Espiv.net

July 26, 2017

Εργαστήριο για την εξάπλωση της Μαύρης Πανώλης

Η ΑΣΗΜΑΝΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ

Μπορεί η όλη υπόθεση να στοχεύει στην επίτευξη κάποιας λήθης, μιας κατάστασης όπου το σύμπαν αποκλείεται από το πεδίο αντίληψης σου. Όμως συχνά είναι τόσο δύσκολο να ξεχάσεις. Θέλουμε να αισθανόμαστε και ίσως να υπάρχει κάποια βάση στην προσπάθεια αυτή, ξεχωριστοί, ιδιαίτεροι, ότι κρατάμε κάποια ιερή αλήθεια στα χέρια μας, κάποιο μυστικό που οι άλλοι αδυνατούν να αντιληφθούν. Σε κάθε περίπτωση όσο «κουλ» κι αν θες να είσαι με κάποιο τρόπο η ζωή σου είναι μέρος του lifestyle. Η σύγχρονη μεταβολή της ακολουθούσας τις οδηγίες του οικονομικού-εμπορικού συστήματος κοινωνίας θέλει να αφομοιώσει και να απεκδύσει από κάθε τάση άρνησης και αγριότητας και να κανονικοποιήσει το περιθώριο. Γιατί αυτή η κάπως τρομακτική συγκυρία της παρακμής είναι η δική σου και θα έχεις trap αντί για punk θα έχεις φεμινισμό που λανσάρεται από τη Beyoncé και τη Miley Cyrus έχεις αλφάδια σε t-shirts αντί για κάτι άλλο.  Έχει σημασία; Μήπως τα φαινόμενα είναι πια τόσο αληθινά που έγιναν ουσία; Χρειάζεται να ανησυχείς για το πώς φαίνεσαι για το αν συμβαδίζεις με τις επιταγές της αναρχικής υποκουλτούρας ή την πλαστική pop culture; Στο κάτω κάτω η προσπάθειά σου να παρουσιάζεσαι ως κάτι αυθεντικό είναι κι αυτό lifestyle. Η μόνη διαφορά είναι ότι μερικές μάσκες είναι πιο φτηνές από άλλες.

Η διαδικασία κατά την οποία η πρακτική της αναρχικής υποκουλτούρας που μεταφράζεται ως αισθητική αποπειράται να εκμηδενίσει κάθε συναναστροφή με την κυρίαρχη κουλτούρα φαντάζει σαν μια τάση παρουσίασης-προώθησης  του μοναδικού τρόπου να είσαι αναρχικός , ό, τι απομακρύνεται από αυτόν πρέπει ή να απομονωθεί ή να «σωθεί». Η κατάληξη είναι μια πρόχειρη ανούσια και αντιπαραγωγική κριτική στο διαφορετικό που εμπνέεται από το πλαστικό και μεταλλάσει την ψυχρή μηχανική παρουσία του στην πραγματικότητα.

Μία υποκουλτούρα δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως τέτοια χωρίς να ληφθεί υπόψη ο τρόπος ένδυσης και οι συμπεριφορές εκείνων που την ακλουθούν κι συνάμα την αποτελούν. Από τις κουλτουριάρες μπίτνικ της δεκαετίας του πένητα, τους πάνκιδες των καταγωγίων του Λονδίνου επί Thatcher, τα club kids των νεουορκεζικων 90s μέχρι τα βρωμιάρικα μέλη της generation Y του Α/Α χώρου (Αξυριστ@ και Απλυτ@). Εκ πρώτης όψεως η κοινή αυτή στολή των θαμώνων των δυτικών τσιμέντων φαντάζει απελευθερωτική, λύθηκε επιτέλους το νέο αίμα από τις χειροπέδες του καπιταλισμού, κατρακύλησε στις σκάλες των υπογείων και άρχισε να παρτάρει ασύστολα φορώντας –όχι Chanel- αλλά Karrimor, βάφοντας τα μαλλιά του μπλε αντί για πλατινέ. Μη με παρεξηγείς, τα παπούτσια που φοράω τη στιγμή που το γράφω είναι Karrimor. Άλλωστε, γέννημα θρέμμα του παγκόσμιου μεταμοντέρνου είμαι κι εγώ, κρίμα είναι να ξεχνάω την καταπίεση που μου παρέχεται στο όνομα της «απελέυθέρωσης» του σαββατόβραδου – τα πάρτι το Σάββατο γίνονται έτσι λέει το εγχειρίδιο του ευτυχισμένου νέου-. Όντας υποκείμενα πλασμένα μέσα στα ανιαρά –αλλά ταυτόχρονα ύπουλα-  καλούπια του καπιταλισμού και της πατριαρχίας, ακόμα κι εμείς που προσπαθούμε να απαρνηθούμε και να καταστρέψουμε κάθε στερεότυπο, αν δεν το διαιωνίζουμε άθελα μας, δημιουργούμε άλλα νέα. Η «υποκοινωνία» μας, ο μικρόκοσμος αυτός, οργανώνεται, λειτουργεί και αναπτύσσεται στον 21ο αιώνα· έχει ανάγκη για ακριβώς αυτό το λόγο την κατηγοριοποίηση των ανθρώπων στο όνομα κάποιας αρχής. Η αρχή αυτή πολύ εύκολα μπορεί να καταλήξει να είναι το lifestyle «των μαυροφορεμένων εξεγερμένων της Αθήνας, του Αμβούργου, του Παρισιού και του Σαντιάγο», αυτών που δρουν στο όνομα της Αρχής της «άρνησης υπακοής σε οποιαδήποτε αρχή». Τα άτομα που απαρτίζουμε τις μισοσβησμένες αυτές φλόγες αντίδρασης και αυθορμητισμού κατασκευάζουμε με της σειρά μας τις δικές μας προϋποθέσεις,  στερεοτυπικές αντιμετωπίσεις και συμπεριφορές και αισθητικά μοντέλα. Η υποκρυπτόμενη αρέσκεια της αρρενωπότητας και του γυμνασμένου σώματος στις συγκρούσεις, η προβολή ενός μόνο προτύπου απελευθερωμένου γυναικείου σώματος –του αξύριστου και άβαφου-, η σχεδόν καθημερινή έξοδος σε κάποιο σκαλί του αστικού τοπίου με μια μπύρα στο χέρι, η καταπίεση για την επιθυμία μιας πολυγαμικής ερωτικής ζωής σίγουρα δεν αποτελούν για μας πρωτάκουστα στοιχεία. Η αναρχική αντίληψη θα πρέπει να αποδέχεται, να σέβεται και να προστατεύει και μία «Barbie black bloc edition» εξίσου με την προαναφερθείσα αξύριστη και άβαφη, εκείνους που δεν είναι 1,80 με μπράτσα και μούσια, εκείνες που για μια νύχτα θέλουν να πάνε στο θέατρο χωρίς να τους ασκηθεί κριτική για την «υποκρισία» τους, εκείνα τα άτομα που πίνουν χυμό βύσσινο αντί για ρετσίνα και που αντί για πανκ ακούνε και λίγο τζαζ που και που.

Μιλάμε για την ολική απελευθέρωση ανθρώπινων ζώων και μη, για πολύμορφο αγώνα, για προσωπική ενδοσκόπηση, για πλήρη απαλλαγή από κόμπλεξ και στερεότυπα, ξεχνώντας πως στην προσπάθεια αυτή πολλές φορές αντί να οδηγηθούμε σε θετική αυταρέσκεια καταλήγουμε να περιθωριοποιούμε τις ήδη περιθωριοποιημένες προσωπικότητες με τις δικές μας αφηγήσεις και πρακτικές. Εύκολα είσαι «ακομπλεξάριστος αναρχικός φεμινιστής απαλλαγμένος από κάθε πατριαρχικό κατάλοιπο», μιλάς με απέχθεια για οποιαδήποτε μορφή μέικαπ και ξεχνάς τις τρανς συντρόφισσές σου. Οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί μορφή εξέγερσης αν το ορίσεις εσύ ως τέτοιο.

Η τόσο εκτενής αναφορά στην εμφάνιση και την γενικότερη καθημερινότητά μας μπορεί να φαντάζει σε κάποια άτομα άσκοπη και υπερβολική, μπορεί να μην αναγνωρίζουν καν τις προβληματικές που ανακύπτουν. Η μη αναγνώριση της διαφορετικότητας όμως δεν επηρεάζει απλώς την ψυχοσύνθεση των συντροφισσών. Έχει συνέπειες και σε πρακτικό επίπεδο. Δεν μπορεί να περιμένει κανείς να σχηματιστούν γεροί πυρήνες δράσης όπου όλες και όλοι θα έχουν αναπτύξει απόλυτη –σχεδόν- εμπιστοσύνη, όταν τόσο ασήμαντα, σε σχέση με τους επικείμενους στόχους των πυρήνων αυτών, ζητήματα εντείνουν την διάκριση που ούτως ή άλλως υπάρχει ανάμεσά μας λόγω της κυρίαρχης αντίληψης. Εν ολίγοις, η έλλειψη εκφραστικής ευχέρειας που οδηγεί σε «βιαστική» εμπιστοσύνη πρόκειται να δημιουργήσει στρατηγικά προβλήματα· σύνθεσης και οργάνωσης. Σχηματίζεται κατά λάθος ή -και όχι- ένας ελιτισμός , camaraderie d’ elite.

Δεν προσπαθούμε να διορθώσουμε την «άδικη» αντιμετώπιση συγκεκριμένων αισθητικών τάσεων απλώς να αντεπιτεθούμε σε μια αναρχοσυντηριτική νοοτροπία. Δεν είναι όλα μαύρα άσπρα και γκρι. Φλόγες, συγκρούσεις, κάθε τι γκροτέσκο, σηπτικό και νεκρώσιμο δεν είναι ανάγκη να είναι η εικόνα του κόσμου σου για να έχεις αναρχική συνείδηση.

Μας συγχωρείται για την αναπαραγωγή στερεοτύπων, κι εμείς αναρχικές αυτοαποκαλούμαστε.

 

Poubelles Blanques

by mavrh-panwlh at July 26, 2017 04:26 PM

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Παράσταση διαμαρτυρίας στη ΜΚΟ “Save the Children” (27/7/2017)

Στις 17 Ιουλίου, η ΜΚΟ “Save the Children” γνωστοποίησε στους εργαζομένους της την ειλημμένη απόφασή της να αναστείλει, στο τέλος του μήνα, την πλειοψηφία των προγραμμάτων (ψυχοκοινωνική υποστήριξη, εκπαίδευση, δημιουργική απασχόληση για παιδιά και εφήβους, υγειονομική περίθαλψη και διατροφή για εγκύους και βρέφη έως 2 ετών) που υλοποιεί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ο […]

by svemko at July 26, 2017 10:36 AM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΛΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟΥ

Ελευθεριακό γυρολόι

Εντυπώσεις από την Raqqa: Μάχονται ακόμα και με σανδάλια

από την ελευθεριακή κοινότητα


Όταν ήρθα για πρώτη φορά στη Raqqa, το επείγον ερώτημα που έτρωγε το μυαλό μου ήταν πως στη γη οι άνθρωποι αυτοί  πολεμούν έχοντας στα πόδια τους  τίποτα περισσότερο από σανδάλια. Αλλά τώρα  κατάλαβα ότι στη Raqqa είναι απολύτως φυσιολογικό να πάτε στη μάχη με τα σανδάλια.

 

Ο πόλεμος στη Ροτζάβα και τη Βόρεια Συρία κατά των συμμοριών του ISIS θα εισέλθει σύντομα στο πέμπτο έτος του. Κατά τη διάρκεια αυτών των πέντε ετών διεξήχθησαν δεκάδες επιχειρήσεις, απελευθερώθηκαν εκατοντάδες οικισμοί , χωριά, κομωπόλεις και πόλεις. Και αυτή τη στιγμή οι αγωνιστές των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) προχωρούν με ταχύτητα στη Raqqa υπό την καθοδήγηση των Μονάδων Άμυνας του Λαού (YPG), για να δώσουν στις συμμορίες του ISIS το τελικό θανάσιμο χτύπημα.

Η Raqqa, η αυτοανακηρυχθήσα πρωτεύουσα του ISIS.  Το χαλιφάτο του τρόμου ανακηρύχθηκε εδώ. Και ήταν και πάλι εδώ, όπου όλες οι βάρβαρες και νικηφόρες επιθέσεις και οι σφαγές εναντίον πόλεων και λαών ανά τον κόσμο σχεδιάστηκαν διεξοδικά. Όμως, οι νέοι από το Κουρδιστάν, τη Συρία και οι διεθνειστές από όλο τον κόσμο συναντήθηκαν και βρίσκονται τώρα σε απόσταση αναπνοής από την επιτυχή ολοκλήρωση της επιχείρησης για την απελευθέρωση της Raqqa.

Πέρασα περισσότερο από ένα μήνα στην πόλη της Raqqa, συνοδεύοντας πάντα τους μαχητές στην πρώτη γραμμή.

Αυτό είναι η Raqqa. Ένας μαχητής, των οποίων οι τρεις νεότεροι αδελφοί, ένας μεγαλύτερος αδελφός και πατέρας μαρτύρησαν, κάθεται δίπλα μου, μιλώντας μαζί μου. Καθώς μίλησε για την ιστορία που έζησε, βυθίζομαι σε έντονα συναισθήματα Μου είπε ότι αγωνίζεται για να τους εκδικηθεί, στάθηκε αργά και έφυγε.

Άλλου μαχητή τα πέντε αδέλφια δολοφονήθηκαν άγρια ​​από τις συμμορίες ISIS, οι οποίες επίσης αποκεφάλισαν το νεογέννητο μωρό και βίασαν τη σύζυγό του στη συνέχεια …

Ένα νεαρό αγόρι, του οποίου ολόκληρη η οικογένεια περιλούστηκε με βενζίνη και κάηκε ζωντανή.

Τέτοιες φρικτές ιστορίες υπάρχουν σε αυτά τα εδάφη, δυστυχώς σε αφθονία.

Όλοι αυτοί οι νεαροί μαχητές έχουν πάρει τα όπλα για να πολεμήσουν τον φασισμό του ISIS, που επιβάλλει την άγνοια στην ανθρωπότητα.

Αλλά αυτοί οι νέοι υπερασπίζονται στη μέση της ερήμου την άνοιξη και τη γη που αποκαλούν δική τους.

Αυτό που κάνει αυτόν τον αγώνα ένα πραγματικό έπος, είναι αυτοί οι νέοι. Πολεμούν λυσσασμένα τον εχθρό της ελευθερίας, τον εχθρό της ανθρωπότητας, τον εχθρό της γυναίκας. Και αυτό γιατί ο αγώνας που διεξάγεται στη Βόρεια Συρία δεν είναι παρά ένας αγώνας για την ίδια την ανθρωπότητα. Είναι ένας αγώνας τιμής και συνείδησης.

Και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κακομεταχειριστεί αυτήν την αδιαμφισβήτητη αλήθεια.

Μάχη πόλης σε θερμοκρασία 50ο Κελσίου

Raqqa … Έχουμε φτάσει τώρα στο τελικό στάδιο του πολέμου.

Ο ήλιος χτυπάει κάτω με 50 βαθμούς.

Ρωτώ τον εαυτό μου, πώς αυτοί οι άνδρες και οι γυναίκες στις πρώτες γραμμές ετοιμάζονται για μάχη; Τι τρώνε? Πώς εξυπηρετούν τις καθημερινές τους ανάγκες;

Πώς αυτοί οι Κούρδοι, άραβες και διεθνιστές μαχητές παίρνουν το ένα χώρο μετά το άλλο;

Θα προσπαθήσω να σας δώσω μια εικόνα για την κρυμμένη πλευρά του πολέμου, η οποία στην πραγματικότητα δεν έχει ακόμα δημοσιοποιηθεί πολύ.

Η επιχείρηση απελευθέρωσης της Raqqa ξεκίνησε από δύο πλευρές. Οι μαχητές των SDF διαμόρφωσαν ένα σχέδιο μάχης, κατα το οποίο οι συμμορίες του ISIS έπρεπε να περικυκλωθούν στο κέντρο της πόλης. Και σύμφωνα με αυτό έλαβαν μέτρα.

Περίπου επτά χιλιάδες μαχητές των SDF βρίσκονται στις πρώτες γραμμές της επιχείρησης της Raqqa. Εδώ είναι επίσης πολλοί μαχητές από τη Νέα Υόρκη στη Ρώμη και σε όλο τον κόσμο. Ορισμένοι είναι ηλικίας 18 ετών και άλλοι 60 ετών.

Οποιοσδήποτε ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν επιτρέπεται να συμμετάσχει στις μάχες. Οι SDF συμμορφώνονται με τη Σύμβαση της Γενεύης με τον πιο σχολαστικό τρόπο. Υπάρχουν αμέτρητα ανήλικα αγόρια και κορίτσια που ικετεύουν να ενταχθούν, αλλά όλοι τους έχουν σταλεί πίσω. Εκείνοι που πεθαίνουν για να ενταχθούν και κυριολεκτικά δεν έχουν πουθενά αλλού να πάνε, απασχολούνται σε χωριά 20 χιλιόμετρα μακριά από το μέτωπο στο ελάχιστο ή στα κεντρικά γραφεία.

Για να ικανοποιήσει τις ανάγκες σε τρόφιμα και νερό όλων των μαχητών, το Κέντρο Πολεμικού Συντονισμού είναι ασταμάτητα εν κινήσει. Μόνο για να γίνει αυτό το έργο, μια ομάδα μαχητών σχεδόν τόσο μεγάλη όσο ένας στρατός είναι ακούραστα στο δρόμο.

Κάτω από μια τέτοια θερμοκρασία, η οργάνωση εξυπηρέτησης όλων αυτών των αναγκών είναι τόσο δύσκολη όσο ο πραγματικός αγώνας εναντίον των συμμοριών ISIS.

Μεταφέροντας κολώνες πάγου στο μέτωπο.

Ενάντια στον καύσωνα ζέστης της ερήμου, οι μαχητές των SDF παραλαμβάνουν μπλοκ πάγου απο μια απομακρυσμένη θέση και τις μεταφέρουν στις θέσεις που βρίσκονται στη πρώτη γραμμή. Αλλά αυτή είναι μόνο μια πραγματική σταγόνα στον ωκεανό. Ο δεύτερος μεγαλύτερος εχθρός που ακολουθεί μετά το ISIS, είναι η ανελέητη ζέστη.

Ίσως να είναι το πιο δύσκολο έργο στη γη,  να πολεμάς σε μια σκληρή ζέστη των 50 βαθμών. Πιο σημαντικό είναι τα τρία γεύματα, που παρέχονται στους μαχητές καθημερινά.

Νερό πιο ζεστό ακόμα και από σφαίρα.

Υπάρχουν περισσότερες φιάλες νερού στις μπροστινές γραμμές από οτι σφαίρες. Αλλά λόγω της θερμοκρασίας, το νερό γίνεται ακόμα θερμότερο από μια σφαίρα.

Κατά καιρούς χυμοί πορτοκαλιού, σόδα και χυμοί φρούτων δίδονται στους μαχητές, αλλά αυτό είναι μάλλον σπάνιο.

Το φαγητό προετοιμάζεται δέκα μόνο χιλιόμετρα μακριά από το μέτωπο σε έναν αποθηκευτικό χώρο, γεμάτο πλαστικά πιάτα και μεταφέρεται μπροστά.

Λίγες ημέρες την εβδομάδα οι μαχητές προετοιμάζουν με μερικές φρέσκες ντομάτες και πάπρικα, τρόφημα που τους έστειλαν οι δικοί τους  όσο το επιτρέπουν τα μέσα τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις οργανώνονται τεράστια τραπέζια δείπνου.

Ποτέ δεν υπάρχει έλλειψη ψωμιού στις μπροστινές γραμμές. Κάθε μαχητής παίρνει τόσο πολύ ψωμί, που διαρκεί τουλάχιστον δύο ημέρες.

Τρώγοντας χυλό αλευριού κάτω από μία καταιγίδα από σφαίρες

Όταν βλέπω πως μέσα σε μια βίαιη καταιγίδα πυραύλων, σφαιρών και επιθέσεων αυτοκτονίας, μια ομάδα αγωνιστών συναντήθηκαν γύρω από ένα δοχείο χυλού από αλεύρι, για άλλη μια φορά μου γίνεται ξεκάθαρο πως αυτή η μάχη έχει γίνει ένας θρύλος.

Δεν έχω ακούσει από το στόμα οποιουδήποτε μαχητή  ποτέ λέξεις όπως «Είμαι πεινασμένος, διψασμένος».

Ο αγώνας για την Raqqa είναι ένας πόλεμος πόλης. Και αν ακόμη οι συμμορίες του ISIS δεν επιτίθενται πια όπως και πριν, αλλά έχουν υιοθετήσει τον  τελευταίο καιρό ανταρτικές τακτικές, χρησιμοποιώντας την τακτική του  χτύπα και  τρέξε, οι επιθέσεις αυτοκτονίας τους είναι ακόμα εντονότερες.

Έχουν σκαλίσει κυριολεκτικά μια άλλη πόλη στο κάτω μέρος της πόλης. Έχουν σκάψει εκατοντάδες σήραγγες συνδεδεμένες μεταξύ τους σε ένα βρόχο που δεν τελειώνει ποτέ, η μια σήραγγα πηγαίνει στην άλλη. Οι σήραγγες φαίνεται ότι δεν έχουν τέλος.

Η Raqqa μοιάζει με την κόλαση που περιγράφεται στη «Θεία Κωμωδία» του Dante.

Ενώ είμαι απασχολημένος να γράφω τις σημειώσεις μου, το χωριό Kesret Efan απελευθερώθηκε από τις συμμορίες του ISIS. Μόνο δύο χιλιόμετρα υπολείπονται για να συναντηθούν οι ανατολικές και δυτικές πλευρές. Εάν οι δύο πλευρές συναντηθούν, ολόκληρος ο έλεγχος και στις δύο πλευρές του ποταμού Ευφράτη θα πέσει στα χέρια των SDF.

Ποιες ακριβώς είναι οι θέσεις;

Σε αστικές μάχες, οι θέσεις λαμβάνονται μία προς μία και οι σταθεροί πρόοδοι γίνονται από γειτονιά σε γειτονιά.

Κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων που διεξήχθησαν από τις YPG και YPJ, οι θέσεις των συμμοριών του ISIS εντοπίζονται και καταλαμβάνονται. Μερικές φορές νέες θέσεις τοποθετούνται κοντά σε αυτές τις θέσεις ή οι καταλημένες θέσεις των συμμοριών του ISIS μετατρέπονται σε έδρα.

Ο ύπνος είναι πολυτέλεια στην πρώτη γραμμή.

Μετά την ανατολή του ηλίου, οι επιθέσεις και οι σφαγές των συμμοριών του ISIS φθάνουν σε μια νέα αιχμή, καθώς οι συμμορίες αρχίζουν να καταφεύγουν σε επιθέσεις αυτοκτονίας μόλις τα πρωινά ανατείλει. Ως εκ τούτου, όλοι οι μαχητές δρουν πολύ προσεκτικά ενώ κρατούν τα πόστα τους στις θέσεις μάχης.

Πώς αντιμετωπίζουν οι μαχητές τον εχθρό;

Μερικές φορές μια μάχη διαρκεί δύο ή τρεις συνεχόμενες ημέρες μέσα σε αυτές τις δύσκολες και σοβαρές συνθήκες και τη βίαιη θερμότητα στην έρημο.

Με τα καθιερωμένα συλλογικά συστήματα τους, οι αγωνιστές δημιούργησαν μερικές ευκαιρίες για τον καθένα ώστε να ξεκουραστούν σε ομαδικούς σχηματισμούς, όντας αυτό η μοναδική τους μικρή άνεση. Σε θέσεις όπου είναι τοποθετημένοι οκτώ έως δέκα μαχητές, έχουν οργανώσει έναν καθορισμένο χρόνο μερικών ωρών για δύο έως τρία άτομα να κοιμούνται στη σειρά. Ο ύπνος γίνεται πολυτέλεια στο μέτωπο. Και αυτό κάνει τη μάχη να εξελίσσετε με την πιο αδαμάντινη δύναμη θέλησης.

Αυτό που επίσης αξίζει να αναφέρουμε είναι η σημασία που δίνουν οι μαχητές της πρώτης γραμμής στην υγιεινή. Οι μαχητές των YPG και των YPJ, όλοι οι μαχητές μέσα στις SDF καθαρίζουν όλες τις θέσεις τους με μεγάλη προσοχή, και το ίδιο κάνουν όπου βάζουν το πόδι τους και ακόμα και σε ολόκληρο τον περιβάλλοντα χώρο.

Οι μαχητές, που εισέρχονται στα κτίρια που δείχνουν σαφή σημάδια μάχης για επιθεώρηση, συλλέγουν ακόμη και πετούν από τα σκουπίδια από εκεί.

Οι μαχητές των YPG και των YPJ δεν προδίδουν ποτέ τις ηθικές τους αξίες ούτε κάτω από τις πιο δύσκολες και σοβαρές περιστάσεις και συνθήκες του πολέμου.

Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι τα παπούτσια

Μία από τις πολλές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι μαχητές είναι οι κάλτσες και τα παπούτσια. Η πορεία στο καυτό έδαφος της Raqqa, τα σπασμένα πεζοδρόμια, τα σκουπίδια από μέταλλο και άμμο γεμίζουν τόσο πολύ τα παπούτσια των αγωνιστών, ώστε αυτά να καταστρέφονται γρήγορα. Κατά καιρούς αναγκάζονται να αγωνίζονται για μήνες με ένα μόνο ζευγάρι κάλτσες στα πόδια τους. Οι κάλτσες τους πλένονται κάθε δύο έως τρεις ημέρες, αλλά όσον αφορά το πρόβλημα των υποδημάτων μια άμεση λύση είναι ακόμα εκτός εμβέλειας.

Αυτοί οι μαχητές, των οποίων τα παπούτσια έχουν χαλάσει, πρέπει μερικές φορές να περιμένουν τέσσερις έως πέντε εβδομάδες για να λάβουν ένα νέο ζευγάρι που να τους ταιριάζει. Και σε ορισμένες περιπτώσεις, τα παπούτσια μπορεί να έρθουν αλλά να είναι είτε πολύ μεγάλα είτε μικρά.

Πολεμούν με τα σαντάλια.

Οι τοπικοί μαχητές που συνδέονται με τις SDF πηγαίνουν κατά κύριο λόγο στην μάχη  φορώντας σανδάλια. Είναι μέρος της παράδοσής τους. Βλέπετε μόνο πολύ λίγοι από αυτούς φορούν παπούτσια. Αντ ‘αυτού αγωνίζονται με σανδάλια, που εκθέτουν τα πόδια τους πλήρως. Και πορεύονται στην άμμο και τις πέτρες  φορώντας αυτά τα λεπτά σανδάλια.

Όταν ήμουν για πρώτη φορά στη Raqqa, έκανα έκαιγα το μυαλό μου για να μάθω πώς αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να μάχονται σε έναν πόλεμο με σανδάλια στα πόδια τους. Αλλά  τώρα έχω μάθει, ότι στην Raqqa είναι απολύτως φυσιολογικό να πολεμούν φορώντας  σανδάλια. Ο Mohammed, ο ίδιος  ντόπιος από την Raqqa, αγωνίστηκε για τρεις εβδομάδες ακόμα και ξυπόλητος, καθώς οι ιμάντες των σανδαλιών του έσπασαν.

Εν τω μεταξύ καταλαβαίνω πολύ καλύτερα πλέον, γιατί αυτός ο αγώνας είναι ένας αγώνας επικών διαστάσεων.

Όλοι μάχονται με την καρδιά τους

Ας έλθουμε τώρα στο θεμελιώδες ζήτημα … Μερικοί λένε  πράγματα όπως ότι η Αμερική τους έχει παράσχει με τζάκετ, με πυραύλους και οι Δυνάμεις του Συνασπισμού έχουν εξοπλίσει το SDF με ολοκαίνουργια όπλα και ούτω καθεξής …

Αλλά η αλήθεια είναι ότι οι αγωνιστές στην πρώτη γραμμή δεν έχουν ούτε το χρόνο να σκεφτούν νέα και εκτιμήσεις αυτού του είδους. Δεν υπάρχει κανείς που θα μπορούσε να λάβει τέτοια είδηση ​​ούτως ή άλλως. Αυτό που ξέρουν είναι ότι υπερασπίζονται το δικό τους έδαφος.

Έχει περάσει ένας μήνας από τότε που περιπλανιόμουν στις μπροστινές γραμμές και στα χωριά της Raqqa, και είδα ότι όλοι αυτοί οι μαχητές αγωνιζόταν από τα βάθυ της καρδιάς τους.

Τα αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη σίγουρα βομβάρδιζαν το κέντρο της πόλης της Raqqa σε απόσταση 14 χιλιομέτρων, αλλά αυτές οι αεροπορικές επιθέσεις είναι πολύ σπάνιες. Όταν βλέπετε αυτούς τους μαχητές στο έδαφος να πολεμήσουν ξυπόλητοι και με σανδάλια, ο ισχυρισμός ότι οι SDF θα εξαρτούνται από την Αμερική θα αποδειχθεί γελοία.

Τα όπλα και τα πυρομαχικά αυτών των μαχητών είναι περιορισμένα. Συμβαίνει ότι μερικές φορές έχουν μόνο μια σφαίρα στην κάνη των όπλων τους. Στα χέρια τους μεταφέρουν  Καλάσνικοφς. Το M16 που παρέχεται από την Αμερική, το οποίο παθαίνει εμποκές σε δύο ημέρες, δεν χρησιμοποιείται από κανέναν εδώ.

Εδώ, στην πρώτη γραμμή της Raqqa, τα πιο πρόσφατα και πιο σύγχρονα όπλα, και πύραυλοι που λανσάρονται από ένα ηλεκτρονικό σύστημα, απλά δεν υπάρχουν. Εδώ είναι μόνο τα Kalashnikovs, BKC’s και B-7 στους ώμους των  μαχητών των SDF.

Οι τραυματίες οδηγούνται στα νοσοκομεία

Η θλιβερή πλευρά του πολέμου είναι οι εκατοντάδες μάρτυρες και τραυματίες αγωνιστές … Οι τραυματίες μεταφέρονται πρώτα με αυτοκίνητα στη Σαμπρά, μια περιοχή που συνδέεται με την Ράκκα, όπου έχει δημιουργηθεί ένα προσωρινό κέντρο έκτακτης ανάγκης. Εκείνοι, των οποίων οι συνθήκες επιδεινώνονται, στέλνονται μετά την πρώτη επέμβαση εδώ στα νοσοκομεία του Hesekê ή του Qamishlo.

Οι μαχητές των SDF έχουν κόψει την αρτηρία του ISIS στη Rojava και τη Raqqa. Ο ορισμένος θάνατος του ISIS είναι πλέον απλώς θέμα χρόνου.

* Αυτό το άρθρο του Erem Kansoy εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα Yeni Özgür Politika και μεταφράστηκε από την αγγλική υπηρεσία ANF.

by sxedia at July 26, 2017 06:32 AM

έφυγε η αγωνίστρια του παλαιστινιακού Νταρλίν Γουάλακ

Small_img_28980

Στις 12 Ιούλη, έφυγε από τη ζωή, ύστερα από δίχρονη πάλη με τον καρκίνο, μια μεγάλη ψυχή, μια αγωνίστρια της ελευθερίας, μια αφοσιωμένη φίλη του παλαιστινιακού λαού, η Νταρλίν Γουάλακ.

Τη γνώρισα τον Ιούνη του 2008, όταν στην Ερέτρια ετοιμάζαμε πυρετωδώς τον «Αι-Νικόλα», το ένα από τα δυο καΐκια με τα οποία σπάσαμε τον αποκλεισμό της Γάζας. Αυτή η μικροκαμωμένη, λιπόσαρκη γυναίκα, ντυμένη μόνιμα με φαρδιά ρούχα εργασίας, δούλευε ακατάπαυστα. Οχι μόνο στην τοποθέτηση των ηλεκτρονικών, στα οποία είχε γνώσεις, αλλά σε οτιδήποτε χρειαζόταν. Πάντα χαμογελαστή και λιγομίλητη, αλλά και πεισματάρα στην έκφραση της γνώμης της.

Σύντομα διαπίστωσα, συζητώντας μαζί της, ότι αυτή η Αμερικανοεβραία από το Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια είχε ήδη υποστεί μια απέλαση από το σιωνιστικό καθεστώς, το 2002 νομίζω. Και δεν ήταν οπαδός της «μη βίαιης αντίστασης». Υποστήριζε σθεναρά τον ένοπλο αγώνα των Παλαιστίνιων (ακόμα και τις επιθέσεις αυτοκτονίας), ενώ αποκαλούσε τους σιωνιστές «ίδιους με τους ναζί». Συμμετείχε, επίσης, στα κινήματα για την απελευθέρωση του Μουμία Αμπού Τζαμάλ και του Λέοναρντ Πελτιέ.

Θυμάμαι πολύ καλά το απόγευμα που το καΐκι μας πλησίαζε στα Χανιά και φάνηκε μπροστά μας ο κόλπος της Σούδας με την αμερικανονατοϊκή βάση. Με ρώτησε τι είναι εκεί και όταν της εξήγησα, γύρισε και μου είπε με ένταση: «Γιατί δεν την ανατινάζετε;». Πίσω από τα βαριά μυωπικά γυαλιά της, φαινόταν καθαρά στα μάτια της το μίσος για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Στη Γάζα αισθανόταν σα στο σπίτι της. Με τα λίγα αραβικά που γνώριζε την έβλεπες να μιλά συνεχώς με Παλαιστίνιους, κυρίως με γυναίκες και παιδιά. Κι όταν η αποστολή έφτασε στη Ράφα και οργάνωσε μια εκδήλωση τιμής στη Ρέιτσελ Κόρι, ήταν η Νταρλίν που έδειξε την αγωνιστική της σεμνότητα, φωνάζοντας ότι είναι ντροπή να οργανώνεται εκδήλωση μόνο για την αμερικανίδα αγωνίστρια, ξεχωρίζοντάς την από τις εκατοντάδες γυναίκες της Παλαιστίνης που δολοφονήθηκαν από τους σιωνιστές.

Οταν πήραμε το δρόμο του γυρισμού, η Νταρλίν, η δίδυμη αδερφή της Ντόνα και άλλοι σύντροφοι της αποστολής έμειναν στη Γάζα για να δουλέψουν εκεί. Το Νοέμβρη του 2008 συνελήφθη πάνω σε μια παλαιστινιακή ψαρόβαρκα, σε μια ακόμα πειρατική επιχείρηση του σιωνιστικού Ναυτικού. Περιμένοντας την απέλαση στη φυλακή, έκανε απεργία πείνας με αίτημα να επιστραφούν στους παλαιστίνιους ψαράδες οι βάρκες τους, που είχαν αρπάξει οι σιωνιστές.

Μετά την απέλασή της, επέστρεψε μαζί με τη Ντόνα στις ΗΠΑ και συνέχισαν να κάνουν αυτό που έκαναν πάντοτε: όργωναν τη Βόρεια Καλιφόρνια και οργάνωναν ομιλίες υπέρ του παλαιστινιακού αγώνα, οργάνωναν διαδηλώσεις, έπαιρναν μέρος σε εκδηλώσεις μποϊκοτάζ, συμμετείχαν στα κινήματα υπέρ του Μουμία και του Πελτιέ, αρθρογραφούσαν, πάντα ακούραστες, πάντα μαχητικές, πάντα αφοσιωμένες «ψυχή τε και σώματι» στον αγώνα για την ελευθερία. Μέχρι που την κατέβαλε ο καρκίνος και τα μαχητικά μηνύματα της Νταρλίν σταμάτησαν να έρχονται στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο. Για τον αγώνα ζωής που έδινε μαθαίναμε από την Ντόνα.
Αυτή η ευγενική αγωνιστική μορφή θα ζει για πάντα στις καρδιές όσων είχαν την τύχη να τη γνωρίσουν.

Π.Γ.

by sxedia at July 26, 2017 06:27 AM

Anarchist Black Cross anarchist solidarity cell

ΣΥΛΛΗΨΗ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ! (ΑΘΗΝΑ)

Πριν λίγες ώρες 40 κοπρόσκυλα της κρατικης ασφάλειας επιτέθηκαν και συνέλαβαν αναρχικό σύντροφο κάτω από το σπίτι του. Το ένταλμα συλληψης του εκρεμούσε εδω και 3 μήνες χωρις ο συντροφος να ειδοποιηθει ποτε.

Αντιμετωπιζει κατηγοριες κακουργηματικου τυπου για μια υποθεση του 2012. Η εικονα που εχει μεταφερθει απο την δικηγόρο του συντρόφου ειναι οτι οι μπατσοι δίνουν ασαφείς και ασύνδετες ανα μεταξύ τους πληροφορίες για τις κατηγοριες και για το που θα περάσει δικαστήριο και υπάρχει πολυ πιθανό το ενδεχόμενο της προφυλάκισης του.

Απρόκλητα το κράτος για ακομα μια φορά μεθοδεύει την προφυλάκιση συντρόφου και το γεγονός αυτό προφανώς δεν είναι ασύνδετο με υποθέσεις του παρελθόντος. Μπάτσοι μπουκάρουν σε σπίτια συντρόφων με μονο “στοιχείο” την ξεχειλωμένη ταμπέλα του υπόπτου ενώ ταυτόχρονα η δικαστική μαφία δικάζει ανθρώπους για τις φιλικές και συγγενικές τους σχέσεις.Τέτοιες πρακτικές δεν πρέπει να μένουν αναπάντητες.Να μην αφήσουμε το κράτος να παίζει αναίμακτα με την ελευθερία μας.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

θα ακολουθήσει πιο αναλυτική ενημέρωση.

ΠΗΓΗ

by abcsolidaritycell at July 26, 2017 04:34 AM

July 25, 2017

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Περιστερίου

Για την πανελλαδική απεργία στον κλάδο του εμπορίου, Κυριακή 16 Ιούλη

Η Κυριακή 16 Ιούλη, ημέρα προκηρυγμένης πανελλαδικής απεργίας στο εμπόριο, αποτελεί σταθμό στον ευρύτερο ταξικό αγώνα για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας που δίνεται επίμονα εδώ και 4 χρόνια.

Η απεργία αυτή, προκηρυγμένη έγκαιρα αυτή τη φορά από τα κλαδικά σωματεία του εμπορίου, έρχεται σε μια συγκυρία όπου το κράτος και τα επιχειρηματικά συμφέροντα στον κλάδο του εμπορίου οξύνουν την επίθεσή τους επιχειρώντας την πλήρη κατάργηση της κυριακάτικης αργίας μέσα από τον πολιορκητικό κριό των «32 εργάσιμων Κυριακών σε τουριστικές ζώνες».

Αυτήν ακριβώς την μεθόδευση των αφεντικών, είχε ήδη καταφέρει από τις αρχές Ιούνη να μπλοκάρει με επιτυχία το «Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια». Για 4 συνεχόμενες Κυριακές, τα σωματεία, οι εργατικές συλλογικότητες, οι συλλογικότητες κι οι συνελεύσεις, οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες που συσπειρωνόμαστε στο «Συντονιστικό Δράσης» με την επίμονη και συνεπή παρέμβασή μας καταφέραμε να μπλοκάρουμε στη πράξη την άμεση εφαρμογή του νόμου στο δήμο Αθηναίων και ν’ αναγκάσουμε την εργοδοσία σε προσωρινή οπισθοχώρηση όσον αφορά το κυριακάτικο άνοιγμα των καταστημάτων. Βασισμένοι στις δικές μας πλάτες, δείξαμε σε όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες στο κέντρο της Αθήνας και ευρύτερα ότι η οργάνωση και η αντίσταση στους χώρους της δουλειάς είναι το μόνο εχέγγυο για την υπεράσπιση των συμφερόντων, της συλλογικής μας αξιοπρέπειας, της ζωής μας ευρύτερα.

Ως εργατική συνάντηση στον χώρο του εμπορίου, είχαμε αναδείξει εγκαίρως την σημασία της Κυριακής 16 Ιούλη ως μια ημερομηνία όπου τα αφεντικά θα επιχειρήσουν να πάρουν την ρεβάνς απέναντι στις συλλογικές αντιστάσεις που ορθώνονται τα τελευταία χρόνια στον κλάδο του εμπορίου με αιχμή την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας. Γι’ αυτό και από τις αρχές Ιούνη, καλέσαμε τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στον κλάδο, αλλά και το σύνολο του μαχόμενου κοινωνικού-ταξικού κινήματος, να μπουν στην καθημερινή πάλη για την οργάνωση μιας πανελλαδικής απεργίας στον κλάδο για ένα ζήτημα που υπερβαίνει τα όρια του κλάδου και αγγίζει το σύνολο των εργαζομένων και ανέργων. Πρόθεση που πήρε σάρκα και οστά σε πολλαπλά επίπεδα: μέσα από τις καθημερινές μας παρεμβάσεις σε χώρους δουλειάς και την δημιουργία απεργιακού-αγωνιστικού κλίματος, μέσα από καλέσματα προς τα κλαδικά-επιχειρησιακά σωματεία του κλάδου για έγκαιρη προκήρυξη απεργίας, μέσα την οργάνωση μαζικών ενημερωτικών παρεμβάσεων στο κέντρο και σε γειτονιές της Αθήνας όπως η εργατική διαδήλωση της Πέμπτης 13 Ιούλη, μέσα από την δημοσίευση πανελλαδικού καλέσματος αγώνα εν όψει της απεργίας της 16/7 από το «Συντονιστικό Δράσης».

Αυτή ακριβώς την συμπύκνωση των κοινωνικών δυναμικών προσπάθησαν να ανακόψουν κυβέρνηση, ΜΜΕ και εργοδότες στο εμπόριο το προηγούμενο διάστημα. Δεν είναι τυχαίο ότι μόλις μια βδομάδα πριν την προκηρυγμένη απεργία στις 16/7, υπήρξε ένα αριστοτεχνικό και ενορχηστρωμένο μπαράζ δημοσιευμάτων από συγκεκριμένα συγκροτήματα των ΜΜΕ που δεν περιοριζόντουσαν στη δήθεν πίεση προς την κυβέρνηση για την χωροθέτηση των «τουριστικών ζωνών» που προβλέπονται στο νόμο για τις 32 εργάσιμες Κυριακές αλλά συκοφαντούσαν τους αγώνες για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας που κατάφεραν το μπλοκάρισμά του νόμου στο κέντρο της Αθήνας. Και ως εκ θαύματος, την Τετάρτη 12 Ιούλη, η κυβέρνηση μέσω του υπουργείου Οικονομικών πανηγυρίζει την δημοσίευση του ΦΕΚ που χωροθετεί τις «τουριστικές ζώνες» αποκαλύπτοντας με τον πλέον επαίσχυντο τρόπο ότι ο εν λόγω νόμος δεν έχει καμία σχέση με την ονομασία του παρά λειτουργεί ως πολιορκητικός κριός για το πλήρες τσάκισμα της κυριακάτικης αργίας. Πώς αλλιώς παρά ως φάρσα μπορεί να ερμηνευτεί ο ορισμός της οδού Θησέως στη Καλλιθέα ή η ευρύτερη περιοχή πέριξ του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» ως «τουριστικές ζώνες»; Αυτή ακριβώς η χρονική «σύμπτωση» αποδεικνύει την μεθόδευση της ρεβάνς από την πλευρά κυβέρνησης και εργοδοσίας ενάντια στις αντιστάσεις της εργατικής πλευράς. Επιδίωξαν να καλλιεργήσουν το αίσθημα της αδυναμίας και της ματαιότητας στους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, σε όλους εμάς που συνεχίζουμε να σηκώνουμε το ανάστημα μας υπερασπιζόμενοι τα εργατικά συμφέροντα. Αυτές τις υπηρεσίες παραδοσιακά προσφέρουν τα ΜΜΕ στις εκάστοτε κυβερνήσεις, αυτές ακριβώς τις υπηρεσίες προσφέρει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο κεφάλαιο και τα επιχειρηματικά συμφέροντα του εμπορίου.

Όμως, ο αγώνας για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας ούτε hobby ούτε εμμονή είναι. Είναι βαθιά ριζωμένος στις ανάγκες και τις συνειδήσεις των εργαζομένων στο εμπόριο και ευρύτερα γιατί υπηρετεί τα ίδια τα εργατικά συμφέροντα και την συλλογική αξιοπρέπεια της τάξης μας. Και ο αγώνας αυτός δεν θα μπορούσε να ανακοπεί από τέτοιες άθλιες μεθοδεύσεις όπως δεν ανακόπηκε στο παρελθόν από την αστυνομική τρομοκρατία  ή τις απόπειρες πολιτικής/θεσμικής χειραγώγηση του.   

«Κανένας για ψώνια, κανένας για δουλειά, στις 16 Ιούλη τα μαγαζιά κλειστά»!

Το πρωί της Κυριακής 16 Ιούλη μας βρήκε στον εμπορικό δρόμο της Ερμού, στο κέντρο της πρωτεύουσας, εκεί που εδώ και 4 χρόνια οι απεργιακές περιφρουρήσεις και οι μαζικές/μαχητικές κινητοποιήσεις του «Συντονιστικού Δράσης» έχουν παράγει μια σειρά συμβολισμών, νοημάτων και σχέσεων που αναζωογονούν την πορεία του αγώνα για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας. Από τις 9.30 το πρωί οι απεργιακές περιφρουρήσεις στήθηκαν έξω από τις 3 μαζικότερους εργασιακούς χώρους της Ερμού: τα «Hondos Center» και τα 2 καταστήματα της πολυεθνικής αλυσίδας «H&M» που γέννησε το πιο πρόσφατο παράδειγμα νικηφόρας συλλογικής αντίστασης των εργαζομένων ενάντια στην εργοδοτική μεθόδευση για υπογραφή ντροπιαστικών ατομικών συμβάσεων. Τα 3 απεργιακά μπλόκα πολύ γρήγορα μετατράπηκαν σε σημεία συσπείρωσης κι οργάνωσης των εμποροϋπαλλήλων της Ερμού απ’ όπου γεννιόντουσαν οι επόμενες απεργιακές φρουρές. Αλλού με την μαζική και ομόφωνη στήριξη των εργαζομένων αλλού με την μαχητική πρωτοβουλία μερικών συναδέλφων, ως τη 1 το μεσημέρι καταφέρθηκε σχεδόν το συνολικό μπλοκάρισμα της λειτουργίας των καταστημάτων από την πλατεία Συντάγματος ως την πλατεία Μοναστηρακίου. Κι αν αυτή η εικόνα δεν είναι πρωτόγνωρη μιας και έχει επαναληφθεί στο παρελθόν αρκετές φορές σε ημέρα προκηρυγμένης απεργίας (με πιο πρόσφατο παράδειγμα της 7 Μάη 2017), αυτό που την Κυριακή 16 Ιούλη ήταν πρωτόγνωρο, ήταν η αυτενέργεια και η συναδελφικότητα που γέμιζε κάθε απεργιακή περιφρούρηση. Αυτή ακριβώς η ποιοτική διαφορά είναι που μας δίνει δύναμη για την συνέχεια του αγώνα μας στην Ερμού και παντού. Η συσσωρευμένη οργή των συναδέλφων μας μπολιασμένη με τη συσσωρευμένη εμπειρία των απεργιακών κινητοποιήσεων στην Ερμού κατέδειξε ότι στον κλάδο του εμπορίου ο συλλογικός αγώνας, η οργάνωση μέσα στους χώρους δουλειάς, η συναδελφικότητα και η αλληλεγγύη, η επιλογή της απεργίας, η συγκρότηση ορατών ή αόρατων επιτροπών αγώνα, δεν είναι αυταπάτη. Είναι βιωμένη και επιτακτική ανάγκη για την υπεράσπιση των αυτονόητων εργασιακών δικαιωμάτων, για την συνολική προώθηση των εργατικών συμφερόντων. Είναι το μόνα όπλα που έχουμε στα χέρια μας. Και δεν μένει παρά να τα αξιοποιήσουμε άμεσα και πλατιά σε κάθε μαγαζί και πολυκατάστημα, σε κάθε Mall και εμπορική ζώνη.

Αυτό ακριβώς το ποιοτικό χαρακτηριστικό της απεργίας στις 16/7, ήταν καθοριστικό και για την έγκαιρη απενεργοποίηση μιας σειράς μηχανισμών που επιστρατεύει σε παρόμοιες περιστάσεις η εργοδοσία. Ελάχιστα και τρανταχτά ήταν τα παραδείγματα υπευθύνων και διευθυντάδων οι οποίοι με τρόπο εκβιαστικό κράτησαν το προσωπικό σε κοντινές καφετέριες ώστε να επιχειρήσουν άνοιγμα των καταστημάτων μετά το πέρας των κινητοποιήσεων. Πέραν της παραδοσιακής τακτικής που ακολουθεί ο όμιλος INDITEX, αυτή την φορά την ίδια πρακτική ακολούθησαν και οι υπεύθυνοι του «Hondos Center» οι οποίοι δήλωναν με τρόπο εμφατικό την πρόθεσή τους να ανοίξουν έστω και για μια ώρα το κατάστημα αποκαλύπτοντας την εκδικητική τους στάση απέναντι στις διεκδικήσεις των εργαζομένων. Βέβαια, την πιο χυδαία εκδοχή της πρακτικής αυτής εφάρμοσε ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης «MS» ο οποίος κράτησε με το «έτσι-θέλω» το προσωπικό έξω από το κατάστημα ενώ ο ίδιος απολάμβανε χαλαρός το καφέ και το ποτάκι του σε παραπλήσια καφετέρια. Σε όλες τις περιπτώσεις, οι πρακτικές αυτές απαντήθηκαν συλλογικά και δυναμικά από τους αγωνιζόμενους εκθέτοντας την αθλιότητα των υπευθύνων και των διευθυντών που τις εφαρμόζουν.

Αξίζει να αναφερθεί το σθένος των συναδέλφων και των συναδελφισσών οι οποίοι πολλές φορές προέταξαν την εργατική τους ιδιότητα απέναντι σε «οργισμένους καταναλωτές» οι οποίοι τόλμαγαν να επικαλεστούν το «καλό των εργαζομένων» ή την «απειλή της ανεργίας» ως αντεπιχείρημα στην δυναμική των απεργιακών περιφρουρήσεων. Η μαχητική παρουσία των ίδιων των εργαζομένων έξω από τα κατεβασμένα ρολά και τις κλειστές πόρτες των καταστημάτων ήταν η πιο πειστική και αποστομωτική απάντηση σε κάθε λογής αντιδραστικά επιχειρήματα που αναπαράγονται ατόφια κατά καιρούς από τα χείλη των διερχόμενων πελατών. Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στο εμπόριο είμαστε οι πρώτοι που ξέρουμε πολύ καλά ότι το «δικαίωμα στην κατανάλωση» ούτε ιερό είναι, ούτε και το συμπεριλαμβάνουμε στα δικαιώματα προς υπεράσπιση καν. Η καταναλωτική μανία που δεν αναγνωρίζει ωράρια, αργίες και εργασιακά δικαιώματα είναι εφεύρεση των απανταχού αφεντικών και μεταφράζεται σε «λευκές νύχτες» , black Friday και εργάσιμες Κυριακές. Ως εκ τούτου, η υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων και συμφερόντων όχι μόνο δεν αναγνωρίζει αλλά αρνείται στην πράξη το «ιερό δικαίωμα στην κατανάλωση». Πόσο μάλλον όταν η επίκληση του δικαιώματος αυτού προϋποθέτει την εντατικοποίηση της εργασίας για χιλιάδες εργαζόμενους, πόσο μάλλον σε ημέρα προκηρυγμένης πανελλαδικής απεργίας που καλούμε όλους και όλες να σκεφτούν ως εργάτες, και όχι σαν πελάτες.

Η απεργιακή κινητοποίηση στις 5 το απόγευμα με διαδήλωση προς την πλατεία Μοναστηρακίου όπου φωνάχτηκε τελευταία φορά το σύνθημα «Κανένας για ψώνια, κανένας για δουλειά, στις 16 Ιούλη τα μαγαζιά κλειστά».

Η απεργιακή κινητοποίηση στην Ερμού την Κυριακή 16 Ιούλη αποτελεί μια ακόμα ψηφίδα στο μωσαϊκό των κινητοποιήσεων που οργανώθηκαν πανελλαδικά από τα κλαδικά σωματεία του εμπορίου αλλά και συλλογικότητες του ευρύτερου κοινωνικού-ταξικού κινήματος. Θεσσαλονίκη, Γιάννενα, Ηράκλειο, Χανιά, Ξάνθη, Λαμία, Άρτα, Καλαμάτα, Πάτρα, Χαλκίδα, Αλεξανδρούπολη, Αγρίνιο, Βέροια, Λάρισα, Κέρκυρα, Λιβαδειά, Λευκάδα, Μυτιλήνη, Πρέβεζα, Σάμο, Τρίκαλα είνι μερικές από τις πόλεις όπου οι εμποροϋπάλληλοι μαζί με εργαζόμενους από άλλους κλάδους οργάνωσαν απεργιακές κινητοποιήσεις και απεργιακά μπλόκα από νωρίς το πρωί της Κυριακής 16 Ιούλη.

Μπροστά στην επιχειρούμενη εφαρμογή του νόμου για τις 32 εργάσιμες Κυριακές, δεν θα κάνουμε ούτε βήμα πίσω. Συνεχίζουμε να θεωρούμε κάθε εργάσιμη Κυριακή αιτία πολέμου για τους εργαζόμενους στο εμπόριο, για την εργατική τάξη στο σύνολό της. Δεν μπορούμε παρά να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας οργανώνοντας εδώ και τώρα την συνέχιση του αγώνα μας μέσα στους χώρους δουλειάς. Οι αγώνες για τη υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας να οργανωθούν σε κάθε «τουριστική ζώνη» που εφαρμόζεται ο νόμος, οι φωνές των εμποροϋπαλλήλων να ακουστούν σε κάθε εμπορική ζώνη της Ελλάδας, η εργοδοτική αυθαιρεσία να απαντηθεί μαζικά και δυναμικά σε κάθε μαγαζί, σε κάθε γειτονιά. Δεν χωρά καμία επανάπαυση, καμιά υπομονή. Η Κυριακή-αργία με αγώνες κατακτήθηκε και με αγώνες θα την υπερασπιστούμε.

Ο αγώνας για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας συνεχιζεται.

ΥΓ. Από την Κυριακή 16 Ιούλη ως και σήμερα, οι μηχανισμοί προπαγάνδας των ΜΜΕ επιχειρούν να αξιοποιήσουν με αποσπασματικό τρόπο κάθε γεγονός, συμβάν ή κινητοποίηση που διεξάγεται στο κέντρο της Αθήνας ώστε να συκοφαντήσουν και να τρομοκρατήσουν τον πολύχρονο και επίμονο ταξικό αγώνα ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια. Ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες στον κλάδο του εμπορίου, δηλώνουμε ότι ξέρουμε πολύ καλά πως λειτουργούν οι μηχανισμοί της διαφήμισης αλλά και της δυσφήμισης. Με ποιόν τρόπο συγκροτείται ο λόγος του marketing αλλά και της γκαιμπελίστικης προπαγάνδας. Μέσα από ποιους διαύλους και μέσα, παράγονται και πλασάρονται τα νοήματα που πρέπει να «καταναλωθούν». Ως εκ τούτου, ξέρουμε πολύ καλά ότι οι ιδεολογικοί μηχανισμοί των ΜΜΕ, τα κάθε λογής επιχειρηματικά συμφέροντα, η προάσπιση της κυβερνητικής πολιτικής και η αστυνομική της επιβολή, αποτελούν τα πραγματικά συγκοινωνούντα δοχεία που διαχρονικά απεργάζονται τη λεηλασία της ζωής μας. Η μόνη απάντησή μας είναι η ίδια η συνέχιση των αγώνων μας. Πιο μαζικά, πιο μαχητικά. Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά!

Φωτογραφίες από την απεργιακή κινητοποίηση

 

Εργαζόμενοι- εργαζόμενες στον κλάδο του εμπορίου

orthostasia.wordpress.com

by sineleusiperisteri at July 25, 2017 09:59 PM

Ραδιοφράγματα

Σφαίρα στο μυαλό της εξουσίας

Τελευταία εκπομπή Τετάρτη 26/7 στις 18:00 Θέμα «Συμβιωτικός Απελευθερωτικός Στρατός» (SLA) ίδρυση της ένοπλης ομάδας, οι δράσεις της ,η απαγωγή Patty Hearst, και το τέλος της ομάδας. Συντονίσου για να μας ακούσεις στο http://radiofragmata.espivblogs.net Ελεύθερες φωνές, γκρεμισμένες φυλακές!

by radiofragmata at July 25, 2017 06:43 PM

Πρόγραμμα Τετάρτης 26/7

ΔΕΛΤΙΑ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ Δελτίο αντιπληροφόρησης από την Ραδιουργία FM θα μεταδοθεί στις 12:00 και στις 17:00 Δελτίο του Nebulosa Gr (Δελτίο #13) από το αυτοργανωμένο κινηματικό Ραδιόφωνο «Ράδιο Ψαλίδι» θα μεταδοθεί στις 13:00 και στις 21:00 Δελτίο αντιπληροφόρησης της ΕΣΕ μεταδίδεται ανά 2 ώρες σε όλη την διάρκεια του ημερήσιου προγράμματος     ΕΚΠΟΜΠΗ Σφαίρα στο […]

by radiofragmata at July 25, 2017 06:41 PM

Bactirio

Ανακοίνωση Κατάληψης Τερμίτα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΕΡΜΙΤΑ Η αλληλεγγύη μας είναι το όπλο μας. Σήμερα 24.07 λάβαμε στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση, e-mail από την τεχνική εταιρία Σαββανάκης ΕΠΕ ότι αποσύρει την προσφορά του απο το διαγωνισμό της Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Α.Ε. για την κατεδάφιση της…

by baktirio at July 25, 2017 05:42 PM

Ελευθεριακό γυρολόι

πόσα νησιά είναι τελικά;

Vatan icin

Για την πατρίδα
Και τι δεν κάναμε γιαυτή την πατρίδα
μερικοί, πεθάναμε
μερικοί…λόγους βγάλαμε. (Ορχάν Βελίκ)

http://www.poiein.gr/wp-uploads/_orhanveli.jpg

Ο αριθμός ποικίλει: 15, 15, 18, 25, 152. Πόσα είναι τελικά; Πόσα νησιά διεκδικεί η επίσημη πολιτική στην Τουρκία; Ουδείς γνωρίζει. Αφορμή δεν ήταν παρά η πανηγυρική δήλωση του ηγέτη του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Κεμάλ Κιλισντάρογλου, που εξέφρασε τα συγχαρητήριά του με την ευκαιρία της 94ης επετείου από την υπογραφή της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης. Η δήλωσή του έγινε πρόσφατα και πολύ κοντά στη λήξη της πορείας δικαιοσύνης, μετά τη σύλληψη και προφυλάκιση βουλευτή του για τη γνωστή υπόθεση τροφοδότησης του ΙΚ από το καθεστώς Ερντογάν με όπλα. Το δημοσίευμα διατείνεται ότι η δήλωση βρίσκεται στον αντίποδα των συνόρων της καρδιάς του Ερντογάν αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι. Μια σειρά βουλευτών από το CHP μέχρι το HDP αναφέρονται στις αδικίες της Λωζάνης ή της παράνομης από την Ελλάδα κατοχής κάποιου αριθμού νησιών. Οι δηλώσεις Μπαχτσελί δεν είναι παρά το κερασάκι στην τούρτα σύσσωμου του πολιτικού συστήματος. Από ένα πολιτικό σύστημα που υποφέρει ο κόσμος της Τουρκίας πεθαίνει σε εργατικά ατυχήματα, πεθαίνει από τις κακές συνθήκες ζωής, πεθαίνει από την αντρική επέλαση του τουρκικού Ισλάμ, σκοτώνεται σε έναν άδικο πόλεμο ενάντια στην ελευθερία των Κούρδων. Για να πλουτίζουν οι κυβερνητικές κλίκες και να πουλάνε με το αζημίωτο, αγάπη για την πατρίδα.

 

by sxedia at July 25, 2017 03:28 PM

Έκπληξη στην Τουρκία: Ο Λαβρόφ υπέρ της συμμετοχής των Κούρδων στη διευθέτηση της Συρίας

Ποιος να το περίμενε. Η Ρωσία που μεθόδευε την επέμβαση της Τουρκίας στο συροκουρδικό Αφρίν είναι ο παράγοντας που εμβάλει στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης για το συριακό ζήτημα το κουρδικό στοιχείο. Κι όχι μόνο αλλά προδικάζει και την υπόθεση αυτοδιάθεσης του κουρδικού στοιχείου στο Ιράκ υπό την σκέπην Μασούντ Μπαρζανί, μια υπόθεση που βάζει φωτιά στην Τουρκία. Όχι, δεν αποτελεί έκπληξη αυτή η εξέλιξη, αν αποδειχτεί ως εξέλιξη στο μέλλον, το οποίο επιφυλάσσει κάποια ευνοϊκή πρόταση για την Τουρκία στο βαθμό που η πολιτική της απομακρυνθεί ακόμα περισσότερο από την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Το κουλουβάχατο που ευνοεί τη ρευστότητα πολλαπλασιάζει τις αντιφάσεις στο ήδη αντιφατικό τοπίο της Μέσης Ανατολής και ιδιαίτερα στο συριακό ζήτημα. Από τη μια η υπόθεση τεμαχισμού της Συρίας κι από την άλλη της διχοτόμησης του Ιράκ δημιουργούν ένα διάδρομο ο οποίος ακόμα δεν έχει κηδεμόνα παρ’ όλες τις προσπάθειες των αμερικανών και των ρώσων (χθες) σε ένα τοπίο που για διαφορετικούς λόγους η κάθε κουρδική περίπτωση αναδεικνύει. Το μέλλον είναι άγραφο, αλλά προς το παρόν η κουρδική αναγέννηση στη Συρία είναι το μοναδικό τοπίο που αποτελεί σταθερή αξία. Δίπλα στον πόλεμο που διεξάγει ενάντια στον ισλαμοφασισμό οι επαναστατικές του κατακτήσεις αποτελούν παράδειγμα.

Ιούλιος 24, 2017. 22:43

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, αξιολογώντας τη διαδικασία στη Συρία, δήλωσε ότι « οι Κούρδοι θα πρέπει να συμμετέχουν στη διαδικασία διευθέτησης στη Συρία», γράφει τούρκικο δημοσίευμα, το οποίο προσθέτει ότι ο Λαβρόφ μίλησε για τα δικαιώματα όλων των εθνοτικών ομάδων.

Το δημοσίευμα επικαλείται δηλώσεις του Μασούντ Μπαρζανί του προέδρου της Κουρδικής Περιφέρειας στο Βόρειο Ιράκ, ο οποίος μιλώντας στην προσκείμενη σε αυτόν τηλεόραση ‘Rudaw’ δήλωσε ότι ο Λαβρόφ του είπε ότι:

«Οι Σύριοι Κούρδοι έχουν τα ίδια δικαιώματα με τις άλλες εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες. Όλες οι εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες θα πρέπει να συμμετέχουν στη διαδικασία διευθέτησης της Συρίας και πρέπει να εξασφαλισθούν τα δικαιώματά τους στο κρατικό πλαίσιο».

Επιπλέον, συνεχίζει το τούρκικο δημοσίευμα, ο ειδικός εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών για τη Συρία, Σταφάν ντε Μιστούρα, δήλωσε, επίσης, ότι οι Σύριοι Κούρδοι δεν θα πρέπει να αγνοηθούν και ότι οι εκπρόσωποι των Κούρδων θα πρέπει να συμμετέχουν στη διαδικασία προετοιμασίας του νέου συντάγματος στη Συρία.

(haberler.com)

by sxedia at July 25, 2017 02:58 PM

Χορχόρα

Ανακοίνωση κατάληψης Τερμίτα

Η αλληλεγγύη μας είναι το όπλο μας. Σήμερα 24.07 λάβαμε στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση, e-mail από την τεχνική εταιρία Σαββανάκης ΕΠΕ ότι αποσύρει την προσφορά του απο το διαγωνισμό της Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Α.Ε. για την κατεδάφιση της κατάληψης Τερμίτα. Αισθανόμαστε συντροφικά με όλες και όλους που με τις δράσεις αλληλεγγύης συντέλεσαν σε αυτό το αποτέλεσμα. […]

by xorxora at July 25, 2017 02:14 PM

Άμεσες δράσεις αλληλεγγύης στην κατάληψη Τερμίτα

1) Βόλος – Ανάληψη Ευθύνης Ξημερώματα Δευτέρας 24 Ιουλίου στείλαμε εικαστικό μήνυμα στην κατασκευαστική εταιρεία σαββανάκης επε η οποία όπως και άλλες 21 (η λίστα εδώ: https://athens.indymedia.org/post/1576323/ ) συμμετέχουν στο διαγωνισμό ανάδειξης ανάδοχου για την κατεδάφιση της κατάληψης τερμίτα στο Βόλο. Ολόκληρη η πρόσοψη των γραφείων βάφτηκε με μπογιές, βανδαλίστηκε η πινακίδα της εταιρείας και γράφθηκαν […]

by xorxora at July 25, 2017 02:11 PM

Βίντεο για την υπεράσπιση της κατάληψης Τερμίτα

Με σουρεαλιστική αλλά ξεκάθαρα καταληψιακή διάθεση.

by xorxora at July 25, 2017 02:02 PM

Ελευθεριακό γυρολόι

Η πρώτη LGBT μονάδα μάχης δημιουργήθηκε στην Ροτζάβα

 

από την ελευθεριακή κοινότητα

Μέλη και  υποστηρικτές της LGBT κοινότητας  μάχονται  ενάντια στο Ισλαμικό Κράτους (ISIS) στο πεδίο της μάχης της Συρίας μετά από τρία χρόνια διωγμών, κατά τα οποία η κοινότητα τους υπέστη λιθοβολισμούς, εκτελέσεις από στέγες και θανάσιμα πυροβολισμούς σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης LGBT στο Ορλάντο της Φλόριντα.

Μια ομάδα διεθνιστών εθελοντών που αγωνίζονται με τις κουρδικές δυνάμεις εναντίον του ISIS στη βόρεια Συρία, κήρυξε την πρώτη στρατιωτική μονάδα LGBT που δημιουργήθηκε για να πολεμήσει την φονταμενταλιστική ομάδα . Το όνομά της. The Queer Insurrection and Liberation Army, ή TQILA. Οι Διεθνείς Επαναστατικές Λαϊκές Αντάρτικες Δυνάμεις (IRPGF), ένα αναρχικό κίνημα, ανακοίνωσαν τη δημιουργία της ομάδας τη Δευτέρα.

Το IRPGF είναι μια μονάδα του Διεθνούς Τάγματος Ελευθερίας, μια συνάντηση διεθνιστών μαχητών που ταξίδεψαν στη βόρεια Συρία για να πολεμήσουν το ISIS στο πλευρό της κουρδικής πολιτοφυλακής που είναι γνωστή ως YPG ή Μονάδες Προστασίας του Λαού. Συστάθηκε μόλις τον Απρίλιο, στα πλαίσια της  κουρδικής-αραβικής επίθεσης για την απελευθέρωση της ανατολικής Συριακής πόλης Raqqa.

Μια δήλωση που δημοσιεύτηκε από την ομάδα στο Twitter  αναφέρει  ότι τα μέλη της «επιδιώκουν να σπάσουν την δυαδικότητα των φύλων και να προωθήσουν την γυναικεία επανάσταση καθώς και την ευρύτερη διφυλική και σεξουαλική επανάσταση».

 

  IRPGF

Παραμένει άγνωστο πόσοι αγωνιστές θα εμπλακούν στη μονάδα και πόσοι είναι μέλη της κοινότητας LGBT. Ο Heval Rojhilat, εκπρόσωπος της TQILA, μιλώντας στο Newsweek , δεν  αποκάλυψε αριθμούς για λόγους ασφαλείας.

«Πολλοί από τους συντρόφους μας βρίσκονται μέσα στην κοινότητα LGBT * QI +», λέει ο Rojhilat. «Αγωνιζόμαστε ήδη στη Raqqa».

Η ομάδα απάντησε σε ένα σχόλιο στο Twitter , λέγοντας ότι το όνομα της νέας μονάδας προφέρεται ως «Tequila».

Η ομάδα συγκροτήθηκε καθώς τα μέλη της «παρακολουθούσαν με τρόμο, καθώς οι φασιστικές και εξτρεμιστικές δυνάμεις σε όλο τον κόσμο επιτέθηκαν στην κοινότητα Queer και δολοφόνησαν αμέτρητα μέλη των κοινοτήτων μας αναφέροντας ότι είναι« άρρωστα »,« άρρωστα »και« αφύσικα ».

Η δήλωση, χρησιμοποιώντας ένα αραβικό ακρωνύμιο για το ISIS, συνεχίζει: «Οι εικόνες των ομοφυλοφίλων που ρίχτηκαν από στέγες και λιθοβολήθηκαν από το Daesh ήταν κάτι που δεν μπορούσαμε να παρακολουθήσουμε αδρανώς».

Η δήλωση τελειώνει με το σύνθημα: “Shoot back! These faggots kill fascists!”»Το λογότυπο της ομάδας είναι ένα μαύρο πολυβόλο AK-47 σε ροζ φόντο.

Τα δικαστήρια της Σαρίας του Ισλαμικού κράτους   έχουν κηρύξει την ομοφυλοφιλία ως κύριο αδίκημα που αξίζει την αυστηρή και θανατηφόρα τιμωρία.

 

 

*

Εμείς, οι Διεθνείς Επαναστατικές Λαϊκές Αντάρτικες Δυνάμεις (IRPGF) ανακοινώνουμε επίσημα τη δημιουργία του TQILA, μιας υποομάδας του IRPGF που αποτελείται από τους LGBT * QI + συντρόφους καθώς και άλλους που επιδιώκουν να συντρίψουν το δυαδικό και προχωρημένο φύλο Την γυναικεία επανάσταση καθώς και την ευρύτερη σεξουαλική επανάσταση του φύλου και της σεξουαλικότητας

Τα μέλη του TQILA παρακολούθησαν με τρόμο, καθώς οι φασιστικές και εξτρεμιστικές δυνάμεις σε όλο τον κόσμο επιτέθηκαν στην Queer κοινότητα και δολοφόνησαν αμέτρητα μέλη των κοινοτήτων μας αναφέροντας ότι είναι «άρρωστοι», «άρρωστοι» και «αφύσικοι». Οι εικόνες των ομοφυλοφίλων που ρίχτηκαν από στέγες και λιθοβολίστηκαν μέχρι θανάτου από τον ISIS δεν ήταν κάτι που θα μπορούσαμε να παρακολουθήσουμε αδρανώς. Δεν είναι μόνο ο ISIS, του οποίου το μίσος για τους Queer, Trans * και άλλους μη δυαδικούς λαούς οδηγεί σε θρησκευτικά κίνητρα μίσους και επιθέσεων. Οι χριστιανοί συντηρητικοί στο βορειοδυτικό κόσμο έχουν επίσης επιτεθεί στους λαούς LGBT * QI + σε μια προσπάθεια αποσιώπησης και διαγραφής της ύπαρξής τους. Θέλουμε να τονίσουμε ότι η queerfobia, homophobia και trans-φοβία δεν είναι εγγενείς στο Ισλάμ ή σε οποιαδήποτε άλλη θρησκεία. Στην πραγματικότητα γνωρίζουμε πολλούς μουσουλμάνους, Εβραίους, Χριστιανούς, Ινδουιστές, Βουδιστές κλπ., που καλωσορίζουν τη μοναδικότητα και τους μη συμμορφούμενους ανθρώπους και μερικούς που είναι και οι ίδιοι  Queer. Είμαστε αλληλέγγυοι μαζί τους εναντίον του φασισμού, της τυραννίας και της καταπίεσης. Επιπλέον, επικρίνουμε και αγωνιζόμαστε ενάντια στα συντηρητικά και φεουδαρχικά αντι-Queer αισθήματα μέσα στην επαναστατική αριστερά τόσο εδώ όσο και στο εξωτερικό.

Η δέσμευσή μας να αγωνιζόμαστε ενάντια στην εξουσία, την πατριαρχία, την καταπιεστική ετεροκανονικότητα, την queer / homo-φοβία και την trans-φοβία ενισχύεται από τις επαναστατικές προόδους και κέρδη του αγώνα των κούρδων γυναικών. Το γεγονός ότι τα μαθήματα Jineolojî συζητούν για τις δομές των φύλων και τη σεξουαλικότητα υπογραμμίζει περαιτέρω την πρόοδο της επανάστασης στην Ροtzάβα και σε όλο το Κουρδιστάν με τις γυναίκες να πιέζουν για επαναστατικές προόδους με ταχείς ρυθμούς. Είναι αυτή η αναγκαιότητα και η επιθυμία να ενισχυθούν τα κέρδη της επανάστασης των γυναικών προωθώντας τον Queer αγώνα που έχει παρακινήσει τους Queer συντρόφους του IRPGF να διαμορφώσουν το TQILA.

 

Διεθνείς Επαναστατικές Λαϊκές Αντάρτικες Δυνάμεις IRPGF

 

Οταν ο Omar Mateen ξεκίνησε μια επίθεση πυροβολισμών στο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης Pulse στο Ορλάντο τον Ιούνιο του 2016, σκοτώνοντας 49 άτομα και δηλώνοντας πίστη τον αρχηγό της ομάδας, Abu Bakr al-Baghdadi,  το ISIS αναλάμβανε την ευθύνη,. Η ομοφυλοφιλία είναι από μόνη της ένα θέμα ταμπού στη Συρία και το Ιράκ.

Από την άνοδό του στο στο Ιράκ στα μέσα του 2014,  το ISIS έχει κυκλοφορήσει μια πληθώρα εικόνων προπαγάνδας και βίντεο που δείχνουν άνδρες που κατηγορούνται ότι είναι ομοφυλόφιλοι να είναι με δεμένα τα μάτια και να ρίχνονται από τα κτίρια μπροστά από τα μεγάλα πλήθη στο αυτοαποκαλούμενο χαλιφάτο της ομάδας που καλύπτει το έδαφος των Ιρακινών-συριακών συνόρων. Αν οι άνθρωποι που πετάχτηκαν από τα κτίρια επιζούσαν, τότε λιθοβολούνταν θανάσιμα από το πλήθος.

Όταν συλλαμβάνονταν οι ύποπτοι ως μέλη της κοινότητας, οι ένοπλοι του ISIS ακολουθούσαν  τα βιβλία επαφών τους για να εντοπίσουν άλλους ανθρώπους που πίστευαν ότι ήταν ομοφυλόφιλοι. Για πάνω από τρία χρόνια, δεκάδες μέλη της LGBT κοινότητας  σκοτώθηκαν υπό την κυριαρχία του ISIS και πολλοί άλλοι αναγκάστηκαν να φύγουν.

Στη δήλωσή της, η TQILA κατηγορεί επίσης τους χριστιανούς συντηρητικούς ότι επιτίθενται στην κοινότητα των LGBT .

Η δήλωση του TQILA αναφέρει ότι υπάρχει μια «Η επανάσταση στην Ροτζάβα»,  που καλωσορίσει όλους τους λαούς και θα λειτουργήσει ως λειτουργική δημοκρατία σε μια περιοχή γνωστή για τη θεοκρατία και την αυτοκρατορία.

Δεν είναι σαφής ο βαθμός συμμετοχής της  μονάδα  στη μάχη για την απελευθέρωση της  Raqqa. Αλλά αν η νέα μονάδα μπορεί να βοηθήσει να δωθεί ένα από τα τελικά χτυπήματα στο χαλιφάτο, θα ήταν η πιο γλυκιά από τις νίκες για τα μέλη της LGBT κοινότητας που υπέφεραν στα χέρια του ISIS. Σε αυτή την περίπτωση, η ομάδα σχεδιάζει να σηματοδοτήσει την κοινότητα εκεί όπου κάποτε υπήρχαν τα σύμβολα του ISIS, λέει ο Rojhilat. «Θα ανεμίσουμε  τη σημαία του TQILA, τη σημαία του IRPGF και τη σημαία του ουράνιου τόξου!»

by sxedia at July 25, 2017 10:50 AM

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

Δελτίο εργατικής αντιπληροφόρησης #172 από το μπλόγκ της ΕΣΕ-Αθήνας.

Σχετικά με τις εκδόσεις Ταξιδευτής και την προσπάθεια του ιδιοκτήτη – εκδότη Κώστα Παπαδόπουλου να βάλει φέσι 2.500 ευρώ σε μεταφραστή, ο Σύλλογος Μεταφραστών -Επιμελητών – Διορθωτών (ΣΜΕΔ) αναφέρει σε ανακοίνωση του: Ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών θα συνεχίσει να αγωνίζεται μέχρι να εξοφληθούν πλήρως τόσο οι εσωτερικοί όσο και οι εξωτερικοί εργαζόμενοι των εκδόσεων Ταξιδευτής. Ζητάμε παράλληλα τη στήριξη του αναγνωστικού κοινού για μια «πολιτιστική επανάσταση» που δεν θα επιτρέπει στα αφεντικά, μικρά και μεγάλα, αριστερά και δεξιά, να συμπεριφέρονται σαν νταβατζήδες εργαζόμενων ανθρώπων, σαν νονοί των γραμμάτων και των τεχνών. Πίσω από κάθε τυπωμένη σελίδα βρίσκονται άνθρωποι που δουλεύουν με μεράκι, παρά τις τεράστιες δυσκολίες, για να μπορεί ο κάθε κ. Παπαδόπουλος να πορεύεται ως εκδότης. Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ.
Εργοδοτικές δολοφονίες χωρίς τέλος, καθώς και την εβδομάδα που μας πέρασε, ήλθαν να προστεθούν ακόμα δύο, στη μεγάλη λίστα των εργοδοτικών δολοφονιών σε χώρους δουλειάς. Νεκρός 42χρονος άνδρας κατά την διάρκεια εργασιών που πραγματοποιούσε στο σιδηρουργείο του στην Πορταριά Χαλκιδικής. Σύμφωνα με πληροφορίες από καθεστωτικά την Τρίτη 18 Ιούλη και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η διαδικασία εκφόρτωσης με γερανό, το ανυψωτικό μηχάνημα απασφαλίστηκε, με συνέπεια ο 42χρονος να καταπλακωθεί από το σιδερένιο που μεταφερόταν και να τραυματιστεί θανάσιμα στο κεφάλι.

Εργατικό «ατύχημα»- για εμάς μία ακόμα απόπειρα εργοδοτικής δολοφονίας – με δύο εργαζόμενες στη βιομηχανία ΝΤΕΛ ΜΟΝΤΕ, σημειώθηκε στη Λάρισα. Το «ατύχημα» αποδίδεται στην εντατικοποίηση και τα λειψά μέτρα προστασίας της υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων. ΣΧΕΤΙΚΑ.
Για τα εργατικά »ατυχήματα», το περιοδικό “ΒΙΔΑ” (τεύχος 24 -25 / Ιούλης 2017) αναφέρει εν’ κατακλείδι τα εξής: Η ζύμωση μεταξύ των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, η συναδελφική αλληλεγγύη και η συνολική πάλη για την πολιτική οργάνωση της εργατικής τάξης, μπορεί να βάλει φραγμό στην συνολική επίθεση του κεφαλαίου. Με ταξική συνείδηση και σκληρή δουλειά μέσα στο υποκείμενο που δέχεται την ταξική εκμετάλλευση θα επιτευχθεί η ενότητα και οργάνωση ως η μόνη λύση για την συντριβή της εκμετάλλευσης σε κάθε εργασιακό κάτεργο ξεχωριστά, αλλά και συνολικά του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος. Για να σταματήσει να χύνεται το αίμα της εργατικής τάξης για τα κέρδη των καπιταλιστών.

Σε ανακοίνωση σχετικά με το νομοσχέδιο για τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών ο ΣΜΕΔ σημειώνει τα ακόλουθα: 1) Θεωρούμε καταρχήν εύλογο να υπάρχουν στην καταβολή πνευματικών δικαιωμάτων εξαιρέσεις υπέρ των δημόσιων Πανεπιστημίων και των δημόσιων βιβλιοθηκών, υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται στην πράξη ο δημόσιος χαρακτήρας αμφότερων, πράγμα για το οποίο δεν κόπτονται (για να το θέσουμε διακριτικά) ούτε το κράτος ούτε οι ιδιωτικοί φορείς. Ελλείψει αυτής της προϋπόθεσης, οι «πύρινες» αντιπαραθέσεις περί εξαιρέσεων πανεπιστημίων και βιβλιοθηκών δεν είναι παρά σκιαμαχίες, όπως και αποδείχθηκε τελικά με την επίλυσή τους εντός ωρών. 2) Με το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε, η κυβέρνηση ενσωματώνει την αντίστοιχη ευρωπαϊκή οδηγία που εμπορευματοποιεί πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα, δίνοντας τη δυνατότητα ίδρυσης κερδοσκοπικών εταιριών (σε αντίθεση με τις μη κερδοσκοπικές που υπήρχαν μέχρι τώρα – πλην ΑΕΠΙ), στις οποίες οι δημιουργοί θα αναθέτουν ως πελάτες τη διαχείριση των δικαιωμάτων τους. Η κατοχύρωση της πνευματικής ιδιοκτησίας μέσω της πλήρους εμπορευματοποίησής της είναι χαρακτηριστική της κυρίαρχης αντίληψης περί ιδιοκτησίας (πνευματικής και άλλης), στην οποία αντιτασσόμαστε σθεναρά. 3) Θεωρούμε τουλάχιστον περίεργο το γεγονός ότι στον ρόλο των «δημιουργών» εμφανίζονται σε περίοπτη θέση οι σύλλογοι των εκδοτών (ΣΕΒΑ, ΣΕΒΚ, ΕΝΕΛΒΙ και ΣΕΕΒΙ), οι οποίοι, τόσο σύμφωνα με τη νομοθεσία όσο και βάσει της κοινής λογικής, δεν είναι δημιουργοί αλλά επιχειρηματίες που εκμεταλλεύονται τη δημιουργία άλλων, 4) Αν οι εκδότες είναι τόσο ευαίσθητοι στο θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων, θα μπορούσαν να αρχίσουν επιτέλους να συμμορφώνονται με το νόμο 2121/1993 και να αποδίδουν πραγματικά πνευματικά δικαιώματα στους μεταφραστές: δικαιώματα που δεν θα υπολογίζονται σε ιλιγγιώδη ποσοστά τύπου 0,000…% επί της λιανικής τιμής πώλησης των βιβλίων και επομένως δεν θα εξαντλούνται ανεξαιρέτως στην (αμφίβολη, ούτως ή άλλως) καταβολή μιας «ελάχιστης εγγυημένης αμοιβής» για τη δουλειά μας. 5) Ελπίζουμε σε μεγαλύτερη διαύγεια εκ μέρους του ΟΣΔΕΛ, π.χ. να κοινοποιήσει τι ποσοστό από τα έσοδά του πηγαίνει στους εκδότες και τι ποσοστό πηγαίνει σε συγγραφείς και μεταφραστές, ιδίως μετά τις απανωτές μειώσεις των δικαιωμάτων αναπαραγωγής για μεταφραστές, τα οποία έχουν φτάσει να ανέρχονται στο κωμικό ποσό των 50 ευρώ μεικτά ανά έτος. 6) Είμαστε, τέλος, κάθετα αντίθετοι σε κάθε απόπειρα ρύθμισης του καθεστώτος των πνευματικών δικαιωμάτων για μεταφραστές, όσο δεν θα περιλαμβάνονται στους πνευματικούς δημιουργούς οι συνάδελφοι της λεγόμενης «τεχνικής μετάφρασης» (που θεωρείται, ενάντια σε κάθε λογική, το αυτοματοποιημένο αποπαίδι της «κανονικής», «λογοτεχνικής μετάφρασης), των οποίων η πνευματική ιδιοκτησία καταληστεύεται προκειμένου να χρησιμοποιηθεί σε εμπορικές μεταφραστικές μνήμες.
Απεργία ενάντια στις συνθήκες γαλέρας που αντιμετωπίζουν, την εντατικοποίηση, τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, τις περικοπές σε μισθούς και δικαιώματα πραγματοποίησαν την Πέμπτη 20 Ιούλη οι εργαζόμενοι στον κλάδο του Επισιτισμού – Τουρισμού. Σχετικά με την κλαδική απεργία στον χώρο του επισιτισμού, το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του Επισιτισμού σε κάλεσμα του ανέφερε και τα εξής: Απαιτούμε: Πλήρη ασφάλιση με βαρέα / ανθυγιεινά: Ως εδώ με τα ελάχιστα, μισά ή και καθόλου ένσημα που κολλάνε τα αφεντικά, πολύ απλά γιατί έτσι τους συμφέρει, ενώ εμείς αντιμετωπίζουμε χρόνια προβλήματα υγείας λόγω του επαγγέλματος. Αν θέλουν κυβερνήσεις και αφεντικά να δουλεύουμε μαγείρισσες, λαντζέρηδες και σερβιτόρες μέχρι τα 70, να έρθουν αυτοί να δουλέψουν στα πόστα μας. Ανθρώπινες και ασφαλείς συνθήκες εργασίας: Τα αφεντικά, για να αυξήσουν τα κέρδη τους μας πιέζουν να δουλέψουμε πιο γρήγορα, πιο εντατικά και μας ξεχειλώνουν τα ωράρια, σε συνθήκες ακραίων θερμοκρασιών, στρες και ορθοστασίας. Το αποτέλεσμα είναι η σωματική και ψυχική εξόντωση, οι λιποθυμίες και τα σακατέματα, μέχρι και οι θάνατοι εν ώρα δουλειάς. Απαιτούμε να δουλεύουμε σε χώρους που τηρούν τους κανόνες υγιεινής, σε συνθήκες και ρυθμούς ανθρώπινους, με την παροχή των κατάλληλων μέσων και ενδυμάτων που θα μας επιτρέπουν ένα ασφαλές μεροκάματο, ανάλογα με το πόστο μας. Δώρα, άδειες, επιδόματα με βάση τις πραγματικές ώρες που δουλεύουμε: Επειδή τα αφεντικά «ξεχνάνε» να μας τα καταβάλλουν ή μας δίνουν πολύ λιγότερα από τα κανονικά ή έστω και τα νόμιμα. Γιατί δεν μας κάνουν χάρη, αλλά είναι υποχρέωσή τους και για μας αυτά είναι κεκτημένα δικαιώματα, που τα έχουμε ανάγκη για να επιβιώνουμε με αξιοπρέπεια. Κλαδική σύμβαση με βάση τις ανάγκες μας, που να ισχύει και να μας καλύπτει: Τα αφεντικά δε δεσμεύονται νομοθετικά να τηρούν τη συλλογική σύμβαση του κλάδου κι έτσι έχουν ακόμα ένα όπλο στα χέρια τους. «Διαπραγματεύονται» ατομικά με τον καθένα μας, επιβάλλοντας μεροκάματα της ξεφτίλας. Για να μην αμειβόμαστε με ότι γουστάρει το αφεντικό για την τσέπη του, αλλά αξιοπρεπώς ώστε να καλύπτουμε τις ανάγκες μας. Εμείς δουλεύουμε τα μαγαζιά τους και παράγουμε τον πλούτο τους, εμείς να προτάξουμε τα εργατικά μας συμφέροντα μπροστά. Ας μην έχουμε αυταπάτες. Ποτέ και τίποτα δε μας χαρίστηκε και ούτε και τώρα θα καταφέρουμε κάτι χωρίς αγώνα. Μην περιμένουμε τίποτα από κυβερνήσεις και αφεντικά, δεν υπάρχουν μεσσίες, σωτήρες και ειδικοί που θα ασχοληθούν με τα προβλήματά μας. Μόνο με σκληρό αγώνα και οργάνωση μπορούμε να επιβάλλουμε τις ανάγκες μας. Στους χώρους δουλειάς μας πρέπει να εμπιστευόμαστε ο ένας την άλλη, να χτίζουμε σχέσεις, να υψώνουμε συλλογικά το ανάστημά μας απέναντι στα αφεντικά και να διεκδικούμε. Όλοι μαζί είμαστε πολλοί και πολλές. Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας και ενωνόμαστε για να αγωνιστούμε στο σωματείο βάσης των εργαζομένων του κλάδου.

Εν τω μεταξύ στο ξενοδοχείο «Zafolia» η διοίκηση του ξενοδοχείου με εντεταλμένο το διευθυντή της επιχείρησης έστησε απεργοσπαστικό μηχανισμό προκειμένου να σπάσει την απεργία. Στην Χαλκιδική, η εργοδοσία του ξενοδοχείου «Bellagio» απέλυσε το βράδυ της Τετάρτης 19 Ιούλη εργαζόμενη, επειδή δήλωσε πως θα απεργήσει στην κλαδική απεργία της 20ης Ιούλη, ενώ παρότρυνε να κάνουν το ίδιο και οι συνάδελφοί της ΣΧΕΤΙΚΑ. Παρέμβαση στο ξενοδοχείο «Bellagio»πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 20 Ιούλη από συναδέρφους της και το κλαδικό συνδικάτο, με αίτημα την ανάκληση της απόλυσης.
Κινητοποίηση την Τετάρτη 19 Ιούλη, πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι στο Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών. Αίτημα τους η επαναπρόσληψη των 83 απολυμένων συναδέλφων τους.
Άδικες και καταχρηστικές έκρινε η αστική δικαιοσύνη τις απολύσεις 56 εργαζομένων από τα Λιπάσματα Καβάλας, ενώ εκκρεμούν οι δικαστικές αποφάσεις για άλλες δύο ομαδικές αγωγές απολυμένων συναδέλφων τους. Υπενθυμίζεται ότι η εργοδοσία έχει απολύσει 180 εργαζόμενους, χωρίς αποζημίωση και μηνύοντάς τους από πάνω, επειδή αρνήθηκαν να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις με μειώσεις που σταδιακά έφταναν στο 45%.
Συγκέντρωση και πορεία στις 19/7, πραγματοποίησε η Αυτόνομη Συνέλευση Ζωγράφου για την εργοδοτική δολοφονία της Ντανιέλας Πρελορέντζου. Στο κάλεσμα ανέφερε: Οι δύο αυτοί θάνατοι (σ.σ: της Ντανιέλας Πρελορέντζου και του ο Άγγελου Παντέλογλου) δεν είναι «τυχαία γεγονότα», ούτε «μεμονωμένα περιστατικά». Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που αποσκοπεί στο ολοκληρωτικό ξεζούμισμα της εργατικής τάξης, ακόμα και μέχρι τελικής πτώσεως αν χρειαστεί.

Σε Ανταπόκριση από την πορεία για το θάνατο της εργαζόμενης στο δήμο Ντανιέλας Πρελορέντζου στου Ζωγράφου Συλλογικότητες – Αυτοοργανωμένα εγχειρήματα. Συντρόφισσες/οι από τα Ανατολικά της Αθήνα αναφέρουν: Την Τετάρτη 19/7 πραγματοποιήθηκε πορεία στη γειτονιά του Ζωγράφου και των Ιλισίων για το θάνατο της εργαζόμενης στην καθαριότητα στο δήμο Ζωγράφου Ντανιέλας Πρελορέντζου. Υπενθυμίζεται ότι η εργαζόμενη εξέπνευσε από ανακοπή καρδιάς πριν ξεκινήσει την τρίτη βάρδια μέσα σε 36 ώρες, σε συνθήκες ακραίου καύσωνα και μετά την εντολή που δόθηκε στους εργαζομένους καθαριότητας ότι όποιος δεν υπακούσει να πάει για δουλειά, θα περάσει από πειθαρχικ. Η πορεία καλέστηκε από συλλογικότητες, αυτοοργανωμένα εγχειρήματα και συντρόφισσες /ους από τα Ανατολικά και πλαισιώθηκε από 300 περίπου άτομα. Κατά τη διάρκεια της πορείας μοιράστηκαν κείμενα, πετάχτηκαν τρικάκια και ακούστηκαν με παλμό πολλά συνθήματα όπως: “60 χρόνων – εργάτρια νεκρή για να ‘χει η δημαρχίνα την πόλη καθαρή”. Στη κορύφωσή της η πορεία έφτασε μπροστά από το κτίριο του δημαρχείου Ζωγράφου και πετάχτηκαν μπογιές σαν μια συμβολική κίνηση ενάντια στην αυθαιρεσία των αφεντικών και τις εργοδοτικές δολοφονίες.

Με απόλυτη συμμετοχή πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 19 Ιούλη, 24ωρη απεργία των εργαζομένων στο εργοτάξιο του «Αστέρα Βουλιαγμένης». Οι εργαζόμενοι παλεύουν για αυξήσεις στα μεροκάματα.
Για την πανελλαδική απεργία στον κλάδο του εμπορίου, Κυριακή 16 Ιούλη, η συλλογικότητα ΟΡΘΟΣΤΑΣΙΑ-εργαζόμενοι-ες στον κλάδο του εμπορίου, σε ανταπόκριση ανέφερε μεταξύ άλλων: Η Κυριακή 16 Ιούλη, ημέρα προκηρυγμένης πανελλαδικής απεργίας στο εμπόριο, αποτελεί σταθμό στον ευρύτερο ταξικό αγώνα για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας που δίνεται επίμονα εδώ και 4 χρόνια. Βασισμένοι στις δικές μας πλάτες, δείξαμε σε όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες στο κέντρο της Αθήνας και ευρύτερα ότι η οργάνωση και η αντίσταση στους χώρους της δουλειάς είναι το μόνο εχέγγυο για την υπεράσπιση των συμφερόντων, της συλλογικής μας αξιοπρέπειας, της ζωής μας ευρύτερα. Ως εργατική συνάντηση στον χώρο του εμπορίου, είχαμε αναδείξει εγκαίρως την σημασία της Κυριακής 16 Ιούλη ως μια ημερομηνία όπου τα αφεντικά θα επιχειρήσουν να πάρουν την ρεβάνς απέναντι στις συλλογικές αντιστάσεις που ορθώνονται τα τελευταία χρόνια στον κλάδο του εμπορίου με αιχμή την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας. Δεν είναι τυχαίο ότι μόλις μια βδομάδα πριν την προκηρυγμένη απεργία στις 16/7, υπήρξε ένα αριστοτεχνικό και ενορχηστρωμένο μπαράζ δημοσιευμάτων από συγκεκριμένα συγκροτήματα των ΜΜΕ που δεν περιοριζόντουσαν στη δήθεν πίεση προς την κυβέρνηση για την χωροθέτηση των «τουριστικών ζωνών» που προβλέπονται στο νόμο για τις 32 εργάσιμες Κυριακές αλλά συκοφαντούσαν τους αγώνες για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας που κατάφεραν το μπλοκάρισμά του νόμου στο κέντρο της Αθήνας. Όμως, ο αγώνας για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας ούτε hobby ούτε εμμονή είναι. Είναι βαθιά ριζωμένος στις ανάγκες και τις συνειδήσεις των εργαζομένων στο εμπόριο και ευρύτερα γιατί υπηρετεί τα ίδια τα εργατικά συμφέροντα και την συλλογική αξιοπρέπεια της τάξης μας. Και ο αγώνας αυτός δεν θα μπορούσε να ανακοπεί από τέτοιες άθλιες μεθοδεύσεις όπως δεν ανακόπηκε στο παρελθόν από την αστυνομική τρομοκρατία ή τις απόπειρες πολιτικής/θεσμικής χειραγώγηση του. «Κανένας για ψώνια, κανένας για δουλειά, στις 16 Ιούλη τα μαγαζιά κλειστά»! Το πρωί της Κυριακής 16 Ιούλη μας βρήκε στον εμπορικό δρόμο της Ερμού, στο κέντρο της πρωτεύουσας, εκεί που εδώ και 4 χρόνια οι απεργιακές περιφρουρήσεις και οι μαζικές/μαχητικές κινητοποιήσεις του «Συντονιστικού Δράσης» έχουν παράγει μια σειρά συμβολισμών, νοημάτων και σχέσεων που αναζωογονούν την πορεία του αγώνα για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας. Από τις 9.30 το πρωί οι απεργιακές περιφρουρήσεις στήθηκαν έξω από τις 3 μαζικότερους εργασιακούς χώρους της Ερμού: τα «Hondos Center» και τα 2 καταστήματα της πολυεθνικής αλυσίδας «H&M» που γέννησε το πιο πρόσφατο παράδειγμα νικηφόρας συλλογικής αντίστασης των εργαζομένων ενάντια στην εργοδοτική μεθόδευση για υπογραφή ντροπιαστικών ατομικών συμβάσεων. Ως τη 1 το μεσημέρι καταφέρθηκε σχεδόν το συνολικό μπλοκάρισμα της λειτουργίας των καταστημάτων από την πλατεία Συντάγματος ως την πλατεία Μοναστηρακίου. Ήταν η αυτενέργεια και η συναδελφικότητα που γέμιζε κάθε απεργιακή περιφρούρηση. Η συσσωρευμένη οργή των συναδέλφων μας μπολιασμένη με τη συσσωρευμένη εμπειρία των απεργιακών κινητοποιήσεων στην Ερμού κατέδειξε ότι στον κλάδο του εμπορίου ο συλλογικός αγώνας, η οργάνωση μέσα στους χώρους δουλειάς, η συναδελφικότητα και η αλληλεγγύη, η επιλογή της απεργίας, η συγκρότηση ορατών ή αόρατων επιτροπών αγώνα, δεν είναι αυταπάτη. Είναι βιωμένη και επιτακτική ανάγκη για την υπεράσπιση των αυτονόητων εργασιακών δικαιωμάτων, για την συνολική προώθηση των εργατικών συμφερόντων. Είναι το μόνα όπλα που έχουμε στα χέρια μας. Και δεν μένει παρά να τα αξιοποιήσουμε άμεσα και πλατιά σε κάθε μαγαζί και πολυκατάστημα, σε κάθε Mall και εμπορική ζώνη. Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στο εμπόριο είμαστε οι πρώτοι που ξέρουμε πολύ καλά ότι το «δικαίωμα στην κατανάλωση» ούτε ιερό είναι, ούτε και το συμπεριλαμβάνουμε στα δικαιώματα προς υπεράσπιση καν. Η καταναλωτική μανία που δεν αναγνωρίζει ωράρια, αργίες και εργασιακά δικαιώματα είναι εφεύρεση των απανταχού αφεντικών και μεταφράζεται σε «λευκές νύχτες», black Friday και εργάσιμες Κυριακές. Ως εκ τούτου, η υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων και συμφερόντων όχι μόνο δεν αναγνωρίζει αλλά αρνείται στην πράξη το «ιερό δικαίωμα στην κατανάλωση». Πόσο μάλλον όταν η επίκληση του δικαιώματος αυτού προϋποθέτει την εντατικοποίηση της εργασίας για χιλιάδες εργαζόμενους, πόσο μάλλον σε ημέρα προκηρυγμένης πανελλαδικής απεργίας που καλούμε όλους και όλες να σκεφτούν ως εργάτες, και όχι σαν πελάτες. Μπροστά στην επιχειρούμενη εφαρμογή του νόμου για τις 32 εργάσιμες Κυριακές, δεν θα κάνουμε ούτε βήμα πίσω. Συνεχίζουμε να θεωρούμε κάθε εργάσιμη Κυριακή αιτία πολέμου για τους εργαζόμενους στο εμπόριο, για την εργατική τάξη στο σύνολό της. Δεν μπορούμε παρά να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας οργανώνοντας εδώ και τώρα την συνέχιση του αγώνα μας μέσα στους χώρους δουλειάς. Οι αγώνες για τη υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας να οργανωθούν σε κάθε «τουριστική ζώνη» που εφαρμόζεται ο νόμος, οι φωνές των εμποροϋπαλλήλων να ακουστούν σε κάθε εμπορική ζώνη της Ελλάδας, η εργοδοτική αυθαιρεσία να απαντηθεί μαζικά και δυναμικά σε κάθε μαγαζί, σε κάθε γειτονιά. Δεν χωρά καμία επανάπαυση, καμιά υπομονή. Η Κυριακή-αργία με αγώνες κατακτήθηκε και με αγώνες θα την υπερασπιστούμε. Ο αγώνας για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας συνεχίζεται.

Αποχή από την καθαριότητα το Σάββατο 22 και την Κυριακή 23 Ιουλίου πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα του δήμου Βύρωνα. Η ανακοίνωση τους αναφέρει: Οι εργαζόμενοι στον δήμο Βύρωνα συνεχίζουμε τον αγώνα για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες όλων των υπηρεσιών. Να γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στην καθαριότητα. Χρήματα που πληρώνουν οι πολίτες (δημοτικά τέλη) για την καθαριότητα, να μην δαπανώνται για τις ανάγκες άλλων υπηρεσιών. Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις ορισμένου χρόνου και στα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας με υποκατώτατο μισθό. Ίση αμοιβή για ίδια εργασία. Οι εργαζόμενοι με το πρόγραμμα της κοινωφελούς εργασίας να πληρώνονται με τη συλλογική σύμβαση των εργαζομένων στους Δήμους. Αξίζει να σημειωθεί ότι την Δευτέρα 24 Ιουλίου έχει προγραμματιστεί στάση εργασίας για όλους τους εργαζόμενους του δήμου.
Στάση εργασίας την Παρασκευή 21/7, πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι της ΣΙΔΕΝΟΡ (βιομηχανία που δραστηριοποιείται στον κλάδο παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας προϊόντων χάλυβα). Οι εργαζόμενοι διεκδικούν υπογραφή ΣΣΕ, αλλά συναντούν την αδιάλλακτη στάση της εργοδοσίας.
Προειδοποιητικές στάσεις εργασίας για την Δευτέρα 24 και την Τρίτη 25 Ιούλη, θα πραγματοποιήσουν οι εργαζόμενοι στο πρακτορείο τύπου «Αργος – Ευρώπη ΕΠΕ», ενάντια στις απολύσεις δύο οδηγών στην επιχείρηση. Κατά την διάρκεια των στάσεων εργασίας θα γίνουν συγκεντρώσεις στο εργοστάσιο της «Ίριδας».

Νέα αντεργατική απόφαση του Αρείου Πάγου έρχεται μόλις λίγες ημέρες μετά την προηγούμενη απόφαση του, η οποία ορίζει ότι ακόμα και η μακροχρόνια μη καταβολή των δεδουλευμένων ενός μισθωτού από την εργοδοσία δεν αρκεί από μόνη της για να θεμελιώσει την έννοια της «βλαπτικής μεταβολής» των όρων της σύμβασης εργασίας του. Το ανώτατο -αστικό για να μην ξεχνιόμαστε-δικαστήριο με νέα απόφαση του, ορίζει ως «καταχρηστικές» τις επισχέσεις εργασίας από απλήρωτους εργαζόμενους, όταν η εργοδοσία επικαλείται «οικονομική δυσπραγία», προσθέτοντας ότι υπό όρους η επίσχεση εργασίας σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να θεωρηθεί… «σιωπηρή» παραίτηση! Κοντολογίς, η απόφαση λέει στον εργαζόμενο να …συμμορφωθεί και να δουλεύει ακόμα και αν δεν πληρώνεται, γιατί αλλιώς θα χάσει την δουλειά του…. Τέτοια αβάντα του δικαστικού σώματος στα αφεντικά είχαμε να δούμε από την εποχή της χούντας….
Στα ύψη κυμάνθηκε και τον προηγούμενο μήνα (σσ: τον Ιούνη) η ανεργία. Στους 911.368 ανήλθαν αθροιστικά («αναζητούντες» και «μη αναζητούντες εργασία») οι άνεργοι τον Ιούνη του 2017, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΕΔ, που αφορούν την «εγγεγραμμένη» και όχι την πραγματική ανεργία, που είναι κατά πολύ μεγαλύτερη. Από αυτούς μόνο οι 90.496 έλαβαν τον Ιούνη το πενιχρό επίδομα ανεργίας. Από τους 911.368, οι 822.124 εμφανίζονται να αναζητούν εργασία και οι 89.244 όχι. Από το σύνολο των αναζητούντων εργασία οι 484.734 (ποσοστό 58,96%) είναι εγγεγραμμένοι στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο ή και μεγαλύτερο των 12 μηνών και οι 337.390 (ποσοστό 41,04%) είναι εγγεγραμμένοι για χρονικό διάστημα μικρότερο των 12 μηνών. Οι άνδρες ανέρχονται σε 297.303 (ποσοστό 36,16%) και οι γυναίκες ανέρχονται σε 524.821 (ποσοστό 63,84%).
2ο Camping της ΕΣΕ Ιωαννίνων. Η ΕΣΕ Ιωαννίνων διοργανώνει το δεύτερο αναρχοσυνδικαλιστικό ελεύθερο camping! 4 ημέρες στη παραλία του Σταυρολιμένα (24-27/08), ανάμεσα στην Πέρδικα Θεσπρωτίας και την Πάργα.
Τέλος, το δελτίο θα κλείσει με μία είδηση από τον διεθνή χώρο και πάλι από την Αργεντινή, όπου Δεκάδες χιλιάδες διαδήλωσαν στους δρόμους σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους εργαζόμενους της PepsiCo. Συγκεκριμένα, περίπου 30.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στη βάση του οβελίσκου στο κέντρο του Μπουένος Άιρες, την Τρίτη για να διαδηλώσουν για τους απολυμένους εργαζόμενους του σε αναστολή εργασιών εργοστασίου της PepsiCo. Οι εργαζόμενοι, αλληλέγγυοι, συνδικαλιστές και μέλη πολιτικών οργανώσεων διαδήλωσαν ειρηνικά μέσα από την περιοχή του κέντρου της πόλης πριν από την άφιξη μπροστά από το Κογκρέσο, όπου οι διοργανωτές εγκατέστησαν μια μεγάλη σκηνή που θα χρησιμεύσει ως βάση της «συνέχισης του αγώνα». Η πορεία απαίτησε την επαναφορά των πάνω από 600 εργαζομένων στο εργοστάσιο της πολυεθνικής εταιρείας PepsiCo.

 

by ΕΣΕ Αθήνας at July 25, 2017 10:30 AM

July 24, 2017

Bactirio

Μπουένος Άιρες- Ανάληψη ευθύνης για εμπρηστική επίθεση σε εκκλησία

Τα ξημερώματα της Τρίτης 11 Ιούλη αφήσαμε ένα εμπρηστικό “δωράκι” στην πόρτα της εκκλησίας που βρίσκεται στη συμβολή της οδού Ντορρέγο με τη λεωφόρο Κορριέντες. Πραγματοποιήσαμε αυτή την ενέργεια ως απάντηση στους εμετικούς πατριωτικούς εορτασμούς της 9ης Ιούλη και την…

by baktirio at July 24, 2017 08:11 PM

Οαχάκα, Μεξικό – Ανάληψη ευθύνης για βομβιστική επίθεση σε ατμ

Αρνούμαστε να επιτρέψουμε στην ησυχία να κυριαρχήσει, επιλέγουμε να ανατρέψουμε την κοινωνική ειρήνη, επιλέγουμε τη σύγκρουση. Δεν θα περιμένουμε τις κατάλληλες συνθήκες, θα προκαλέσουμε τις εντάσεις και θα ανταποδώσουμε τα χτυπήματα, δικαιώνουμε τον πόλεμο στην καθημερινότητα, δεν πρόκειται ποτέ ξανά…

by baktirio at July 24, 2017 08:05 PM

Αθήνα – Ανάληψη ευθύνης για την επίθεση σε γραφεία εργοληπτικής εταιρίας

Ανάληψη ευθύνης για την επίθεση στα γραφεία της εταιρίας ΕΔΕ Σαββανάκης στην Αθήνα Το πανεπιστήμιο Θεσσαλίας επιχειρεί να πραγματοποιήσει διαγωνισμό, που ήδη μπλοκαρίστηκε μια φορά, για την κατεδάφιση των Παλιών του Βόλου, όπου σύντροφοι και συντρόφισσες στεγάζουν τα σώματά τους,…

by baktirio at July 24, 2017 07:51 PM

Βόλος – Ανάληψη ευθύνης για την επίθεση σε κατασκευαστική εταιρεία

Ξημερώματα Δευτέρας 24 Ιουλίου στείλαμε εικαστικό μήνυμα στην κατασκευαστική εταιρεία σαββανάκης επε η οποία όπως και άλλες 21 (η λίστα εδώ : https://athens.indymedia.org/post/1576323/) συμμετέχουν στο διαγωνισμό ανάδειξης ανάδοχου για την κατεδάφιση της κατάληψης τερμίτα στο Βόλο. Ολόκληρη η πρόσοψη των…

by baktirio at July 24, 2017 07:44 PM

στέγαστρο

Ανταπόκριση από το live για τα 5 χρόνια του στεγ★

Την 1η Ιουλίου 2017 πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Εργατών Πολεμιστών 1912-13 (μπασκέτες του Αγ. Αντρέα στη Λαμπρινή) το πέμπτο κατά σειρά λάιβ του στεγ★ με πρόταγμα «Αντίσταση – Αυτοοργάνωση – Αλληλεγγύη σε όλες τις γειτονιές». Τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα σε κάθε γειτονιά είναι χώροι αγώνα και συλλογικοποποίησης που μέσα από οριζόντιες διαδικασίες και μακριά από κάθε λογική ιεραρχίας παλεύουν για μια κοινωνία αλληλεγγύης, ισότητας και αξιοπρέπειας.

Μεγάλη ήταν η ανταπόκριση του κόσμου τόσο από το Γαλάτσι και τις γύρω περιοχές, όσο και από άλλες γειτονιές της Αθήνας. Στο χώρο της συναυλίας υπήρχαν πανό, πάγκοι με έντυπο υλικό (κείμενα, μπροσούρες, αφίσες, κλπ) της συλλογικότητας του στεκιού όπως και του Αυτοοργανωμένου Σχήματος Καθηγητών (ΑΣΚ).

Ευχαριστούμε όλες τις μπάντες, τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, όπως στέκια, καταλήψεις, συνελεύσεις αλλά και τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που πλαισίωσαν και στήριξαν τη συναυλία παρά τις αντίξοες συνθήκες λόγω καύσωνα.

by stegastro at July 24, 2017 07:04 PM

To παρκινγκ τους, παρκο μας

Θερινές προβολές στο Πάρκο Ναυαρίνου! Τετάρτη 26/7 στις 21:00, «Suntan» του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου

Μια από τις καλύτερες ελληνικές ταινίας των τελευταίων χρόνων, το πολυβραβευμένο SUNTAN (2016) του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, αυτή την Τετάρτη 26 Ιουλίου στις 21:00, στο Αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου. Κάτω από ένα συννεφιασμένο ουρανό, ο 40χρονος Κωστής, φθάνει στην Αντίπαρο και αναλαμβάνει … Continue reading

by parko9 at July 24, 2017 03:58 PM

στέγαστρο

Ανταπόκριση από την παρέμβαση στον φούρνο Χωριάτικο, στο Γαλάτσι

Την Πέμπτη 13 Ιουνίου 2017 μαζί με περίπου 30 συντρόφους/ισσες
πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στο νέο κατάστημα των φούρνων ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ στο Γαλάτσι στη συμβολή των οδών Βεΐκου και Τράλλεων. Η παρέμβαση διήρκεσε περίπου μιάμιση ώρα. Τοποθετήθηκε πανό μπροστά στην είσοδο του καταστήματος ενώ ταυτόχρονα μοιράζονταν κείμενα στους περαστικούς και τους υποψήφιους πελάτες ενημερώνοντάς τους για την ταυτότητα αυτών των καταστημάτων. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν θετική. Αρκετοί ήδη γνώριζαν για τα καταστήματα βιτρίνα ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ και ΑΤΤΙΚΟΙ ΦΟΥΡΝΟΙ των οποίων οι ιδιοκτήτες Άγγελος και Αντώνης Γιαννακόπουλος ξεπλένουν χρήμα μέσα από το κύκλωμα trafficking και πορνείας που εδώ και χρόνια έχουν δημιουργήσει, ενώ έχουν συνάψει σχέσεις με τις αρχές, τη δικαιοσύνη και ΜΚΟ ώστε να γλυτώνουν τις συνέπειες.

Αρκετοί περαστικοί δήλωσαν πως επιλέγουν να μποϊκοτάρουν (να μην
ψωνίζουν) απ' το κατάστημα και διαδίδουν το βρώμικο ρόλο των
καταστημάτων αυτών. Ένα μέρος του κόσμου που δεν γνώριζε, έδειξε
ενδιαφέρον ώστε να ενημερωθεί με αποτέλεσμα την αποστροφή του
επιλέγοντας να μην στηρίξει ψωνίζοντας. Όσο για τον ιδιοκτήτη του συγκεκριμένου καταστήματος και την ομήγυρή του που βρίσκονταν εκεί κατά την παρέμβαση, εμείς κρατάμε την έκδηλη νευρικότητά τους.

Το κείμενο που μοιράστηκε βρίσκεται εδώ, ενώ ακολουθούν κάποιες φωτογραφίες.

by stegastro at July 24, 2017 03:45 PM

Σχετικά με τις υποθέσεις των φούρνων του trafficking «Χωριάτικο» και «Αττικοί Φούρνοι»

(Το κείμενο σε PDF)

Τα γεγονότα

Το 2008 αποκαλύπτεται η εμπλοκή των ιδιοκτητών των καταστημάτων Χωριάτικο ΕΠΕ και Αττικοί Φούρνοι σε κυκλώματα πορνείας και trafficking. Τα συγκεκριμένα κυκλώματα άνθισαν κυρίως πάνω στις πλάτες μεταναστριών από την Ανατολική Ευρώπη. Μέσω μιας offshore εταιρείας, της desena limited που είχε ως έδρα την Κύπρο και συνεργαζόταν με παρακρατικά – μαφιόζικα κυκλώματα της Ρωσίας, υπόσχονταν εργασία στις άνεργες και αφού τις μετέφεραν στην Ελλάδα, τις φυλάκιζαν σε διάφορα διαμερίσματα στην Αττική και τις ανάγκαζαν να εκδίδονται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πολυκατοικία στη λεωφόρο Ηρακλείου 29, στα Άνω Πατήσια, όπου κρατούσαν φυλακισμένα τα θύματα και πορνοπελάτες τις βίαζαν επί πληρωμή.

Βασικοί πρωταγωνιστές στο κύκλωμα και μέσα στους συλληφθέντες είναι οι αδερφοί Γιαννακόπουλοι, ο Κ. Κύρος, ο Ι. Φιλιοστόρ και ο Μ. Κρέτος οι οποίοι στη συνέχεια καταδικάστηκαν. Συγκεκριμένα οι ιδιοκτήτες Άγγελος και Αντώνης Γιαννακόπουλος διατηρούν από τη δεκαετία του ’90 αλυσίδα στριπτιτζάδικων στην Αθήνα (Star, Alcatraz) ενώ παράλληλα συνεργάζονται με ταξιδιωτικά γραφεία, εταιρείες ευρέσεως εργασίας και είχαν στην ιδιοκτησία τους την προαναφερθείσα offshore εταιρεία. Ο απόστρατος και αποταγμένος για υπεξαίρεση αστυνομικός Κ. Κύρος, εξασφάλιζε χαρτιά για τις αιχμάλωτες, ενώ παράλληλα τελούσε υπεύθυνος προσωπικού στους φούρνους Χωριάτικο.

Σχέση κράτους- παρακράτους

Η συγκεκριμένη υπόθεση έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο που επιβεβαιώνει τη σχέση κράτους και παρακράτους. Το 2008, μετά από επιστολή θύματος που απέδρασε, έγιναν 31 συλλήψεις και άλλες 17 το 2010. Από διάφορα μέλη του κυκλώματος, τα οποία παρέμειναν ασύλληπτα για 2 χρόνια, καταδικάζονται μόνο τα 4. Ανάμεσά τους και τα αδέρφια Γιαννακόπουλοι σε 10 χρόνια φυλακή. Μετά από καταβολή εγγύησης (ποσό ανώτερο των €200.000) αφήνονται ελεύθεροι, περνώντας την υπόθεση στα ψιλά γράμματα. Κάνοντας ακόμη πιο φανερή τη σχέση δικαστικών αρχών – παρακράτους και υπενθυμίζοντας για άλλη μια φορά το γνωστό σε όλους μας: «η δικαιοσύνη είναι σαν τα φίδια, δαγκώνει μόνο τους ξυπόλυτους», τους αποδίδεται και το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου. Οι κατηγορίες για αρπαγή, σωματεμπορία, σύσταση και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, επικίνδυνες σωματικές βλάβες, ξέπλυμα μαύρου χρήματος κ.ά, αντιμετωπίζονται από τον κρατικό μηχανισμό και την ελληνική δικαιοσύνη με τόσο φανερή μεγαλοψυχία όσο φανερή είναι και η συνεργασία κράτους – παρακράτους με τα κυκλώματα σωματεμπορίας. Από τις πελατειακές τους σχέσεις άλλωστε δεν λείπει και το νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής, στο οποίο είναι χρηματοδότες.

Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις

Οι αδερφοί Γιαννακόπουλοι χρηματοδοτούσαν τη ΜΚΟ «Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης», η οποία ασχολούνταν με κακοποιημένες γυναίκες. Βασικός στόχος δεν ήταν μόνο να αποφεύγονται με μεγαλύτερη επιτυχία οι αιφνίδιοι έλεγχοι στην εταιρεία καθώς και περαιτέρω υποψίες γύρω από το όνομα της, άλλα και η νομιμοποίηση των γυναικών αυτών, εξασφαλίζοντάς τους προσωρινή άδεια παραμονής με σκοπό την παραπάνω εκμετάλλευση τους. Τα τελευταία χρόνια, ο αναβαθμισμένος ρόλος των ΜΚΟ, δεν θα μπορούσε να αφήσει ανέπαφη τη διαχείριση των γυναικών. Στο όνομα της καταπολέμησης της βίας και της κακοποίησής τους, κοινώς της ανθρωπιστικής βοήθειας, καταφέρνουν να αποπροσανατολίζουν κομμάτια του πληθυσμού που είναι υποψιασμένα και εν δυνάμει αντιστεκόμενα, ξεπλένοντας με αυτό τον τρόπο εγκλήματα όπως η σωματεμπορία. Με πιο απλά λόγια: μια εταιρεία που χρηματοδοτεί μια ΜΚΟ ενάντια στην κακοποίηση των γυναικών, θα γίνει πολύ δύσκολα στόχος.

Χωριάτικο

Οι φούρνοι αυτοί συνεχίζουν και αναπτύσσονται διαδοχικά σε διάφορες περιοχές της Αττικής, όπως και στην περιοχή μας το τελευταίο διάστημα. Οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις δεν αποτελούν μικρά, συνοικιακά καταστήματα αλλά είναι ευρέως διαδεδομένα σε όλη την Ελλάδα. Μέσω του franchising μπορεί ο οποιοσδήποτε και η οποιαδήποτε με επιχειρηματικές βλέψεις να ανοίξει ένα κατάστημα με την επωνυμία «Χωριάτικο». Το γεγονός ότι σε κάποια υποκαταστήματα, όπως αυτό στο Γαλάτσι, δεν είναι ιδιοκτήτες οι ίδιοι οι Γιαννακόπουλοι, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει και συνενοχή στο έγκλημα. Κι αυτό γιατί διαχειρίζονται το franchise μιας επιχείρησης της οποίας τα ηγετικά στελέχη στηρίζουν το human trafficking, δηλαδή τη σεξουαλική εκμετάλλευση εξαθλιωμένων γυναικών, και όλο το παρακράτος και τη μαφία που το ακολουθεί. Οι φούρνοι αυτοί δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά βιτρίνα για τη συγκάλυψη των κυκλωμάτων τα οποία διαχειρίζονται το 80% των εκβιαστικά εκδιδόμενων γυναικών. Όσο για τις εργασιακές συνθήκες που επικρατούν μέσα στο Χωριάτικο, δεν είναι άλλες από τους καθιερωμένους πλέον μισθούς πείνας, τις απλήρωτες υπερωρίες, τα απάνθρωπα ωράρια, και τη μη καταβολή ενσήμων. Η συνεχής παρακολούθηση των εργαζομένων από τις κάμερες και η πολλές φορές τραμπούκικη συμπεριφορά των εργοδοτών, εντείνουν τις άθλιες συνθήκες.

Συμπερασματικά

Γνωρίζοντας όλα τα παραπάνω, σε μια κοινωνία της οποίας δομικά χαρακτηριστικά αποτελούν η εργασιακή εκμετάλλευση, ο ρατσισμός, ο σεξισμός, και μέσα σε άλλα πολλά, το εμπόριο σωμάτων, είναι ευθύνη του καθενός και της καθεμιάς από εμάς να καταγγέλλει, να έχει τη συλλογική αντίληψη και να εναντιώνεται σε τέτοιου είδους πρακτικές. Εμείς από τη μεριά μας πιστεύουμε ότι και η σεξουαλική εκμετάλλευση, και η σωματεμπορία, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα ακόμη πεδίο που ενισχύει το καπιταλιστικό σύστημα, μέσω της οικονομικής αλλά και της σωματικής εκμετάλλευσης. Δεν θα μπορούσε να μην είναι βέβαια το γυναικείο σώμα πάνω στο οποίο, μέσα σε μια πατριαρχική κοινωνία, είναι πιο εύκολη η παρέμβαση. Η διαμόρφωση ενός αγώνα ενάντια σε αυτές τις πρακτικές θα πρέπει να είναι συνεχής και να διαμορφώνεται από εμάς τις ίδιες και τους ίδιους στις γειτονιές μας.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΜΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΜΚΟ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΩΜΑΤΕΜΠΟΡΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΜΟΡΦΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

Ιούνιος 2017
Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Στέκι Γαλατσίου στέγ★

by stegastro at July 24, 2017 03:32 PM

Ανταπόκριση από τη διαδήλωση για Ελεύθερες Μετακινήσεις την 1η Απρίλη

Το Σάββατο 1η Απρίλη 2017 πραγματοποιήθηκε διαδήλωση για τις ελεύθερες μετακινήσεις με τα ΜΜΜ, στο πλαίσιο της υπεράσπισης των καθημερινών βασικών αναγκών, και ενάντια στους μηχανισμούς ελέγχου που επιβάλλονται με το ηλεκτρονικό εισιτήριο, τις μπάρες, τους ελεγκτές και τις κάμερες σε συρμούς και σταθμούς, ολοκληρώνοντας την καμπάνια που ξεκίνησε με την παρέμβαση στους σταθμούς Αττική και Ομόνοια στις 18 Φλεβάρη 2017.

Με εντολή της αστυνομίας, ο σταθμός Μοναστηράκι ήταν κλειστός από τις 10.30 το πρωί. Τακτική που υιοθετήθηκε και στις 11 Μάρτη 2017, τη μέρα που ήταν αρχικά καλεσμένη η διαδήλωση αλλά αναβλήθηκε λόγω βροχής.

Λίγο πριν τις 12, οι περιφρουρήσεις από το συντονισμό και από συνελεύσεις γειτονιάς, στέκια και συλλογικότητες που καλούσαν, συγκεντρώθηκαν στο σταθμό Θησείο και κινήθηκαν προς την πλατεία Μοναστηρακίου. Εκεί στήθηκε μικροφωνική, μοιράστηκαν κείμενα, πετάχτηκαν τρικάκια και κρεμάστηκαν πανό περιμετρικά.

Γύρω στις 13.30 το σώμα της διαδήλωσης βγήκε στο δρόμο και διέσχισε την Ερμού καταλήγοντας στην πλατεία Συντάγματος. Η παρέμβαση συνεχίστηκε για μια ώρα εντός του σταθμού με μοίρασμα κειμένων και ανάγνωσή τους από τα μικρόφωνα, συνθήματα, κάλυψη των ακυρωτικών μηχανημάτων με σακούλες και αυτοκόλλητα καθώς και των εκδοτικών με πανό.

Η συμμετοχή του κόσμου στην διαδήλωση ήταν ικανοποιητική. Εμφανείς αστυνομικές δυνάμεις υπήρχαν στην πάνω γωνία της Όθωνος και στη Μεγ. Βρετάνια.

Κάποια από τα συνθήματα που ακούστηκαν σχετικά με το θέμα της παρέμβασης:

Ούτε μπάρες, ούτε ελεγκτές
αρνήσεις πληρωμών για ανάγκες βασικές

Ντου στα σούπερμαρκετ, αρνήσεις πληρωμών
πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών

Για τις μετακινήσεις οι λύσεις είναι απλές
δωρεάν συγκοινωνίες, κλωτσιές στους ελεγκτές

Ούτε μπάρες, ούτε ακυρωτικά
την κρίση να πληρώσουν τα αφεντικά.

Επιπλέον, σε μια Ερμού που έσφυζε από περαστικούς, καταναλωτές και διαφημιστικά happenings στα μαγαζιά, φωνάχτηκαν, μεταξύ άλλων, συνθήματα για την απλήρωτη/μαύρη/υποτιμημένη εργασία, την εκμετάλλευση από τα αφεντικά, τις λευκές νύχτες και την κυριακάτικη αργία.

Συντονισμός συλλογικοτήτων από το κέντρο για τις ελεύθερες μετακινήσεις

Φωτογραφίες από mpalothia και Black Crow Photography


by stegastro at July 24, 2017 03:24 PM

Contra Info - Μεταφραστικό Δίκτυο Αντιπληροφόρησης

Αργεντινή: Εμπρηστική επίθεση σε εκκλησία στο Μπουένος Άιρες

Λάβαμε στα ισπανικά στις 20 Ιούλη:

Τα ξημερώματα της Τρίτης 11 Ιούλη αφήσαμε ένα εμπρηστικό “δωράκι” στην πόρτα της εκκλησίας που βρίσκεται στη συμβολή της οδού Ντορρέγο με τη λεωφόρο Κορριέντες.

Πραγματοποιήσαμε αυτή την ενέργεια ως απάντηση στους εμετικούς πατριωτικούς εορτασμούς της 9ης Ιούλη και την πρόσφατη σύλληψη του Φακούντο Γιόνες Ουάλα*.

Μια μικρή χειρονομία [...]

by Contra Info at July 24, 2017 02:53 PM

Λυσσασμένοι Προλετάριοι

1924: Μάχη της Κου Κλουξ Κλαν και των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου (IWW) στο Γκρίνβιλ για τους μισθούς

Το άρθρο του 1924 της εφημερίδας Press Herald περιγράφει τις συγκρούσεις της Κου Κλουξ Κλαν με τους Βιομηχανικούς Εργάτες του Κόσμου.

Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 1924

Μάχη της Κου Κλουξ Κλαν και των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου στο Γκρίνβιλ για τους μισθούς.

175 εργάτες περιπολούν τους δρόμους μετά από τις συγκρούσεις της βραδιάς του Σαββάτου.

Συμπλοκές ξεκίνησαν όταν η Κλαν εκκαθάρισε οικοτροφείο.

Παρά τις διαταγές να φύγουν οι υλοτόμοι παραμένουν. Ενισχύσεις καταφθάνουν κατά εκατοντάδες.

Γκρίνβιλ: Mε το θερμόμετρο στους 0οC , περίπου 175 μέλη της ένωσης Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου έκαναν πορεία στους δρόμους της πόλης μετά τις συγκρούσεις με μέλη της ΚΚΚ το βράδυ του Σαββάτου.

Περίπου 40 άνδρες της Κλαν παρέλασαν μέχρι το τοπικό οικοτροφείο, γνωστό ως «Σπίτι στη Λίμνη», εκεί που βρίσκονταν αρκετά στελέχη της ένωσης και τους διέταξαν να φύγουν αμέσως γιατί διαφορετικά θα τους έδιωχναν με τη βία.

Τα μέλη της ένωσης κάλεσαν τον Αναπληρωτή Διοικητή της αστυνομίας, Ντέιβις Σ. Κάουμαν, να τους προστατέψει. Ένας αστυνομικός τοποθετήθηκε στο οικοτροφείο το βράδυ του Σαββάτου.

Την Κυριακή και σήμερα, οι αντιπρόσωποι της ένωσης ζήτησαν τη στήριξη των συντρόφων τους από τα στρατόπεδα ξυλείας , και από εκείνη τη στιγμή υπάρχει συνεχής ροή μελών των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου σε αυτή τη μικρή πόλη. Μέχρι σήμερα εκτιμάται ότι περίπου 175 μέλη του σωματείου βρίσκονται στους δρόμους του Γκρίνβιλ.

Ο Μπόμπ Πίζ από το Μπανγκόρ, πρόεδρος της ένωσης στο Μέιν, έφτασε το βράδυ στην πόλη και δήλωσε στην εφημερίδα Press Herald ότι θα δημιουργούσε γραφείο με έδρα το Γκρίνβιλ.

«Εμείς θα παραμείνουμε εδώ και αν ξεκινήσει κάτι η Κλαν εμείς θα το τελειώσουμε. Οι αρχηγοί των δούλων, η Εταιρία Great Northern Paper, και η Χολινγκσγορθ και Ουίτνεϊ δεν μας θέλουν εδώ, εμείς όμως είμαστε πολύ δυνατοί γι αυτούς.»

Γιατί πιστεύετε πως είναι εναντίον σας? Ρώτησε ο δημοσιογράφος.

«Επειδή ζητάμε καλούς μισθούς, οχτάωρη εργασία στα στρατόπεδα ξυλείας και καθαρά σεντόνια στις κουκέτες μας». Απάντησε ο Πίζ. «Οι μέρες των παλιών στρατοπέδων υλοτομίας φτάνουν στο τέλος τους».

Ο Πιζ ισχυρίζεται πως η τοπική οργάνωση της ΚΚΚ έχει εξαγοραστεί από τους έμπορους και τα συμφέροντα της ξυλείας.

Αρνούνται να αποχωρήσουν

Έγινε σαφές σήμερα πως οι αρχές ζήτησαν την αποχώρηση των μελών των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου, αλλά ο Πιζ και τα υπόλοιπα μέλη αρνήθηκαν λέγοντας πως θα παραμείνουν στους δρόμους και θα φτιάξουν φωτιές για το κρύο.

Σύμφωνα με τα δηλώσεις του Πιζ, απαγορεύτηκε η είσοδος στα τοπικά οικοτροφεία σε μέλη της ένωσης.

Ο διοικητής της αστυνομίας Ρόσκο Μακόμπερ από το Ντόβερ-Φοξκροφτ, όταν έφτασε όρισε 2 αναπληρωτές διοικητές και τους έδωσε οδηγίες να συλλάβουν όποιον ξεκινήσει επεισόδια.

Η Κλαν οργανώνεται

Υπήρχε ενημέρωση ότι τα μέλη της Κλαν οργώνονταν για να διώξουν τα μέλη της ένωσης των εργατών από την πόλη. Ο αναπληρωτής διοικητής Κάουμαν δήλωσε ότι μέλη των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου κατέφθαναν συνεχώς από τα γειτονικά στρατόπεδα ξυλείας και ακόμα περιμένουν εκατοντάδες μέλη να φτάσουν στην πόλη στο επόμενο εικοσιτετράωρο.

Ο Πιζ, πρόεδρος των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου, δήλωσε πως σκοπεύει να δημιουργήσει ένα παρακλάδι της οργάνωσής του στο Κίνγκφιλντ, αλλά ότι η έδρα θα συσταθεί εδώ προς το παρόν. Ανέφερε, ακόμα, πως αρκετά μέλη της ένωσης είναι Γάλλοι Καθολικοί.

Μετάφραση και αναδημοσίευση από το Barikat

Πηγή: https://libcom.org/history/1924-kkk-iww-wage-drawn-battle-greenville

by rabidproletarians at July 24, 2017 10:39 AM

July 23, 2017

ΤΟ ΨΑΛΙΔΙ

Μήνυμα αλληλεγγύης στο Ράδιο Ψαλίδι από το Ké Huelga Radio

{Από τις 13 Ιουλίου το αδερφό μας ραδιόφωνο Ké Huelga Radio από την Πόλη του Μεξικού έστειλε μήνυμα αλληλεγγύης για τη διακοπή λειτουργίας του σταθμού Ράδιο Ψαλίδι στο Ρέθυμνο. Παρακάτω δημοσιεύεται η μετάφραση }

Το μήνυμα κυκλοφόρησε και στο δελτίο Nebulosa στις 11 Ιουλίου και από τις 12 Ιουλίου είναι καρφιτσωμένη ανακοίνωση του σταθμού στην ιστοσελίδα του.

Μήνυμα αλληλεγγύης στο Ράδιο Ψαλίδι στην Ελλάδα

Τετάρτη 12 Ιουλίου 2017 από το Ké Huelga Radio

Από το Ké Huelga Radio στο Μεξικό στεκόμαστε αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες με τις συντρόφισσες και συντρόφους μας στο Ράδιο Ψαλίδι στο Ρέθυμνο της Κρήτης που υποχρεώθηκαν να εκκενώσουν το μέρος όπου βρισκόταν το στούντιό τους στο Στέκι των Πολιτιστικών Ομάδων του Πανεπιστημίου της Κρήτης. Υπεύθυνοι για την επίθεση είναι οι πανεπιστημιακές αρχές και ο ιδιοκτήτης του χώρου που έδωσαν προτεραιότητα στον εξευγενισμό και τις τουριστικές επιχειρήσεις.

Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες μας στο αδερφό μας ραδιόφωνο Ράδιο Ψαλίδι ενημέρωσαν με ανακοίνωσή τους στο μπλογκ τους psalidi.espivblogs.net ότι από τις 9 Ιουλίου διέκοψαν την καθημερινή ροή του προγράμματος μέχρι να διεκδικηθεί νέος χώρος για το Στέκι των Πολιτιστικών Ομάδων και από εκεί να στηθεί ένα νέο βήμα από όπου θα μπορούν να συνεχίσουν να δίνουν «φωνή σε αυτούς που δεν έχουν».

Με τις συντρόφισσες και τους συντρόφους από το Ράδιο Ψαλίδι δουλεύουμε συλλογικά εδώ και περίπου μισό χρόνο για την παραγωγή του δελτίου αντιπληροφόρησης Nebulosa Gr δημιουργώντας μια γέφυρα για να πλησιάσουν την Ελλάδα οι κοινωνικές αντιστάσεις και οι αγώνες του Μεξικού. Αυτή η εμπειρία δείχνει ότι τα ελεύθερα και αυτόνομα ραδιόφωνα μπορούμε να αγωνιστούμε από κοινού ενάντια στο τέρας του καπιταλισμού παραμερίζοντας τις αποστάσεις και τους γλωσσικούς περιορισμούς.

Από αυτό το μέσο σας στέλνουμε μια μεγάλη αγκαλιά και σας λέμε:

Αλληλεγγύη στο Ράδιο Ψαλίδι! Μακροημέρευση στα ελεύθερα ραδιόφωνα!

Ké Huelga Radio

Ελεύθερο, κοινωνικό και ενάντια στην εξουσία

by psalidi at July 23, 2017 10:46 AM

July 22, 2017

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Καλοκαιρινές εκδηλώσεις Σινιάλο

Τρίτη 25/7

18:00- Συλλογική κουζίνα &  Χαριστικό Παζάρι

 

Πέμπτη 27/7

21:00 – Προβολή Ταινίας: Festen

 

Πέμπτη 3/8

21:00 – Προβολή Ταινίας: Dr Strangelove

 

Παρασκευή 4/8

21:00 – Προβολή επεισοδίων Μπομπ Σφουγγαράκης και κοκτέιλ

 


Τρίτη 8/8

18:00- Συλλογική κουζίνα &  Χαριστικό Παζάρι

 

Πέμπτη 10/8

21:00 – Προβολή Ταινίας: XXY

 

Πέμπτη 17/8

21:00 – Προβολή Ταινίας: Fantastic Planet

 

Τρίτη 22/8

18:00- Συλλογική κουζίνα &  Χαριστικό Παζάρι

 

Πέμπτη 24/8

21:00 – Προβολή Ταινίας:  Whose is this song

 

Σάββατο 2/9

21:00 – Γαλλόφωνες ταινίες μικρού μήκους από το αυτοοργανωμένο μάθημα Γαλλικών

 

*Θα ανακοινώνονται συναντήσεις έκπληξη στην ιστοσελίδα της κατάληψης

 

 

by Κατάληψη Σινιάλο at July 22, 2017 11:17 AM

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Έκτακτη Γενική Συνέλευση, Δευτέρα, 24 Ιουλίου

To ΔΣ του ΣΒΕΜΚΟ με ομόφωνη απόφασή του καλεί σε Έκτακτη Γενική Συνέλευση την Δευτέρα, 24 Ιουλίου, στις 18.00 το απόγευμα, στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα (Ζωοδόχου Πηγής & Ισαύρων),  δυνάμει του άρθρου 15, στοιχείο α) του καταστατικού του Σωματείου. Η Έκτακτη Γενική Συνέλευση, με μοναδικό θέμα ημερήσιας διάταξης “στάση εργασίας στις ΜΚΟ”, θα πραγματοποιηθεί εφόσον επιτευχθεί η απαιτούμενη από το Καταστατικό […]

by svemko at July 22, 2017 09:35 AM

July 21, 2017

Ραδιοφράγματα

«Παρουσίαση του περιοδικού NE CEDE & συζήτηση με μέλη της Σ.Ο.»

Σάββατο 22/7  στις 19:00 θα γίνει αναμετάδοση στην ζώνη των αναμεταδόσεων του σταθμού της «Παρουσίαση του περιοδικού NE CEDE & συζήτηση με μέλη της Σ.Ο.» που πραγματοποιήθηκε στο συντροφικό Radio Revolt με τηλεφωνική επικοινωνία από μέλη της Σ.Ο. του περιοδικού Ne Cede, παρουσιάζοντας και συζητώντας με αφορμή την έκδοση του 1ου τεύχους. Πρώτη μετάδοση έγινε […]

by radiofragmata at July 21, 2017 10:22 PM

Πρόγραμμα Σάββατο 22/7

ΔΕΛΤΙΑ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ Δελτίο αντιπληροφόρησης από την Ραδιουργία FM θα μεταδοθεί στις 12:00 και στις 18:00 Δελτίο του Nebulosa Gr (Δελτίο #13) από το αυτοργανωμένο κινηματικό Ραδιοφωνο «Ράδιο Ψαλίδι» θα μεταδοθεί στις 13:00 και στις 21:30 Δελτίο αντιπληροφόρησης της ΕΣΕ μεταδίδεται ανά 2 ώρες σε όλη την διάρκεια του ημερήσιου προγράμματος   ΕΚΠΟΜΠΕΣ Σάββατο 22/7  στις […]

by radiofragmata at July 21, 2017 10:19 PM

ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα

ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ

ΚΑΜΙΛΟ ΜΠΕΡΝΕΡΙ

Η δικτατορία του προλεταριάτου είναι μια σύλληψη του Μαρξ. Σύμφωνα με τον Λένιν, «μαρξιστής είναι μόνον εκείνος που, αφού αναγνωρίσει την πάλη των τάξεων, αναγνωρίζει, και τη δικτατορία του προλετα­ριάτου». Ο Λένιν είχε δίκιο: η δικτατορία του προλετα­ριάτου είναι, πράγματι, για τον Μαρξ, η κατάληψη του κρατικού μηχανισμού από το προλεταριάτο το οποίο, οργανωμένο σαν πολιτικά άρχουσα τάξη, φτάνει, διαμέσου του κρατικού σοσιαλισμού στην κατάργηση όλων των τάξεων.

Στην Κριτική του Προγράμματος της Γκότα, που έγραψε ο Μαρξ στα 1875, διαβάζουμε «Ανάμεσα στην καπιταλιστική και στην κομμουνιστική κοινωνία παρεμβάλλεται η περίοδος του επαναστατικού μετασχηματισμού της πρώτης στην δεύτερη. Σε αυτήν, αντιστοιχεί και μια πολιτικά μεταβατική περίοδος, κατά την οποία το κράτος δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο από την επαναστατική δικτατορία του προλεταριάτου».

Ήδη, στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο, έγραφε «Το πρώτο βήμα στο δρόμο για την εργατική επανάσταση είναι η άνοδος του προλεταριάτου στη θέση της άρχουσας τάξης… Το προλεταριάτο θα επωφεληθεί από την πολιτική του κυριαρχία, αποσπώντας σίγα σίγα από την αστική τάξη όλο το κεφάλαιο συγκεντρώνοντας όλα τα μέσα παραγωγής στα χέρια του κράτους, δηλαδή στα χέρια του προλεταριάτου που έχει οργανωθεί σαν άρχουσα τάξη».

Ο Λένιν, στο Κράτος και επανάσταση, επιβεβαιώνει μόνο τα λεγόμενα του Μαρξ: «Το προλεταριάτο χρειάζεται το κράτος μόνο για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα. Αυτό που μας διαφοροποιεί από τους αναρχικούς δεν είναι, ο τελικός στόχος δηλαδή η κατάργηση του κράτους, αλλά το ότι εμείς βεβαιώνουμε πως για να πετύχουμε αυτό το στόχο, είναι απαραίτητο να μεταχειριστούμε προσωρινά εναντίον των εκμεταλλευτών τα όργανα, τα μέσα και τις μεθόδους της πολιτικής εξουσίας, με τον ίδιο τρόπο, αφού είναι απαραίτητο, με σκοπό να εξαλείψουμε τις τάξεις, να επιβάλουμε την προσωρινή δικτατορία της καταπιεσμένης τάξης.

Το κράτος θα εξαφανιστεί στο μέτρο που δεν θα υπάρχουν πια καπιταλιστές, δεν θα υπάρχουν πια τάξεις και δεν θα είναι πια αναγκαίο να καταπιέζεται καμία «επιμέρους τάξη». Το κράτος, όμως, δεν θα είναι για τα καλά νεκρό όσο θα εξακολουθούν να επιβιώνουν τα «αστικό δικαιώματα» που καθαγιάζουν την εκ’ των πραγμάτων ανισότητα. Για να πεθάνει για τα καλά το κράτος είναι αναγκαίο να έρθει ο ολοκληρωμένος κομμουνισμός». Το προλεταριακό κράτος το σκέφτονται σαν μια προσωρινή πολιτική δομή που προορισμό έχει την καταστροφή των τάξεων. Στη βάση αυτής της αντίληψης, βρίσκονται η σταδιακή απαλλοτρίωση κι η ιδέα του κρατικού καπιταλισμού. Το οικονομικό πρόγραμμα του Λένιν στις παραμονές της Οκτωβριανής Επανάστασης, τελειώνει με τη φράση: «Σοσιαλισμός δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα κρατικό σοσιαλιστικό μονοπώλιο». Σύμφωνα με τον Λένιν: «Η διάκριση ανάμεσα στους μαρξιστές και τους αναρχικούς, συνίσταται στα εξής: 1) Οι μαρξιστές, μολονότι προτείνουν την πλήρη καταστροφή του κράτους πιστεύουν ότι αυτήν μπορούν να την πετύχουν μόνο μετά την καταστροφή όλων των τάξεων από τη σοσιαλιστική επανάσταση και σαν αποτέλεσμα του θριάμβου του σοσιαλισμού, που θα ολοκληρωθεί με την καταστροφή του κράτους· οι αναρχικοί θέλουν την πλήρη εξάλειψη του κράτους εν μια νυκτί, χωρίς να καταλαβαίνουν τις συνθήκες που κάνουν εφικτή αυτή την εξάλειψη 2) Οι μαρξιστές διακηρύσσουν ότι είναι αναγκαίο να εξασφαλίσει το προλεταριάτο την πολιτική εξουσία, να καταστρέψει ολωσδιόλου τον παλιό κρατικό μηχανισμό και να τον αντικαταστήσει μ’ έναν καινούριο μηχανισμό που θα αποτελείται από μια οργάνωση τον ένοπλων εργατών σύμφωνα με τα πρότυπα της Κομμούνας· οι αναρχικοί, απαιτώντας την καταστροφή του κρατικού μηχανισμού, δεν ξέρουν στην πραγματικότητα ούτε «με τι θα τον αντικαταστήσει» το προλεταριάτο ούτε «πώς θα χρησιμοποιήσει» την επαναστατική του εξουσία· φτάνουν μέχρι σημείου να καταδικάζουν κάθε χρήση της πολιτικής εξουσίας από το επαναστατικό προλεταριάτο και ν’ απορρίπτουν την επαναστατική δικτατορία του προλεταριάτου. 3) Οι μαρξιστές θέλουν να προετοιμάσουν το προλεταριάτο για την επανάσταση χρη­σιμοποιώντας το σύγχρονο κράτος· οι αναρχικοί απορρίπτουν αυτή τη μέθοδο».

Ο Λένιν παραποίησε τα πράγματα. Οι μαρξιστές «δεν έχουν στο νου τους την πλήρη καταστροφή του κράτους», αλλά προσβλέπουν στην φυσική εξαφάνιση του κράτους σαν μια συνέπεια της καταστροφής των τάξεων μέσα από την «δικτατορία του προλεταριάτου»δηλαδή από τον κρατικό σοσιαλισμό, αντίθετα οι αναρχικοί θέλουν την καταστροφή των τάξεων μέσα από μια κοινωνική επανάσταση που εξαλείφει ,μαζί με τις τάξεις και το κράτος . Επιπλέον οι μαρξιστές δεν προτείνουν την ένοπλη κατάκτηση της Κομούνας από το σύνολο του προλεταριάτου, αλλά προτείνουν την κατάκτηση του κρατικού μηχανισμού από το κόμμα που φαντάζεται ότι αντιπροσωπεύει το προλεταριάτο. Οι αναρχικοί δέχονται να χρησιμοποιήσει το προλεταριάτο, άμεσα, την εξουσία του,δέχονται όμως ότι τα όργανα αυτής της εξουσίας είναι τα συστήματα της Κομμουνιστικής διοίκησης στο σύνολο τους – συνεταιρεστικοί οργανισμοί, κοινοτικοί θεσμοί, περιφερειακοί και κεντρικοί – που συγκροτούνται ελευθέρα, έξω από το πολιτικό μονοπώλιο των κομμάτων και ενάντιων τους και προσπαθούν να περιορίσουν στο ελάχιστο την διοικητική συγκέντρωση. Ο Λένιν, για τις ανάγκες της πολεμικής, απλοποίησε αυθαίρετα τα πράγματα που διαφοροποιούν τους μαρξιστές από μας.

Η φράση του Λένιν, «Οι μαρξιστές θέλουν να προετοιμάσουν το προλεταριάτο για την επανάσταση χρησιμοποιώντας το σύγχρονο κράτος», είναι η βάση του λενινιστικού ιακωβινισμού, όπως είναι και η βάση του κοινοβουλευτισμού και σοσιαλρεφορμιστικού υπουργισμού.

Στα Διεθνή Σοσιαλιστικά Συνέδρια του Λονδίνου (1896) και του Παρισιού (1900), καθιερώθηκε ότι στη Σοσιαλιστική Διεθνή θα μπορούσαν να μετέχουν μόνο κόμματα κι εργατικές οργανώσεις που θα αναγνώριζαν την αρχή «της σοσιαλιστικής κατάκτησης των δημοσίων εξουσιών από το τμήμα του προλεταριάτου που Οργανώνεται σ’ ένα κόμμα σαν τάξη». Η διάσταση έγινε πάνω σ’ αυτό το σημείο – στην πραγματικότητα όμως, η αποπομπή των αναρχικών από τη Διεθνή ήταν μόνον ο θρίαμβος του υπουργισμού, του οπορτουνισμού και του «κοινοβουλευτικού κρετινισμού».

Οι αντικοινοβουλευτικοί συνδικαλιστές και αρκε­τές κομμουνιστικές φράξιες που επικαλούνται το μαρξισμό, απέρριψαν την κατάκτηση των δημόσιων αρχών από τους σοσιαλιστές -είτε πριν από την επανάσταση, είτε στη διάρκεια της.

Όποιος κοιτάξει την ιστορία του σοσιαλισμού έπειτα από την αποπομπή των αναρχικών, θα μπορέ­σει να δει μόνος του τη βαθμιαία υποβάθμιση του μαρξισμού σαν πολιτικής φιλοσοφίας μέσα από τις ερμηνείες και την πρακτική των σοσιαλδημοκρατών.

Ο λενινισμός είναι, αναμφίβολα, μια επιστροφή στο επαναστατικό πνεύμα του μαρξισμού, συνάμα όμως είναι και μια επιστροφή στις ψευδαισθήσεις και στις αφαιρέσεις της μαρξιστικής μεταφυσικής.

 

http://vrahokipos.net/old/theory/berneri.htm

by ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα at July 21, 2017 01:27 PM

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ

ΕΜΜΑ ΓΚΟΛΝΤΜΑΝ

 

Πρέπει το παιδί να θεωρείται μια ανεξάρτητη προσωπικότητα ή ένα αντικείμενο που διαμορφώνεται σύμφωνα με τις ιδιοτροπίες και τα γούστα των άλλων; Νομίζω ότι αυτή είναι η πιο σημαντική ερώτηση που πρέπει να απαντηθεί από γονείς και δασκάλους. Το εάν το παιδί θα αναπτυχθεί εσωτερικά, εάν όλα όσα αναζητούν εκφραστική διέξοδο θα αφεθούν να έρθουν στο φως ή θα είναι ετεροκαθοριζόμενο, αυτό εξαρτάται από τη σωστή απάντηση σε αυτό το ζωτικής σημασίας ερώτημα.

Στην εποχή μας οι καλοί και άξιοι ευνοούν τις ισχυρές προσωπικότητες. Κανένας άνθρωπος με ευαισθησίες δε θέλει να τον μεταχειρίζονται απλώς και μόνο σαν μηχανή ή σαν ένα καθωσπρέπει και αξιοσέβαστο παπαγαλάκι· η ανθρώπινη ύπαρξη διψάει για αναγνώριση του βαθύτερου εαυτού της.

Και πρέπει να έχουμε κατά νου ότι η ανάπτυξη του ώριμου ανθρώπου περνά από την παιδική ηλικία και ότι οι σύγχρονες αντιλήψεις για τη μόρφωση ή την εκπαίδευσή του στο σχολείο και στην οικογένεια –ακόμη και στην οικογένεια ενός προοδευτικού ή ριζοσπάστη– είναι τέτοιες που πνίγουν τη φυσική ανάπτυξη του παιδιού.

Όλοι οι θεσμοί στις μέρες μας, η οικογένεια, το κράτος, οι ηθικοί κώδικες βλέπουν στο πρόσωπο κάθε δυναμικής, όμορφης, ασυμβίβαστης προσωπικότητας έναν θανάσιμο εχθρό. Επομένως, όλα στοχεύουν στο να καλουπωθεί το συναίσθημα και η πρωτοτυπία της σκέψης του παιδιού από πολύ μικρή ηλικία· κάθε άνθρωπος να διαμορφωθεί με βάση ένα πρότυπο· όχι για να δημιουργηθεί μια ισορροπημένη προσωπικότητα, αλλά ένας υπομονετικός εργαζόμενος-σκλάβος, μια επαγγελματική μηχανή, ένας πολίτης-φοροδότης ή ένας αυστηρός ηθικολόγος. Έαν κάποιος, παρ’ όλα αυτά, ανακαλύψει τον πραγματικό αυθορμητισμό του (κάτι που παρεμπιπτόντως είναι μια σπάνια χαρά), αυτό δεν οφείλεται στη δική μας μέθοδο ανατροφής και εκπαίδευσης: η προσωπικότητα του παιδιού συχνά επιβάλλεται παρά τα κοινωνικά και οικογενειακά εμπόδια. Μια τέτοια ανακάλυψη θα έπρεπε να γιορτάζεται σαν ένα σπάνιο γεγονός, μιας και τα εμπόδια στο δρόμο της ανάπτυξης και της διαμόρφωσης του χαρακτήρα είναι τόσα πολλά που είναι θαύμα αν το παιδί καταφέρει να διατηρήσει το σθένος και την ομορφιά του και να βγει ζωντανό μέσα από τις τόσες απόπειρες να ακρωτηριάσουν τον πυρήνα της ύπαρξής του.

Πράγματι, αυτός που έχει ξεπεράσει τα εμπόδια που θέτουν η έλλειψη σκέψης και η ανοησία της κοινοτοπίας, αυτός που μπορεί να σταθεί χωρίς ηθικά στηρίγματα, χωρίς την επιβεβαίωση της κοινής γνώμης («ιδιωτική νωθρότητα» την αποκαλούσε ο Νίτσε) μπορεί να τραγουδήσει με όλη του τη δύναμη το τραγούδι της ανεξαρτησίας και της ελευθερίας. Την έχει κερδίσει περνώντας διά πυρός και σιδήρου. Αυτές οι μάχες ξεκινούν από την πιο τρυφερή ηλικία.

Το παιδί δείχνει τις ατομικές του κλίσεις στα παιχνίδια του, στα ερωτήματά του, στις σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους. Πρέπει όμως να παλέψει με τις συνεχείς εξωτερικές επεμβάσεις στις σκέψεις και στα συναισθήματά του. Δεν επιτρέπεται να εκφραστεί σύμφωνα με τη φύση του, με την αναπτυσσόμενη προσωπικότητά του. Πρέπει να γίνει πράγμα, αντικείμενο. Τα ερωτήματά του βρίσκουν στενόμυαλες, συμβατικές, ηλίθιες απαντήσεις, τις περισσότερες φορές βασισμένες πάνω στο ψέμα. Και όταν εκείνο, με τα μεγάλα, γεμάτα απορία και αθωότητα μάτια του λαχταράει να κατανοήσει τα μυστήρια του κόσμου, οι γύρω του αμέσως κλειδώνουν πόρτες και παράθυρα και κλείνουν το εύθραυστο αυτό φυτό σε θερμοκήπιο, όπου δεν μπορεί ούτε να αναπνεύσει ούτε να αναπτυχθεί ελεύθερα.

Ο Ζολά, στο μυθιστόρημά του «Fécondité» υποστηρίζει ότι ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού θεωρεί το παιδί νεκρό, έχει συνωμοτήσει εναντίον της γέννησής του – μια τρομακτική εικόνα πραγματικά. Εντούτοις, η συνωμοσία εναντίον της ανάπτυξης και της διαμόρφωσης του χαρακτήρα του, η οποία βρήκε εύφορο έδαφος και καλλιεργήθηκε μέσω του πολιτισμού, μου φαίνεται ακόμη πιο απαίσια και επιζήμια, αφού αργά και σταδιακά καταστρέφει τα κρυμμένα χαρίσματα του παιδιού, μια διαδικασία που οδηγεί στην αποβλάκωση και στην περιστολή της κοινωνικής του ευημερίας.

Μια εκπαίδευση εξολοκλήρου προσανατολισμένη στην αποξένωση του παιδιού από τον εαυτό του δημιουργεί ενηλίκους αποξενωμένους ο ένας από τον άλλο και σε διαρκή ανταγωνισμό μεταξύ τους.

Το ιδανικό για τον μέσο παιδαγωγό δεν είναι μια ολοκληρωμένη, ισορροπημένη, αυθεντική ύπαρξη. Με το είδος της διδασκαλίας του περισσότερο επιδιώκει να φτιάξει ανθρώπους-μηχανές, απόλυτα προσαρμοσμένους στο μαγκανοπήγαδο της κοινωνίας και σε μια ζωή μονότονη και κενή. Η οικογένεια, το σχολείο, το κολέγιο και το πανεπιστήμιο ενισχύουν τη στείρα, ψυχρή χρησιμοθηρία, παραγεμίζοντας το κεφάλι του μαθητή με ένα σωρό ιδέες, κληρονομιά από τις προηγούμενες γενιές. Tα «γεγονότα και τα δεδομένα», όπως ονομάζονται, δεν είναι τίποτε περισσότερο από έναν όγκο πληροφοριών που καταφέρνουν να συντηρούν κάθε είδους εξουσία και να προκαλούν δέος ως προς τη σημασία της ιδιοκτησίας, ελάχιστα όμως συνεισφέρουν στην ουσιαστική κατανόηση της ανθρώπινης φύσης και της θέσης της στον κόσμο.

Τα κεφάλια των παιδιών μας τα έχουν παραγεμίσει με πεθαμένες αλήθειες, ξεχασμένες εδώ και καιρό, μουχλιασμένες αντιλήψεις για τον κόσμο και τους ανθρώπους ακόμη και στην εποχή των γιαγιάδων μας. Η διαρκής αλλαγή, η πολυμορφία, η συνεχής πρόοδος, αυτά είναι η ουσία της ζωής. Οι επαγγελματίες παιδαγωγοί δε γνωρίζουν τίποτε από όλα αυτά, τα εκπαιδευτικά συστήματα είναι τακτοποιημένα σε φακέλους, ταξινομημένα και αριθμημένα. Τους λείπει ο δυνατός και γόνιμος σπόρος που όταν πέσει στο πλούσιο έδαφος θα αναπτυχθεί και θα φτάσει ψηλά. Είναι πολυκαιρισμένα, ανίκανα να ξυπνήσουν τον αυθορμητισμό του ανθρώπου. Παιδαγωγοί και δάσκαλοι με νεκρές ψυχές ασχολούνται με νεκρές αξίες. Η ποσότητα παίρνει βίαια τη θέση της ποιότητας. Συνεπώς, τα αποτελέσματα είναι αναπόφευκτα.

Όπου κι αν κοιτάξει κανείς, ψάχνοντας απεγνωσμένα ανθρώπους που δε μετρούν τις ιδέες και τα συναισθήματα με το μέτρο της σκοπιμότητας, έρχεται αντιμέτωπος με προϊόντα και μαζική εκπαίδευση αντί για την καλλιέργεια του αυθορμητισμού και των εσωτερικών χαρακτηριστικών που οδηγούν στην ελευθερία.

Πνεύμα δεν βρίσκω μέσα του κρυμμένο.
Είναι απλώς εκπαιδευμένο.

Τα λόγια αυτά του Φάουστ απηχούν με τον καλύτερο τρόπο τις παιδαγωγικές μας μεθόδους. Πάρτε για παράδειγμα τον τρόπο που η ιστορία διδάσκεται στα σχολεία μας. Δείτε πώς η παγκόσμια ιστορία έχει καταντήσει ένα φτηνό κουκλοθέατρο, στο οποίο μερικοί κουκλοπαίχτες υποτίθεται ότι κρατούν στα χέρια τους την πορεία ολόκληρης της ανθρώπινης φυλής.

Και το δικό μας έθνος; Δεν έχει επιλεγεί από τη Θεία Πρόνοια για να κυριαρχήσει στον κόσμο; Δεν είναι ανώτερο από τα άλλα; Δεν είναι της γης το δαχτυλίδι, χωρίς αμφιβολία το πιο ενάρετο και ιδανικό έθνος, το πιο γενναίο; Όλες αυτές οι γελοιότητες που διδάσκονται δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν σε έναν ανιαρό, ρηχό πατριωτισμό και να δημιουργήσουν ένα έθνος που δε γνωρίζει τα όριά του, ξεροκέφαλο, παντελώς ανίκανο να αναγνωρίσει τις ικανότητες των άλλων εθνών. Με αυτό τον τρόπο, υπερεκτιμώντας τις δικές τους αξίες, οι νέοι ευνουχίζονται, απονεκρώνονται. Δεν είναι περίεργο που η κοινή γνώμη μπορεί τόσο εύκολα να χειραγωγηθεί.

«Μασημένη τροφή» είναι το σύνθημα που θα έπρεπε να αναρτηθεί σε κάθε τάξη ως προειδοποίηση για όσους δεν θέλουν να χάσουν την προσωπικότητά τους και την κριτική τους ικανότητα, οι οποίοι διαφορετικά θα αρκούνταν σε γνώσεις κενές όπως ένα άδειο κέλυφος. Ίσως αυτό είναι αρκετό ως αναγνώριση για τα αμέτρητα εμπόδια που συναντά ένα παιδί στην ανεξάρτητη νοητική του ανάπτυξη.

Εξίσου πολλές, και όχι λιγότερο σημαντικές, είναι οι δυσκολίες στη συναισθηματική ζωή του παιδιού. Δε θα περίμενε κανείς οι γονείς να συνδέονται με τα παιδιά τους με τις πιο τρυφερές και λεπτές χορδές; Όντως, αυτό θα περίμενε. Όμως, οι γονείς είναι οι πρώτοι που καταστρέφουν τον εσωτερικό πλούτο των παιδιών τους – όσο λυπηρό κι αν είναι αυτό, είναι αληθινό.

Οι Γραφές μάς λένε ότι ο Θεός δημιούργησε τον Άνθρωπο κατ’ εικόναν του, κάτι που, όπως έχει αποδειχτεί, σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είχε επιτυχία. Οι γονείς ακολουθούν το κακό παράδειγμα του επουράνιου αφέντη. Κάνουν τα πάντα για να πλάσουν το παιδί τους σύμφωνα με τη δική τους εικόνα. Είναι πεισματικά προσκολλημένοι στην ιδέα ότι το παιδί εν μέρει είναι ένα κομμάτι από αυτούς, μια ιδέα τόσο λανθασμένη όσο και επιβλαβής, η οποία αρκεί για να μεγαλώσει την παρανόηση σχετικά με την παιδική ψυχή και να οδηγήσει αναπόφευκτα στην υποδούλωση και στην εξάρτηση.

Μόλις οι πρώτες ακτίνες της συνειδητοποίησης φωτίσουν το μυαλό και την καρδιά του παιδιού, αυτό ενστικτωδώς αρχίζει να συγκρίνει τη δική του προσωπικότητα με των γύρω του. Πόσα απόκρημνα και παγωμένα βράχια θα αντικρίσει με το γεμάτο απορία βλέμμα του; Πολύ σύντομα θα έρθει αντιμέτωπο με την επώδυνη πραγματικότητα ότι βρίσκεται εδώ μόνο για να υπηρετεί, σαν άψυχο ον, γονείς και κηδεμόνες, που η αυθεντία τους και μόνο του δίνει σχήμα και μορφή.

Η μεγάλη μάχη που δίνει ο σκεπτόμενος άνθρωπος ενάντια στις πολιτικές, κοινωνικές και ηθικές συμβάσεις έλκει την καταγωγή της από την οικογένεια, όπου το παιδί είναι πάντα αναγκασμένο να αγωνίζεται ενάντια στην εξουσία, εσωτερική και εξωτερική. Οι ρητές εντολές: «Θα το κάνεις!», «Πρέπει!», «Αυτό είναι σωστό!», «Αυτό είναι λάθος!» πέφτουν σαν καταρρακτώδης βροχή πάνω στο αγνό μυαλό του παιδιού και εντυπώνονται μέσα του για να υποκύψει εκείνο στο τέλος μπροστά στις καθιερωμένες και άτεγκτες αντιλήψεις όσον αφορά τις ιδέες και τα συναισθήματα. Ωστόσο, οι κρυμμένες δυνάμεις και τα ένστικτα παλεύουν να επιβάλουν τον δικό τους ανορθόδοξο τρόπο έρευνας της ουσίας των πραγμάτων, διάκρισης ανάμεσα σε αυτό που είναι κοινώς αποδεκτό ως «λάθος», «σωστό» ή «ψεύτικο». Το παιδί είναι προορισμένο να ακολουθήσει το δικό του δρόμο, μιας και είναι κι αυτό φτιαγμένο από τα ίδια νεύρα, μυς και αίμα, όπως και αυτοί που υποτίθεται ότι κατευθύνουν τη μοίρα του. Αδυνατώ να καταλάβω πώς οι γονείς ελπίζουν ότι τα παιδιά τους θα γίνουν ανεξάρτητα πνεύματα που θα βασίζονται στις δικές τους δυνάμεις, όταν κάνουν τα πάντα για να τους κόψουν τα φτερά, αυτό το παραπάνω στην ιδιοσυγκρασία και τον χαρακτήρα που τα κάνει να ξεχωρίζουν από τους ίδιους και τα αναδεικνύει ως φορείς νέων και ζωογόνων ιδεών. Το φιντανάκι που το κλαδεύει ο κηπουρός για να του δώσει ένα προκαθορισμένο σχήμα ποτέ δε θα γίνει τόσο ψηλό και όμορφο όσο αν αφηνόταν να μεγαλώσει φυσικά και ελεύθερα.

Όταν το παιδί πλησιάζει στην εφηβεία, έρχεται αντιμέτωπο, εκτός από την οικογένεια και το σχολείο, με μια ατελείωτη σειρά αυστηρών ηθικών παραδόσεων. Τη λαχτάρα για έρωτα και σεξ οι περισσότεροι γονείς την αντιμετωπίζουν με απόλυτη αδιαφορία, τη θεωρούν κάτι αισχρό και απρεπές, κάτι ντροπιαστικό, σχεδόν εγκληματικό, που πρέπει να καταστέλλεται και να καταπολεμάται σαν φοβερή ασθένεια. Τα ερωτικά και τρυφερά αισθήματα του νεαρού βλασταριού μεταφράζονται, εξαιτίας της βλακείας των γύρω του, σε χυδαιότητα και χοντροκοπιά, έτσι ώστε οτιδήποτε λεπτό και ωραίο είτε συνθλίβεται εξολοκλήρου είτε καταχωνιάζεται στα τρίσβαθα, σαν τη μεγαλύτερη αμαρτία που δεν τολμά να αντικρίσει το φως της ημέρας.

Το πιο αξιοπερίεργο είναι ότι οι γονείς θα στερηθούν τα πάντα, θα θυσιάσουν τα πάντα για να είναι τα παιδιά τους καλά στη σωματική τους υγεία και έντρομοι θα σηκωθούν τη νύχτα μπροστά σε όποια ενόχληση νιώσουν τα καμάρια τους. Θα παραμείνουν όμως ψυχροί και αδιάφοροι, χωρίς την παραμικρή κατανόηση, για την ψυχή τους, τα ερωτικά σκιρτήματα και τους πόθους τους· ούτε θα ακούσουν –ούτε θέλουν να ακούσουν– τον δυνατό χτύπο του νεανικού πνεύματος που απαιτεί αναγνώριση. Αντίθετα, θα καταπνίξουν τη γλυκιά φωνή της άνοιξης, τη φωνή της νέας ζωής, μιας ζωής γεμάτη από την ομορφιά και το μεγαλείο του έρωτα. Θα βάλουν το μακρύ, λεπτό δάχτυλο της αυθεντίας πάνω στον τρυφερό λαιμό του νέου και δε θα αφήσουν ν’ ακουστεί ο κρυστάλλινος ήχος του δικού του τραγουδιού, η φωνή της προσωπικής ανάπτυξης, της ομορφιάς του χαρακτήρα, της δύναμης του έρωτα και των ανθρώπινων σχέσεων, αυτά για τα οποία μόνο αξίζει κανείς να ζει.

Κι όμως αυτοί οι γονείς θεωρούν ότι θέλουν το καλό του παιδιού τους και μερικοί, απ’ όσο ξέρω, όντως το εννοούν. Όμως, το «καλό» εδώ σημαίνει φθορά και θάνατο σε καθετί νέο που πάει να ανθίσει. Εντέλει, με το να καταπνίγουν κάθε ανεξάρτητη προσπάθεια των νέων να αναλύσουν τις παθογένειες της κοινωνίας και κάθε αυθόρμητη δράση για το ξερίζωμά τους οι γονείς δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να μιμούνται τα αφεντικά τους στο κράτος, στα εμπορικά, κοινωνικά και ηθικά ζητήματα. Αδυνατούν να συλλάβουν τη διαχρονική αλήθεια ότι οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν απλώς πυροδοτούν ακόμη μεγαλύτερη δίψα για ελευθερία και ακόμη περισσότερη αγωνιστικότητα.

Αυτός ο καταναγκασμός είναι επόμενο να προκαλέσει αντίσταση, κάθε γονιός και δάσκαλος θα έπρεπε να το ξέρουν. Σε πολλούς προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η πλειονότητα των παιδιών που κατάγονται από ριζοσπαστικές οικογένειες είτε είναι εντελώς αντίθετα στις ιδέες των γονιών τους, πολλά από αυτά ακολουθούν παλιά, απαρχαιωμένα μονοπάτια, είτε είναι αδιάφορα απέναντι στις ιδέες και στα κηρύγματα της κοινωνικής αναμόρφωσης. Κι όμως δεν υπάρχει τίποτε το παράξενο σε αυτό. Οι ριζοσπάστες γονείς, αν και δεν πιστεύουν ότι η ιδιοκτησία είναι συμβατή με την ανθρώπινη φύση, υποστηρίζουν ακόμη ακράδαντα ότι το δικό τους παιδί τούς ανήκει κι έχουν κάθε δικαίωμα να ασκούν εξουσία πάνω του. Έτσι αρχίζουν να το πλάθουν σύμφωνα με τη δική τους αντίληψη για το σωστό και το λάθος και να επιβάλουν τις ιδέες τους με τη σκληρότητα ενός καθολικού γονέα. Και ο ένας και ο άλλος προβάλλουν στα παιδιά τους το ίδιο αξίωμα: «κάνε όπως σου λέω κι όχι όπως κάνω». Όμως το εύπλαστο παιδικό μυαλό αντιλαμβάνεται γρήγορα ότι η ζωή των γονιών του είναι αντίθετη με τις ιδέες που εκείνος εκπροσωπεί· ότι, σαν τον καλό χριστιανό που προσεύχεται με ζήλο τις Κυριακές, όμως συνεχίζει να παραβιάζει τις εντολές του Κυρίου την υπόλοιπη εβδομάδα, ο ριζοσπάστης γονιός καταγγέλλει το Θεό, τους παπάδες, την εκκλησία, την κυβέρνηση, την ντόπια εξουσία, αλλά συνεχίζει να υπακούει σε όλα όσα σιχαίνεται. Έτσι, ο άθεος γονιός μπορεί να υπερηφανεύεται ότι ο τετράχρονος γιος του αναγνωρίζει τη μορφή του Τόμας Πέιν ή του Ίνγκερσολ ή ότι ξέρει πως η ιδέα του Θεού είναι μια ανοησία. Ή ο σοσιαλιστής πατέρας μπορεί να πει στην εξάχρονη κόρη του: «Ποιος έγραψε το Κεφάλαιο, αγάπη μου;». Κι εκείνη να απαντήσει: «Ο Καρλ Μαρξ, μπαμπά!». Ή η αναρχική μητέρα μπορεί να διαδίδει σχεδόν παντού ότι την κόρη της τη λένε Λουίζ-Μισέλ, Σοφία Περόφσκαγια ή ότι απαγγέλλει επαναστατικά ποιήματα του Χέρβεκ, του Φράιλιγκρατ ή του Σέλεϋ και αναγνωρίζει τον Σπένσερ, τον Μπακούνιν ή τον Χάρμον.

Σε καμιά περίπτωση αυτά δεν είναι υπερβολές. Είναι δυσάρεστα περιστατικά που τα έχω συναντήσει στην εμπειρία μου με ριζοσπάστες γονείς. Πού οδηγούν τέτοιες μέθοδοι βιασμού του μυαλού; Συμβαίνει το εξής (και όχι σπάνια επίσης). Το παιδί που τρέφεται με μονόπλευρες, άκαμπτες ιδέες, μεγαλώνοντας, δεν μπαίνει στον κόπο να ξανακοιτάξει τις ιδέες αυτές και βάζει πλώρη για νέες εμπειρίες, ακόμη κι αν αυτές είναι κατώτερες και ρηχές – το ανθρώπινο μυαλό δεν μπορεί να αντέξει την ομοιομορφία και τη μονοτονία. Έτσι, το παιδί που το έχουν παραζαλίσει με τον Τόμας Πέιν θα βρει καταφύγιο στην αγκαλιά της εκκλησίας και θα υποστηρίξει τον ιμπεριαλισμό, μόνο και μόνο για να ξεφύγει από το βάρος του οικονομικού ντετερμινισμού και του επιστημονικού σοσιαλισμού, ή θα ανοίξει μια βιοτεχνία γυναικείων πουκαμίσων και θα γίνει ένθερμος οπαδός της ατομικής περιουσίας απλώς για να βρει ανακούφιση από τις παλιομοδίτικες κομμουνιστικές ιδέες του πατέρα του. Ή το κορίτσι θα παντρευτεί τον πρώτο άνδρα που θα της εξασφαλίσει τα προς το ζην μόνο και μόνο για να ξεφύγει από τη συνεχή πολυλογία υπέρ των πολλών εραστών.

Τέτοια περιστατικά μπορεί να είναι πολύ επώδυνα για τους γονείς που επιθυμούν τα παιδιά τους να ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο, όμως εγώ, από ψυχολογική άποψη, τα βλέπω ανανεωτικά και ελπιδοφόρα. Είναι η μεγαλύτερη εγγύηση ότι το ανεξάρτητο άτομο μπορεί τουλάχιστον να αντιστέκεται σε κάθε εξωτερική και αλλότρια πίεση που ασκείται στην καρδιά και στο μυαλό.

Μερικοί θα ρωτήσουν για τους αδύναμους χαρακτήρες, δεν πρέπει αυτοί να προστατεύονται; Βέβαια, αλλά για να μπορούν να το κάνουν αυτό, είναι απαραίτητο οι γονείς να καταλάβουν ότι η μόρφωση των παιδιών δεν είναι συνώνυμη με τη μαζική εκπαίδευση. Για να σημαίνει πραγματικά η μόρφωση κάτι, πρέπει να εστιάζει στην ελεύθερη ανάπτυξη του εσωτερικού δυναμικού και των κλίσεων του παιδιού. Μόνο έτσι μπορούμε να ελπίζουμε για ένα ελεύθερο άτομο και προφανώς για μια ελεύθερη κοινωνία που θα βάζουν τέλος στις παρεμβάσεις και στους εξαναγκασμούς στην ανθρώπινη ανάπτυξη.

 

http://eagainst.com/articles/emma-goldman-child-enemy/

by ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα at July 21, 2017 09:17 AM

Αυτοοργανωμένη Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους πρόσφυγες-μετανάστες

Για τα γεγονότα στις 18-07 στο Kέντρο Kράτησης της Μόριας Λέσβου

Από την Δευτέρα 17-07 είχε ανακοινωθεί από μερίδα μεταναστών, κυρίως αφρικανικής καταγωγής, ότι θα ξεκινούσαν επαναλαμβανόμενες διαμαρτυρίες λόγω των μεγάλων καθυστερήσεων για την εξέταση των αιτημάτων ασύλου τους, αλλά και για τις κάκιστες συνθήκες στις οποίες εξαναγκάζονται να διαβιούν στο κέντρο κράτησης της Μόριας. Τη Δευτέρα οι διαμαρτυρίες είχαν τη μορφή καθιστικής διαμαρτυρίας αποκλείοντας τα […]

by solidarity-refugees at July 21, 2017 08:47 AM

July 20, 2017

Ραδιοφράγματα

Δελτίο εργατικής αντιπληροφόρησης #171 από το μπλόγκ της ΕΣΕ-Αθήνας.

“Πράσινη” ανάπτυξη, καπιταλισμός, και θέσεις εργασίας. Για την εγκατάσταση του αιολικού πάρκου στο Βέρμιο,αναφέρει η ΕΣΕ – Ημαθίας,Η ανακοίνωση έχει ως  εξής: Οι τοπικές κοινωνίες που ζουν χιλιάδες χρόνια στις παρυφές του βουνού του Βέρμιου, κινδυνεύουν να χάσουν την κοινή φυσική, κοινωνική και πολιτισμική τους κληρονομιά από την εγκατάσταση του τεράστιου αιολικού πάρκου καπιταλιστικών συμφερόντων. Αυτό […]

by radiofragmata at July 20, 2017 03:48 PM

Καταληψη κτηματος Πραποπουλου

Musaferat

Για τα γεγονότα στις 18-07 στο Kέντρο Kράτησης της Μόριας Λέσβου (Translated)

In English Από την Δευτέρα 17-07 είχε ανακοινωθεί από μερίδα μεταναστών, κυρίως αφρικανικής καταγωγής, ότι θα ξεκινούσαν επαναλαμβανόμενες διαμαρτυρίες λόγω των μεγάλων καθυστερήσεων για την εξέταση των αιτημάτων ασύλου τους, αλλά και για τις κάκιστες συνθήκες στις οποίες εξαναγκάζονται να διαβιούν στο κέντρο κράτησης της Μόριας. Τη Δευτέρα οι διαμαρτυρίες είχαν τη μορφή καθιστικής διαμαρτυρίας […]

by musaferat at July 20, 2017 02:05 PM

Αυτοοργανωμένη Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους πρόσφυγες-μετανάστες

20/7 Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους 8 διωκόμενους μετανάστες

Παρασκευή 21/7 19:00 Διεύθυνση Αλλοδαπών Π. Ράλλη [προσυγκέντρωση 18:30 εκκλησία αγίας άννης] περισσότερα για την υπόθεση στο https://ssaekk.espivblogs.net Συντονισμός συλλογικοτήτων και ατόμων ενάντια στα κέντρα κράτησης https://ssaekk.espivblogs.net

by solidarity-refugees at July 20, 2017 12:55 PM

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

Η μάχη της αφίσας… για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης αργίας

Γραφεί οΝτίνος Π.

Αυτές τις μέρες που οι συνδικαλιστικές οργανώσεις από το χώρο του Εμπορίου δίνουν τη μάχη της απεργίας της Κυριακής 16 Ιούλη (για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης αργίας), εμφανίστηκαν στο κέντρο της Αθήνας αφίσες που προπαγανδίζουν αυτό τον αγώνα. Αφίσες τόσο από το «Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας», όσο και από το Σύλλογο Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας (ΠΑΜΕ).

Αφίσες του «Συντονιστικού Δράσης» κολλήθηκαν και σε πολλές γειτονιές της Αθήνας. Οι αφίσες αυτές (και οι μεν και οι δε) είναι σταγόνα στον ωκεανό της αναγκαιότητας για πληροφόρηση και για μαχητική παρέμβαση γύρω από ένα τόσο σοβαρό ζήτημα.
Όμως το ΠΑΜΕ θεώρησε καλό σε διάφορα σημεία του κέντρου (πχ Ακαδημίας, Ερμού) να σκεπάσει με την αφίσα του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων τις αφίσες του «Συντονιστικού Δράσης».
Είναι η γνωστή λογική, η ξηρασία είναι προτιμότερη από το να υπάρχει έστω και μια πηγή…αν αυτή την πηγή δεν την ελέγχουμε εμείς.
Κρίμα συνάδελφοι του ΠΑΜΕ!
Ντίνος Π.
Μέλος της Κλαδικής Εμπορίου – Υπηρεσιών, της ΕΣΕ Αθήνας

by ΕΣΕ Αθήνας at July 20, 2017 11:33 AM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Rosa Nera

 

 

Σε ένδειξη αλληλεγγύης στην κατάληψη Rosa Nera που βρίσκεται στα Χανιά και απειλείται με εκκένωση, αναρτήσαμε 2 πανό σε κεντρικά σημεία του Αιγάλεω.

Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις

Αλληλεγγύη στη Rosa Nera

by Κατάληψη Σινιάλο at July 20, 2017 10:02 AM

ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα

ΛΟΥΪ ΑΝΤΡΕ ΕΝΤΟ

Λουϊ Αντρέ Έντο (Luis Andres Edo, Caspe, 7 Νοεμβρίου 1925 – Βαρκελώνη, 14 Φεβρουαρίου 2009).

Ισπανός ιστορικός και αναρχικός αγωνιστής, συγγραφέας της ιστορίας της αναρχοσυνδικαλιστικής οργάνωσης «Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας» («Confederacion Nacional del Trabajo», CNT).

 

 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ
 Γεννημένος στους στρατώνες του Caspe της Αραγωνίας, όπου ο πατέρας του Ρομάν (Roman) υπηρετούσε στην «Εθνοφρουρά» («Guardia Civil»), έζησε από το 1926 στην Βαρκελώνη. Εκεί σπούδασε αρχικά κάτω από καθολικούς καλόγερους και καλόγριες, αλλά στην συνέχεια είχε την τύχη να γραφτεί στην «Consell del’Escola Nova Unificada» (C.E.N.U., που αποτελούσε την ιστορική συνέχεια του περίφημου «Σύγχρονου Σχολείου» του Φραντσέσκο Φερρέρ) με αποτέλεσμα από τα 11 του κιόλας χρόνια να ασπαστεί τις αναρχικές ιδέες, έχοντας μάλιστα ζήσει από κοντά την κόλαση του Ισπανικού Εμφυλίου, αλλά και τις εξαιρετικές στιγμές της λαϊκής αυτενέργειας, όπως τα γεγονότα της 19ης Ιουλίου 1936 στην Βαρκελώνη, τα οποία παρακολούθησε επάνω στα οδοφράγματα.
 

Σε ηλικία 14 ετών άρχισε να εργάζεται ως βοηθός εργάτης στους ισπανικούς εθνικούς σιδηροδρόμους RENFE, όπου δύο χρόνια αργότερα, το 1941 ήλθε σε επαφή με την από το 1939 τεθείσα εκτός νόμου από το φασιστικό καθεστώς αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση «Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας» (CNT).

 

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΦΥΛΑΚΙΣΕΙΣ

Σε ηλικία 20 ετών πήρε μέρος στην παράνομη απεργία του 1945 ενάντια στο φασιστικό καθεστώς και τον επόμενο χρόνο συνελήφθη για πρώτη φορά με την κατηγορία ότι έκλεβε από την RENFE μεταφερόμενα τρόφιμα στα πλαίσια της δράσης της παράνομης CNT για «αναδιανομή αγαθών» προς αντιμετώπιση της πείνας που μάστιζε τότε τον ισπανικό λαό. Αποφυλακίστηκε μετά από μερικούς μήνες, εργάστηκε προσωρινά σε ένα εργοστάσιο θερμομέτρων και τον Οκτώβριο του 1947 κλήθηκε να υπηρετήσει στον στρατό του Φράνκο, από όπου όμως λιποτάκτησε τον Δεκέμβριο και διέφυγε στην Γαλλία.
 

Το καλοκαίρι του 1952 οι γαλλικές αρχές εξαπέλυσαν διωγμό κατά των εξόριστων αναρχικών και ο Έντο, όπως και αρκετοί άλλοι, προσπάθησε να επιστρέψει κρυφά στην Ισπανία, όμως συνελήφθη τον Αύγουστο, καταδικάστηκε για λιποταξία και έμεινε στις φυλακές μέχρι τον Οκτώβριο του 1953. Ντύθηκε ξανά στρατιώτης, αλλά λιποτάκτησε ξανά στις αρχές του 1954, συνελήφθη για μία ακόμη φορά και κλείστηκε για 7 μήνες στις τρομερές στρατιωτικές φυλακές του κάστρου Φιγκουέρας (castillo de Figueras) στην Γκερόνα (Gerona). Λίγο πριν ντυθεί ξανά στρατιώτης διέφυγε ξανά στην Γαλλία, όπου οργανώθηκε στις κινήσεις των εξόριστων συμπατριωτών του και ιδίως στην αντιφασιστική οργάνωση «Defensa Interior» των βετεράνων της CNT που είχαν συγκροτήσει το «Εξόριστο Ισπανικό Ελευθεριακό Κίνημα» MLE (Octavio Alberola, Garcia Oliver, Cipriano Mera, κ.ά.)

 

ΑΝΤΙ-ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Κρατούμενος στις φυλακές Soria

Παρέμεινε εξόριστος στην Γαλλία μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960, εργαζόμενος προς το ζήν στα σκηνικά του παρισινού θεάτρου «Alhambra Maurice Chevalier Theatre» (δίπλα στον ανδαλουσιανό ζωγράφο Rafael Aguilera, που ως μέλος της «Defensa Interior» της CNT διακινούσε όπλα προς την Ισπανία) και δρώντας ακατάπαυστα κατά του ισπανικού Φασισμού, θητεύοντας Γραμματέας της «Εργατικής Συμμαχίας» («Alianza Obrera -CNT-UGT-STV»), Γραμματέας της «Εθνικής Επιτροπής της CNT», Γενικός Γραμματέας του παρισινού παραρτήματος του αναρχικού F.I.J.L. («Federacio Iberica de Joventuts Libertaries») και εκπρόσωπος της αυτόνομης ομάδας «1η Μάη», που είχε διαδεχθεί την διαλυμένη «Defensa Interior».

 

Το 1965 εισήλθε ξανά στην Ισπανία, μεταφέροντας πλαστικά εκρηκτικά για την δολοφονία του δικτάτορα Φράνκο, συνελήφθη όμως μαζί με 4 ακόμα συντρόφους του, έπειτα από προδοσία, στις 25 Οκτωβρίου 1966 από την μυστική αστυνομία «Brigada Politico-Social» (BPS), παραπέμφθηκε σε δίκη με την κατηγορία ότι σχεδίαζε την απαγωγή του επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στην Ισπανία Νόρμαν Ζιλέτ (Norman Gillette) και στις 4 Ιουλίου 1967 καταδικάστηκε σε εννιάμιση χρόνια φυλάκιση. Αποφυλακίστηκε το 1972, έχοντας περάσει στις φυλακές Carabanchel της Μαδρίτης, Soria, Segovia και Jaen, σχεδόν 6 χρόνια, κατά τα οποία συνέγραψε το βιβλίο του «La Corriente», μια συλλογή πολιτικών δοκιμίων που εκδόθηκε πολύ αργότερα, το έτος 2002, από τις εκδόσεις «La Fundacio dEstudis Llibertaris i Anarcolindicalistes».

 Στην φυλακή αγωνίσθηκε για την δημιουργία ενός δικτύου πληροφόρησης των πολιτικών κρατουμένων αναφορικά με τις κινήσεις αλληλεγγύης στην Ισπανία και το εξωτερικό και συμμετείχε στην πρωτοβουλία «Συντονισμός Δράσης Μαχόμενων Εντύπων» («Coordinadora de Presos en Lucha», CO.P.E.L). Από την αποφυλάκισή του μέχρι τον Απρίλιο του 1974 έζησε στο Παρίσι, όμως όταν επέστρεψε στην πατρίδα του, έχοντας αφήσει στην ασφάλεια της γαλλικής πρωτεύουσας την σύζυγό του Ροζίτα και τα δύο του παιδιά Ήλιο και Βιολέτα, συνελήφθη για μία ακόμη φορά από το φασιστικό καθεστώς την Πρωτομαγιά του 1974 (με την κατηγορία της συμμετοχής σε παράνομη οργάνωση και συγκεκριμένα στα «Grupos de Accion Revolucionaria Internacional», GARI), καταδικάστηκε τον Φεβρουάριο του 1975 σε πενταετή κάθειρξη και έμεινε φυλακισμένος μέχρι το 1976, όταν χορηγήθηκε πολιτική αμνηστεία από τον βασιλιά.

 

ΚΑΤΑΛΑΝΙΚΗ CNT ΚΑΙ SOLIDARIDAD OBRERA

Σε ένα τοπικό συνέδριο της CNT το 1983

Όταν αποκαταστάθηκε η Δημοκρατία, επανιδρύθηκε η CNT και διοργανώθηκε η μεγαλειώδης «συγκέντρωση του Montjuic» -«Miting de Montjuic» στις 2 Ιουλίου 1977 (όπου στην πρώτη από το 1939 νόμιμη συγκέντρωση της οργάνωσης παρευρέθηκαν περισσότεροι από 300.000 αναρχικοί και αναρχοσυνδικαλιστές, οι περισσότεροι των οποίων ήσαν νέοι), ο Έντο οργάνωσε προσωπικά τον Ιούλιο του 1977 το πολυήμερο φεστιβάλ «Ελευθεριακές Ημέρες» («Jornadas Libertarias»), ξόδεψε πολλή ενέργεια για την οργάνωση του καταλανικού παραρτήματος τής CNT – AIT και θήτευσε Γενικός Γραμματέας του. Παράλληλα, όντας μέλος του συνδικάτου γραφικών τεχνών («Sindicato de Artes Graficas e Informacion») της Συνομοσπονδίας, εργάσθηκε ως εκδότης της επανεκδοθείσας εφημερίδας της «Εργατική Αλληλεγγύη» («Solidaridad Obrera», «Soli», έτος ίδρυσης 1907), στα γραφεία της οποίας τον γνώρισε προσωπικά ο γράφων το καλοκαίρι του 1985.

 

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Έντο ασχολήθηκε με την συγγραφή της Ιστορίας του προ-φρανκικού ισπανικού αναρχικού κινήματος. Πέθανε από ανακοπή στις 14 Φεβρουαρίου 2009, σε ηλικία 83 ετών.

Νεκρολογία από τον Στιούαρτ Κρίστι (Stuart Christie), 2009

 

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ:

«La Corriente», Barcelona, 2002 

«La CNT en la encrucijada. Aventuras de un heterodoxo», Barcelona, 2006 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Meltzer Albert, «I Couldn’t Paint Golden Angels», Edinburgh, 1996

«Solidaridad Obrera», τεύχος 336, 15 Φεβρουαρίου 2009

 

https://rassias.wordpress.com/article/%ce%bb%ce%bf%cf%85%cf%8a-%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%ad-%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%bf-gnmodo87aoe9-89/

by ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα at July 20, 2017 07:52 AM

ΝΑΤΑΛΙ ΛΕΜΕΛ

Ναταλί Λεμέλ (Nathalie Lemel, οικογενειακό επώνυμο Duval, Brest, 26 Αυγούστου 1826 – IvrysurSeine, 8 Μαϊου 1921).
 
Στέλεχος της «Κομμούνας του Παρισιού» και της «Πρώτης Διεθνούς», συνδικαλίστρια, αναρχική, πρωτοπόρος του φεμινιστικού αλλά και συνεταιριστικού σοσιαλιστικού κινήματος.
 
 
 

 

ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

 Γεννήθηκε στην Βρέστη της Βρετάνης από την μικροαστική οικογένεια Duval που λειτουργούσε στην πόλη ένα καφενείο (café). Πήγε σχολείο μέχρι την ηλικία των 12 ετών και στην συνέχεια εργάστηκε ως μαθητευόμενη σε ένα βιβλιοδετείο, με σκοπό να ασκήσει το επάγγελμα του βιβλιοδέτη. Το 1845, σε ηλικία 19 ετών, παντρεύτηκε τον βιβλιοδέτη Ζερόμ Λεμέλ (Jérοme Lemel), με τον οποίο απέκτησε τρία τέκνα και επίσης άνοιξε το έτος 1849 ένα βιβλιοπωλείο στο Quimper, όπου είχε εγκατασταθεί η οικογένεια την ίδια χρονιά. Η μικρή οικογενειακή επιχείρηση διήρκεσε έως το 1861, χρονιά κατά την οποία πτώχευσε το βιβλιοπωλείο, κυρίως λόγω του αλκοολισμού του Ζερόμ. Ακολούθησε διαζύγιο και τελικά η ήδη πολιτικοποιημένη και αυτοδύναμη Ναταλί υποχρεώθηκε να φύγει μαζί με τα τρία τέκνα της (τότε 13, 8 και 2 ετών) από την Βρετάνη, για ν’ αναζητήσει εργασία στο Παρίσι.

 

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ

 Στο Παρίσι η Ναταλί εργάστηκε ως βιβλιοδέτης, πολιτικοποιήθηκε ακόμα περισσότερο και στον επαγγελματικό της χώρο γνώρισε τους οπαδούς των αλληλοβοηθητικών θεωριών του πρωτο-αναρχικού Προυντόν (Pierre – Joseph Proudhon, 1809 – 1865) και κυρίως τον αναρχικό βιβλιοδέτη Εουζέν Βαρλέν (Eugène Varlin, 1839 – 1871), ο οποίος το 1866 ίδρυσε την «Εταιρεία αποταμίευσης και αλληλοβοηθείας των βιβλιοδετών εργατών» («Societe depargne et de credit mutuel des ouvriers relieurs»). Καθώς, αντίθετα από τους άλλους «προυντονικούς» ηγέτες της εποχής, λ.χ. Φριμπούρ (Ernest Fribourg), Τολαίν (Henri – Louis Tolain, 1828 – 1897), κ.ά., ο Βαρλέν ήθελε την γυναίκα να συμμετέχει ενεργά στην πολιτική και κοινωνική ζωή, η Ναταλί τοποθετήθηκε από αυτόν στο διοικητικό συμβούλιο του σωματείου.
 
Πριν από δύο χρόνια, τον Αύγουστο του 1864, είχε βοηθήσει τον Βαρλέν στην οργάνωση της πρώτης και επιτυχημένης απεργίας των βιβλιοδετών του Παρισιού, ενώ το 1865 είχε γίνει μέλος της «Πρώτης Διεθνούς» ή «Διεθνούς Ένωσης των Εργατών» («LAssociation Internationale des Travailleurs», «International Workingmens Association», AIT / IWA), στην οποία ήδη ανήκε ο συνεργάτης της. Έκτοτε, σε κάθε οργάνωση απεργίας η Ναταλί συμμετείχε ενεργά και δυναμικά, πάντα στην συντονιστική επιτροπή, πράγμα που για τις γυναίκες αποτελούσε σπανιότατο φαινόμενο εκείνη την εποχή, όπως επίσης ήταν σπανιότατο φαινόμενο η συμμετοχή σε πολιτικές λέσχες, κάτι το οποίο η Ναταλί έκανε κατά κόρον, συζητώντας έντονα, αγορεύοντας και προτείνοντας ιδεολογικές θέσεις ή λύσεις σε πρακτικά οργανωτικά προβλήματα.
 
 Στις οργανώσεις των απεργιών φρόντιζε πάντοτε να περιλαμβάνεται στα αιτήματα η εξίσωση αμοιβών για άντρες και γυναίκες, αν και το πραγματικό όραμά της για τις γυναίκες ήταν στα πλαίσια του «Συνεταιριστικού Σοσιαλισμού» («Socialisme Associationiste») να μπορέσει κάποτε να κατευθύνει όλη την εργατική δύναμη των γυναικών σε συνεταιρισμούς («κοοπερατίβες»), των οποίων η ιδιοκτησία θα ανήκε στις ίδιες τις εργαζόμενες.
 
 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

 Η «επικίνδυνη γυναίκα» Ναταλί, την οποία η αναφορά ενός χαφιέ της εποχής περιέγραφε ως εξτρεμίστρια «που διαβάζει σε δημόσια θέα κακές εφημερίδες» («…dans les ateliers, elle lisait à haute voix les mauvais journaux…»), βοήθησε το 1867 τον Βαρλέν στην ίδρυση του πρώτου στην Γαλλία καταναλωτικού συνεταιρισμού «Η Οικοκυρά» («La Ménagère»), ενώ την επόμενη χρονιά άνοιξε μαζί του το επίσης συνεταιριστικό εστιατόριο «Το Καζάνι» («La Marmite»), που, προσφέροντας στους εργάτες φθηνό φαγητό και σοσιαλιστική πολιτική ενημέρωση, πλαισιώθηκε από 8.000 μέλη, σημείωσε μεγάλη επιτυχία και έκλεισε μόνον με την ήττα της «Κομμούνας» τον Μάϊο του 1871.

 Η ακτινοβολία και η οργανωτική δύναμη της Ναταλί υπήρξαν τεράστιες, σε βαθμό που ο τότε μπλανκιστής Ανρί Ροσφόρ (Victor Henri Rochefort, 1830 – 1913, δημοκρατικός μαρκήσιος, εκδότης και δημοσιογράφος της εφημερίδας «La Marseillaise») την περιέγραψε ως έναν από τους πιο όμορφους και ισχυρούς πνευματικούς ανθρώπους που γνώρισε ποτέ.
 

ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΗΣ «ΚΟΜΜΟΥΝΑΣ»

Κατά την διάρκεια της πολιορκίας του Παρισιού από τους Πρώσους, η Λεμέλ πρωτοστατούσε στην πολιτική λέσχη «Club de lEcole de Medecin» και επισκεπτόταν τακτικά δεκάδες άλλες λέσχες όπως λ.χ. την αθεϊστική «Λέσχη των Ελευθεροφρόνων» («Club des libres Penseurs») στο St. Germain lAuxerrois. Γνωρίζουμε ότι οι λόγοι της στις πολιτικές λέσχες ήσαν εξίσου συγκροτημένοι όσο και φλογεροί και ότι κατά κανόνα προσπαθούσε να στρέψει στην αυτό-οργάνωση τους εργάτες, όμως επειδή ποτέ της δεν εξέδωσε τα κείμενά της όλο αυτό το επαναστατικό υλικό χάθηκε για πάντα. Ένα μεταγενέστερο έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης (το 1873) ανέφερε πάντως γι’ αυτήν ότι «την εποχή της Κομμούνας περιφερόταν στις πολιτικές λέσχες και ανέπτυσσε τις πιο ανατρεπτικές θεωρίες».
 
 Η Λεμέλ προσχώρησε όντως στην «Κομμούνα» αμέσως μετά την ανακήρυξή της και στις 11 Απριλίου ίδρυσε μαζί με την ρωσίδα επαναστάτρια Ελισάβετ Δημητρίγιεβα (Elizabeth Dmitrieff, μέλος της «Διεθνούς») την «Ένωση Γυναικών για την υπεράσπιση του Παρισιού και την φροντίδα των τραυματισμένων» («LUnion des femmes pour la défense de Paris et les soins aux blessés»), μία από τις μεγαλύτερες οργανώσεις γυναικών που έδρασαν κατά την διάρκεια της «Κομμούνας», στης οποίας την κεντρική επιτροπή συμμετείχαν εκτός των δύο ιδρυτριών η Μπλανς Λεφέβρ (Blanche Lefebvre) και οι Marceline Leloup, Adele Gauvin, Aline Jacquier και κάποια Jarry. Στο καταστατικό της η «Ένωση», στην οποία υπολογίζεται ότι συμμετείχαν περισσότερες από χίλιες γυναίκες, περιελάμβανε ως σκοπό και «την προμήθεια πετρελαίου και όπλων για τις μαχόμενες γυναίκες – πολίτες», φράση που αργότερα έδωσε λαβή για τον αστικό μύθο των «Πυρπολητριών» («Les Petroleuses», βλ. σχετικά Edith Thomas, Παρίσι, Paris, 1963), επαναστατημένων μαινάδων που κατά την τελευταία εβδομάδα της «Κομμούνας» έκαιγαν τα πάντα εκεί που πλησίαζαν νικητές οι «Βερσαλιέροι» (τον μύθο ενίσχυσε και μία σειρά από φωτογραφικά πορτραίτα κρατούμενων γυναικών στις Βερσαλίες, που δημιούργησε ο αντιδραστικός, βασιλόφρων φωτογράφος Ernest Eugène Appert, 1830-1891). 
 

Ανακοίνωση της “Ένωσης Γυναικών”
με υπογραφή της Λεμέλ

Στις ανακοινώσεις που εξέδιδε η «Ένωση», πρόβαλε μία σειρά από ριζοσπαστικά αιτήματα του γυναικείου κινήματος, όπως λ.χ. πλήρη νομική εξίσωση των δύο φύλων, δικαίωμα και στις γυναίκες να καταθέτουν αίτηση διαζυγίου, κατάργηση των διακρίσεων μεταξύ «νομίμων» συζύγων και γυναικών που συζούν με τους συντρόφους τους, κατάργηση των διακρίσεων μεταξύ «νόμιμων» και «νόθων» τέκνων, ισότητα στους μισθούς και τα ημερομίσθια, επαγγελματική εκπαίδευση και για τις γυναίκες, κατάργηση της πορνείας και κλείσιμο των «οίκων ανοχής» («maisons de tolérance»).

 
 
Κατά την τελευταία αιματοβαμμένη εβδομάδα της «Κομμούνας» (την «Ματωμένη Εβδομάδα», «La Semaine Sanglante»), η Λεμέλ πολέμησε μαζί με πολλές άλλες συντρόφισσές της από την «Ένωση» στο οδόφραγμα της πλατείας Πιγκάλ (place Pigalle), για του οποίου την ύψωση είχε εργαστεί και η ίδια. Όταν επικράτησαν παντού οι «Βερσαλιέροι», κατόρθωσε αρχικά να διαφύγει, αλλά μετά από κατάδοση συνελήφθη στις 21 Ιουνίου και κλείστηκε στην φυλακή. Εκεί αποπειράθηκε δίχως επιτυχία να αυτοκτονήσει και στην συνέχεια εναντιώθηκε σε όλες τις προσπάθειες των φίλων της να προσφύγουν στις αρχές για χάρη ή εύνοια.
 
 
 ΕΞΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΚΑΛΗΔΟΝΙΑ
 
 Τελικά τον Σεπτέμβριο του 1872 καταδικάστηκε από στρατοδικείο σε ισόβια εκτόπιση και στις 8 Αυγούστου 1873 φορτώθηκε αλυσοδεμένη στο πλοίο «Virginie» με προορισμό την Νέα Καλυδωνία (Nouvelle Calédonie) του Ειρηνικού, στης οποίας την φυλακή «Numbo» έφτασε μετά από ένα σκληρό ταξίδι τεσσάρων μηνών, στην διάρκεια του οποίου έγινε στενή φίλη με τους συγκρατουμένους της «κομμουνάρους» Ανρί Ροσφόρ και Λουϊζ Μισέλ (Louise Michel, την «Κόκκινη Παρθένα της Μονμάρτης»). Με την τελευταία μοιραζόταν στο καράβι το ίδιο σιδερένιο κλουβί και στις φυλακές το ίδιο κελί, όπου μετά από ατελείωτες πολιτικοκοινωνικές συζητήσεις την μύησε στον Αναρχισμό.
 
 
 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
 
Στις 14 Ιουλίου 1880, μετά από αίτημα του μόλις αποφυλακισμένου και θρυλικού πια επαναστάτη Ωγκίστ Μπλανκί (Louis Auguste Blanqui, 1805 – 1881) στον Γαμβέττα (Léon Gambetta, 1838 – 1882) και πολιτικές πιέσεις του τελευταίου, χορηγήθηκε γενική πολιτική αμνηστία. Η Λεμέλ, όπως και όλοι οι άλλοι φυλακισμένοι ή εκτοπισμένοι για τα γεγονότα της «Κομμούνας», επέστρεψε στο Παρίσι και για τα προς το ζην αναλάμβανε διάφορες ευκαιριακές εργασίες, αρθρογραφώντας παράλληλα στην νεοϊδρυθείσα (τον Ιούλιο του 1880) αριστερή εφημερίδα «Αδιάλλακτος» («LIntransigeant»), που διηύθυνε ο συγκρατούμενός της Ροσφόρ. Αργότερα όμως, στα τέλη της δεκαετίας, η Λεμέλ απομακρύνθηκε από τον «Αδιάλλακτο», καθώς η εφημερίδα στράφηκε ιδεολογικά προς τον αντιδραστικό «μπουλανζισμό» («Βoulangisme»).
 

 Από εκεί και πέρα τα ίχνη της Λεμέλ είναι ελάχιστα. Προφανώς βυθίστηκε στην οικονομική εξαθλίωση, καθώς την βρίσκουμε τελικά να πεθαίνει στις 8 Μαϊου 1921 σε ένα γηροκομείο του Ivry στην ValdeMarne, 95 σχεδόν ετών και προ πολλού πάμφτωχη και τυφλή.

Το 2007 την «Ημέρα της (μαχόμενης) Γυναίκας» (8 Μαρτίου) δόθηκε το όνομά της σε μία πλατεία του Παρισιού («place Nathalie Lemel»), όπου στις ημέρες που εκείνη ζούσε βρίσκονταν τα γραφεία της «Διεθνούς», αλλά και, ελάχιστα πιο πέρα, η κατοικία της. Οδοί που φέρουν το όνομά της υπάρχουν στην γενέτειρά της Βρέστη και στο Quimper.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Eugène Kerbaul, «Une Bretonne révolutionnaire et feminist: Nathalie Lemel», Paris, 1997

Edith Thomas, «Les Petroleuses», Paris, 1963

Bernard Noël, «Dictionnaire de la Commune de Paris», Paris, 1978

 

https://rassias.wordpress.com/article/%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%bb%ce%af-%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%ad%ce%bb-gnmodo87aoe9-196/

by ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα at July 20, 2017 06:57 AM

July 19, 2017

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

2ο Camping της ΕΣΕ Ιωαννίνων

Δημοσιεύουμε σχετικά με το 2ο Camping που διοργανώνει η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Ιωαννίνων, εναλλακτικά δείτε και: ΕΔΩ 

Η ΕΣΕ Ιωαννίνων διοργανώνει για δεύτερη χρονιά αναρχοσυνδικαλιστικό ελεύθερο camping στη παραλία του Σταυρολιμένα, ανάμεσα στην Πέρδικα Θεσπρωτίας και την Πάργα.
Η ΕΣΕ Ιωαννίνων διοργανώνει το δεύτερο αναρχοσυνδικαλιστικό ελεύθερο camping! 4 ημέρες στη παραλία του Σταυρολιμένα (24-27/08), ανάμεσα στην Πέρδικα Θεσπρωτίας και την Πάργα. Μια ευκαιρία όχι μόνο να ξελαμπικάρουμε από την σύγχρονη εντατικοποίηση, αλλά και να γνωριστούμε, να συζητήσουμε και να ραδιουργήσουμε εναντία σε ένα σύστημα που μας κατατρώει.
Γιατί camping και μάλιστα ελεύθερο;
-Οι διακοπές δεν είναι μόνο χαλάρωση, είναι και διεκδίκηση. Το ελεύθερο camping είναι η επιλογή χιλιάδων εκμεταλλευομένων, που δεν επιθυμούν να κάνουν διακοπές με τον τρόπο που επιβάλλουν τα αφεντικά, που προσπαθούν οι διακοπές τους να γίνονται με όσο το δυνατόν λιγότερους όρους της αγοράς.
-Οι διακοπές σήμερα είναι ένα ακόμη εμπόρευμα, ένα μέσο να κερδοφορήσουν κάποιοι(ξενοδοχεία, εστίαση, εφοπλιστές), ένας τρόπος δηλαδή να ξαναγυρίσουν τα λιγοστά χρήματα των εργατών/ριων, σε όσους έτσι κι αλλιώς τους τα κλέβουν. Το ελεύθερο camping παραμένει μια έμπρακτη αμφισβήτηση αυτής της εμπορευματοποίησης. Είναι επιλογή των φτωχών, που το μεροκάματό τους δεν φτάνει ούτε για να ζήσουν, ούτε για να κάνουν διακοπές.
– Αυτοί που καταπατούν τους γιαλούς, που λεηλατούν τη φύση και καταστρέφουν το περιβάλλον, δεν είναι οι ελεύθεροι κατασκηνωτές. Είναι οι κάθε λογής επιχειρηματίες. Και είναι οι ίδιοι που έχουν το νόμο με το μέρος τους, που βάζουν τους μπάτσους να κόβουν πρόστιμα και να σέρνουν κόσμο στα δικαστήρια. Δεν θα τους κάνουμε το χατίρι.
-Το camping της ΕΣΕ, θα λειτουργήσει με αυτοργάνωση και αυτοδιαχείριση. Δεν θα περιφράξει κάποιο χώρο ούτε θα πάρει άδεια από κανένα θεσμικό όργανο ούτε φυσικά απαιτεί χρηματικό αντάλλαγμα για την συμμετοχή . Θα είναι ένα σημείο συνάντησης όσων τους ενώνει η αγάπη για τη φύση, η συνειδητοποιημένη κατασκήνωση και κυρίως ο αγώνας.
Στην διάρκεια του camping θα λειτούργει κουζίνα, καφενείο και bar. Είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε από πριν πόσος κόσμος θα έρθει. Ακόμη και αν επιλέξεις να φτιάχνεις το δικό σου φαγητό καλό θα είναι να μας ενημερώσεις.
Για την επικοινωνία μαζί μας
Τηλεφώνησε ή στείλε mail εδώ μέχρι τις 17 Αυγούστου:
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6947501367
Email:eseioanninon@gmail.com
Πως θα έρθεις στον Σταυρολιμένα
Ένας ακόμη λόγος να επικοινωνήσεις μαζί μας, είναι για να σε κατατοπίσουμε για την πρόσβαση στην παραλία. Τα δρομολόγια των ΚΤΕΛ είναι τα εξής:
Από Γιάννινα προς Πάργα κάθε μέρα στις 8:30
Από Πάργα προς Γιάννινα κάθε μέρα στις 19:00
Από Αθήνα προς Γιάννινα
ΚAΘΗΜΕΡΙΝΑ
06.30 (EKTOΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ) 08.30- 11.00- 13.00- 15.30 (ΕΚΤΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΥ)- 18.00- 22.30
Από Γιάννινα προς Αθήνα
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ
08.00- 11.00- 13.00- 15.15 (ΕΚΤΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΥ) – 17.30- 24.00
Από Θες/νικη προς Γιάννινα
KAΘΗΜΕΡΙΝΑ (ΕΚΤΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΥ)
08.00 11.30- 14.00- 15.45- 18.30- 20.30
ΣΑΒΒΑΤΟ
08.00- 11.30- 14.00- 15.45 – 20.30
Από Γιάννινα προς Θες/νικη
KAΘΗΜΕΡΙΝΑ (ΕΚΤΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟ)
07.00- 11.30- 14.15- 16.00- 18.30- 20.30
ΣΑΒΒΑΤΟ
07.00- 11.30- 14.15- 16.00-20.30
Από Αθήνα προς Πάργα
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ
7:30-13:30-20:00
Από Πάργα προς Αθήνα
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ
07:00-10:30-16:00
Τηλ. ΚΤΕΛ Ιωαννίνων: 2651026286
Τηλ. ΚΤΕΛ Πρέβεζας: 26820 22213
Αν έχεις συνεννοηθεί μαζί μας θα βρισκόμαστε στην Πάργα με αυτοκίνητα τις ώρες άφιξης και αναχώρησης των λεωφορείων.
Τι να φέρεις μαζί σου
Σκηνή (αν δεν έχεις θα βολευτούμε), ατομικά σκεύη (πιατοποτηρομαχαιροκουταλοπήρουνο), χαρτί υγείας, προϊόντα ατομικής υγιεινής τα οποία καλό θα ήταν να είναι βιοδιασπώμενα, φακό οπωσδήποτε, επιτραπέζια παιχνίδια, μουσικό όργανο για το ξεδίπλωμα του ταλέντου σου, έντυπο κινηματικό υλικό από τον τόπο σου για να μοιραστούμε εμπειρίες.

 

by ΕΣΕ Αθήνας at July 19, 2017 09:19 AM

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Καρδίτσας

July 18, 2017

Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Περιστερίου

Musaferat

Για την απεργία πείνας στο Κέντρο Κράτησης Μόριας Λέσβου

Εν μέσω των καθημερινών διαμαρτυριών για τις συνθήκες κράτησης και τις πολύμηνες καθυστερήσεις στην εξέταση των αιτημάτων ασύλου μία απεργία πείνας λαμβάνει χώρα στον κλειστό τομέα του κέντρου κράτησης της Μόριας. Ο Amir Hampay  από το Ιράν, και οι Hoseyn Kozhin και Aresh Bahruz κούρδοι, ιρακινής καταγωγής διανύουν την 20η μέρα απεργίας πείνας τους στο […]

by musaferat at July 18, 2017 06:14 PM

Χορχόρα

Ραντεβού στους εφιάλτες σας!

Αφίσα και κείμενο της κατάληψης Τερμίτα με αφορμή τον επικείμενο διαγωνισμό για κατεδάφιση της κατάληψης  από το πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

by xorxora at July 18, 2017 05:12 PM

Κατάληψη στην τεχνική υπηρεσία του ΠΘ – Αλληλεγγύη στην κατάληψη Τερμίτα

Κατάληψη πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 18/07/2017, από τις 7.30 ως τις 12.30 στο κτίριο της τεχνικής υπηρεσίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (Τ.Οικονομάκη 61) στο Βόλο, από περίπου 50 συντρόφισσες/ους. Ήταν προγραμματισμένο να γίνει ο διαγωνισμός για την ανάληψη έργου κατεδάφισης της κατάληψης Τερμίτα από ανάδοχη εταιρία. ΚΑΤΩ ΤΑ ΒΡΩΜΟΧΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΕΡΜΙΤΑ. ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΥΣ ΕΦΙΑΛΤΕΣ […]

by xorxora at July 18, 2017 04:05 PM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΛΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟΥ

κατάληψη Παπουτσάδικο

SoWatt?: Κυριακή 23 Ιούλη – Προβολή «What Happened, Miss Simone?»

Κυριακή 23 Ιούλη – 20:30

Προβολή «What Happened, Miss Simone?» –

στην πλατεία απέναντι απο τη κατάληψη.

Από τις 20:00 θα λειτουργεί πάγκος με έντυπα & βιβλιοπωλείο

Και μετά τη προβολή θα ακολουθήσει άραγμα και όχι μόνο

στην πλατεία, υπό τις μελωδίες μαύρης μουσικής

So Watt?

by papoutsadiko at July 18, 2017 02:08 PM

To παρκινγκ τους, παρκο μας

Θερινές προβολές στο Πάρκο Ναυαρίνου! Τετάρτη 19/7 στις 21:00, «Μαύρο Ψωμί / Pa Negre» του Α. Villaronga

Μια ακόμα σπουδαία ταινία αυτή την Τετάρτη 19/7 στις 21:00 στο Πάρκο Ναυαρίνου Μαύρο Ψωμί / Pa Negre του Α.Villaronga  (2010 | διάρκεια 108′) Μετά το τέλος του εμφυλίου στην Καταλονία, ο 11χρονος Αντρέου ανακαλύπτει δυο πτώματα στο δάσος. Η … Continue reading

by parko9 at July 18, 2017 10:54 AM

July 17, 2017

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

Δελτίο εργατικής αντιπληροφόρησης #171 από το μπλόγκ της ΕΣΕ-Αθήνας.

 

“Πράσινη” ανάπτυξη, καπιταλισμός, και θέσεις εργασίας. Για την εγκατάσταση του αιολικού πάρκου στο Βέρμιο,αναφέρει η ΕΣΕ – Ημαθίας,Η ανακοίνωση έχει ως  εξής: Οι τοπικές κοινωνίες που ζουν χιλιάδες χρόνια στις παρυφές του βουνού του Βέρμιου, κινδυνεύουν να χάσουν την κοινή φυσική, κοινωνική και πολιτισμική τους κληρονομιά από την εγκατάσταση του τεράστιου αιολικού πάρκου καπιταλιστικών συμφερόντων. Αυτό φυσικά γίνεται στο όνομα της “πράσινης” βιώσιμης ανάπτυξης, που μπορεί να ακούγεται καλή στα αυτιά των απόμακρων από τη φύση καταναλωτών, αλλά φυσικά ούτε πράσινη είναι, ούτε βιώσιμη, γιατί πολύ απλά αφορά την ανάπτυξη μίας ακόμα βιομηχανικής επένδυσης καπιταλιστικών συμφερόντων. Είναι γεγονός πως ο καπιταλισμός με τις τεράστιες συγκεντρώσεις σε μονάδες παραγωγής και κατανάλωσης χρειάζεται για να αναπτυχθεί παρόμοιου μεγέθους συγκεντρώσεις μονάδων παραγωγής ενέργειας και επομένως τις τεχνολογίες του άνθρακα και της πυρηνικής ενέργειας. Τεχνολογίες που και στην καπιταλιστική και στην κρατική τους διαχείριση βοήθησαν στην ιεραρχική οργάνωση των κοινωνιών, και τη συγκέντρωση της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας στα χέρια λίγων κυρίαρχων. Το παραγωγικό – καταναλωτικό μοντέλο που τελικά κυριάρχησε σε ολόκληρο τον κόσμο – μετά και την πτώση των κρατικοκαπιταλιστικών “σοβιετιών” – συμπυκνώθηκε στις βασικές αρχές της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής ανάπτυξης, τις συνέπειες του οποίου τις ζούμε στο πετσί μας. Η περιβόητη λοιπόν ανάπτυξη στην εποχή μας ταυτίζεται με τα μνημόνια, τους πολέμους, τα δισεκατομμύρια των πεινασμένων στον πλανήτη, τα εκατοντάδες εκατομμύρια των προσφύγων, την άνοδο των ρατσισμών, την ένταση της εκμετάλλευσης των εργατών/τριών, την επίθεση στους κόσμους του αγώνα, τη διάχυση του φόβου από την κρατική καταστολή, κλπ. Από την άλλη πλευρά η ανάπτυξη συνδέεται πάντα με την αναπαραγωγή μίας μάζας άβουλων, τηλεόπληκτων και τώρα ποια αντικοινωνικών δικτυακών καταναλωτών, που η κόλαση της ζωής τους έχει μετατραπεί σε θέαμα τύπου survivor. Τα κράτη, οι καπιταλιστές και η μάζα των άβουλων ατομικιστών της εποχής μας παράγουν όμως και δισεκατομμύρια τόνων σκουπίδια, τα οποία μολύνουν τον πλανήτη, με την μορφή καυσαερίων, πλαστικών, χημικών παραγώγων, μεταλλαγμένων κλπ. Φυσικά οι αριστεροί και δεξιοί άγιοι της περιβόητης ανάπτυξης, τα καλά αφεντικά μας και τα μέσα μαζικής προπαγάνδας κι εξημέρωσης φροντίζουν όπως λένε να μας απαλλάξουν από αυτά. Πώς; Μα επενδύοντας φυσικά στην παράνοια της “πράσινης ανάπτυξης”. Μετατρέποντας τους οικολογικούς αγώνες από τη δεκαετία του 60 και μετά για τη φύση σε μία ακόμα μπίζνα. Και όπου υπάρχει μπίζνα το αποτέλεσμα είναι γνωστό: Η καταστροφή των ανθρώπων και της φύσης. Το αιολικό πάρκο στο Βέρμιο. Δεν θα αναφερθούμε στις λεπτομέρειες του έργου που μπορεί κάποιος να τις αναζητήσει αν περιηγηθεί στις δικτυακές ιστοσελίδες ντόπιων συλλογικοτήτων που έχουν αντιταχθεί στο έργο. Θα απαριθμήσουμε περιληπτικά τις καταστροφές που θα προκαλέσει το έργο στο βουνό και στους ανθρώπους. Καταστροφή της χλωρίδας και της πανίδας του βουνού από: α) τα εκατοντάδες χιλιόμετρα δρόμων που θα ανοιχθούν με την αποψίλωση δέντρων και θάμνων, τη δασική καταστροφή αλλά και την όχληση των ζώων και των φυτών από την χρήση τους β) τους τόνους τσιμέντων που θα ρίξουν οι εργολάβοι κατά μήκος των δρόμων αλλά και στις βάσεις των ανεμογεννητριών, γ) την τεράστια έκταση που θα πιάσει το αιολικό πάρκο και τα προβλήματα που θα δημιουργήσει με τις δονήσεις σε αέρα κι έδαφος, και την ηχορύπανση σε ζώα και πουλιά δ) την μόλυνση των νερών του βουνού, ε) την μόλυνση του βουνού από τόνους παλιοσίδερων σκουπιδιών από την καταστροφή των γεννητριών σε βάθους χρόνου κ.α. Καταστροφή των τοπικών κοινοτήτων των ανθρώπων από: α) την ίδια την υποβάθμιση του βουνού β) την περίφραξη και τη δέσμευση εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων από τις εταιρείες και το κράτος, που εκτός από την καταστροφή ζώων και δάσους θα διώξουν και τους ανθρώπους γ) την καταστροφή στην πράξη της ορθολογικής κτηνοτροφικής, μελισσοκομικής, τροφοσυλλεκτικής χρήσης του βουνού, πρακτικές που συνδέονται εδώ και χιλιάδες χρόνια με τις τοπικές κοινωνίες δ) την ολική αποκοπή των τοπικών κοινοτήτων από τη δυνατότητα ορθολογικής χρήσης του βουνού προς όφελος τους και πάντα σε αμοιβαία συνύπαρξη με τη φύση. ε) με ανυπολόγιστες συνέπειες φυσικά σε βάθος χρόνου για τα παιδιά, και τα παιδιά των παιδιών μας, και τις ζωές τους λόγω της καταστροφής του βουνού. Για τις θέσεις εργασίας που υπόσχονται οι άγιοι της οικονομίας και της πολιτικής της Ανάπτυξης. Οι μεγάλες εταιρείες κυβερνητικοί και τοπικοί παράγοντες, υπόσχονται κάποιες δεκάδες θέσεις εργασίας από τη κατασκευή του γιγάντιου βιομηχανικού πάρκου των ανεμογεννητριών στο Βέρμιο. Εμείς λέμε πως αν οι τοπικές κοινότητες προσδοκούν μία σχέση ισορροπίας, συμπληρωματικότητας και συμβίωσης με το βουνό του Βερμίου θα έπρεπε να αναζητήσουν μέσα στο υπάρχον ανθρώπινο δυναμικό τους, εκείνους τους επιστήμονες κι εργαζόμενες/ους που μπορούν να εργαστούν στο βουνό ως δασοφύλακες, περιβαλλοντολόγοι, παρατηρητές κι ερευνητές της χλωρίδας και της πανίδας του, προσφέροντας κυριολεκτικά τα μάτια, το μυαλό και τα χέρια τους για την κοινή χρήση του βουνού, την κάλυψη των τοπικών αναγκών στην ενέργεια, την κτηνοτροφία, τη μελισσοκομία, την ήπια περιήγηση και τον πολιτισμό. Αυτές οι θέσεις εργασίας βοηθούν και δεν καταστρέφουν το βουνό μας. Αντίθετα η υπόσχεση μίας θέσης εργασίας σε ένα έργο που κάποιοι θα βγάζουν ζεστά εκατομμύρια ευρώ από την καταστροφική εκμετάλλευση ανθρώπων και φύσης είναι μία αντικοινωνική και αντιοικολογική πρόταση, με την οποία καμία και κανένας συνειδητοποιημένη/ος πολίτης δεν πρέπει να συμφωνήσει όσο δύσκολοι κι αν είναι οι καιροί μας. Άλλο η κοινή χρήση της αιολικής ενέργειας κι άλλο η κερδοσκοπική καταστροφική εκμετάλλευση της. Ως εργαζόμενες/οι που παλεύουν για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ελευθερίας και ισότητας, πιστεύουμε πως αυτή δεν συμβαδίζει με την διατήρηση ενός μοντέλου παραγωγής ενέργειας, που συνδέεται με το κέρδος και τη διατήρηση της κυριαρχίας, που αποκόβει τους ανθρώπους από την ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση τους σε αυτή, και φυσικά καταστρέφει τη φύση. Είναι αυτονόητο πως πρέπει σε βάθος χρόνου να δουλέψουμε για την αντικατάσταση του άνθρακα και της πυρηνικής ενέργειας και την απελευθέρωση της ενέργειας από τα δόντια των κυρίαρχων. Θεωρούμε πως ο ήλιος, ο άνεμος, το νερό και η γη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για αυτό δεν έχουμε πρόβλημα με μικρού μεγέθους εγκαταστάσεις παραγωγής εναλλακτικής ενέργειας, που δεν θα καταστρέφουν τη φύση και θα τροφοδοτούν τις κοινότητες μας, (σχολεία, νοσοκομεία, λαϊκά νοικοκυριά, παραγωγικές μονάδες κλπ) με δωρεάν καθαρή ενέργεια, που θα ελέγχεται από τις ίδιες τις κοινότητες, με σκοπό την αυτάρκεια, την ανεξαρτησία και την αυτονομία μας από την απληστία των πολιτικών και των οικονομικών αφεντικών. Δεν είμαστε ενάντια συνολικά στην τεχνολογία αλλά στεκόμαστε απέναντι σε κάθε τεχνολογική μορφή, που σκοπεύει στην υποταγή και την εκμετάλλευση των ανθρώπων και της φύσης, για τα συμφέροντα των καπιταλιστών και των κρατών. Οι εργαζόμενες/οι οφείλουμε σε αυτή την κατεύθυνση να συνταχθούμε μέσα από τις ενώσεις αλλά και τις συλλογικές μας οργανώσεις στον αγώνα για την προστασία του Βερμίου από το κράτος και τις επιχειρήσεις. Το βουνό μας ήταν εκεί πριν από εμάς και θέλουμε να το παραδώσουμε στις επόμενες γενιές όπως το βρήκαμε. Θεωρούμε πως πρέπει να ανοίξει ένας διάλογος στην τοπική κοινωνία για την ορθολογική κοινή χρήση (κι όχι εκμετάλλευση) του βουνού, στην κατεύθυνση της συμπληρωματικής ισόρροπης συμβίωσης ανθρώπων και φύσης. Μαζί με άλλες κινήσεις πολιτών θα προσπαθήσουμε να οργανώσουμε συλλογικά κι “από τα κάτω” τον αγώνα. Ενάντια στο αιολικό πάρκο στο Βέρμιο. Για την απελευθέρωση γης και ενέργειας από τα δεσμά των αφεντικών. Για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης μεταξύ ανθρώπινης και μη – ανθρώπινης φύσης.
Εργατική διαδήλωση πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 13/7, στα Χαυτεία & απεργιακή συγκέντρωση, την Κυριακή 16/7 στην Ερμού, ύστερα από κάλεσμα που είχε απευθύνει το Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και στα «απελευθερωμένα» ωράρια. Η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας – ανέφερε το κάλεσμα – είναι κομμάτι της επίθεσης των αφεντικών ενάντια στο σύνολο των εργαζόμενων. Ο αγώνας για την προάσπισή της είναι μια από τις μάχες της τάξης μας. Οι αγώνες μας, οι αγώνες από τα κάτω των εργαζόμενων έχουν ιστορία, έχουν αποτελέσματα, έχουν προοπτική. Δείτε στο ακόλουθο λίνκ, φωτογραφίες από την εργατική διαδήλωση της Πέμπτης 13 Ιούλη για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης αργίας. Διαβάστε επίσης σχετικά ΕΔΩ & ΕΔΩ.
Στην Θεσσαλονίκη στο δικό του κείμενο – κάλεσμα για την απεργιακή συγκέντρωση για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης Αργίας, ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΑ ΩΡΑΡΙΑ ανέφερε ανάμεσα στα άλλα: Συνεχίζουμε τον δίκαιο και επίμονο αγώνα μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας. Εδώ και 4 χρόνια τα αφεντικά του εμπορίου προσπαθούν να καταργήσουν ολοκληρωτικά την αργία με τελικό στόχο να δουλεύουμε 52 Κυριακές το χρόνο. Από το νόμο του 2013 με τις «7 Κυριακές», από την «πιλοτική» εφαρμογή του μέτρου των «52 Κυριακών» το καλοκαίρι του 2014, από την «8η Κυριακή» στα τέλη του 2014, από το 3ο μνημόνιο του 2015 και το περιθώριο που άφηνε για «περισσότερες Κυριακές» και από τις «2 επιπλέον υπό όρους Κυριακές» στα τέλη του 2016, φτάνουμε στον Μάη του 2017 και στις «32 Κυριακές» βάσει και της συμφωνίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με τους “θεσμούς”. Η όλη αυτή εξέλιξη σηματοδοτήθηκε από ισχυρές πιέσεις κυβερνώντων, κεφαλαιοκρατών και των διάφορων μηχανισμών τους, όπως τα καθεστωτικά ΜΜΕ, προς εμάς τους εργαζόμενους για να αποδεχτούμε την ολοκληρωτική κυριαρχία της αγοράς στις ζωές μας. Η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας αποτελεί ένα μέτρο που έρχεται να επιδεινώσει την όλη δυσχερή κατάσταση που ως εργαζόμενοι βιώνουμε, με την υπερεντατικοποίηση, αλλά και τους πετσοκομμένους μισθούς ή και την μη καταβολή των δεδουλευμένων, τις απολύσεις και τα τόσα άλλα κρούσματα εργοδοτικής τρομοκρατίας. Και βέβαια, η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας αποτελεί ένα μέτρο που πολύ σύντομα, όπως φαίνεται, θα γενικευθεί και σε πολλούς άλλους εργασιακούς κλάδους. Κι αν μέχρι σήμερα τελικά δεν έχει καταργηθεί πλήρως η κυριακάτικη αργία αυτό οφείλεται πρώτιστα στις συλλογικές εργατικές αντιδράσεις.
Αν η Κυριακή δεν είναι αργία, δεν είναι Κυριακή. Με αυτό τον τρόπο ξεκινούσε το κάλεσμα απεργία την Κυριακή 16 Ιουλίου, από την ΕΣΕ-Ρεθύμνου. Ακολουθεί το κάλεσμα. Η κατοχύρωση της Κυριακάτικης Αργίας, μαζί με τη θέσπιση της 8ωρης εργασίας, θεωρούνται ιστορικά οι σημαντικότερες κατακτήσεις του εργατικού κινήματος παγκοσμίως. Μέρα ξεκούρασης, κοινωνικών σχέσεων και ελεύθερης δραστηριότητας. Γιορτή και σχόλη. Αυτό είναι η Κυριακή. Εδώ και πολλά χρόνια τα μαγαζιά ήταν ανοιχτά μόνο την τελευταία Κυριακή του χρόνου! Ένα από τα προαπαιτούμενα μέτρα του 4ου Μνημονίου αποτέλεσε το θεσμικά πλέον κατοχυρωμένο «προαιρετικό» άνοιγμα των εμπορικών καταστημάτων 32 Κυριακές το χρόνο (ν. 4472/2017) σε «τουριστικές» περιοχές, αντικαθιστώντας τις 8 Κυριακές του ν. 4177/2013.Γιατί μας λένε να δουλεύουμε τις Κυριακές; Η αιτιολογική έκθεση που συνόδεψε την κατάθεση του σχετικού πολυνομοσχεδίου προς ψήφιση στη Βουλή απαντά στο ερώτημα ως εξής: «Η λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές, συμβάλλει στην αποδοτικότερη αξιοποίηση των επενδύσεων τους, στη βελτίωση του εύρους επιλογών των καταναλωτών, καθώς και στη μεγέθυνση της τουριστικής δαπάνης, ενώ η εφαρμογή των ρυθμίσεων αναμένεται να επιφέρει θετικές επιδράσεις στις τιμές των αγαθών και υπηρεσιών, αλλά και στην απασχόληση.» Απαντάμε: Ψέματα! Οι θέσεις εργασίας δεν αυξήθηκαν με την πρώτη διεύρυνση των εργάσιμων Κυριακών σε 8 ετησίως. Το αντίθετο. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι δουλεύουν περισσότερο και με χαμηλότερο (και συνήθως καθυστερημένο) μισθό. Να θυμίσουμε ότι η παλαιότερη εργατική νομοθεσία όριζε για την εργασία σε αργίες διπλό μεροκάματο! Οι μόνοι που επωφελούνται από αυτό το αντιεργατικό μέτρο είναι οι μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων. Από τους καταναλωτές δεν λείπει χρόνος για ψώνια. Με τόσες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, με τόσο αυξημένη φορολογία, με τόση ανεργία, αυτό που λείπει είναι τα χρήματα για να ψωνίσει κανείς. Οι επενδύσεις των ιδιοκτητών δεν αυξάνονται με την κυριακάτικη εργασία. Παράλληλα οι έμπειροι εμποροϋπάλληλοι βεβαιώνουν ότι δεν αυξάνεται ο τζίρος των μαγαζιών: απλά μειώνεται η δουλειά του Σαββάτου. Εγώ δεν είμαι εμποροϋπάλληλος, δεν με αφορά το θέμα. Κάνεις λάθος! Και θα το βρεις μπροστά σου. Πάρα πολλοί κλάδοι συνδέονται με το εμπόριο, οπότε σύντομα θα προκληθεί ντόμινο και σε κλάδους που έχουν κατοχυρωμένο πενθήμερο εργασίας. Ήδη οι νέοι εργαζόμενοι εκπαιδεύονται να δουλεύουν χωρίς δικαιώματα. Ιδιαίτερα βάλλονται οι γυναίκες εργαζόμενες (που αποτελούν μεγάλο ποσοστό εμποροϋπαλλήλων), κυρίως αναφορικά με τη μητρότητα. Όλα στην κοινωνία είναι αλυσίδα. Αν στα δύσκολα δεν μένεις άνθρωπος, γίνεσαι κανίβαλος. Και τι να κάνουμε; Τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, η απουσία δυναμικού και ουσιαστικού συνδικαλισμού, η φτώχεια και η ηττοπάθεια, έχουν υποτάξει την πλειοψηφία των εργαζόμενων στις αδηφάγες ορέξεις των αφεντικών. Το ξέρουμε όμως καλά ότι αν δεν αντιδράσουμε, αν δεν αντισταθούμε, αν δεν οργανωθούμε, τίποτα δεν αλλάζει. Τίποτα δεν μας χαρίστηκε. Τα δικαιώματα μας κερδήθηκαν με αγώνες. Καλούμαστε να τους συνεχίσουμε. Να σπάσουμε τη σιωπή και το φόβο και να απαντήσουμε συλλογικά. Δεν ψωνίζουμε τις Κυριακές! Σκέψου σαν εργάτης και όχι σαν πελάτης!
Δράσεις για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας πραγματοποιήθηκαν στα Ιωάννινα, ύστερα από κάλεσμα της τοπικής της Ελευθεριακής Συνδικαλιστικής Ένωσης. Συγκεκριμένα έγινε μικροφωνική παρέμβαση στις 13/07 και απεργιακή συγκέντρωση στις 16/07. Μπορείτε σχετικά να δείτε στον πιο πάνω σύνδεσμο, ή εναλλακτικά ΕΔΩ.

Η ΕΣΕ Αθήνας συμμετείχε στην πορεία ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας, την Πέμπτη 13/07/2017. Φωτογραφίες από την συμμετοχή της ΕΣΕ Αθήνας στην πορεία ΕΝΑΝΤΙΑ στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας, την Πέμπτη 13/07/2017, μπορείτε να τις βρείτε: ΕΔΩ.
Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά – Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά! Αυτό ανέφερε στο κάλεσμα της για τις 13& 16/7,η Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Πετραλώνων – Θησείου – Κουκακίου. Το κάλεσμα ανέφερε μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: Ο αγώνας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας είναι ένας αγώνας μακροχρόνιος και δυναμικός. Ένας αγώνας όλων των εργαζομένων. Τον καιρό των μνημονίων και της ολοένα εντεινόμενης εκμετάλλευσης και καταπίεσης καθίσταται πιο επιτακτική η ανάγκη να δυναμώσουμε τους ταξικούς αγώνες μας.
Ούτε για ψώνια, ούτε για δουλειά, στις 16 Ιούλη τα μαγαζιά κλειστά! Ανέφερε η συλλογικότητα ΟΡΘΟΣΤΑΣΙΑ-εργαζόμενοι-ες στον κλάδο του εμπορίου στο κάλεσμα της για την Πέμπτη 13 και την Κυριακή 16 Ιούλη. Κανένας για ψώνια/κανένας για δουλειά! Τα εργατικά συμφέροντα βάζουμε μπροστά! Δεν τους χαρίζουμε καμία Κυριακή ανέφερε το κάλεσμα της συλλογικότητας.
Κάλεσμα σε απεργιακή συγκέντρωση Ερμού, είχε απευθύνει και η Αναρχική Ομοσπονδία. Το κάλεσμα ανέφερε μεταξύ άλλων: Η ανάγκη να υπερασπιστούμε την Κυριακάτικη αργία είναι ένα πολύ σημαντικό διακύβευμα της εποχής μας. Οι αγώνες που δίνουν πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις έχουν επιτύχει να φρενάρουν τα καπιταλιστικά σχέδια. Το κράτος παζαρεύει τον «αριθμό» και τα «μέρη στη χώρα» που το δικαίωμα θα καταργηθεί με την προσφιλή τακτική του να σαλαμοποιεί το πρόβλημα όταν βρίσκει αντιστάσεις. Κανείς δεν έχει αυταπάτες ότι στο τέλος είτε το δικαίωμα της κοινής αργίας για όλους θα κερδηθεί «καθολικά» -όπως και τόσα άλλα από αυτά που έχουμε χάσει- ή θα περάσουμε σε μια Θατσερική ζούγκλα. Οι αγώνες που δίνουν πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις πρέπει να στηριχθούν από όλους και όλες. Μέσα σε εργασιακούς χώρους, έξω από αυτούς αλλά και σε κάθε πεδίο της κοινωνικής ζωής. Το αδιαπραγμάτευτο της κοινής αργίας και η συνείδηση των συνεπειών της κατάργησής της πρέπει μας οδηγήσουν στο να αγωνιστούμε για αυτή μέσα στους χώρους εργασίας μας, στα σωματεία μας, στο δρόμο. Ενημέρωση από κινητοποιήσεις ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας σε Αθήνας & Θεσσαλονίκη | Αναρχική Ομοσπονδία

Η αντίστροφη Μέτρηση (Συνέλευση στα πέριξ της Πατησίων) στο δικό της κάλεσμα για την υπεράσπιση της Κυριακής ανέφερε και τα εξής: Ούτε για ψώνια, ούτε για δουλειά Κυριακές και νύχτες τα μαγαζιά κλειστά Ενάντια στη ματαιότητα, την παραίτηση και τη λεηλασία των ζωών μας. Ενάντια στις “αναγκαίες θυσίες” και τις εξαιρέσεις που έγιναν κανόνες οι Κυριακές, κάθε μας μέρα και οι ζωές μας δεν ανήκουν ούτε στο κράτος ούτε στα αφεντικά. Εμείς θα τις ορίσουμε, προτάσσοντας τις καθημερινές αρνήσεις και τις αντιστάσεις μας, τις επιθυμίες και τις ανάγκες μας. Να συνειδητοποιήσουμε τη συλλογική μας δύναμη. Απέναντι στην εκμετάλλευση, η ταξική και κοινωνική αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.
Η μάχη της αφίσας….. Αυτές τις μέρες που οι συνδικαλιστικές οργανώσεις από το χώρο του Εμπορίου δίνουν τη μάχη της απεργίας της Κυριακής 16 Ιούλη (για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης αργίας), εμφανίστηκαν στο κέντρο της Αθήνας αφίσες που προπαγανδίζουν αυτό τον αγώνα. Αφίσες τόσο από το «Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας», όσο και από το Σύλλογο Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας (ΠΑΜΕ). Αφίσες του «Συντονιστικού Δράσης» κολλήθηκαν και σε πολλές γειτονιές της Αθήνας. Οι αφίσες αυτές (και οι μεν και οι δε) είναι σταγόνα στον ωκεανό της αναγκαιότητας για πληροφόρηση και για μαχητική παρέμβαση γύρω από ένα τόσο σοβαρό ζήτημα. Όμως το ΠΑΜΕ θεώρησε καλό σε διάφορα σημεία του κέντρου (πχ Ακαδημίας, Ερμού) να σκεπάσει με την αφίσα του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων τις αφίσες του «Συντονιστικού Δράσης». Είναι η γνωστή λογική, η ξηρασία είναι προτιμότερη από το να υπάρχει έστω και μια πηγή…αν αυτή την πηγή δεν την ελέγχουμε εμείς. Κρίμα …συνάδελφοι του ΠΑΜΕ!
Στην Θεσσαλονίκη, την Πέμπτη 13/7 πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση-μικροφωνική για 1 ώρα στη συμβολή των οδών Ναυαρίνου με Τσιμισκή όπου μοιράστηκαν κείμενα από τον «Συντονισμό δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και στα «απελευθερωμένα ωράρια» και από την ταξική πρωτοβουλία εμποροϋπαλλήλων. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε μοίρασμα στους εργαζόμενους των καταστημάτων του κέντρου (Τσιμισκή) όπου θα τους αναγκάσουν να δουλέψουν και αυτή τη Κυριακή.
Κάλεσμα στην 24ωρη κλαδική πανελλαδική απεργία σε επισιτισμό και τουρισμό, του Σωματείου Βάσης Σερβιτόρων Μαγείρων Ιωαννίνων (ΣΒΣΜΙ). Η ανακοίνωση του ΣΒΣΜΙ αναφέρει ανάμεσα στα άλλα: Δουλεύουμε σ’ έναν από τους πιο κερδοφόρους τομείς των υπηρεσιών στα Γιάννενα, κι είμαστε από τους πιο κακοπληρωμένους εργαζόμενους στην πόλη. Ο τουριστικός παράδεισος χτίζεται από την ολοένα και περισσότερη υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης. Ενάντια στην υποτίμηση των ζωών και της εργασίας μας, ενημερωνόμαστε και διεκδικούμε έμπρακτα τα καταπατημένα, νομικά κατοχυρωμένα δικαιώματα μας (την καταβολή των δώρων, των επιδομάτων, των υπερωριών, τις προσαυξήσεις νυχτερινών, Κυριακών και αργιών, την πλήρη ασφάλιση που να αντιστοιχεί στις ώρες, τις μέρες και την ειδικότητά μας). Δημιουργούμε σχέσεις συναδελφικές, αλληλέγγυες, συλλογικοποιούμε αγώνες και αντιστάσεις τόσο στους χώρους δουλειάς, όσο και στο δρόμο. Καλούμε όλες και όλους τους εργαζόμενους στον επισιτισμό να συμμετάσχουν στην 24ωρη κλαδική πανελλαδική απεργία στις 20 Ιουλίου και στην απεργιακή συγκέντρωση- πορεία στις 19.00 στο Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων. Καλούμε όλες τις πελάτισσες και τους πελάτες να σεβαστούν την απεργία και να μην στηρίξουν κανένα μαγαζί που θα είναι ανοιχτό εκείνη την ημέρα.

Μακρύς ήταν ο κατάλογος των εργοδοτικών εγκλημάτων και την προηγούμενη εβδομάδα. Ένας 23χρονος που εργαζόταν ως διανομέας («ντελιβεράς») σε κατάστημα καφέ έχασε χτες τη ζωή του την Δευτέρα 10 Ιούλη στην περιοχή του Γαλατσίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, η νέα αυτή εργοδοτική δολοφονία – από την πίεση στην δουλειά και την έλλειψη μέτρων προσωπικής ασφαλείας – σημειώθηκε το απόγευμα της Δευτέρας στην οδό Αγίας Ειρήνης, στο Γαλάτσι, όταν ένα αυτοκίνητο προσπάθησε να εισέλθει σε πάρκινγκ διασχίζοντας το αντίθετο ρεύμα, τη στιγμή που ο εργαζόμενος περνούσε με το μηχανάκι από το σημείο. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή, με αποτέλεσμα ο νεαρός διανομέας να χάσει τη ζωή του.
Δύο εργαζόμενοι τραυματίστηκαν την Τρίτη στα ΕΛΠΕ και διακομίστηκαν στο «Τζάνειο» Νοσοκομείο. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο τραυματισμός τους οφείλεται σε διαρροή προϊόντος. Μετά την παροχή ιατρικής φροντίδας ο ένας τραυματίας που είχε εγκαύματα στο πρόσωπο αποχώρησε από το νοσοκομείο, ενώ ο δεύτερος παρέμεινε για προληπτικούς λόγους.
Σε ένα ακόμα παρά λίγο εργοδοτικό έγκλημα που σημειώθηκε την Πέμπτη 13 Ιούλη στα Οινόφυτα, είχε σαν αποτέλεσμα δύο εργαζόμενοι του εργοστασίου πλαστικών «EL PLAST», να νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση στο Θριάσιο νοσοκομείο ύστερα από σοβαρά εγκαύματα που υπέστησαν κατά την διάρκεια πυρκαγιάς στο εργοστάσιο. Ο ένας από τους δύο έχει καθολικά εγκαύματα τρίτου βαθμού σε έκταση άνω του 90% του σώματός του, και είναι διασωληνωμένος. Ο δεύτερος φέρει εγκαύματα στο 27% και νοσηλεύεται στη Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας.
Παρέμβαση στο Δημαρχείο του Δήμου Λαγκαδά για τη δολοφονία του 45χρονου εργάτη στον ΧΥΤΑ Μαυροράχης, πραγματοποίησε την Τετάρτη 12/7 η Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης. Στην σχετική ενημέρωση από την δράση αναφέρονται μεταξύ άλλων και τα εξής: Την Τετάρτη 12/7/2017 πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με μπογιές και τρικάκια στο Δημαρχείο του Δήμου Λαγκαδά, στον οποίο εντάσσεται η Μαυροράχη και συνεπώς ο ΧΥΤΑ στον οποίο τραυματίστηκε ο 45χρονος εργαζόμενος, προσπαθώντας να καταδείξουμε την ευθεία και άμεση ευθύνη που έχει ο Δήμος σε αυτήν την εργοδοτική δολοφονία. Ο κάθε Δήμος και το κάθε αφεντικό μας αντιμετωπίζουν ως αναλώσιμους, βάζοντας μας να δουλεύουμε χωρίς κανένα μέτρο προστασίας και κόβοντας με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο το κόστος προς όφελός τους. Όσο δεν οργανωνόμαστε και δεν απαντάμε, θα μετράμε νεκρούς της τάξης μας.
Παρέμβαση την Πέμπτη 13/7 με μπογιές και τρυκάκια στο κατάστημα «Discount Markt» στη Ξηροκρήνη (ιδιοκτησίας των Αφων Καρυπίδη) πραγματοποίησε η Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης, προσπαθώντας να καταδείξει την ευθεία και άμεση ευθύνη που έχουν τα αφεντικά της αλυσίδας για την αυτοκτονία της 42χρονη εργάτριας στα Γιαννιτσά. Την Τρίτη 11/7,η 42χρονη εργαζόμενη σε κατάστημα της αλυσίδας σούπερ μάρκετ “Καρυπίδης”, στα Γιαννιτσά, έβαλε τέλος στη ζωή της. Η ίδια παρέμενε απλήρωτη για 15 ολόκληρους μήνες. Η μακρόχρονη απλήρωτη εργασία και η επακόλουθη ανέχεια την οδήγησαν στην αυτοκτονία. Δε θα συνηθίσουμε το θάνατο, θα αγωνιστούμε για τη ζωή, ανέφερε η Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης και προσέθετε: Να αγωνιστούμε για την ζωή και την πανανθρώπινη χειραφέτηση μέσα από αυτοοργανωμένα κοινωνικά και ταξικά σχήματα.
Σε κείμενο της η Αναρχική Συλλογικότητα Καλλιθέας Μοσχάτου (ΑΣΥΚΑΜΟ) για την εργασιακή τρομοκρατία, που μοιράστηκε το Σάββατο 15 Ιούλη στις γειτονιές της Καλλιθέας παρατίθεται ανάμεσα στα άλλα και τα πιο κάτω: Ο θάνατος της 62χρονης Ντανιέλας Πρελορέντζου, τη νύχτα της Παρασκευής 30/6, δεν είναι άλλο ένα τυχαίο και μεμονωμένο περιστατικό, αντίθετα το αντιλαμβανόμαστε ως ακόμη μια δολοφονία, με ηθικό αυτουργό τη δήμαρχο Ζωγράφου, και τις ευρύτερες εξοντωτικές πολιτικές που επιβάλλονται από κάθε λογής εξουσιαστικούς θεσμούς. Η δημόσια εικόνα του δήμου και της δημάρχου και η εξομάλυνση της »κρίσης» μετά την απεργία, έχουν όπως φαίνεται μεγαλύτερη σημασία για τις δημοτικές αρχές από τα όρια και τις αντοχές που μπορεί να διαθέσει ο εκάστοτε εργαζόμενος. Στις 12 Ιουλίου 42χρονη γυναίκα στα Γιαννιτσά δίνει τέλος στη ζωή της, όντας απλήρωτη για 15 μήνες, τόσο η ίδια όσο και οι υπόλοιποι 1.400 εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις Καρυπίδη. Παρά τις 170 μηνύσεις που έχουν κατατεθεί εις βάρος του τα τελευταία χρόνια, ο εν λόγω επιχειρηματίας παρόλο που κήρυξε »πτώχευση» τον Απρίλιο του 2016, συνέχισε απτόητος τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες όπως π.χ. την αγορά του μεγαλύτερου μέρους των μετοχών της ΠΑΕ Άρης, στην οποία εκτελεί και χρέη προέδρου. Τέτοιες βαρβαρότητες έχουν βρει πλέον το σύμμαχο τους και στο νομικό πλαίσιο, όπως αποδεικνύει και η πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με την οποία η μη καταβολή δεδουλευμένων για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν αποτελεί βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας. Είναι προφανές ότι τα αυτονόητα δικαιώματα και οι διεκδικήσεις των εργαζομένων δεν υφίστανται πλέον. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η σταδιακή κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, που σύμφωνα με τα μιντιακά και μνημονιακά αφηγήματα, θα τονώσει την οικονομία και θα επιφέρει την πολυπόθητη ανάπτυξη. Οι 8 Κυριακές που επιτρεπόταν στα καταστήματα να μένουν ανοιχτά, μετατρέπονται από τις 16 Ιουλίου σε 32, χωρίς πλέον να μένει περιθώριο αμφιβολίας για τον ταξικό πόλεμο που εξαπολύεται μεθοδευμένα. Επειδή η μνήμη αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του συνολικού αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση, δεν ξεχνάμε ούτε συγχωρούμε καμία »λευκή νύχτα», καμία εξευτελιστική σύμβαση εργασίας, κανέναν εργοδοτικό τραμπουκισμό. Γι’ αυτό το λόγο αυτοοργανωνόμαστε και δρούμε συλλογικά με όπλο μας την αλληλεγγύη απέναντι σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης και σε κάθε αφεντικό που θεωρεί ότι μπορεί να καταστρατηγεί τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια μας, σε κάθε αφεντικό που θεωρεί δεδομένο και αναλώσιμο τον εργαζόμενο.
Δεν είναι ατυχήματα, μην έχετε αυταπάτες, κράτος και αφεντικά δολοφονούν εργάτες.Αυτό αναφέρει ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας αναρχικών-αντιεξουσιαστών από τους πρόποδες του Υμηττού με  την οποία καλεί σε διαδήλωση την Τετάρτη 19 Ιούλη για την δολοφονία της 62χρονης εργάτριας στην καθαριότητα του δήμου Ζωγράφου, Ντανιέλας Πρελορέντζου

Με σύνθημα: Όχι άλλα Κρατικά και Εργοδοτικά Εγκλήματα θα πραγματοποιηθεί πορεία, στις 18/07, 7μμ, Προπύλαια, που καλεί η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ. Στο σχετικό κάλεσμα αναφέρονται και τα εξής: α εργοδοτικά εγκλήματα έρχονται ως αποτέλεσμα του φόβου για την ανεργία από εκατομμύρια εργαζόμενους που υπομένουμε απαράδεκτες συνθήκες δουλειάς για να μη βρεθούμε στο δρόμο. Αποτυπώνουν την άρνηση των αφεντικών και του κράτους, να καταρτίσουν τους εργαζόμενους τους πάνω στις νέες τεχνολογικές αλλαγές, έτσι που κάθε αλλαγή να μη φαντάζει ένα τέρας που παράγει κινδύνους. Δημόσιοι φορείς και υπηρεσίες, όπως τα νοσοκομεία ή τα πανεπιστήμια εγκαταλείπονται στο έλεος της φιλοτιμίας των εργαζόμενων, χωρίς μέσα αξιοπρεπούς εργασίας. Ενώ είναι πανταχού παρών ο ρατσισμός του κεφαλαίου με την κακομεταχείριση ιδιαίτερα των μεταναστών εργατών. Η ίδια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ηθικός αυτουργός των εργοδοτικών εγκλημάτων, με το πεδίο που παραχωρεί στα αφεντικά να κάνουν ότι θέλουν στους χώρους δουλειάς. Πιστή στην εφαρμογή των Μνημονίων, έχει ήδη δώσει το πράσινο φως με την απουσία οποιονδήποτε όρων Υγιεινής και Ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας, οι προσωρινές συμβάσεις και οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, αυξάνουν καθημερινά τα ατυχήματα. Η πάλη για να πάψουν τα εργοδοτικά εγκλήματα, είναι συνδεδεμένη με τη διαρκή μάχη μας για μόνιμη και σταθερή δουλειά και ενάντια στην ανεργία, τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, την ελαστική δουλειά. Αυτό ήρθε να υπενθυμίσει και ο αγώνας των συμβασιούχων των ΟΤΑ. Ταυτόχρονα με τη μάχη μας για την ανεξαρτησία των αγώνων μας από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, που πάντα την κρίσιμη στιγμή θα παρέμβει να εκτονώσει τις διαθέσεις της σύγκρουσης.
Σε συγκέντρωση και πορεία στα Άνω Ιλίσια την Τετάρτη 19/7 για την εργοδοτική δολοφονία της Ντανιέλας Πρελορέντζου, καλεί η Αυτόνομη Συνέλευση Ζωγράφου. Ακολουθεί απόσπασμα από το κάλεσμα. Η πραγματικότητα αυτή που επικρατεί στους ΟΤΑ δεν είναι παρά ένα κομμάτι της ευρύτερης πραγματικότητας στο χώρο της εργασίας. Κάτω από την απειλή της ανεργίας, με το νομικό οπλοστάσιο των «ευέλικτων» εργασιακών σχέσεων και την πλήρη ασυδοσία που εξασφαλίζουν στα αφεντικά οι κρατικές υπηρεσίες, σε όλους τους χώρους εργασίας οι εργαζόμενοι υφίστανται όλο και σκληρότερη επίθεση στους όρους και τις συνθήκες εργασίας τους, ενώ οι αντιστάσεις που εκδηλώνονται δεν ανταποκρίνονται προς το παρόν στο μέγεθος της επίθεσης. Για το λόγο αυτό, ο θάνατος της Ντανιέλας Πρελορέντζου δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους στο Δήμο Ζωγράφου ή τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ. Αφορά όλους τους εκμεταλλευόμενους, εργαζόμενους, επισφαλείς ή ανέργους, που αναγκάζονται να υποκύπτουν σε όλο και περισσότερους εκβιασμούς και να χάνουν όλο και περισσότερα, από δικαιώματα μέχρι την ίδια τη ζωή τους. Η επίθεση αυτή δεν πρόκειται να σταματήσει όσο εμείς επιτρέπουμε τη συνέχισή της, ή εμπιστευόμαστε τις τύχες μας στις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες. Ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία, την υποτίμηση της εργασίας και της ανθρώπινης ζωής, τη μετατροπή μας σε αναλώσιμο εργατικό δυναμικό, μόνο οι αγώνες μας μπορούν να φέρουν αποτελέσματα. Να μην αφήσουμε αναπάντητη καμιά εργοδοτική δολοφονία, καμία αυθαιρεσία των αφεντικών.
Πρωτοφανές περιστατικό εργοδοτικής ασυδοσίας στην Καλαμάτα. Πολυκαταστήματα κλείδωσαν εργαζόμενους για να μην απεργήσουν!!! Όπως έγινε γνωστό μόλις τώρα στο απίστευτο και όμως αληθινό κρούσμα κατάφορης εργοδοτικής αυθαιρεσίας, στην προηγούμενη απεργία στις 7 Μαΐου 2017, οι εργαζόμενοι σε μεγάλα καταστήματα στο κέντρο της πόλης της Καλαμάτας, κλειδώθηκαν από τους εργοδότες μέσα στα καταστήματα, πολύ νωρίτερα από το προβλεπόμενο ωράριο, με σκοπό να εμποδιστεί η συμμετοχή των εργαζομένων στην απεργία. Οπως καταγγέλλεται από το κλαδικό συνδικάτο, αυτή η ενέργεια είναι επικίνδυνη και παραβιάζει κατάφορα τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Σε παρέμβαση έξω από την έδρα της διοίκησης του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθήνας, προχώρησαν την Τετάρτη 13 Ιούλη οι εργαζόμενοι του Βρεφοκομείου διεκδικώντας τη δουλειά τους. Κατά την διάρκεια της παρέμβασης άνοιξαν πανό και φώναξαν συνθήματα, απαιτώντας την άμεση ανάκληση των απολύσεών τους και μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Επίσης Πέμπτη 14 Ιούλη, οι απολυμένοι πραγματοποίησαν παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Εσωτερικών για το ίδιο θέμα.
24ωρη προειδοποιητική απεργία για την Τετάρτη 19 Ιούλη, έχουν εξαγγείλει οι εργαζόμενοι στα έργα ανακαίνισης του «Αστέρα» Βουλιαγμένης. Είχε προηγηθεί στάσης εργασίας και συγκέντρωση στο χώρο του εργοταξίου, την Τρίτη 11 Ιούλη με αίτημα την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
Αντιμέτωποι με τα ΜΑΤ βρέθηκαν εκατοντάδες εργαζόμενοι στην Κοζάνη που διαδήλωναν την Τετάρτη 13/7 με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού. Συνδικάτα και φορείς συγκεντρώθηκαν έξω από το Εκθεσιακό Κέντρο όπου λάμβανε χώρα εκδήλωση με ομιλητή τον πρωθυπουργό, για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην αντιλαϊκή πολιτική. Οι μπάτσοι όχι μόνο εμπόδισαν τη συγκέντρωση που διαδήλωνε στο κεντρικό δρόμο έξω από το Εκθεσιακό Κέντρο αλλά και της επιτέθηκαν απρόκλητα. Υπήρξε προσαγωγή ενός διαδηλωτή, που μετά την άμεση παρέμβαση των υπολοίπων διαδηλωτών, αφέθηκε ελεύθερος, ενώ από την επίθεση τραυματίστηκαν αρκετοί διαδηλωτές.
24ωρη απεργία, με περιφρουρήσεις στους χώρους δουλειάς, αλλά και συγκέντρωση στο κέντρο του Πειραιά, πραγματοποίησαν την Πέμπτη 13/7, οι εργαζόμενοι στην Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, με κύριο αίτημα την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
Παράνομη και καταχρηστική κήρυξε το Πρωτοδικείο Αθηνών την απεργία των εργαζομένων της εταιρείας «ΤΟΞΟΤΗΣ ΑΕ» (συμφερόντων Καλογρίτσα), οι οποίοι απεργούν από τις 7 Ιούλη, διεκδικώντας τα στοιχειώδη, όπως αναλυτικές καταστάσεις μισθοδοσίας, δεδουλευμένα μεροκάματα, μέτρα υγείας και ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους. Η κατάπτυστη απόφαση επιβεβαιώνει την αγαστή συνεργασία, κράτους, μπάτσων και δικαστών, ενάντια στους εργατικούς αγώνες.
Συνέχισαν και την περασμένη εβδομάδα τις κινητοποιήσεις τους οι εργαζόμενοι του Δήμου Μάνδρας – Ειδυλλίας, αντιδρώντας στις απολύσεις 38 συμβασιούχων. Παράλληλα, προγραμματίζουν παράσταση διαμαρτυρίας την Δευτέρα 24 Ιούλη κατά την διάρκεια της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου.
Νέα στάση εργασίας την Παρασκευή 14 Ιούλη, πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι στην κλινική «Αθήναιον» του ομίλου «Euromedica» με αίτημα την καταβολή των δεδουλευμένων. Οι εργαζόμενοι εύλογα αντιδρούν, καθώς οι οφειλές της εργοδοσίας φτάνουν μέχρι και τους 9 μισθούς.
Προκαλεί για άλλη μία φορά η αριστερό – ακροδεξιά συγκυβέρνηση. Ζήτησε από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο δικαιωμάτων του ανθρώπου να επανεξετάζει την απόφαση με την οποία δικαιώθηκαν οι εργάτες γης στα ματωμένα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας. Είχε προηγηθεί η αθώωση από την αστική δικαιοσύνη του Βαγγελάτου και των μπράβων του. Δείτε σχετικά ΕΔΩ και ΕΔΩ. Κάτω από την γενική κατακραυγή η κυβέρνηση αναγκάστηκε να κάνει πίσω. Υπενθυμίζουμε ότι η υπόθεση αφορούσε 30 εργάτες γης που εργάζονταν στην καλλιέργεια φράουλας και είχαν να πληρωθούν πάνω από έξι μήνες. Όταν τον Απρίλιο του 2013 απαίτησαν τα δεδουλευμένα τους από τον εργοδότη τους, αντί για τα χρήματά τους, δέχθηκαν τα πυρά από τα κυνηγετικά όπλα των μπράβων – επιστατών.
Τέλος, μία είδηση από τον διεθνή χώρο και συγκεκριμένα από την Αργεντινή όπου είχαμε άγρια καταστολή απεργών στην Pepsi. Συγκεκριμένα, η απεργία των εργαζομένων έληξε την Πέμπτη 13/7, ύστερα από την βίαιη επέμβαση των μπατσοδυνάμεων. Η κατάληψη του εργοστασίου της pepsi είχε γίνει από τους εξακόσιους εργαζόμενους που διεκδικούσαν τις θέσεις εργασίας τους και προηγουμένως είχαν απορρίψει την πρόταση της διεύθυνσης για απόλυσή τους με το 50% της νόμιμης αποζημίωσης. Στις συγκρούσεις με τους εργαζόμενους τραυματίστηκαν τουλάχιστον 15 από τους εισβολείς μπάτσους.

 

by ΕΣΕ Αθήνας at July 17, 2017 04:04 PM

Άρφα σε κύκλο

Ελευθερες Αναρχικες Γυναικες–MOLOTOF

(Ελευθερες Αναρχικες Γυναικες–MOLOTOF).:

anarxikesgynaikesmolotof.blogspot.gr

…*(MOLOTOF ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΚΙ)

ΤΟ MOLOTOF ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΚΙ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟ 1997–ΤΕΥΧΟΣ1 ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΚΗΣ ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗΣ…

…*(Ελευθερες Αναρχικες Γυναικες)

ιστολογιο θεσεων,αποψεων Αναρχικων Γυναικων και ΛΟΑΤΚΙ.

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2016

by arfasekuklo at July 17, 2017 12:16 PM

Αλογόμυγες

Bye Bye Χανιά;

 

Χανιά. O κόσμος διώχνεται από τα σπίτια που μένει για να βγάζουν οι ιδιοκτήτες περισσότερα λεφτά. Η πόλη «καθαρίζεται» από αδέσποτα, άστεγους, οι παραλίες από «τσάμπα κατασκηνωτές». Τα αφεντικά με δικαιολογία την εποχιακότητα των θέσεων εργασίας και ως συνήθως την κρίση λειτουργούν εκβιαστικά. Στους δρόμους δεν χωράς να περπατήσεις και οι πλατείες έχουν καταληφθεί από τραπεζάκια. Greek gyros, «κήπος» Χανίων με κρικρι για αξιοθέατα, ψαροπεντικουράδικα και άλογα να σέρνουν “παραδοσιακές» άμαξες στον ήλιο με τουρίστες που βγάζουν παραδοσιακές selfie. (κείμενο και αφίσα για την τουριστική βιομηχανία στα Χανιά)

Το Βye Βye Barcelona είναι ένα από τα ντοκιμαντέρ για μία από τις πόλεις όπου η τουριστική βιομηχανία εκμεταλλεύεται ανθρώπους, άλλα ζώα, γη.

ΠΡΟΒΟΛΗ

 Παρασκευή 21 Ιουλίου στις  9

Πλατεία Δασκαλογιάννη κ  Ν. Επισκόπου,  (πίσω από το ωδείο)

by alogomyges at July 17, 2017 06:32 AM

July 16, 2017

Traces of fire

Επιχείρηση «Scripta Manent»

Τετάρτη 19/7 στις 19:00

Η Σφαίρα στο μυαλό της εξουσίας μαζί με συντρόφισσα μέλους της Σ.Ο. του Traces of Fire παρουσιάζουν και αναλύουν την επιχείρηση «Scripta Manent».

Το χρονικό , την μεθοδολογία των κατασταλτικών μηχανισμών για την σύλληψη των συντροφισσών/ων και όλες τις ενημερώσεις για την εξέλιξη της υπόθεσης από τους αιχμαλώτους συντρόφους.

Η επιχείρηση «Scripta Manent» είναι η επιχείρηση του εισαγγελέα Sparagna που οργάνωσε, με σκοπό να καταστείλει συντρόφισσες/ούς που διαδίδουν το λόγο και κρατάνε ζωντανή τη φλόγα της εξέγερσης.

«Sempri pro s’anarchia. Sempri Ainnantis!

Για πάντα αναρχία. Πάντα προχωράμε μπροστά!»

Συντονίσου  για να μας ακούσεις στο http://radiofragmata.espivblogs.net

Ελεύθερες φωνές, γκρεμισμένες φυλακές!

by tracesoffire at July 16, 2017 09:55 PM