Espiv.net

August 16, 2017

Ελευθεριακό γυρολόι

Οι κομμουνιστές του Λουγκάνσκ στέκονται στο πλευρό του Σάρλοτσβιλ

fightimp_smashfascism

από την Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία

Οι Αμερικανοί σύντροφοι του Workers World Party έλαβαν αυτή τη δήλωση αλληλεγγύης από τους κομμουνιστές του Λουγκάνσκ στην εμπόλεμη περιοχή του Ντονμπάς στην Ανατολική Ευρώπη. Πριν από τρία χρόνια, ένα υποστηριζόμενο από τις ΗΠΑ πραξικόπημα στην Ουκρανία έφερε στην εξουσία μια ακροδεξιά κυβέρνηση που περιελάμβανε και νεοναζί, σαν αυτούς που πραγματοποίησαν επιθέσεις και τρομοκρατικές ενέργειες στο Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια στις 12 Αυγούστου. Φασιστικές μιλίτσιες που λειτουργούσαν στα πλαίσια του ουκρανικού στρατού διεξήγαγαν πολυάριθμες τρομοκρατικές πράξεις εναντίον των κατά κύριο λόγο ρωσόφωνων κατοίκων της περιοχής του Ντονμπάς, η οποία αποσχίσθηκε το Μάη του 2014 για να σχηματίσει τις ανεξάρτητες Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονιέτσκ και Λουγκάνσκ.

Δήλωση υποστήριξης του αγώνα των αντιφασιστών, κομμουνιστών και αριστερών των ΗΠΑ ενάντια στην αυξανόμενη νεοφασιστική απειλή στην Αμερική

Σύντροφοι!

Τις τελευταίες ημέρες, η προσοχή μας επικεντρώθηκε στα γεγονότα στο Σάρλοτσβιλ. Οι μαζικές συγκρούσεις, τα θύματα, η άδικη αντίδραση των αρχών – αυτά αποτελούν την προσπάθεια των δεξιών δυνάμεων να πάρουν εκδίκηση.

Γνωρίζουμε ότι οι αριστερές και αντιφασιστικές δυνάμεις στις Ηνωμένες Πολιτείες αγωνίζονται εδώ και πολλά χρόνια για την ισότητα των δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων, ανεξάρτητα από την εθνικότητα και το χρώμα του δέρματος. Και σε αυτόν τον αγώνα είμαστε ένα.

Εμείς, οι κομμουνιστές της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ, οι αντιφασίστες της Ουκρανίας, τα θύματα της πολιτικής καταπίεσης του φασιστικού καθεστώτος της Ουκρανίας, γνωρίζουμε τι κρύβεται πίσω από τις αξίες των δεξιών δυνάμεων – διχόνοια μεταξύ των εθνών, πόλεμος, αιματοχυσία, μισανθρωπισμός, καταπάτηση όλων των δικαιωμάτων και των ελευθεριών.

Αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι θα υπάρχουν πάντα άνθρωποι που μπορούν να σταματήσουν τους δεξιούς εθνικιστές – στην Ευρώπη, την Ουκρανία ή τις ΗΠΑ. Οι αντιφασίστες σε όλο τον κόσμο υποστηρίζουν τις αξίες του ανθρωπισμού – τις αξίες του μέλλοντος. Και γι’ αυτό η αλήθεια θα είναι πάντα στο πλευρό μας. Και έτσι θα κερδίσουμε!

Πενθούμε για το χαμό της Heather Heyer μαζί σας και μαζί με την οικογένειά της. Ευχόμαστε ταχεία ανάρρωση σε όλους όσους τραυματίστηκαν στις συγκρούσεις.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους αντιφασίστες των Ηνωμένων Πολιτειών. Γνωρίζουμε ότι καμία τρομοκρατική επίθεση δε θα σας εκφοβίσει, ούτε θα σας κάνει να σωπάσετε. Μαζί, οι φωνές μας και οι αποφασιστικές μας ενέργειες μπορούν να κάνουν τον κόσμο ένα καλύτερο και πιο δίκαιο μέρος.

Ο φασισμός δε θα περάσει!

Μαξίμ Τσαλένκο

Επικεφαλής της οργάνωσης Κομμουνιστών Λούγκανσκ,

Συντονιστής του Διεθνούς Φόρουμ «Αντιφασισμός, Διεθνισμός, Αλληλεγγύη» (Forum AIS)

Μεταφράστηκε από τα ρωσικά στα αγγλικά από τον Greg Butterfield, από τα αγγλικά στα ελληνικά από την Καμπάνια

by sxedia at August 16, 2017 12:52 PM

ο αμερικανός φίλος των ελλήνων και ρουμάνων ναζιστών

Μετά από επεξεργασία της μετάφρασης google, αναδημοσίευση από τη φιλο-ΕΕ ενημερωτική ιστοσελίδα για τα Βαλκάνια

Πρόκειται για τον Μάθιου Χάιμπαχ, φίλο της Χρυσής Αβγής αλλά και πολιτικό επίγονο-θαυμαστή του εγκληματία, αντισημίτη, φασίστα Κοντρεάνου, ηγέτη της φασιστικής λεγεώνας του Αγίου Μιχαήλ και της σιδηράς φρουράς. Πρωταγωνιστής του φασιστικού μπλοκ στην πρόσφατη σύγκρουσή του με τον αντιφασισμό, στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Για τη δολοφονία της συντρόφισσας Heather Heyer… δεν ήξερε τίποτε.

Εθνικός ηγέτης του Charlottesville, εμπνευσμένος από το Ρουμανικό φασισμό

Ένας ηγέτης των λευκών εθνικιστών, με δράσεις βίας στην αμερικανική πόλη του Σαρλότσεβιλ, εμπνεύστηκε από το φασιστικό κίνημα της Ρουμανίας, το οποίο δολοφόνησε δεκάδες χιλιάδες σε πογκρόμ και το Ολοκαύτωμα.

Άνα Μαρία Τουμά/BIRN/Βουκουρέστι
Ο Matthew Heimbach φοράει μπλούζα με το ρουμάνο φασίστα ηγέτη-σύμβολο στο δικαστήριο στο Charlottesville τη Δευτέρα. Φωτογραφία: Steve Helber / AP.

Ο διοργανωτής του λευκού εθνικισμού του Σαββατου, έχει κάνει πρωτοσέλιδα στη Ρουμανία αφού φορούσε ένα πουκάμισο που απεικονίζει έναν φασίστα ηγέτη του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου σε ακροαματική διαδικασία τη Δευτέρα για τον οδηγό στο ράλι. (Σ Ελ_Γυρ: πρόκειται για το γνωστό ράλι που διοργάνωσε εορταστικά η Κου-Κλουξ Κλαν για τη νίκη του Τραμπ).

Ο Matthew Heimbach, 26 ετών, ηγέτης του κόμματος Παραδοσιακών Εργαζομένων με έδρα την Ιντιάνα και συνιδρυτής του Παραδοσιακού Δικτύου Νεολαίας, φορούσε μια μπλούζα με μια εικόνα του ρουμάνου Corneliu Zelea Condreanu, αρχηγού της φασιστικής Λεγεώνας του Αγίου Μιχαήλ Αρχαγγέλου και του Πολιτικού κόμματος της σιδηράς φρουράς.

Το κόμμα αυτό ήταν πίσω από πολλά πογκρόμ που εξόντωσαν δεκάδες χιλιάδες Ρουμάνους Εβραίους στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.

Ο Heimbach είναι γνωστός μεταξύ των αμερικανών λευκών εθνικιστών μετά από την απόφασή του για να έχει συμμετοχή σε ένα ράλι προς τιμήν του Donald Trump στο Κεντάκι το 2016.

Ήταν ένας από τους διοργανωτές του Σαββάτου του ράλλυ στο Charlottesville που είδε τους λευκούς εθνικιστές, τους νεοναζί και τα μέλη του Ku Klux Klan να συγκρούονται με αντιφασιστές διαδηλωτές, ένας από τους οποίους σκοτώθηκε από έναν οδηγό ο οποίος όργωσε στο πλήθος.

Στη συνέχεια, ο Heimbach φόρεσε τη ρουμανική φασιστική T-shirt στο δικαστήριο του Charlottesville όταν ο οδηγός εμφανίστηκε σε ακρόαση.

Το πουκάμισο δεν προσέλκυσε την προσοχή των αμερικανικών μέσων μαζικής ενημέρωσης, αλλά οι Ρουμάνοι εντόπισαν αμέσως το γνωστό πρόσωπο του Corneliu Zelea Condreanu και η εικόνα εξαπλώθηκε στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης.

Ο Heimbach είναι ένας φανατικός θαυμαστής του ρουμάνου φασίστα και δηλώνει ότι συνδέεται με ανθρώπους που μοιράζονται τις απόψεις του όχι μόνο στη Ρουμανία, αλλά σε πολλές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων.

Σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2016 μετά την εθνική συνέλευση των Ρεπουμπλικανών, όπου εμφανίστηκε με συναδέλφους λευκούς εθνικιστές για να υποστηρίξει τον Ντόναλντ Τράμπ, ο Heimbach δήλωσε ότι κοίταξε τον «Κορνέλι Κοντρεάνου της Σιδηρουργού Φρουράς». Το Χοσέ Αντόνιο από το ισπανικό Falange. Το Sir Oswald Mosley του BUF [Βρετανική Ένωση Φασιστών]. Το Léon Degrelle του [Βελγικού] Ρεξιστικού Κόμματος «.

Είπε επίσης ότι θαύμαζε «τους Μπααθιστές, Μπαράρ Αλ Ασάντ, τον Σαντάμ και το συνταγματάρχη καντάφι».

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Παραδοσιακού Δικτύου Νεολαίας, την οποιά ο Heimbach διευθύνει, έχει καλές σχέσεις με τα ανατολικά ευρωπαϊκά και τα βαλκανικά φασιστικά κινήματα.

Συναντήθηκε και έμαθε από την Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα και παρακολούθησε μια διεθνή Ορθόδοξη εθνικιστική συνάντηση στην Αγία Πετρούπολη στη Ρωσία .

Ο ιστότοπός του περιλαμβάνει επίσης μια διαφήμιση για μια αγγλική μετάφραση ενός βιβλίου του Corneliu Zelea Codreanu, «Για τους Λεγεωνάριους μου», το οποίο προλογίζεται από τον διαβόητο νεοναζί συγγραφέα και ακτιβιστή Kerry Bolton.

Ο Heimbach δημοσίευσε μια περίληψη αυτού στο δικτυακό τόπο, σημειώνοντας τις ιδιότητες που κάνουν έναν «καλό λευκό εθνικιστή» σύμφωνα με τις διδασκαλίες του Κοντρεάνου – φυσική κατάσταση, μετάβαση στην εκκλησία, προσευχή και νηστεία.

«Δεν ταυτίζομαι με τους νεοναζί. Θεωρώ ότι μεγαλύτερη πνευματική μου έμπνευση είναι η Λεγεώνα του Αγίου Μιχαήλ του Αρχαγγέλου «, ανέφερε ο Heimbach σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε το 2015.

«Όταν πήγα στη Ρουμανία με τη σύζυγό μου, όταν πήρα να μιλήσω με παλιούς χρονογράφους (;) που θυμούνται τη Λεγεώνα, είδα την ταπεινότητα και την αγάπη των ορθοδόξων χριστιανώνπου ήταν πρόθυμοι να υποστούν βασανιστήρια για δεκαετίες στη φυλακή», πρόσθεσε.

Η Λεγεώνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1920, όταν οι φασίστες φοιτητές δημιούργησαν αντισημιτικές ομάδες και πραγματοποίησαν το πρώτο πογκρόμ της Ρουμανίας το 1927, στη δυτική πόλη Oradea, στην Τρανσυλβανία.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1930, η φασιστική σιδηρά φρουρά, το πολιτικό σκέλος της Λεγεώνας, αναλαμβάνει την ευθύνη για τη δολοφονία αρκετών εβραϊκών προσωπικοτήτων.

Τον Ιούνιο του 1941, αξιωματικοί του ρουμανικού και του γερμανικού στρατού, υποστηριζόμενους από την αστυνομία των Σιδηρών Φρουρών, εξολόθρευσαν τους Εβραίους στην ανατολική πόλη του Ιασίου και στο Βουκουρέστι, κατέστρεψαν συναγωγές και σπίτια και σκότωσαν 13.000 ανθρώπους.

Ο Codreanu, που ονομάστηκε «ο Καπετάνιος» από τους συναδέλφους του Λεγεωνάριους, δολοφονήθηκε το 1938 μαζί με 13 συναδέλφους μέλη του κόμματος, κατόπιν εντολής του ρουμάνου βασιλιά Κάρολου Β.

Η Λεγεώνα εξακολουθεί να δραστηριοποιείται στη Ρουμανία και διαθέτει ιστότοπο, αλλά δεν έχει ζητήσει άδεια να διοργανώσει δημόσια εκδήλωση από το 2013.

Ο Heimbach άρχισε να πρωτοστατεί το 2012, αφού ίδρυσε Λευκή Ένωση Φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Towson στη Βαλτιμόρη του Maryland και πάλι το 2014 όταν προσχώρησε στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία αλλά εκδιώχθηκε για την προώθηση του ρατσισμού και του φασισμού.

by sxedia at August 16, 2017 09:45 AM

εργατικά νεά από τη Λεμεσό

Με πλακάτ στον εμπορικότερο δρόμο της Λεμεσού, την οδό Ανεξαρτησίας στο κέντρο της πόλης, οι εργαζόμενοι διαμαρτύρονται για την καταπάτηση της αργίας της Κυριακής.

Φυσικά ούτε η 6ήμερη εργασία, τα Σάββατα ή τις αργίες όπως σήμερα, πρέπει να γίνεται αποδεκτή, θα προσθέσουμε εμείς.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΛΑΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ

Την Κυριακή να πάνε για δουλειά οι υπουργοί, οι Δήμαρχοι και όλα τα αφεντικά

by sxedia at August 16, 2017 09:09 AM

προσφυγόπουλα από τη Συρία σε ρόλο πάμφθηνου εργάτη

σκίτσο σχετικό με την παιδική εργασία των προσφυγόπουλων από τη Συρία στην Τουρκία

-Παλιόπαιδο από την Συρία, αντί να ζητιανεύεις πάνε να δουλέψεις

-Δεν ζητιανεύω, το μεροκάματο μου παίρνω.

Βάζουν παιδιά από την Συρία να δουλεύουν 12 ώρες την μέρα για 5 ευρώ την εβδομάδα

by sxedia at August 16, 2017 09:01 AM

ΡΚΚ: 33 χρόνια ένοπλης αντίστασης

από την ελευθεριακή κοινότητα

Το PKK για την 15 Αυγούστου: Η αντίσταση και η ενότητα αναγκαίες για την νίκη

Το PKK επέστησε την προσοχή στις αξίες που δημιούργησε η πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου και κάλεσε τους κουρδικούς λαούς και τις επαναστατικές δημοκρατικές δυνάμεις να ενισχύσουν την αντίσταση για ελευθερία και δημοκρατία ενάντια στον φασισμό.

  • Η Εκτελεστική Επιτροπή του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) δημοσίευσε δήλωση στην επίσημη ιστοσελίδα της για την 33η επέτειο της 15ης Αυγούστου, ημέρα της Ανάστασης, στην οποία το PKK ξεκίνησε τις πρώτες ένοπλες ενέργειες ενάντια στον τουρκικό στρατό στις περιοχές του Eir Siirt και του Şemdinli του Hakkari στο Έτος 1984.

Το ΡΚΚ δήλωσε: «Συγχαρητήρια για την 33η επέτειο της ένδοξης Πρωτοβουλίας της 15 Αυγούστου πρώτα απ ‘όλα για τον αρχηγό Αμπντουλάχ Öcalan, για όλους τους συντρόφους μας, για τις αντάρτικες μας δυνάμεις, για τους πατριώτες ανθρώπους μας καθώς και για όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις. Στο πρόσωπο του αθάνατου διοικητή της πρωτοβουλίας Egīd (Mahsum Korkmaz) αποτίσουμε φόρο σε όλους τους μάρτυρες μας με απόλυτο σεβασμό και εκτίμηση ».

«ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΝΙΚΕΣ ΕΧΟΥΝ ΚΕΡΔΗΘΕΙ ΣΤΟ ΜΠΑΚΟΥΡ, ΣΕΝΓΚΑΛ ΚΑΙ ΡΟΤΖΑΒΑ»

Η δήλωση της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΡΚΚ ανέφερε τα εξής:

«Όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η διαδικασία της πρωτοβουλίας της 15ης Αυγούστου, η μεγαλύτερη κίνηση αντίστασης στην ιστορία του PKK, έχει γίνει μια παράδοση του αγώνα, όλο και πιο εκτεταμένη κάθε μέρα.

Η ανταπόκριση του λαού μας για την αντάρτικη άμυνα, η εθνική επανάσταση της ανάστασης στο Βόρειο Κουρδιστάν, η πρόοδος και η ανάπτυξη της επανάστασης της ελευθερίας των γυναικών, ο ηρωικός χαρακτήρας της κουρδικής νεολαίας, η πρωτοβουλία της δημοκρατικής αυτοδιάθεσης, η νίκη της Shengal, η επανάσταση της ελευθερίας στην Ροτζάβα και η αντίσταση της, η επίτευξη του εθνικού πνεύματος, της ευαισθητοποίησης και της οργάνωσης του κουρδικού λαού που του έκανε  τη μόνη δύναμη αντίστασης και κατατρόπωσης του σημερινού φασισμού, έχουν επιτευχθεί χάρη στον ηρωικό αγώνα των τελευταίων 33 ετών. Αυτός ο μεγάλος αγώνας 33 ετών βασισμένος στη γραμμή της  Δημοκρατικής Μέσης Ανατολής και του Ελεύθερου Κουρδιστάν έφερε το κίνημά μας και τους ανθρώπους μας στο χείλος της νίκης.

» Η 15η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΛΥΚΟΜΕΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ»

Η πρώτη σφαίρα που πυροβολήθηκε στις 15 Αυγούστου 1984 σε Eruh και Şemdinli αποτέλεσε όχι μόνο την αρχή ενός αγώνα εθνικής απελευθέρωσης, αλλά έγινε επίσης καλό μήνυμα για την χειραφέτηση για όλη την ανθρωπότητα. Ταυτόχρονα, επέτρεψε  η  κραυγή « Η Αντίσταση είναι  ζωή», να αποδράσει από το μπουντρούμι του Αμέδ, το έφερε στα βουνά, τα υψίπεδα και τις πόλεις και εξελίχθηκε σε ένα μόνιμο αντάρτικο κίνημα που αγκάλιασε ο λαός. Η 15η Αυγούστου είναι η αδιάκοπη επιμονή για την ύπαρξη και για μια τιμημένη και ελεύθερη ζωή. Είναι γνωστό ότι το φασιστικό τουρκικό κράτος δεν στόχευε μόνο με τις επιθέσεις του στις ελευθερίες, αλλά στοχεύει στην πραγματικότητα και σε κάθε υλική και άυλη παρουσία, είτε σε προσωπικό είτε σε κοινωνικό επίπεδο.

ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ

Η πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου ζει σήμερα στην αντίσταση για την αυτονομία που ξεκίνησε στις 10 Αυγούστου 2015 σε απάντηση στις παντοδύναμες φασιστικές και γενοκτονικές επιθέσεις που ξεκίνησε ο φασισμός των AKP-MHP στις 24 Ιουλίου του ίδιου έτους. Επίσης, με την ευκαιρία της δεύτερης επετείου αντίστασης της δημοκρατικής  αυτοδιαχείρισης που ηγήθηκαν οι πόλεις  Cizre και Sur, χαιρετίζουμε και θυμόμαστε όλους τους μάρτυρες αυτής της αντίστασης σε όλες τις πόλεις του Κουρδιστάν, κυρίως στις Sur, Cizre, Nusaybin, Şırnak και Gever, υπο την ηγεσία των αθάνατων διοικητών Çiyager, Axin, Xebatkâr, Zeryan και Islam, και επαναλαμβάνουμε την υπόσχεσή μας να υλοποιήσουμε σίγουρα το στόχο τους. Κατά το τρίτο έτος, η αντίσταση της δημοκρατικής αυτοδιαχείρισης θα φέρει τον φασισμό κάτω και σίγουρα θα θριαμβεύσει.

«Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΤΑΓΗ ΓΙΑ ΕΜΑΣ»

Όλοι πρέπει να γνωρίζουν καλά το γεγονός ότι εμείς, ο κουρδικός λαός και το κίνημα, θα αντισταθούμε μέχρι το τέλος του φασισμού του AKP-MHP και θα τον νικήσουμε. Το κάλεσμα του συνπρόεδρου του  Λαϊκού Συμβουλίου του Silopi  κ. Pakize Nayır που λέει οτι «Θα αντισταθούμε στον φασισμό μέχρι το τέλος», είναι μια εντολή προς εμάς. Ο Mehmet uûnç, ο συμπρόεδρος του Λαϊκού Συμβουλίου της  Cizre, θα αναπαυθεί ειρηνικά, είμαστε περήφανοι για αυτούς και πάντα ακολουθούμε με τα βήματά τους. Υποσχόμαστε στον Διοικητή της Sur,  Çiyager ότι η νίκη θα είναι σίγουρα δική μας. Ο διοικητής του Şırnak Zeryan Deniz θα πρέπει να γνωρίζει ότι έχουμε ήδη κερδίσει και σίγουρα θα θριαμβεύσουμε στο τέλος. Θα συνεχίσουμε την ιστορική επαναστατική πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου στην αντίσταση της δημοκρατικής αυτοδιαχείρισης και θα την οδηγήσουμε στη νίκη.

«ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΗΓΕΤΗ ΑΡΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΛΗΦΘΟΥΝ.

Η 19χρονη μακρά αντίσταση του ηγέτη Apo, ο οποίος αντιστέκεται στην επιβαρυντική απομόνωση για τα τελευταία 2,5 χρόνια, είναι μια ιστορική σταθερή στάση για ελευθερία εξ ονόματος ολόκληρης της ανθρωπότητας και των καταπιεσμένων λαών. Προκειμένου να φέρουμε την αντίσταση στη νίκη, επιβάλλουμε κάποιες αγωνιστικές και πατριωτικές υποχρεώσεις. Ως εκ τούτου, πρέπει να ερμηνεύσουμε πολύ καλά τη στάση του ηγέτη Apo και να επεκτείνουμε και να εντείνουμε τις ενέργειες για την ελευθερία του με πιο ισχυρό τρόπο.

«Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΟΥΝ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΝΙΚΕΣ»

Είναι πιο απαραίτητο και ζωτικό από ποτέ να εκδηλώνεται η αποφασιστικότητα, η ικανότητα και η επιμονή που απαιτούνται για να μετατραπεί η Εθνική Ημέρα της Ανάστασης και της Αντίστασης της 15 Αυγούστου, την οποία γιορτάζουμε σε ένα περιβάλλον σοβαρών κινδύνων, αλλά και μεγάλες ευκαιρίες που αποκαλύφθηκαν από τον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Μέση Ανατολή σήμερα, σε μια γιορτή της νίκης.

Αυτό που ζούμε σήμερα δεν είναι μόνο ένας συνηθισμένος χρόνος, αλλά μια διαδικασία κατά την οποία σχεδόν όλα κατεδαφίζονται και ανοικοδομούνται από συστημική άποψη. Σε αυτό το χαοτικό περιβάλλον, κάθε κόμμα που μπορεί να διεκδικήσει μπορεί να επιτύχει τεράστιες νίκες. Αυτό όμως απαιτεί αντίσταση και ενότητα σε όλα τα επίπεδα. Το κίνημα μας αγωνίζεται με όλη του τη δύναμη εναντίον του ISIS και του φασισμού του AKP-MHP και προσπαθούμε παντού να αναπτύξουμε μια αντιφασιστική δημοκρατική ενότητα. Σε αυτή τη βάση, καλούμε τον λαό μας να ενισχύσει την αντίσταση για την ελευθερία και τη δημοκρατία ενάντια στον φασισμό και όλες οι επαναστατικές και δημοκρατικές δυνάμεις να αγωνίζονται σε ένα κοινό έδαφος ενάντια στον φασισμό!

 

KCK: Η 15η Αυγούστου δημιούργησε επαναστάσεις μέσα σε μια επανάσταση

Η KCK γιόρτασε την 33η επέτειο της πρωτοβουλίας της 15ης Αυγούστου και δήλωσε: «Ο ελιγμός του Αυγούστου έχει δημιουργήσει επαναστάσεις μέσα σε μια επανάσταση για τα τελευταία 33 χρόνια και έχει μετατρέψει το Κουρδιστάν στην εστία της ελεύθερης και δημοκρατικής ζωής».

Η Συμπροεδρία του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Ένωσης Κοινοτήτων του Κουρδιστάν (KCK) εξέδωσε γραπτή δήλωση για τον εορτασμό της 33ης επετείου της πρωτοβουλίας της 15ης Αυγούστου.

Η δήλωση της KCK είχε ως εξής: «Στο πρόσωπο του μεγάλου διοικητή Egit, ο οποίος πραγματοποίησε τον αντάρτικο ελιγμό  της 15ης Αυγούστου που αναβίωσε τον κουρδικό λαό στο χείλος της καταστροφής και δημιούργησε την επανάσταση της αναζωπύρωσης, χαιρετάμε όλους τους μάρτυρες με σεβασμό και ευγνωμοσύνη. Η KCK υποσχέθηκε να μετατρέψει σε πραγματικότητα τα όνειρα όλων των μαρτύρων που πραγματοποίησαν την πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου και κατάφερε να συνεχίσει με επιτυχία τον ελιγμό για 33 χρόνια και δήλωσε: «Χαιρετίζουμε με τον σεβασμό και ευγνωμοσύνη τον διοικητή Çiyager, που ήταν ο Egid   της αντίστασης της αυτοδιαχείρισης και όλους τους μάρτυρες της αυτοδιαχείρισης στην επέτειο αυτής της αντίστασης. Υποσχόμαστε να ολοκληρώσουμε με δόξα τη λαχτάρα της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της σοσιαλιστικής επανάστασης ».

«Η χούντα που πραγματοποίησε το φασιστικό πραξικόπημα στις 12 Σεπτεμβρίου 1980 επιτέθηκε για να  εξαλείψει το ΡΚΚ και για να ολοκληρωθεί η γενοκτονία των Κούρδων», αναφέρει η δήλωση και συνέχισε: «Η πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου ήρθε σε μια εποχή που η φασιστική χούντα δήλωσε ότι δημιούργησε τις προϋποθέσεις γενοκτονίας Με το Σύνταγμα του 1982 και έχει κατακτήσει όλους τους στόχους του φασισμού της 12η Σεπτεμβρίου. Όσο σκληρές θα ήταν οι συνθήκες, με την Πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου  το ΡΚΚ ανέπτυξε περαιτέρω τον αγώνα της ελευθερίας και έδειξε τη βούληση και την αποφασιστικότητα να απελευθερώσει τον κουρδικό λαό. Ο μεγάλος διοικητής Agit έχει στέψει τις μεγάλες προσπάθειες του Leader Apo με την Πρωτοβουλία των 15 Αυγούστου και έχει περάσει στην ιστορία ως διοικητής που άλλαξε την ιστορία όχι μόνο του Κουρδιστάν αλλά και της Μέσης Ανατολής ».

Οι περισσότεροι από τους στόχους επιτεύχθηκαν

Η δήλωση της KCK επεσήμανε επίσης τα εξής:

«Η πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου έχει επιτύχει τους περισσότερους στόχους που έθεσε τα 33 χρόνια που πέρασαν. Έχει πραγματοποιήσει την εθνική επανάσταση, τη δημοκρατική επανάσταση, την πολιτική επανάσταση, την κοινωνική και πολιτιστική επανάσταση και τη συναισθηματική επανάσταση και έχει μετατρέψει τους Κούρδους σε λαό που αγωνίζεται για την ελευθερία του. Με μεγάλες επιτυχίες σε 33 χρόνια, η αντάρτικη πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου μετέτρεψε τον κουρδικό λαό σε μια ηγετική δύναμη στην απελευθέρωση όλων των λαών της Μέσης Ανατολής.

Εάν οι αντάρτες σταθμεύουν σε όλα τα βουνά, τις κοιλάδες, τις πεδιάδες και τις πόλεις σε τέσσερα μέρη του Κουρδιστάν σήμερα, αν αντιστέκονται στις αποικιακές δυνάμεις και τις περιφερειακές καταπιεστικές ιδεολογίες, αυτή είναι η απόδειξη ότι η πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου πέτυχε τους στόχους της και επέδειξε μεγάλη επιτυχία. Εάν οι αντάρτες και ο λαός μας συνεχίσουν να αντιστέκονται παρά τις βαρύτερες επιθέσεις, αυτό οφείλεται στην Πρωτοβουλία της 15 Αυγούστου και το αήττητο πνεύμα που δημιούργησε. Εάν το Κουρδικό Κίνημα Ελευθερίας είναι στρατιωτική και πολιτική δύναμη με ισχυρή βούληση και οργάνωση που λαμβάνεται υπόψη στη Μέση Ανατολή και σε όλο τον κόσμο, αυτό δείχνει ότι η πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου έχει επιτύχει τους στόχους της και έχει δημιουργήσει μεγάλη επιτυχία.

Η πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου δημιούργησε τις δυνάμεις αυτοάμυνας για τη δημοκρατική επανάσταση στη Μέση Ανατολή, επειδή δεν ήταν μόνο η επαναστατική δύναμη στο Κουρδιστάν αλλά μια δύναμη για όλους τους λαούς. Ένας διεθνιστικός επαναστατικός αγώνας βρίσκεται σε εξέλιξη στη Μέση Ανατολή με τους άραβες, ασσύριους, τούρκους μαχητές και μαχήτριες από όλο τον κόσμο να ενώνονται καθώς και με την κουρδική νεολαία. Η πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου, η οποία επιτυγχάνει μια τέτοια στρατιωτική και πολιτική δύναμη, αποτελεί πρόδρομο για μεγαλύτερα επιτεύγματα τα επόμενα χρόνια.

Η πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου, η οποία ήταν αήττητη σε 33 χρόνια, και η αναχαίτιση  των αντεπαναστατικών και γενοκτονικών δυνάμεων δημιούργησε μια βάση για μεγάλες επιτυχίες. Η διεξαγωγή ενός αγώνα για επανάσταση χωρίς διακοπή για 33 χρόνια σημαίνει να μετατρέψει το Κουρδιστάν και τη Μέση Ανατολή σε μια επαναστατική εστία. Αυτή η επαναστατική εστία που δημιουργήθηκε θα ανάψει τη φλόγα του αγώνα για ελευθερία για όλους τους λαούς της Μέσης Ανατολής και σίγουρα θα δημιουργήσει τη δημοκρατική Μέση Ανατολή. Η Μέση Ανατολή θα γίνει και πάλι το κέντρο του δημοκρατικού πολιτισμού για την ανθρωπότητα.

Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ  ΑΡΧΙΖΕΙ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Η πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου δημιούργησε επαναστάσεις μέσα σε μια επανάσταση για 33 χρόνια και μετέτρεψε το Κουρδιστάν σε μια εστία για ελεύθερη και δημοκρατική ζωή. Αυτό έχει οδηγήσει στην ευκαιρία να δημιουργηθούν μεγάλες επαναστάσεις που ξεπερνούν τους στόχους της 15ης Αυγούστου. Για το λόγο αυτό, δεν θεωριτικολογούμε  πλέον για τη δημοκρατική ανατολική επανάσταση, όπως στην Ροβάβα, βλέπουμε αυτή την επανάσταση να έχει τεθεί σε εφαρμογή. Η εποχή  των επαναστάσεων στη Μέση Ανατολή έχει καταστεί δυνατή. Με τις αξίες και τη συσσώρευση που δημιουργήθηκαν σε 33 χρόνια, η 15η Αυγούστου θα μετατρέψει την εποχή των επαναστάσεων που ξεκίνησε στη Μέση Ανατολή στην εποχή των  μεγάλων επαναστάσεων που θα μεταφέρουν την ανθρωπότητα σε ελεύθερη και δημοκρατική ζωή. Η πρωτοβουλία της 15ης Αυγούστου ξεπέρασε τα σύνορα του Κουρδιστάν και έφτασε με μεγάλη δύναμη και ορίζοντα. »

ΑΣ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

Η δήλωση της ΚCΚ κατέληξε στο συμπέρασμα: «Αν και ο φασισμός του ΑΚΡ, ως κέντρο των οπιστοδρομικών ιδεολογιών και αντεπαναστατικών δυνάμεων της Μέσης Ανατολής, προσπαθεί να πνίξει αυτή την επαναστατική εστία και να εμποδίσει την επανάσταση της επανάστασης στη Μέση Ανατολή, δεν θα επικρατήσει. Αυτή η φλόγα επανάστασης θα εξαλείψει τον νόμο του ΑΚΡ και θα μετατρέψει την Τουρκία σε ένα από τα σημαντικά κέντρα του επαναστατικού ελιγμού της Μέσης Ανατολής. Και αυτό θα φέρει τη Μέση Ανατολή στο σύνολό της πιο κοντά στην επίτευξη της ελεύθερης και δημοκρατικής ζωής.

Καθώς χαιρετάμε με ευγνωμοσύνη και σεβασμό όλους τους μάρτυρες που ανέπτυξαν και εμβαθύνουν τις επαναστάσεις για 33 χρόνια και έφεραν τους λαούς μας και τους λαούς της Μέσης Ανατολής πιο κοντά στην ελεύθερη και δημοκρατική ζωή, καλούμε τους λαούς και τους λαούς μας να αντισταθούν στον φασισμό και όλες τις  αντεπαναστατικές δυνάμεις και να μετατρέψει τη Μέση Ανατολή σε εδάφη της ανθρώπινης σωτηρίας ».

by sxedia at August 16, 2017 08:55 AM

August 15, 2017

To παρκινγκ τους, παρκο μας

Θερινές προβολές στο Πάρκο Ναυαρίνου! Τετάρτη 16/8 στις 21:00, «ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΤΡΩΕΙ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΤΟΥ ΠΟΥΛΙΟΥ» του Έκτορα Λυγίζου

Ένα μικρό κινηματογραφικό διαμάντι, ελάχιστα παιγμένο στις αίθουσες, Το Αγόρι Τρώει το Φαγητό του Πουλιού του Έκτορα Λυγίζου, αυτή την Τετάρτη 16 Αυγούστου στις 21:00, στο Αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου. Η ζωή ενός νέου άνδρα που προσπαθεί να επιβιώσει άνεργος, χωρίς … Continue reading

by parko9 at August 15, 2017 07:05 PM

August 14, 2017

Χορχόρα

Κάλεσμα για πανελλαδική ημέρα δράσεων για τις καταλήψεις, και για διαδήλωση στο Βόλο

Με αφορμή τα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό και αφορούν το σπίτι μας, την κατάληψη Τερμίτα, αλλά και πολλές συντροφικές κατειλημμένες κοινότητες που δέχονται απειλές από εταιρείες, μπάτσους, πρυτανικές αρχές κτλ, παίρνουμε την πρωτοβουλία να καλέσουμε μια πανελλαδική ημέρα δράσεων αλληλεγγύης στις καταλήψεις την Παρασκευή 25 Αυγούστου. Κλείνουμε το μάτι στις/στους καταληψίες και τα αλληλέγγυα […]

by xorxora at August 14, 2017 12:29 PM

Ανάληψη Ευθύνης – Βόλος

Έπειτα από διαδικασία παρακολούθησης και hacking (σε τεχνικές εταιρείες του Βόλου και της Λάρισας) αποσπάσαμε την πληροφορία ότι τα χωματουργικά «Ντερτίνης» ( Δημήτρης & Γιώργος Ντερτίνης) κατέθεσαν προσφορά ενοικίασης μηχανημάτων κατεδάφισης σε ενδιαφερόμενες τεχνικές εταιρείες (που δήλωσαν συμμετοχή στο διαγωνισμό για την κατεδάφιση της κατάληψης Τερμίτα). Για εμάς αυτή η πληροφορία ήταν αρκετή και θεωρούμε […]

by xorxora at August 14, 2017 12:28 PM

August 13, 2017

Αυτοοργανωμένη Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους πρόσφυγες-μετανάστες

Ανάγκες των 400 προσφύγων στο Κέντρο Αιτούντων Ασύλου Λαυρίου

Μετά και από την αποχώρηση του Ερυθρού Σταυρού, 400 ψυχές στο Κέντρο Αιτούντων Ασύλου Λαυρίου έχουν μείνει χωρίς φαγητό και άλλα είδη πρώτης ανάγκης. ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΚΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΥΣ/ΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΙΔΗ, ΚΑΘΩΣ Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΣΗ Όσπρια, ρύζι, σάλτσες, λάδι, αλάτι, πιπέρι, ζάχαρη, γάλα βρεφικό, γάλα εβαπορέ, ψωμί ή αραβικές πίτες, αλεύρι, φρυγανιές, φρουτόκρεμες […]

by solidarity-refugees at August 13, 2017 02:35 PM

August 12, 2017

Bactirio

Ηπα, Σάρλοτσβιλ – Φασιστική επίθεση με αυτοκίνητο σε αντιφασιστική συγκέντρωση, μια νεκρή αντιφασίστρια

Σήμερα στο Σάρλοτσβιλ κατά την διάρκεια αντιφασιστικής συγκέντρωσης ενάντια στο μάζεμα νεοναζιστών, ρατσιστών και των φασιστών της κκκ την λεγόμενη  «Unite the Right» στην Emancipation Park, ένας φασίστας οδηγός επιτέθηκε με το αυτοκίνητο στους αντιφασίστες και τις αντιφασίστριες που βρίσκονταν…

by baktirio at August 12, 2017 10:26 PM

August 11, 2017

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΛΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟΥ

August 10, 2017

Ραδιοφράγματα

Συζήτηση με τους Τούρκους και κούρδους απεργούς πείνας στα Προπύλαια 8/8/2017

Συζήτηση με τους Τούρκους και κούρδους απεργούς πείνας στα Προπύλαια, που ξεκίνησαν τον αγώνα τους στις 8 Αυγούστου, σε αλληλεγγύη στον αγώνα των δύο Τούρκων δασκάλων Νουριγέ Γκιουλμέν και Σεμί Οζακτσά, που βρίσκονται στην 155η ημέρα απεργίας πείνας (έναρξη 9 Μαρτίου),και πλέον είναι στη φυλακή, όπου και συνεχίζουν, μέχρι την τελική νίκη. Μεταδίδεται η συνομιλία […]

by radiofragmata at August 10, 2017 05:36 PM

August 09, 2017

Αναρχική Ομάδα Μπαρούτι

August 08, 2017

Bactirio

Ιταλία – Εκκένωση δύο καταλήψεων στην Μπολόνια

Με μία ξαφνική επιδρομή  σήμερα (8/8) οι κατασταλτικές δυνάμεις του Ιταλικού κράτους επιτέθηκαν και εκκένωσαν το κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο làbas μετα από 3 ώρες αντίστασης και συγκρούσεις στα οδοφράγματα που οι καταληψίες είχαν στήσει στην περίμετρο του κτηρίου για να…

by baktirio at August 08, 2017 11:03 PM

Λέσβος – Ενημερωτικό σημείωμα Αύγουστος 2017

Αναδημοσίευση από musaferat.espivblogs.net   Η Λέσβος συνεχίζει να αποτελεί το βασικό σημείο αφίξεων μεταναστών/ριών από τα τουρκικά παράλια. Μπορεί να είναι σαφώς λιγότερες από τα προηγούμενα δύο χρόνια, ωστόσο 3917 μετανάστες-ριες είχαν φτάσει στη Λέσβο μέσα στο 2017, μέχρι και…

by baktirio at August 08, 2017 10:19 PM

Λέσβος – Ελεύθεροι οι Hussein Kozhin και Bahrooz Arash, σταματά την απεργία πείνας ο Arash Hampay

Σήμερα αφέθηκαν ελεύθεροι οι Hussein Kozhin και Bahrooz Arash που παρέμεναν κρατούμενοι στο Προαναχωρησιακό Κέντρο της Μόριας. Οι δύο τους είχαν σταματήσει την απεργία πείνας από την 01 Αυγούστου όταν και τους είχαν υποσχεθεί την άρση της κράτησής τους. Μετά…

by baktirio at August 08, 2017 09:48 PM

Musaferat

Ενημερωτικό Σημείωμα Αύγουστος 2017 (Translated)

in english Η Λέσβος συνεχίζει να αποτελεί το βασικό σημείο αφίξεων μεταναστών/ριών από τα τουρκικά παράλια. Μπορεί να είναι σαφώς λιγότερες από τα προηγούμενα δύο χρόνια, ωστόσο 3917 μετανάστες-ριες είχαν φτάσει στη Λέσβο μέσα στο 2017, μέχρι και τις 2 Αυγούστου[1]. Σε αντίθεση με την κυρίαρχη ρατσιστική ρητορική που κάνει λόγο για “οικονομικούς μεταναστες”, πάνω […]

by musaferat at August 08, 2017 01:51 PM

To παρκινγκ τους, παρκο μας

Θερινές προβολές στο Πάρκο Ναυαρίνου! Τετάρτη 9/8 στις 21:00, «ΧΙΡΟΣΙΜΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ» των Alain Resnais και Marguerite Duras

Τετάρτη 9 Αυγούστου στις 21:00 το αξεπέραστο αριστούργημα των Alain Resnais και Marguerite Duras ΧΙΡΟΣΙΜΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ (1959) Μια Γαλλίδα ηθοποιός ζει έναν φλογερό έρωτα με έναν Γιαπωνέζο αρχιτέκτονα στην ανοικοδομημένη μεταπολεμική Χιροσίμα.Ταυτόχρονα, αναπολεί την τραυματική σχέση της μ’ έναν … Continue reading

by parko9 at August 08, 2017 11:29 AM

August 07, 2017

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

Δελτίο εργατικής αντιπληροφόρησης #174 από το μπλόγκ της ΕΣΕ-Αθήνας.

Να προηγηθεί η καταβολή των μισθών και των ασφαλιστικών τους εισφορών, διεκδικούν οι εργαζόμενοι στα πολυκαταστήματα «Hondos» και το κλαδικό συνδικάτο. Αφορμή στάθηκε η απόφαση πτώχευσης της επιχείρησης «Hondos Παλλάς Πολυκαταστήματα» (πρώην «Γεώργιος Χόντος Πολυκαταστήματα») που περιλαμβάνει τρία καταστήματα: της οδού Πατησίων, της Ιπποκράτους στο κέντρο της Αθήνας και της Νέας Ιωνίας.

Αποχή από την εργασία τους και συγκέντρωση στο Δημαρχείο Νέας Ιωνίας πραγματοποίησαν την Τρίτη 1/8οι εργαζόμενοι στην Κοινωφελή Εργασία του δήμου. Διεκδικούν να ληφθούν μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στην εργασία, μετά τα τρία σοβαρά εργατικά ατυχήματα που έγιναν σε εργαζόμενους του δήμου. Κάτω την πίεση της κινητοποίησης η δημοτική αρχή αναγκάστηκε να δεσμευτεί ότι θα χορηγήσει τα μέσα ατομικής προστασίας, που ήταν το αίτημα των εργαζομένων. Αποδεικνύεται περίτρανα για άλλη μία φορά ότι ο μόνος χαμένος αγώνας, είναι αυτός που δεν έχει δοθεί.
Αποτέλεσμα έφεραν οι κινητοποιήσεις στην Κέρκυρα. Η εργοδοσία της εταιρείας «Lidl», υποχρεώθηκε να κάνει πίσω και προς ώρας, σταματώντας τις προσπάθειες να «σπάσει» την αργία της Κυριακής και στην Κέρκυρα. Οι συνεχείς κινητοποιήσεις συνδικάτων και σωματείων του νησιού, ήταν αυτές που κατάφεραν να σταματήσουν τις «ορέξεις» της εργοδοσίας των «Lidl» για κατάργηση στην ουσία της Κυριακάτικης αργίας και το άνοιγμα του πολυκαταστήματος.
Με αφορμή την καταψήφιση από την χρυσή αυγή στην βουλή της τροπολογία για την απλήρωτη εργασία(κάτι που όλα τα υπόλοιπα αστικά κόμματα δεν τόλμησαν να πράξουν), η Προλεταριακή πρωτοβουλία από τα ανατολικά αναφέρει, μεταξύ άλλων σε κείμενο της: ΧΟΡΤΑΣΑΜΕ ΕΘΝΙΚΗ ΑΦΗΓΗΣΗ. ΜΑΣ ΑΝΟΙΞΕ Η ΟΡΕΞΗ ΓΙΑ ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ…Να βαθύνουμε και να εξαπλώσουμε την επαναστατική μνήμη, το αντιφασιστικό μίσος, την εργατική οργάνωση. Να τους εξαφανίσουμε μαζί με το κράτος και τα αφεντικά τους. Ή με το παγκόσμιο έθνος και τα συμφέροντα των προλετάριων ή με την περαιτέρω εξαθλίωση μας που μας επιφυλάσσουν τα έθνη και τα συμφέροντα των αστών.

Εργοδοτικές δολοφονίες ων ουκ έστιν αριθμός. Δύο νεκροί και δύο τραυματίες, ο ένας πολύ σοβαρά, είναι ο απολογισμός του θανατηφόρου εργατικού «ατυχήματος» που έγινε το πρωί της Τρίτης στη Σκάλα Λακωνίας, κατά τη διάρκεια εργασιών αποφράξεων και συντήρησης αποχετευτικών δικτύων των Δημοτικών Κοινοτήτων Σκάλας και Βλαχιώτη, που έχει αναλάβει ιδιώτης εργολάβος. Σύμφωνα με πληροφορίες ένας μετανάστης εργάτης 51 ετών που δούλευε στον εργολάβο, κατεβαίνοντας στο φρεάτιο ζαλίστηκε από αναθυμιάσεις και προτού χάσει τις αισθήσεις του πρόλαβε να καλέσει σε βοήθεια. Στο σημείο έσπευσαν να τον βοηθήσουν τρεις άνθρωποι -ο ένας πιθανόν συνάδελφός του- οι οποίοι ζαλίστηκαν και αυτοί. Το τραγικό αποτέλεσμα ήταν ο θάνατος του 51χρονου και ο θάνατος ενός από τους τρεις που έτρεξαν για βοήθεια, ενώ ένας 22χρονος νοσηλεύεται διασωληνωμένος σε κρίσιμη κατάσταση. Η έλλειψη μέτρων προστασίας, υγιεινής και ασφάλειας στον βωμό του κέρδους ήταν και πάλι η αιτία.
Συντρόφισσες και σύντροφοι στην Σπάρτη, ανάρτησαν πανό για τις εργατικές δολοφονίες στη Σκάλα-Λακωνίας. Το πανό αναρτήθηκε στις τις 4/8 και έγραφε:1/8 δύο νεκροί εργάτες στην Σκάλα-κράτος κεφάλαιο και δήμοι δολοφονούν.
Μία δεύτερη παραλίγο εργοδοτική δολοφονία, σημειώθηκε την Πέμπτη 3 Αυγούστου στο εργοστάσιο παραγωγής καλωδίων «FULGOR» που ανήκει στον όμιλο Στασινόπουλου. Ο εργαζόμενος τραυματίστηκε στο καράβι, το οποίο φόρτωνε υποβρύχιο καλώδιο από το λιμάνι του εργοστασίου. Το αδυσώπητο κυνήγι του κέρδους με εντατικοποίηση της δουλειάς και ελλιπή μέτρα ασφαλείας ήταν η αιτία και σε αυτό το εργατικό «ατύχημα»,όπως το βάφτισαν για άλλη μία φορά.
Απόφαση της αστικής δικαιοσύνης δικαιώνει τους εργαζόμενους της «Ίριδας». Συγκεκριμένα σε απόφαση που έβγαλε το Ειρηνοδικείο Κορωπίου τη Δευτέρα 31 Ιούλη δέχεται εν μέρει το αίτημα προσωρινής διαταγής απαγορεύοντας τη μεταβολή της πραγματικής και νομικής κατάστασης της κινητής και ακίνητης περιουσίας μέχρι του ποσού των 104.500 ευρώ έως τη συζήτηση της αίτησης κατά τη δικάσιμο στις 18/10/17 και υπό τον όρο αυτής.
Σε οκτώ απολύσεις προχώρησε την Τρίτη 1 Αυγούστου εργολάβος της ΛΑΡΚΟ. Το τοπικό κλαδικό συνδικάτο πραγματοποίησε την ίδια ημέρα διαμαρτυρία μαζί με τους προς απόλυση εργαζόμενους μπροστά στα γραφεία του εργοστασίου Λάρυμνας. Επίσης οι εργαζόμενοι πραγματοποίησαν 4ωρη στάση εργασίας την Τετάρτη 9 Αυγούστου και συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο χώρο του εργοστασίου για το θέμα αυτό.
Στην απόλυση 6 συμβασιούχων από τους συνολικά 18 που απασχολούσε στον τομέα της καθαριότητας, προχώρησε ο δήμος Αρριανών Ροδόπης. Συγκεκριμένα η απόφαση της δημοτικής αρχής αφορά την ανανέωση μόνο για τους 12 από τους 18 εργαζομένους, με πρόσχημα την ανεπάρκεια των οικονομικών πιστώσεων.
Την ανάκληση της απόλυσης εργαζόμενου από το Κέντρο Αποκατάστασης «Φιλοκτήτης» – που ανήκει στον όμιλος ΙΑΣΩ- διεκδικούν οι εργαζόμενοι και το κλαδικό σωματείο. Διεκδικούν επίσης την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων που οφείλει η εργοδοσία, την μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου, προσλήψεις προσωπικού και αυξήσεις στους μισθούς.
Σε νέα 24ωρη απεργία την Τρίτη 1 Αυγούστου προχώρησαν οι εργαζόμενοι στις πτηνοτροφικές επιχειρήσεις συμφερόντων «Ζούρα» στις εγκαταστάσεις στην περιοχή του Μαντουδίου στην Εύβοια. Οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν πως η εργοδοσία τους οφείλει δεδουλευμένα καθώς και ένσημα, επτά μηνών, ενώ καταγγέλλουν και την καταπάτηση των εργασιακών τους δικαιωμάτων. Τελικά οι εργαζόμενοι στις πτηνοτροφικές επιχειρήσεις συμφερόντων «Ζούρα» ανέστειλαν την πολυήμερη απεργιακή τους κινητοποίηση . Μετά από 14 μέρες απεργίας στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης στο Μαντούδι της Εύβοιας, η εργοδοσία απέστειλε στο υπουργείο πλάνο αποπληρωμής, σύμφωνα με το οποίο το σύνολο των οφειλών θα εξοφληθεί μέχρι το Δεκέμβρη του τρέχοντος έτους. Μέχρι τις 11 του Αυγούστου δεσμεύτηκε να καταβάλει τη μισθοδοσία του Γενάρη.
Να ανακληθεί η απόλυση εργαζόμενης και συνδικαλίστριας από την εργοδοσία της επιχείρησης «Famous ΑΕ», απαιτούν οι εργαζόμενοι και το κλαδικό συνδικάτο. Η εργαζόμενη & συνδικαλίστρια το Σάββατο 29 Ιούλη στη λήξη της βάρδιάς της και ενώ από Δευτέρα θα έβγαινε σε άδεια, ενημερώθηκε από τη διεύθυνση της επιχείρησης ότι απολύεται. Εκπρόσωπος της εταιρείας σε παρέμβαση του σωματείου επικαλέστηκε ότι η εργαζόμενη δεν είναι «αποδοτική» στη δουλειά της και ότι οι ενέργειες της επιχείρησης είναι νόμιμες. Ο πραγματικός λόγος όμως της απόλυσης της είναι ότι σήκωσε το ανάστημά της απέναντι στις συνθήκες ομηρίας που προσπαθεί να επιβάλει η εργοδοσίας της επιχείρησης. Συγκεκριμένα, απαιτούσε από την εργαζόμενη να υπογράφει συνεχώς τροποποιητικές συμβάσεις σε σχέση με το ωράριο, το κατάστημα που θα εργαζόταν κάθε φορά, να είναι συνεχώς στη διάθεση της εργοδοσίας με συνεχείς αλλαγές στο πρόγραμμα και μάλιστα την τελευταία στιγμή.
Απεργία για μία εβδομάδα με αίτημα την πληρωμή των οφειλόμενων δεδουλευμένων πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι στο καζίνο του Ρίου. Ύστερα από την πρόταση που έκανε η εργοδοσία της εταιρείας του καζίνο, να καταβάλει το επόμενο διάστημα το ποσό των 400.000 ευρώ, που αντιστοιχεί περίπου στο 20% των οφειλομένων δεδουλευμένων, ξεκινώντας από την Δευτέρα 7 Αυγούστου, οι εργαζόμενοι αποφάσισαν την αναστολή της απεργίας από την Παρασκευή 4/8.
Στάση εργασίας και συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Μέγαρο Μαξίμου πραγματοποίησαν την Τετάρτη 2 Αυγούστου οι στο Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ). Οι εργαζόμενοι απαίτησαν την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων, καθώς είναι εδώ και πέντε μήνες απλήρωτοι.
Συνέχισαν και την τελευταία εβδομάδα τις κινητοποιήσεις τους οι εργαζόμενοι του ξενοδοχείου «Αthens Ledra». Οι εργαζόμενοι διεκδικούν την διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας και των εργασιακών τους δικαιωμάτων.
Εμπαιγμός και κοροϊδία από τα συναρμόδια υπουργεία της αριστερό-ακροδεξιάς συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προς τους απλήρωτους εργαζόμενους της κλινικής «Νέο Αθήναιον». Τούς κάλεσαν στις 27/7 στην κοινή σύσκεψη των υπουργείων υγείας, εργασίας και δικαιοσύνης, αλλά όταν πήγαν οι εργαζόμενοι έμαθαν ότι …δεν υπάρχει καμία τέτοια συνάντηση. Μετά την κοροϊδία των πρώην ιδιοκτητών της επιχείρησης -τον αγγειοχειρουργό Μιχάλη Χριστοφορίδη και τον αναισθησιολόγο Ιωάννη Τοπαλίδη -,σειρά έχει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Εννοείται πως οι δύο μεγαλογιατροί συνεχίζουν την ιατρική δραστηριότητα τους σε άλλες κλινικές και πολυτελή προσωπικά ιατρεία την στιγμή που έχουν αφήσει απλήρωτους και ανασφάλιστους του πρώην εργαζόμενους. ΣΧΕΤΙΚΑΣΧΕΤΙΚΑ.
Απλήρωτοι δύο μήνες παραμένουν οι εργαζόμενοι στις αρχαιολογικές ανασκαφές Μαυροπηγής – Ποντοκώμης. Τώρα εργαζόμενοι και το κλαδικό συνδικάτο διεκδικούν να καταβληθούν άμεσα οι μισθοί δύο μηνών δηλαδή του Ιούνη και του Ιούλη και να καταβάλλεται, σταθερά ο μισθός τους τις πρώτες μέρες κάθε μήνα.
Την Τετάρτη 2 Αυγούστου στην υπογραφή ειδικής συλλογικής σύμβασης εργασίας προχώρησαν η Ομοσπονδία Εργαζομένων στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και το υπουργείο εσωτερικών, η οποία αφορά θεσμικά, οικονομικά ζητήματα, όπως το ωράριο και οι άδειες. Η προηγούμενη ΣΣΕ είχε υπογραφτεί το 2009 και είχε αόριστη διάρκεια. Το νέο που φέρνει η σημερινή ΣΣΕ είναι ότι εντάσσει ειδικότητες στην υπηρεσία πρασίνου, στα νεκροταφεία, στην υπηρεσία καθαριότητας, τους οδηγούς λεωφορείων και εργαζόμενους στην οδοσήμανση στην κατηγορία των εργαζομένων που απασχολούνται στους δήμους 32 ώρες τη βδομάδα. Μέχρι σήμερα, το ωράριο αυτών των ειδικοτήτων ήταν 40 ώρες τη βδομάδα.
Την περικοπή επιδομάτων στην οποία προέβη μονομερώς εργοδοσία της συνεταιριστικής φαρμακαποθήκης Αχαΐας(Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών Αχαΐας) καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι και το κλαδικό συνδικάτο φαρμάκου. Όπως καταγγέλλουν ήδη από τον προηγούμενο μήνα η διοίκηση της φαρμακαποθήκης, προχώρησε μονομερώς σε περικοπή επιδομάτων τα οποία προβλέπονται από τις ατομικές συμβάσεις των εργαζόμενων και αφορούν: ανθυγιεινό, επίδομα γάμου, ηλεκτρονικού υπολογιστή και άλλα.
Την άμεση παρέμβαση του υπουργείου ναυτιλίας για την εφαρμογή της ΣΣΕ διεκδικούν οι ναυτεργάτες του πλοίου «ΝΙΚΗΤΗΣ» και ναυτεργατικά σωματεία. Σύμφωνα με καταγγελία μελών του πληρώματος του πλοίου «ΝΙΚΗΤΗΣ» του εφοπλιστή Στέλιου Φιλιάγκου, ο τελευταίος αρνείται να τους καταβάλει τα δεδουλευμένα τους βάσει της ισχύουσας Ναυτικής Σ.Σ.Ε. Πορθμείων, με αποτέλεσμα, μιας και προέρχονται από άλλες περιοχές της χώρας, να αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρό οικονομικό πρόβλημα και να μην μπορούν να συνεχίσουν την εργασία τους στο εν λόγω πλοίο. Οι μέχρι τώρα ενέργειές τους προς την εργοδοσία να πληρωθούν κανονικά, συνάντησαν όχι απλώς εχθρική και αδιάλλακτη στάση, αλλά επί πλέον βρισιές, πιέσεις και απειλές.
Η ΕΣΕ Ρεθύμνου συμμετείχε μέσω μέλους της στον λαϊκό αγώνα δρόμου «Λούης Τίκας». Ακολουθεί αναλυτικά το δημοσίευμα από την ιστοσελίδα της ΕΣΕ-Ρεθύμνου. Μέλος της ΕΣΕ Ρεθύμνου συμμετείχε με μέλη της ΑΔΡΕ και του Λίβα ΑΣΡ στο 2ο Λαϊκό Αγώνα Δρόμου «Λούης Τίκας» που πραγματοποιήθηκε στις 2 Ιουλίου σε διοργάνωση του Πολιτιστικού Συλλόγου Λούτρας και του Συλλόγου Δρομέων Υγείας Ρεθύμνου. Ο αγώνας ξεκίνησε από τη Μονή Αρκαδίου και κατέληξε στη Λούτρα, γενέτειρα του Λούη Τίκα (Ηλία Σπαντιδάκη), όπου ο Πολιτιστικός Σύλλογος είχε ετοιμάσει πλουσιοπάροχο κέρασμα. Στη διάρκεια της διαδρομής φωνάχθηκαν τα συνθήματα «Λαϊκός αθλητισμός κι όχι πρωταθλητισμός», «Ζει, ζει, ο Λούης Τίκας ζει», «Λούη Τίκα ζεις, εσύ μας οδηγείς». Παράλληλα γινόταν από το μέλος μας επί τροχάδην ενημέρωση για τον διεθνιστικό εργατικό αγώνα του Τίκα και των άλλων αγωνιστών ανθρακωρύχων! Έγινε επαφή με απόγονο του Λούη Τίκα, ο οποίος μας χάρισε το βιβλίο που έχει γράψει για τον Τίκα. Έγινε συζήτηση με τους διοργανωτές για εμπλουτισμό του Αγώνα Δρόμου «Λούης Τίκας» και με παράλληλες δράσεις – εκδηλώσεις.
Τέλος, συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία για την ανεργία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ειδικότερα, στα 18,72 εκατομμύρια ανέρχονταν οι άνεργοι στην Ε.Ε τον Ιούνη του 2017, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat). Από το σύνολο των ανέργων τα 14,71 εκατομμύρια προέρχονται από τις χώρες της ζώνης του ευρώ. Σε ποσοστά, η ανεργία διαμορφώθηκε τον περασμένο Ιούνη στο 9,1%, έναντι 9,2% το Μάη του 2017 και 10,1% τον Ιούνη του 2016. Τα υψηλότερα ποσοστά, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, καταγράφονται στην Ελλάδα (21,7% με στοιχεία του Απρίλη) και στην Ισπανία (17,1%). Τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας σημειώθηκαν στην Τσεχία (2,9%), στη Γερμανία (3,8%) και στη Μάλτα (4,1%).

 

by ΕΣΕ Αθήνας at August 07, 2017 05:55 PM

Ψέματα και αλήθειες και σκάνδαλα για τον Μεταξά και την 4η Αυγούστου.

Γράφει ο: Νικόλας Ασηθιανάκις.
«Όλβιος όστις ιστορίης έσχεν μάθησιν» (είναι ευτυχής όποιος γνωρίζει την ιστορία του- Ευριπίδης)
Η  ιστορία της δικτατορίας αλλά και  του  ίδιου  του Μεταξά, ήταν ένα αμάλγαμα, φασισμού, λαϊκισμού και σκανδάλων. Στο κείμενο γίνεται μία καταγραφή – ίσως όχι πλήρως εμπεριστατωμένη – κάποιων στοιχείων για αυτήν.
Τα ψέματα:
Καθιέρωσε το 8ωρο τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και δημιούργησε την εργατική εστία. Ψευδέστατο ο δικτάτορας απλά προσπάθησε εφαρμόζοντας νομοθετήματα προηγούμενων κυβερνήσεων να κατευνάσει την κοινωνική αναταραχή-κάτι που δεν πέτυχε- ώστε να μπορέσει να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του. Αλλά ας τα δούμε ένα-ένα. Το 8ωρο ψηφίστηκε το 1932,δηλαδή επί κυβέρνησης Ελ. Βενιζέλου. Το 1935,επι κυβερνήσεως Παναγή Τσαλδάρη εφαρμόζονται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Επί Ε. Βενιζέλου και πάλι δημιουργήθηκε η εργατική εστία.
Δημιούργησε το ΙΚΑ. Επίσης ψευδές. Η δημιουργία του ΙΚΑ και η υποχρεωτική ασφάλιση (μέχρι τότε κανείς εργαζόμενος δεν ήταν ασφαλισμένος) ξεκίνησε το 1934,απο την κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη, πολύ πριν δηλαδή την Μεταξική δικτατορία. Ο Μεταξάς απλά εφάρμοσε τις πολιτικές προηγούμενης κυβέρνησης που και αυτές τις ξεκίνησαν κάτω από την πίεση των εργατικών κινητοποιήσεων.
Η πιο πάνω καταγραφές δεν γίνονται για να εκθειάσουν τις αστικές κυβερνήσεις. Τον ρόλο που έπαιξαν αυτές (π.χ του Βενιζέλου με το ιδιώνυμο και τις διώξεις των αριστερών και τον μεγαλοϊδεατισμό που  οδήγησε στον Μικρασιατικό πόλεμο είναι λίγο πολύ γνωστά και καταγεγραμμένα από την “επίσημη” ιστοριογραφία).
Οι αλήθειες:
Ο Μεταξάς ΔΕΝ είπε το “όχι” στους Ιταλούς ομοϊδεάτες. Ο Μεταξάς είχε στενές σχέσεις με τον Χίτλερ, ενώ υπάρχουν και φωτογραφίες με τον υπουργό προπαγάνδας του ναζιστικού καθεστώτος Γ. Γκαίμπελς σε επίσκεψη του τελευταίου στην Ελλάδα. Το “όχι” ειπώθηκε προκειμένου ο Μεταξάς να διατηρήσει την συμμαχία με τους Άγγλους ιμπεριαλιστές, όταν είδε ότι το διπλό παιχνίδι με Γερμανούς και Άγγλους δεν του “βγαίνει”. Στην πραγματικότητα ο Μεταξάς πίστευε ότι οι Γερμανοί θα του διασφαλίσουν την “ακεραιότητα” στα σύνορα της χώρας από τους Ιταλούς συμμάχους. Η αλήθεια είναι πώς ο Ελληνικός λαός δεν ήθελε την εμπλοκή στον πόλεμο. Μεγάλο κομμάτι του σύρθηκε σε αυτόν και δόθηκε βορά στα κανόνια και τα πολυβόλα του Ιταλικού φασισμού.
Ο Μεταξάς ΔΕΝ ήταν “εκλεγμένος” από τον λαό. Η αλήθεια είναι ότι ήταν μεν εκλεγμένος ως πολιτικός, αλλά όχι για να επιβάλλει το  φασιστικό καθεστώς του. Αυτό έγινε με την ανοχή και την κάλυψη της βασιλικής οικογένειας.
Ήταν η 4η Αυγούστου δικτατορία ή φασιστικό καθεστώς. Στην πραγματικότητα είχε όλα τα χαρακτηριστικά φασιστικού καθεστώτος  όπως στην Ιταλία και την Γερμανία. Ναζιστικοί χαιρετισμοί, φασιστικές φιέστες, φασιστική νεολαία. Τα κόμματα απαγορεύτηκαν και οι φυλακίσεις, οι εξορίες και οι βασανισμοί (γνωστά τα μαρτύρια της φάλαγγας του πάγου και του ρετσινόλαδου) μπήκαν στην ημερήσια διάταξη, ενώ η ΓΣΕΕ διαλύθηκε και αναπληρώθηκε από την Εθνική Συνομοσπονδία με πρόεδρο τον ίδιο τον υπουργό εργασίας. Ο  υπουργός Ασφαλείας του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου Κώστας Μανιαδάκης, ήταν υπεύθυνος για τις διώξεις και τα βασανιστήρια όχι μόνο κομμουνιστών αλλά και όσων αγωνιστών, συνδικαλιστών κλπ ήταν αντίθετοι στο καθεστώς. Ειδικότητα του οι ομαδικοί εκτοπισμοί και η χρήση των δηλώσεων μετανοίας. Έφτασε μέχρι στο σημείο να στήσει έναν πλαστού Ριζοσπάστη  για να σπείρει την διχόνοια στο ΚΚΕ.
Σκάνδαλα:
Ο Μεταξάς πριν την επιβολή του καθεστώτος σαν πολιτικός είχε εμπλακεί σε δύο οικονομικά σκάνδαλα.
Στις 11/2/1927  απέσπασε από τη Βουλή την επικύρωση της αποικιακής σύμβασης που είχε συναφθεί από την πρόσφατη δικτατορία του Πάγκαλου, με την οποία μια κοινοπραξία μ’ επικεφαλής τη βρετανική Power and Traction Co. αποκτούσε μονοπωλιακά δικαιώματα στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και σε μεγάλο μέρος των δημόσιων μεταφορών της πρωτεύουσας.
Τον Μάιο του 1928 η υπογραφή ακόμη μιας προβληματικής σύμβασης για την κατασκευή δρόμων μήκους 2.600 χιλιομέτρων, για την οποία ενδιαφερόταν η εταιρεία Shell, με κύριο χρηματοδότη του έργου τη βρετανική τράπεζα Χάμπρο.
Κλείνοντας, το πιο πάνω  κείμενο γράφτηκε επειδή ξημερώνει η 4η Αυγούστου 2017 και με την βαθειά πεποίθηση, ότι: λαός που ξεχνά την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει….
ΠΗΓΕΣ:
http://jungle-report.blogspot.gr/2008/07/8.html
http://www.inred.gr/i-mauri-4h-augoustou-1936-kai-o-xasapis-maniadakis/
http://www.efsyn.gr/arthro/i-politiki-apokatastasi-toy-ethnikoy-kyverniti

 

Νικόλας Ασηθιανάκις.
Μέλος της Διακλαδικής, της ΕΣΕ ΑΘήνας

 

by ΕΣΕ Αθήνας at August 07, 2017 05:03 PM

August 06, 2017

Bactirio

Καλαί – Η βία των συνόρων δεν πηγαίνει διακοπές

Ο Fisha, 22 ετών από την ερυθραία, σκοτώθηκε την περασμένη Πέμπτη 3 Αυγούστου γύρω στις 11:40 μ.μ., χτυπημένος στον αυτοκινητόδρομο από αρκετά οχήματα μετά από άλμα που έκανε από το φορτηγό στο οποίο ήταν. Αυτός είναι ο έβδομος επίσημος θάνατος…

by baktirio at August 06, 2017 10:31 PM

August 05, 2017

Tο πουρί της Αίγινας

Αγανακτισμένοι Αίγινας. Μετά από 6 χρόνια, ένας απολογισμός

Το παρακάτω κείμενο είναι ένα κείμενο κριτικής, απολογισμού και ξεκαθαρίσματος για το άμεσο μέλλον. Ανάμεσα στην «μνημονιακή» κατάθλιψη που πλήττει όσους είναι αδύνατο να συμβιβαστούν με τη σημερινή απραξία και στην «ιδεολογική» χαρά από την οποία εμφορείται ένα μέρος αυτής της απραξίας, οφείλουμε πολύ λίγοι άνθρωποι να αντιτάξουμε ένα μικρό χωρόχρονο αντιστάσεων και προτάγματος. Τόσο τοπικό όσο και οικουμενικό. Τόσο μερικό όσο και συνολικό. Με τις πολλές αδυναμίες μας και τις λίγες δυνάμεις μας. Σε αυτήν την προσπάθεια κεντρικό ρόλο έχει η κριτική πεπραγμένων στα οποία συμμετείχαμε. Κι αυτά, από άποψη χρόνου δεν είναι τόσο μακρινά για να μην τα θυμόμαστε ούτε τόσο κοντινά για να μας συνθλίβουν. Μετά από 6 χρόνια ένας απολογισμός για τους «αγανακτισμένους Αίγινας» είναι πρώτο απαραίτητο βήμα για να προχωρήσει αυτό που έμεινε πίσω από αυτήν τη μικρή περίοδο.
Απόπειρα κριτικής παρουσίασης είχε γίνει στο παρελθόν με αρκετή πίστη όμως σε μια νέα προσπάθεια που έπαιρνε σάρκα και οστά εκείνη την περίοδο, από ανθρώπους της περιόδου «αναβρασμού» 2010-2012. Σε εκείνη την περίοδο που γεννιόταν κάτι «νέο» (Ομάδα προβληματισμού και παρέμβασης στην Αίγινα) από το κέλυφος του «παλιού» (Συνέλευση+), η κριτική στην περίοδο αυτή δεν θα μπορούσε να έχει μεγάλο βάθος. Το κατά πόσο «νέο» ήταν αυτό θα κριθεί ίσως μετά από κάποιο χρονικό διάστημα εύλογο, όταν κάτι νέο θα ξαναγεννηθεί. γκ


Η «Συνέλευση» ξεκίνησε ως συγκέντρωση από ένα αρχικό κάλεσμα μέσω των κοινωνικών μέσων δικτύωσης που εν τέλει λειτουργούν ως δί-χτυα και όχι δί-κτυ-α. Ο ενθουσιασμός δίπλα στην αφελή διάθεση πως όλα μπορούν να γίνουν για μας, αρκεί «εμείς» να το βροντοφωνάξουμε σε «αυτούς» (κι «αυτοί» θα τρομάξουν και θα ενδώσουν), δίπλα στην ανασφαλή άτυπη χρήση ενός απουσιολογίου (ποιος ήρθε-ποιος δεν ήρθε), δίπλα σε κάθε «ριζοσπαστική» πρόταση προς όλους χωρίς τη στοιχειώδη ευθύνη ανάληψης, δίπλα στο μιμητισμό των μεγάλων γεγονότων στην Ευρώπη και της αραβικής «άνοιξης», δίπλα στον «πατριωτισμό» ως απάντηση στο «οι έλληνες κοιμούνται» των ισπανών ιντικάντος καθώς και άλλων σκηνών κάλλους που εκτυλίχθηκαν, έδειξαν ότι το ρεύμα αυτό επιθυμούσε, στο σύνολό του, την επιστροφή του «χωρίς ΠΑΣΟΚ με λεφτά». Στην «Ανοιχτή Συνέλευση Αγανακτισμένων Αίγινας» μετά από αυτήν την πρώτη στιγμή του αρχικού ενθουσιασμού όπως και σε όλη την Ελλάδα, το μεγαλύτερο τμήμα του κόσμου που συμμετείχε ως ευκαιρία να στείλει ένα μήνυμα στην κυβέρνηση, αποχώρησε πολύ γρήγορα. Ο τουρισμός από την άλλη, στο νησί, είναι μια αδήριτη πραγματικότητα και δεν επιτρέπει ούτε τις μικρές υπερβάσεις. Η φαιδρότητα κάποιων συνθημάτων (π.χ. για το πάχος του Πάγκαλου κλπ.), οι αλλοπρόσαλλες προτάσεις, οι ασυνεπείς συμμετοχές στις συναντήσεις, το πήγαινε-έλα, η απορρυθμίσεις των διαδικασιών, η «παύση» του Αυγούστου, η επιθυμία του καθενός σχεδόν να τα πει όλα σε λίγο χρόνο, η ένταξη του «θερινού» τμήματος της συνέλευσης στην τουριστική ατραξιόν στο νησί, ήταν μόνο μερικά δείγματα για την έλλειψη, όχι εμπειρίας αλλά, σοβαρότητας, υπευθυνότητας και μιας σχετικής αυταπάρνησης (αυταπάρνησης όχι στα όρια της αυτοπυρπόλησης ή της πρόταξης των στηθών απέναντι στα βόλια του εχθρού). Οι εναπομείναντες είμαστε κυρίως «ξενοκαρφίτες», δηλαδή μέτοικοι και κάποιοι άλλοι επίσης μέτοικοι που ανήκουν σε μια οριοθετημένη «κοινότητα» στην Αίγινα [καλλιτέχνες, εισοδηματίες μικροί και μεγάλοι, συνταξιούχοι (όχι οι πιο πλούσιοι όχι οι πιο φτωχοί) και οι συν αυτώ] κόσμος δηλαδή που πόρρω απέχει από την καθημερινή ζωή της Αίγινας. Δείγμα αυτής της τάσης ήταν η αντίδραση -κρυφή και φανερή- μελών της «κοινότητας» για ερώτημα που εκτίθετο μεταξύ άλλων για το ζήτημα του νερού στο Δημοτικό Συμβούλιο Αίγινας: «Για ποιο λόγο, εδώ και χρόνια, υπάρχει ακόμα το δικαίωμα κατασκευής ιδιωτικής πισίνας στην οποία χρησιμοποιείται νερό του δικτύου»; Μα οι φίλοι τους είχαν πισίνες, με τους ΒΙΠΙΡΙΖΑ ήταν κολλητοί και στη συνέχεια αυτούς στήριξαν για «να σκίσουμε» μαζί τα μνημόνια. Κάποια άλλα δείγματα που σχετίζονται με παθογένειες ήταν: πορείες μαζί με ανθρώπους που έγιναν υπουργοί της «αριστεράς», ΙΧ πορεία (και με κάποια ακριβά αυτοκίνητα με μαύρες σημαίες), η μετατροπή του θέματος της εκδήλωσης με το Γλέζο («Άμεση Δημοκρατία») σε εκδήλωση στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ, μέλη της Συνέλευσης που δεν απεργούσαν απαιτούσαν την αλλαγή ώρας της συγκέντρωσης προκειμένου να έχουν σχολάσει για να «συμμετέχουν», προτάσεις του τύπου: κατάληψη του κτιρίου των φυλακών, συνέλευση κάθε μέρα, χτίσιμο των τραπεζικών καταστημάτων Αίγινας, η πρόταση σε περαστικό που δήλωσε οικονομολόγος να είναι ομιλητής σε εκδήλωση στου Μάρκελου, τραβηγμένες απ’ τα μαλλιά δηλώσεις του τύπου: «Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες μέχρι να φύγουν αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις , τρόικα, τράπεζες , μνημόνια και όσοι μας εκμεταλλεύονται όλα αυτά τα χρόνια»-μιλάμε για προεπαναστατική περίοδο στην Αίγινα. Κι άλλα δείγματα θα μπορούσαν να ανθολογηθούν ως εσωτερικές αδυναμίες αυτής της προσπάθειας.

Έτσι συνέχισή της, μετά τις διακοπές του Αυγούστου, είχε ένα χαρακτήρα κυρίως παιγνιώδη και ατμόσφαιρας κουλτούρας ή μια κρυφοελιτίστικης διάκρισης από ντόπιο πληθυσμό («εμείς και εμείς», «τι κάνουν οι αιγινήτες» κλπ) και αρκετά φειδωλή για την περίσταση των υψηλών απαιτήσεων της εποχής των μνημονίων και της φτωχοκτονίας. Παράλληλα, ραγδαία εξελισσόταν σε ομάδα γνωστών που έδιναν ραντεβού για να συναντηθούν. Χαρακτηριστικό ήταν ότι η «ανοιχτή συνέλευση» πραγματοποιούταν όχι σε έναν εύλογο χρόνο όπου υπήρχε η σχόλη για τους περισσότερους κατοίκους στο νησί (π.χ. Κυριακή πρωί) αλλά σε ημέρα και ώρα που μπορούσαν τα «μέλη» αφού είχαν εξασφαλίσει ότι θα συνεχίσουν απρόσκοπτα τις ιδιαίτερες καλλιτεχνικές τους ασχολίες («Κυριακή κοιμόμαστε», «Δευτέρα έχουμε χορωδία», «Τετάρτη έχουμε θέατρο» «Πέμπτη έχουμε το μπήξε, το δείξε» κλπ). Οι αναφορές των περισσοτέρων μελών ήταν κυρίως από τη συνέλευση (και εκείνη την εποχή φάντασμα) του Συντάγματος καθώς και ό,τι είχε να κάνει με μια επικαιρότητα στην Αθήνα (πορείες, διαδηλώσεις κλπ). Η προσπάθεια για μια παράλληλη δομή διαβούλευσης απαλλαγμένης από τον καταναγκασμό του τρίπτυχου εισήγηση-πρόταση-ψήφιση, που θα έδινε τη δυνατότητα να εμβαθύνουμε χωρίς αυτό να επιβαρύνει τους χρόνους της συνέλευσης, δεν ευδοκίμησε. Από την άλλη κυριάρχησε η ανευθυνότητα της διαρκούς αλλαγής της ατζέντας καθώς και της ακαθόριστης πρότασης για δράσεις χωρίς την παραμικρή ανάληψη ευθύνης. Στην κυριολεξία ό,τι να ‘ναι προτάσεις γινόντουσαν στο λεπτό για να ξεχαστούν στο επόμενο λεπτό ή στην επόμενη συνέλευση. Όποιος ή όποια βρει κάποτε τα βιβλία των πρακτικών των συνελεύσεων μάλλον θα πιστέψει ότι τη διετία 2011-2012 η Αίγινα ήταν σε προεπαναστατική περίοδο.

Το χειμώνα κι αφού τα μέλη της συνέλευσης με δυσκολία και σχετική πλειοψηφία απέκλεισαν την πρόταση για να μεταφερθεί σε βίλα «γνωστής» κάποιων μελών, οι συναντήσεις συνεχίστηκαν στα καφενεία του παλιού δημαρχείου ενώ για μια μικρή περίοδο μέλη παρακολουθούσαν τα δημοτικά συμβούλια, Πότε-πότε με κάποιες φωνές υπήρξαν και κάποιες διαμαρτυρίες (για την εκπαίδευση, στα γραφεία της ΔΕΗ, πανελλαδικές γενικές απεργίες με κινητοποιήσεις των φορέων του νησιού όπως η αποτυχημένη στις 05/10/2011, κλπ). Η συνέλευση όμως ταξίδεψε και 3-4 φορές στο Μεσαγρό και στην Αγιά-Μαρίνα. Δεν ήταν άσχημα αν εξαιρέσει κανείς ότι στο καφενείο τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι ήταν λίγο αμήχανοι στο να συμμετέχουν στη συνέλευση. Από την άλλη όμως και η συνέλευση ευλογούσε ένα ολόκληρο χειμώνα την περίπτωση της παρέμβασης για τη συγκοινωνία μεταξύ των χωριών. Ένα ζήτημα τέθηκε, άμεσο, κατανοητό, καυτό για τις «τοπικές κοινωνίες»-όχι για μας, αβανταδόρικο και η συνέλευση το ξέχασε μεταθέτοντάς το. Οπότε προς τι η «εμπιστοσύνη» της τοπικής κοινωνίας; Αργότερα που πλησίαζαν οι εκλογές άρχισε το ενδιαφέρον να πέφτει αφού σχεδόν όλοι-ες ήταν ψηφοφόροι ή μέλη του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτοχρόνως ανέβηκε το ενδιαφέρον για τον αντιφασισμό. Αυτό ήταν. Μετά την πορεία που οργάνωσαν οι πειραιώτες χρυσαβγίτες με τη βοήθεια ενός ντόπιου που ήταν και ο μόνος που εκτέθηκε στο νησί, κατέληξαν σε εκδήλωση-συζήτηση σε μαγαζί που οι «αγανακτισμένοι» ιδιαιτέρως το τιμούσαν με την παρουσία τους. Αυτό ήταν το εναρκτήριο λάκτισμα για να ξεχαστούν τα πάντα (αποφάσεις, εκκρεμότητες, τοπικά, γενικά κλπ). «Αντιμετωπίζουμε φασιστική εισβολή» ήταν -στο περίπου- το βασικό κρεσέντο. Αυτό λοιπόν σκέπασε κάθε τι από την προηγούμενη προσπάθεια-έγινε στην κυριολεξία φερετζές κι έτσι η συνέλευση κατέληξε στην εξής σημαντική απόφαση για την ίδρυση αντιρατσιστικού φεστιβάλ στο νησί, λες και είμαστε κάποια πολιτεία του αμερικανικού νότου. Μάλιστα, έγινε το 1ο αντιρατσιστικό φεστιβάλ υπό τη σκέπη μιας αδιόρατης απειλής, μιας πληροφορίας ραδίου-αρβύλας που έλεγε ότι θα πλακώσουν στο νησί για δεύτερη φορά πολλοί χρυσαβγίτες. Και το φεστιβάλ θα τους απέτρεπε ή θα δημιουργούσε μια άμυνα τέλος πάντων απέναντι σε αυτούς. Αυτό ήταν και το τελευταίο αντιρατσιστικό φεστιβάλ, το οποίο προφανώς πέτυχε τους στόχους του, οπότε προς τι το 2ο;
Από την άλλη, η εποχή και μάλιστα σε ένα νησί τουριστικό καταδείκνυε την κρίση του μεταπρατικού-παρασιτικού μοντέλου. Απέναντι σε μια τέτοια δυναμική που ήταν σοβαρή συνιστώσα για την ιδιαιτερότητα της ελληνικής κρίσης, δράσεις της συνέλευσης περιορίστηκαν στην «εναλλακτική οικονομία» του ανταλλακτικού-χαριστικού. Άπειρες ώρες συζητήσεων για τα περιφερειακά του ζητήματος της «εναλλακτικής οικονομίας», προσκλήσεις σε ειδικούς για να καταλήξουν και οι ίδιοι στο αυτονόητο ερώτημα «τι παράγετε εδώ»; Τίποτε. Έτσι μια προσπάθεια προσέγγισης για την παραγωγική ανασυγκρότηση εξανεμιζόταν στο «ελάτε να πιάσουμε ένα κτήμα», «ελάτε στο κτήμα μου» ή στην «ανταλλακτική» οικονομία υπήρξαν και μέλη που αντάλλασσαν χειρωνακτική εργασία στους κήπους τους με …«φοδραρίσματα ρούχων» ή «εκμάθηση κρουστών»… Η αστειότητα όλης αυτής της «φάσης» πήρε διαστάσεις με μεγαλεπήβολες προτάσεις που εν τέλει δεν προέκυψε φυσικά τίποτε. Δεν θα μπορούσε ούτως ή άλλως ο/η οποιο(α)(σ)δήποτε να πράξει κάτι σοβαρό σε αυτήν την κατεύθυνση, και λόγω επαγγελματικών ταυτοτήτων και γιατί όλα αυτά γινόντουσαν ως εξευγενισμένα χόμπι, συνήθως από όσους είχαν χρήμα και χρόνο.
Οι όποιες προτάσεις προκειμένου αυτή η συσσωμάτωση ανθρώπων να αποκτήσει ένα χαρακτήρα θέσεων και στόχων και πιθανώς μιας τοπικής αυτόνομης δυναμικής απέβη άκαρπη αφού η λαίλαπα του ΣΥΡΙΖΑ που είχε ήδη βάλει πλώρη για την κυβέρνηση από το 2011 είχε σαρώσει κάθε προσπάθεια αφύπνισης της λογικής. Τα λίγα κείμενα που γράφτηκαν, η προετοιμασία για κάποιες δράσεις που έγιναν ή που δεν έγιναν, έπεσαν στους ώμους λίγων κυρίως ανθρώπων της «συνέλευσης» η οποία μέχρι και τον Οκτώβριο του 2011 είχε ήδη περιοριστεί οριστικά σε λίγα μέλη τα οποία έφεραν τη σφραγίδα της. Από κει και μετά και μέχρι τις τελευταίες δράσεις της, το καλοκαίρι του 2012, είχε ήδη εκφυλιστεί σε μια παρέα ανθρώπων («θα συζητάμε και τα γκομενικά μας»-ακούστηκε και αυτό) που κρατούσαν το «όνομα» μέχρι και την σχεδόν πλήρη υπαγωγή των τελευταίων στη νέα «ανοιχτή» δομή των μελών του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ, μιας τοπικής κατάστασης που ανέπνεε κυρίως από τα κεντρικά γραφεία κι από τις Βίλες Πισίνες Ριζοσπαστικής Αριστεράς στα ορεινά του νησιού. Μάλλον η ιδέα της συνέλευσης «κάηκε» και άφησε ένα κακό προηγούμενο αν και μέσω αυτής έγιναν πιο γνωστές οι επιθυμίες λίγων για να συνεχιστεί κάποια άλλη προσπάθεια ενώ αποκτήθηκε και μια σχετική εμπειρία από τη δημοκρατική λειτουργία της.

Συμπερασματικά: Η Συνέλευση Αγανακτισμένων Αίγινας ξεκίνησε όχι από κάποιες δυνάμεις αγώνα που ούτως ή άλλως δεν υπήρχαν αλλά από το facebook, ακολουθώντας ως ένα βαθμό τη συνέλευση του Συντάγματος στα προτάγματα, και στις κινητοποιήσεις. Έζησε περίπου ένα χρόνο ενώ εκφυλίστηκε ως πολιτικός οργανισμός στο τέλος της, σε μια κλειστή παρέα ανθρώπων που κυρίως προσανατολίζονταν στο ΣΥΡΙΖΑ, στον αντι-φασισμό, στις «εναλλακτικές οικονομίες» και στην «ιδεολογία» της χαράς. Από το καλοκαίρι μέχρι το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου δημιουργίας της, σταθεροποιήθηκε αριθμητικά, με αποτέλεσμα ένα πλήθος εκδηλώσεων, συγκεντρώσεων και παρεμβάσεων κυρίως την περίοδο του χαρατσιού όπως και στο Δημοτικό Συμβούλιο για τοπικά ζητήματα. Η προσπάθεια του χειμώνα 2011-12 που πραγματοποιήθηκε από συνελεύσεις της Αττικής για συντονισμό, απέτυχε, κι αυτό ακολούθησε ένα μαρασμό των ίδιων των Συνελεύσεων πανελλαδικά. Η αίσθηση που άφησε ήταν κυρίως η σύγχυση μεταξύ α)τοπικής ομάδας με διάθεση βελτίωσης της κατάστασης β)ριζοσπαστικού αντιεξουσιαστικού λόγου γ)ό,τι να ‘ναι προτάσεων για δράση με σοβαρές ανακολουθίες δ)παρέας που τα «έχουν βρει» και περνούν καλά ε)άτυπης συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ στ)πεδίου δήθεν «εναλλακτισμού».
Διαπιστώθηκε η έλλειψη συνοχής μεταξύ αγνώστων ή απλά γνωστών, εφόσον δεν υπήρχε μια καθημερινότητα που να ακολουθεί τις διαδικασίες, μεταξύ ανθρώπων με αντιθετικούς προσανατολισμούς και με διαφορές εισοδήματος, με ανακολουθία και παλινωδίες επί των αποφάσεων, με διάσταση μεταξύ προτάσεων και ανάληψης ευθυνών καθώς και μια «φιλικού» τύπου λειτουργία παρόλο που ρητά ήταν μια ανοιχτή διαδικασία. Ήταν όμως από την άλλη, μια σημαντική ευκαιρία μέσα από την οποία, και ιδιαίτερα την περίοδο μεταξύ αρχών του καλοκαιριού-φθινοπώρου του 2011, «παραδόθηκαν μαθήματα»: για τα όρια που μπορεί να έχουν κάποιες δραστηριότητες σε ένα τουριστικό νησί, για τα όρια μεταξύ καφενείου και πραγματικότητας, για την πραγματική στόχευση ενός «εναλλακτικού» ενδιάμεσου χώρου στην Αίγινα που χρησιμοποιεί γεγονότα για την αναπαραγωγή του και για την ευζωία του, για την απομάκρυνση που προκαλεί η αυτοναφορικότητα της ιδεολογίας χωρίς την γείωση σε καθημερινά ζητήματα, για την έλλειψη συλλογικής στόχευσης που σε καθηλώνει, για την έλλειψη πολεμικής με αντιλήψεις που μετατρέπουν τις συλλογικότητες σε έναν άγευστο «χαρούμενο» χυλό. Αυτή ήταν η περίοδος των Αγανακτισμένων Αίγινας. Οι όποιες κατακτήσεις ή συνέχειες της ίδια παθολογίας θα φανούν στη συνέχεια, σε κάθε βήμα προσπαθειών είτε του «πολιτικού καφενείου» είτε της «Ομάδας». Ένας απολογισμός, με αυστηρότητα αλλά σαφήνεια, ακόμα κι αν δημιουργήσει «ξινίλες» ή ενστάσεις είναι χρήσιμος.

by sxedia at August 05, 2017 10:55 AM

August 03, 2017

Azadi

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

Δράση αλληλεγγύης στην κατάληψη Τερμίτα

 

Λέμε ο χώρος που στεγάζονται και ικανοποιούνται οι ανάγκες και οι επιθυμίες

μας καθώς και σημείο που συλλογικοποιούνται οι αρνήσεις μας.

Λένε ερείπια

 

Λέμε εκμετάλλευση οικονομική και όχι μόνο, έρευνες για τα αφεντικά, επιτηδευμένες

υποβαθμίσεις των υπάρχοντων χώρων για να δικαιολογηθούν οι εν λόγω επεκτάσεις.

Λένε αξιοποίηση

 

Είναι σαφές ότι δεν καταλαβαίνουν…

Όπως είναι σαφές και ότι δεν μπορούν να καταστείλουν αυτό που δεν καταλαβαίνουν.

Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Τερμίτα που βρίσκεται-δραστηριοποιείται στο Βόλο και

απειλείται με εκκένωση και κατεδάφιση από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας για

μετ’ έπειτα “αξιοποίηση”.

by Κατάληψη Σινιάλο at August 03, 2017 02:38 AM

August 02, 2017

στέγαστρο

Αντιφασιστική Κίνηση ΚΩ

waves

έ- έ- έφτασε!

Το πρώτο τεύχος του waves εκτυπώθηκε! Σύντομα θα μπορείτε να το κατεβάσετε.

by waves at August 02, 2017 03:14 PM

Ραδιοφράγματα

Εναλλακτικοί τρόποι ακρόασης του σταθμού

Εαν το blog του σταθμού απ’όπου μας ακούτε παρουσιάσει τεχνικό θέμα, εναλλακτικά μας ακούτε απο το application της σελίδας στο facebook, αλλα και απο αυτη τη διεύθυνση s2.stream.radio98fm.org:8000/radiofragmata Α/Α Ραδιόφωνο Ραδιοφράγματα

by radiofragmata at August 02, 2017 09:37 AM

August 01, 2017

Anarchist Black Cross anarchist solidarity cell

Chile: Update on Anarchist Prisoners Nataly, Juan & Enrique; on trial since March 24, 2017 (Eng/Esp)

Received and translated by Insurrection News on 30.07.17:

The trial against the compañerxs began on March 24. It was expected that the trial would be long and exhausting, and it has been so far, since the prosecution had announced the presentation of 186 witnesses, 87 experts, 231 documents and 648 pieces of evidence.

As was previously reported at the beginning of the trial, the accusations of and convictions sought by the prosecution are as follows:

* Enrique Guzmán: Accused of making the explosive device used at Police Station No.1 in Santiago Centro. This charge has been formalized under the anti-terrorism law and the prosecution are demanding 10 years imprisonment.

* Nataly Casanova: Accused of making the explosive device used at Police Station No.1 in Santiago Centro, of placing the explosive device in the subway car at Los Dominicos metro station and possession of material for the preparation of explosives. The charges have been formalized under the anti-terrorism law and the prosecution are demanding 20 years imprisonment.

* Juan Flores: Accused of placing the explosive device used at Police Station No.1 in Santiago Centro, of placing the explosive device in the subway car at Los Dominicos metro station and the placement of the explosive device at Subcentro. The charges have been formalized under the anti-terrorism law and the prosecution are demanding life imprisonment for him.

At present the compxs are facing the daily ordeal of attending the trial. They are taken from their cells very early each day for the start of the trial sessions at approx. 9AM and then are returned to their cells at 2PM.

In the courtroom they are seated together however they have no contact with each other as a cop sits in between each compx to separate them.

A long and strenuous phase of the trial has been the presentation of evidence by part of the prosecutor’s office (DNA, traces, items seized in raids etc) as well as the current phase of statements by witnesses for the prosecution.

The witnesses for the defense have still not been heard and include friends and relatives, so they can’t enter hearings if they are not testifying as witnesses, which limits the possibilities of obtaining information about what is happening in the trial.

Via letters the compxs have been and will continue to be informed of the actions and initiatives of solidarity for them, and it has been transmitted to them the importance of writing and sharing how they have been coping with the trial and how they feel about the solidarity campaign.

From Chile, all of us who take part in some way supporting Nataly, Juan and Enrique salute the solidarity initiatives promoted by compxs from Argentina, Greece and other latitudes.

Against all the trials and condemnations of power, anarchic solidarity strengthens our affinities by sharpening our action against authority!

Death to authority!
Long live anarchy!

******

(Chile) Sobre la situación de Nataly, Juan y Enrique, en juicio desde el 24 de marzo.

El juicio contra lxs compañerxs fue iniciado el 24 de marzo. Se esperaba, y así ha sido, que el juicio fuese largo y extenuante, ya que la fiscalía había anunciado la presentación de 186 testigos, 87 peritos, 231 documentos y 648 evidencias.

Como ya se informó al iniciarse el juicio, las condenas y acusaciones de
la fiscalía son las siguientes:

*Enrique Guzmán: Acusado de la confección del artefacto explosivo usado en la 1° Comisaria de Santiago Centro. Formalizado por ley antiterrorista, la fiscalía pide 10 años de cárcel.

*Nataly Casanova: Acusada de la confección del artefacto explosivo usado en la 1° Comisaria de Santiago Centro, de la colocación del artefacto explosivo en el vagón de metro en los dominicos, tenencia de material para la confección de material explosivo. Formalizada por ley antiterrorista, la fiscalía pide 20 años de cárcel.

*Juan Flores: Acusado de la colocación del artefacto explosivo usado en la 1° Comisaria de Santiago Centro,de la colocación del artefacto explosivo en el vagón de metro en los dominicos, de la colocación del artefacto explosivo en el Subcentro. Formalizado por la ley antiterrorista, la fiscalía pide cadena perpetua en su contra.

Actualmente, lxs compas están abocadxs a enfrentar el juicio, los sacan muy temprano desde las celdas cada día para iniciar las sesiones del juicio cada día a las 9 de la mañana aprox., y los devuelven a eso de las 14hrs.

En la sala de audiencias están juntxs, pero no pueden tener contacto directo pues les han puesto entre unx y otrx un gemdarme para separarlos.

Una fase larga y extenuante ha sido la de presentación de pruebas por parte de la fiscalía (seguimientos, ADN, elementos  incautados en allanamientos, etc), así como también la actual fase de declaraciones de los testigos de la fiscalía.

Los testigos de la defensa de lxs compas aun no declaran e incluyen a personas cercanas y familiares, por lo cual estas no pueden ingresar a las audiencias mientras no declaren como testigxs, lo que limita las posibilidades de obtener información sobre lo que pasa en el juicio.

Lxs compas a través de cartas se han ido y se seguirán enterando de las acciones e iniciativas de solidaridad, y se les ha transmitido la importancia de que puedan escribir, a modo de compartir cómo han estado enfrentando el juicio y de retroalimentación de la solidaridad.

Desde Chile, quienes tomamos parte en apoyar de alguna forma a Nataly, Juan y Enrique, saludamos las iniciativas de solidaridad impulsadas por compas de Argentina, de Grecia y otras latitudes.

¡Contra todos los juicios y condenas del poder, la solidaridad anárquica fortalece nuestros lazos afilando el accionar contra la autoridad!

¡Muerte a la autoridad!
¡Que viva la anarquía!

insurrectionnewsworldwide.com

by abcsolidaritycell at August 01, 2017 07:25 PM

Χορχόρα

…για την ομορφιά της καταληψιακής ζωής.

[Ένα κείμενο συντροφικής απεύθυνσης, για την υπεράσπιση της Τερμίτας και όλων των συντροφικών κοινοτήτων. Για ευκολότερη ανάγνωση, κατεβάστε το σε pdf.] …για την ομορφιά της καταληψιακής ζωής. (Επιστολή προς συντρόφισσες και φίλους) Αυτά τα λόγια θέλουν να είναι μια μικρή συμβολή στην υπόθεση υπεράσπισης της κατάληψης Τερμίτα, και όσων κατειλημμένων συντροφικών κοινοτήτων απειλούνται με καταστολή. […]

by xorxora at August 01, 2017 06:41 PM

To παρκινγκ τους, παρκο μας

Θερινές προβολές στο Πάρκο Ναυαρίνου! Τετάρτη 2/7 στις 21:00, «Ο Εμποράκος» του Ασγκάρ Φαραντί

Λόγω τεχνικού προβλήματος δεν θα πραγματοποιηθεί η προβολή της ταινίας »Σκοτεινές Ψυχές» την Τετάρτη 2 Αυγούστου στις 21:00 στο Πάρκο Ναυαρίνου και στη θέση της θα προβληθεί ο εξαιρετικός »Εμποράκος» (2016), τελευταία ταινία του σπουδαίου Ασγκάρ Φαραντί. Ο δάσκαλος­ Εμάντ … Continue reading

by parko9 at August 01, 2017 06:16 PM

Χορχόρα

Για την ασχήμια του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας…

[Εκτενές κείμενο για το ρόλο του ΠΘ, αναφορικά με την υπόθεση της κατάληψης Τερμίτα. Για ευκολότερη ανάγνωση, κατεβάστε το σε pdf.] Για την ασχήμια του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας… Εδώ και αρκετό καιρό η κατάληψη Τερμίτα στο Βόλο βρίσκεται στο στόχαστρο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας ΑΕ, το οποίο επιδιώκει να επεκταθεί με νέα κτίρια στο χώρο που στεγάζεται […]

by xorxora at August 01, 2017 12:48 PM

Κοντροσόλ

July 31, 2017

Ραδιοφράγματα

A response to the call for solidarity to the ones held in custody in Hamburg

During the exile of captivity few are the things that can make you smile, offer a warm thought or a pleasant feeling. I can, however, say with some certainty that these days of July when Hamburg surrendered to the chaos of riots during the G20 summit, the clashes with the police, the burning barricades, […]

by radiofragmata at July 31, 2017 05:16 PM

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

Δελτίο εργατικής αντιπληροφόρησης #173 από το μπλόγκ της ΕΣΕ-Αθήνας.

Σοκ προκαλεί δημοσίευμα αστικής φυλλάδας για εταιρεία-η οποία έχει έδρα την Πάτρα και έχει ως αντικείμενο την διανομή διαφημιστικών εντύπων – που κυριολεκτικά παρακολουθεί σε κάθε βήμα τους εργαζόμενους σε αυτή, φορώντας τους GPS. Ουσιαστικά πρόκειται για παρακολούθηση ακόμα και την ώρα που πηγαίνουν στην τουαλέτα, ενώ εάν ο εργαζόμενος που έχει αναλάβει την διανομή του υλικού σε συγκεκριμένη έκταση τολμήσει να καθίσει έστω και ένα λεπτό για να ξεκουραστεί, αμέσως το ανακαλούν την τάξη καθώς το σύστημα παρακολούθησης τους ενημερώνει πως σταμάτησε να περπατά. Οι συνθήκες εργασίας παραπέμπουν σε εποχές γαλέρας , καθώς όταν γίνεται η πρόσληψη η συμφωνία περιλαμβάνει εργασία 5 ωρών έναντι 17.5 ευρώ μεροκάματο, αλλά η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, με τους εργαζόμενους να υποχρεώνονται σε δουλειά από τις 7.00 το πρωί έως τις 9.00 με 9.30 το βράδυ. Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθούν και οι απειλές και προσβολές προς παραδειγματισμό. Η απάντηση ενός εκ των υπευθύνων είναι αποκαλυπτική του κλίματος που επικρατεί καθώς απευθυνόμενος στον εργαζόμενο του είπε σε έντονο ύφος « Να σου πω ρε μάγκα μήπως είσαι κρυφοκουμούνι; αύριο που θα πηγαίνουμε για διανομή στον Πύργο, θα δεις στα φραουλοχώραφα πώς και πόσες ώρες δουλεύουν οι πακιστανοί και άμα λάχει τους ρίχνουν καμιά τουφεκιά και δεν τρέχει και τίποτα…».
Σε ανταπόκριση και από το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού για την απεργία στον κλάδο του επισιτισμού την Πέμπτη 20 Ιούλη αναφέρονται ανάμεσα στ άλλα και τα εξής: Την Πέμπτη 20 Ιούλη στα πλαίσια της γενικής απεργίας στον επισιτισμό το σωματείο πραγματοποίησε συγκέντρωση έξω από τα γραφεία εργοδοτών του κλάδου (ΠΟΕΣΕ) με απαιτήσεις που σχετίζονταν με την πλήρη ασφάλιση με βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα, την καταβολή δώρων αδειών και επιδομάτων με βάση τις πραγματικές ώρες δουλειάς, τις ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και τη δημιουργία κλαδικής σύμβασης με βάση τις ανάγκες μας. Η συγκέντρωση απαρτίστηκε από μέλη του σωματείου και αλληλέγγυους ενώ γράφτηκαν συνθήματα και ακολούθησε μοίρασμα στην πιάτσα των Εξαρχείων. Το βράδυ της ίδιας ημέρας πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο μαγαζί »Anadolu» στο Π.Άρεως σχετικά με τις απολύσεις αλλά και τις μηνύσεις που έχει καταθέσει η εργοδοσία του εν λόγω μαγαζιού στους εργαζομένους μετά από παρέμβαση του σωματείου μας. Το κείμενο της παρέμβασης και φωτογραφίες μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ.
Περνάμε σε μία άλλη ανταπόκριση, αυτή την φορά από την παρέμβαση στον φούρνο Χωριάτικο την Πέμπτη 13 Ιουνίου 2017,το Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Στέκι Γαλατσίου στέγ★ αναφέρει πέρα από τα άλλα: Την Πέμπτη 13 Ιουνίου 2017 μαζί με περίπου 30 συντρόφους/ισσες πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στο νέο κατάστημα των φούρνων ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ στο Γαλάτσι στη συμβολή των οδών Βεΐκου και Τραλλέων. Η παρέμβαση διήρκεσε περίπου μιάμιση ώρα. Τοποθετήθηκε πανό μπροστά στην είσοδο του καταστήματος ενώ ταυτόχρονα μοιράζονταν κείμενα στους περαστικούς και τους υποψήφιους πελάτες ενημερώνοντάς τους για την ταυτότητα αυτών των καταστημάτων. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν θετική. Το κείμενο της παρέμβασης σε μορφή pdf το βρίσκετε στο ακόλουθο λίνκ: Stegastro-20170608-xoriatiko.pdf.
Παράσταση διαμαρτυρίας στο Δημοτικό Συμβούλιο ενάντια στις απολύσεις 38 συμβασιούχων, πραγματοποίησαν την Δευτέρα 24 Ιούλη οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ Ελευσίνας, Μάνδρας – Ειδυλλίας, Ασπροπύργου. Παρεμβαίνοντας στη διάρκεια της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου, απαίτησαν να μην απολυθεί κανένας από τους 38 συμβασιούχους και να τους καταβληθούν τα δεδουλευμένα τους.H δήμαρχος δεσμεύτηκε ότι θα υπογραφούν νέες συμβάσεις για όλους τους συμβασιούχους.
Νίκη στον αγώνα των εργαζομένων του δήμου Μάνδρας. Η αυθαιρεσία της δημοτικής αρχής δεν θα περάσει, αναφέρει ανακοίνωση της συλλογικότητας Ενεργοί-Άνεργοι. Η ανακοίνωση μεταξύ άλλων ανέφερε και τα εξής: Συμπαραστεκόμαστε στους εργαζομένους και δίνουμε το «παρών» στο δίκαιο αγώνα τους που συνεχίζει παρά τις συκοφαντίες, τον αυταρχισμό και τις απειλές της Δημοτικής Αρχής. Ο αγώνας των εργαζομένων στο Δήμο Μάνδρας είναι ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ, αγώνας για ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ: Να παραταθούν οι συμβάσεις εργασίας για όλους τους συμβασιούχους μέχρι να γίνουν μόνιμες προσλήψεις, με αξιοπρεπή μισθό και δικαιώματα.
Απαράδεκτη και επικίνδυνη απόφαση του μονομελούς εφετείου Λάρισας με την οποία επικυρώθηκε απόλυση συνδικαλίστριας το 2013 από την εταιρεία «Εστιατόρια – Ζαχαροπλαστεία – Εμπορικές Επιχειρήσεις Τεμπών ΑΕ» (Goodys). Το εφετείο επικύρωσε απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου Λάρισας υποστηρίζοντας ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμα της εργοδοσίας να λαμβάνει συγκεκριμένες επιχειρηματικές αποφάσεις ενώ υποχρεώνει την εργαζόμενη να πληρώσει και τα δικαστικά έξοδα.
Συνέχισαν και την προηγούμενη εβδομάδα τις κινητοποιήσεις τους οι εργαζόμενοι στις πτηνοτροφικές επιχειρήσεις «Ζούρα» στην Εύβοια, διαμαρτυρόμενοι για το γεγονός ότι παραμένουν απλήρωτοι για οκτώ μήνες. Οι εργαζόμενοι πραγματοποίησαν 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες, την απεργία εκτός από τα δεδουλευμένα, για τις συνθήκες απόλυτης τρομοκρατίας, αλλά και τις άθλιες συνθήκες εργασίας και διαμονής.
Δεν πέρασε – δυστυχώς – ούτε η προηγούμενη εβδομάδα χωρίς εργοδοτικές δολοφονίες. Η πρώτη εργοδοτική δολοφονία έγινε σε εταιρεία ανακύκλωσης στην Παλαιά Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης – Κιλκίς, με θύμα ένα 46χρονο εργαζόμενο ο οποίος, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, καταπλακώθηκε από γερανό. Ο 46χρονος διακομίστηκε σε σοβαρή κατάσταση με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο «Παπαγεωργίου»,ωστόσο λίγες ώρες αργότερα υπέκυψε στα τραύματά του. Η έλλειψη μέτρων ασφάλειας στον χώρο δουλειάς, προκειμένου να μειωθεί το κόστος και να αυξηθούν τα κέρδη του αφεντικού, ήταν για άλλη μία φορά η αιτία. Η δεύτερη σημειώθηκε αυτή την φορά σε πλοίο. Τραγικό θάνατο βρήκε 29χρονος εργαζόμενος, ελληνικής υπηκοότητας, στο πλοίο «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 1» με σημαία Κύπρου, όταν αυτό έπλεε σε διεθνή θαλάσσια ύδατα, κοντά στο Βιετνάμ. Σύμφωνα πληροφορίες, το πλοίο πραγματοποιούσε το δρομολόγιο Σιγκαπούρη – Σαγκάη, όταν ο 29χρονος εργαζόμενος έπεσε από μεγάλο ύψος στο κύτος του πλοίου, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του.
Πορεία κι επίθεση με μπογιές στο δημαρχείο Ζωγράφου για τη δολοφονία της Ντανιέλας Πρελορέντζου, έγινε την Τετάρτη 19 Ιούλη. Η πορεία καλέστηκε από συλλογικότητες, αυτοοργανωμένα εγχειρήματα και συντρόφισσες /ους από τα Ανατολικά και πλαισιώθηκε από 300 περίπου άτομα. Κατά τη διάρκεια της πορείας που ξεκίνησε από την πλατεία Τερζάκη στα Ιλίσια μοιράστηκαν κείμενα, πετάχτηκαν τρικάκια και ακούστηκαν με παλμό πολλά συνθήματα όπως: “60 χρόνων εργάτρια νεκρή, για να ‘χει η δημαρχίνα την πόλη καθαρή”. Στη κορύφωσή της η πορεία έφτασε μπροστά από το κτίριο του δημαρχείου Ζωγράφου και πετάχτηκαν μπογιές σαν μια συμβολική κίνηση ενάντια στην αυθαιρεσία των αφεντικών και τις εργοδοτικές δολοφονίες.[ΒΙΝΤΕΟ]. Ανταπόκριση από την πορεία για το θάνατο της εργαζόμενης στο δήμο Ντανιέλας Πρελορέντζου.
Προειδοποιητικές στάσεις εργασίας στα πρακτορεία διανομής τύπου ,αρχής γενομένης την Δευτέρα 24/07,πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι, ενάντια στις απολύσεις. Κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων, έγιναν συγκεντρώσεις στον χώρο της Ίριδας. Δείτε επίσης σχετικά EΔΩ καθώς και ΕΔΩ.
Κινητοποίηση στα «Lidl» στην Κέρκυρα, πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι ενάντια στην αυθαιρεσία της εργοδοσίας. Συγκεκριμένα η κινητοποίηση έγινε ύστερα από την προσπάθεια της εργοδοσίας της αλυσίδας καταστημάτων, η «Lidl» η οποία επιχειρεί να ανοίξει παράνομα καταστήματα τις Κυριακές.
Από την Κέρκυρα και η επόμενη είδηση του δελτίου καθώς δημοτική αρχή και ο τοπικός εμπορικός σύλλογος, έχουν εξαγγείλει την διοργάνωση «Λευκής Νύχτας» την Πέμπτη 27/7. Όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν, οι «Λευκές Νύχτες», είναι φιέστες των αφεντικών για να αυξήσουν την κερδοφορία τους. Στις «Λευκές Νύχτες» καταπατώνται τα εργατικά δικαιώματα, εντατικοποιείται η εκμετάλλευσή των εργαζομένων, καθώς επιβάλλονται απάνθρωπα ωράρια, γίνεται κανόνας η έλλειψη ελεύθερου χρόνου και ανάπαυσης, ασκείται εργοδοτική τρομοκρατία και «ανθεί» η μαύρη εργασία. Οι «Λευκές Νύχτες» και η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας είναι μία ευθεία επίθεση του κράτους και των αφεντικών στον κόσμο της δουλειάς. Ως εργαζόμενοι χρειάζεται να οργανώσουμε τους αγώνες από τα κάτω, ώστε να μην επιτρέψουμε το τσάκισμα των εργατικών δικαιωμάτων, που κατακτήθηκαν με αγώνες και αίμα.
Ανακοίνωση για την κινητοποίησή μας ενάντια στη «λευκή νύχτα» του Ιλίου το Σάββατο 24/6/17 και για τη «διενέργεια ελέγχων» στους παρανομούντες καταστηματάρχες, εξέδωσαν από κοινού, ο ΣΥΒΧΨΑ, το Σωματείο Εργαζομένων στο Πλαίσιο & το ΠΑ.Σ.Ε.Wind]. Η ανακοίνωση(ολόκληρη στον πιο πάνω σύνδεσμο)εν κατακλείδι ανέφερε τα ακόλουθα: Ως σωματεία θα συνεχίσουμε να ασκούμε πίεση προς τους εκάστοτε αρμόδιους κρατικούς και κυβερνητικούς φορείς, καταδεικνύοντας τις ευθύνες τους για την επιβολή του εργασιακού μεσαίωνα. Η ενασχόλησή μας με καταγγελίες και τη νομική διάσταση τέτοιων ζητημάτων λειτουργεί ενισχυτικά στην κινηματική μας δράση και όχι σαν μια αποκομμένη ρεφορμιστική διεργασία, που από κάποιον πρέπει να γίνει. Δεν έχουμε άλλωστε καμία αυταπάτη ότι η δικαίωση των διεκδικήσεών μας θα έρθει μέσα από την «εφαρμογή της νομιμότητας».Συνεχίζουμε να δυναμώνουμε τους αγώνες μας μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς μας, με βασικά όπλα μας την οργάνωσή μας από τα κάτω, τη συλλογική αντίσταση και την ταξική αλληλεγγύη.
Στάση εργασίας πραγματοποίησαν τη Τετάρτη 26/7 οι εργαζόμενοι στην Περιφέρεια Αττικής απαιτώντας την ικανοποίηση θεσμικών και οικονομικών αιτημάτων. Κατά τη διάρκεια της στάσης, οι εργαζόμενοι προχώρησαν συγκέντρωση στο υπουργείο Εσωτερικών.
Παράσταση διαμαρτυρίας στη ΜΚΟ “Save the Children” στις 27/7/2017, πραγματοποίησε το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων σε ΜΚΟ (Σ.Β.Ε.Μ.Κ.Ο.). Στις 17 Ιουλίου, η ΜΚΟ “Save the Children” γνωστοποίησε στους εργαζομένους της την ειλημμένη απόφασή της να αναστείλει, στο τέλος του μήνα, την πλειοψηφία των προγραμμάτων (ψυχοκοινωνική υποστήριξη, εκπαίδευση, δημιουργική απασχόληση για παιδιά και εφήβους, υγειονομική περίθαλψη και διατροφή για εγκύους και βρέφη έως 2 ετών) που υλοποιεί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ο τερματισμός των παρεχόμενων υπηρεσιών θα συνοδευτεί από την απόλυση δεκάδων εργαζομένων, με συνοπτικές διαδικασίες: είναι χαρακτηριστικό ότι οι εργαζόμενοι/ες ενημερώθηκαν για την απόλυσή τους λίγες μέρες πριν την εκπνοή των συμβάσεών τους.
Κάλεσμα αλληλεγγύης για την εκδικητική απόλυση εργαζόμενης-συνδικαλίστριας, απευθύνουν οι συνάδελφοι της στον ΟΚΑΝΑ. Ειδικότερα, στις 14/7 η διοίκηση του ΟΚΑΝΑ εκδικητικά έπαυσε εργαζόμενη &συνδικαλίστρια από τη θέση της υπεύθυνης ψυχιάτρου της μονάδας ΟΚΑΝΑ του Άγιου Σάββα και τη μετακίνησε σε άλλη μονάδα. Όπως δε καταγγέλλεται αυτή είναι η πιο πρόσφατη από τις κινήσεις εκφοβισμού που εφαρμόζει η διοίκηση σε όσους διαφωνούν ή αντιστέκονται.
Ο εφιάλτης των Κυριακών είναι εδώ! Αυτό αναφέρει ανακοίνωση της συλλογικότητας ΟΡΘΟΣΤΑΣΙΑ – εργαζόμενοι/ες στον κλάδο του εμπορίου. Η συλλογικότητα προσθέτει ανάμεσα στα άλλα και τα εξής: Συνάδελφοι/συναδέλφισσες, σας καλούμε να συνεχίσουμε αταλάντευτα τον αγώνα για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας. Το τσαλαπάτημα των αργιών και των ωραρίων στον κλάδο του εμπορίου ανοίγει τον «ασκό του Αιόλου» και για άλλους εργασιακούς κλάδους, και για άλλες εργατικές κατακτήσεις. Σε κάθε εμπορική αλυσίδα, σε κάθε πολυκατάστημα, σε κάθε εμπορική ζώνη, να μιλήσουμε ανοιχτά για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας, για την διεκδίκηση αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας, για συλλογικές συμβάσεις και μισθούς με βάση τις ανάγκες μας. Να δημιουργήσουμε ορατές ή αόρατες επιτροπές αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς, να συσπειρωθούμε στα κλαδικά/επιχειρησιακά σωματεία του κλάδου σε μια αγωνιστική/απεργιακή κατεύθυνση παίρνοντας τον αγώνα στα χέρια μας. Να μετατρέψουμε τον φόβο και την οργή, σε συλλογική διεκδίκηση! Να μην τους χαρίσουμε καμία Κυριακή!
Ανταπόκριση από τον αγώνα ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία στη Θεσσαλονίκη, που κοινοποίησε ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΑ ΩΡΑΡΙΑ, αναφέρει ανάμεσα στα άλλα: Την Κυριακή 16 Ιούλη 2017 στο πλαίσιο της πανελλαδικής απεργίας στο εμπόριο για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης αργίας ο Συντονισμός προχώρησε σε απεργιακές περιφρουρήσεις σε εμπορικά καταστήματα της Τσιμισκή. Η κίνησή μας αυτή ξεκίνησε λίγο πριν τις 11πμ και ολοκληρώθηκε περίπου στις 2μμ. Αποκλεισμοί έγιναν στα 2 καταστήματα της zara και σε benetton, H&M, Marks & Spencer, massimo duti, stradivarious και τα καταστήματα αυτά δεν άνοιξαν καθόλου κατά την διάρκεια των ωρών αιχμής. Η στάση των εργαζόμενων ήταν θετική παρά την γνωστή δυσκολία συμμετοχής σε κινήσεις απεργιακής περιφρούρησης ενώ δεν έλειψαν περιστατικά μεμονωμένων “αγανακτισμένων καταναλωτών” που λειτουργούν ξεκάθαρα (ηθελημένα ή όχι) ως πολιορκητικός κριός των εργοδοτικών συμφερόντων και της κυριαρχίας καταναλωτικού κανιβαλισμού.
Κινητοποίηση όμως υπήρξε και την Κυριακή 23 Ιούλη, όπως αναφέρει επιπρόσθετα στην ανακοίνωση ο Συντονισμός. Ακολουθεί το συγκεκριμένο απόσπασμα: Λίγες μέρες πριν οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στα Public ενημερώθηκαν πως θα εργαστούν κανονικά την Κυριακή, κάτι που τελικά και λόγω πιέσεων των ίδιων των εργαζομένων δεν συνέβη. Αν και είχαμε ελάχιστο χρόνο προετοιμασίας, 30 συναγωνιστές/ιστριες βρεθήκαμε από τις 10.30 έξω από τα Public για να σιγουρέψουμε ότι θα παραμείνουν κλειστά. Όμως τελικά η εργοδοσία στα Public δεν ήταν η μόνη που είχε τέτοιες βλέψεις. Ανοιχτά παρέμειναν, σε μία κατά τα άλλα νεκρή Τσιμισκή, και 5-6 μεγάλα ονόματα του εμπορίου (zara, massimo dutti, anel, stradivarius) έξω από τα οποία σταθήκαμε, μιλώντας με τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, φωνάζοντας συνθήματα και κλείνοντας για λίγη, δυστυχώς και λόγω δυνάμεων, ώρα την είσοδο στους ελάχιστους καταναλωτές.
Να υπερασπιστούμε την Κυριακάτικη αργία, μακριά από τα μαγαζιά τις Κυριακές, αναφέρει αφίσα της Πρωτοβουλίας Αναρχικών Κομμουνιστών Πετραλώνων. Την αφίσα-η οποία έχει κολληθεί τον τελευταίο μήνα μπορείτε να στην περιοχή των Πετραλώνων μπορείτε να την βρείτε ΕΔΩ ή εναλλακτικά ΕΔΩ.
48ωρη απεργία στον εκδοτικό όμιλο «Πήγασο» πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι την Πέμπτη 27 και την Παρασκευή 28 Ιούλη, με αίτημα την καταβολή των δεδουλευμένων και την προστασία των θέσεων εργασίας του. Η απεργία αφορούσε όλους τους δημοσιογράφους, τους διοικητικούς υπαλλήλους, τους τεχνικούς Τύπου, τους λιθογράφους και τους φωτορεπόρτερ, οι οποίοι εργάζονται στις εφημερίδες «Εθνος», «Ημερησία», «Goal News», στις ιστοσελίδες «ethnos.gr», «imerisia.gr», «sentragoal.gr», «life.gr», «womenonly.gr», «elle.gr», «cinemag.gr» και «caranddriver.gr», καθώς και σε όλες τις περιοδικές εκδόσεις και τις λοιπές ιστοσελίδες του Ομίλου.
Σε απολύσεις 21 τεχνικών εξωτερικών συνεργείων προχώρησε η εργοδοσία του STAR CHANNEL. Στην ουσία-όπως καταγγέλλεται – η εργοδοσία, απέλυσε το σύνολο των εργαζομένων – τεχνικών. Η εργοδοσία της trash tv του life style και του κους-κους δείχνει το σκληρό πρόσωπο της.
Παρέμβαση στα MyMarket Σταυρούπολης για την απόλυση εγκύου στις 27/7, πραγματοποίησαν η Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών, η Συνέλευση Ταξικής Αλληλεγγύης και σύντροφοι/ισσες. Κατά την διάρκεια της παρέμβασης, έγινε μοίρασμα κειμένων, ανάρτηση πανό και έγινε σαφές στην εργοδοσία ότι τέτοιου είδους αυθαιρεσίες δεν θα περνάνε αναπάντητες.
Νέες στάσεις εργασίας την Παρασκευή 28 και το Σάββατο 29 Ιούλη πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι στον όμιλο ΣΙΔΕΝΟΡ (δραστηριοποιείται στον κλάδο παραγωγής, μεταποίησης & εμπορίας προϊόντων χάλυβα. Παρά την συνεχιζόμενη αδιάλλακτη στάση της εργοδοσίας, οι εργαζόμενοι διεκδικούν την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
Απύθμενο θράσος της εργοδοσίας της φαρμακοβιομηχανίας MEDICHROM. Απέλυσε παράνομα εργαζόμενη και την αποζημίωσε με το εξωφρενικό ποσό του 1 ευρώ (ναι καλά διαβάσατε) 1 ευρώ!!! Συγκεκριμένα, η εργαζόμενη είχε προσληφθεί σαν υπάλληλος γραφείου και χρησιμοποιήθηκε όλο το χρονικό διάστημα σαν οδηγός. Με αυτό τον τρόπο η εταιρεία παραβίαζε την σύμβαση. Η εργαζόμενη ενεπλάκη σε τροχαίο με το προσωπικό της αυτοκίνητο εκτός ωραρίου εργασίας, με αποτέλεσμα να της αφαιρέσουν το δίπλωμα οδήγησης. Η εταιρεία την απέλυσε γιατί… δεν μπορούσε πλέον να εργαστεί σαν οδηγός. Παρεμβαίνοντας άμεσα, το κλαδικό Συνδικάτο, μαζί με την απολυμένη εργαζόμενη, απευθύνθηκαν στην Επιθεώρηση Εργασίας, πετυχαίνοντας την ανάκληση της απόλυσης. Ωστόσο, η «Medichrom» με διάφορα προσχήματα εδώ και τρεις βδομάδες απαγορεύει την είσοδο της εργαζόμενης στην εταιρεία.
Νόμιμες και συνταγματικές είναι οι μειώσεις μισθών έως και… 45%, απεφάνθη το Εφετείο, με αφορμή αγωγή που είχαν καταθέσει εργαζόμενοι – συνδικαλιστές σε νοσηλευτικά ιδρύματα όλης της χώρας. Το Εφετείο στην ουσία επικυρώνει την απόφαση του ΟΜΕΔ (Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας) – κατά της οποίας σημειωτέον είχαν καταθέσει αγωγή οι εργαζόμενοι – και βάσει της οποίας δικαιολογούνται μειώσεις αποδοχών ως και «άνω του 37%», θεωρώντας ότι «ανταποκρίνονται πλήρως στη δυσχερή οικονομική κατάσταση των ιδιωτικών κλινικών»…..Πρόκειται για την τρίτη απόφαση της αστικής δικαιοσύνης που στην ουσία κάνει πλάτες στα αφεντικά. Είχαν προηγηθεί δύο αποφάσεις – δώρο του Άρειου Πάγου τους εργοδότες. Με την πρώτη απόφαση έκρινε ότι η μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών του μισθωτού, έστω και μακροχρόνια, ΔΕΝ αρκεί από μόνη της να θεμελιώσει την έννοια της βλαπτικής μεταβολής των όρων της σύμβασης εργασίας του, αν δεν συνδέεται και με την πρόθεση του εργοδότη να εξαναγκάσει τον εργαζόμενο σε παραίτηση προκειμένου να αποφύγει την καταβολή σε αυτόν της αποζημίωσης απόλυσης. Με την δεύτερη απόφαση όρισε ως «καταχρηστικές» τις επισχέσεις εργασίας από απλήρωτους εργαζόμενους, όταν η εργοδοσία επικαλείται «οικονομική δυσπραγία», προσθέτοντας ότι υπό όρους η επίσχεση εργασίας σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να θεωρηθεί… «σιωπηρή» παραίτηση.
Τέλος δύο ειδήσεις από την ιστοσελίδα της ΕΣΕ Ρεθύμνου. Την Πέμπτη 20/7, μέλη της ΕΣΕ Ρεθύμνου παραβρέθηκαν στην απεργιακή πορεία στον κλάδο του επισιτισμού, που κάλεσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατών Επισιτισμού και Υπαλλήλων Τουριστικών Επαγγελμάτων. Η προσυγκέντρωση έλαβε χώρα στο Εργατικό Κέντρο Ρεθύμνου και η πορεία κατευθύνθηκε προς το χώρο του Συλλόγου Ξενοδόχων στη ΒΙΟ. Το κάλεσμα στηρίχτηκε κυρίως από το ΠΑΜΕ. Η ομάδα μας, με αλληλέγγυους συντρόφους, είχε διακριτό μπλοκ στο τέλος της πορείας και φωνάχτηκαν τα συνθήματα: «Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά», «Η αλληλεγγύη όπλο των εργατών, πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών», «Πενήντα ώρες για 400 ευρώ, τον πόλεμο τον ζούμε κάθε μέρα εδώ», «Ίδια τα αφεντικά, δεξιά κι αριστερά».
Την Κυριακή 16/7, έγινε μοιραστική ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Ακολουθεί η ενημέρωση αναλυτικά: Την Κυριακή 16/7, στο πλαίσιο της πανελλαδικής απεργίας στον κλάδο του εμπορίου και τις κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης Αργίας πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με μοίρασμα του κειμένου μας «Αν η Κυριακή δεν είναι αργία, δεν είναι Κυριακή» στα ανοιχτά μαγαζιά της οδού Αρκαδίου, κεντρικού εμπορικού δρόμου της παλιάς πόλης Ρεθύμνου. Συνομιλήσαμε με καταστηματάρχες και υπαλλήλους και εισπράξαμε την ομόθυμη δυσαρέσκειά τους για το γεγονός ότι «αναγκάζονταν» (αληθές στην περίπτωση των υπαλλήλων, προβληματικό στην περίπτωση των καταστηματαρχών) να δουλέψουν Κυριακή. Καλούσαμε πελάτες και πελάτισσες να μην ψωνίζουν Κυριακή και με αγγλόφωνη περίληψη του κειμένου ενημερώναμε αλλοδαπές πελάτισσες και πελάτες και τους καλούσαμε να σταθούν αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι στον αγώνα μας. Αξίζει να σημειώσουμε ότι στην πλειονότητά τους τα καταστήματα παρέμειναν κλειστά, ενώ η κίνηση στο δρόμο ήταν ελάχιστη. Η δράση πλαισιώθηκε από συντρόφους και συντρόφισσες συλλογικοτήτων της πόλης, καθώς και από δύο συντρόφους από τη συλλογικότητα Azadî στα Χανιά. Να ‘στε καλά συντρόφισσες και σύντροφοι και καλά μας συναπαντήματα στο δρόμο!

 

 

by ΕΣΕ Αθήνας at July 31, 2017 03:58 PM

σε τροχιά σύγκρουσης

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Rosa Nera

μια μικρή συμβολή σε Χαλάνδρι και Αγία Παρασκευή

07/2017

07/2017, Χαλάνδρι

07/2017, Χαλάνδρι

07/2017, Αγία Παρασκευή

07/2017, Αγία Παρασκευή

by setroxiasygrousis at July 31, 2017 02:07 PM

Λευτεριά στις νύχτες και τις κυριακές..

..ενάντια στων εμπόρων τις μίζερες γιορτές!

σε τροχιά σύγκρουσης, κατάληψη κτήματος πραποπούλου, εργατική συνέλευση στα ΒΑ νομάδες, κατάληψη έπαυλης κουβέλου, ελευθεριακή συλλογικότητα διαπασών

07/2017

Ενάντια στις Λευκές Νύχτες 07/2017

07/2017

07/2017

 

by setroxiasygrousis at July 31, 2017 02:05 PM

Αναρχική Ομάδα Μπαρούτι

Πανό για τους απεργούς πείνας στη Μόρια και για την Ηριάννα

Το Σάββατο 29.7 αναρτήσαμε πανό για τους απεργούς πείνας στη Μόρια και για την Ηριάννα στο Φεστιβάλ στην Βεργίνα.

 

 

 

by baruti at July 31, 2017 06:26 AM

July 30, 2017

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα

Διαμαρτυρία ενώπιον των ελευθεριακών του παρόντος και του μέλλοντος για τους συμβιβασμούς του 1937

ΑΝΩΝΥΜΟΥ

 

Είμαι ένας απ’ αυτούς που απελευθερώθηκαν απ’ το San Miguel de los Reyes, φρικαλέο κάτεργο που έστησε η μοναρχία για να θάψει ζωντανούς τους άνδρες, που δεν ήταν δειλοί και δεν υποτάχθηκαν ποτέ στους αχρείους νόμους που επέβαλαν οι ισχυροί ενάντια στους καταπιεσμένους. Με οδήγησαν εκεί, όπως και τόσους άλλους, γιατί ξέπλυνα μια ντροπή, γιατί εξεγέρθηκα ενάντια στους εξευτελισμούς, θύμα των οποίων ήταν ένα ολόκληρο χωριό: μ’ άλλα λόγια, γιατί σκότωσα έναν «κάσικο» *.

Είμουνα νέος, όπως νέος είμαι και τώρα, μιας και στο κάτεργο μπήκα στα εικοσι-τρία μου χρόνια και βγήκα στα τριαντα-τέσσερα, όταν οι σύντροφοι αναρχικοί άνοιξαν τις πόρτες. Έντεκα χρόνια καταδικασμένος στο μαρτύριο να μην είμαι άνθρωπος αλλά αντικείμενο, ένα νούμερο.

Μαζί μου βγήκαν και πολλοί άλλοι, που είχαν εξίσου υποφέρει και ήταν το ίδιο στιγματισμένοι απ’ την κακή μεταχείριση, την οποία είχαν υποστεί απ’ όταν γεννήθηκαν. Ορισμένοι απ’ αυτούς, μόλις πάτησαν το λιθόστρωτο, σκόρπισαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα· οι υπόλοιποι ενωθήκαμε με τους απελευθερωτές μας, που μας μεταχειρίσθηκαν σαν φίλους και μας αγάπησαν σαν αδελφούς. Μ’ αυτούς σχηματίσαμε σιγά-σιγά «τη Σιδηρά Φάλαγγα». Μ’ αυτούς επιτεθήκαμε ταχύτατα στους στρατώνες και υποχρεώσαμε τους επικίνδυνους εθνοφρουρούς να παραδώσουν τα όπλα. Μ’ αυτούς απωθήσαμε, μετά από σκληρές μάχες, τους φασίστες ως τις κορυφές των βουνών, εκεί όπου βρίσκονται ακόμα και τώρα. Συνηθισμένοι να παίρνουμε οτιδήποτε είχαμε ανάγκη, να καταδιώκουμε το φασίστα, κατασχέσαμε απ’ αυτόν τα εφόδια και τα όπλα. Τραφήκαμε για ένα ολόκληρο διάστημα μ’ αυτά που μας πρόσφεραν οι χωρικοί· οπλισθήκαμε, χωρίς κανένας να μας δωρίσει ούτε ένα όπλο, μ’ ό, τι αποσπάσαμε με τη δύναμη των χεριών μας απ’ τους στασιαστές στρατιωτικούς. Το όπλο που κρατάω στα χέρια μου και χαϊδεύω, αυτό που με συντροφεύει απ’ όταν εγκατέλειψα το μοιραίο κάτεργο, ανήκει σε μένα, είναι δικό μου αγαθό. Αν πήρα σαν άνδρας αυτό πούχω στα χέρια μου, με τον ίδιο τρόπο είναι δικά μας, απολύτως δικά μας, σχεδόν όλα όσα οι σύντροφοι μου έχουν στα δικά τους χέρια.

Κανένας, ή σχεδόν κανένας, δεν νοιάσθηκε ποτέ για μας. Η κατάπληξη των αστών βλέποντας μας να εγκαταλείπουμε το κάτεργο, όχι μόνο δεν έπαψε να υπάρχει αλλά και εξαπλώθηκε σ’ όλο τον κόσμο, μέχρι αυτή τη στιγμή· έτσι ώστε αντί να μας εκτιμήσουν, να μας υποστηρίξουν και να μας βοηθήσουν, μας μεταχειρίσθηκαν σαν ληστές, μας κατηγόρησαν ότι είμαστε ανεξέλεγκτοι: επειδή δεν υποτάσσουμε το ρυθμό της ζωής μας, που την θελήσαμε και την θέλουμε ελεύθερη, στις ηλίθιες ιδιοτροπίες ορισμένων που, απ’ τη στιγμή που βρέθηκαν σ’ ένα υπουργείο ή σε μια επιτροπή, θεώρησαν τους εαυτούς τους -ανόητα και αλαζονικά- ιδιοκτήτες των ανθρώπων· επειδή, απ’ τα χωριά που περάσαμε, αφού αποσπάσαμε απ’ τον φασίστα την ιδιοκτησία του, αλλάξαμε το σύστημα ζωής, εκμηδενίζοντας τους θηριώδεις «κάσικους» που κατατυραννούσαν ολάκερη την ύπαρξη των αγροτών αφού πρώτα τους είχαν κατακλέψει, και ξαναδίνοντας τον πλούτο στα χέρια των μόνων που μπόρεσαν να τον δημιουργήσουν, στα χέρια των εργαζομένων.

Κανένας, κι αυτό μπορώ να το διαβεβαιώσω, κανένας δεν θα μπορούσε να συμπεριφερθεί καλύτερα από μας τους ανεξέλεγκτους, τους ληστές, τους φυγάδες του κάτεργου, στους στερημένους, τους φτωχούς, σ’ αυτούς που όλη τους τη ζωή βρέθηκαν λεηλατημένοι και κατατρεγμένοι. Κανένας, κανένας -και προκαλώ τον οποιονδήποτε να με διαψεύσει- δεν υπήρξε ποτέ πιο φιλόστοργος και πιο περιποιητικός με τα παιδιά, τις γυναίκες και τους γέρους. Κανένας, απολύτως κανένας, δεν μπορεί να κατακρίνει αυτή τη Φάλαγγα που, μόνη, αβοήθητη και, πρέπει μάλιστα να πούμε, παρεμποδιζόμενη, βρέθηκε απ’ την αρχή στην πρωτοπορία. Κανένας, δεν μπορεί να την κατηγορήσει για έλλειψη αλληλεγγύης ή για δεσποτισμό, για αδράνεια ή για ανανδρία όταν επρόκειτο να πολεμήσει, ή για αδιαφορία προς τον χωρικό είτε για έλλειψη επαναστατικού πνεύματος, εφ’ όσον η τόλμη και η γενναιότητα στον αγώνα υπήρξε ο κανόνας μας, η ευγένεια απέναντι στον ηττημένο ο νόμος μας, η ειλικρίνεια με τ’ αδέλφια μας το έμβλημα μας και η καλοσύνη κι ο σεβασμός τα κριτήρια με τα οποία κύλησε όλη μας η ζωή.

Γιατί πλέξανε γύρω από μας αυτόν τον σκοτεινό θρύλο; Προς τι αυτή η ανόητη λύσσα να μας δυσφημίσουν, τη στιγμή που η δυσφήμιση μας -που εξάλλου δεν είναι και δυνατή- δεν θα έκανε τίποτ’ άλλο απ’ το να προξενήσει ζημιά στην επαναστατική υπόθεση και στον ίδιο τον πόλεμο; 

Υπάρχει -εμείς, οι άνδρες του κάτεργου, που υποφέραμε περισσότερο απ’ τον καθένα πάνω στη γη, το ξέρουμε πολύ καλά- υπάρχει, λέω, στην ατμόσφαιρα μια άκρατη αστικοποίηση. Ο ψυχή τε και σώματι αστός, που είναι ό, τι το πιο μέτριο και δουλικό υπάρχει, τρέμει στην ιδέα μήπως χάσει την ησυχία του, το πούρο του και τον καφέ του, τις ταυρομαχίες του, το θέατρό του και τις εκπορνευμένες σχέσεις του. Και όταν άκουγε να λέγεται κάτι για την Φάλαγγα, γι’ αυτή τη Σιδηρά Φάλαγγα, το στήριγμα της Επανάστασης στη γη του λεβάντε, ή όταν μάθαινε ότι η Φάλαγγα ανάγγελλε την κάθοδο της στην Valencia έτρεμε σα φύλλο απ’ τον φόβο του, καθώς σκεπτόταν ότι η Φάλαγγα θα τον αποσπούσε απ’ τη ζωή των άθλιων απολαύσεών του. Ο αστός -υπάρχουν αστοί διαφορετικών τάξεων και σε πολλές θέσεις- έπλεκε χωρίς ανάπαυλα, με το νήμα της συκοφαντίας, τον σκοτεινό θρύλο με τον οποίο μας φιλοδώρησε. Γιατί τον αστό, και μόνο τον αστό, μπόρεσαν και μπορούν ακόμα να βλάψουν οι δραστηριότητές μας, οι εξεγέρσεις μας και οι ασυγκράτητες επιθυμίες που παρασέρνουν τρελά τις καρδιές μας, η επιθυμία του νάμαστε ελεύθεροι σαν τους αετούς στις πιο ψηλές κορφές ή σαν τα λιοντάρια στην καρδιά του δάσους.

Ακόμα και αδελφοί μας, που υπέφεραν μαζί με μας στους κάμπους και στα εργαστήρια, που η μπουρζουαζία τους εκμεταλλεύθηκε αναξιοπρεπώς ακόμα κι αυτοί άρχισαν να διαδίδουν τους φριχτούς της φόβους και έφθασαν ως το σημείο να πιστέψουν -επειδή τους το είπαν κάποιοι που θεώρησαν ότι ήταν συμφέρον τους να είναι αρχηγοί- πως εμείς, οι άνδρες που αγωνιζόμασταν στη Σιδηρά Φάλαγγα, είμασταν ληστές και άκαρδοι. Έτσι, ένα μίσος που πολλές φορές έφθασε στην ωμότητα και τον ανθρωποκτόνο φανατισμό, έσπειρε πέτρες στο διάβα μας εμποδίζοντας έτσι την προέλαση μας εναντίον του φασισμού.

Μερικές νύχτες, απ’ αυτές τις σκοτεινές νύχτες όπου, με τ’ όπλο στο χέρι και τ’ αυτί τεντωμένο στις ενέδρες, προσπαθούσα να διεισδύσω στα βάθη της γειτονικής περιοχής καθώς .επίσης και στα μυστήρια των πραγμάτων, δεν έβρισκα άλλο φάρμακο, όπως και στους εφιάλτες, απ’ το να βγαίνω έξω απ’ το καταφύγιό μου, όχι για να ξεμουδιάσω τα μέλη μου, που είναι ατσαλένια γιατί έχουν περάσει απ’ τη δοκιμασία του χρόνου, αλλά για να σφίξω με μεγαλύτερη λύσσα το όπλο μου, νιώθοντας την ανάγκη να πυροβολήσω όχι μόνο τον εχθρό πούταν κρυμμένος το λιγότερο εκατό μέτρα μακριά από μένα, αλλά επίσης και τον άλλο εχθρό, αυτόν που δεν έβλεπα, αυτόν που κρυβόταν δίπλα μου και που δίπλα μου βρίσκεται ακόμα και τώρα, αυτόν που με φωνάζει σύντροφο ενώ με εξαπατά, εφ’ όσον δεν υπάρχει απάτη πιο άνανδρη απ’ αυτή που τρέφεται με προδοσίες. Ένιωθα την ανάγκη να κλάψω και να γελάσω, να τρέξω ανάμεσα στα χωράφια φωνάζοντας και να πνίξω λαιμούς με τα σιδερένια μου δάκτυλα, με τον ίδιο τρόπο που στραγγάλισα μ’ αυτά τον αποτρόπαιο «κάσικο», ν’ ανατινάξω αυτόν τον άθλιο κόσμο ώστε να μη μείνουν παρά ερείπια, αυτόν τον κόσμο οπού είναι τόσο δύσκολο να βρεις τρυφερά χέρια που να σκουπίσουν τον ιδρώτα σου και να σταματήσουν το αίμα που τρέχει απ’ τις πληγές σου όταν, κουρασμένος και πληγωμένος, γυρνάς απ’ τη μάχη.

Πόσες και πόσες νύχτες, συγκεντρωμένοι καθώς είμασταν όλοι μαζί, μια χούφτα άνδρες, δεν μιλούσα στους συντρόφους μου τους αναρχικούς για τους κόπους μου και τους πόνους μου, βρίσκοντας εκεί -μέσα στην τραχύτητα του βουνού, απέναντι απ’ τον εχθρό που μας παραφύλαγε -μια φιλική φωνή και χέρια στοργικά που μ’ έκαναν ν’ αγαπήσω ξανά τη ζωή! Τότε λοιπόν, όλο τον πόνο, όλο το παρελθόν, όλη τη φρικαλεότητα και τους βασανισμούς που είχαν στιγματίσει το κορμί μου, τα πέταγα στον άνεμο σαν ν’ ανήκαν σ’ άλλες εποχές, και αφηνόμουν με χαρά στα περιπετειώδη όνειρα, διακρίνοντας μέσα στον πυρετό της φαντασίας έναν κόσμο διαφορετικό απ’ αυτόν πούχα ζήσει, αλλά που τον επιθυμούσα· έναν κόσμο διαφορετικό απ’ αυτόν που έζησαν οι άνθρωποι και που είμαστε πολλοί που τον ονειρευτήκαμε. Κι ο καιρός, περνούσε για μένα σαν να πέταγε και η κούραση δεν μ’ άγγιζε και ο ενθουσιασμός μου διπλασιαζόταν και μ’ έκανε τολμηρό και μ’ έσπρωχνε να βγαίνω απ’ τα χαράματα για αναγνώριση, για ν’ ανακαλύψω τον εχθρό, και όλ’ αυτά… για ν’ αλλάξει η ζωή. Για να δώσουμε έναν άλλο ρυθμό σ’ αυτή τη ζωή, την δική μας· για να μπορούν οι άνθρωποι, κι εγώ ανάμεσα τους, νάνοι αδέλφια· για να σπαρθεί στη γη, έστω και για μια μόνο φορά, η χαρά που αναβλύζει απ’ τα στήθια μας· για να μπορέσει η Επανάσταση, αυτή η Επανάσταση που ήταν ο πόλος και το έμβλημα της Σιδηράς Φάλαγγας, να γίνει σύντομα τετελεσμένο γεγονός. 

Τα όνειρα μου διασκορπίζονταν σαν τα λεπτά άσπρα σύννεφα που πέρναγαν από πάνω μας, στο βουνό, και ξαναγύριζα στις απογοητεύσεις μου για να ξαναβρώ κάποια άλλη φορά, τη νύχτα, τις χαρές μου. Μ’ αυτό τον τρόπο, μέσα από κόπους και χαρές, άγχη και κλάματα, πέρασα τη ζωή μου, ζωή ευτυχισμένη μέσα στους κινδύνους, αν την συγκρίνει κανείς μ’ αυτή τη σκοτεινή και άθλια ζωή του σκοτεινού και άθλιου κάτεργου.

Αλλά μια μέρα -ήταν μια γκρίζα και θλιμμένη μέρα- έφθασε στις κορυφές του βουνού το νέο, σαν παγωμένος άνεμος που πηρουνιάζει τη σάρκα: «Πρέπει να στρατιωτικοποιηθούμε». Αυτό το νέο ήταν σαν φονικό μαχαίρι που με ξέσχισε και ένιωσα εκ των προτέρων την αγωνία που νιώθουμε και τώρα. Τις νύχτες, μέσα στο καταφύγιο, επανελάμβανα στον εαυτό μου το νέο: «Πρέπει να στρατιωτικοποιηθούμε…»

Δίπλα μου, ξαγρυπνώντας ενώ ξεκουραζόμουν, αν και δεν μπορούσα να κοιμηθώ, βρισκόταν ο αντιπρόσωπος της ομάδας μου, που θα γινόταν στο εξής υπολοχαγός και λίγα μέτρα πιο πέρα κοιμόταν κάτω στο έδαφος, με το κεφάλι πάνω σε μια στοίβα από βόμβες, ο αντιπρόσωπος της εκατονταρχίας μου, που θα γινόταν λοχαγός ή συνταγματάρχης. Εγώ… θα συνέχιζα να είμαι εγώ, το παιδί του κάμπου, εξεγερμένος ως τον θάνατο. Δεν θέλησα και δεν θέλω νάχω ούτε σταυρούς, ούτε γαλόνια, ούτε και να δίνω διαταγές. Είμαι έτσι όπως είμαι, ένας χωρικός που έμαθε να διαβάζει στη φυλακή, που γνώρισε από κοντά τον πόνο και τον θάνατο, που ήταν αναρχικός χωρίς να το ξέρει και που τώρα, γνωρίζοντας το, είναι πιο αναρχικός από τότε που σκότωσε για νάναι ελεύθερος.

Αυτή η μέρα, αυτή ακριβώς η μέρα, που έπεσε απ’ τις κορυφές του βουνού, σαν παγωμένος άνεμος, το μακάβριο νέο που μου κατασπάραζε την ψυχή, θα μου μείνει αξέχαστη, όπως και τόσες άλλες μέρες της πονεμένης μου ζωής. Εκείνη η μέρα … Αχ!

Πρέπει να στρατιωτικοποιηθούμε!

Η ζωή διδάσκει τους ανθρώπους περισσότερο απ’ όλες τις θεωρίες, περισσότερο απ’ όλα τα βιβλία. Αυτοί που θέλουν να μεταφέρουν στην πρακτική όσα έμαθαν από άλλους στηριζόμενοι στα βιβλία, σφάλλουν· αυτοί που μεταφέρουν στα βιβλία όσα έμαθαν μέσα στο λαβύρινθο της ζωής, μπορούν ίσως να κάνουν ένα μνημειώδες έργο. Είναι ξέχωρα πράγματα το όνειρο και η πραγματικότητα. Είναι καλό κι ωραίο να ονειρεύεσαι, γιατί το όνειρο έρχεται σχεδόν πάντα πριν απ’ αυτό που πρέπει να γίνει, αλλά το υπέροχο είναι να καταστήσεις τη ζωή όμορφη, να κάνεις τη ζωή, συγκεκριμένα, ένα όμορφο έργο.

Για μένα η ζωή κύλησε πολύ γρήγορα. Δεν γεύτηκα τη νιότη που, όπως λένε τα βιβλία, είναι χαρά, γλύκα και καλοπέραση. Στο κάτεργο δεν γνώρισα παρά τον πόνο. Νέος στην ηλικία, είμαι τώρα ένας γέρος απ’ όλα αυτά που έζησα, απ’ όσα έκλαψα, απ’ όσα υπέφερα. Γιατί στο κάτεργο δεν γελάς σχεδόν ποτέ· στο κάτεργο, είτε βρίσκεσαι κάτω απ’ τη στέγη είτε κάτω απ’ τον ουρανό, πάντα κλαις.

 Διαβάζω ένα βιβλίο μέσα σ’ ένα κελί, χωρίς καμιά ανθρώπινη επαφή, σημαίνει ονειρεύομαι. Να διαβάζεις το βιβλίο της ζωής όταν στο παρουσιάζει ανοιχτό, σ’ οποιαδήποτε σελίδα, ο δεσμοφύλακας που σε κατασκοπεύει, σημαίνει να έρχεσαι σ’ επαφή με την πραγματικότητα.

Διάβασα κάποια μέρα -δεν θυμάμαι ούτε το μέρος, ούτε το όνομα του συγγραφέα- ότι ο συγγραφέας δεν μπορούσε να σχηματίσει μια ακριβή ιδέα για την σφαιρικότητα της Γης αν δεν την είχε προηγουμένως διατρέξει, μετρήσει, ψηλαφίσει· δηλαδή ανακαλύψει. Ένας τέτοιος ισχυρισμός μου είχε φανεί τότε γελοίος. Αυτή όμως η μικρή φράση έμεινε τόσο βαθιά εντυπωμένη μέσα μου που, καμιά φορά, στους αναγκαστικούς μου μονόλογους μέσα στη μοναξιά του κελιού, την σκεπτόμουν. Μέχρις ότου μια μέρα, σα ν’ ανακάλυπτα κι εγώ με τη σειρά μου κάτι το θαυμαστό που ως τότε παρέμενε άγνωστο στους υπόλοιπους ανθρώπους, αισθάνθηκα την ικανοποίηση ότι ανακάλυψα εγώ ο ίδιος την σφαιρικότητα της Γης. Εκείνη την ημέρα, όπως κι ο συγγραφέας της φράσης, διέτρεξα, μέτρησα, ψηλάφισα τον πλανήτη, ενώ το φως συγχεόταν, στη φαντασία μου, με την εικόνα της Γης που περιστρέφεται σε άπειρους χώρους, μέρος κι αυτή της καθολικής αρμονίας των κόσμων. 

Το ίδιο ισχύει και με τον πόνο. Πρέπει να τον ζυγίσεις, να τον μετρήσεις, να τον ανακαλύψεις, για ν’ αποκτήσεις μια σαφή ιδέα του τι είναι. Δίπλα μου, καθώς έσερνα μια άμαξα πάνω στην οποία άνθρωποι είχαν κουρνιάσει, τραγουδώντας και διασκεδάζοντας, είδα άλλους ανθρώπους που, ακριβώς όπως κι εγώ, εκτελούσαν χρέη μουλαριού. Και δεν υπέφεραν και δεν διαμαρτύρονταν από ‘κεί κάτω· κι έβρισκαν δίκαιο και λογικό να κρατούν εκείνοι, μια κι ήταν αφέντες, τα γκέμια και να φουχτώνουν το μαστίγιο, και το ίδιο λογικό και δίκαιο να τους χαράζει τ’ αφεντικό το πρόσωπο με το μαστίγιο. Σα ζώα χλιμίντριζαν, χτυπούσαν τη γη με τις οπλές τους κι έφευγαν καλπάζοντας. Και μετά, ω! σαρκασμός, αφού τους ξέζευαν, αυτοί έγλυφαν σαν σκλάβοι-σκυλιά το χέρι που τους μαστίγωνε. 

Όλοι όσοι ταπεινώθηκαν, θίχτηκαν, προσβλήθηκαν» όλοι όσοι ένιωσαν σαν τα πιο δυστυχισμένα όντα της γης, αλλά και τα πιο ευγενικά, τα καλύτερα, τα πιο ανθρώπινα· όλοι όσοι ένιωσαν δυστυχισμένοι και ταυτόχρονα ευτυχισμένοι και δυνατοί· όλοι όσοι δέχθηκαν στην πλάτη και στο πρόσωπο, απροειδοποίητα και χωρίς λόγο -έτσι, για την απλή απόλαυση του να βλάπτεις και να ταπεινώνεις- την παγωμένη γροθιά του κτήνους των κάτεργων· όλοι όσοι σύρθηκαν στην απομόνωση για ανταρσία και εκεί σκαμπιλίστηκαν και ποδοπατήθηκαν, ακούγοντας τα κόκκαλά τους να σπάνε και βλέποντας το αίμα τους να κυλάει μέχρι να πέσουν σαν μάζα στο έδαφος· όλοι όσοι υπέφεραν τα βασανιστήρια που επιβάλλουν άλλοι άνθρωποι, όλοι όσοι ένιωσαν σε τέτοιες στιγμές υποχρεωτικά αδύναμοι και καταράστηκαν και βλαστήμησαν γι’ αυτό -πράγμα που σημαίνει ότι άρχισαν να συγκεντρώνουν τις δυνάμεις τους για μια άλλη φορά-· όλοι όσοι, την ώρα που υφίσταντο την τιμωρία ή την προσβολή, συνειδητοποίησαν την αδικία της τιμωρίας και το αίσχος της προσβολής και προσπάθησαν, αφού είχαν υποστεί όλα αυτά, να δώσουν ένα τέλος στο προνόμιο να παραχωρείται σε ορισμένους η δυνατότητα να τιμωρούν και να προσβάλλουν· τέλος, όλοι όσοι, όντας αιχμάλωτοι στη φυλακή ή αιχμάλωτοι στον κόσμο, κατάλαβαν την τραγωδία της ζωής των ανθρώπων που είναι καταδικασμένοι να υπακούουν σιωπηλά και τυφλά στις διαταγές που παίρνουν. Όλοι αυτοί μπόρεσαν να γνωρίσουν το βάθος του πόνου, το φρικτό σημάδι που ο πόνος αφήνει σ’ αυτούς που ήπιαν, ψηλάφισαν, ανάσαναν τον πόνο της σιωπής και της υποταγής. Να επιθυμείς να μιλήσεις και να κρατιέσαι σιωπηλός, να επιθυμείς να τραγουδήσεις και να παραμένεις βουβός, να επιθυμείς να γελάσεις και νάσαι καταναγκασμένος να πνίξεις το γέλιο σου, να επιθυμείς ν’ αγαπήσεις και νάσαι καταδικασμένος να κολυμπάς μέσα στη λάσπη του μίσους!

Πέρασα απ’ τον στρατώνα κι εκεί έμαθα να μισώ. Πέρασα απ’ το κάτεργο κι εκεί, μέσα στα δάκρυα και τον πόνο, έμαθα -παράξενο αυτό-, έμαθα ν’ αγαπάω, ν’ αγαπάω με ένταση.

Στον στρατώνα έφθασα στο σημείο να χάσω την προσωπικότητα μου· τόσο σκληρή ήταν η μεταχείριση που μου έκαναν, γιατί ήθελαν να μου εμφυσήσουν μια βλακώδη πειθαρχία. Στη φυλακή, μέσα από πολυάριθμους αγώνες, ξαναβρήκα την προσωπικότητα μου, εξεγειρόμενος κάθε φορά και περισσότερο ενάντια σ’ όλα όσα μου επέβαλαν. Άλλοτε είχα μάθει να μισώ όλες τις ιεραρχίες, απ’ τον χαμηλότερο ως τον ψηλότερο βαθμό, άλλο στη φυλακή, μέσα στον πιο καταθλιπτικό πόνο, έμαθα ν’ αγαπάω τους κακότυχους, τ’ αδέλφια μου, ενώ διατηρούσα καθαρό και διαυγές αυτό το μίσος για την ιεραρχία, με το οποίο είχα τραφεί στον στρατώνα. Φυλακές και στρατώνες είναι το ίδιο πράγμα: δεσποτισμός και ελεύθερη εξάσκηση της κακής φύσης ορισμένων, προς οδύνη όλων. Όπως ο στρατώνας τίποτα δεν μπορεί να διδάξει που να μην είναι βλαβερό για την φυσική και πνευματική υγεία, έτσι και η φυλακή τίποτα δεν μπορεί να διορθώσει.

Μ’ αυτά τα κριτήρια και μ’ αυτή την εμπειρία -εμπειρία που απέκτησα διότι η ζωή μου βυθίστηκε στον πόνο-, όταν άκουσα ότι στους πρόποδες των βουνών άρχισε να περιφέρεται η διαταγή της στρατιωτικοποίησης, ένιωσα το είναι μου να καταρρέει, γιατί είδα ξεκάθαρα ότι θα πέθαινε μέσα μου ο τολμηρός γκερριλλέρο της Επανάστασης και θα συνέχιζα να ζω αυτή τη ζωή που, στον στρατώνα και στη φυλακή, απογυμνώνεται από κάθε προσωπικό στοιχείο, για να κατρακυλήσω ακόμα μια φορά στην άβυσσο της υποταγής, στον ζωώδη υπνοβατισμό όπου οδηγεί η πειθαρχία του στρατώνα και της φυλακής, που είναι το ίδιο πράγμα. Σφίγγοντας με λύσσα το όπλο μου, κοιτάζοντας μέσα απ’ το καταφύγιο μου τον εχθρό και τον «φίλο», κοιτάζοντας μπρος και πίσω απ’ τις γραμμές, ξεστόμισα μια κατάρα όμοια μ’ εκείνες που ξεστόμιζα όταν, εξεγερμένο, με οδηγούσαν στο μπουντρούμι, και άφησα να κυλήσει ένα δάκρυ όμοιο μ’ εκείνα που μου ξέφευγαν τότε, όταν κανείς δεν μπορούσε να τα δει, για να καταμετρήσω την αδυναμία μου. Κι έβλεπα ξεκάθαρα ότι οι υποκριτές που εύχονται να μετατρέψουν τον κόσμο σ’ έναν στρατώνα και μια φυλακή, είναι οι ίδιοι, οι ίδιοι, οι ίδιοι που χθες, στα μπουντρούμια, έσπασαν τα κόκκαλά μας, σ’ εμάς, τους ανθρώπους -τους ανθρώπους.

Στρατώνες … κάτεργα …, ζωή ανάξια και άθλια.

Δεν μας κατανόησαν και, επειδή δεν μπορούσαν να μας κατανοήσουν, δεν μας αγάπησαν. Αγωνισθήκαμε -τώρα οι ψεύτικες μετριοφροσύνες δεν έχουν πέραση, δεν οδηγούν πουθενά- αγωνισθήκαμε, το επαναλαμβάνω, όσο λίγοι το έκαναν. Η θέση μας ήταν πάντοτε στην πρώτη γραμμή του πυρός, για τον απλό λόγο ότι, στον τομέα μας, απ’ την πρώτη μέρα είμασταν οι μόνοι.

Για μας δεν υπήρξε ποτέ ανάπαυλα ούτε…. κι αυτό είναι ακόμα χειρότερο, ούτε μια ευγενική κουβέντα. Και οι μεν και οι δε, και οι φασίστες και οι αντιφασίστες, ακόμα και οι δικοί μας -τι ντροπή νιώσαμε!- , όλοι μας αντιμετώπισαν με αντιπάθεια.

Δεν μας κατανόησαν. Ή, κάτι που είναι πιο τραγικό στο εσωτερικό αυτής της τραγωδίας που ζούμε, ίσως εμείς δεν γίναμε κατανοητοί. Κι αυτό διότι εμείς, επειδή είχαμε σηκώσει στις πλάτες μας το βάρος όλης της περιφρόνησης κι όλης της σκληρότητας αυτών που βρέθηκαν, στη ζωή, απ’ την πλευρά της ιεραρχίας, θελήσαμε να ζήσουμε, ακόμα και μέσα στον πόλεμο, μια ζωή ελευθεριακή, ενώ οι άλλοι, προς δυστυχία τους αλλά και προς δική μας δυστυχία, ακολούθησαν το άρμα του Κράτους, ζεύχθηκαν σ’ αυτό.

Αυτή η έλλειψη κατανόησης, που μας προκάλεσε αμέτρητα βάσανα, γέμισε τον δρόμο μας δυστυχίες. Δεν μας είδαν σαν έναν κίνδυνο μόνο οι φασίστες, που τους μεταχειριζόμαστε όπως το αξίζουν, αλλά κι αυτοί που ονομάζονται αντιφασίστες και που διαλαλούν τον αντιφασισμό τους τόσο που βραχνιάζουν. Αυτό το μίσος που οικοδομήθηκε γύρω μας, οδήγησε σε οδυνηρές συγκρούσεις, που η πιο αηδιαστική, η πιο αισχρή, αυτή που σε οδηγεί να πάρεις τα όπλα, έγινε μέσα στην πόλη της Valencia, όταν άρχισαν να μας πυροβολούν οι «αυθεντικοί κόκκινοι αντιφασίστες». Λοιπόν…- χμ! … πρέπει να εξαγάγουμε τα συμπεράσματα μας γι’ αυτό που αυτή τη στιγμή κάνει η αντεπανάσταση.

Η Ιστορία, που συλλέγει ότι καλό και ότι κακό οι άνθρωποι πράττουν, θα μιλήσει μια μέρα.

Τότε η Ιστορία θα πει ότι η Σιδηρά Φάλαγγα υπήρξε ίσως η μόνη στην Ισπανία που είχε μια ξεκάθαρη αντίληψη του πώς έπρεπε νάναι η Επανάσταση μας. Η Ιστορία θα πει επίσης ότι η Φάλαγγα ήταν αυτή που αντέταξε την μεγαλύτερη αντίσταση στην στρατιωτικοποίηση. Θα πει εξάλλου ότι, λόγω ακριβώς αυτής της αντίστασής της, υπήρξαν στιγμές που εγκαταλείφθηκε ολοκληρωτικά στη μοίρα της, μέσα στον αναβρασμό του πολέμου, λες κι έπρεπε μονάδα έξι χιλιάδων ανδρών, εμπειροπόλεμων και αποφασισμένων να νικήσουν ή να πεθάνουν, να εγκαταλειφθεί στον εχθρό για να την εκμηδενίσει.

Πόσα πράγματα θα πει η Ιστορία, και πόσα πρόσωπα, που θεωρούν τον εαυτό τους ένδοξο, δεν θα γνωρίσουν παρά την απέχθεια και τις κατάρες!

Η αντίστασή μας στην στρατιωτικοποίηση ήταν θεμελιωμένη στη γνώση που είχαμε αποκτήσει για τους στρατιωτικούς. Η τωρινή αντίσταση μας θεμελιώνεται σ’ αυτά που τώρα γνωρίζουμε για τους στρατιωτικούς.

Ο επαγγελματίας στρατιωτικός σχημάτισε, τώρα όπως και πάντα, εδώ όπως και στη Ρωσία, μια κάστα. Αυτή είναι που διατάζει, ενώ στους άλλους δεν απομένει τίποτ’ άλλο απ’ την υποχρέωση να υπακούουν. Ο επαγγελματίας στρατιωτικός μισεί μ’ όλες του τις δυνάμεις, κι ακόμα περισσότερο αν πρόκειται για συμπατριώτη του, αυτόν που θεωρεί κατώτερο του.

Εγώ ο ίδιος είδα —κοιτάζω πάντα τα μάτια των ανθρώπων—, είδα έναν αξιωματικό να τρέμει απ’ τη λύσσα του ή απ’ την αηδία του όταν, απευθυνόμενος σ’ αυτόν, του μίλησα στον ενικό και γνωρίζω σήμερα —ναι, ακόμα και σήμερα— παραδείγματα ταγμάτων που ονομάζονται προλεταριακά, και στα οποία το σώμα των αξιωματικών, που έχουν ήδη ξεχάσει την ταπεινή τους καταγωγή, δεν μπορεί να επιτρέψει σ’ έναν στρατιώτη να τους μιλάει στον ενικό —ενάντια δε σε κάτι τέτοιο υπάρχουν σοβαρές ποινές.

Ο «προλεταριακός» Στρατός δεν απαιτεί μια πειθαρχία που θα μπορούσε, στο κάτω-κάτω, να είναι η εκτέλεση των πολεμικών διαταγών· απαιτεί την υποταγή, την τυφλή υπακοή, τον εκμηδενισμό της προσωπικότητας του ανθρώπου.

Το ίδιο πράγμα, το ίδιο πράγμα όπως χθες που είμουνα στον στρατώνα. Το ίδιο πράγμα, το ίδιο πράγμα μ’ αργότερα που είμουνα στο κάτεργο.

Εμείς, μέσα στα χαρακώματα, ζούσαμε ευτυχισμένοι. Βλέπαμε βέβαια να πέφτουν γύρω μας σύντροφοι που άρχισαν μαζί μας αυτόν τον πόλεμο. Ξέρουμε, επιπλέον, ότι ανά πάσα στιγμή μια σφαίρα μπορεί να μας αφήσει ξαπλωμένους καταγής —είναι η ανταμοιβή που περιμένει ένας επαναστάτης—, αλλά ζούσαμε ευτυχισμένοι. Τρώγαμε όταν κάτι υπήρχε· όταν δεν υπήρχαν τρόφιμα νηστεύαμε. Και είμασταν όλοι ευχαριστημένοι. Γιατί; Διότι κανείς δεν ήταν ανώτερος από κανέναν. Όλοι φίλοι, όλοι σύντροφοι, όλοι γκερριλλέρος της Επανάστασης.

Ο αντιπρόσωπος της ομάδας ή της εκατονταρχίας δεν μας επιβαλλόταν, αλλά ήταν εκλεγμένος από εμάς τους ίδιους και δεν ένιωθε σαν υπολοχαγός ή λοχαγός αλλά σαν σύντροφος. Οι αντιπρόσωποι των Επιτροπών της Φάλαγγας δεν υπήρξαν ποτέ συνταγματάρχες ή στρατηγοί, αλλά σύντροφοι. Μαζί τρώγαμε, μαζί πολεμούσαμε, μαζί γελάγαμε και καταριόμασταν. Για μεγάλο διάστημα δεν είχαμε κανέναν μισθό, όπως δεν είχαν ούτε κι αυτοί. Μετά, εμείς πήραμε δέκα πεσέτας, αυτοί πήραν και παίρνουν τα ίδια, δέκα πεσέτας.

Το μόνο πράγμα που εκτιμούμε είναι η ικανότητά τους, που είναι δοκιμασμένη, και γι’ αυτό τους εκλέγουμε. Έγιναν αντιπρόσωποι μας στον βαθμό που η αξία τους επιβεβαιώθηκε. Δεν υπάρχουν ιεραρχίες, δεν υπάρχουν ανωτερότητες, δεν υπάρχουν αυστηρές διαταγές: υπάρχει συμπάθεια, στοργή, συντροφικότητα· ζωή ευτυχισμένη μέσα στις καταστροφές του πολέμου. Μ’ αυτό τον τρόπο, μεταξύ συντρόφων, λέγοντας ότι πολεμάμε εξαιτίας κάποιου πράγματος και για κάποιον σκοπό, ο πόλεμος αρέσει και φθάνουμε μέχρι και να αποδεχόμαστε με χαρά τον θάνατο. Αλλά όταν ξαναβρίσκεσαι ανάμεσα στους στρατιωτικούς, εκεί όπου τα πάντα είναι διαταγές και ιεραρχία· όταν βλέπεις μέσα στο χέρι σου τον θλιβερό μισθό, με τον οποίο με κόπο μπορείς να στηρίξεις την οικογένεια που άφησες πίσω σου, και όταν βλέπεις τον υπολοχαγό, τον λοχαγό, τον ταγματάρχη, τον συνταγματάρχη να τσεπώνουν και τρεις, και τέσσερις, και δέκα φορές περισσότερα από σένα, παρ’ ότι δεν έχουν ούτε περισσότερο ενθουσιασμό, ούτε περισσότερες γνώσεις, ούτε περισσότερη παλικαριά απ’ ότι εσύ, η ζωή σου γίνεται πικρή, γιατί βλέπεις ότι αυτό δεν είναι Επανάσταση, αλλά ο τρόπος με τον οποίο ένας μικρός αριθμός επωφελείται μιας θλιβερής κατάστασης, πράγμα που στρέφεται εις βάρος του λαού.

Δεν ξέρω πώς θα ζήσουμε από δω και πέρα. Δεν ξέρω αν θα μπορέσουμε να συνηθίσουμε τα προσβλητικά λόγια ενός δεκανέα, ενός λοχία ή ενός υπολοχαγού. Δεν ξέρω αν θα μπορέσουμε, έχοντας ήδη νιώσει, με πληρότητα, άνθρωποι, να δεχθούμε να γίνουμε υποτακτικά ζώα, γιατί εκεί οδηγεί η πειθαρχία κι αυτό αντιπροσωπεύει η στρατιωτικοποίηση.

Είναι σίγουρο ότι δεν θα μπορέσουμε, θα μας είναι εντελώς αδύνατο να αποδεχθούμε τον δεσποτισμό και την κακομεταχείριση, γιατί πρέπει να μην είσαι διόλου άνθρωπος για να μπορέσεις, έχοντας ένα όπλο στο χέρι σου, να ανεχθείς ειρηνικά την προσβολή. Έχουμε ωστόσο ανησυχητικά παραδείγματα συντρόφων που, αφού στρατιωτικοποιήθηκαν, κατέληξαν να υφίστανται αδιαμαρτύρητα, σαν μια σιδερένια πλάκα, τα βάρη των διαταγών που εκδίδουν άνθρωποι συχνότατα αδέξιοι και πάντα εχθρικοί.

Πιστεύαμε πως βαδίζαμε προς την απελευθέρωση μας, προς την σωτηρία μας, και αντί γι’ αυτό κινδυνεύουμε να καταλήξουμε στην ίδια κατάσταση την οποία πολεμάμε: στον δεσποτισμό, στην εξουσία της κάστας, στον πιο βίαιο και αλλοτριωτικό αυταρχισμό.

Εν τούτοις, η στιγμή είναι κρίσιμη. Έχοντας πέσει —δεν ξέρουμε γιατί, αλλά και να το ξέρουμε δεν θα το πούμε τώρα—, έχοντας πέσει, το επαναλαμβάνω, σε μια παγίδα, πρέπει να βγούμε απ’ αυτήν, να ξεφύγουμε, γιατί τελικά οι παγίδες φύτρωσαν στη γη σαν μανιτάρια.

Οι μιλιταριστές, όλοι οι μιλιταριστές —και υπάρχουν μερικοί μανιώδεις από δαύτους στο στρατόπεδό μας—, μας περικύκλωσαν. Χθες είμασταν κύριοι των πάντων, σήμερα είναι αυτοί. Ο λαϊκός στρατός, που το μόνο λαϊκό στοιχείο του είναι ότι στρατολογεί μέσα απ’ τον λαό, —αλλά αυτό συμβαίνει πάντα με όλους τους στρατούς—, δεν ανήκει στον λαό, ανήκει στην Κυβέρνηση, και η Κυβέρνηση διευθύνει, και η Κυβέρνηση διατάζει. Στον λαό επιτρέπεται απλώς να υπακούει, και απαιτούν απ’ αυτόν πάντα να υπακούει.

Έχοντας πιαστεί στα δίχτυα των μιλιταριστών, δεν μας μένει παρά να επιλέξουμε ανάμεσα σε δυο δρόμους: ο πρώτος μας οδηγεί στο να χωρίσουμε, εμείς που μέχρι σήμερα είμασταν σύντροφοι στον αγώνα, ανακηρύσσοντας τη διάλυση της Σιδηράς Φάλαγγας· ο δεύτερος μας οδηγεί στην στρατιωτικοποίηση.

Η Φάλαγγα, η δική μας Φάλαγγα, δεν πρέπει να διαλυθεί. Η ομοιογένεια που πάντα επέδειξε ήταν θαυμαστή —μιλάω μόνο για μας, σύντροφοι—, η συντροφικότητα ανάμεσά μας θα μείνει στην ιστορία της ισπανικής Επανάστασης σαν παράδειγμα· η ανδρεία που επιδείξαμε στη διάρκεια εκατό μαχών, μπορεί ίσως να επιδειχθεί στον ίδιο βαθμό κι από άλλους, σ’ αυτόν τον αγώνα ηρώων, ποτέ όμως δεν θα ξεπεραστεί. Απ’ την πρώτη μέρα είμασταν φίλοι κάτι περισσότερο από φίλοι, σύντροφοι, αδέλφια. Να χωρίσουμε, να φύγουμε, να μην ξαναειδωθούμε ποτέ, να μην ξανανιώσουμε ποτέ, όπως μέχρι τώρα, την επιθυμία μας να νικήσουμε και ν’ αγωνιστούμε, αυτό είναι αδύνατο.

Η Φάλαγγα, αυτή η Σιδηρά Φάλαγγα που, απ’ την Valencia μέχρι το Teruel, προκάλεσε τον τρόμο των αστών και των φασιστών, δεν πρέπει να διαλυθεί αλλά να συνεχίσει μέχρι τέλους.

Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι υπήρξαν άλλοι που, επειδή στρατιωτικοποιήθηκαν, ήταν στις μάχες πιο δυνατοί, πιο τολμηροί, έδωσαν πιο γενναιόδωρα το αίμα τους για να ποτίσουν το πεδίο της μάχης; Πολεμήσαμε σαν αδέλφια που υπερασπίζονται μια ευγενή υπόθεση· σαν αδέλφια που έχουν τα ίδια ιδανικά ονειρευθήκαμε στα χαρακώματα· σαν αδέλφια που προσδοκούν έναν κόσμο καλύτερο βαδίσαμε μπροστά με το κουράγιο μας. Να διαλύσουμε το ομοιογενές σύνολο μας; Ποτέ, σύντροφοι. Όσο θα παραμένουμε μια εκατονταρχία, στον αγώνα. Όσο θα υπάρχει έστω κι ένας από μας, για τη νίκη!

Θα’ ναι μικρότερο το κακό -αν και είναι μεγάλο κακό το να πρέπει να δεχθούμε να μας δίνει διαταγές ο οποιοσδήποτε, χωρίς να έχει εκλεγεί από εμάς. Παρ’ όλ’ αυτά…

Το να είμαστε μια φάλαγγα ή ένα τάγμα, μας είναι σχεδόν αδιάφορο. Αυτό που δεν μας είναι αδιάφορο, είναι το να μην μας σέβονται.

Αν παραμείνουμε συγκεντρωμένοι τα ίδια άτομα που είμαστε και τώρα, δεν θα’ χει για μας καμιά διαφορά το αν σχηματίζουμε φάλαγγα ή τάγμα. Στον αγώνα δεν θάχουμε ανάγκη από ανθρώπους που να μας ενθαρρύνουν· στην ανάπαυση δεν θάχουμε ανθρώπους που να μας εμποδίζουν ν’ αναπαυθούμε, γιατί δεν πρόκειται να συναινέσουμε σε κάτι τέτοιο.

Ο δεκανέας, ο λοχίας, ο υπολοχαγός, ο λοχαγός, ή θα είναι δικοί μας, οπότε θάμαστε όλοι σύντροφοι, ή θα είναι οι εχθροί μας, οπότε δεν θα’ χουμε παρά να τους μεταχειρισθούμε σαν εχθρούς.

Φάλαγγα ή τάγμα θα είναι για μας, αν το θελήσουμε, το ίδιο πράγμα. Εμείς, χθες, σήμερα, αύριο, θα είμαστε πάντα οι γκερριλλέρος της Επανάστασης.

Αυτό που θα μας συμβεί στη συνέχεια εξαρτάται από εμάς, απ’ τη συνοχή που υπάρχει μεταξύ μας. Κανείς δεν θα μας επιβάλλει τον ρυθμό του, είμαστε εμείς που θα τον επιβάλλουμε, για να κρατήσουμε μια στάση προσαρμοσμένη σ’ αυτούς που θα βρίσκονται στο πλευρό μας.

Ας λάβουμε υπ’ όψη μας ένα πράγμα, σύντροφοι. Ο αγώνας απαιτεί να μην αποτραβήξουμε απ’ αυτό τον πόλεμο τα χέρια μας, ούτε τον ενθουσιασμό μας. Σε μια φάλαγγα, την δική μας, ή σ’ ένα τάγμα, το δικό μας· σε μια μεραρχία ή σ’ ένα τάγμα που δεν θα ναι δικά μας, θα πρέπει πάντως να πολεμήσουμε.

Αν η Φάλαγγα διαλυθεί, αν διασκορπισθούμε, δεν θά χουμε πλέον στη συνέχεια, όντας υποχρεωτικά επιστρατευμένοι, παρά να πάμε εκεί που θα μας διατάξουν και χωρίς αυτούς που επιλέξαμε. Και, καθώς δεν είμαστε ούτε και θέλουμε να γίνουμε εξημερωμένα ζωάρια, είναι πολύ πιθανό να συγκρουσθούμε με ανθρώπους που δεν πρέπει: μ’ αυτούς που, καλώς ή κακώς, είναι οι σύμμαχοί μας.

Η Επανάσταση, η δική μας Επανάσταση, αυτή η προλεταριακή και αναρχική Επανάσταση στην οποία, απ’ τις πρώτες μέρες, προσφέραμε σελίδες δόξας, μας προσκαλεί να μην εγκαταλείψουμε τα όπλα, να μην εγκαταλείψουμε τον συμπαγή πυρήνα που συγκροτήσαμε μέχρι σήμερα, όποιο κι αν είναι το όνομα του: φάλαγγα, μεραρχία ή τάγμα.

 

Ένας «ανεξέλεγκτος» της Σιδηράς Φάλαγγας.

 

* Φεουδάρχης, μεγαλοτσιφλικάς (Σ.τ.Μ.)

 

 Κυκλοφόρησε ως μικρό βιβλιαράκι από τις εκδόσεις «Ελεύθερος Τύπος», στη σειρά «μικρός Ελεύθερος Τύπος» Νο 3, σε μετάφραση Γιώργου-Πατρίκιου Βελλιανίτη, τη δεκαετία του 1980.

 

Σε μορφή PDF. εδώ


 

by ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ | αναρχική συλλογικότητα at July 30, 2017 09:03 AM

July 29, 2017

Traces of fire

(Chile) Sobre la situación de lxs compañerxs anárquicxs Nataly, Juan y Enrique, en juicio desde el 24 de marzo.

(Recibido 29/7/17)

El juicio contra lxs compañerxs fue iniciado el 24 de marzo. Se
esperaba, y así ha sido, que el juicio fuese largo y extenuante, ya que
la fiscalía había anunciado la presentación de 186 testigos, 87 peritos,
231 documentos y 648 evidencias.

Como ya se informó al iniciarse el juicio, las condenas y acusaciones de
la fiscalía son las siguientes:

*Enrique Guzmán: Acusado de la confección del artefacto explosivo usado
en la 1° Comisaria de Santiago Centro. Formalizado por ley
antiterrorista, la fiscalía pide 10 años de cárcel.

*Nataly Casanova: Acusada de la confección del artefacto explosivo usado
en la 1° Comisaria de Santiago Centro, de la colocación del artefacto
explosivo en el vagón de metro en los dominicos, tenencia de material
para la confección de material explosivo. Formalizada por ley
antiterrorista, la fiscalía pide 20 años de cárcel.

*Juan Flores: Acusado de la colocación del artefacto explosivo usado en
la 1° Comisaria de Santiago Centro,de la colocación del artefacto
explosivo en el vagón de metro en los dominicos, de la colocación del
artefacto explosivo en el Subcentro. Formalizado por la ley
antiterrorista, la fiscalía pide cadena perpetua en su contra.

Actualmente, lxs compas están abocadxs a enfrentar el juicio, los sacan
muy temprano desde las celdas cada día para iniciar las sesiones del
juicio cada día a las 9 de la mañana aprox., y los devuelven a eso de
las 14hrs.

En la sala de audiencias están juntxs, pero no pueden tener contacto
directo pues les han puesto entre unx y otrx un gemdarme para
separarlos.

Una fase larga y extenuante ha sido la de presentación de pruebas por
parte de la fiscalía (seguimientos, ADN, elementos  incautados en
allanamientos,etc), así como también la actual fase de declaraciones de
los testigos de la fiscalía.

Los testigos de la defensa de lxs compas aun no declaran e incluyen a
personas cercanas y familiares, por lo cual estas no pueden ingresar a
las audiencias mientras no declaren como testigxs, lo que limita las
posibilidades de obtener información sobre lo que pasa en el juicio.

Lxs compas a través de cartas se han ido y se seguirán enterando de las
acciones e iniciativas de solidaridad, y se les ha transmitido la
importancia de que puedan escribir, a modo de compartir cómo han estado
enfrentando el juicio y de retroalimentación de la solidaridad.

Desde Chile, quienes tomamos parte en apoyar de alguna forma a Nataly,
Juan y Enrique, saludamos las iniciativas de solidaridad impulsadas por
compas de Argentina, de Grecia y otras latitudes.

¡Contra todos los juicios y condenas del poder, la solidaridad anárquica
fortalece nuestros lazos afilando el accionar contra la autoridad!

¡Muerte a la autoridad!
¡Que viva la anarquía!

by tracesoffire at July 29, 2017 11:11 PM

Ανταπόκριση στο κάλεσμα αλληλεγγύης στους προφυλακισμένους του Αμβούργου

(Λάβαμε 29/7/17)
Στην εξορία της αιχμαλωσίας λίγα είναι εκείνα τα πράγματα που μπορούν να χαρίσουν ένα χαμόγελο, μια ζεστή σκέψη ή ένα ευχάριστο συναίσθημα. Μπορώ να πω ωστόσο με κάποια σιγουριά ότι αυτές τις μέρες του Ιούλη που παρακολούθησα το Αμβούργο να παραδίδεται στη διάρκεια της Συνόδου των G-20 στο χάος των ταραχών, των συγκρούσεων με την αστυνομία, των πυρήνων οδοφραγμάτων, της λεηλασίας εμπορικών καταστημάτων , των βανδαλισμών και εμπρησμών στόχων της κυριαρχίας η σκέψη μου σίγουρα αναθερμάνθηκε, πλήθος ευχαριστώ και ζωντανών συναισθημάτων με κατέκλυσε κι ένα χαμόγελο χαράχτηκε στο πρόσωπο μου.
Θα είμαι ειλικρινής ωστόσο . Αν και πολύ νωρίς είχε φανεί πως ένα μεγάλο κομμάτι της εξεγερσιακής αναρχίας είχε τη διάθεση να σηκώσει ψηλά τον πήχη , κάτι που είχε αποτυπωθεί και στο κάλεσμα για μια μαχητική εκστρατεία άτυπου συντονισμού τους προηγούμενους από τη Σύνοδο μήνες , κι αν και υπήρξε πλήθος δημοσίων κειμένων και αναλήψεων ευθύνης που ανταποκρίνονταν στο κάλεσμα αυτό (κάποια συντρόφια μάλιστα είχαν την ευγένεια να αναφερθούν και στην παρακαταθήκη του Μαύρου Δεκέμβρη) δεν ήμουν καθόλου βέβαιος πως οι επίμαχες μέρες θα ήταν πράγματι τόσο δυναμικές. Κι αυτό γιατί δε μου ήταν άγνωστες οι δυσκολίες, οι αντιξοότητες και οι προκλήσεις που θα είχε να αντιμετωπίσει ο κόσμος που θα ήθελε να οργανώσει και να φέρει εις πέρας ένα τέτοιο φιλόδοξο πλάνο ταραχών. Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης που επικρατεί σε διάφορες χώρες λόγω της τζιχαντιστικής ασύμμετρης απειλής , η αυστηροποίηση των διασυνοριακών ελέγχων λόγω των μεγάλων προσφυγικών κυμμάτων , η αναγγελία στρατιωτικοποίησης του Αμβούργου και ανέγερσης ειδικών φυλακών ειδικά για τους ταραχοποιούς, η τρομοκρατία των Media για μηδενική ανοχή σε όσους προκαλέσουν επεισόδια, η κυριαρχία και η ηττοπάθεια διάφορων αντι-εξεγερτικών ρευμάτων της αναρχίας (που πιθανώς να μιλούσαν με μια δόση ειρωνείας για φιλόδοξη προσπάθεια επανάληψης μιας Γένοβας) αλλά ακόμα και μια προκατάληψη ενάντια στις αντι-Συνόδους ως στημένα ραντεβού με τους μπάτσους, από κύκλους της ίδιας της εξεγερσιακή αναρχίας (μια προκατάληψη που θα πρέπει να παραδεχτώ πως κι εγώ έχω στηρίξει στο παρελθόν) , όλα αυτά λοιπόν μαζί ήταν χωρίς αμφιβολία παράγοντες αυξημένης δυσκολίας.
Κι όμως ενάντια στα προβλεπόμενα τελικά η σπίθα άναψε και η εκστρατεία “Φέρτε το Χάος στο Αμβούργο” πέτυχε με αποτέλεσμα αυτός ο τόσο καλοστημένος κατασταλτικός μηχανισμός που υποτίθεται θα τσάκιζε τους ταραχοποιούς να γελοιοποιηθεί.
Η ένταση των γεγονότων και η επιτυχία πάνω από όλα των διαφόρων σχεδίων που τελικώς συνδύασαν την τακτική των αποκεντρωμένων καταδρομικών επιθέσεων μαζί με αυτή της πρόκλησης εξεγερσιακών στιγμών μέσα στην καρδιά των διαδηλώσεων απέδειξαν με τον πιο απτό τρόπο ότι ο ανταγωνισμός των δυο διαφορετικών σκεπτικών είναι ανώφελος καθώς το καθένα συνεισφέρει και εμπλουτίζει με τον τρόπο του την αναρχική εξέγερση. Εξάλλου όταν η σύγκρουση τολμά να αναμετριέται στα ίσια με την παντοδυναμία της καταστολής και την υποτιθέμενη απέραντη ισχύ της κρατικής τρομοκρατίας , τότε όλα είναι πιθανά όπως το να ξεφτιλιστεί ένας τόσο υπερβολικός κατασταλτικός μηχανισμός σαν κι αυτόν που εκτάκτως ενεργοποιήθηκε στο Αμβούργο τις μέρες της Συνόδου. Είναι γεγονός επίσης πως μερικές από τις πιο δυνατές στιγμές στην ιστορία των απανταχού εξεγερτικών γεγονότων έγιναν ακριβώς κόντρα στις πιθανότητες κι αυτή είναι και η ομορφιά τους σε πολλές περιπτώσεις.
Δε μπορώ λοιπόν παρά να είμαι συνεπαρμένος από έναν άνεμο ενθουσιασμού και αυτοπεποίθησης που ταξίδεψε χιλιάδες χιλιόμετρα από το Αμβούργο ως αυτόν τον τόπο αιχμαλωσίας. Κι αυτό γιατί με αυτά τα γεγονότα μπορεί να δει ο καθένας πως η δυναμική που απελευθερώνουν τέτοιες εκρηκτικές καταστάσεις δεν αρχίζει και τελειώνει σε μια δεδομένη στιγμή αλλά ταξιδεύει και διαχέεται στέλνοντας το μήνυμα παντού πως το κλειδί για τα πάντα είναι η αποφασιστικότητα κι ο θάνατος της ηττοπάθειας. Αυτό αρκεί για τη δημιουργία μιας, δυο ή και περισσότερων στιγμών οι οποίες είναι δυνατόν να αποτελούν ένα ορόσημο , έναν ιστορικό σταθμό , κάτι όπου θα μπορούμε να στρέψουμε το βλέμμα μας όταν τα πράγματα είναι άσχημα , όταν η απογοήτευση κυριαρχεί και η ματαιότητα φαίνεται να παρελαύνει.
Κι όταν θα κοιτάμε πίσω η ενθύμηση θα μας δίνει αυτήν ακριβώς τη δύναμη που χρειάζεται για να συνεχίζουμε. Μέχρι το επόμενο Αμβούργο, μέχρι την επόμενη εξέγερση , μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή της κυριαρχίας.
Όμως από την άλλη μεριά και οι δυνάμεις της εξουσίας ξέρουν να συνεκτιμούν αυτές τις στιγμές , να τις αξιολογούν , να βυθοσκοπούν τις μακροπρόθεσμες επιδράσεις τους και αντίστοιχα να εκδικούνται με τρόπο σαφή και ξεκάθαρο που να δηλώνει ότι κάθε εκδήλωση εξέγερσης θα τσακίζεται. Έτσι λοιπόν μετά τις εκατοντάδες συλλήψεις διαδηλωτών , την επέλαση των πάνοπλων κομάντος των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας στους εξεγερμένους δρόμους του Αμβούργου, την σκληρή επίθεση σε μπλοκ διαδηλωτών η καταστολή έδειξε κι άλλο τα δόντια της με την προφυλάκιση πολλών δεκάδων ατόμων που κατηγορήθηκαν για συμμετοχή στις ταραχές σύμφωνα με τις ενημερώσεις (36 κρατούνται ακόμα).
Αυτή τη στιγμή ένα νέο κάλεσμα έχει ήδη απευθυνθεί και έχει τεθεί σε κίνηση και αφορά ακριβώς την αλληλεγγύη στους προφυλακισμένους της αντι-συνόδου και ήδη οι πρώτες διαδηλώσεις καθώς και οι επιθέσεις με βανδαλισμούς και εμπρησμούς σε διάφορες ευρωπαϊκές μητροπόλεις είναι γεγονός. Σε ανταπόκριση στο κάλεσμα αυτό θα ήθελα κι εγώ λοιπόν να εκφράσω την αλληλεγγύη μου σε όσους και όσες προφυλακίστηκαν για τα γεγονότα του Αμβούργου καθώς θα ήθελα επίσης να επιστρέψω αυτό το τεράστιο χαμόγελο που μου χάρισαν όλοι εκείνοι κι εκείνες που υπενθύμισαν με τον πιο ωραίο τρόπο ότι η Αναρχία όταν θέλει είναι δυνατή.
Παναγιώτης Αργυρού, μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς – FAI/IRF

by tracesoffire at July 29, 2017 11:03 PM

Σύμπραξη Αναρχικών Consumimur Igni – Το δίκαιο του εγκλεισμού.

(Λάβαμε 27/7/17)

Κάποιες θέσεις με αφορμή τις πρόσφατες δικαστικές μεθοδεύσεις.

1

΄΄Δεν είμαι εγώ που υποφέρω· είναι η ζώσα και δυστυχισμένη ανθρωπότητα που ζωγραφίζει πάνω στο συνετό καμβά της ψυχής μου όλα τα δεινά της δικής της ακατάληπτης δυστυχίας.΄΄

Biofilo Panclasta

Η ατάραχη αναπνοή υπό την απειλή της καρμανιόλας του εγκλεισμού θεωρείται είδος πολυτελείας. Ανήκει στους ισοβίτες εντός της πτέρυγας των απομονωμένων ομοιωμάτων. Αρλεκίνοι, δίκαιοι και ίσοι με τους ομοίους τους απολαμβάνουν το προνόμιο της αθωότητας καθηλωμένοι στην μία μεριά της πλάστιγγας του δικαίου εξισορροπώντας την σταθερότητα τους πάνω στο νεκρό βάρος των ενόχων. Η σχέση μεταξύ ενόχων και αθώων συνιστά την ιδιότυπη διαλεκτική του σύγχρονου δικαιϊκού συστήματος. Εδώ που το δίκαιο εκτελεί την λειτουργία του ως καταδίκη σε χώρους τιμωρίας, σοφρονισμού και ελέγχου. Δικαίωμα της κοινωνίας να απομονώνει τα ”ελαττωματικά” σώματα μηχανικά προκειμένου μέσα από την καταστολή να αναπαράγει την ιδέα μιας ευνουχισμένης ελευθερίας του να καταναλώσεις, να μετακινηθείς, να κάνεις οικογένεια και να επιβιώσεις. Η ελευθερία επιλογής μεταξύ αθωότητας και ενοχής διατηρείται ώστε ο σοφρωνισμός να αποκτά το δικαίωμα να φυλακίζει και να τιμωρεί.

2

΄΄Η φαινομενική αυτονομία των εργασιακών διαδικασιών, που η πορεία τους μπορεί δήθεν να συναχθεί από την εσωτερική ουσία του αντικειμένου τους, αντιστοιχεί στην φαινομενική ελευθερία των οικονομικών υποκειμένων στην αστική κοινωνία. Αυτά τα υποκείμενα δεν πιστεύουν ότι ενεργούν σύμφωνα με προσωπικές τους αποφάσεις, ενώ ακόμη και στους πιο περίπλοκους υπολογισμούς τους δεν είναι παρά εκφραστές ενός ασύλληπτου στο συνολό του κοινωνικού μηχανισμού.΄΄

Μαξ Χορκχάϊμερ

Στον 21ο αιώνα εντός της κατακερματισμένης κοινωνίας η δικαιοσύνη αποσπάται από τον έλεγχο του πλήθους, ορθολογικοποιείται καταλήγοντας εξειδικευμένη επιστήμη στην διάθεση των επαϊοντων του δικαίου και ολοκληρώνεται ως ουδέτερη διαδικασία λειτουργικής διαχείρισης των ανθρώπινων σημείων. Συνάμα το πλήθος αυτούσιο δικαιώνεται ως αντικείμενο εφόσον η αφομοίωση της γενίκευσης αυτής από τους ίδιους τους φορείς της κρίνεται απαραίτητη για την κανονικοποίηση των θυσιών τους σε ένα υπερβατικό σύστημα ωφελιμιστικής λογικής. Το διακύβευμα είναι πως τόσο οι κατηγορίες όσο και οι προσαπτόμενες ιδιότητες διαφεύγουν προδήλως των κατόχων τους. Αποστερημένοι των ιδιοτήτων τους και κεχωρισμένοι από την δραστηριότητα τους δεν εκπλήσσει κανέναν η υποταγή τους εμπρός σε ένα παρουσιαζόμενο ως δεδομένο κύκλωμα  Το ανθρώπινο κοπάδι έχοντας παραιτηθεί οριστικά από οποιαδήποτε έννοια κοινωνικής ύπαρξης και ανθρώπινης συγκρότησης αφήνεται αδιάφορα στον κυκεώνα των μηχανισμών ελέγχου και τιμωρίας. Δεν έχει την δυνατότητα να αντιδράσει σε αυτό αφού είναι το ιδίο όμηρο στην δυαδική λογική ενόχων και αθώων έχοντας διαμορφωθεί μέσα στο αμάγαλμα της αξιακής ισοπέδωσης της μετανεωτερικότητας. Αποστερημένο πλήρως από κάθε προϋπόθεση για την κατασκευή ενός δικαιικού συστήματος φορά εκ περιτροπής τα κουστούμια του έμπορα, του υπάλληλου, του γονέα, του δικαστή μετερχόμενο πάντα το αντικείμενο της δραστηριότητας του απρόσωπα, φορμαλιστικά και μηχανιστικά μοιράζοντας χρόνια στην φυλακή, ξύλο στα παιδιά ή ρέστα στο κατάστημα με τους αναμφισβήτους ρυθμούς που ορίζουν οι διαφορετικοί κλάδοι ειδημόνων. To θεϊκό δίκαιο πλέον επιβάλλεται μέσα από την σιδηρά χειρα της λειτουργικότητας, πέρα από το καλό και το κακό, αχανές, παντοδύναμο και πανταχού παρόν.

3
΄΄Πιστεύετε ότι θα μπορούσε να διατηρηθεί για τόσο πολύν καιρό, συντηρώντας τις φυλακές, ένα σύστημα κολασμού που έχει κύριο αποτέλεσμα την υποτροπή, αν η εγκληματικότητα δεν ήταν ”χρήσιμη” με τον έναν ή τον άλλον τρόπο; ΄΄

Μισέλ Φουκώ

Είναι λάθος να προσεγγίζεται η υπόθεση της Ηριάννας ως αποτέλεσμα μιας πολιτικής βούλησης ή μιας μηχανορραφίας πολιτικών συνωμοτών. Οι αναχρονιστικές αυτές πεποιθήσεις προαπαιτούν την σύγκρουση ανάμεσα σε διαφορετικές και αντίρροπες πολικές δυνάμεις ενώ σήμερα συγκρούονται μόνο οι επιδιώξεις των αριβιστών μιας καθαρά θεαματικής σφαίρας, ενυπάρχουσας αποκλειστικά για την τέρψη του τηλεθεάμονος κοινού. Το στερέωμα αυτής της υπερπαραγωγής ανταγωνίζεται σε απήχηση που εκφράζεται διαμέσου της κοινωνίας των memes, των ιντερνετικών αστείων, των υποχρεωτικών viral, της πρωτοτυπίας σε ανοησία και της προκλητκής για κάθε αισθητική ξεφτίλας, τα πρόσωπα του κίτρινού τύπου που συναπάρτιζαν και μονοπωλούσαν έως σήμερα το περιεχόμενο αυτών των ψευδοχώρων μη-επικοινωνίας. Οι δικαστικές αυθαιρεσίες σήμερα όταν αυτές συμβαίνουν δεν κινητροδοτούνται από συγκρούσεις διαφορετικών αντιλήψεων και μεγάλων σκοπών αλλά από τις φιλοδοξίες και το όφελος ταρτούφων της επαγγελματικής πολιτικής. Στο δεδομένο κλίμα οι παρατυπίες προσιδιάζουν απόλυτα στον υποδόρια προωθούμενο τύπο μιας κριτικής οπισθοδρόμισης η οποία τείνει να γίνει κομμάτι του καθημερινού έθους. Συνεπώς, κάθε νομική εξαίρεση υφίσταται για να επιβεβαιώνει τον παραδεδεγμένο κανόνα. Νόμος είναι το δίκαιο του εγκλεισμού και δίκαιο του εγκλεισμού είναι η επιβολή του ενός και μοναδικού του νόμου. Στο περιθώριο υπάρχουν απλά άνθρωποι αθώοι ή ένοχοι αλλά αμφότεροι καταδικασμένοι στην εμβαλλόμενη από την ανάπτυξη της βιοπολιτικής ιεροεξεταστικής αθλιότητας.

4
” Όποιος δεν μπορεί πια να πάρει κάποια θέση, επειδή όλοι οι άνθρωποι έχουν κατ’ ανάγκη δίκιο και άδικο, επειδή τα πάντα είναι δικαιωμένα και συνάμα παράλογα, αυτός πρέπει να παραιτηθεί από το όνομα του, να ποδοπατήσει την ταυτότητα του και να ξαναρχίσει μια νέα ζωή μέσα στην απάθεια ή την απελπσία.”

Εμίλ Σιοράν

Στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης και σωφρονισμού οριστικοποιείται η πλέον ακραία ιστορικά απανθρωποποίηση της καταστολής. Σε αντίθεση με προγενέστερες εποχές, όταν οι εξαπολυμένες ενάντια στον ένοχο βαρβαρότητες και θηριωδίες είχαν μία συνειδητή κατεύθυνση και γήινο νόημα, το υπάρχον νομικό σύστημα εξολοθρεύει βάσει της ισχύουσας εξισωτικής λογικής του δημοσίου. Καταδικαζόμαστε βάσει του τι θα μπορούσαμε να είμαστε ώστε να στεκόμαστε ευγνώμονες για το τι μας κάνανε να είμαστε. Τιμωρούμαστε αναλόγως τις ανάγκες της διαχείρισης του υποβιβασμένου σε εργατικό δυναμικό αξιοθρήνητου ανθρώπινου πλεονάσματος, ενδεείς επαγγελματίες, εναλλάξιμοι και συγκρίσιμοι σε αλλότριους χώρους και αποικιοποιημένους χρόνους. Πειθαρχούμε προκειμένου το τρεμάμενο κοινωνικό τερατούργημα να πειθαρχήσει στις αβροδίαιτες ορέξεις μας μολονότι πληρώνουμε κάθε του τραύμα με αίμα δικό μας ή των μέχρι τότε ευγενών συμπολιτών μας. Οι Εβραίοι στα ναζιστικά καθαρτήρια έφεραν ως στίγμα μια απαγορευμένη ταυτότητα με τα βασανιστήρια να κατοπτρίζουν το βεληνεκές του άγους τους. Ηταν υποχρεωμένοι να αποδεχτούν ψυχοραγώντας αγόγγυστα την ιδιάζουσα μοίρα που του επιφύλλασσε το δίκαιο της εποχής, της περιοχής και των εσωτερικευμένων με βία αμαρτιών τους. Ο πόνος της διάψευσης, τα δάκρυα της στέρησης, το παράπονο για τις χαμένες προσδοκίες και το ακατάβλητο πάθος για επικράτηση της δικαιοσύνης προυποθέτει έναν συντονισμό των ενστίκτων ανεπίτευχτο στον λαβύρινθο των κοινωνικών ρόλων και των νεκρών προτύπων. Συνιστούν ένδοξα χαρακτηριστικά αναρριγόμενων από πάθη πνευμάτων και διαχωρίζουν τα έμβια από την αδράνή ύλη του πλήθους. Οι ώρες της συμφοράς και των σπασμών κάτω από τις γκρεμισμένες αξιώσεις μας είναι ότι βαθαίνει το χάσμα ανάμεσα σε μας και τους υπόλοιπους.  Για τι υποφέρετε όμως πλέον άνθρωποι; Τυχεροί όσοι προλαβαίνουν να βρουν μια κινηματογραφική απάντηση στο ναυλοχούν ίσως στο επόμενο στενό μαρτύριο.

5

”Το θέαμα απαντά στο αυξανόμενο ανικανοποίητο με την τάση του για χαμηλότερο κοινό παρανομαστή ομοιομορφίας διαφοροποιώντας τον εαυτό του. Το θέαμα πρέπει αντιφατικά να είναι όλα τα πράγματα για όλους τους ανθρώπους ατομικά και ταυτόχρονα να επιβεβαιώνεται ως η απλή, αποκλειστική ενωτική τους αρχή.”

De Bello Civili

Στα χνάρια του δικαίου βαδίζουν όμως και οι ψευδείς επικριτές του. Οι θιασώτες της πολιτικής σαπουνόφουσκας και των συντεχνιακών αδολεσχιών αναζητούν στις πολλαπλές ιδεολογικές καμπάνιες τους υπεραξία και εξασφάλιση των κεκτημένων τους. Εξίσου υπόλογοι στην χρεία της διατήρησης και αναπαραγωγής ατελέσφορων δραστηριοτήτων μεταχειρίζονται τα δρώμενα με ιδεοληπτική απρέπεια καθώς ιδρώνουν να ισχυροποιήσουν τους εχθρούς τους τοποθετώντας τους πίσω από οποιοδήποτε γεγονός προκειμένου να διασώθουν οι ίδιοι στον τυφώνα των διαρκώς ανανεωούμενων ψευδών αμφισβητήσεων. Το χειρότερο είναι πως ομοίως με όλες τις προτερόχρονες εποχιακές αμφισβητήσεις κληρονομούν το μοναδικό στοιχείο που πίσω από την οργανωμένη φαινομενικότητα αποκαλύπτει την ταυτότητα τους. Το ξεθώριασμα του σκοπού χάριν της διαδικασίας. Έτσι τα συμπεράσματα παράγονται ως φτιασίδωμα για το αποπλανημένο λεφούσι και όχι για την ριζοσπαστική κριτική της παρούσας κοινωνικής ύπαρξης. Η θεωρία τους καταλήγει να ταυτίζεται απόλυτα με την πρακτική των δικαστών αφού αντικαθιστώντας τον ένοχο με τον εχθρό ολοκληρώνουν την ίδια λειτουργική κίνηση υπό τα απαραβίαστα πλαίσια της κυρίαρχης προσταγής να πράττεις δίχως να βούλεσαι. Στον αντίποδα οφείλουμε να συνυπολογίζουμε πως η θεωρία των δικαστών συμπληρώνει την πρακτική, μανιχαϊστική απονομή δικαίου των επαναστατών χωρίς επαναστατική θεωρία. Αυτή είναι η νέα ενότητα θεωρίας και πράξης στον ανεστραμμένο κόσμο του θεάματος.

6

΄΄Τι είναι ευγενές;  Η πεποίθηση ότι έχει κανείς υποχρεώσεις μόνο προς τους ίσους/ομοίους του, ότι προς τους άλλους δρα όπως νομίζει καλύτερα: Ότι μπορεί κανείς να ελπίζει στην δικαιοσύνη μόνο inter pares.΄΄

Φρίντριχ Νίτσε.

Όποιος επιλέγει την σήμερον να αγορεύει υπέρ το δικαίωμα ανθρώπων να είναι αθώοι, να περιδιαβαίνουν ψωνίζοντας ή σπουδάζοντας δίπλα στα κολαστήρια του κορυδαλού, συμπαρατάσσεται ή ακριβέστερα ταυτίζεται με όλες τις τελεσίδικες αποφάσεις του υπάρχοντος κόσμου. Δίκαιο μας δεν μπορεί να είναι παρά αυτό της ατομικής εξέγερσης, των αλαφιασμένων νιάτων και της ορμητικής μανίας για ζωή. Της ίδιας της απαραβίαστης αθωότητας του κόσμου που ζει, πεθαίνει και αποτιμάται κάθε στιγμή σαν ένα μοναδικό και αναντικατάστατο γεγονός. Όλοι εσείς, οι επίδοξοι δικαστές, οι τυβενοφόροι εκτιμητές δίχως τιμή, οι αξιολογητές δίχως αξίες, οι ισόβιοι απολογητές ενός δικαιικού συστήματος που υπερβαίνει την τελματωμένη κριτική σας έχετε ήδη ανεπιστρεπτί κριθεί ένοχοι των ίδιων των απρόσωπων επιλογών σας. Δράμα δικό σας και ψυχαγωγία δικιά μας οι στιγμές της απολογίας σας για αυτές. Όσο για τους εξευγενισμένους υποστηρικτές των μεσοβέζικων αποφάνσεων περί αθωώτητας, δικαίου και εγκλεισμού θα απαντούσαμε στα τσακίδια αλλά η ίδια η εκτατική ανία και η αδυναμία τους να προσεγγίσουν έστω και ένα νανόμετρο την ουσία μιας ριζικής αποτίμησης του κόσμου χουγιάζει πιο αισθητά από τις προτροπές μας.

Το δίκαιο δεν είναι κάτι που επιβάλλεται αλλά αντιθέτως κάτι που επικοινωνείται και συγχρονίζει. Δεν επιθυμούμε και δεν θα μπορούσαμε να αποδόσουμε κανένα δίκαιο σε άτομα με διαφορετικές αξίες γι αυτό εναντιωνόμαστε ριζικά σε κάθε έννοια κοινωνικού δικαίου όπως και σε οποιαδήποτε προσπάθεια ορθολογικοποίησης του. Με όσους βολεύονται ή συμβιβάζονται με την δικαιοσύνη της καθολικής λογικής αναγκαιότητας, της κοινωνικής κατηγορικής προσταγής και της ιδιότυπης ηθικής του εγκλεισμού που την συντροφεύει η επικοινωνία θα παραμείνει αδύνατη. Γιατί η εφαρμογή του δικαίου μας ανοίγει χάσματα αντί για κελιά.

Σύμπραξη Αναρχικών – Consumimur Igni
Horizontal Mortem
Μail επικοινωνίας: consumimurigni@espiv.net

by tracesoffire at July 29, 2017 10:53 PM

Τορίνο [Ιταλία]: Αίτημα “Scripta Manent” – Όλοι είναι υποχρεωμένοι να δικαστούν! (17/7/17)

(Λάβαμε 18/7/17)

Χθες, 17 Ιουλίου 2017, στο δικαστήριο του Τορίνο ήταν η τελευταία ημέρα της προκαταρκτικής ακρόασης σχετικά με την έρευνα “Scripta Manent”. Η απόφαση του δικαστή για την προκαταρκτική έρευνα δεν μας εξέπληξε. Η δίκη, για όλους τους συντρόφους που κατηγορούνται ότι αποτελούν μέρος της Ανεπίσημης Αναρχικής Ομοσπονδίας [F.A.I.] – Διεθνούς Επαναστατικού Μετώπου [F.R.I.], θα ξεκινήσει στις 16 Νοεμβρίου. Για όλους, εκτός από τον Giuseppe Lo Turco ο οποίος ζήτησε τη συντόμευση της διαδικασίας της εξέτασης.  Μια έρευνα, η “Scripta Manent”, η οποία αναπόφευκτα θυμίζει την “Marini” (1995). Είναι μόνο ένα καζάνι διαφορετικών ερευνών, όπως η “Ardire” (Περούτζια), η “Σκιά” (Περούτζια), η “Moto” (L’Aquila) και η “Evoluzione” (Νάπολη).

Θα ακολουθήσουν ενημερώσεις

(Πηγή :  anarhija.info)

by tracesoffire at July 29, 2017 10:49 PM

Turin [Italy]: Inquiry “Scripta Manent” – All committed for trial! (17/07/2017)

(Received 18/7/17)
Yesterday, 17 July 2017, at the courthouse of Turin was held the last day of preliminary hearing concerning the inquiry “Scripta Manent”. The decision of judge for preliminary investigation came as no surprise: all suspected were committed for trial.
The trial, for all comrades accused of being part of Informal Anarchist Federation [F.A.I.] — International Revolutionary Front [F.R.I.], will start on November 16th. For all, except for Giuseppe Lo Turco who asked for the abbreviated trial procedure.
An inquiry, the “Scripta Manent”, which inevitably recalls the “Marini” (1995) one. Only one cauldron of different inquiries, as “Ardire” (Perugia), “Shadow” (Perugia), “Moto” (L’Aquila), “Evoluzione” (Naples).
Updates will follow…

Somma Gioacchino — RadioAzione

(Via : anarhija.info)

by tracesoffire at July 29, 2017 10:28 PM

Musaferat

Δήλωση Απεργού Πείνας Arash Hampay

μετάφραση από εδώ Σήμερα είναι η 29η ημέρα της απεργίας πείνας των Kozhin Hussein και Bahrooz Arash στην φυλακή της Μόριας. Σήμερα είναι η 28η ημέρα της δικής μου απεργίας πείνας στην πλατεία της Μυτιλήνης. Κάνουμε απεργία πείνας για να διαμαρτυρηθούμε ενάντια στην τεράστια αδικία που υπάρχει στην Ευρώπη απέναντι στους πρόσφυγες ‘χωρίς καταφύγιο’. Αμφιβάλλω […]

by musaferat at July 29, 2017 06:30 PM

Ραδιοφράγματα

ΤΟΠΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ

Σάββατο 29/7 στις 19:00 θα γίνει αναμετάδοση στην ζώνη των αναμεταδόσεων του σταθμού της εκπομπής «ΤΟΠΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ» που μεταδόθηκε από την Αντίσταση κατά της Αρχής στις 27-7-2017 από Ελεύθερο Κοινωνικό Ραδιόφωνο 1431am.org Ενημέρωση – συζήτηση για τις συναντήσεις αγώνα στη Μεσοχώρα Τρικάλων ενάντια στο φράγμα και την εκτροπή του Αχελώου, […]

by radiofragmata at July 29, 2017 11:57 AM

Πρόγραμμα Σαββάτου 29/7

ΔΕΛΤΙΑ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ Δελτίο αντιπληροφόρησης από την Ραδιουργία FM θα μεταδοθεί στις 12:00 και στις 18:00 Δελτίο του Nebulosa Gr (Δελτίο #13) από το αυτοργανωμένο κινηματικό Ραδιοφωνο «Ράδιο Ψαλίδι» θα μεταδοθεί στις 13:00 και στις 21:00 Δελτίο αντιπληροφόρησης της ΕΣΕ μεταδίδεται ανά 2 ώρες σε όλη την διάρκεια του ημερήσιου προγράμματος ΕΚΠΟΜΠΕΣ Σάββατο 29/7 στις 19:00 […]

by radiofragmata at July 29, 2017 11:55 AM

July 28, 2017

Anarchist Black Cross anarchist solidarity cell

Για τον σύντροφο Παναγιώτη Ζ.

Για τον σύντροφο Παναγιώτη Ζ.

25/07/2017 αργά το βράδυ, ο σύντροφος Παναγιώτης εγκλωβίζεται από ένα τσούρμο περίπου 40 μπάτσων της κρατικής ασφάλειας που του επιτέθηκαν και τον συνέλαβαν κάτω από ένα φιλικό του σπίτι. Το ένταλμα σύλληψής του εκκρεμούσε εδώ και 3 μήνες χωρίς ο σύντροφος να έχει ειδοποιηθεί ποτέ. Αντιμετωπίζει κατηγορίες κακουργηματικού τύπου για μια υπόθεση του 2012. Από την πρώτη στιγμή έγιναν εμφανείς οι μεθοδεύσεις των κρατικών μηχανισμών, για την συνοπτική καταδίκη του σε προφυλάκιση μέχρι να πραγματοποιηθεί το δικαστήριο. Μια προφυλάκιση η οποία βασίζεται στην γελοία επιχειρηματολογία πως ο σύντροφος Παναγιώτης δεν έχει δηλώσει διεύθυνση κατοικίας γεγονός που ούτε ισχύει αλλά ούτε αποτελεί σοβαρό επιχείρημα προφυλάκισης.

Μια προγραμματισμένη δικαστική απόφαση, ένα σαφές μήνυμα από ένα δογματικό καθεστώς που βροντοφωνάζει ότι όποιος το αμφισβητεί θα «εκτελείται». (Και μην αμφισβητείτε πως η χειρότερη εκτέλεση δεν είναι η σωματική-βιολογική, αλά αυτή της συνολικής στέρησης της ελευθερίας σου και της απομόνωσης σου από όλους αυτούς που αγάπησες και που, έστω και σε πείσμα όλων, πάλεψες για να τους χαρίσεις αυτές τις στιγμές ελευθερίας που θα μοιραζόσουν μετά).

Κατά τα τεκταινόμενα των δικαστικών τραγέλαφων, δύο ακόμα σύντροφοι συνελήφθησαν και χτυπήθηκαν, μετά από συμπλοκές που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ μπάτσων και αλληλέγγυων. Την επόμενη μέρα (27/07) αφήνονται «ελεύθεροι», με αναβολή δίκης ως τις 10/08/2017.

Όταν βλέπεις συντρόφους, που στάθηκαν αμετανόητοι στο ύψος των περιστάσεων, ενάντια όχι μόνο σε ένα πάνοπλο κράτος, θρασύδειλων στρατιωτών, αλλά απέναντι σε μια ολόκληρη κοινωνία υποταγμένων συνηγόρων του κρατικού ολοκληρωτισμού, να φυλακίζονται και να κυνηγιούνται. Αντιλαμβάνεσαι την επιτακτική ανάγκη της συνολική και αμετάκλητης αντιπαράθεσης με τα κράτη και τους μηχανισμούς τους, πολύμορφα και πολυμέτωπα, ως το τέλος αυτών.

Βιώνουμε έναν συντονισμένο πόλεμο ενάντια σε όσους και όσες επιλέγουν να αρνηθούν τις υπάρχουσες νόρμες και τους θεσμούς που επιβάλλονται, σε όσους αρνούνται την υπάρχουσα δυστοπία και επιλέγουν να αντισταθούν στο ολοκληρωτικό κτήνος. Υποθέσεις σαν και αυτή είναι κομμάτια ενός συνολικότερου παζλ. Ενός παζλ οικοδόμησης ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος ελέγχου και τρομοκρατίας. Ενός καθεστώτος που υπνοβατούσε για καιρό και τώρα, ένθερμα, έρχεται να ισοπεδώσει κάθε σπιθαμή αντίστασης και αγώνα για ελευθερία.

Ο ασφυκτικός κλοιός, η θηλιά στο λαιμό όσων πάλευαν και παλεύουν για ολική ελευθερία, μας αγκάλιαζε ανέκαθεν, αλλά όπως και τότε έτσι και τώρα θα σταθούμε απέναντι στην προέλαση των κρατιστών, για να συνθλίψουμε τα νέα φέουδα, για να γκρεμίσουμε τα κελιά που χτίστηκαν και χτίζονται ακόμη, για να οικοδομήσουμε το αύριο που αρπάζει την πνοή της ζωής ελεύθερα και χαοτικά πάνω από τον ίσκιο, όχι συρόμενο στον βούρκο της μετριότητας και της κενότητας.

Νιώθουμε την ανάγκη να σταθούμε δίπλα σε αυτούς που αιχμαλωτίζονται από το καθεστώς, όχι στα πλαίσια κάποιας κινηματικής υποχρέωσης αλά επειδή αντιλαμβανόμαστε τις αρνήσεις τους και τον αγώνα τους, ενάντια στο κρατικό κτήνος, ως ένα κομμάτι και της δικής μας πραγματικότητας, ως μια εξωστρεφή ανάγκη και επιθυμία του εαυτού μας να σταθούμε σε αυτούς που στάθηκαν δίπλα μας εκεί έξω, ακόμα και αν δεν προλάβαμε να γνωριστούμε καλά ακόμα και αν δεν προλάβαμε να συμπορευτούμε αρκετά.

Ένα κοινό πείσμα είναι αυτό που μας ενώνει. Μια επιθυμία, να μην κοιτάξουμε χαμηλά όταν το κτήνος ορθώνετε μπροστά μας. Γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά πως κτήνη γίνονται και αυτοί που κλείνουν τα μάτια, αυτοί που ανέχονται την βαρβαρότητα και την υποτέλεια. Εμείς θα παλέψουμε τα κτήνη δεν θα γίνουμε κομμάτι τους. Με τη σειρά μας θα συνεχίσουμε να πολεμάμε τους κρατικούς μηχανισμούς δείχνοντας ότι οι τρομοδίκες τους δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν.

Λευτεριά στον αναρχικό Παναγιώτη – προφυλακισθέντα από 26/7/2017

Λευτεριά σε όλους τους πολιτικούς κρατούμενους

Θάνατο στο δικαστικό κτήνος

Αναρχικός Μαύρος Σταυρός-Πυρήνας Έμπρακτης Αναρχικής Αλληλεγγύης

by abcsolidaritycell at July 28, 2017 07:23 PM

Αλληλεγγύη στην Ηριάννα και στον Περικλή

Αλληλεγγύη στην Ηριάννα και στον Περικλή

Τον Γενάρη του 2013 η Ηριάννα συλλαμβάνεται γιατί ταυτοποιήθηκε το DNA
της σε γεμιστήρα εκτός όπλου απ αυτά που βρέθηκαν στην Πολυτεχνειούπολη.
Το δικαστήριο χωρίς να λαμβάνει υπόψην τη μη ύπαρξη μαρτύρων και με
μοναδικό στοιχείο μερικό (άρα ελλειπές) απειροελάχιστο δείγμα DNA φτάνει
την 1/6/2017 να την καταδικάσει σε κάθειρξη 13 ετών για συμμετοχή στη
ΣΠΦ,λήψη,κατοχή,μεταφορά και απόκρυψη όπλων και πυρομαχικών με σκοπό τη
διάθεσή τους σε τρίτους για διάπραξη κακουργήματος και τον παράνομο
εφοδιασμό ομάδων και οργανώσεων.
Η μόνη της σχέση με τον αναρχικό χώρο είναι ότι ο σύντροφός της
Κ.Παπαδόπουλος είχε κατηγορηθεί το 2011 για συμμετοχή στη ΣΠΦ κάτι για
το οποίο βέβαια αθωώθηκε ομόφωνα.

O Περικλής Μ. ήταν συγκάτοικος του συντρόφου της Ηριάννας  και έτυχε
να βρίσκεται κι εκείνος στο ίδιο σπίτι, όταν εισέβαλαν οι μπάτσοι.

Με πλειοψηφία 3-2, το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων απέρριψε τις
αιτήσεις αποφυλάκισης της Ηριάννας Β.Λ. και του Περικλή Μ.
(οι δύο δικαστές που μειοψήφισαν είχαν την άποψη να αντικατασταθεί η
έκτιση της ποινής με περιοριστικούς όρους).
Οι Ηριάννα Β.Λ. και Περικλής Μ. βρίσκονται στη φυλακή μετά από
καταδίκες σε πρώτο βαθμό που βασίστηκαν στην ύπαρξη ενός αμφιλεγόμενου,
ποιοτικά και ποσοτικά,
δείγματος DNA κι ενός μερικού αποτυπώματος σε βιβλίο. Στην ουσία η
καταδίκη των δύο αυτών ανθρώπων, αποτελεί απόρροια της γενικευμένης
προσπάθειας του ελληνικού κράτους να ποινικοποιήσει τις διαπροσωπικές
σχέσεις με τα αντιστεκόμενα υποκείμενα, επιβάλλοντας έτσι ένα άτυπο
καθεστός απομόνωσης και τρομοκράτισης τόσο των δρόντων όσω και των
υποκειμένων αυτών που επιθυμούν να δράσουν ενάντια στην υπάρχουσα δυστοπία.

Όλα αυτά κάθε άλλο παρά μας εκπλήσσουν αφού δε θεωρούμε ότι έτσι έπεσε
το προσωπείο της αριστερής κυβέρνησης άλλα ότι προστέθηκε μια ακόμα
περίπτωση σε μια σειρά αντίστοιχων πρακτικών που ποινικοποιούν
κοινωνικές σχέσεις (συντροφικές, φιλικές κλπ).Τον τελευταίο καιρό
βλέπουμε την κυβέρνηση να προχωρά σε μέτρα όπως νέες προσθήκες στον
τρομονόμο,δημιουργία νέου σώματος ασφαλιτών που θα κρύβονται πίσω απ τα
ΜΑΤ, εγκατάσταση επιπλέον διμοιριών στην περιοχή των Εξαρχείων, εκκενώσεις
καταλήψεων, καταδικαστικές αποφάσεις πολιτικών κρατουμένων, ασκήσεις
εισβολής αστυνομικών δυνάμεων στην πλατεία, ακόμα και προκλητικές
ανακοινώσεις που καλούν σε συγκέντρωση μπάτσων και ευυπόληπτων πολιτών
στην πλατεία Εξαρχείων. Η υπόθεση της Ηριάννας είναι ένα κομμάτι ένα ακόμα τέχνασμα του κράτους για την κατοχύρωση της παντοδιναμίας του πάνω στον φόβο που σπέρνει ευρύτατα στην κοινωνία.

Με τη σειρά μας θα συνεχίσουμε να είμαστε σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τους  κρατικούς
μηχανισμούς δείχνοντας ότι οι τρομοδίκες τους δεν μας φοβίζουν.

Αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους
Μέχρι το γκρέμισμα και της τελευταίας φυλακής

Αναρχικός Μαύρος Σταυρός-Πυρήνας Έμπρακτης Αναρχικής Αλληλεγγύης

by abcsolidaritycell at July 28, 2017 06:42 PM

Contra Info - Μεταφραστικό Δίκτυο Αντιπληροφόρησης

Πόλη του Μεξικού: Βόμβα στην έδρα της μεξικάνικης επισκοπής

Λάβαμε στα ισπανικά στις 26/7:

Μετά τα μεσάνυχτα…

Στις 25 Ιούλη 2017 τοποθετήσαμε έναν εκρηκτικό μηχανισμό αποτελούμενο από δυναμίτη, υγραέριο και βουτάνιο στην έδρα της μεξικάνικης επισκοπής, επί της οδού Καλσάδα ντε λος Μιστέριος, στη συνοικία Τεπεβάκ Ινσουρχέντες, στην Πόλη του Μεξικού.

Ούτε θεός, ούτε αφέντης!

Για κάθε βασανισμό και δολοφονία στο όνομα του θεού!

[...]

by Contra Info at July 28, 2017 06:03 PM

Κατάληψη Στρούγκα

Κυκλοφόρησε το Χαμπέρι φ.18

Στο δέκατο όγδοο φύλλο του “Χαμπεριού” (Ιούλης 2017), της εφημερίδας για την ενημέρωση και την οριζόντια επικοινωνία στη Νέα Φιλαδέλφεια, η οποία συντάσσεται από ομάδα εργασίας της συνέλευσης της “Στρούγκας”, μπορείτε να διαβάσετε:

  • Ο αγώνας για την πόλη και το άλσος συνεχίζεται και θα νικήσει!
  • Δάσος πυρί μιχθήτω!
  • Από τη συγκεντρωση στις 15 Μάη
  • Από τη δράση της Στρούγκας
  • Δικαστικές παλινωδίες
  • Σκάνδαλο Ελληνικού
  • Η υπεράσπιση του Υμηττού και του πάρκου Γουδή στα χέρια των κατοίκων
  • Παραδίδουν και την Ακαδημία Πλάτωνος στα νύχια των πολυεθνικών

Mπορείτε να το διαβάσετε ηλεκτρονικά εδώ ή να το Κατεβάσετε σε μορφή pdf εδώ.

by strouga at July 28, 2017 01:02 PM

July 27, 2017

Musaferat

Νεότερη ενημέρωση για την εξέλιξη της υπόθεσης των 35 διωκόμενων της Μόριας

Σύμφωνα με τους δικηγόρους των συλληφθέντων, έχει ήδη ξεκινήσει η μεταφορά των μεταναστών σε διάφορες φυλακές της ελλάδας. Υπενθυμίζουμε ότι από τους 35 συλληφθέντες μέχρι το Σάββατο 22/06 από τον ανακριτή είχαν περάσει 30 άτομα (σε προηγούμενη ενημέρωση είχε γραφτεί λανθασμένα 31). Από τους υπόλοιπους πέντε, οι τέσσερις δεν περάσανε επειδή δεν μπορούσε να βρεθεί […]

by musaferat at July 27, 2017 05:06 PM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΙΝΙΑΛΟ

ΤΟ ΨΑΛΙΔΙ

Νέο upload : Laboratorio Influenza – Βιβλιοπαρουσίαση Attika 45

Νέα προσθήκη στο ηχητικό μας αρχείο :

Η ηχογραφημένη εκδήλωση/βιβλιοπαρουσίαση του «Attica 45» με εισηγήσεις των εκδόσεων ΜΟΛΟΤ και του βιβλιοπωλείου Laboratorio Influenza, καθώς και με παρέμβαση του συγγραφέα και φυλακισμένου συντρόφου, Τάσου Θεοφίλου.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 19/2/17 στο Ρέθυμνο (μετά από αλλαγή στο πρόγραμμα).

laboratorio.espivblogs.net

www.mixcloud.com/Psalidiradio/laboratorio-influenza-βιβλιοπαρουσίαση-attika-45/

by psalidi at July 27, 2017 10:25 AM

Νέο upload : Laboratorio Influenza – Μαύρος ριζοσπαστισμός και (εκ των έσω) αμφισβήτηση του λευκού προνομίου

Νέα προσθήκη στο ηχητικό μας αρχείο :

Η ηχογραφημένη εκδήλωση του Laboratorio Influenza με θέμα “Μαύρος ριζοσπαστισμός και (εκ των έσω) αμφισβήτηση του λευκού προνομίου” με αφορμή την έκδοση του βιβλίου “O Mad Bomber Σαμ Μέλβιλ” των εκδόσεων Δαίμων του Τυπογραφείου, και με συμμετοχή των εκδόσεων.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 18/2/17 (μετά από αλλαγή στο πρόγραμμα), στο Ρέθυμνο.

www.mixcloud.com/Psalidiradio/laboratorio-influenza-μαύρος-ριζοσπαστισμός-και-εκ-των-έσω-αμφισβήτηση-του-λευκού-προνομίου/

by psalidi at July 27, 2017 10:12 AM

July 26, 2017

Εργαστήριο για την εξάπλωση της Μαύρης Πανώλης

Η ΑΣΗΜΑΝΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ

Μπορεί η όλη υπόθεση να στοχεύει στην επίτευξη κάποιας λήθης, μιας κατάστασης όπου το σύμπαν αποκλείεται από το πεδίο αντίληψης σου. Όμως συχνά είναι τόσο δύσκολο να ξεχάσεις. Θέλουμε να αισθανόμαστε και ίσως να υπάρχει κάποια βάση στην προσπάθεια αυτή, ξεχωριστοί, ιδιαίτεροι, ότι κρατάμε κάποια ιερή αλήθεια στα χέρια μας, κάποιο μυστικό που οι άλλοι αδυνατούν να αντιληφθούν. Σε κάθε περίπτωση όσο «κουλ» κι αν θες να είσαι με κάποιο τρόπο η ζωή σου είναι μέρος του lifestyle. Η σύγχρονη μεταβολή της ακολουθούσας τις οδηγίες του οικονομικού-εμπορικού συστήματος κοινωνίας θέλει να αφομοιώσει και να απεκδύσει από κάθε τάση άρνησης και αγριότητας και να κανονικοποιήσει το περιθώριο. Γιατί αυτή η κάπως τρομακτική συγκυρία της παρακμής είναι η δική σου και θα έχεις trap αντί για punk θα έχεις φεμινισμό που λανσάρεται από τη Beyoncé και τη Miley Cyrus έχεις αλφάδια σε t-shirts αντί για κάτι άλλο.  Έχει σημασία; Μήπως τα φαινόμενα είναι πια τόσο αληθινά που έγιναν ουσία; Χρειάζεται να ανησυχείς για το πώς φαίνεσαι για το αν συμβαδίζεις με τις επιταγές της αναρχικής υποκουλτούρας ή την πλαστική pop culture; Στο κάτω κάτω η προσπάθειά σου να παρουσιάζεσαι ως κάτι αυθεντικό είναι κι αυτό lifestyle. Η μόνη διαφορά είναι ότι μερικές μάσκες είναι πιο φτηνές από άλλες.

Η διαδικασία κατά την οποία η πρακτική της αναρχικής υποκουλτούρας που μεταφράζεται ως αισθητική αποπειράται να εκμηδενίσει κάθε συναναστροφή με την κυρίαρχη κουλτούρα φαντάζει σαν μια τάση παρουσίασης-προώθησης  του μοναδικού τρόπου να είσαι αναρχικός , ό, τι απομακρύνεται από αυτόν πρέπει ή να απομονωθεί ή να «σωθεί». Η κατάληξη είναι μια πρόχειρη ανούσια και αντιπαραγωγική κριτική στο διαφορετικό που εμπνέεται από το πλαστικό και μεταλλάσει την ψυχρή μηχανική παρουσία του στην πραγματικότητα.

Μία υποκουλτούρα δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως τέτοια χωρίς να ληφθεί υπόψη ο τρόπος ένδυσης και οι συμπεριφορές εκείνων που την ακλουθούν κι συνάμα την αποτελούν. Από τις κουλτουριάρες μπίτνικ της δεκαετίας του πένητα, τους πάνκιδες των καταγωγίων του Λονδίνου επί Thatcher, τα club kids των νεουορκεζικων 90s μέχρι τα βρωμιάρικα μέλη της generation Y του Α/Α χώρου (Αξυριστ@ και Απλυτ@). Εκ πρώτης όψεως η κοινή αυτή στολή των θαμώνων των δυτικών τσιμέντων φαντάζει απελευθερωτική, λύθηκε επιτέλους το νέο αίμα από τις χειροπέδες του καπιταλισμού, κατρακύλησε στις σκάλες των υπογείων και άρχισε να παρτάρει ασύστολα φορώντας –όχι Chanel- αλλά Karrimor, βάφοντας τα μαλλιά του μπλε αντί για πλατινέ. Μη με παρεξηγείς, τα παπούτσια που φοράω τη στιγμή που το γράφω είναι Karrimor. Άλλωστε, γέννημα θρέμμα του παγκόσμιου μεταμοντέρνου είμαι κι εγώ, κρίμα είναι να ξεχνάω την καταπίεση που μου παρέχεται στο όνομα της «απελέυθέρωσης» του σαββατόβραδου – τα πάρτι το Σάββατο γίνονται έτσι λέει το εγχειρίδιο του ευτυχισμένου νέου-. Όντας υποκείμενα πλασμένα μέσα στα ανιαρά –αλλά ταυτόχρονα ύπουλα-  καλούπια του καπιταλισμού και της πατριαρχίας, ακόμα κι εμείς που προσπαθούμε να απαρνηθούμε και να καταστρέψουμε κάθε στερεότυπο, αν δεν το διαιωνίζουμε άθελα μας, δημιουργούμε άλλα νέα. Η «υποκοινωνία» μας, ο μικρόκοσμος αυτός, οργανώνεται, λειτουργεί και αναπτύσσεται στον 21ο αιώνα· έχει ανάγκη για ακριβώς αυτό το λόγο την κατηγοριοποίηση των ανθρώπων στο όνομα κάποιας αρχής. Η αρχή αυτή πολύ εύκολα μπορεί να καταλήξει να είναι το lifestyle «των μαυροφορεμένων εξεγερμένων της Αθήνας, του Αμβούργου, του Παρισιού και του Σαντιάγο», αυτών που δρουν στο όνομα της Αρχής της «άρνησης υπακοής σε οποιαδήποτε αρχή». Τα άτομα που απαρτίζουμε τις μισοσβησμένες αυτές φλόγες αντίδρασης και αυθορμητισμού κατασκευάζουμε με της σειρά μας τις δικές μας προϋποθέσεις,  στερεοτυπικές αντιμετωπίσεις και συμπεριφορές και αισθητικά μοντέλα. Η υποκρυπτόμενη αρέσκεια της αρρενωπότητας και του γυμνασμένου σώματος στις συγκρούσεις, η προβολή ενός μόνο προτύπου απελευθερωμένου γυναικείου σώματος –του αξύριστου και άβαφου-, η σχεδόν καθημερινή έξοδος σε κάποιο σκαλί του αστικού τοπίου με μια μπύρα στο χέρι, η καταπίεση για την επιθυμία μιας πολυγαμικής ερωτικής ζωής σίγουρα δεν αποτελούν για μας πρωτάκουστα στοιχεία. Η αναρχική αντίληψη θα πρέπει να αποδέχεται, να σέβεται και να προστατεύει και μία «Barbie black bloc edition» εξίσου με την προαναφερθείσα αξύριστη και άβαφη, εκείνους που δεν είναι 1,80 με μπράτσα και μούσια, εκείνες που για μια νύχτα θέλουν να πάνε στο θέατρο χωρίς να τους ασκηθεί κριτική για την «υποκρισία» τους, εκείνα τα άτομα που πίνουν χυμό βύσσινο αντί για ρετσίνα και που αντί για πανκ ακούνε και λίγο τζαζ που και που.

Μιλάμε για την ολική απελευθέρωση ανθρώπινων ζώων και μη, για πολύμορφο αγώνα, για προσωπική ενδοσκόπηση, για πλήρη απαλλαγή από κόμπλεξ και στερεότυπα, ξεχνώντας πως στην προσπάθεια αυτή πολλές φορές αντί να οδηγηθούμε σε θετική αυταρέσκεια καταλήγουμε να περιθωριοποιούμε τις ήδη περιθωριοποιημένες προσωπικότητες με τις δικές μας αφηγήσεις και πρακτικές. Εύκολα είσαι «ακομπλεξάριστος αναρχικός φεμινιστής απαλλαγμένος από κάθε πατριαρχικό κατάλοιπο», μιλάς με απέχθεια για οποιαδήποτε μορφή μέικαπ και ξεχνάς τις τρανς συντρόφισσές σου. Οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί μορφή εξέγερσης αν το ορίσεις εσύ ως τέτοιο.

Η τόσο εκτενής αναφορά στην εμφάνιση και την γενικότερη καθημερινότητά μας μπορεί να φαντάζει σε κάποια άτομα άσκοπη και υπερβολική, μπορεί να μην αναγνωρίζουν καν τις προβληματικές που ανακύπτουν. Η μη αναγνώριση της διαφορετικότητας όμως δεν επηρεάζει απλώς την ψυχοσύνθεση των συντροφισσών. Έχει συνέπειες και σε πρακτικό επίπεδο. Δεν μπορεί να περιμένει κανείς να σχηματιστούν γεροί πυρήνες δράσης όπου όλες και όλοι θα έχουν αναπτύξει απόλυτη –σχεδόν- εμπιστοσύνη, όταν τόσο ασήμαντα, σε σχέση με τους επικείμενους στόχους των πυρήνων αυτών, ζητήματα εντείνουν την διάκριση που ούτως ή άλλως υπάρχει ανάμεσά μας λόγω της κυρίαρχης αντίληψης. Εν ολίγοις, η έλλειψη εκφραστικής ευχέρειας που οδηγεί σε «βιαστική» εμπιστοσύνη πρόκειται να δημιουργήσει στρατηγικά προβλήματα· σύνθεσης και οργάνωσης. Σχηματίζεται κατά λάθος ή -και όχι- ένας ελιτισμός , camaraderie d’ elite.

Δεν προσπαθούμε να διορθώσουμε την «άδικη» αντιμετώπιση συγκεκριμένων αισθητικών τάσεων απλώς να αντεπιτεθούμε σε μια αναρχοσυντηριτική νοοτροπία. Δεν είναι όλα μαύρα άσπρα και γκρι. Φλόγες, συγκρούσεις, κάθε τι γκροτέσκο, σηπτικό και νεκρώσιμο δεν είναι ανάγκη να είναι η εικόνα του κόσμου σου για να έχεις αναρχική συνείδηση.

Μας συγχωρείτε για την αναπαραγωγή στερεοτύπων, κι εμείς αναρχικές αυτοαποκαλούμαστε.

 

Poubelles Blanches 

by mavrh-panwlh at July 26, 2017 04:26 PM

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Παράσταση διαμαρτυρίας στη ΜΚΟ “Save the Children” (27/7/2017)

Στις 17 Ιουλίου, η ΜΚΟ “Save the Children” γνωστοποίησε στους εργαζομένους της την ειλημμένη απόφασή της να αναστείλει, στο τέλος του μήνα, την πλειοψηφία των προγραμμάτων (ψυχοκοινωνική υποστήριξη, εκπαίδευση, δημιουργική απασχόληση για παιδιά και εφήβους, υγειονομική περίθαλψη και διατροφή για εγκύους και βρέφη έως 2 ετών) που υλοποιεί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ο […]

by svemko at July 26, 2017 10:36 AM

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΛΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟΥ

Anarchist Black Cross anarchist solidarity cell

ΣΥΛΛΗΨΗ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ! (ΑΘΗΝΑ)

Πριν λίγες ώρες 40 κοπρόσκυλα της κρατικης ασφάλειας επιτέθηκαν και συνέλαβαν αναρχικό σύντροφο κάτω από το σπίτι του. Το ένταλμα συλληψης του εκρεμούσε εδω και 3 μήνες χωρις ο συντροφος να ειδοποιηθει ποτε.

Αντιμετωπιζει κατηγοριες κακουργηματικου τυπου για μια υποθεση του 2012. Η εικονα που εχει μεταφερθει απο την δικηγόρο του συντρόφου ειναι οτι οι μπατσοι δίνουν ασαφείς και ασύνδετες ανα μεταξύ τους πληροφορίες για τις κατηγοριες και για το που θα περάσει δικαστήριο και υπάρχει πολυ πιθανό το ενδεχόμενο της προφυλάκισης του.

Απρόκλητα το κράτος για ακομα μια φορά μεθοδεύει την προφυλάκιση συντρόφου και το γεγονός αυτό προφανώς δεν είναι ασύνδετο με υποθέσεις του παρελθόντος. Μπάτσοι μπουκάρουν σε σπίτια συντρόφων με μονο “στοιχείο” την ξεχειλωμένη ταμπέλα του υπόπτου ενώ ταυτόχρονα η δικαστική μαφία δικάζει ανθρώπους για τις φιλικές και συγγενικές τους σχέσεις.Τέτοιες πρακτικές δεν πρέπει να μένουν αναπάντητες.Να μην αφήσουμε το κράτος να παίζει αναίμακτα με την ελευθερία μας.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

θα ακολουθήσει πιο αναλυτική ενημέρωση.

ΠΗΓΗ

by abcsolidaritycell at July 26, 2017 04:34 AM