/

 

by diskollectiv2012 at September 20, 2018 04:46 PM

Συνέλευση Αδιαμεσολάβητης Δράσης Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου, Ζωγράφου

September 19, 2018

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

Ενημέρωση για συγκέντρωση Π.Φύσσα – Καρδίτσα

από Συνέλευση Αναρχικών Α.Σ.Καρδίτσας

Τη Τρίτη 18/9 στις 17:30 πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση-μικροφωνική στη κεντρική πλατεία της πόλης της Καρδίτσας για τη συμπλήρωση 5 χρόνων από τη δολοφονία του αντιφασίστα Π.Φύσσα από νεοναζιστικά καθάρματα της Χ.Α. Μοιράστηκε και διαβάστηκε κείμενο και αναρτήθηκε πανό.Δυστηχώς  η μικροφωνική δεν πλαισιώθηκε από το κόσμο που θα έπρεπε αφού είμασταν γύρω στα 20-25 άτομα και είναι απογοητευτικό για μια τέτια περίσταση και για τους δυστοπικούς καιρούς που ζούμε και αυτό είναι εμφανές αφού δεν έγινε ούτε πορεία.Ούτε καν ο κόσμος που πέρναγε δεν ήταν δεκτικός.Παρ’ όλα αυτά εμείς ως Αναρχικοί/ές και Αντιφασίστριες/στες είμαστε στο δρόμο για να θυμίζουμε σε όλους αυτούς πως τίποτα δε τελείωσε και όλα συνεχίζονται οι φασίστες στις τρύπες τους και εμείς στους δρόμους και τις πλατείες.

ΟΥΤΕ ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΤΣΑ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΘΡΕΦΕΙ ΣΕ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ!!

Ο Π.ΦΥΣΣΑΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΜΑΣ ΔΕ ΞΕΧΝΑΜΕ ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!!

by autodiaxirizomenostekikarditsas at September 19, 2018 06:34 PM

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Περιστερίου

Ανοιχτή συνέλευση αναρχικών Πάτρας

Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό είναι κομμάτι του συνολικού αγώνα ενάντια σε ότι τον συντηρεί και τον αναπαράγει, ενάντια στον κόσμο του κράτους και του κεφαλαίου, τον κόσμο της εξουσίας.

5 χρόνια από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα, ο αγώνας ενάντια στο φασισμό, τον εθνικισμό, τον πατριωτισμό είναι πιο επίκαιρος από ποτέ. Φέτος συμπληρώνονται 5 χρόνια από το βράδυ της 18ης Σεπτέμβρη 2013, που ο αντιφασίστας Παύλος Φύσσας πέφτει νεκρός από το μαχαίρι του χρυσαυγίτη Ρουπακιά, μετά από επίθεση που δέχεται από φασιστικά τάγματα […]

by asapatras at September 19, 2018 02:47 PM

Αδιαμεσολάβητοι, μαχητικοί κοινωνικοί και ταξικοί αγώνες, ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο.

Η ΔΕΘ είναι μια ετήσια εμπορική εκθεσιακή εκδήλωση που έχει ως στόχο την ανάπτυξη και τη σύσφιξη “φιλικών” δεσμών μεταξύ των λαών , την προβολή της ελληνικής παραγωγής και την προώθηση του ελληνικού τουρισμού . Η ανάπτυξη που προβάλλεται φυσικά από τη ΔΕΘ αναφέρεται αποκλειστικά σε αυτούς που κατέχουν το κεφάλαιο και τους ισχυρούς αυτού […]

by asapatras at September 19, 2018 02:44 PM

September 18, 2018

στέγαστρο

Προβολή ταινίας «The commitments»

Τετάρτη 19/09, στις 21:00
μαζευόμαστε στο στέγ★ από τις 20:00

by stegastro at September 18, 2018 09:52 PM

Χειρονομία Αντιεξουσιαστική Κίνηση

Αντιφασιστική πορεία Γιάννενα 18/9/2018 – 5 χρόνια από το φόνο του Παύλου Φύσσα

Ουτε σπιθαμή δημόσιου λόγου και χώρου στους φασίστες! Να μην συνηθίσουμε το φόβο και το θάνατο!

by xeironomia at September 18, 2018 06:19 PM

κατάληψη Παπουτσάδικο

Βραδιές ποίησης για τα 10 χρόνια του έντυπου δρόμου «Ταξίδι στο Χωροχρόνο»

10 χρόνια ποίησης, ελεύθερης έκφρασης, συνύπαρξης σε ασπρό-μαυρο φόντο, το έντυπο δρόμου Ταξίδι στο Χωροχρόνο γιορτάζει για 3 συνεχόμενες Πέμπτες την ύπαρξή του με ποιητικές βραδιές, ξεκινώντας με την κατάληψη Παπουτσάδικο, στη συνέχεια στην Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Περιστερίου και κλείνοντας στον Πεζόδρομο της Μεσολογγίου.

https://taxidihorohrono.wordpress.com/

πρόσβαση στην Κατάληψη Παπουτσάδικο

by papoutsadiko at September 18, 2018 02:15 PM

September 17, 2018

ΕΣΕ Ρεθύμνου

Αγώνας εργαζομένων στην καθαριότητα του Δήμου Ρεθύμνου

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των συναδέλφων του Δ. Ρεθύμνου, που διεκδικούν να παραμείνουν στην εργασία τους  αφού καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στην καθαριότητα του Δήμου.

Στις 19 Σεπτεμβρίου εκδικάζονται τα  ασφαλιστικά τους μέτρα. Ζητούν την συμπαράσταση και τη συμμετοχή όλων στον δίκαιο αγώνα τους για:

  • Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με Δικαιώματα
  • Όχι στην ανακύκλωση της ανεργίας
  • Μετατροπή όλων των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου σε αορίστου.

 

Οι εργαζόμενοι μοίρασαν έξω από το Δημαρχείο την ανακοίνωσή τους.


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

 Είμαστε εργαζόμενοι στην καθαριότητα του Δ. Ρεθύμνου ως συμβασιούχοι – παρατασιούχοι. Προσληφθήκαμε με κριτήρια ΑΣΕΠ και έπειτα από συνεχείς ανανεώσεις συμβάσεων μετά από 38 μήνες εργασίας, μας οδηγούν στην Ανεργία.

Με το επιχείρημα ότι θα πάρουν μόνιμο προσωπικό μέσω διαγωνισμού του ΑΣΕΠ, που θα ήταν σε ένα μεγάλο ποσοστό για εμάς.

Καλύπτουμε πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

Δίνουμε καθημερινά αγώνα μέσα σε αντίξοες συνθήκες, θέτοντας σε κίνδυνο την ατομική μας υγεία και ακεραιότητα, για να διατηρήσουμε την πόλη καθαρή και να διασφαλίσουμε τη δημόσια υγεία.

Διεκδικούμε το Αυτονόητο: Να μη χάσουμε τη δουλειά μας!

Ισχυρίζονται ότι μετά τις προσλήψεις του ΑΣΕΠ, θα είμαστε πλεονάζοντες και ότι βαρύνουμε οικονομικά το Δήμο και τον πολίτη (βάσει ανταποδοτικών τελών). Αυτό δεν είναι αλήθεια, γιατί μόνιμα ο Δήμος επικαλείται έλλειψη προσωπικού με αποτέλεσμα να δίνονται εργολαβίες στον ιδιώτη και να απασχολεί 35 άτομα περίπου σε μόνιμη βάση, πληρώνοντας βεβαίως πολύ περισσότερα, από το να έχει ο ίδιος ο δήμος δικό του προσωπικό.

(Για τον ίδιο λόγο οι συμβασιούχοι ως επί το πλείστον δεν λαμβάνουν τη νόμιμη ετήσια άδεια και αποζημιώνονται για τη μη ληφθείσα άδεια με απόφαση πάντα της εργοδοσίας).

Χρειαζόμαστε λοιπόν: Γιατί ο όγκος και οι ανάγκες της δουλειάς χρόνο με το χρόνο αυξάνεται και δεν είμαστε ούτε τσιμπούρια, ούτε βάρος οικονομικό προς τον συμπολίτη μας, όπως θέλουν να παρουσιάσουν.

Είμαστε: Άνθρωποι – Εργαζόμενοι με αξιοπρέπεια και Δικαιώματα.

Επίσης εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους συναδέλφους συμβασιούχους που δίνουν τον αγώνα τους και στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Στις 19 Σεπτεμβρίου 2018 εκδικάζονται στο Δικαστικό Μέγαρο Ρεθύμνου, Ασφαλιστικά Μέτρα για την παραμονή στην εργασία μας, έως και την ημερομηνία εκδίκασης της αγωγής που έχουμε καταθέσει για τις 29/03/2019 για την μετατροπή των συμβάσεών μας σε αορίστου χρόνου.

Ζητάμε την συμπαράσταση και τη συμμετοχή όλων στον δίκαιο αγώνα μας για:

  • Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με Δικαιώματα
  • Όχι στην ανακύκλωση της ανεργίας
  • Μετατροπή όλων των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου σε αορίστου.

Σας ευχαριστούμε

Με εκτίμηση                Συμβασιούχοι-Παρατασιούχοι Δήμου Ρεθύμνου

 

by eserethymnou at September 17, 2018 11:06 PM

Αγρός αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος

Παρέμβαση της κατάληψης Αγρός ενάντια στην κατασκευή σταθμού επεξεργασίας λυμάτων στο πάρκο τρίτση

Την Κυριακή 16/9 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο πάρκο τρίτση από την κατάληψη Αγρός και συντρόφους/ισσες από Θερσίτη ενάντια  στα σχέδια του Φορέα Διαχείρισης του πάρκου και της Ε.Υ.Δ.Α.Π. για την κατασκευή βιολογικού σταθμού επεξεργασίας λυμάτων στο νοτιοανατολικό μέρος του πάρκου (απέναντι από το γήπεδο). Πρόκειται για το ίδιο μέρος που διακαώς θέλουν να “αξιοποιηθεί” ( είτε ως χωματερή, πάρκινγκ αυτοκινήτων, στρατόπεδο «φιλοξενίας» μεταναστών ή αλλιώς camp, χώρο για αποκλειστική χρήση του δήμου Ιλίου). Το πρότζεκτ του βιολογικού σταθμού βρίσκεται ήδη στο στάδιο της μελέτης και παρουσιάζεται ως οικολογική πρόταση για τη διαχείριση των βοθρολυμάτων. Αντίστοιχες εγκαταστάσεις θέλουν να δημιουργήσουν σε Ελληνικό, Φαληρικό όρμο και Ελαιώνα. Αυτό που βεβαίως κρύβουν είναι ότι απλά η Ψυττάλεια είναι πλέον υπερκορεσμένη και αναζητούνται νέες περιοχές προς υποβάθμιση.

Η λειτουργία ενός βιολογικού σταθμού σε μια περιοχή που έχει χαρακτηριστεί άτυπα εδώ και χρόνια ως ένας ακόμη χώρος (έχουν προηγηθεί το «κέντρο της γης» του γνωστού σε όλους μας για την «ευαισθησία» του υιού Κόκκαλη και προσφάτως οι διαγωνισμοί για νέες καφετέριες στο κέντρο του πάρκου και στην κάτω λίμνη) που προορίζεται για να αποχαρακτηριστεί από ζωντανό κομμάτι του πάρκου, έρχεται να επιβεβαιώσει για μια ακόμη φορά την κυρίαρχη λογική που αφορά στο μέλλον κάθε σπιθαμής γης που δεν έχει καταληφθεί από τσιμέντο. Τεμαχισμός των ελάχιστων εναπομείναντων  χώρων πρασίνου σε ζώνες, που είτε θα προορίζονται για εμπορευματική αξιοποίηση, είτε θα εγκαταλείπονται για να παραδοθούν σε επιχειρηματικά συμφέροντα, είτε για να λειτουργήσουν ως νέες «χαβούζες».

Η κατάληψη Αγρός προτάσσει τη συλλογική αυτοδιαχείριση του πάρκου, τη φροντίδα του από εμάς τους ίδιους και τις ίδιες, που καταργεί στην πράξη την ανάθεση σε οποιονδήποτε φορέα διαχειριστή του. Το πάρκο και κάθε ελεύθερος χώρος είναι για όσες/ους επιθυμούν να το χαίρονται, χωρίς  χρηματικά αντίτιμα και αποκλεισμούς. Είναι για τα ίδια τα δέντρα και τα ζώα του. Είναι για να μπορούμε να περπατήσουμε, να τρέξουμε, να παίξουμε, να συναντηθούμε, να αναπνεύσουμε, χωρίς να χρειαζόμαστε μεσολαβητές και μαγαζάκια. Και παραμένει ζωντανό όσο γίνεται αντιληπτό πως κανένα κομμάτι του δεν περισσεύει, κανένα κομμάτι του δεν μπορεί να παραχωρηθεί προς χάριν του κέρδους και της “ανάπτυξής” τους, γιατί το πάρκο είναι κομμάτι της ζωής μας και ως τέτοιο το υπερασπιζόμαστε.

Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης μοιράστηκαν και αφισοκολλήθηκαν δεκάδες κείμενα και κρεμάστηκαν πανό κεντρικά του πάρκου.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΡΙΤΣΗ

αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος στο πάρκο τρίτση

e-mail:agros@espiv.net ® agros.espivblogs.net

Πρόσβαση: Β12 – 711 Στάση 6η Χασιάς

by agros at September 17, 2018 05:53 PM

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

Τετάρτη 19/9/2018 καφενείο – βιβλιοθήκη στις 12:00 στο Α.Σ.Καρδίτσας στο Τ.Ε.Ι.Δασοπονίας.Στηρίζουμε τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα και τους αυτοδιαχειριζόμενους  κατειλημμένους χώρους.

by autodiaxirizomenostekikarditsas at September 17, 2018 04:52 PM

Προλεταριακή Πρωτοβουλία

Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών – Partigiani d’ Atene


Μετάφραση από τα ιταλικά από το 16ο τεύχος του διαδικτυακού περιοδικού quieora.ink.

Οι “Παρτιζάνοι των Αθηνών” θα προβληθούν και θα παρουσιαστούν στη Ρώμη, κατά τη διάρκεια του Antifa Roma (F)Εst (13-14/10/2018) στo Κατειλημμένο Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Κέντρο Forte Prenestino.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια σύντομη παρουσίαση του ντοκιμαντέρ “Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών”, που δημιουργήθηκε από δύο Έλληνες συντρόφους για να διηγηθούν μερικές ανέκδοτες ιστορίες της ναζιστικής-φασιστικής κατοχής της Αθήνας, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940.

Ένα ντοκιμαντέρ για την υπεράσπιση και την οικοδόμηση μιας συλλογικής Μνήμης… που μιλάει για το παρελθόν αλλά και για το παρόν.

“Παρτιζάνοι των Αθηνών” [ 72 λεπτά. Ντοκιμαντέρ των Ξ. Βαρδαρού και Γ. Ξύδα ]

Σημειώσεις για την Αντίσταση και την Ιστορία, την Πόλη και τη Μνήμη

Νύχτα αποφασισμένη.
Συνοικίες γκαστρωμένες με την κοιλιά τους
βαριά από πείνα, από καημό
και από άγιο μίσος.

Γιάννης Ρίτσος

Ι.

Μια από τις πιο συνηθισμένες κοινοτοπίες λέει: την Ιστορία τη γράφουν οι νικητές. Παρόλη την κοινοτοπία της, αυτή η τόσο γοητευτική φράση κουβαλάει μέσα της μια αλήθεια που διατρέχει την ιστορία, εκείνη που μένει επικηρυγμένη και απαγορευμένη, εκείνη που είναι γραμμένη χωρίς το αρχικό γιώτα κεφαλαίο… και σημαδεύει κάθε καιρό και κάθε τόπο. Το ντοκιμαντέρ “Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών” αποτελεί ένα από εκείνα τα κοινωνικά, πολιτισμικά -επομένως και πολιτικά- εργαλεία της διαχρονικής μάχης για την υπεράσπιση και για την οικοδόμηση της συλλογικής Μνήμης, εκείνης των αήττητων νικημένων.

Μια πολύτιμη αυτο-οργανωμένη παραγωγή που δημιουργήθηκε χωρίς θεσμικές χορηγίες, έξω από κομματικά και μιντιακά κυκλώματα. Αυτό το ντοκιμαντέρ γεννήθηκε από την ανάγκη διήγησης στο σήμερα της ιστορίας των “Παρτιζάνων των Αθηνών”, σε καιρούς όπου οι αναθεωρητισμοί κάθε είδους (της δεξιάς αλλά και της “αριστεράς”) βγαίνουν στον αφρό, μέσα σε σκοτεινούς καιρούς, όπου προελαύνουν ο πιο άγριος καπιταλισμός, ο κοινωνικός και θεσμοποιημένος ρατσισμός, ο ωμός φασισμός: καθισμένος στα κοινοβούλια και τα υπουργεία της μεταμοντέρνας Ευρώπης, τόσο στην ηγεμονική και ευημερούσα εκδοχή του Βορρά, όσο και σ’ εκείνη του περιφερειακού και χρεωμένου Νότου. Προελαύνει σε μια Ενωμένη Ευρώπη, όπου τα αντι-ιστορικά θεωρήματα των “αντιτιθέμενων εξτρεμισμών” καθίστανται σε ιδεολογία, βάζοντας -μέσα από τη “δημοκρατική καταδίκη”- στο ίδιο επίπεδο το ναζισμό με τον κομμουνισμό.

Γεννήθηκε από την ανάγκη διήγησης μιας ιστορίας στην Ελλάδα των μνημονίων, της κρίσης και της μόνιμης κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Εδώ, όπου ακούς τα τελευταία χρόνια ηλικιωμένους να λένε, “οι Γερμανοί ξανάρχονται, αλλά αυτήν τη φορά όχι με τα τανκς αλλά με τα “προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής” για τη σωτηρία των τραπεζών τους…”. Ένα ντοκιμαντέρ που μιλάει για ένα παρελθόν όπου οι λέξεις πείνα, φυλακή, μαζικοί θάνατοι και πόλεμος δεν ανήκουν μόνο στην Ιστορία και τις ιστορίες, αλλά και σ’ ένα παρελθόν που ποτέ δεν περνάει, σ’ ένα παρόν όπου ακόμα και σήμερα βαραίνουν όλες οι νικηφόρες ήττες τού χθες. Σ’ ένα παρόν όπου οι γιοι και τα εγγόνια των συνεργατών των ναζιστών-φασιστών κατακτητών, με την πολιτική στολή της “χρυσής αυγής” και όχι μόνο, βρίσκονται στα ίδια μέγαρα και τις ίδιες βίλες του κέντρου της Αθήνας και των εύπορων προαστίων της, στην πόλη όπου γεννήθηκε η “δυτική δημοκρατία”. Σ’ ένα παρόν όπου ως μοναδικός εφικτός κόσμος εμφανίζεται εκείνος της κατ’ εξοχήν υπερδύναμης, που κυβερνιέται από κάποιον κύριο Donald Trump. Για όλους αυτούς τους λόγους οι “Παρτιζάνοι των Αθήνων” μπορούν να φαντάζουν ως μια παρακινδυνευμένη πρόταση, αλλά δεν είναι…

Οι φωνές και οι μαρτυρίες, τα μάτια και τα χαμόγελα των 14 ανδρών και γυναικών στον αγώνα, των κομμουνιστών και των κομμουνιστριών, των Παρτιζάνων των Αθηνών στα χρόνια της δεκαετίας του ’40 του 20ού αιώνα που εμφανίζονται -για πρώτη και τελευταία ίσως φορά στη ζωή τους- μπροστά στον κινηματογραφικό φακό, μας δίνουν να καταλάβουμε πολλά πράγματα και πολλές κρυμμένες αλήθειες, ακόμα και για την Ελλάδα του σήμερα. Σίγουρα περισσότερες αλήθειες από εκείνες που διηγούνται οι πολιτικές και οικονομικές σελίδες στην Ουάσιγκτον, το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες.

ΙΙ

Μια πυκνή αριστουργηματική δουλειά, τεχνικά άρτια, τεκμηριωμένη σε επίπεδο πηγών, με μια ειλικρινή διήγηση που συνοδεύεται από την πρωτότυπη μουσική των drog_A_tek. 72 λεπτά κατά τη διάρκεια των οποίων οι 14 ιστορίες γίνονται μια Ιστορία. 14 από τις πάρα πολλές ιστορίες που προέρχονται από εκείνη τη μάχη κατά τη διάρκεια της εποχής των τεράτων, από εκείνο τον πόλεμο που ο Enzo Traverso προσδιόρισε ως ευρωπαϊκό εμφύλιο πόλεμο. Ο σύντροφος Τάσος Κατσαρός, συγγραφέας δυο ερευνών για την Αντίσταση στη Θεσσαλονίκη [1], έλεγε πρόσφατα: “αγωνιζόμαστε για να κάνουμε τους ανθρώπους να θυμούνται”.

Οι φίλοι και σύντροφοι Γιάννης Ξύδας και Ξενοφώντας Βαρδαρός κάνουν ακριβώς αυτό. Δίνουν το λόγο σε μερικές από τις φωνές, μας κάνουν να δούμε μερικά από τα πάρα πολλά πολύτιμα πρόσωπα της Αντίστασης στην Αθήνα, ενάντια στο καθεστώς της ναζιστικής-φασιστικής κατοχής και ενάντια στο μαύρο μέτωπο των ντόπιων συνεργατών του (1941-’44). Όμως δεν αρκούνται σ’ αυτό: οι εικόνες τού χθες και του σήμερα τρέχουν παράλληλα, δείχνοντας τις πληγές που είναι ακόμα ανοιχτές, στα κτίρια και τις αθηναϊκές συνοικίες (Καισαριανή, Κοκκινιά, Νέα Ιωνία, Χαϊδάρι κ.α.), μιλάνε για την Πόλη και για τη Μνήμη της. Εκείνη με το αρχικό Μ κεφαλαίο. Τη Μνήμη μιας πόλης στον αγώνα. Μια Μνήμη σημαδεμένη και λαβωμένη από πολλές, πάρα πολλές, νικηφόρες ήττες.

Ξ.Β.: Είμαστε και παιδιά της πόλης. Η Αθήνα είναι ο τόπος μας. Είμαστε Αθηναίοι και έχοντας ως πολιτικά υποκείμενα ένα ενδιαφέρον για το τι συνέβη τότε, το πρώτο πράμα που θέλαμε να μάθουμε είναι το τι έγινε στον τόπο μας. Είναι γεγονός ότι για την Αντίσταση στην Αθήνα δεν υπήρχε καταγεγραμμένο κάτι σε εικόνα. Επίσης, έπαιξε ρόλο και η ανάγκη μας να εκφραστούμε πολιτικά και σε σχέση με ό,τι μας ενδιαφέρει. Δεν είναι ένα ντοκιμαντέρ που έγινε κατά παραγγελία. Ήταν κάτι που μας ενδιαφέρει, το οποίο το κάναμε ντοκιμαντέρ.

Γ.Ξ.: Την αγαπάμε την Αθήνα, οι δρόμοι μάς θυμίζουν κάτι. Όπως εδώ στα Εξάρχεια είναι το μνημείο του Καλτεζά [δολοφονημένου από την αστυνομία κατά τη διάρκεια συγκρούσεων στις 17 Νοέμβρη 1985] ή το μνημείο που σκοτώθηκε ο Γρηγορόπουλος [δολοφονημένου από την αστυνομία στις 6 Δεκέμβρη 2008]. Τα κτίρια κάτι μας λένε. Μπορεί να είναι πυροβολημένα, μπορεί να έχουν σφαίρες.[2]

Ένας από τους εξεγερμένους του Μάη του ’68, ο Mustafa Kajati, έγραφε: η εξουσία δεν δημιουργεί τίποτα, μόνο επαναφομοιώνει. Οι λέξεις που δημιούργησαν μέχρι χτες την επαναστατική κριτική είναι σαν τα όπλα που άφησαν οι παρτιζάνοι στα πεδία των μαχών, που περνούν στα χέρια της αντεπανάστασης, όπως οι αιχμάλωτοι πολέμου, υποτάσσονται στο καθεστώς των καταναγκαστικών έργων. Από τη στιγμή που απομακρύνεται η πρακτική αυτή θεώρηση, τότε αρχίζουν να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την επαναφομοίωση της επαναστατικής θεωρίας από την πλευρά του συστήματος.

Σε αυτή την επίπονη και μακρόχρονη διαδικασία, σ’ αυτές τις υπάρχουσες συνθήκες, ο Γιάννης και ο Ξενοφώντας και, μέσω αυτών, οι Παρτιζάνοι και οι Παρτιζάνες των Αθηνών δεν προσποιούνται, δεν πλασάρουν μια ακαδημαϊκή “αντικειμενικότητα” που καταλήγει πάντοτε να μιλάει τη γλώσσα της κατεστημένης εξουσίας. Όχι. Παίρνουν θέση, καθαρή και ξάστερη: συντάσσονται με την πλευρά των αήττητων νικημένων, από την πλευρά εκείνων που έχουν πραγματικό συμφέρον και ανάγκη να μπλοκάρουν αυτήν τη διαρκή διαδικασία επαναφομοίωσης και λήθης.

ΙΙΙ

[…] Γιατί χωρίς τα συσσίτια των Λαϊκών Επιτροπών και της Εθνικής Αλληλεγγύης κατά τη διάρκεια του λιμού το ’41-’42, ο λαός της Αθήνας όχι μόνο δεν θα είχε επιβιώσει, αλλά δεν θα είχε αρχίσει να οργανώνει την Αντίσταση στη βία του κατακτητή. Χωρίς την κατάκτηση των δρόμων της Αθήνας -φαινόμενο πρωτοφανές για τα ευρωπαϊκά δεδομένα- που ξεκίνησε από τα τέλη του ’42 με μαζικές αιματηρές διαδηλώσεις με δεκάδες νεκρούς, τις κινητοποιήσεις ενάντια στην πολιτική επιστράτευση, τις πορείες διαμαρτυρίας για την εκτέλεση των 106 κομμουνιστών στο Κούρνοβο από τα ιταλικά και γερμανικά στρατεύματα και αργότερα με αφορμή την απειλούμενη επέκταση της βουλγαρικής ζώνης κατοχής στην Κεντρική Μακεδονία, δεν θα μπορούσε να αρχίσει ο ένοπλος αγώνας του λαού της Αθήνας. Γιατί μέσα από αυτούς τους μαζικούς αγώνες του ΕΑΜ, με κινητήρια δύναμη το ΚΚΕ, άρχισαν να ξεπηδούν οι χιλιάδες επονίτες και επονίτισες, οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες που θα στελέχωναν αργότερα έναν ηρωικό παρτιζάνικο στρατό. Μέσα σε αυτές τις πολιτικές και κοινωνικές διεργασίες εμφανίστηκαν οι πρώτες ομάδες περιφρούρησης που θα στελέχωναν αργότερα την ΟΠΛΑ, την πολιτοφυλακή του Αγώνα […] [3]

Αυτή είναι η χρονολογική αλληλουχία που διατρέχει όλη τη διήγηση του ντοκιμαντέρ, μέσα από τις γεμάτες περηφάνια και συγκίνηση μαρτυρίες των 14 πρωταγωνιστών και πρωταγωνιστριών. Οι βιογραφικές -και όχι μόνο- διηγήσεις τους συνδέονται με το ιδιαίτερο περιβάλλον κάθε συνοικίας, σκιαγραφώντας συνολικά το πλαίσιο της καθημερινότητας σ’ ολόκληρη την πόλη της Αθήνας, κατά τη διάρκεια μιας μαύρης περιόδου, στη μακρά και αιματοβαμμένη ιστορία της. 14 ιστορίες από την Ιστορία, η οποία μέσα από εκείνο το αόρατο, υπόγειο -αλλά ποτέ κομμένο- κόκκινο νήμα, φτάνει μέχρι τους καιρούς μας, στη δική μας εποχή των τεράτων.

ΙV

Οι 14 Παρτιζάνοι και Παρτιζάνες των Αθηνών είναι οι Βαλιμίτης Δήμητρης, Βοσκοπούλου-Κουβά Μαρία, Ντερμιτζόγλου Βαγγέλης, Ζαμάνος Στέλιος, Ζαχαρίας Μάνος, Κατιμερτζής Γιώργος, Μαραγκουδάκης Κώστας, Μπαλάνος Νίκος, Νικηφοράκης Ζάχος, Νικολάου Έλλη, Παπαδημητρίου Γιώργος, Πετροπούλου Ζωή, Σφακιανάκης Νίκος, Σαβατιανού Ελένη.

Δυστυχώς μερικοί και μερικές μάς άφησαν πριν προλάβουν να δουν τις ιστορίες τους, την Ιστορία μας, στη μεγάλη οθόνη…

V

Αυτό το κείμενο θα μπορούσε να ολοκληρωθεί εδώ. Αλλά αφού δομήθηκε και γράφτηκε στα ιταλικά, δεν θα μπορούσε παρά να αφιερωθεί στον Antonio Pellegrino, λιποτάκτη του κατοχικού στρατού της φαισιστικής Ιταλίας, ο οποίος -μέσα από την παρανομία- πέρασε στις γραμμές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Μερικούς μήνες πριν από την Απελευθέρωση της Αθήνας, τουφεκίστηκε μαζί με 21 Έλληνες αντιφασίστες κατά τη διάρκεια του μπλόκου, στις 15 Μάρτη του 1944, σε μια από τις κόκκινες αθηναϊκές συνοικίες (Καλογρέζα). Τον ίδιο δρόμο πήραν και δεκάδες Ιταλοί, Γερμανοί, Αυστριακοί που αφού βρέθηκαν να υπηρετούν ως στρατιώτες της κατοχής επέλεξαν να πάρουν θέση και να μην “κάνουν το καθήκον τους”, να κοιτάξουν το τέρας στα μάτια, να παλέψουν, ακόμα και να πέσουν στο πλευρό των αήττητων νικημένων της Ιστορίας. Στο πλευρό εκείνων που, ενάντια στη ναζιστική-φασιστική κατοχή, την τυραννία, την πείνα, την εξαθλίωση, τη φυλακή, τα βασανιστήρια, τις συνοπτικές εκτελέσεις και το θάνατο της δεκαετίας του 1940 στην Αθήνα, πάλεψαν για λεύτερη πατρίδα και πανανθρώπινη τη λευτεριά, για έναν κόσμο στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων.

L77
Αθήνα, καλοκαίρι 2018

[1] “Οι αντάρτες δεν προσκυνούν (μάχες του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην κατεχόμενη Θεσσαλονίκη)” και “Μια απόφαση μάχομαι μέχρι το τέλος. Θεσσαλονίκη 1946-47.” Κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Διάδοση
[2] Απόσπασμα από το “Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών Έβγαιναν από το Σπίτι και Έβλεπαν Παντού Πτώματα”. Μια κουβέντα με τον Γιάννη Ξύδα και τον Ξενοφώντα Βαρδαρό για το ντοκιμαντέρ Παρτιζάνοι των Αθηνών. Κείμενο των Τάσου Θεοφίλου και Άννας Νίνη για το vice.com.
[3] Απόσπασμα από το “Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών: ένα ντοκιμαντέρ κάλεσμα σε αγώνα” που δημοσιεύθηκε στο δεύτερο τεύχος της εφημερίδας Έφοδος στον Ουρανό και στην αφίσα για την προβολή-παρουσίαση των Παρτιζάνων των Αθηνών στο Πολυτεχνείο (27/6/18), που συνδιοργανώθηκε από την Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών) και Συντρόφους-Συντρόφισσες.

 

 

by prolprot at September 17, 2018 10:32 AM

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Έκτακτη Γενική Συνέλευση: Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου, στις 6μ.μ.

Αγαπητά μέλη, το ΔΣ του ΣΒΕΜΚΟ συγκαλεί Έκτακτη Γενική Συνέλευση, δυνάμει του άρθρου 15, στοιχείο α) του καταστατικού του Σωματείου. Η Έκτακτη Γενική Συνέλευση θα πραγματοποιηθεί την  Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου, στις 6μμ, στο χώρο διεξαγωγής συνελεύσεων του σωματείου, Λόντου 6, στα Εξάρχεια, στον δεύτερο όροφο, και κρίθηκε απαραίτητη για να ληφθούν συλλογικές αποφάσεις σχετικά με τις επόμενες δράσεις […]

by svemko at September 17, 2018 08:48 AM

September 16, 2018

To παρκινγκ τους, παρκο μας

Θερινό σινεμά στο Πάρκο Ναυαρίνου! Τετάρτη 19/9 στις 21:00, «Providence» του A. Resnais

Αυτή την Τετάρτη 19/9 παίζουμε σε άριστη κόπια το Providence του Αλαίν Ρεναί (1977, διάρκεια 105’ ) . Η προβολή είχε διακοπεί την 5/9 λόγω τεχνικού προβλήματος που εν τέλει αποκαταστάθηκε, και οι προβολές αισίως θα συνεχιστούν κανονικά μέχρι το … Συνέχεια

by parko9 at September 16, 2018 08:20 PM

Αντίβαρο - Αυτοοργανωμένος εργατικός-κοινωνικός χώρος

…για τον Παύλο

18 Σεπτεμβρίου 2013 ο Παύλος Φύσσας πέφτει νεκρός από μαχαίρι χρυσαυγίτη στο Κερατσίνι. Το χτύπημα δεν ήταν ούτε τυχαίο ούτε τυφλό. Ο Παύλος ήταν γνωστός για την αντιφασιστική του δράση

by eliza at September 16, 2018 03:27 PM

September 15, 2018

Αναρχική ομάδα Μανιφέστο

22 Σεπτέμβρη 2018 / Εκδήλωση – συζήτηση : Εθνικισμός-πατριωτισμός ως πυλώνες του κράτους. Η αποδόμησή τους ως προϋπόθεση για την ελευθεριακή επαναστατική προοπτική.

Ιστορικά, σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης εντείνονται οι εκμεταλλευτικές και καταπιεστικές συνθήκες, με αποτέλεσμα την όξυνση των κοινωνικών/ταξικών αντιθέσεων. Η διαρκής υποτίμηση της εργασίας, η ένταση της εξαθλίωσης και η συνολική υποβάθμιση των υλικών όρων και της ποιότητας διαβίωσης της τάξης … Συνέχεια

by manifesto-volos at September 15, 2018 07:52 PM

Αγρός αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

September 14, 2018

Αυτοοργανωμένος Α.Σ Ασπαλαθος

Γενέθλιο φεστιβάλ του Α.Α.Σ.Ασπάλαθος

Ο Α.Α.Σ. Ασπάλαθος διοργανώνει φεστιβάλ στις 21-23 Σεπτεμβρίου για να γιορτάσει τον 1 χρόνο ζωής του. Σας προσκαλούμε όλους στις εκδηλώσεις που θα περιέχουν τουρνουά μπασκετ και βόλει, συζητήσεις, προβολές, φαγητό, ποτό και μουσική!!!

Σας περιμένουμε όλους….

 

by aspalathos at September 14, 2018 08:33 AM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΛΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟΥ

Ταξική Αντεπίθεση

Εκδήλωση – Συζήτηση στη Θεσσαλονίκη (Πέμπτη 27/09)

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ – Όξυνση των διακρατικών ανταγωνισμών, ιμπεριαλιστικός πόλεμος και σχεδιασμοί γεωστρατηγικής αναβάθμισης του ελληνικού κράτους – Από τις Πρέσπες στην Ιθάκη. Το πέρασμα σε μια αναβαθμισμένη φάση της καπιταλιστικής – ιμπεριαλιστικής επίθεσης Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου στις 18:00, στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (1ος Όροφος) Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

by taksiki-antepithesi at September 14, 2018 07:31 AM

5 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ: ΠΑΥΛΟΣ ΦΥΣΣΑΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ

ο καθένας από εμάς πρέπει να δίνει κάτι έτσι ώστε κάποιοι να μην είναι αναγκασμένοι να δίνουν τα πάντα… Στις 18 Σεπτέμβρη συμπληρώνονται 5 χρόνια από την δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα από χρυσαυγίτικο τάγμα εφόδου στο Κερατσίνι, η οποία και πραγματοποιήθηκε υπό την ανοχή και την κάλυψη μπάτσων της ομάδας ΔΙΑΣ. 5 χρόνια μετά […]

by taksiki-antepithesi at September 14, 2018 07:06 AM

September 13, 2018

Σουαρε Νουαρ

Ανάληψη ευθύνης για την απαραίτητη ιστορική προσθήκη στο άγαλμα του μεγαλέκου

Ας είμαστε ειλικρινείς: Τι μάθαμε εμείς μέσα από την κυρίαρχη ελληνική ιστοριογραφία για τον Αλέξανδρο τον Γ’ (γνωστός στα πέριξ και ως ο «Μέγας»); Ο Αλέξανδρος λοιπόν «διέδωσε τα φώτα του ελληνικού πολιτισμού ως τα βάθη της Ασίας», «εκπολίτισε τους βαρβάρους» και «απελευθέρωσε τους Έλληνες». Αυτά τα όμορφα πάνω κάτω είναι και τα στοιχεία που μπορεί να αντλήσει κάποιος από τα σχολικά εγχειρίδια ή τους official σύγχρονους ιστορικούς.

Όποια και όποιος, όμως, ρίξει μια ματιά στις ίδιες τις αρχαίες πηγές, διαπιστώνει πως ο Αλέξανδρος ήταν παράλληλα υπεύθυνος για μερικές από τις πιο αξιομνημόνευτες, μαζικές σφαγές αμάχων της αρχαιότητας. Πως δολοφονούσε άκριτα φίλους, συγγενείς και συμπολεμιστές, ζώντας μονίμως με τον φόβο της προδοσίας. Πως ήταν τόσο μεγαλομανής, που απαιτούσε να τον αντιμετωπίζουν σαν βασιλιά και υιό των θεών. Και πως κατέλυσε την αυτονομία και τους δημοκρατικούς θεσμούς των τότε πόλεων-κρατών, επιβάλλοντας μια απόλυτη μοναρχία.

Ας αφήσουμε όμως στην άκρη όλα τούτα τα ιστορικά παραδείγματα. Η ιστορία άλλωστε, δεν ήταν ποτέ «αντικειμενική» και η ανάγνωση της αποτελεί ζήτημα επιλογής: κάποιος θα επιλέξει να στρέψει το βλέμμα του προς την Πέλλα και να δει έναν «ευφυή στρατηλάτη», κάποιος άλλος προς την Περσέπολη και να αντικρίσει τον μεγαλύτερο σφαγέα της ανατολής.

Κι εκείνοι που θαυμάζουν τον Αλέξανδρο άλλωστε, δεν έχουν κοινά κίνητρα. Κάποιοι, βλέπουν έναν «ελληνικό πολιτισμό» που περιβάλλεται από κινδύνους και εχθρούς και που έχει ανάγκη «εκπολιτιστές» σαν τον Αλέξανδρο για να διαφυλάξουν την ακεραιότητα του και να μοιράσουν «γενναιόδωρα» τα φώτα του. Κάποιοι άλλοι, πιο ειλικρινείς ίσως, θαυμάζουν στο πρόσωπο του Αλέξανδρου ακριβώς αυτή την φιλοδοξία και την σκληρότητα που τον έκανε κυρίαρχο του τότε κόσμου – καθώς και οι ίδιοι ίσως ζούνε με την ονείρωξη μιας «μεγάλης ελλάδας» που θα χτιστεί πάνω στα πτώματα των εχθρών της.

Ένας λαός κατασκευάζει τους ήρωες του, κατασκευάζοντας ταυτόχρονα και το παρελθόν που θεωρεί πως του αξίζει. Έτσι άλλωστε δομείται η εθνική μας υπερηφάνεια: με χρυσές σελίδες, με ήρωες, με βολικούς μύθους. Και είναι αυτό το ένδοξο παρελθόν που θα νομιμοποιήσει στην θεσσαλονίκη του σήμερα το αίσθημα υπεροχής που οφείλουμε να νιώθουμε, ως έλληνες και ελληνίδες απόγονοι του Αλεξάνδρου απέναντι στους εκάστοτε «εχθρούς του έθνους». Και είναι αυτή η λατρεία προς έναν κατακτητή της αρχαιότητας, που φυσικοποιεί και νομιμοποιεί το μέγεθος της βίας που θα ασκήσουμε απέναντι τους.

Τα αγάλματα του Αλέξανδρου, κοιτάζουν πάντοτε προς την ανατολή – τότε προς τους Πέρσες, τώρα προς τους «προκλητικούς τούρκους», τους «φανατικούς μουσουλμάνους» ή τους «απολίτιστους μετανάστες». Κοιτάνε πάντοτε προς την ανατολή, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα: εδώ, δεν είναι απλώς ένα «λίκνο πολιτισμού», εδώ είναι ένας τόπος σφαγέων. Εδώ, τους γόρδιους δεσμούς μας, τους λύνουμε με το ξίφος.

Την Τετάρτη 5 Σεπτέμβρη λοιπόν, λίγες μόλις ημέρες πριν από ακόμη ένα «συλλαλητήριο για την μακεδονία», επιλέξαμε να πραγματοποιήσουμε μια μικρή αισθητική παρέμβαση στο άγαλμα του μεγαλέκου, δίνοντας του μια πιο ταιριαστή κατ’ εμάς ονομασία: «Αλέξανδρος ο μέγας σφαγεύς». Η κίνηση μας δεν έχει σκοπό την αποκατάσταση μιας κάποιας «ιστορικής αλήθειας», αλλά την υπενθύμιση σε όσες και όσους συμμετέχουν στις πατριωτικές αυτές μαζώξεις κάτω από τον ίσκιο του αγάλματος, πως το λαμπρό παρελθόν, βρίσκεται εδώ, προετοιμάζοντας ύπουλα τα εγκλήματα του μέλλοντος.

Υ.Γ. Όσο για εκείνους που επιδεικτικά αγνόησαν το παραπάνω πλαίσιο συζήτησης και στάθηκαν μονάχα στην «φθορά ενός πολιτιστικού μνημείου», θα απαντήσουμε με μια φράση του που μας θύμισε ένας σύντροφος, μετά το πέρας της δράσης.

«Η βεβήλωση του αβεβήλωτου είναι το πολιτικό καθήκον της γενιάς που έρχεται».

G. Agamben

Σουαρέ Νουάρ, Φθινόπωρο του 2018

by souarenouar at September 13, 2018 10:44 PM

Συνέλευση Αναρχικών για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση

5 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ

Στις 18 Σεπτέμβρη του 2013 δολοφονείται ο αντιφασίστας Παύλος Φύσσας στην Αμφιάλη από νεοναζιστικό τάγμα εφόδου της Χ.Α. και τον φασίστα Γ. Ρουπακιά. Την ημέρα εκείνη, ολοκληρώθηκε με τον πιο συγκλονιστικό τρόπο μία μακρά και αιματηρή περίοδος όπου το κράτος πριμοδοτούσε σταθερά τον φασισμό και τις παρακρατικές συμμορίες προκειμένου να σπέρνουν το φόβο, το ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία, με επιθέσεις σε πρόσφυγες και μετανάστες -με πιο ακραία έκφραση της βιαιότητάς τους τη δολοφονία του Σ. Λουκμάν- καθώς και σε καταλήψεις και χώρους αγώνα. Μετά από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα το κράτος και οι τότε πολιτικοί του διαχειριστές Ν.Δ.-ΠΑ.ΣΟ.Κ προκειμένου να αναχαιτίσουν την ανάπτυξη της κοινωνικής οργής, που ήδη εκφραζόταν στους δρόμους μέσα από μαζικές διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα, ξεκινούν να διώκουν το παρακρατικό τους δεκανίκι, επιχειρώντας να αποπροσανατολίσουν την κοινωνία από την άρρηκτη σχέση του κράτους με τον φασισμό, ενώ ταυτόχρονα επενδύουν στη θεωρία των δύο άκρων, έτσι ώστε να εμφανιστούν αυτοί ως οι εγγυητές της “δημοκρατικής ομαλότητας”.

Σήμερα, και ενώ η δίκη παρωδία της Χ.Α. βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, οι τωρινοί πολιτικοί διαχειριστές, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, συνεχίζουν απρόσκοπτοι τον σχεδιασμό των προκάτοχών τους, ενώ ταυτόχρονα οι φασιστικές συμμορίες ξαναβγαίνουν από τις τρύπες τους, ως συνέχεια της επιχειρούμενης εθνικιστικής έξαρσης που καλλιεργείται με αφορμή το “Μακεδονικό ζήτημα”. Έτσι παράλληλα με τη συνέχιση και την όξυνση της αντικοινωνικής επίθεσης από το κράτος και τα αφεντικά, που επιχειρείται να συγκαλυφθεί με ρητορείες περί “ανάπτυξης” και “εξόδου από τα μνημόνια” ώστε να επανακτηθεί η εμπιστοσύνη στο κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα, πληθαίνουν και οι φασιστικές απειλές και επιθέσεις, συνεπικουρώντας στις κρατικές κατασταλτικές επιχειρήσεις ενάντια σε αυτοοργανωμένους χώρους αγώνα, καταλήψεις και στέκια, και σε αγωνιστές/στριες. Κράτος, αφεντικά και φασιστικό παρακράτος έχουν αναπτύξει πλήρως το σχέδιό τους, όπου οι φασιστικές συμμορίες προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τη κοινωνία και τους αγωνιζόμενους/ες, ενώ η κυβέρνηση θα τις χρησιμοποιεί ώστε να νομιμοποιηθεί κοινωνικά παρουσιάζοντας ως αντίπαλο δέος της το ακροδεξιό μπλοκ, τη στιγμή που θα εφαρμόζει τα πλέον ολοκληρωτικά μέτρα επάνω στους καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους, οδηγώντας σε όλο και μεγαλύτερη φτώχεια και εξαθλίωση τους από τα κάτω, επιβάλλοντας όλο και περισσότερο τον έλεγχο και την επιτήρηση και λεηλατώντας τον φυσικό κόσμο.

Έτσι αυτή η ημέρα, η ημέρα δολοφονίας του Π. Φύσσα, ενός ανθρώπου από τη δική μας πλευρά, δεν μπορεί παρά να είναι μία ημέρα μνήμης και αντίστασης. Συνέχειας του ακηδεμόνευτου, αυτοοργανωμένου, αδιαπραγμάτευτου και ανυποχώρητου αγώνα μας ενάντια στον πόλεμο που έχουν κηρύξει στους από τα κάτω, το κράτος, το κεφάλαιο και οι φασιστικές συμμορίες. Την ίδια στιγμή που οι διακρατικοί ανταγωνισμοί οξύνονται προοιωνίζοντας νέες πολεμικές συρράξεις, η μόνη ρεαλιστική προοπτική όλων των καταπιεσμένων  για έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας είναι η ανάπτυξη και το δυνάμωμα της ταξικής και διεθνιστικής αλληλεγγύης, το στήσιμο αναχωμάτων ενάντια στον φασισμό, τον πόλεμο, τον εθνικισμό και την εκμετάλλευση.

Ενάντια στην εγκαθίδρυση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού να οικοδομήσουμε ένα οριζόντιο, πλατύ και διεθνές μετώπο αγώνα και αντίστασης, για τη δημιουργία ενός κόσμου ισότητας, δικαιοσύνης, ελευθερίας και αλληλεγγύης.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΉ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ προς τα γραφεία της Χ.Α. στον Πειραιά, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΡΙΤΗ 18/9, 17:00 στο σημείο δολοφονίας του π. Φύσσα στο Κερατσίνι

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΝ Π. ΦΥΣΣΑ, ΤΟΝ Σ.ΛΟΥΚΜΑΝ, ΤΗΝ HEATHER HEYER

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ LIBERTATIA ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΔΕΧΤΗΚΑΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΌ ΤΙΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση

by saktx at September 13, 2018 09:00 PM

Αγρός αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος

ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

[η αφίσα σε pdf, εδώ]

Το κείμενο του καλέσματος:

Τη δημοκρατία βαθιά κατάλαβέ τη…

Η δημοκρατία δεν χρειάζεται πάντα τον φασισμό για να υποτάσσει τις ζωές μας. Μπορεί η ίδια να συστέλλεται και να διαστέλλεται σύμφωνα με τις κυριαρχικές ανάγκες κάθε περιόδου. Όπως τα τελευταία χρόνια που με τα θεσμικά της τερτίπια, τους χειραγωγικούς και κατασταλτικούς της μηχανισμούς, τις εναλλαγές κυβερνήσεων και την επιβολή μιας μόνιμης κατάστασης έκτακτης ανάγκης, δεν χρειάστηκε να προσφύγει σε κάποιου είδους ολοκληρωτικό καθεστώς για την εφαρμογή του σαρωτικού προγράμματος καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης και κοινωνικής ερημοποίησης, μαζί με το δεσμευτικό του πλαίσιο για τις επόμενες δεκαετίες. Η αριστερή διακυβέρνηση αποτέλεσε τον καταλληλότερο διαχειριστή της κρατικής εξουσίας, για την επιστροφή στην «κοινωνική ομαλότητα» και την επικύρωση των νέων όρων επιβολής, έτσι ώστε ο αυταρχισμός, η ματαιότητα, ο συντηρητισμός να διαχυθούν ολοένα και βαθύτερα ενάντια στις δυνατότητες κοινωνικής χειραφέτησης. Η «έξοδος από τα μνημόνια» σημαίνει ότι ο νεοφιλελευθερισμός, η ένταση της εκμετάλλευσης, η φτωχοποίηση, η καταστολή, η περιβαλλοντική καταστροφή έχουν εισαχθεί μόνιμα στην καθημερινότητα των υπηκόων του ελληνικού κράτους. Σημαίνει ότι κοινωνικά θα επικυριαρχεί ο φόβος, η εξατομίκευση, ο ανταγωνισμός και οι διαχωρισμοί. Ότι οι κατακερματισμένες κοινωνικές σχέσεις θα συνέχονται μεταξύ τους από εθνικές φαντασιώσεις, πατριωτικές ονειρώξεις, έμφυλους και ταξικούς ρόλους που θα υπαγορεύονται από τις προσταγές της εξουσίας και τις ιδεολογίες της.Από το «εθνικό στοίχημα» της διαχείρισης της κρίσης, μέχρι τις διακρατικές συμμαχίες ή αντιπαραθέσεις στην ευρύτερη περιοχή (Βαλκάνια, Αιγαίο, Μέση Ανατολή), τα εθνικά ιδεώδη λανσάρονται κοινωνικά από όλες τις πτυχές του συστήματος. Τα «σάβανα» και τα σύμβολα της πατρίδας επιστρέφουν, οι μύθοι και οι ιστορικές κατασκευές βρίθουν στο δημόσιο λόγο, ο «εκσυγχρονισμός» ή η «υπεράσπιση» των εθνικών συμφερόντων επιβάλλονται ως κεντρική ατζέντα. Η περιβόητη διαπάλη μεταξύ του «αριστερού πατριωτισμού» και του «δεξιού εθνικισμού» αποκρύπτει τόσο τη μεταξύ τους αγωγιμότητα όσο και το ότι πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Αμφότεροι, επιχειρούν να αποσπάσουν τις συνειδήσεις των υποτελών τάξεων από τον κοινωνικό/ταξικό ανταγωνισμό -τον ίδιο ανταγωνισμό που επιτίθεται στους «από κάτω» κάθε κράτους- και να τις ενώσουν με τα κυρίαρχα ιδεολογήματα προς όφελος της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας.

Τα εθνικά ιδεώδη συνοδεύουν και συνοδεύονται από έναν κόσμο μισαλλοδοξίας και κοινωνικών διαχωρισμών. Γι’ αυτό και η επίταση του εθνικισμού έρχεται χέρι-χέρι με την όξυνση της πατριαρχίας και της έμφυλης βίας, με όλες τις περήφανες κραυγές του σεξισμού, του μισογυνισμού, της ομοφοβίας και της τρανσοφοβίας, της ματσίλας και της αρρενωπής επιβολής. Συγχρόνως, ο ρατσισμός έρχεται να ταξινομήσει και να ιεραρχήσει τις ζωές των ανθρώπων με βάση τους επίπλαστους διαχωρισμούς της φυλής, του χρώματος του δέρματος, της γλώσσας. Ενώ ο μιλιταρισμός δεν παύει να κάνει ολοένα πιο αισθητή την παρουσία του, είτε μέσω της εμπόλεμης συνθήκης που δημιουργούν κράτη και αφεντικά είτε μέσω της παρουσίας στρατιωτικών σωμάτων σε δρόμους δυτικών μητροπόλεων.

…τον φασισμό δεν πολεμάει, τον εκτρέφει

Ο κόσμος της δημοκρατίας είναι ο κόσμος των αφεντικών, της ταξικής διαίρεσης, της εκμετάλλευσης, της εμπορευματοποίησης των πάντων. Είναι ο κόσμος των εθνών-κρατών, του μιλιταρισμού, των πολέμων και της καταστολής, των στρατοπέδων συγκέντρωσης και των ομαδικών τάφων μεταναστ(ρι)ών σε θαλάσσια και χερσαία σύνορα. Είναι ο κόσμος της λευκής ανωτερότητας, του σεξισμού και της αρτιμέλειας, που καθυποτάσσει και δολοφονεί. Είναι το πεδίο μέσα στο οποίο γεννιέται και εκτρέφεται ο φασισμός, ιδιαίτερα σε περιόδους συστημικής κρίσης και αστάθειας.

Για τον λόγο αυτό, τα τελευταία χρόνια στον δυτικό κόσμο έχει επανέλθει στο προσκήνιο κάθε ακροδεξιά και ναζιστική παραφυάδα, από σχετικές «κινητοποιήσεις» και επιθέσεις μέχρι τους θεσμικούς θώκους. Πέρα από τους νεοναζί της χρυσής αυγής, ενδεικτικές όψεις αυτής της συστημικής διεργασίας είναι οι φασιστικές οργανώσεις στους δρόμους και στις κάλπες της Γερμανίας, η ακροδεξιά εκλογική άνοδος στη Γαλλία και τη Βρετανία, η ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας από ακροδεξιούς στην Ουγγαρία, την Αυστρία, τις ΗΠΑ, όπως και η πρόσφατη ανάληψη κυβερνητικών καθηκόντων από φασίστες στην Ιταλία, οι οποίοι εισάγουν απροσχημάτιστα ένα ευρωπαϊκό απαρτχάιντ στη Μεσόγειο.

Η ελληνική δημοκρατία, το περίφημο «συνταγματικό τόξο», επαίρεται ότι έφερε το νεοναζιστικό κόμμα της χρυσής αυγής στη δικαιοσύνη, ώστε να ξεπλυθεί από μια οργάνωση που η ίδια πριμοδότησε τα προηγούμενα χρόνια και από τον φασισμό που η ίδια φέρει. Τον δικάζει, την ίδια στιγμή που λύνει τα γκέμια σε κάθε λογής φασιστική γκρούπα για να επιτίθεται σε μετανάστ(ρι)ες, αγωνιστρ(ρι)ες και καταλήψεις, με την «εθνική ενότητα» που προωθεί, την αντι-μεταναστευτική πολιτική που εφαρμόζει, την ατζέντα δημόσιας τάξης και ασφάλειας που επιβάλλει. Φυλακίζει, εκτοπίζει και δολοφονεί συστηματικά μετανάστ(ρι)ες που φτάνουν στα σύνορά της, υποστυλώνοντας τον πολιτισμό των στρατοπέδων συγκέντρωσης, τον ρατσισμό, την ξενοφοβία και τη μισαλλοδοξία. Υποδαυλίζει και διαχέει τον εθνικισμό στις συνειδήσεις και στους δρόμους μέσω του λεγόμενου «μακεδονικού» και της «ελληνοτουρκικής» αντιπαράθεσης για ενεργειακά κοιτάσματα και αγωγούς. Εξαπλώνει τον μιλιταρισμό, επαναφέροντας τον ελληνικό στρατό ως διαχειριστή κοινωνικών ζητημάτων μετά από δεκαετίες. Εκτρέφει και νομιμοποιεί τις σεξιστικές διακρίσεις και τη βία απέναντι σε όποιο πρόσωπο δεν αντιστοιχίζεται στις κυρίαρχες πατριαρχικές, ετεροσεξουαλικές νόρμες και ρόλους, αθωώνοντας βιαστές και καταδικάζοντας όσες αντιστάθηκαν σε αυτούς. Επί της ουσίας, αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι ο φασισμός δεν θα «τελειώσει» από κανένα δικαστήριο, από κανέναν θεσμό αλλά θα εξαφανιστεί μονάχα όταν καταστραφεί ο κόσμος των κρατών, των αφεντικών, των θρησκειών, της πατριαρχίας.

5 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι από νεοναζιστικό τάγμα της χρυσής αυγής, ο αδιαμεσολάβητος, αντιθεσμικός, ακηδεμόνευτος αντιφασισμός συνεχίζει να εναντιώνεται στον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει. Για έναν αυτοοργανωμένο κόσμο ελευθερίας, αμοιβαιότητας, αλληλοβοήθειας και κοινοκτημοσύνης ενάντια σε κάθε διαχωρισμό, ιεραρχία και εξουσία.


ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ
ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΕΦΕΙΚΕΡΑΤΣΙΝΙ, Παρασκευή 14/9, 6.00μμ, Πλ. Λαού (Ταμπούρια)5 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑΑΠΟ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΤΑΓΜΑ ΕΦΟΔΟΥ

Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου – Δραπετσώνας

Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης, ΡΕΣΑΛΤΟ

[το κείμενο σε pdf]
Πλατεία Λαού, 09.2018
 

Αναδημοσίευση από το blog http://anarxiko-resalto.blogspot.com/

by agros at September 13, 2018 05:56 PM

Αυτοοργανωμένος Α.Σ Ασπαλαθος

Φιλικό Ματσάκι

Την Παρασκευή 14/9 θα διεξαχθεί φιλικό στο γειτονικό Ρέθυμνο με την ομάδα του Λίβα Α.Σ.Ρ.  Τις επόμενες μέρες θα ακολουθήσουν τουρνουά και πορεία μνήμης για την δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα!

Πάσα στη ζωή, Σουτ στο φασισμό

by aspalathos at September 13, 2018 03:53 PM

ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

 

Το κείμενο του καλέσματος:

 

Τη δημοκρατία βαθιά κατάλαβέ τη…

Η δημοκρατία δεν χρειάζεται πάντα τον φασισμό για να υποτάσσει τις ζωές μας. Μπορεί η ίδια να συστέλλεται και να διαστέλλεται σύμφωνα με τις κυριαρχικές ανάγκες κάθε περιόδου. Όπως τα τελευταία χρόνια που με τα θεσμικά της τερτίπια, τους χειραγωγικούς και κατασταλτικούς της μηχανισμούς, τις εναλλαγές κυβερνήσεων και την επιβολή μιας μόνιμης κατάστασης έκτακτης ανάγκης, δεν χρειάστηκε να προσφύγει σε κάποιου είδους ολοκληρωτικό καθεστώς για την εφαρμογή του σαρωτικού προγράμματος καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης και κοινωνικής ερημοποίησης, μαζί με το δεσμευτικό του πλαίσιο για τις επόμενες δεκαετίες. Η αριστερή διακυβέρνηση αποτέλεσε τον καταλληλότερο διαχειριστή της κρατικής εξουσίας, για την επιστροφή στην «κοινωνική ομαλότητα» και την επικύρωση των νέων όρων επιβολής, έτσι ώστε ο αυταρχισμός, η ματαιότητα, ο συντηρητισμός να διαχυθούν ολοένα και βαθύτερα ενάντια στις δυνατότητες κοινωνικής χειραφέτησης. Η «έξοδος από τα μνημόνια» σημαίνει ότι ο νεοφιλελευθερισμός, η ένταση της εκμετάλλευσης, η φτωχοποίηση, η καταστολή, η περιβαλλοντική καταστροφή έχουν εισαχθεί μόνιμα στην καθημερινότητα των υπηκόων του ελληνικού κράτους. Σημαίνει ότι κοινωνικά θα επικυριαρχεί ο φόβος, η εξατομίκευση, ο ανταγωνισμός και οι διαχωρισμοί. Ότι οι κατακερματισμένες κοινωνικές σχέσεις θα συνέχονται μεταξύ τους από εθνικές φαντασιώσεις, πατριωτικές ονειρώξεις, έμφυλους και ταξικούς ρόλους που θα υπαγορεύονται από τις προσταγές της εξουσίας και τις ιδεολογίες της.

Από το «εθνικό στοίχημα» της διαχείρισης της κρίσης, μέχρι τις διακρατικές συμμαχίες ή αντιπαραθέσεις στην ευρύτερη περιοχή (Βαλκάνια, Αιγαίο, Μέση Ανατολή), τα εθνικά ιδεώδη λανσάρονται κοινωνικά από όλες τις πτυχές του συστήματος. Τα «σάβανα» και τα σύμβολα της πατρίδας επιστρέφουν, οι μύθοι και οι ιστορικές κατασκευές βρίθουν στο δημόσιο λόγο, ο «εκσυγχρονισμός» ή η «υπεράσπιση» των εθνικών συμφερόντων επιβάλλονται ως κεντρική ατζέντα. Η περιβόητη διαπάλη μεταξύ του «αριστερού πατριωτισμού» και του «δεξιού εθνικισμού» αποκρύπτει τόσο τη μεταξύ τους αγωγιμότητα όσο και το ότι πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Αμφότεροι, επιχειρούν να αποσπάσουν τις συνειδήσεις των υποτελών τάξεων από τον κοινωνικό/ταξικό ανταγωνισμό -τον ίδιο ανταγωνισμό που επιτίθεται στους «από κάτω» κάθε κράτους- και να τις ενώσουν με τα κυρίαρχα ιδεολογήματα προς όφελος της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας.

Τα εθνικά ιδεώδη συνοδεύουν και συνοδεύονται από έναν κόσμο μισαλλοδοξίας και κοινωνικών διαχωρισμών. Γι’ αυτό και η επίταση του εθνικισμού έρχεται χέρι-χέρι με την όξυνση της πατριαρχίας και της έμφυλης βίας, με όλες τις περήφανες κραυγές του σεξισμού, του μισογυνισμού, της ομοφοβίας και της τρανσοφοβίας, της ματσίλας και της αρρενωπής επιβολής. Συγχρόνως, ο ρατσισμός έρχεται να ταξινομήσει και να ιεραρχήσει τις ζωές των ανθρώπων με βάση τους επίπλαστους διαχωρισμούς της φυλής, του χρώματος του δέρματος, της γλώσσας. Ενώ ο μιλιταρισμός δεν παύει να κάνει ολοένα πιο αισθητή την παρουσία του, είτε μέσω της εμπόλεμης συνθήκης που δημιουργούν κράτη και αφεντικά είτε μέσω της παρουσίας στρατιωτικών σωμάτων σε δρόμους δυτικών μητροπόλεων.

…τον φασισμό δεν πολεμάει, τον εκτρέφει

Ο κόσμος της δημοκρατίας είναι ο κόσμος των αφεντικών, της ταξικής διαίρεσης, της εκμετάλλευσης, της εμπορευματοποίησης των πάντων. Είναι ο κόσμος των εθνών-κρατών, του μιλιταρισμού, των πολέμων και της καταστολής, των στρατοπέδων συγκέντρωσης και των ομαδικών τάφων μεταναστ(ρι)ών σε θαλάσσια και χερσαία σύνορα. Είναι ο κόσμος της λευκής ανωτερότητας, του σεξισμού και της αρτιμέλειας, που καθυποτάσσει και δολοφονεί. Είναι το πεδίο μέσα στο οποίο γεννιέται και εκτρέφεται ο φασισμός, ιδιαίτερα σε περιόδους συστημικής κρίσης και αστάθειας.

Για τον λόγο αυτό, τα τελευταία χρόνια στον δυτικό κόσμο έχει επανέλθει στο προσκήνιο κάθε ακροδεξιά και ναζιστική παραφυάδα, από σχετικές «κινητοποιήσεις» και επιθέσεις μέχρι τους θεσμικούς θώκους. Πέρα από τους νεοναζί της χρυσής αυγής, ενδεικτικές όψεις αυτής της συστημικής διεργασίας είναι οι φασιστικές οργανώσεις στους δρόμους και στις κάλπες της Γερμανίας, η ακροδεξιά εκλογική άνοδος στη Γαλλία και τη Βρετανία, η ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας από ακροδεξιούς στην Ουγγαρία, την Αυστρία, τις ΗΠΑ, όπως και η πρόσφατη ανάληψη κυβερνητικών καθηκόντων από φασίστες στην Ιταλία, οι οποίοι εισάγουν απροσχημάτιστα ένα ευρωπαϊκό απαρτχάιντ στη Μεσόγειο.

Η ελληνική δημοκρατία, το περίφημο «συνταγματικό τόξο», επαίρεται ότι έφερε το νεοναζιστικό κόμμα της χρυσής αυγής στη δικαιοσύνη, ώστε να ξεπλυθεί από μια οργάνωση που η ίδια πριμοδότησε τα προηγούμενα χρόνια και από τον φασισμό που η ίδια φέρει. Τον δικάζει, την ίδια στιγμή που λύνει τα γκέμια σε κάθε λογής φασιστική γκρούπα για να επιτίθεται σε μετανάστ(ρι)ες, αγωνιστρ(ρι)ες και καταλήψεις, με την «εθνική ενότητα» που προωθεί, την αντι-μεταναστευτική πολιτική που εφαρμόζει, την ατζέντα δημόσιας τάξης και ασφάλειας που επιβάλλει. Φυλακίζει, εκτοπίζει και δολοφονεί συστηματικά μετανάστ(ρι)ες που φτάνουν στα σύνορά της, υποστυλώνοντας τον πολιτισμό των στρατοπέδων συγκέντρωσης, τον ρατσισμό, την ξενοφοβία και τη μισαλλοδοξία. Υποδαυλίζει και διαχέει τον εθνικισμό στις συνειδήσεις και στους δρόμους μέσω του λεγόμενου «μακεδονικού» και της «ελληνοτουρκικής» αντιπαράθεσης για ενεργειακά κοιτάσματα και αγωγούς. Εξαπλώνει τον μιλιταρισμό, επαναφέροντας τον ελληνικό στρατό ως διαχειριστή κοινωνικών ζητημάτων μετά από δεκαετίες. Εκτρέφει και νομιμοποιεί τις σεξιστικές διακρίσεις και τη βία απέναντι σε όποιο πρόσωπο δεν αντιστοιχίζεται στις κυρίαρχες πατριαρχικές, ετεροσεξουαλικές νόρμες και ρόλους, αθωώνοντας βιαστές και καταδικάζοντας όσες αντιστάθηκαν σε αυτούς. Επί της ουσίας, αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι ο φασισμός δεν θα «τελειώσει» από κανένα δικαστήριο, από κανέναν θεσμό αλλά θα εξαφανιστεί μονάχα όταν καταστραφεί ο κόσμος των κρατών, των αφεντικών, των θρησκειών, της πατριαρχίας.

5 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι από νεοναζιστικό τάγμα της χρυσής αυγής, ο αδιαμεσολάβητος, αντιθεσμικός, ακηδεμόνευτος αντιφασισμός συνεχίζει να εναντιώνεται στον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει. Για έναν αυτοοργανωμένο κόσμο ελευθερίας, αμοιβαιότητας, αλληλοβοήθειας και κοινοκτημοσύνης ενάντια σε κάθε διαχωρισμό, ιεραρχία και εξουσία.


ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ

ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΕΦΕΙ

ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ, Παρασκευή 14/9, 6.00μμ, Πλ. Λαού (Ταμπούρια)

5 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

ΑΠΟ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΤΑΓΜΑ ΕΦΟΔΟΥ 

Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου – Δραπετσώνας

Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης, ΡΕΣΑΛΤΟ

*Αναδημοσίευση από το site του Ρεσάλτο

by Κατάληψη Σινιάλο at September 13, 2018 12:38 PM

X a n a d u

Θεατρική Παράσταση «Το φράκο» από τις Τσιριτσάντσουλες. Τρίτη 18.9 στις 21:00, Πολυτεχνείο αίθουσα Α1

Θεατρική Παράσταση «Το φράκο» από τις Τσιριτσάντσουλες. Τρίτη 18.9 στις 21:00, Πολυτεχνείο αίθουσα Α1 με την υποστήριξη του Xanadu

by xanadu1 at September 13, 2018 10:25 AM

Χειρονομία Αντιεξουσιαστική Κίνηση

September 12, 2018

adre

Τρίτη 18/9 πορεία μνήμης για τα 5 χρόνια απο την δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Η μνήμη είναι δύναμη. Ο αντιφασιστικός αγώνας είναι κοινωνική ευθύνη.

Τρίτη 18/9 πορεία μνήμης για τα 5 χρόνια απο την δολοφονία του Παύλου Φύσσα.
Προσυγκέντρωση στο δημαρχείο Ρεθύμνου στις 18.30.


«Η μνήμη είναι δύναμη, ο αντιφασιστικός αγώνας είναι κοινωνική ευθύνη»

Πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της Χρυσής αυγής. Ο φόνος του Παύλου είναι η κορυφή του παγόβουνου καθώς η ναζιστική οργάνωση στηριζόμενη στην ατιμωρησία και στη δυναμική που πήρε από την είσοδο της στη βουλή πραγματοποίησε δεκάδες επιθέσεις σε Έλληνες και μετανάστες.
Η δολοφονία του Παύλου αποτελεί μια τομή στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας. Στο πρόσωπο του συμπυκνώνεται ο αγώνας ενάντια στο φασισμό και τη μισαλλοδοξία και η ανάγκη να παραμείνει ζωντανή η μνήμη. Για όλες και όλους. Τις χιλιάδες αντιφασίστριες/ες που δεν πτοήθηκαν από τα ναζιστικά τύμπανα και υπερασπίστηκαν τις γειτονιές και τους δρόμους τους.
Έχουν περάσει σχεδόν 4 χρόνια αφότου ξεκίνησε η δίκη της Χ.Α, που αποτελεί επίσης μία από τις σημαντικότερες δίκες στην ιστορία του τόπου, με τις αποκαλύψεις να έρχονται σαν καταιγίδα δείχνοντας ξεκάθαρα ότι πρόκειται για μια πολιτικά προσχεδιασμένη πράξη, αλλά και γενικά την εγκληματική βάση που έχει το μόρφωμα αυτό. Ωστόσο, ακόμα και μετά από τόσα χρόνια ο φονιάς Ρουπακιάς, αλλά και τα ηγετικά στελέχη που έδιναν τις εντολές παραμένουν ελεύθεροι.
Γνωρίζουμε ότι βρισκόμαστε σε μία δύσκολη και παρακμιακή εποχή που ακόμα και βασικές ανθρώπινες αξίες τσακίζονται, είτε στο βωμό του χρήματος και των κερδών, είτε στο βωμό του φόβου και της φυλετικής καθαρότητας. Σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά εξίσου έντονα και στη γειτονία μας αναπτύσσονται ραγδαία ακροδεξιές – συντηρητικές δυνάμεις, που εκμεταλλεύονται τις συνεχόμενες αποτυχίες των οικονομικών πολιτικών αλλά και την απουσία νοήματος που παρέχει ο σύγχρονος τρόπος ζωής. Η συνέχεια είναι ιστορικά γνωστή. Εθνικιστικός παροξυσμός, εξοπλιστικές κούρσες, καταστολή κοινωνικών κινημάτων και ετοιμασίες για πόλεμο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τα εθνικιστικά κόμματα, σε οποιαδήποτε μορφή τους, αποτελούν βιομηχανίες προδοσίας και καταστολής απέναντι σε ό,τι πάει ν’ ανθίσει. Ειδικά ο ρόλος της ελληνικής ακροδεξιάς χαρακτηρίζεται από μια απίστευτη συνέπεια μέσα σε ένα αιώνα, πάντα ενάντια στα κοινωνικά συμφέροντα και πάντα χέρι χέρι με την πολιτική και οικονομική εξουσία.
Μπροστά σε όλα αυτά, η ανάγκη για το χτίσιμο ενός αντιφασιστικού κινήματος είναι δυστυχώς πάντα επίκαιρη. Ενός πολύμορφου και ενοποιητικού κινήματος που θα αποτελεί κυρίως μια εκπαιδευτική διαδικασία για διαμόρφωση πραγματικής δημοκρατικής κουλτούρας και θα τέμνει εγκάρσια όλες τις δομές και τους ανθρώπους που αγωνίζονται για κοινωνίες σεβασμού αξιοπρέπειας και δικαιοσύνης.
Γι ’αυτό το λόγο, σε μία περιοχή που έχει βιώσει τη φασιστική βία, αλλά και μεγάλους αντιφασιστικούς αγώνες, διοργανώνουμε το Σαββατο 15/9 στο εργατικό κέντρο στις 18.30 μια εκδήλωση – ενημέρωση για τις εξελίξεις στη δίκη της Χ.Α, με τη δημοσιογράφο Ελευθερία Κουμάντου και τη μέρα της δολοφονίας του Παύλου 18/9 Τρίτη πορεία μνήμης με προσυγκέντρωση στο δημαρχείο Ρεθύμνου στις 18.30.
Αντιφασιστική δράση Ρεθύμνου (αδρε)

by adre at September 12, 2018 09:18 PM

Σαββατο 15/9. Εκδήλωση – Ενημέρωση για τις εξελίξεις στη δίκη της Χ.Α, ομιλήτρια: Ελευθερία Κουμάντου (δημοσιογράφος – μέλος Golden Dawn Watch)

Εκδήλωση – Ενημέρωση για τις εξελίξεις στη δίκη της Χ.Α, ομιλήτρια: Ελευθερία Κουμάντου (δημοσιογράφος – μέλος Golden Dawn Watch)
Σαββατο 15/9. στο Εργατικό Κέντρο στις 18.30

Η μνήμη είναι δύναμη, ο αντιφασιστικός αγώνας είναι κοινωνική ευθύνη

Πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της Χρυσής αυγής. Ο φόνος του Παύλου είναι η κορυφή του παγόβουνου καθώς η ναζιστική οργάνωση στηριζόμενη στην ατιμωρησία και στη δυναμική που πήρε από την είσοδο της στη βουλή πραγματοποίησε δεκάδες επιθέσεις σε Έλληνες και μετανάστες.
Η δολοφονία του Παύλου αποτελεί μια τομή στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας. Στο πρόσωπο του συμπυκνώνεται ο αγώνας ενάντια στο φασισμό και τη μισαλλοδοξία και η ανάγκη να παραμείνει ζωντανή η μνήμη. Για όλες και όλους. Τις χιλιάδες αντιφασίστριες/ες που δεν πτοήθηκαν από τα ναζιστικά τύμπανα και υπερασπίστηκαν τις γειτονιές και τους δρόμους τους.

Έχουν περάσει σχεδόν 4 χρόνια αφότου ξεκίνησε η δίκη της Χ.Α, που αποτελεί επίσης μία από τις σημαντικότερες δίκες στην ιστορία του τόπου, με τις αποκαλύψεις να έρχονται σαν καταιγίδα δείχνοντας ξεκάθαρα ότι πρόκειται για μια πολιτικά προσχεδιασμένη πράξη, αλλά και γενικά την εγκληματική βάση που έχει το μόρφωμα αυτό. Ωστόσο, ακόμα και μετά από τόσα χρόνια ο φονιάς Ρουπακιάς, αλλά και τα ηγετικά στελέχη που έδιναν τις εντολές παραμένουν ελεύθεροι.
Γνωρίζουμε ότι βρισκόμαστε σε μία δύσκολη και παρακμιακή εποχή που ακόμα και βασικές ανθρώπινες αξίες τσακίζονται, είτε στο βωμό του χρήματος και των κερδών, είτε στο βωμό του φόβου και της φυλετικής καθαρότητας. Σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά εξίσου έντονα και στη γειτονία μας αναπτύσσονται ραγδαία ακροδεξιές – συντηρητικές δυνάμεις, που εκμεταλλεύονται τις συνεχόμενες αποτυχίες των οικονομικών πολιτικών αλλά και την απουσία νοήματος που παρέχει ο σύγχρονος τρόπος ζωής. Η συνέχεια είναι ιστορικά γνωστή. Εθνικιστικός παροξυσμός, εξοπλιστικές κούρσες, καταστολή κοινωνικών κινημάτων και ετοιμασίες για πόλεμο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τα εθνικιστικά κόμματα, σε οποιαδήποτε μορφή τους, αποτελούν βιομηχανίες προδοσίας και καταστολής απέναντι σε ό,τι πάει ν’ ανθίσει. Ειδικά ο ρόλος της ελληνικής ακροδεξιάς χαρακτηρίζεται από μια απίστευτη συνέπεια μέσα σε ένα αιώνα, πάντα ενάντια στα κοινωνικά συμφέροντα και πάντα χέρι χέρι με την πολιτική και οικονομική εξουσία.

Μπροστά σε όλα αυτά, η ανάγκη για το χτίσιμο ενός αντιφασιστικού κινήματος είναι δυστυχώς πάντα επίκαιρη. Ενός πολύμορφου και ενοποιητικού κινήματος που θα αποτελεί κυρίως μια εκπαιδευτική διαδικασία για διαμόρφωση πραγματικής δημοκρατικής κουλτούρας και θα τέμνει εγκάρσια όλες τις δομές και τους ανθρώπους που αγωνίζονται για κοινωνίες σεβασμού αξιοπρέπειας και δικαιοσύνης.

Γι ’αυτό το λόγο, σε μία περιοχή που έχει βιώσει τη φασιστική βία, αλλά και μεγάλους αντιφασιστικούς αγώνες, διοργανώνουμε το Σαββατο 15/9 στο εργατικό κέντρο στις 18.30 μια εκδήλωση – ενημέρωση για τις εξελίξεις στη δίκη της Χ.Α, με τη δημοσιογράφο Ελευθερία Κουμάντου και τη μέρα της δολοφονίας του Παύλου 18/9 Τρίτη πορεία μνήμης με προσυγκέντρωση στο δημαρχείο Ρεθύμνου στις 18.30.
Αντιφασιστική δράση Ρεθύμνου (αδρε)

by adre at September 12, 2018 09:13 PM

Musaferat

2o Αντιφασιστικό Φεστιβάλ Λέσβου

Τοποθετημένη σε ένα γεωγραφικό σημείο-αιχμή, λόγω της παραμεθοριακής και διασυνοριακής ταυτότητας που την χαρακτηρίζει, η Λέσβος βρίσκεται πάντοτε ανάμεσα στα πιο φλέγοντα ζητήματα της επικαιρότητας. Λόγω αυτών των χαρακτηριστικών, ένα μέρος των κατοίκων αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως “φρουρό” των εθνικών συνόρων, συνθήκη η οποία κατασκευάζεται κι ενισχύεται από τον κρατικό μηχανισμό. Το γεγονός αυτό, προκύπτει ως φυσικό επακόλουθο των μακροχρόνιων διακρατικών ανταγωνισμών, οι οποίοι τρέφουν κι αναπτύσσουν εθνικιστικές ρητορικές και πρακτικές. Δεδομένης και  της ιστορικής ιδιαιτερότητας του νησιού, αξίζει να σημειωθεί η ύπαρξη και συνέχεια ενός ακροδεξιού (παρα)κρατικού μηχανισμού, ο οποίος εκμεταλλεύεται/δημιουργεί γεγονότα προκειμένου να καθορίζει τις κοινωνικές δράσεις και αντιδράσεις, λειτουργώντας με τον ανάλογο τρόπο στην εκάστοτε συγκυρία. Επομένως, με βάση όλα τα παραπάνω, η ακροδεξιά σε όλες τις εκφάνσεις της, χρησιμοποιεί πότε τοπικά και πότε κεντρικότερα ζητήματα με σκοπό να εδραιωθεί στο δημόσιο χώρο και λόγο. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το οποίο χρησιμοποιεί εργαλειακά η ακροδεξιά στο νησί της Λέσβου, είναι το μεταναστευτικό.

Η μετανάστευση δεν είναι κάτι καινούριο, υπήρχε πάντα στις ανθρώπινες κοινωνίες και ιδιαίτερα στο νησί της Λέσβου που ήταν και είναι ένα πέρασμα για τους μετανάστες κάθε εποχής. Τα κέντρα κράτησης μεταναστ(ρι)ών δεν άργησαν να εμφανιστούν, μαζί τους και οι αγώνες ντόπιων και μεταναστ(ρι)ών ενάντια στην εξαθλίωση. Τέσσερα χρόνια μετά το κλείσιμο του πρώτου κέντρου κράτησης στο νησί, αυτό της  Παγανής, το 2013 αναγγέλλεται από τον Δένδια η κατασκευή του κολαστηρίου της Μόριας. Το κλείσιμο των συνόρων και η υπογραφή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, έχουν ως επακόλουθο την αλλαγή όσον αφορά τη διαχείριση των μεταναστευτικών πληθυσμών αλλά και την ανάδυση του ρατσιστικού οχετού.

Ως αποτέλεσμα της συμφωνίας, το “προφίλ” των μεταναστ(ρι)ών μετατρέπεται από την φιγούρα των περαστικών σε μόνιμα εγκατεστημένο “βάρος” και οι άνθρωποι αυτοί εγκλωβίζονται στη Λέσβο. Από εκείνο τα σημείο κι έπειτα, η πραγματικότητα αλλάζει δραματικά, με “νέους” πρωταγωνιστές να εισέρχονται στο κοινωνικοπολιτικό πεδίο. Από τον Μάιο του 2016 μέχρι τον Σεπτέμβρη του ίδιου έτους, η Πατριωτική Κίνηση Μυτιλήνης (φασίζουσα οργάνωση) και η ακροδεξιά στο νησί, προσπαθούσαν να εδραιωθούν και να σηκώσουν κεφάλι στο δημόσιο χώρο. Μία από τις πρώτες οργανωμένες και μαζικές εμφανίσεις τους, ήταν την ημέρα της επετείου της δολοφονίας του Π. Φύσσα (2016), όπου γίνεται το κάλεσμα για την υποστολή σημαίας. Τους μήνες που ακολούθησαν, δημοσιεύματα μαύρης προπαγάνδας για καψίματα σημαίας, βιασμούς από μετανάστες και βεβηλώσεις ορθόδοξων εκκλησιών, έδιναν και έπαιρναν στον τοπικό ηλεκτρονικό και έντυπο τύπο. Όσο η πολιτική Ευρώπης και Σύριζα-ΑΝΕΛ εξαθλίωνε συνεχώς τους εγκλωβισμένους ανθρώπους στο νησί, η προπαγάνδα και οι προσπάθειες της ακροδεξιάς εντείνονταν όλο και περισσότερο. Σε αυτό το σημείο να σημειωθεί, πως μετά από αγώνες του κινήματος, σε συνδυασμό με την αδυναμία των ίδιων να εδραιωθούν, τα γραφεία της Χρυσής Αυγής είχαν σταματήσει να λειτουργούν από το 2016, μέχρι και το οριστικό τους λουκέτο τον Φλεβάρη του 2017. Τις εκδηλώσεις βίας και τη ρητορεία μίσους αναλαμβάνουν πλέον «αγανακτισμένοι πολίτες», καταστηματάρχες της πόλης αλλά και επαγγελματικοί/επιστημονικοί φορείς του νησιού, προσφέροντας το απαραίτητο προκάλυμμα στην προσπάθεια να αποποιηθούν το φασιστικό προφίλ και την οποιαδήποτε σύνδεση με την Χ.Α.. Η οποιαδήποτε προσπάθεια δημόσιας εμφάνισης αγωνιζόμενων μεταναστ(ρι)ών αντιμετωπίζεται με διωγμούς και συλλήψεις, πάντα με την αρωγή και την ανοχή του δημάρχου και της τοπικής Νέας Δημοκρατίας,  με αποκορύφωμα το πρωτοφανές πογκρόμ στις 22/4/2018. Εκείνη την ημέρα η βία, οι πέτρες και οι φωτοβολίδες εναντίον αλληλέγγυων και μεταναστ(ρι)ών βρέθηκαν να μην είναι απλώς ανεκτές από τις αστυνομικές αρχές, αλλά, όπως και σε κάθε προηγούμενη εκδήλωση μίσους, να αποκτούν κοινωνική νομιμοποίηση από μία ευρεία μάζα που παρακολουθούσε και επικροτούσε τις επιθέσεις.

Έχοντας, λοιπόν, βιώσει στο πετσί μας το φασισμό με ή χωρίς σβάστικα τα τελευταία χρόνια και θέλοντας παράλληλα να δώσουμε μια μαζική απάντηση στα γεγονότα της πλατείας Σαπφούς στις 22/4, αποφασίσαμε να διοργανώσουμε το 2ο Αντιφασιστικό Φεστιβάλ Λέσβου. Σκοπός αυτού του φεστιβάλ είναι να ανταλλάξουμε σκέψεις και θέσεις με κομμάτια της τοπικής κοινωνίας και όχι μόνο, γύρω από τα γεγονότα που εκτυλίσσονται τόσο εδώ, όσο και σε άλλες περιοχές. Κεντρικό θέμα της πολιτικής εκδήλωσης θα είναι “Οι όψεις του φασισμού με ή χωρίς σβάστικα στον ελλαδικό χώρο”. Αντιλαμβανόμαστε πως είναι ένα ζήτημα που κληθήκαμε και θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε οι περισσότεροι/-ες από εμάς στο άμεσο μέλλον, όπως για παράδειγμα στη Δ.Ε.Θ., σε πορείες για το μακεδονικό, σε αγώνες μεταναστ(ρι)ών και στην παρουσία τους στον δημόσιο χώρο, στις επερχόμενες εκλογές με υποψηφίους δημάρχους και βουλευτές που θα προσέρχονται με “πατριωτικό” προφίλ. Όπως, αντίστοιχα, αντιλαμβανόμαστε πως δεν πρόκειται για “κεραυνό εν αιθρία”, αλλά για ένα κοινωνικό φαινόμενο με ρίζες στο χώρο και στον χρόνο, στο όποιο οφείλουμε να διαμορφώσουμε τις δικές μας συλλογικές απαντήσεις με τα ανάλογα “ριζώματα” κι αιχμές.

Το φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί στην Μυτιλήνη, στις 28 & 29 Σεπτεμβρίου. Την Παρασκευή 28 στις 18:00 θα πραγματοποιηθεί πορεία στο κέντρο της πόλης και το βράδυ θα ακολουθήσει συναυλία hip-hop στο χώρο του Πανεπιστήμιου Αιγαίου. Η δεύτερη μέρα θα ξεκινήσει με την πολιτική εκδήλωση και στη συνέχεια θα ακολουθήσει συζήτηση. Τέλος, το ίδιο βράδυ θα ακολουθήσει punk-rock συναυλία

Αυτοοργανωμένα & συλλογικά εγχειρήματα Μυτιλήνης

 

Συλλογικότητες που στηρίζουν:

Αντιφασιστικός Συντονισμός Λέσβου

Αυτόνομο Στέκι

Musaferat, Ομάδα Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης

Anormin@, Φεμινιστική/αντισεξιστική ομάδα Μυτιλήνης

Ομάδα Βιβλιοθήκης της Κατάληψης στο Μπίνειο

Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση

Αυτοδιαχειριζόμένο Στούντιο στο Χατζηγιάννειο

Αυτοοργανωμένο Ραδιόφωνο  Μυτιλήνης 105 FM

by musaferat at September 12, 2018 08:36 PM

Καταληψη κτηματος Πραποπουλου

ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ ΜΕΤΑ ΤΙΣ 8.30 ΜΜ

ΣΥΝΑΝΤΙΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΜΠΑΡ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΓΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΥΒΕΝΤΑ.

ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΤΟΥ ΜΠΑΡ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΕΠΙΣΚΕΥΕΣ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΕΙΣ ΤΟ ΧΩΡΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ.

ΟΠΩΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΝΕΟΣ ΧΩΡΟΣ ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΚΑΙ ΝΕΟΣ ΧΩΡΟΣ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟΥ ΠΑΖΑΡΙΟΥΟΥ ΡΟΥΧΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ

by praposquat at September 12, 2018 03:24 PM

Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Α. Πόλης

Studio Σπιρτοκουτο

DIY Live 14/9

DIY Live στο κατειλημμένο στέκι Αντιδραστήριο (αν έχει καλό καιρό το λαιβ θα γίνει σε εξωτερικό χώρο του τει Λάρισας, στον φοίνικα δίπλα απο την λέσχη)
Με τις μπάντες:
Indoctrinate(AUS)//(Hardcore/doomd beat/sludgeg rind punk)
Feedbacker(BUL)//(Noise rock)
Razgruha(BUL)//(Grindcore)

Τα έσοδα είναι για την οικονομική ενίσχυση του Studio Σπιρτόκουτο.

Support your local DIY scene!!

by spirtokoutostudio at September 12, 2018 12:22 PM

To παρκινγκ τους, παρκο μας

Παρασκευή 14/09/2018 στις 8 μμ. στο Πάρκο: Προφεστιβαλική Συναυλία – 1ο CoOpenAir Festival / Φεστιβάλ Συνεργατισμού

Με πρόταγμα της τα λόγια του Jose Marti «Ο καλύτερος τρόπος για να πεις κάτι είναι να το κάνεις», στο πλαίσιο του 1ου Φεστιβάλ Συνεργατισμού CoOpenAir Festival που θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο στο κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ, η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης … Συνέχεια

by parko9 at September 12, 2018 08:22 AM

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Απολογιστική συνέλευση 12/9 στις 18:00

Αγαπητά μέλη, Σας ενημερώνουμε ότι θα πραγματοποιηθεί ανοιχτή τακτική μονοθεματική απολογιστική συνέλευση του Σωματείου τη Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου, στις 6μμ, στο χώρο διεξαγωγής συνελεύσεων του σωματείου, Λόντου 6, Εξάρχεια, δεύτερος όροφος.   Η παρουσία και συμμετοχή όλων θα είναι πολύ σημαντική.   * Οι τακτικές συνελεύσεις του ΣΒΕΜΚΟ πραγματοποιούνται κάθε δεύτερη Τετάρτη στο νέο χώρο διεξαγωγής συνελεύσεων του σωματείου, Λόντου 6 στα Εξάρχεια και […]

by svemko at September 12, 2018 07:18 AM

September 11, 2018

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΛΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟΥ

Την Πέμπτη 13/9 στις 18:00 θα γίνει μικροφωνική στον προάυλιο χώρο της Κατάληψης Παλιού Νεκροτομείου

Στην μικροφωνική θα μοιράζεται το παρακάτω κείμενο για τον εμπρησμό της κατάληψης.

ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΜΠΡΗΣΜΟΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ

Η κατάληψη του Παλιού Νεκροτομείου για εμάς είναι ένας χώρος απελευθερωμένος από εξουσία και τα κατάλοιπα της, δηλαδή τον ρατσισμό, τον σεξισμό και κάθε είδους καταπίεση. Βάση αυτού αντιλαμβανόμαστε ότι γινόμαστε στόχος κάθε φασιστικού και παρακρατικού μηχανισμού, όπως έγινε και χθες, Τετάρτη 5/9 στην κατάληψη μας η οποία δέχθηκε εμπρηστική επίθεση το βράδυ στο μεσοδιάστημα 10:30-11:00. Η φωτιά δεν εξαπλώθηκε γρήγορα ,με την έγκαιρη παρέμβαση της πυροσβεστικής μετά από τηλεφώνημα από γείτονες, με αποτέλεσμα ο χώρος μας και η γειτονιά μας να μείνει ασφαλής. Το χτύπημα είναι εμφανές πως ήταν προσχεδιασμένο, αφού θρασύδειλα περίμεναν την αποχώρηση μας από την κατάληψη και μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα ακολούθησε η επίθεση που κατέληξε σε εμπρησμό. Να σημειωθεί ότι πέρα από τις ζημιές στον υλικό μας εξοπλισμό, κύριος στόχος ήταν το αρχείο και  η βιβλιοθήκη μας, γεγονός που υποδηλώνει τις σκοταδιστικές τους τάσεις.

Τέτοιες τακτικές δεν μας φοβίζουν, αντίθετα μας συσπειρώνουν και εδώ και τώρα καλούμε την γειτονιά να στηρίξει πολυμορφικές εστίες αλληλεγγύης και να αντισταθεί στον φασισμό και ότι τον γεννά.

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

by nekrotomeio at September 11, 2018 11:27 PM

Για την μικροφωνική την Παρασκευή 7/9

Την Παρασκευή 7/9 έγινε μικροφωνική στον χώρο του αναγνωστηρίου και μοιράστηκε το ακόλουθο κείμενο σχετικά με τον εμπρησμό της Κατάληψης Παλιού

Η κατάληψη του Παλιού Νεκροτομείου για εμάς είναι ένας χώρος απελευθερωμένος από εξουσία και τα κατάλοιπα της, δηλαδή τον ρατσισμό, τον σεξισμό και κάθε είδους καταπίεση. Βάση αυτού αντιλαμβανόμαστε ότι γινόμαστε στόχος κάθε φασιστικού και παρακρατικού μηχανισμού, όπως έγινε και χθες, Τετάρτη 5/9 στην κατάληψη μας η οποία δέχθηκε εμπρηστική επίθεση το βράδυ στο μεσοδιάστημα 10:30-11:00. Η φωτιά δεν εξαπλώθηκε γρήγορα ,με την έγκαιρη παρέμβαση της πυροσβεστικής μετά από τηλεφώνημα από γείτονες, με αποτέλεσμα ο χώρος μας και η γειτονιά μας να μείνει ασφαλής. Το χτύπημα είναι εμφανές πως ήταν προσχεδιασμένο, αφού θρασύδειλα περίμεναν την αποχώρηση μας από την κατάληψη και μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα ακολούθησε η επίθεση που κατέληξε σε εμπρησμό. Να σημειωθεί ότι πέρα από τις ζημιές στον υλικό μας εξοπλισμό, κύριος στόχος ήταν το αρχείο και  η βιβλιοθήκη μας, γεγονός που υποδηλώνει τις σκοταδιστικές τους τάσεις.

Τέτοιες τακτικές δεν μας φοβίζουν, αντίθετα μας συσπειρώνουν και εδώ και τώρα καλούμε την γειτονιά να στηρίξει πολυμορφικές εστίες αλληλεγγύης και να αντισταθεί στον φασισμό και ότι τον γεννά.

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

 

Καταληψίες, αλληλέγγυες/αλληλέγγυοι

 

by nekrotomeio at September 11, 2018 02:45 PM

Ετεροτροπίες

Ούτε Λατινικά,ούτε Κοινωνιολογία. Ελευθεριακή Παιδεία!

Ας το δηλώσω ευθύς αμέσως. Το γεγονός του διλήμματος είναι προβληματικό.

Η συζήτηση είναι πολιτική.

Σε περίπτωση που κάποι@ ενδιαφέρεται μόνο για το να επιλέξει ανάμεσα στα δύο τότε δε χρειάζεται να συνεχίσει την ανάγνωση.Σε αντίθετη περίπτωση,πριν απαντήσει κάποι@, οφείλει να προβληματιστεί και να απαντήσει στο τι Σχολείο και Πανεπιστήμιο θέλει. Και ακόμη νωρίτερα,τι Κοινωνία θέλει.

Δεν είναι τυχαίο που η συζήτηση αλλά και η επιλογή ξεκινά και περιορίζεται στο δίλημμα δύο μαθημάτων. Είναι δεδομένο ότι,ήδη, υπάρχει μια κεντρική κυβέρνηση που αποφασίζει χωρίς να ερωτηθούν,πρώτα,οι μαθητ@, δευτερευόντως η εκπαιδευτική κοινότητα, οι γονείς και γενικά οι πολίτες.
Αυτό,στη κοινωνία της ‘επιστημοσύνης’ και της ‘δημοκρατίας’ σημαίνει ότι θα αποφασίσουν κάποιοι »ειδικοί» χωρίς τη γνώμη της κοινωνίας και των ατόμων που περνούν απο το σχολείο,επικαλούμενοι ‘επιστημονικά δεδομένα’ σε ένα πολιτικό ζήτημα.  Το πρόβλημα είναι ότι αυτό δε μας ξενίζει αρκετά.

Αυτό που έχουμε μάθει για την Επιστήμη είναι bullet points τύπου ‘ορθολογισμός’  (και,δη,οικονομικός) , μέθοδος (και,δη,αναμφισβήτητη και αιώνια), αντικειμενικότητα (lol) και χρησιμότητα. Το πολιτικό ζήτημα δεν είναι ζήτημα μαθηματικών ή επιστήμης αν και,προφανώς,εμπλέκονται και ζητήματα μεθόδου,γνώσης,μετρησιμότητας κ.α. Η πολιτική αφορά στη ζωή σε κοινωνία και η επιστήμη όχι μόνο δεν αρκεί για να εξαντλήσει το ζήτημα αλλά δε θα έπρεπε κιόλας. Προσωπικά, δε θα ήθελα καθόλου να ζω σε μια κοινωνία που έχει χώρο μόνο το ορθολογικό, το ποσοτικοποιήσιμο-μετρήσιμο, και οι άλλες παράμετροι των ‘θετικών’,’κοινωνικών επιστημών’ κλπ. Μια τόσο απάνθρωπη κοινωνία μόνο ο Αύγουστος Κοντ,ο ‘ιδρυτής’ της κοινωνιολογίας θα έψηνε. (έτσι,γιατί, η κοινωνιολογία κάνει τα παιδιά μας αριστερόχειρες στη Χούντα)

Όχι μόνο δε πρέπει να αρκούμαστε στο δίλημμα Λατινικά ή Κοινωνιολογία αλλά πρέπει να φτύνουμε στα μούτρα κάθε τέτοια προσπάθεια. Βρίσκω πολύ συγκεκριμένους τους λόγους για τους οποίους οι φιλόλογοι και οι κοινωνιολόγοι έχουν εμπλακεί στην εν λόγω συζήτηση-δίλημμα:
1)Για τις θέσεις εργασίας.
2)Εξ’ αιτίας του εκπαιδευτικού συστήματος και της προπαγάνδας του παρόντος κοινωνικοπολιτικού συστήματος,πέφτοντας στο τρυπάκι της χρησιμότητας-μη χρησιμότητας.
3)Χάριν πνευματικής ασκήσεως,έτσι για το γκλάμορ.

Η χρησιμότητα,που ακούγεται και συχνότερα ως επιχείρημα, είναι απο μόνη της άχρηστη (έλα,το βλεπες απο μακρυά ότι ‘ρχόταν.) Που,ο.κ.,δε λέω,ντάξ, δεν είναι ακριβώς άχρηστη αλλά δε με παίρνει να το εξαντλήσω εδώ γιατί έχω και να γράψω διπλωματική σε τμήμα κοινωνιολογίας. Προσωπικά, με προβληματίζει η χρησιμότητα. Χρησιμότητα στον καπιταλισμό ισούται με αγορά. Δεν είσαι χρήσιμ@ θα πεί δε χρειάζεσαι στην αγορά που θα πεί περιορισμός κονδυλίων στα αντίστοιχα τμήματα,,μείωση κοινωνικού κύρους,λίγες θέσεις εργασίας και,γενικότερα, ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΗΛΙΘΙΕ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΕ.

Είναι ,λοιπόν,απλά θέμα χρησιμότητας; Έχουμε το σχολείο που θέλουμε και το μόνο που λείπει είναι η κοινωνιολογία στη θέση των λατινικών;  Η όλη δομή και η στοχοθεσία του σχολείου μας βρίσκει σύμφων@; Αν όχι,γιατί ο τζέρτζελος προκλήθηκε τώρα με τη κατάργηση των λατινικών; Και γιατί κάθε κουβέντα για την εκπαιδευτική και κοινωνική αλλαγή βρίσκει ένα τείχος άρνησης,αηδίας και ωχαδελφισμού; Γιατί η πολιτικοκοινωνική απάθεια είναι ένα μεγάλο επίτευγμα του καπιταλισμού που μέσω του σχολείου και όχι μόνο,διδάσκει ευθέως και μη πως το πολιτικό ζήτημα είναι είτε κάτι βρομερό,είτε άχρηστο,είτε θέμα τεχνοκρατών ειδικών είτε έχει μονόδρομο το TINA,είτε,βασικά,λίγο απ’ολα σε μεταβαλλόμενες ποσότητες για να μη βαριέστε,βρε.

Εμείς,γιατί,και απο ποιά θέση, να παίρνουμε θέση στο δίλημμα Λατινικά-Κοινωνιολογία; Ως παγιδευμένοι στα καπιταλιστικά φαντασιακά; Ελπίζω και προτάσσω πως όχι.
Όσον αφορά το συλλογικό, δεν παραβλέπω πως η εύρεση εργασίας στον καπιταλισμό είναι ζήτημα επιβίωσης.Ας προτάσσουμε,λοιπόν,τους αυτοργανωμένους απο τα κατω ,αδιαμεσολάβητους,συλλογικούς αγώνες για την υλική μας επιβίωση χωρίς να γινόμαστε μέρος του κοινωνικού φαντασιακού και των τρόπων πράξης του συστήματος.Ταυτόχρονα,ας προτάσσουμε την ελευθεριακή παιδεία και την ευρύτερη κοινωνική αλλαγή.
Προσωπικά,όχι μόνο αγχώνομαι για το να μη γίνει η κοινωνιολογία κι άλλο ‘χρήσιμή’ στον καπιταλισμό αλλά δε θέλω να κάνουν κι άλλα άτομα κοινωνιολογία στο σχολείο, έτσι,γιατί είμαι ελιτιστής.
Ας μην έχουν κι άλλ@ την ευκαιρία,στο σάπιο σχολείο,να μισήσουν κάτι που μου αρέσει περισσότερο κι απ’τις τηγανητές πατάτες.

Y.Γ. Θα απάνταγα στα ‘επιχειρήματα’ για τη χρησιμότητα των Λατινικών αλλά είπαμε,το νόημα είναι αλλού. Εξ’ άλλου,αν υπάρχει κάτι πιο γελοίο απο τους κοινωνιολόγους που είχαν χεσμένη τη πολιτική,τη κοινωνία και τους αγώνες μέσα και έξω απο το Πανεπιστήμιο και τώρα σκίζουν τα ρούχα τους για τη σημασία της κοινωνιολογίας για την εκπαιδευτική και κοινωνική ζωή, αυτό είναι οι παρόμοιοι φιλόλογοι.

Dum spiro spero et dum spero despero.

Συντάκτης:Anathematismenos

 

by eterotopies at September 11, 2018 12:25 AM

September 10, 2018

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Κήρυξη στάσης εργασίας στη ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση, Πέμπτη 13 Σεπτέμβρη 2018, από τις 9π.μ. έως τη 1μ.μ., για τις εκδικητικές απολύσεις δύο εργαζομένων

Κήρυξη στάσης εργασίας στη ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση, Πέμπτη 13 Σεπτέμβρη 2018, από τις 9π.μ. έως τη 1μ.μ., για τις εκδικητικές απολύσεις δύο εργαζομένων Μόλις δυο εβδομάδες μετά τη δημόσια καταγγελία του ΣΒΕΜΚΟ για τις εργασιακές παραβιάσεις της ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση και την αντίστοιχη καταγγελία εργαζομένων της για τις απαράδεκτες εργασιακές συνθήκες που επικρατούν σε όλα τα τμήματά […]

by svemko at September 10, 2018 07:04 AM

September 09, 2018

Αντίβαρο - Αυτοοργανωμένος εργατικός-κοινωνικός χώρος

15-09-2018 Σάββατο Old shool party

Σάββατο 15-09-18  Old shool party από τις 21:00 στο                                          Η εκδήλωση στο fb

by eliza at September 09, 2018 05:22 PM

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ TΗΣ CNT ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ.

Προκήρυξη της CNT

Ένα βήμα πίσω, τρία μπροστά!

Δύο μέλη της CNT, οι  Jorge και Pablo, συνελήφθησαν  το Νοέμβρη του 2012, κατά τη διάρκεια  απεργίας σε σε όλη την επικράτεια της Ισπανίας. Η αστυνομία τους κατηγόρησε ως υπεύθυνους για τις ταραχές που σημειώθηκαν στην πόλη Logrono, στα βορειοανατολικά της χώρας. Περίμεναν πέντε χρόνια για τη δίκη, κατά τη διαρκεί της οποίας ο δικαστής δεν δέχτηκε τα βίντεο, που κατατέθηκαν από την υπεράσπιση, παρά μόνο τις δηλώσεις της αστυνομίας.  Η απόφαση βγήκε τώρα.

Νωρίς το πρωί της τετάρτης Σεπτεμβρίου, το δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του για την μη-υπόθεση της 14Ν (14ης Νοεμβρίου), πέντε χρόνια μετά από τα υποτιθέμενα γεγονότα.  Και επιμένουμε στη λέξη υποτιθέμενα, καθώς η πολιτική αγωγή δεν κατέθεσε καμία απόδειξη, πέρα από τις αστυνομικές μαρτυρίες. Η απόφαση του δικαστηρίου καταδικάζει τους συντρόφους Jorge και Pablo σε φυλάκιση ενός έτους και τεσσάρων ετών και εννέα μηνών, αντίστοιχα.

Περιττό να ειπωθεί πως η CNT θεωρεί την απόφαση απογοητευτική. Δεν ανησυχούμε τόσο για τις νομικές της προεκτάσεις, καθώς θα γίνει έφεση. Αυτό που είναι κυρίως απογοητευτικό είναι ότι η έλλειψη εμπιστοσύνης που έχουμε στο άδικο «σύστημα δικαιοσύνης» επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά. Μακάρι να μπορούσαμε να πούμε ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά.  Όμως το αποτέλεσμα αυτής της μη-υπόθεσης αποδεικνύει ότι θεσμοί, όπως τα δικαστήρια, μεροληπτούν εναντίον της εργατικής τάξης.

Τι επιδιώκουμε; Δικαιοσύνη. Αλλά όχι μέσα από μια ακόμη μακροχρόνια διαδικασία, όπου ένας αριθμός ατόμων, υποθετικά ουδέτερος, αξιολογεί (μη υπάρχοντες) αποδείξεις και δηλώσεις μαρτύρων.  Αυτό που επιδιώκουμε να πετύχουμε είναι η δημόσια αναγνώριση ότι οι σύντροφοί μας κατηγορήθηκαν άδικα. Αυτό είναι αθώωση! Δεν πιστεύουμε τους μάρτυρες κατηγορίας. Ήμασταν κι εμείς εκεί. Έχουμε βίντεο με ό,τι έγινε εκείνη την ημέρα στην πορεία.

Αυτή η απόφαση αποτελεί ένα βήμα πίσω.  Τώρα, εμείς θα κάνουμε τρία μπροστά. Ξεκινώντας, το StopRepresionRioja έχει ήδη καλέσει σε διαδήλωση το Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου στο επονομαζόμενο μέγαρο «δικαιοσύνης» στο  Logrono. Η καλύτερη μας υπεράσπιση είναι να μάθουν όλο και περισσότεροι/ες για την αδικία αυτής της μη-υπόθεσης.

Εδώ είναι το link για την προκήρυξη της  StopRepresionRioja σχετικά με την απόφαση (στα ισπανικά)

Ακολουθεί το κείμενο στα αγγλικά

One step back, three steps forward!

Two CNT members, Jorge and Pablo, were arrested in November 2012 during a nationwide general strike in Spain. The police accused them of being responsible for the riots that took place in the town of Logrono, in the country’s northeast. They awaited trial for five years, but in the hearing the judge dismissed the videos submitted by the defence as evidence and accepted only the police statements. Now the court has issued its ruling.

Early in the morning of the 4th of September, the court has finally issued its ruling on the 14N un-case. It’s been more than five years since the events allegedly took place. And we insist, allegedly, because the prosecution has not provided any evidence whatsoever, other than police witness statements. In its ruling, the court sentences our comrades Jorge and Pablo to one year and four years and nine months in jail respectively.

Needless to say, CNT finds this decision very disappointing. We’re not concerned that much by its legal implications. The ruling can, and will, be appealed against. What we find discouraging is that our mistrust in the un-justice system has been confirmed, once more. We wish we could say otherwise. But the outcome in this un-case proves that institutions like the law courts are biased against the working class.

What do we want? Justice. But not through another lengthy process where a number of individuals, supposedly neutral, assess (non-existing) evidence and witness statements. What we want to achieve is the public recognition that our comrades have been unfairly accused. That is, acquittal. We don’t believe the prosecution witnesses. We were also there. We have videos of everything that happened in that rally.

This ruling is a step back. Now, we’ll take three forward. To begin with, StopRepresionRioja has already called a rally this Saturday, 8th of September, at the so-called Justice Hall in Logroño. Our best defence is to get more and more people to know about the un-justice in this un-case.

Here’s a link to the statement by StopRepresionRioja regarding the ruling (in Spanish).

 

by ΕΣΕ Αθήνας at September 09, 2018 03:33 PM

September 08, 2018

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Καταγγελία εργαζομένων στη ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση για τις πρόσφατες απολύσεις των συναδέλφων μας

Καταγγελία εργαζομένων στη ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση για τις πρόσφατες απολύσεις των συναδέλφων μας   Την Παρασκευή 31 Αυγούστου, η διοίκηση της ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση προχώρησε αιφνιδιαστικά στις εκδικητικές απολύσεις δύο εργαζομένων του τμήματος Επιτροπείας Ασυνόδευτων Ανηλίκων χωρίς καμία προειδοποίηση. Στη συνέχεια, σε μια προσπάθεια τρομοκράτησης των υπολοίπων εργαζομένων του ίδιου τμήματος, απέστειλε μια ασαφή επιστολή με την […]

by svemko at September 08, 2018 05:38 PM

στέγαστρο

Προβολή ταινίας «Sid & Nancy»

Τετάρτη 12/9, στις 21:00
μαζευόμαστε στο στέγ★ από τις 20:00

by stegastro at September 08, 2018 01:30 PM

Αναρχική Ομάδα Μπαρούτι

Θεατρική παράσταση “Το φράκο” απο τους Τσιριτσάντσουλες

Μονόπρακτη φάρσα βασισμένη στο έργο του Ντάριο Φο “ο γυμνός άντρας και ο άντρας με το φράκο”

Τετάρτη 12/09/2018 στις 20:28 πίσω απο το ελευθεριακό στέκι στο παρκάκι

+ αφτερ πάρτυ

by baruti at September 08, 2018 09:14 AM

Αλληλεγγύη στους ολικούς αρνητές στράτευσης

Στα τέλη Αυγούστου επιβλήθηκε για τέταρτη φορά στον αναρχικό ολικό αρνητή στράτευσης Δημήτρη Δημτσιάδη, το τιμωρητικό ποσό των 6000 ευρώ καθώς και ακολούθησε η σύλληψή του για ανυποταξία και η παραπομπή του σε νέο, τέταρτο κατά σειρά στρατοδικείο. Οι εκβιασμοί και η επιμονή των εξουσιαστών να καθιστούν ομήρους στους μηχανισμούς τους όσους αρνούνται να υποταχθούν και να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους, φανερώνει και την διάθεσή τους για εξόντωση οποιασδήποτε πράξης αντίθετης στην κυρίαρχη συνθήκη εκμετάλλευσης. Όταν η άρνηση της παράδοσης σώματος και πνεύματος στην κρατική μηχανή του κιμά και η επιλογή της αξιοπρέπειας και του αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση τιμωρείται με πρόστιμα και φυλακίσεις, ο πόλεμος μαίνεται καθημερινά εδώ.

Ούτε μια ώρα στο στρατό – Ενάντια στην υποταγή σε κάθε αφεντικό

Αλληλεγγύη στον Δημήτρη Δημτσιάδη και σε όλους τους ολικούς αρνητές στράτευσης

Ανυποταξία/Αλληλεγγύη/Εξέγερση

by baruti at September 08, 2018 09:05 AM

September 07, 2018

Κοντροσόλ